ഉടമ്പടി കല്ല്യാണം...💕𝟬𝟮 ✍️Jamsheena "ഹ്മ്മ്... വന്നോ അഴിഞ്ഞാട്ടക്കാരി...കഴിഞ്ഞോ നിന്റെ ഊര് തെണ്ടൽ എല്ലാം...നിന്റെ അമ്മക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നത് പോലെയുള്ള വല്ല പണിക്കും പോയി തുടങ്ങിയോടി നീയും...അല്ല രാവിലെ പോയാൽ പിന്നെ ഒരു നേരം ആകും വരാനെ... "പുച്ഛത്തോടെയുള്ള സംസാരത്തിന് പടികൾ കയറി വന്ന വൈഗയിൽ നിന്നും കത്തുന്ന നോട്ടമാണ് അവർക്ക് മറുപടി ലഭിച്ചത്... "നീയെന്താടി നോക്കി പേടിപ്പിക്കുന്നത്... ഞാൻ ഇല്ലാത്തതൊന്നും അല്ലല്ലോ പറഞ്ഞത്..." "അമ്മായി... ഞാൻ മുന്നേ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്...നിങ്ങളുടെ വായിൽ വരുന്ന വിഷം എന്റെ നേരെ ചീറ്റരുതെന്ന്..."അവൾ ദേഷ്യത്തോടെ അവർക്ക് നേരെ ശബ്ദമുയർത്തി. "അവളൊരു ശീലാവതി വന്നിരിക്കുന്നു. നിന്റെ അമ്മക്ക് മറ്റേത് ആയിരുന്നില്ലെടി പണി...എന്നിട്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞതാ ഇപ്പോൾ കുറ്റം" "അമ്മായി കണ്ടോ എന്റെ അമ്മ അമ്മായി പറഞ്ഞ മറ്റേ പണിക്ക് പോകുന്നത്"അവളുടെ കത്തുന്ന നോട്ടത്തിൽ അവരൊന്ന് പതറി... "അത്... അത്... പിന്നെ..". "കണ്ടിട്ടില്ല... എന്നിട്ടാണ് പറയുന്നത്...എന്റെ അമ്മ ഒരാണിന് മുന്നിലെ തുണിയുരിഞ്ഞിട്ടുള്ളൂ... അതെന്റെ അച്ഛനാ...."ഉറച്ച ശബ്ദത്തിൽ അവർക്ക് നേരെ മുഖമടുപ്പിച്ചു കൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞതും അവളുടെ ഭാവത്തിലും ശബ്ദത്തിൽ വന്ന വ്യത്യാസത്തിലും അവരൊന്ന് ഭയന്നു. "അഹ്... ഞാൻ ചായക്ക് വെള്ളം വെച്ചിട്ടുണ്ട്.ഇപ്പോഴാ ഓർമ.."പരുങ്ങി കളിച്ചു കൊണ്ട് അവർ സ്ഥലം കാലിയാക്കാൻ ഒരുങ്ങിയതും വൈഗ പിറകിൽ നിന്നും വിളിച്ചു. "അമ്മായി... ഒന്ന് നിന്നേ..."പെട്ടെന്നുള്ള അവളുടെ വിളിയിൽ അവർ വെളുക്കനെ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് തിരിഞ്ഞു നോക്കി. വൈഗ അവർക്ക് മുന്നിൽ വന്നുനിന്നുകൊണ്ട് തോളിലുള്ള ബാഗിൽ നിന്നും ഒരു കവർ എടുത്തു അവരുടെ കയ്യിൽ വെച്ചു കൊടുത്തു. പൊതിക്ക് നല്ല കനം ഉള്ളതിനാലും അതിലേറെ അതിലെന്താണെന്നറിയാൻ അവർക്കുള്ളിൽ ആകാംഷ നിറഞ്ഞതിനാലും അവർ ധൃതിയിൽ തുറക്കാൻ ഒരുങ്ങി. "ധൃതി വേണ്ട... അമ്മായിക്ക് ഉള്ളത് തന്നെയാ... അതിനേക്കാളുപരി എന്റെ തനൂട്ടിക്ക് ഉള്ളത്..."അവൾ നിർവികാരതയോടെ വാക്കുകൾ പെറുക്കിയെടുത്തുകൊണ്ട് പറഞ്ഞതും പൊതിക്കുള്ളിലേക്കൊന്ന് കണ്ണുകൾ പായിച്ചു വിടർന്ന കണ്ണുകളോടെ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. "പത്ത് ലക്ഷം രൂപയുണ്ട്... പൈസ ഇല്ലാത്തതിന്റെ പേരിൽ തനൂട്ടിയുടെ ചികിത്സ മുടങ്ങരുത്..."അപ്പോൾ അവളുടെ മനസ്സിൽ തനൂട്ടിയുടെ മുഖം മാത്രമായിരുന്നു.. "ഇതെവിടെന്ന വൈഗേ..." "അതൊന്നും അമ്മായി അറിയേണ്ട... എന്തായാലും ആരുടെ മുന്നിലും കിടന്നു കൊടുത്ത് ഉണ്ടാക്കിയതല്ല... വിശ്വസിക്കാം..."അത് പറയുമ്പോൾ അവളുടെ വാക്കുകളിൽ എന്തിന്നെല്ലാത്ത ദൃഡതയുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ അങ്ങനെ പറഞ്ഞെങ്കിലും അവരുടെ മനസ്സിൽ ഇവൾക്ക് എവിടെ നിന്നാണ് ഇത്രയും പണം എന്ന ചോദ്യം നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു. എങ്കിലും പിന്നീട് അവർ ഒന്നും ചോദിച്ചില്ല. "വൈഗേച്ചി..."അവിടെ നിന്നും മുകളിലേക്ക് പടികൾ കയറാൻ ഒരുങ്ങിയതും പതിഞ്ഞുള്ള വിളിയിൽ അവളൊന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കി. കണ്ണുകൾ നിറച്ചു കൊണ്ട് ഒരു പതിഞ്ഞെട്ട് വയസ്സോളം പ്രായം തോന്നിക്കുന്ന ഒരു പെൺകുട്ടി വീൽ ചെയർ ഉരുട്ടി കൊണ്ട് വന്നു അവളുടെ മുന്നിൽ നിന്നു... അവളെ കണ്ടതും പടികൾ കയറാൻ നിന്ന വൈഗ അവൾക്ക് മുന്നിൽ മുട്ട് കുത്തിയിരുന്നു... "തനൂ... മോളേ..."അവൾ വാത്സല്യത്തോടെ വിളിച്ചു. "എന്തിനാ ഇപ്പോൾ ഇങ്ങനെ കണ്ണുകൾ നിറച്ചിരിക്കുന്നത്..."അവളുടെ താടിയിൽ പിടിച്ചു വൈഗ ചോദിച്ചതും അടരാൻ വെമ്പി നിന്ന മിഴിനീർ മുത്തുകൾ അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും ചിതറി തെറിച്ചു. "എനിക്ക് വേണ്ടിയല്ലേ വൈഗേച്ചി രാവെന്നും പകലെന്നും ഇല്ലാതെ കഷ്ട്ടപെടുന്നത്... ഇതൊക്കെ കാണുമ്പോൾ ഈ ജീവിതം അങ്ങ് അവസാനിപ്പിച്ചാലോ എന്ന് തോന്നി പോകാ..." "മോളേ... നീയെന്താ ഈ പറയുന്നത്... നിനക്ക് വേണ്ടിയല്ലേ ചേച്ചി... ഞാനല്ലാതെ പിന്നെയാരാ നിനക്കിതൊക്കെ ചെയ്യാൻ...." "എന്നാലും ചേച്ചി.. ചേച്ചിയിങ്ങനെ കഷ്ട്ടപെടുന്നത് കാണുമ്പോൾ... ചങ്ക് പിടയാണ്..."അവളുടെ ശബ്ദം ഇടറി.. "ഇങ്ങനെ സങ്കടപ്പെടല്ലേ കുട്ടി... ഈ ചേച്ചിക്ക് കൊക്കിന് ജീവനുണ്ടെങ്കിൽ എന്റെ മോളേ പഴയത് പോലെയാകും... അതിനല്ലേ ചേച്ചി ഈ കഷ്ടപ്പെടുന്നത്... ഇപ്പോൾ എന്റെ കുട്ടി ഒന്നും ആലോചിക്കേണ്ട... സന്തോഷമായിരിക്ക്.."വൈഗ അവളെ ചേർത്തു പിടിച്ചു നിറുകിൽ ഒന്ന് മുത്തി... വൈഗ അങ്ങനെയെല്ലാം പറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും അവളുടെ ചങ്ക് പിടക്കുകയായിരുന്നു.... തന്റെ നല്ല ജീവിതത്തിന് വേണ്ടി ചേച്ചി തിരഞ്ഞെടുത്ത വഴി അറിയുമ്പോൾ തനു തന്നേ വെറുക്കുമോ എന്നവൾ ഭയന്നു... ************************** #നോവൽ #തുടർകഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #തുടർകഥ #💔 നീയില്ലാതെ #📙 നോവൽ