ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6Qrmznb?d=n&ui=v64j8rk&e1=c#തരള_സംഗീത_മന്ത്രം ((86)) രണ്ടു വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം., തൃശ്ശൂർ ജില്ലയിലെ കാനൂസ് കൺവെൻഷൻ സെന്റർ. നാട്ടിലെ എംഎൽഏയും, പ്രശസ്ത സാഹിത്യകാരൻ വി. ജിഷ്ണു സിദ്ധാർത്തും, പിന്നെ ഏതാനും ചിലയാളുകളും സ്റ്റേജിൽ ഇരിക്കുന്ന കൂട്ടത്തിൽ മേലെപ്പാട്ട് കോയിക്കൽ തറവാട്ടിലെ ഭദ്ര തമ്പുരാട്ടിയും ഉണ്ടായിരുന്നു. ജില്ലയിലെ തന്നെ ലൈബ്രറി കൂട്ടായ്മയുടെ പ്രസിഡന്റ് സത്യൻ എസ് പിള്ള മൈക്കിലൂടെ സദസിലെ ജനങ്ങളോട് സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു : "തരള സംഗീത മന്ത്രം. ഒരു പുതുമ ഫീൽ ചെയ്യുന്ന തരത്തിൽ എന്താ ആ പുസ്തകത്തിന്റെ ഒരു ശൈലി. എന്താ ഒഴുക്ക്. നമ്മുടെയൊക്കെ കുടുംബങ്ങളിൽ കാണുന്ന ഓരോ വ്യക്തിയും തരള സംഗീത മന്ത്രം എന്ന നോവലിൽ വളരെ വ്യക്തമായി തന്നെ കാണാം. ചിലപ്പോൾ അതൊക്കെ നമ്മളാണെന്ന് തന്നെ കരുതും. പത്തോ അമ്പതോ പുസ്തകങ്ങൾ എഴുതി തഴക്കം വന്ന ഒരാൾക്കേ ഇത്തരത്തിൽ മനോഹരമായി ഒരു കഥയെ രചിക്കാൻ കഴിയുകയുള്ളൂ. പക്ഷെ ഭദ്ര തന്റെ ആദ്യ പുസ്തകത്തിലൂടെ അത് സാധ്യമാക്കിയിരിക്കുന്നു. ഒരിക്കലും ആർക്കും വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയില്ല ഇത് ഭദ്രയുടെ ആദ്യ രചനയാണെന്ന്. എങ്ങനെ സാധിച്ചു ഭദ്ര ഇതുപോലെ എഴുതാൻ...??" അദ്ദേഹം തിരിഞ്ഞു നിന്ന് ചോദിച്ചതും ഭദ്ര വെറുതേ ചിരിച്ചു മാത്രം കാണിച്ചു. "അല്ലെങ്കിലും പണ്ട് കാരണവന്മാർ പറഞ്ഞു വെച്ച ഒരു സത്യമുണ്ട്. പുറം ചട്ട കണ്ട് ഒരിക്കലും പുസ്തകത്തെ വിലയിരുത്തരുത്. ഭദ്രയെ കണ്ടാൽ പറയുമോ അതി മനോഹരമായി ഒരു പുസ്തകം രചിക്കാൻ നൈപുണ്യമുള്ളവളാണെന്ന്.?! ഒരിക്കലുമില്ല. പക്ഷെ ഭദ്രയ്ക്ക് അകത്തുള്ള കഴിവോ., അത് അതി ഭയങ്കരവും. നിങ്ങളിൽ വന്ന പലരും., അല്ല എല്ലാവരും തന്നെ തരള സംഗീത മന്ത്രം എന്ന ഭദ്രയുടെ ഈ പുസ്തകം വായിച്ചിരിക്കുമെന്ന് എനിക്കുറപ്പാണ്. അതുകൊണ്ടാണല്ലോ ഭദ്രയെ അനുമോദിക്കുന്ന ഈ ചടങ്ങിൽ ഇത്ര ജനക്കൂട്ടം. നമുക്കൊക്കെ ശെരിക്കും അഭിമാനമാണ്. നമ്മുടെ നാട്ടിലും ഇങ്ങനെയൊരു എഴുത്തുകാരി ഉണ്ടായതിൽ. ഇത് മാത്രം പോരാ. ഇനിയും എഴുത്തിന്റെ മാന്ത്രിക ലോകങ്ങൾ കീഴടക്കി ഈ ലോകം മുഴുവൻ ഭദ്ര അറിയപ്പെടട്ടെ എന്ന് ആശംസിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ എന്റെ വാക്കുകൾ നിർത്തുന്നു. നന്ദി നമസ്കാരം." കയ്യടികൾ മുഴങ്ങി. അധ്യക്ഷ യുവതി മുന്നോട്ട് വന്ന് ജനങ്ങൾക്ക് നേരേ തിരിഞ്ഞു : "ഇനി നമുക്ക് നമ്മുടെ വിശ്ഷ്ടാതിഥി ഭദ്ര തമ്പുരാട്ടിയെ വിളിക്കാം. എന്താ വിളിക്കണ്ടേ...??" "വേണം.. വേണം.." "വേണം.. വേണം.. വിളിക്കണം.." ആളുകൾ ഉച്ചത്തിൽ ആവശ്യപ്പെട്ടു. "മേലപ്പാട്ട് കോയിക്കൽ ശ്രീമതി ഭദ്ര തമ്പുരാട്ടിയെ രണ്ട് വാക്ക് പറയുവാൻ ക്ഷണിക്കുന്നു." യുവതി ഭദ്രയെ വിളിച്ചതും വലിയൊരു കരഘോഷം മുഴങ്ങി കേട്ടു. അരുണയും സൂസനും മാളവികയും മാത്രമായിരുന്നില്ല മാധവനും ലക്ഷ്മിയും ബിന്ദുവുമൊക്കെ ആ കൈയ്യടിയിൽ പങ്കു ചേർന്നു. തനിക്കായി കാത്തു നിൽക്കുന്ന മൈക്കിന്റെ മുന്നിൽ ഭദ്ര വന്നു നിന്നു. അവളുടെ വാക്കുകൾക്കായി ജനം ക്ഷമയോടെ കാതോർത്തു. "എങ്ങനെ പറയണമെന്നോ എവിടെ തുടങ്ങണമെന്നോ കൃത്യമായി എനിക്കൊരു ധാരണയില്ല. എപ്പോഴോ എഴുതിയ ഒരു പുസ്തകം. അതിനെ ആകാശം കാണിക്കാതെ ഒരു മയിൽപ്പീലി പോലെ കൊണ്ടു നടക്കുകയായിരുന്നു ഞാൻ. ഒടുവിൽ എന്റെ ആ പുസ്തകം വെളിച്ചം കണ്ടു. അതിന് കാരണമാവട്ടെ എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ഭർത്താവും എന്റെ മൂത്ത മകളും." മുൻ നിരയിലിരിക്കുന്ന പ്രസാദിനേയും കുഞ്ഞിയേയും കണ്ണുകൾക്കൊണ്ട് ചൂണ്ടി ഭദ്ര പറഞ്ഞു. അവന്റെ മടിയിൽ അപ്പോൾ മറ്റൊരു പുതിയ അഥിതി കൂടിയുമുണ്ട്. വൈഷ്ണവ് എന്നു യഥാർത്ഥ പേരും കണ്ണനെന്ന് വീട്ടു പേരുമുള്ള മകൻ. ഭദ്രയ്ക്കും പ്രസാദിലും ചേർന്നുണ്ടായ ഓമന പുത്രൻ. കുഞ്ഞിയുടെ പൊന്നനുജൻ. അവനിപ്പോൾ ഒരു വയസ്സ് ആവുന്നു. സ്റ്റേജിൽ നിൽക്കുന്ന അമ്മയെ കണ്ട് മോണകൾ കാട്ടി അവൻ അമ്മയെ നോക്കി ചിരിച്ചു. കൈ കാലിട്ടടിച്ച് സന്തോഷം കാണിച്ചു. "അച്ചോടാ.. ചേച്ചീടെ മോൻ വാ.. ചേച്ചി ഇരുത്താം..." പ്രസാദിന്റെ മടിയിൽ നിന്നും കണ്ണനെ വാങ്ങി കുഞ്ഞി തന്റെ മടിയിലിരുത്തുന്നത് കണ്ട് ഭദ്ര പുഞ്ചിരിച്ചു. ഒരു ചേച്ചിക്ക് പലപ്പോഴും അമ്മയുമാകാനും കഴിയും. ഭദ്ര നെടുതായി ശ്വസിച്ചു. വാക്കുകൾ തുടരാൻ പ്രസാദ് ആംഗ്യം കാണിച്ചതും ഭദ്ര വിഷയത്തിലേക്ക് കടന്നു. "തരള സംഗീതമെന്ന പുസ്തകം എഴുതുമ്പോൾ എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു ഇതിത്ര പ്രശസ്തി ആർജ്ജിക്കുമെന്ന്. ഓരോ വരിയും എന്റേതായ ശൈലിയിൽ ഞാനെഴുതി. തുടർന്നുള്ള വരികൾ ആദ്യത്തേതിനെ പിന്തുണച്ച് മുന്നോട്ട് കൊണ്ടു പോയി. അത് ഓരോ പാരഗ്രാഫായി മാറി. പിന്നെയത് പേജുകളിലേക്കും മറു പേജുകളിലേക്കും കടന്നു. അങ്ങനെ അവസാനം എന്റെ ആദ്യ നോവൽ ഒരു പുസ്തകമായി രൂപാന്തരപ്പെടുകയായിരുന്നു. തരള സംഗീത മന്ത്രം.... ദേവയാനിയുടെ ലോകം. ആ ലോകത്ത് അവളുടെ പ്രിയപ്പെട്ട ഭർത്താവും മകൾ മാളുവും മാത്രം. അവിടേക്ക് മറ്റു ചില കഥാപാത്രങ്ങൾ വരുന്നു. പിന്നീട് ഓരോ രംഗവും രസകരമായി മുന്നോട്ട് പോകുന്നു..." "ശെരിക്കും ഈ നോവലിനെ ആർക്കു വേണ്ടിയാണ് ഡെഡിക്കേറ്റ് ചെയ്യുന്നത്...??" യുവതി ചോദിച്ചു. "ഞാനിത് എഴുതുമ്പോൾ ഇല്ലാത്തവർ. എന്നാൽ ഇപ്പോൾ എന്റെയൊപ്പം ഉള്ളവർ. ഞാൻ ജീവനേറെ സ്നേഹിക്കുന്നവർ. എന്റെ മകൾ ചഞ്ചലിനും മകൻ വൈഷ്ണവിനു വേണ്ടിയും ഈ നോവലിനെ ഞാൻ ഡെഡിക്കേറ്റ് ചെയ്യുന്നു." ഭദ്ര മറുപടി പറഞ്ഞു. "ഈയൊരു പുസ്തകം കൊണ്ട് എഴുത്ത് നിർത്തുകയാണോ അതോ ഇനിയും എഴുത്ത് തുടരുന്നുണ്ടോ...??" "ഉണ്ട്.. രണ്ടെണ്ണം ഉടനേ എഴുതുന്നുണ്ട്. എനിക്കെന്റെ ഭർത്താവിനെ എങ്ങനെ ലഭിച്ചു എന്നത് വളരെ രസകരമായ ഒരു സംഭവം തന്നെയാണ്. ഒരു നോവലിലൂടെ ഞാനത് വിശദമാക്കും. പിന്നെയത് ലോകം മുഴുവൻ അറിയും. തൃശൂരിലെ മേലെപ്പാട്ട് കോയിക്കൽ ഭദ്ര തമ്പുരാട്ടി തിരുവനന്തപുരത്തെ അഴിയിക്കൽ പ്രസാദിന്റെ ഭാര്യയായി എങ്ങനെയെത്തി എന്ന സംഭവം തീർച്ചയായും വായനക്കാരെ രസിപ്പിക്കുമെന്ന് എനിക്കുറപ്പുണ്ട്." "അപ്പോൾ രണ്ടാമത്തെ നോവൽ...??" ആ ചോദ്യത്തിന് അൽപ്പ നേരം ഭദ്ര മൗനം പൂണ്ടു. പ്രസാദിന്റെ മുഖത്ത് അവളൊന്നു നോക്കി. ശാന്തമായി തന്റെ കണ്ണുകളടച്ചു കാണിച്ച് ഭദ്രയോട് പറഞ്ഞോളാൻ പ്രസാദ് ആവശ്യപ്പെട്ടു. "ഞാൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ രണ്ടാം പത്നിയാണ്. ആദ്യ ഭാര്യ അദ്ദേഹത്തെ വേർപിരിഞ്ഞിട്ട് ഇപ്പോൾ വർഷങ്ങൾ കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു. ഇരുവരും പ്രേമിച്ചാണ് വിവാഹം ചെയ്തത്. ആ പ്രേമം എഴുതിലൂടെ വീണ്ടും ജീവൻ വെപ്പിക്കുക എന്നതാണ് എന്റെ രണ്ടാമത്തെ നോവൽ. തീർച്ചയായും ഒട്ടും താമസിയാതെ ഇവ രണ്ടും നിങ്ങളുടെ മുന്നിലെത്തും." "വൗ..!! അവസാനമായി ജനങ്ങളോട് എന്താണ് മാഡത്തിന് പറയുവാനുള്ളത്...??" "വളരെ ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ കണ്മുന്നിൽ നിന്നും എല്ലാം കൈ വിട്ടു പോകുന്നത് നോക്കി നിൽക്കേണ്ടി വന്ന ഒരു പെൺകുട്ടിയുണ്ടായിരുന്നു. സ്വന്തം അച്ഛൻ പോലും അവളെ വിട്ട് മരണമെന്ന നിലയില്ലാ കയത്തിലേക്ക് കീഴടങ്ങി പോയി. അന്നു മുതൽ അവൾ സന്തോഷം എന്തെന്നറിഞ്ഞിട്ടില്ല. കഷ്ടതകൾ നിറഞ്ഞൊരു ജീവിതം. പക്ഷെ അവൾ ആ ജീവിതത്തോട് പൊരുതി. വാശിയോടെ പഠിച്ചു. അതു കഴിഞ്ഞ് നല്ലൊരു ജോലി കരസ്ഥമാക്കി. പിന്നീട് ആ വീടിന്റെ ചുമതല അവൾ സ്വന്തം തോളിലേറ്റി. അനിയത്തിയെ നല്ല രീതിയിൽ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടു പോകുവാൻ ശ്രമിച്ചു. അപ്പോഴൊന്നും ജീവിതത്തിന്റെ മധുരിക്കുന്ന പഴുത്ത നിമിഷങ്ങൾ അവളെ തേടിയെത്തില്ല. കണ്ണടച്ചാൽ അക്കങ്ങളുടെ പെരുമഴയായിരുന്നു അവൾക്ക്. ആ അക്കങ്ങൾ എല്ലാം തന്നെ കൊടുത്തു വീട്ടേണ്ട കടങ്ങളും പലിശ കണക്കുകളുമായിരുന്നു. അതെല്ലാം വീട്ടാൻ രാപ്പകൽ ഇല്ലാതെ അവൾ കഷ്ടപ്പെട്ടു. നേരേ ചൊവ്വേ മര്യാദയ്ക്ക് ചിരിക്കുവാൻ പോലും അവൾ മറന്നു. അങ്ങനെയുള്ള അവളിപ്പോൾ സന്തോഷവതിയാണ്. കാരണം അവൾക്ക് സ്നേഹനിധിയായ നല്ലൊരു ഭർത്താവിനേയും രണ്ടു മക്കളെയും കിട്ടി. വിവാഹ ജീവിതമേ വേണ്ട എന്നു തീരുമാനിച്ച അവൾ ഇപ്പോൾ ഇങ്ങനെയൊരു വിവാഹ ജീവിതം തന്ന ഈശ്വരനോട് എന്നും നന്ദി പറയുന്നു. അവളാണ് ഭദ്ര. നിങ്ങളുടെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന മേലെപ്പാട്ട് കോയിക്കൽ വീരഭദ്രന്റെ മകൾ ഭദ്ര....." ഒന്നു നിർത്തി ഭദ്ര തുടർന്നു : "നിങ്ങൾ ഓരോരുത്തരുടെയും ഉള്ളിൽ ഒരു സാഹിത്യമുണ്ട്, ഒരു കലയുണ്ട്. അതിനെ കഴിയും വിധം പുറത്തേക്ക് കൊണ്ടു വരിക. പുറം ലോകം വാഴ്ത്തും വിധം ആ കലയെ രാകി മിനുക്കുക. ഓരോ നിമിഷവും സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കുവാൻ ശ്രമിക്കുക..." "നന്ദി മാം..." യുവതി കൈ കൂപ്പി. "ഇത്രയും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഞാനെന്റെ വാക്കുകൾ നിർത്തുന്നു." സദസിനു നേരേ ഭദ്ര കൈ കൂപ്പി. വീണ്ടും നിലയ്ക്കാത്ത കൈയ്യടി അന്തരീക്ഷത്തെ ഇളകി മറിച്ചുകൊണ്ട് ഉയർന്നു താഴ്ന്നു. ********************************************************************************** ചടങ്ങുകൾ എല്ലാം തന്നെ കഴിഞ്ഞ് പ്രസാദും കുടുംബവും പുറത്തിറങ്ങി. ആളുകൾ ഓരോരുത്തരായി വന്ന് ഭദ്രയെ ഹസ്തദാനം ചെയ്യുന്നതും കൂടെ നിന്ന് സെൽഫി എടുക്കുന്നതുമൊക്കെ കണ്ണനെ ഒക്കിലിരുത്തി പ്രസാദ് കണ്ടു നിന്നു. അമ്മേ എന്നു വിളിച്ചുകൊണ്ട് കുഞ്ഞി ഭദ്രയുടെ നേർക്ക് ഓടി ചെന്നു. "മതി.. മതി.. ഇനിയെന്റെ അമ്മയെ ഒന്നു വെറുതേ വിട്ടേ..." എല്ലാ മുഖത്തും നോക്കി കുഞ്ഞി ചിണുങ്ങിയതും അവിടമാകെ കൂട്ടച്ചിരികൾ ഉയർന്നു. "പ്രതീക്ഷിച്ച പോലെ ഉയരങ്ങൾ ഓരോന്നായി അവൾ കീഴടക്കുന്നു. ഒരു തണലായി തുണയായി അവൾക്കൊപ്പം നീ നിൽക്കുന്നത് കണ്ട് ഇന്നിപ്പോൾ ഏറെ സന്തോഷവാനാണ് ഞാൻ. ഇനിയെനിക്ക് ധൈര്യമായി കണ്ണടക്കാം." മാധവൻ പ്രസാദിന്റെ നേർക്ക് വന്നുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "ഉറങ്ങാൻ എന്തിനാ അച്ഛാ നിങ്ങൾക്ക് ഇത്ര ധൈര്യക്കുറവ്.?!" ചുണ്ടിന്റെ കോണിൽ പരിഹാസം ഒളിപ്പിച്ച് പ്രസാദ് ചോദിച്ചു. "ഉറങ്ങുന്ന കാര്യമല്ലടാ മണ്ടാ.. മരണത്തിന്റെ കാര്യമാ ഞാൻ ഉദ്ദേശിച്ചത്." മകന്റെ തലയ്ക്കിട്ട് ഒരു കിഴി കൊടുത്ത് മാധവൻ പറഞ്ഞു. "വാ തുറന്നാൽ വേണ്ടാത്തതെ പറയൂ.. പിന്നേ മരണമേ..." ലക്ഷ്മി അമ്മ മാധവനെ നോക്കി പരിഭവിച്ചു. "അങ്ങനെ അത്ര പെട്ടെന്നൊന്നും മരണത്തിലേക്ക് നിങ്ങളെ ഞങ്ങൾ വിട്ടു കൊടുക്കില്ല അച്ഛാ.. നോക്കിക്കോ കണ്ണന്റെ വിവാഹവും കഴിഞ്ഞ് അവനൊരു കുഞ്ഞിക്കാല് കാണിച്ചിട്ടേ അച്ഛനെ ഞങ്ങൾ വിടൂ.." പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഭദ്ര ആ കൂട്ടത്തിലേക്ക് കടന്നു വന്നു. മാധവൻ വെറുതേ ചിരിച്ചു കാണിച്ചു. "ഭദ്രേച്ചീ... ചേച്ചി പ്രസംഗിച്ചു കസറി.." അരുണ ഓടിവന്ന് ഭദ്രയെ പുണർന്നു. മാളവികയും സൂസനും അവിടെയെത്തി. ഭദ്ര പ്രസാദിന്റെ നേരേ തിരിഞ്ഞ് കണ്ണനെ വാങ്ങി എളിയിലിരുത്തി. പ്രസാദ് അവളെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി അവരാരും കാണാതെ അവളുടെ ഇടുപ്പിൽ ഒന്നു തോണ്ടി കുസൃതി ഒപ്പിച്ചത് സൂസൻ മാത്രമാണ് കണ്ടത്. ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അവൾ മാറി നിന്നു. "ഏയ്‌ ഒന്നു ചുമ്മാതിരി.. അച്ഛനും അമ്മയുമൊക്കെ നിൽക്കുന്നു." ഭർത്താവിനെ നോക്കി ഭദ്ര കണ്ണുരുട്ടി ചിണുങ്ങി. "ഓഫീസിൽ നിന്നും വിളി വന്നായിരുന്നോ മോളെ..?" മാളവിക ചോദിച്ചു. "ഇല്ല.. ലക്ക്നൗവിലെ മാനേജർ പോസ്റ്റ്‌ കേരളത്തിൽ എവിടെയെങ്കിലും തരാൻ റിക്വസ്റ്റ് ലെറ്റർ ഇട്ടിട്ടുണ്ട്. മിക്കവാറും അത് ശെരിയാവും. സിഇഒ അലക്സ് പോൾ അന്നെനിക്ക് ഓഫർ തന്നതാണല്ലോ. അതൊന്ന് ശ്രമിച്ചു നോക്കാം. ലക്ക്നൗവിലൊക്കെ പോയി നിൽക്കാൻ ഈ ചെക്കൻ സമ്മതിക്കില്ലെന്നേ. ഒന്നാമതേ കാലാവസ്ഥ പ്രശ്നവും." ഒക്കിലിരിക്കുന്ന കണ്ണനെ നോക്കി ഭദ്ര പറഞ്ഞതും അവൻ മോണ കൊണ്ട് അവളുടെ കവിളിൽ കടിച്ച് സ്നേഹം പ്രകടിപ്പിച്ചു. എങ്കിൽ ഇറങ്ങാം എന്ന ധാരണയിൽ മാധവൻ ആദ്യം നടന്നു. പിന്നാലെ ലക്ഷ്മിയും അരുണയും സൂസനും മാളവികയും ബിന്ദുവും. ഭദ്രയും പ്രസാദും പരസ്പരം കണ്ണുകൾക്കൊണ്ട് കുറച്ചു നേരം നോക്കി. അവളുടെ കാതിൽ അവൻ മന്ത്രിച്ചു : "സന്തോഷം തോന്നുന്നുണ്ടോ..??" "ഉണ്ട്.. ഇന്നീ ലോകത്ത് ഏറ്റവും വലിയ ഭാഗ്യവതിയായ തോന്നലാണ് എനിക്കിപ്പോൾ." താഴ്ന്ന ശബ്ദത്തിൽ അവൾ മന്ത്രിച്ചു. "എങ്കിൽ ബാക്കി സന്തോഷം വീട്ടിൽ ചെന്ന് പ്രകടിപ്പിക്കാം..." "ഛീ..!! എപ്പോഴും ഈ വിചാരമേ ഉള്ളൂ മനുഷ്യന്.." അവളവന്റെ കൈയ്യിൽ ഒരു നുള്ള് വെച്ചു കൊടുത്തു. പ്രസാദ് ഒന്നു ചിരിച്ചെന്നു വരുത്തി. "നിന്നെ പോലെ അതിസുന്ദരിയെ സ്വന്തമായി കിട്ടിയാൽ എന്നെപോലെയുള്ള ഭർത്താക്കന്മാർക്ക് ഉറക്കമുണ്ടാകുമോ? അവരെന്നും ശ്രമിക്കും." "ഓ.. ഈ കെട്ട്യോന്റെ ഒരു കാര്യം.." വീണ്ടും പ്രസാദിന് ഒരു നുള്ള് വെച്ചു കൊടുത്തു ഭദ്ര. "അഴിയിക്കൽ എത്തട്ടെ.. നിന്നെയും കാത്ത് ഒരു സർപ്രൈസ് അവിടെയുണ്ട്." "എന്തു സർപ്രൈസ്...??!" ഭദ്ര നെറ്റി ചുളിച്ചു. "അതൊക്കെ വഴിയേ അറിയാം ഭാര്യേ..." ഒരു ചിരിയോടെ ഭദ്രയുടെ തോളിൽ അവൻ കൈയ്യിട്ടതും എവിടെ നിന്നൊക്കെയോ മാധ്യമ പ്രവർത്തകർ ഓടിയെത്തി. "സർ.. മാം... നിങ്ങൾ ഇങ്ങനെ കുടുംബത്തോടെ നിൽക്കുന്ന ഫോട്ടോ ഉണ്ടെങ്കിൽ ഞങ്ങളുടെ പത്രത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്താൻ ഒരു കിടിലൻ ഫോട്ടോ ആയേനെ.." അവർ റിക്വസ്റ്റ് ചെയ്തു. "അതിനെന്താ... എടുത്തോളൂ..." തന്നിലേക്ക് ഭദ്രയെ ഒന്നൂടെ ചേർത്തു നിർത്തി പ്രസാദ് പറഞ്ഞു. ക്ലിക്ക്.. ക്ലിക്ക്.. ക്ലിക്ക്... ഫ്ലാഷിന്റെ വെളിച്ചങ്ങൾ മിന്നൽ പോലെ പാഞ്ഞു പോയി. കുഞ്ഞിയും കണ്ണനും ഭർത്താവിനുമൊപ്പം നിൽക്കുന്ന സന്തോഷവതിയായ എഴുത്തുകാരി ഭദ്രയുടെ കിടിലൻ ഫോട്ടോ അവർക്കെല്ലാം ലഭിച്ച സന്തോഷം ഓരോ മുഖത്തും കാണാമായിരുന്നു. ********************************************************************************** അന്ന് ശേഖരനെതിരെ വഞ്ചനാ കുറ്റത്തിന് പ്രസാദ് ഹൈ കോടതിയിൽ ഫയൽ ചെയ്ത കേസിന്റെ വിധിയായിരുന്നു ഭദ്രയ്ക്ക് കൊടുക്കുവാൻ അവൻ കാത്തു വെച്ച സർപ്രൈസ്. കേസ് പറഞ്ഞ് അധികം നീണ്ടു കൊണ്ടു പോകാതെ ശേഖരൻ കോടതി മുഖേനെ എല്ലാം വിട്ടു കൊടുക്കുകയായിരുന്നു. ഒടുവിൽ നഷ്ടപ്പെട്ടതെല്ലാം തന്നിരികിൽ വന്നു ചേരുകയായിരുന്നു ഭദ്രയ്ക്ക്. ഏതൊരു കയറ്റത്തിനും ഒരു ഇറക്കമെന്ന പോലെ. അവളുടെ കഷ്ടതകൾക്ക് ഒടുവിൽ ദൈവം അറുതി വരുത്തി അനുഗ്രഹിച്ചു എന്നതിനപ്പുറം വാക്കുകളില്ല വിവരിക്കാൻ. ജീവിക്കട്ടെ.. സന്തോഷത്തോടെ ആ കുടുംബം ജീവിക്കട്ടെ... ********************************************************************************** ആ വർഷത്തെ ദീപാവലി. മേലെപ്പാട്ട് കോയിക്കൽ തറവാട് മുഴുവൻ ദീപാലങ്കാരം കൊണ്ട് മനോഹരമായിരുന്നു. കുഞ്ഞു പട്ടു പാവാടയുടുത്ത് സുന്ദരിയായി ഒരുങ്ങി മാധവനും ലക്ഷ്മിക്കും മാളവികയ്ക്കും ഒപ്പം ക്ഷമയോടെ കുഞ്ഞി കാത്തിരുന്നു. ജുബ്ബയും കസവു മുണ്ടുമണിഞ്ഞ് പ്രസാദും അവന്റെ കൈയ്യിൽ കുഞ്ഞു ജുബ്ബയും കുഞ്ഞു കസവു മുണ്ടുമെടുത്ത് കണ്ണനും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒപ്പം ഹേമന്തും ഡോക്ടർ റിൻസിയും. റിൻസി ഇപ്പോൾ ആറു മാസം ഗർഭിണിയാണ്. നിറവയർ താങ്ങി അവൾ കുഞ്ഞിയുടെയും കണ്ണന്റെയും കുസൃതികൾ കണ്ട് രസിച്ചു നിന്നു. എല്ലാവരും കാത്തിരിക്കുന്നത് ഭദ്രയുടെ വരവിന് വേണ്ടിയാണ്. ആരെയും അധികം മുഷിച്ചിലിൽ നിർത്താതെ കയ്യിലൊരു താലവുമായി തറവാടിനകത്തു നിന്നും ഭദ്ര തമ്പുരാട്ടി ഒടുവിൽ ഇറങ്ങി വന്നു. അവൾക്കു പിന്നാലെ ഏതാനും മറ്റു സ്ത്രീകൾക്കുമൊപ്പം അരുണയും കയ്യിൽ ദീപവുമായി കടന്നു വരുന്നു. നിലാവിന്റെ പ്രഭ തോൽക്കും പുഞ്ചിരി തൂകി വരുന്ന ഭദ്രയെ അവരെല്ലാം കണ്ണിമ ചിമ്മാതെ നോക്കി നിൽക്കവേ ഭദ്രയും തോഴിമാരും തറവാട്ടു മുറ്റത്ത് ദീപവുമായി വന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. തന്റെ ഭർത്താവിനും മക്കൾക്കും കൂട്ടർക്കും മുന്നിൽ അവൾ ഗാനം ആലപിച്ച് നൃത്തമാടി. 🎵മേലേവിണ്ണിൻ മുറ്റത്താരേ വെള്ളിത്തിങ്കൾ ദീപം വെച്ചു ആടിപ്പാടും മേടക്കാറ്റോ രാവോ.....🎵 🎵ഓട്ടുരുളി കുമ്പിൾ കുത്തി കുഞ്ഞുകുഞ്ഞു നക്ഷത്രങ്ങൾ മിന്നാമിന്നി പൂവായ്‌ കോർത്തതാരോ....🎵 🎵ചിറ്റും ചിലമ്പൊലിയുമായ്‌ ചുറ്റിവരും പീലിതെന്നൽ സന്ധ്യാനാമം ചൊല്ലി കേൾക്കും നേരം......🎵 🎵മേലേവിണ്ണിൻ മുറ്റത്താരേ വെള്ളിത്തിങ്കൾ ദീപം വെച്ചു ആടിപ്പാടും മേടക്കാറ്റോ രാവോ.....🎵 ******** അമ്മയുടെ നൃത്ത ചുവടുകൾ കണ്ട് മോണ കാട്ടി ചിരിച്ചും കൈകൾ ആട്ടിയും പ്രസാദിന്റെ ഒക്കിലിരുന്ന് കണ്ണൻ സന്തോഷം പ്രകടിപ്പിച്ചു. ഭദ്രയുടെ നൃത്തം കണ്ട് ഇരിപ്പുറക്കാത്ത കുഞ്ഞിയും തനിക്കാവും വിധം ചുവടുകൾ വെച്ച്‌ നൃത്തം ചെയ്യുന്നത് കണ്ട് അവിടെമാകെ പൊട്ടിച്ചിരികൾ മുഴങ്ങി. എങ്കിൽ താനും ഒരു കൈ നോക്കാമെന്ന ഭാവത്തിൽ പ്രസാദ് ബാക്കി വരികൾ പാടി., 🎵പത്തുവർണ്ണ തിരിയിട്ട്‌ കുത്തുവിളക്കാരോ നീട്ടി ഗായത്രി മന്ത്രം ചൊല്ലി നീ.....🎵 🎵പാരിജാതപൂക്കൾചൂടി കോടിമഞ്ഞിൻ ചേലചുറ്റി ആരേയോ സ്വപ്നം കണ്ടു നീ.....🎵 🎵പൂങ്കാറ്റിൻ കൈകൾതൊട്ടു ലോലാക്കിൻ താളം കേട്ടു പൊൻപൂവിൻ നാണം കണ്ടു തീരാപൂന്തേനുമുണ്ടു ലോലമാം പൂവെയിൽ പീലികൾ കണ്ടു നീ..... 🎵 ഇരുവരും ഒരുപോലെ പാടി., 🎵മേലേവിണ്ണിൻ മുറ്റത്താരേ വെള്ളിത്തിങ്കൾ ദീപം വെച്ചു ആടിപ്പാടും മേടക്കാറ്റോ രാവോ.....🎵 🎵ഓട്ടുരുളി കുമ്പിൾ കുത്തി കുഞ്ഞുകുഞ്ഞു നക്ഷത്രങ്ങൾ മിന്നാമിന്നി പൂവായ്‌ കോർത്തതാരോ....🎵 🎵ചിറ്റും ചിലമ്പൊലിയുമായ്‌ ചുറ്റിവരും പീലിതെന്നൽ സന്ധ്യാനാമം ചൊല്ലി കേൾക്കും നേരം......🎵 നൃത്തം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കുഞ്ഞിയും കണ്ണനും പ്രസാദും ഭദ്രയും പരസ്പരം പുണർന്ന് നിൽക്കുന്നത് കണ്ട് വലിയൊരു കൈയ്യടി മുഴങ്ങി. അങ്ങ് ദൂരെ ഒരു മല മുകളിലെ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നുകൊണ്ട് തന്റെ കണ്ണുകളടച്ച് എല്ലാം കണ്ട ശാരദാമ്മയുടെ ചുണ്ടിൽ കുറേ നാൾ അടക്കി വെച്ച ആ പുഞ്ചിരി വിടർന്നു നിന്നു. ആകാശക്കിഴക്കിലെവിടെയോ ഒരു നക്ഷത്രം സന്തോഷത്താൽ വല്ലാതെ ജ്വലിച്ചു നിലകൊണ്ടു. അത് പ്രിയയായിരുന്നു. അഴിയിക്കൽ തറവാട്ടിലെ ആദ്യ മരുമകൾ പ്രിയ .!!! ((𝗧𝗛𝗘 𝗘𝗡𝗗)) ((ശുഭം)) തരള സംഗീത മന്ത്രം എന്ന ഈ കഥയെ സപ്പോർട്ട് ചെയ്ത എല്ലാവർക്കും ഹൃദയത്തിൽ നിന്നും ഞാൻ നന്ദി രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. 🙏 മിഷൻ എന്നൊരു നോവൽ ഉടൻ ആരംഭിക്കുന്നത് ആണ് വായിക്കുക കാരണം അതിനോട് തുടർച്ചയായി ബൊമ്മലാട്ടം എന്ന നോവൽ വരുന്നത് ഇത് വായിച്ച ആണ് അത് മനസ്സിൽ ആകൂ കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️❤️ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ #📙 നോവൽ #📔 കഥ