മഴയുടെ കിലുക്കം - 29
✍🏻Ishalin muhabath
അല്ലുവിന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു അവൾ ചുണ്ട് ചേർത്തു... അല്ലു ഇഷ്ടമില്ലാത്ത രീതിയിൽ മുഖം ചുളുക്കി..
"ന്തേ അല്ലു??"
"ഒന്നൂല്ല...ആരേലും കണ്ടാലോന്ന് വിചാരിച്ചു..."
"ഈ അല്ലുവിന്റെ ഒരു കാര്യം... ആരേലും കണ്ട നമ്മുക്ക്കെന്താ??"
"അതും ശെരിയാ.... അല്ല നി ജോലിക്ക് കയറിയോ??"
"ന്തേ അങ്ങനെ ഒരു ചോദ്യം അല്ലു??"
"ബ്രേസിലേറ്റ് കണ്ടിട്ട് ചോദിച്ചത് "
"ഇത്... പിന്നെ.... ഒരു ചെറിയ ജോലി കിട്ടി.. അതിന്റെ ഭാകമാണ് ഇത്..."
രഹന ആ മറുപടി പറയാൻ ഒന്ന് വിളറിയിരുന്നു..അല്ലു അത് ശ്രേദ്ധിക്കുകയും ചെയിതു..
"ഇന്നലെ ന്യ്റ്റ് ഞാൻ എന്തോരം വിളിച്ചു.. സ്വിച്ച് ഓഫായിരുന്നല്ലോ??"
"അത്... ചാർജ് തീർന്ന്.. അതോണ്ട്...."
"കള്ളം പറയുമ്പോ നിന്റെ ചുണ്ട് വിറക്കുമല്ലോ രഹന..."
അല്ലു ഒരു ഈണത്തിൽ പറഞ്ഞതും രഹന ചുണ്ട് കൈ കൊണ്ട് തുടച്ചു..
"അതങ്ങനെ അല്ല.. വീട്ടിൽ പ്രശ്നം ആയിരുന്നു.. അസിയുടെ കാര്യത്തിൽ...."
'നിന്റെ ഇത്ത വന്നോ?? അയാൾ ന്ത് പറയുന്നു.. കിളവൻ മണവാളൻ "
അല്ലുവിന്റെ ചോദ്യത്തിൽ രഹനയുടെ ഓർമകൾ രാത്രിയുടെ യമങ്ങങ്ങളിൽ കൊണ്ടെത്തിച്ചു.. അവളിൽ ഒരു വിറയാൽ അനുഭവപ്പെട്ടു..
"ന്താ രഹന??? "
"അത്... അയാൾ ഇപ്പോഴും അസിക്കായി നോക്കുന്നുണ്ട്.. അവൾ എവിടെ പോയോ ന്തോ??? പറയത്തക്ക കൂട്ടുകാരോ ബന്ധുക്കളോ ഇല്ല.. പിന്നെ ആ പെണ്ണ് എവടെ പോയോ ന്തോ??"
രഹന നിരാശ കലർത്തി പറഞ്ഞു..
"വരും... "
"ഇനി തിരികെ വീട്ടിലേക്കു വന്ന ഏത് രീതിയിലാണ് എന്ന് വല്ലോം പറയുവാൻ പറ്റുവോ?? വയറ്റിൽ കൊച്ചൊക്കെ ആയെങ്കിൽ പിന്നെ പറയെ വേണ്ട..."
രഹനയിൽ ദേഷ്യം നിറഞ്ഞഹു.. അതിന്റെ പതിർ മാഡഗ്ഗ് ദേഷ്യം അല്ലുവിലും ഉണ്ടായി...
"അല്ലു... തന്റെ വീട്ടിൽ എല്ലാർക്കും സുഖം ആണോ??"
"ഓ.. ഇങ്ങനെക്കാ പോണ്..."
"ഞാൻ ഈ ഇടക്ക് രാത്രിയിൽ ജംഗ്ഷനിൽ ഉള്ള സൂപ്പർമാർകെറ്റിൽ പോയിരുന്നു... അവിടെ ബിജു ജോലിക്ക് നിൽപ്പുണ്ട്..."
ബിജുവിന്റെ കാര്യം കേട്ടപ്പോ തന്നെ അവനെ പറഞ്ഞതൊക്കെ അല്ലുവിന് ഓർമ വന്നു...മനസ്സ് കൊണ്ട് അല്ലു ബിജുവിനോട് മാപ്പ് പറഞ്ഞു...
വീണ്ടും കുറെ ഏറെ സംസാരിച്ച ശേഷം രണ്ടാളും വീട്ടിലേക്കു പോയി..
💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫
രാത്രിയിൽ കിച്ചു മദ്യപിച്ചായിരുന്നു വീട്ടിൽ വന്നത്.. എത്ര ലേറ്റ് ആയാലും ഇന്ന് രാത്രി കിച്ചുവിനോട് കാര്യം പറഞ്ഹേ പറ്റു എന്നത് ദേവദാസ് നന്ദിയോട് പറഞ്ഞു വെച്ചു.. കാർ പോർച്ചിൽ ഇട്ട ശേഷം ആടി കുഴഞ്ഞു അകത്തേക് വന്ന കിച്ചുവിനെ നന്ദിനിയും ദേവദാസും നോക്കി..
"ഹ.. രണ്ടാളും ഇവിടെ ഉണ്ടോ?? നമസ്കാരം..."
കിച്ചു അവരെ നോക്കി കൈ കൂപ്പി..
"നി കുടിച്ചോ കിച്ചു??"
"പിന്നെ കുടിക്കാതെ... സന്തോഷവാർത്ത ഉണ്ടല്ലോ കുടിക്കാൻ "
നന്ദിനി ഒറ്റ പിരികം പൊക്കി സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു..
"ന്റെ കല്യാണം.. അതും നിങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയ നയനയുമായി..."
കേട്ടത് വിശ്വസിക്കാൻ ആക്കാതെ നന്ദിനിയും ദേവദാസും മുഖമുഖം നോക്കി.. അവരുടെ മനസ്സിൽ സന്തോഷം കൊണ്ട് നിറഞ്ഞഹു.. നയന ഈ വീട്ടിൽ വന്ന കിട്ടാൻ പോകുന്ന പ്രോഫിറ്റിലായിരുന്നു മെയിനായിട്ടും ദേവദാസിന്റെ മനസ്സിൽ..
"മോനെ.. ഞാനും അത് ചോദിക്കാൻ ഇരിക്കുവായിരുന്നു.. നയനയുടെ അച്ഛൻ വിളിച്ചു.. നാളെ തന്നെ കല്യാണ ഡേറ്റ് പറഞഹേ പറ്റു എന്ന് പറഞ്ഞ്ഹു.."
"മ്മ്.. ഡേറ്റ്... അയാളോട് ഏറ്റവും അടുത്ത ദിവസം എടുക്കാൻ പറയ്... പക്ഷെ ഒരു കണ്ടീഷൻ എനിക്കുണ്ട്... "
"അതെന്താ കണ്ടീഷൻ.."
ദേവദാസ് ഗൗരവത്തിൽ കിച്ചുവിനോടായി ചോദിച്ചതും കിച്ചു അവന്റെ ചുണ്ടിൾ വിരൽ വെച്ചു..
"ശ്.... താൻ ഇതിൽ ഇടപെടേണ്ട.... "
"അമ്മയോട് പറയ്.. ന്താ കണ്ടീഷൻ??"
"രജിസ്റ്റർ മാര്യേജ് മതി... എനിക്ക് ആർഭാടം ഒന്നും വേണ്ട..."
"മോനെ... കല്യാണം ല്ലേ.. കുറച്ചു ഗ്രാന്റ് ആയിട്ട് വേണ്ടേ??"
"അമ്മേ.. ഈ കല്യാണത്തിന് എനിക്ക് മനസ്സ് കൊണ്ട് സമ്മതമല്ല... എന്റെ വിധി കൊണ്ടാണ് സമ്മതിച്ചത് "
അവൻ ആടി നിന്ന് വിഷമത്തോടെ അതും പറഞ്ഞു മുകളിലേക്ക് കയറി പോയി..
നന്ദിനി അവൻ പറഞ്ഞ കണ്ടീഷൻ എന്താ ഇങ്ങനെ എന്ന് ആലോചിച്ചു നിക്കുവാണ്..
"ശേ... ഇങ്ങനെ നടത്തിയാൽ... "
"ന്റെ നന്ദിനിയെ... ഇപ്പോഴത്തെ ട്രെൻഡ് ഇങ്ങനെ ആണ്.. ഇതന്ന ഒരു കണക്കിന് നല്ലത് "
"നാളെ വിളിച്ചു ഇതാ നരേന്ദ്രനോട് പറയുമ്പോ എന്ത് പറയോ എന്തോ "
"അതൊക്കെ എങനെ എങ്കിലും നോക്കാം.. ഇപ്പൊ ഒരു സമാധാനം ആയി.."
"ഇനി നാളെ ഇവൻ മാറ്റി പറയോ??"
നന്ദിനി മനസിലെ സംശയം തുറന്നു കാട്ടി..
"എന്തിനു??"
"സ്വായബോധത്തിൽ അല്ല പറഞ്ഞതെന്ന് മനസ്സിലായില്ലേ?അതാ ഒരു പേടി "
"ഇനി ന്തായാലും കുഴപ്പം ഇല്ല... നാളെ അയാളെ വിളിച്ചു ന്തായാലും പറയാം.. "
ദേവദാസ് സന്തോഷത്തോടെ റൂമിലേക്കു പോയി.. നന്ദിനി ഹാളിൽ കുറെ നേരം കൂടി ഇരുന്ന ശേഷം അവരും റൂമിൽ പോയി..
💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫
"ആസിയ... താൻ ഇന്ന് വരുന്നില്ലേ??"
അഷ്റഫ് ഇഡലി കഴിക്കുന്നതിനു ഇടക് അസിയോട് ചോദിച്ചു.. അസി ഉടനെ ഉമ്മയെ നോക്കി...
"എന്നെ നോക്കണ്ട.. പഠിക്കണം എന്നുള്ളവർ പോയി പഠിച്ചോണം "
ഉമ്മ അസിയെ നോക്കാതെ പറഞ്ഞതും വീണ്ടും കണ്ണുകൾ അശ്റഫിലേക് എത്തി.. അവൻ കണ്ണ് കൊണ്ട് റെഡി ആകാൻ പറഞ്ഞതും അസി ഓടി റൂമിലേക്കു പോയി...
അസി റെഡി ആയി വന്നപ്പോ അഷ്റഫ്യൂം ഉമ്മയും സിറ്റ് ഔട്ടിൽ അവളെയും കാത്തിരുന്നു...
"ഇതാ "
രണ്ട് പൊതി അവളുടെ കയ്യിലെക് ഉമ്മ നീട്ടി..
"നോക്കണ്ട... ഇത് രാവിലെ കഴിക്കാൻ ഉള്ളത്... ഇത് ഉച്ചക്കത്തേക്ക്..."
അവൾ ചിരിയോടെ അത് വാഗി ബാഗിൽ വെച്ചു.. ശേഷം പുറത്തേക് ഇറങ്ങി.. അഷ്റഫ് ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട് ആക്കി അസിയെ നോക്കി.. അസിക്കാണേൽ ന്താ സർ നോക്കുന്നത് എന്നാ അർത്ഥത്തിൽ അവൾ നോക്കി..
"നി വണ്ടി വളച്ചു നിർത്.. അപ്പൊ അവൾക് കേറാൻ എളുപ്പം ആകും..."
ഉമ്മ പറഞ്ഞത് കേട്ട് അസി ഞെട്ടി...
"ഞാൻ നടന്നു പൊക്കോളാം.. സർ പൊക്കോ.."
"പെണ്ണെ.. നടക്കാൻ ഇത് നിന്റെ ഹോസ്റ്റൽ അല്ല.. ഇവിടെന്ന് ബസ് കയറി വേണം പോകാൻ.. അതും അറിയില്ലേ??"
ഉമ്മ ചെറിയ ദേഷ്യത്തിൽ പറഞ്ഞു.. അസി അശ്റഫിനെ നോക്കി.. അവൻ ഉമ്മ പറഞ്ഞത് പോലെ വണ്ടി വളച്ചു നിർത്തിയിട്ടുണ്ട്..
അസി പേടിയോടെ അഷ്റഫിന്റെ പിറകിലായി കയറി.... കുറച്ചു ഡിസ്റ്റൻസ് വിട്ട് തന്നെയാണ് അവൾ ഇരുന്നത്...
"ചെക്കാ.. നോക്കി പോണേ.. ഈ പെൺകൊച്ചു അറ്റത് ആണ് ഇരിക്കുന്നത്..."
അവർ പോയതും ഉമ്മ ഗേറ്റ് അടച്ചു അകത്തേക്കു കയറാൻ നിന്നതും സരള ചേച്ചി വിളിച്ചു..
"അതെ.. ശെരിക്കും ആ കൊച്ചു ആരാ??"
"ന്റെ സരളേ.. അവൾ ന്റെ മോളാ...ഞാൻ എന്റെ കെട്ടിയോനെ പറ്റിച്ചു കാമുകനിൽ ഉണ്ടായ വിത്താണ് ഇത്.. നി ഇനി ആരോടും പറയാൻ നിക്കണ്ട... "
ഉമ്മ പറഞ്ഞത് കേട്ട് സരള ഒന്ന് ഞെട്ടി..
ഈ കിളവി ഞാൻ പലരോടും പറഞ്ഞത് എങനെ അറിഞ്ഹ്.. അതോ ഇനി അത് സത്യം തന്നെ 🤔.. സരള ആകെ കൺഫ്യൂഷൻ ആയി നിക്കുന്ന കണ്ട് ഉമ്മ ചിരിയോടെ അകത്തേക്കു പോയി..
"ഇവളൊക്കെ ഇതന്ന മറുപടി.. അല്ല പിന്ന..."
ടിവി വെച് ഓരോ പരിപാടികൾ നോക്കി ഇരുന്നു....
💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫
കോച്ചിംഗ് സെന്ററിൽ കിച്ചുവിന്റേത് പോലത്തെ കാർ കണ്ട് അസി അശ്റഫിനോട് വണ്ടി നിർത്താൻ പറഞ്ഞു..
"ന്തേ..."
"അത്.. ഞാൻ.. നടന്നു പോകാം... ചിലപ്പോ കുട്ടികൾ കണ്ടാൽ "
"താൻ ന്തിനാ പേടിക്കുന്നത്?? തന്നെ ഈ വണ്ടിയിൽ കയറ്റി വിട്ടത് തന്നെ ന്റെ ഉമ്മയ.... പിന്നെ പേടിക്കണ്ട..."
"സർ... ഞാൻ നടന്നോളാം.."
അവൾ ഇറങ്ങി നടന്നു..
അഷ്റഫ് പിന്നെ നിർബന്ധിക്കാനും നിന്നില്ല... അവൻ വണ്ടിയുമായി മുന്നോട്ട് പോയി...
അസി പതിയെ നടന്നു ക്ലാസ്സിലേക്ക് കയറി... പിള്ളേരൊക്കെ വന്നു തുടങ്ങി.. കുറച്ചു പേർ വന്നു വരാത്ത കാരണം ഒക്കെ തിരക്കുന്നുണ്ട്... അസി മറുപടിയും കൊടുത്ത് ഇരുന്ന സമയം ഒരു സർ ക്ലാസ്സിലേക്ക് വന്നു..
"ആസിയ.. മാഡം വിളിക്കുന്നുണ്ട്.."
കേട്ട പാടെ എല്ലാവരുടെയും കണ്ണുകൾ അസിക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞു.. അസി എഴുന്നേറ്റ് നേരെ മാഡത്തിന്റെ റൂമിലേക്കു പോയി..
മാഡത്തിന് മുന്നിലായി 3 പേരെ കണ്ട് അസി നോക്കി.. സാരതിയും സ്മൃതിയും അസിയെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു.. തിരികെ അസി മങ്ങിയ പുഞ്ചിരിയും നൽകി.. കിച്ചുവിനെ അസി നോക്കിയതുമില്ല.. അവന്റെ മുഖത്ത് ഉള്ള സങ്കടം അസി ഇടങ്കണ്ണിലൂടെ കണ്ടു.. അവളത് മൈൻഡ് ആക്കിയില്ല..
"ആസിയ.. ഇവർ വന്നത് തന്റെ ഗാർഡിയൻ ഷിപ് മാറ്റാൻ ആണ്..."
അത് അസിയിൽ വല്ലാത്തൊരു ഷോക്കാണ് നൽകിയത്..
"ഗാർഡിയൻ അപ്പൊ??"
മാഡം ചോദ്യമായി അസിയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി...
അസിയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞഹു.. മറുപടി നൽകാൻ കഴിയാത്ത വിധം അസിയുടെ തൊണ്ട കുഴിയിൽ വാക്കുകൾ കുടുങ്ങി നിന്നു..
"സീ.. സ്മൃതിക്ക് റൂൾസ് ഒക്കെ അറിയാലോ?? താൻ പറഞ്ഞത് കൊണ്ട് മാത്രം ആണ് ഈ കുട്ടിയെ ഇവിടെ പഠിപ്പിക്കാൻ തന്നെ ചേർത്തത്.. ബട്ട് ഇപ്പൊ ഈ കുട്ടി ഡിപ്ലോമ എക്സാം എഴുതി.. അതിൽ നല്ല മാർക്കോടെ തന്നെ പാസ്സ് ആയിട്ടുണ്ട്... ഇനി കോച്ചിംഗ് എക്സാം എഴുതാം...ഈ ടൈമിൽ ഗാർഡിയൻ ഷിപ്പിൽ ചേഞ്ച് വന്നാൽ "
മാഡം ചോദ്യമായി അവരുടെ മുന്നിൽ പറഞ്ഞു..
"മാഡം... ഞാൻ ന്റെ പടുത്തം ഇവിടെ നിർത്തുവാ.. എനിക്ക് ഈ ഫീൽഡിൽ താല്പര്യം ഇല്ല...എനിക്ക് വേണ്ടി കഷ്ടപെട്ടവർ ആണ് ഇവർ.. ഇനിയും ഇവരെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കേണ്ട... താങ്ക്യൂ മാഡം.. താങ്ക്യൂ "
അസി മാഡത്തിനെ നോക്കിയും അവസാനം അവരെ നോക്കിയും പറഞ്ഞു..
"മോളെ അസി.. ഞാൻ ആകാം എന്നാ നമ്മൾ... "
"വേണ്ട ചേട്ടാ.. ആർക്കും ഭാരം ആകാൻ പറ്റില്ല ഇനി.. പിന്നെ.... എനിക്ക് നല്ലൊരു തുക സ്റ്റഡീസിനും ഹോസ്റ്റലിലും ആയി എന്ന് അറിയാം.. എത്ര ആയി എന്ന കണക്ക് അറിയില്ല... അതും തിരികെ തരും..."
അസി ആ റൂമിൽ നിന്നും നേരെ ക്ലാസ്സ് റൂമിൽ പോയി ബാഗും എടുത്തു പുറത്തേക് വന്നു.. ക്ലാസ്സ് റൂമിനു പുറത്തായി സ്മൃതിയും സാരതിയും ഉണ്ടായിരുന്നു.. അവരോട് ഒന്നും പറയാതെ അവൾ മറികടന്നു പോയതും സ്മൃതി അസിയുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു..
"അസി.. എനിക്ക് സംസാരിക്കണം.."
"എനിക്ക് സംസാരിക്കേണ്ട ചേച്ചി...."
അത് പറഞ്ഞപ്പോഴും അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിറഞ്ഞു നിന്ന കണ്ണീർ കവിലൂടെ ഒലിച്ചു.. മറ്റേ കൈ കൊണ്ട് അത് തുടച്ചു മാറ്റി..
"എനിക്ക് സംസാരിച്ചേ പറ്റു... "
സ്റ്റെപ്പുകൾ ഇറങ്ങി താഴേക്കു വന്നപ്പോ കാറിൽ ചാരി കിച്ചു നിക്കുന്നത് കണ്ടു...
"ചേച്ചി.. പറയാൻ ഉള്ളത് ഇവിടെ വെച്ചു പറഞ്ഞ മതി.."
"ന്തിനാ അസി വാശി പിടിക്കുന്നത്??"
"വാശി അല്ല ചേച്ചി.. ന്റെ നില മറന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചതാണ് തെറ്റ്... എനിക്ക് കിച്ചു സർ നോട് സംസാരിക്കാനും ഇല്ല... കേൾക്കാനും ഇല്ല.."
"അസി.. ഞാൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞത് കൊണ്ടാണോ ഇങ്ങനെ കാണിക്കുന്നത്??"
സാരഥി അസിയുടെ മുന്നിലായി വന്നു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു..
"ഇല്ല ചേട്ടാ.. ആരോടും ദേഷ്യവും വാശിയും ഇല്ല.. പക്ഷെ ജീവിക്കണം എന്നൊരു ഇഷ്ടം ഇപ്പൊ തോന്നുന്നില്ല.. ചേട്ടൻ അന്ന് പറഞ്ഞതൊക്കെ ഞാൻ കേട്ടല്ലോ... ഇനി നമ്മൾ ആരുമായിട്ടും ഒരു ബന്ധവും വേണ്ടന്നെ..."
"അസി.. ഗാർഡിയൻ ഷിപ് മാറിയത് വേറെ ഒന്നും കൊണ്ടല്ല.. തന്റെ ജീവിതത്തെ അത് അഫ്ഫക്റ്റ് ചെയ്യണ്ട എന്ന് വെച്ച... നയനയും കിച്ചുവും ആയുള്ള കല്യാണം കഴിഞ്ഞ അവൻ ചിലപ്പോ ഫ്രീ ആകില്ല.. പിന്നെ നയനക്കും അതിനോട് താല്പര്യം ഇല്ലെങ്കിൽ നിന്നെ അല്ലെ അത് ബാധിക്കുന്നത്.. അത് കൊണ്ട ഇങ്ങനെ ഒരു ഡിസിഷൻ എടുത്തത്..."
"ചേട്ടാ.. എനിക്ക് അതൊന്നും കേൾക്കണ്ട.. പിന്നെ രക്ഷിച്ചില്ലേ?? അതിനു നന്ദി.. എത്ര പറഞ്ഞാലും അതൊരു കടപ്പാടായി കാണും... ഇപ്പൊ എനിക്ക് തോന്നുവാ അന്നയാളുടെ കയ്യിൽ പെട്ടിരുന്നേൽ ഞാൻ ഇങ്ങനെ നീറണ്ടായിരുന്നു... കാരണം അയാളുടെ താലി എന്റെ കഴുത്തിൽ വീണാൽ ഞാൻ പിന്നെ ജീവനോടെ കാണില്ല എന്ന് മനസ്സിൽ കരുതിയത് തന്നെ ആണ്..."
"അസി.. നി ഇങ്ങനെ ഡെസ്പ് ആവല്ലേ... കിച്ചുവിന്റെ അവസ്ഥ..."
"ചേച്ചി... ഞാൻ ഇപ്പൊ പറഞ്ഞത് ന്റെ മാത്രം കാര്യമാ... ആരുടേയും ജീവിതം ഞാൻ ഇതിലേക്കു വലിച്ചിടാൻ നോക്കുന്നില്ല.. നിങ്ങൾ പേടിക്കണ്ട.. ഞാൻ ഇനി നിങ്ങളുടെ ആരുടേയും മുന്നിൽ വരില്ല.. കൂടാതെ നേർത്തെ ഞാൻ പറഞ്ഞത് പോലെ എനിക്ക് ചിലവിട്ട പൈസ ഞാൻ തിരികെ തരുകയും ചെയ്യും... "
അസി സാരതിയും സ്മൃതിയും പറയുന്നത് കേൾക്കുന്നില്ല എന്നത് കിച്ചുവിന് മനസ്സിലായി.. അവന് ദേഷ്യം വന്നു നേരെ അവർക്കടുത്തേക് വന്നു...
അസിയുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചു അവൻ നടന്നു.. അസി വിടാനും കൈ വിടിയിക്കാനും നോക്കുന്നുണ്ട്....
അവന്റെ അമർത്തി ഉള്ള പിടിയിൽ അവളുടെ കൈ നന്നായി ചുമക്കുകയും അസിക്ക് വേദനയും നൽകി.. കാറിന്റെ ഡോർ തുറന്നു അസിയെ അകത്തേക്കു കയറ്റാൻ വലിച്ചിട്ടതും അസി അവനിൾ നിന്നും കുതറി മാറാൻ നോക്കി...
പുറത്തേക് വന്ന അസി ദേഷ്യം കൊണ്ട് കിച്ചുവിന്റെ രണ്ട് കവിളിലും അടിച്ചു... കിച്ചു അസിയുടെ ആ രൂപം ആദ്യമായി കാണുക ആയിരുന്നു...
"എന്നെ തൊട്ടു പോകരുത്... അതിനുള്ള അർഹത നിങ്ങൾക്കില്ല... "
അസിയുടെ കണ്ണുകളിൽ രാഷി പടർന്നു... കവിളും ചുമന്നു.. ദേഷ്യം കൊണ്ട് ചുണ്ട് വിറച്ചു.. അപ്പോഴും കണ്ണിൽ എരിയുന്ന തീ കനൽ ഉണ്ടായിരുന്നു..
"ഞാൻ.... ഞാൻ പറഞ്ഞു...തൊടരുത് എന്ന്.. എന്റെ അവസ്ഥ വളരെ മോശം ആണ്... അതോണ്ട്... അതോണ്ട് പൊക്കോ... തരാനുള്ള പൈസ ഞാൻ എത്തിച്ചേക്കാം..."
അസിയുടെ ശബ്ദം താഴ്ന്നു.. കിച്ചുവിന്റെ കണ്ണുകളും നിറഞ്ഞഹു... അസി അവനെ മറികടന്നു മുന്നോട്ടേക്ക് പോയി...
"എന്തിനാട അങ്ങനെ ചെയ്യാൻ പോയത്?? അതല്ലേ അവൾ ഇങ്ങനെ... "
"സാരഥി... അത്.. അവളെന്റെ പ്രാണൻ ആണ്... അവള ഇപ്പൊ.."
"പോട്ടെ.... അവൾ നമ്മുക്ക് പറയാൻ ഉള്ളതൊന്നും കേട്ടില്ലല്ലോ..ഇപ്പൊ അവളുടെ മൂഡ് ശെരിയല്ല.. നമ്മുക്ക് രണ്ട് ദിവസം കഴിഞ്ഞഹ് നോക്കാം... "
"സാരഥി.. അവൾക് എന്നെ ഇഷ്ടാടാ.. ഞാൻ അവൾക് ജീവന.. ആ എന്നിൽ നിന്നും ഇങ്ങനെ ഉണ്ടായത് ആണ് അവൾക് സഹിക്കാൻ. പറ്റാത്തത്...."
കിച്ചു അത് പറഞ്ഞു കാറിലേക് ഇരുന്നു.. സ്മൃധി സാരതിയെ ദയനീയതോടെ നോക്കി..
"സാരഥി.. നമ്മൾ ചെയ്തത് തെറ്റാ..."
"പക്ഷെ കിച്ചു.."
"വേണ്ട... അറിഞ്ഞഹ് കൊണ്ട് ഒരു തെറ്റ് ചെയ്യണ്ട... പറഞ്ഞത് കള്ളം ആണെന്ന് പറയ് കിച്ചുവിനോട്.."
"വേണ്ട.. ഇപ്പൊ രണ്ടാളും വേദനിച്ചാലും പിന്നെ ശെരിയായി കൊള്ളും... "
"ന്റെ സാരഥി.. എനിക്ക് നല്ല ദേഷ്യം തോന്നുന്നുണ്ട്.."
സ്മൃതി സാരതിയെ തള്ളി മാറ്റി കിച്ചുവിന്റെ അടുത്തേക് ചെന്ന് നിന്നു..
"കിച്ചു.. സാരഥി നിന്നോട് പറഞ്ഞത് എല്ലം കള്ളം ആണ്... അവൾക് ആരെയും ഇഷ്ടം ഒന്നുമില്ല.. പക്ഷെ നിന്റെ കമ്പനി പോകുന്ന കാര്യം ഓർത്തു സാരഥി അത് അസിയോട് തുറന്നു പറഞ്ഞ്ഹു.. അതാ ഇങ്ങനെ..."
സ്മൃധി പറഞ്ഞതിന് കിച്ചു തിരികെ മറുപടി ഒന്നും നൽകിയില്ല.. അവന്റെ മനസ്സ് ആകെ മടുത്തിരുന്നു...
"പോകാം.."
കിച്ചു അത് മാത്രം പറഞ്ഞു...
സാരഥി ഡ്രൈവിങ് സീറ്റിൽ കയറി കാർ സ്റ്റാർട്ട് ആക്കി..
"ഹോസ്റ്റലിലും പോകണ്ടേ??"
സാരഥി കിച്ചുവിനോടായി ചോദിച്ചു..
"ഇപ്പൊ വേണ്ട..."
കാർ കുറച്ചു ദൂരം സഞ്ചരിച്ചു....
അസി നേരെ ഹോസ്റ്റലിലേക് പോയി... അടീഷണൽ ചാവി അവളുടെ ബാഗിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത് കൊണ്ട് അവളത് ഉപയോഗിച്ച് തുറന്നു കയറി..
കുറെ കരഞ്ഞഹു.. മനസ്സിൽ ഓരോ നിമിഷവും നിറഞ്ഞു നിന്നു..അവളിലെ ദുഃഖവും നിരാശയും അവളിൽ പല ചിന്തകൾ ഉണർത്തി.. മരിച്ചാലോ എന്നൊരു തീരുമാനം അവൾക്ക് മുന്നിൽ വന്നു.....
തുടരും.....
ഇഷ്ടായാൽ ലൈകും കമന്റും പറയണേ.... നിങ്ങളുടെ ഓരോ കമന്റും ലൈകുമാണ് എന്റെ പ്രോത്സാഹനം....
#📙 നോവൽ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗


