*_റൂഹ ഹയാത്തി_* _`PART:-4`_ *_✍🏻....ASSAIN VK...._* *_____________♻️🔆♻️______________* " എല്ലാ തെളിവും എൻറെ കയ്യിൽ തന്നെയുണ്ട്...... ഇത് മൂന്നാമത് ഒരാൾ അറിഞ്ഞാൽ എന്നെ കൊല്ലും എന്നാണ് അവൻ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത്.... മരിക്കാൻ എനിക്ക് പേടി ഇല്ല.... വയറ്റിൽ വളരുന്ന കുഞ്ഞിനെ ഓർത്ത് കൊണ്ടുള്ള പേടി മാത്രമാണ് എനിക്കിപ്പോൾ..... ഓരോ നിമിഷവും എൻറെ ജീവൻ അപകടത്തിലാണ് എന്നത് എനിക്ക് നന്നായി അറിയാം... കഴിഞ്ഞ വെള്ളിയാഴ്ച അവൻ പള്ളിയിലേക്ക് പോയപ്പോഴാണ് ഈ മെസ്സേജ് ഞാൻ കണ്ടത്.... ഫോൺ ചാർജറിൽ കുത്തിവെച്ച് പോയതുകൊണ്ട് ആണ് എനിക്ക് ഇത് കിട്ടിയതും.. അവനറിയാതെ തന്നെ അവൻറെ സ്ക്രീൻ ലേക്ക് എനിക്ക് അറിയാമായിരുന്നു..... വാട്സാപ്പിൽ വന്ന ചാറ്റ് മുഴുവൻ ഞാൻ ഫോട്ടോയെടുത്ത് എൻറെ ഫോണിൽ സേവ് ചെയ്തു വച്ചിട്ടുമുണ്ട്..... നാളെ ഒരു പക്ഷെ നിങ്ങളെല്ലാവരും തെളിവ് ചോദിക്കുമെന്നെനിക്ക് നന്നായി അറിയാമായിരുന്നു ..! " മോളെ അതിന് ഇതൊക്കെ സർവ്വസാധാരണമായി എല്ലാ ആണുങ്ങളിലും ഉണ്ടാവും.... ഒരു കണക്കിന് ഇതൊക്കെ കണ്ടില്ലെന്ന് നടിക്കേണ്ടി വരും.... നമ്മള് പെണ്ണുങ്ങൾ സഹിക്കുക എന്നല്ലാതെ വേറെ ഒരു മാർഗവും ഇതിലില്ല...! ഉമ്മ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ എന്നവണ്ണം അവളെ പറഞ്ഞു ബോധ്യപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിച്ചു നോക്കി...... " കുറെയൊക്കെ സഹിക്കാൻ എന്നെ കൊണ്ട് കഴിയും... ഇന്നല്ലെങ്കിൽ നാളെ റെഡിയാകുമായിരിക്കാം... ഇതല്ലാം കേട്ട് ഞാൻ അവൻ്റെ കൂടെ പോയാൽ നാളെ എൻറെ കുഞ്ഞിൻ്റെ അവസ്ഥ എന്താവുമെന്ന് നിങ്ങൾ ഊഹിച്ചു നോക്ക്...? അവളുടെ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് മുൻപിൽ ഉമ്മയും തളർന്നു പോയി.... " ഉപ്പ എന്തായാലും വരട്ടെ എന്നിട്ട് നമുക്ക് ഒരു തീരുമാനം എടുക്കാം ഇപ്പോൾ ചാടിക്കയറി ഒന്നും തീരുമാനമെടുക്കണ്ട.... എന്തായാലും നാളെത്തന്നെ നമുക്ക് ഒരു ഡോക്ടറെ പോയി കാണണം.... നീ വെറുതെ കരഞ്ഞുപിടിച്ച് കുഞ്ഞിന് വേണ്ടാത്തതൊന്നും വരുത്തിവെക്കണ്ട..... ഈ സമയത്ത് കൂടുതൽ ശ്രദ്ധ വേണ്ട സമയമാണ്...! അതും പറഞ്ഞു ഉമ്മ അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി.... ദൂര യാത്ര കഴിഞ്ഞ് ഉപ്പ വളരെ വൈകിയാണ് അന്ന് വീട്ടിലെത്തിയത്.... വീട്ടിലേക്ക് കയറിയ ഉടനെ ഉമ്മയോട് ചോദിച്ചു... " നൂറ വന്നിട്ടുണ്ടോ...? " ആരാണിപ്പോൾ നിങ്ങളോട് അവൾ വന്നിട്ടുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞത്...? ഉമ്മ അതിശയത്തോടെ ചോദിച്ചു... പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അയാൾ മറുപടി പറഞ്ഞു.... " ഞാൻ ഇങ്ങോട്ട് കയറി വരുമ്പോൾ മുകളിലെ റൂമിൽ വെളിച്ചം കണ്ടിരുന്നു.... ഈ രണ്ടു മണി സമയത്തും ഉറങ്ങാതെ എന്താണാവോ അവൾക്ക് പണി...! " അതിൻറെ കാര്യമൊന്നും പറയാതിരിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്.....? " അതെന്തേ...? ഉപ്പ സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു " അവൾ എന്തൊക്കെയോ പറയുന്നുണ്ട്..... റസൽ വേറേതോ പെണ്ണുമായി അവിഹിതം ഉണ്ടെന്നൊക്കെ..... ഇനി അവൾ പോകുന്നില്ല എന്നൊക്കെയാണ് പറയുന്നത്.... എനിക്കറിയില്ല നിങ്ങള് തന്നെ ചോദിച്ചു നോക്കി... ! അത് കേട്ടതും അയാളിലൊരു നിരാശ പടർന്നു... പുഞ്ചിരിക്കുന്ന മുഖം മെല്ലെ വിഷാദം പിടിമുറുക്കി.... കുറച്ചുനേരം അയാൾ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.... ഒന്നും മിണ്ടാതെ മേശപ്പുറത്ത് എടുത്തു വെച്ച ഭക്ഷണം കഴിച്ച്.... മുകളിലെ റൂമിലേക്ക് നടന്നു.... " നൂറാ....! അയാൾ പതിയെ വാതിലിൽ മുട്ടി.... അവൾ വന്നു വാതിൽ തുറന്നു.... ഉപ്പ അവളെ നന്നായെന്ന് നോക്കി കണ്ണുകളിൽ കണ്ടത് അത്രയും കണ്ണീരിന്റെ കറുപ്പ് നിഴലിക്കുന്നത് മാത്രമാണ്..... ഉപ്പയെ കണ്ടതും അവളിൽ തിങ്ങി നിറഞ്ഞ കണ്ണു നീർ തുള്ളികൾ പുറത്തേക് ചാടി... ഓടിവന്നവൾ ഉപ്പയെ മുറുകെ പിടിച്ചു.... പ്രതീക്ഷ എന്നോണം ഉപ്പ അവളെ ചേർത്ത് പിടിച്ച് മാറോടണച്ചു... " എന്താണ് മോളെ... ഈ പാതിരാ രാത്രിയും കരഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണോ...? അതിനുമാത്രം എന്താണ് ഇപ്പോൾ ഉണ്ടായത്..? ഇടതടവില്ലാതെ ഉപ്പയോട് കര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു തീർക്കുമ്പോൾ പ്രതീക്ഷിച്ചത് പോലെയൊരു മറുപടി ഉപ്പയിൽ നിന്നവൾക്ക് കിട്ടിയില്ല.... "ഇത്ര ചെറിയ ഒരു കാര്യത്തിനാണോ നി കണ്ണിരിക്കെ ഒയുക്കി കളയുന്നത്...! അത് കേട്ടതും അവൾക്ക് വല്ലാണ്ട് ദേഷ്യം വന്നുതുടങ്ങി.... അവൾ ഉപ്പാക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞു... " നിങ്ങൾക്ക് ഇതൊരു ചെറിയ പ്രശ്നമാണെങ്കിൽ... എനിക്ക് ഇതൊരു ചെറിയ പ്രശ്നമല്ല.... ഇനി ഞാൻ എന്തായാലും അവന്റെ കൂടെ ജീവിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല....! " മോളെ നീ വെറുതെ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞു വാശി പിടിക്കേണ്ട.... ഇന്നത്തെ കാലത്ത് ഇതൊക്കെ സർവ്വസാധാരണ സംഭവങ്ങളാണ് നീ ഒരു പെണ്ണായത് കൊണ്ട് തന്നെ കുറെയൊക്കെ ഇത് കണ്ടില്ലെന്ന് നടിക്കേണ്ടി വരും...! അതും കൂടി കേട്ടപ്പോൾ അവളിൽ ദേഷ്യം കൂടുകയല്ലാതെ ഒരു കുറവും വന്നില്ല.... ഉപ്പയും തന്നെ കൈ വിടുകയാണെന്ന അവസ്ഥ വന്നതോടുകൂടി അവളും തുറന്നടിച്ചു പറഞ്ഞു.... " നിങ്ങള് പറയുന്നത് ശരിയാവാം ഇതൊക്കെ സർവ്വസാധാരണമാവാം..... നാളെ ഒരുപക്ഷേ എൻറെ വയറ്റിൽ വളരുന്ന കുഞ്ഞു ഒരു പെൺകുഞ്ഞായാലും അവന് ഇതും സാധാരണ ആവില്ലേ....? അതിനെയും ഞാൻ അവൻറെ തോന്നിവാസത്തിന് ഇട്ടു കൊടുക്കാം.... പോരെ...? കുറച്ചു ഉച്ചത്തിലാണ് നൂറ അത് പറഞ്ഞു തീർത്തത്.... ദേഷ്യം ഇരച്ചു കയറിയ അയാൾ അവളെ ശക്തമായി മുഖത്തടിച്ചു... " പറയുന്ന വാക്കുകൾ സൂക്ഷിച്ചു പറയണം... ഞാൻ നിന്റെ ഉപ്പ ആണെന്നുള്ള ബോധം നിനക്ക് ഉണ്ടാവുന്നത് നല്ലതാണ്.....! വീണ്ടുമൊരു മറുപടിക്കായി കാത്തു നിൽക്കാതെ ഉപ്പ പടിയിറങ്ങി താഴേക്ക് പോയി... അടിയുടെ ശബ്ദം കേട്ടാണ് ഉമ്മ ഓടി കിതച്ച് അങ്ങോട്ട് കയറി വന്നത്.... " എന്തിനാ മോളേ നി ഉപ്പാനോട് തർക്കുതരം പറയുന്നത്....! കണ്ണു നീരിനാൽ കുതിർന്ന മുഖത്ത് അടിയുടെ പാടുകൾ നീലിച്ചു കിടക്കുന്നത് ഉമ്മയുടെ ഹൃദ്ധയത്തിൽ മുറിവുകൾ തീർത്തു... ഉമ്മയുടെ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് മറുപടി പറയാതെ അവളാ കാട്ടിൽ തിരിഞ്ഞു കിടന്നു.... ഒരാളും കൂടെ ഉണ്ടാവില്ലെന്ന് വീണ്ടും വീണ്ടും അവളുടെ മനസ്സിനെ അവൾ പറഞ്ഞു പഠിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു... അന്നത്തെ രാത്രി ശരിക്കും വഴി അറിയാതെ ഒറ്റപ്പെട്ട് പോയ കൊച്ചു കുഞ്ഞിൻ്റെ അവസ്ഥയായിരുന്നു തനിക്ക്... അനുവദം കൂടാതെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു... തിരിഞ്ഞു മറിഞ്ഞും രാത്രി വെളുപ്പിച്ചു... രാവിലെ തന്നെ ഒറ്റക്ക് വീട്ടിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിയതാണ് ഡോക്ടറെ കാണാൻ.... ഒറ്റക്ക് പോവാൻ സമാധിക്കിലെന്നു വാശി പിടിച്ചു പിന്നാലെ കൂടിയതാണ് ഉമ്മയും.... ഓട്ടോയിൽ പുറത്തേക് നോക്കി ഇരിക്കുന്നത് കാണുമ്പോൾ ഉമ്മയുടെ മനസ്സ് വല്ലാതെ പിടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.... " ജീവിതത്തിൻ്റെ അർത്ഥം എന്ത എന്ന് നിനക്ക് ഇപ്പൊ മനസ്സിലാവില്ല നൂറ... നി ഒരു ഉമ്മയാവ് അപ്പോ നിനക്ക് കുറെ തിരിയും... ആണുങ്ങളുടെ ഭാഗത്ത് നിന്നും പല തെറ്റുകളും കുറവുകളും ഉണ്ടാവും... അത് കരുതി ആണിനെ ഉപേക്ഷിച്ച് ഒറ്റക്ക് ജീവിക്കാൻ ഒരു പെണ്ണിനും സാധിക്കില്ല...! പറയുന്നതെല്ലാം ഒരു ശബ്ദം പോലെ കേട്ട് കൊണ്ടിരുന്നു... മറുപടി പറയാൻ തൽക്കാലം താൻ ഇല്ലെന്ന മട്ടിലായിരുന്നു നൂറയും... ആശുപത്രിയിൽ നിന്നും മടങ്ങും വഴി അവളുടെ മനസ്സിൽ ഒരുപാട് ചോദ്യങ്ങൾ ഉയർന്നു വന്നിരുന്നു.... ഈ കുഞ്ഞ് നാളെ ഒരു ബാധ്യത ആവുമോ...? അവനെ പിരിയുമ്പോൾ കുഞ്ഞിനെ തനിക്ക് കിട്ടില്ലേ...? ദിവസം രണ്ടു കയിഞ്ഞു പോയി.... ഉപ്പ പിന്നെ അതിനെ കുറിച്ചൊന്നും മിണ്ടിയില്ല.... " അല്ല നൂറ നി എന്താണ് ഇനി കണ്ടിരിക്കുന്നത് തിരിച്ച് പോവാൻ വല്ല പ്ലാനിങ്ങും ഉണ്ടോ...? എന്താ ചെയ്യേണ്ടത്..? അവനെ വിളിച്ചൊന്നു സംസാരിച്ചു തീർക്കണ്ടെ..? ഉമ്മയുടെ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് മറുപടി പറയണമെന്നവർക്ക് തോന്നിയെങ്കിലും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.... കേൾക്കാത്ത മട്ടിൽ പുറത്തേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു ഒന്നിനും താൽപര്യമില്ലാത്ത പോലെ... " എന്തായാലും അവനോട് ഉപ്പയെയും അമ്മവന്മാരെയും കൂട്ടി നാളെ ഇങ്ങോട്ട് വരാൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്... ഇനി നിനക്ക് എന്തങ്കിലും പറയാൻ ഉണ്ടെങ്കിൽ ഇപ്പൊ പറഞ്ഞോ...? അവൾ പുച്ഛത്തോടെ ഉമ്മയെ നോക്കി.... " എനിക്ക് എന്ത് പറയാൻ... ആരോട് പറയാൻ...? എന്നെ ആരെങ്കിലും ചെവി കൊണ്ടിരുന്നെങ്കിൽ എനിക്കിന്നി അവസ്ഥ വരില്ലായിരുന്നു... ഇതിൽ ഇനി എന്ത് തന്നെ വന്നാലും എൻ്റെ വിധിയായി ഞാൻ മുന്നോട്ട് പോവും...! " അല്ല നിങ്ങൾ എല്ലാവരും എന്നെ ഇങ്ങനെ കുറ്റപ്പെടുത്തി പറയുന്നുണ്ടല്ലോ അവൾക്കും ഉണ്ടായിരുന്നല്ലോ പ്രണയം... ഇതൊന്നും ഞാൻ അറിയാത്ത കാര്യമല്ല അവളും എന്നെക്കാൾ മിടിക്കിയൊന്നുമല്ല...! ഉപ്പയും കുടുംബത്തിലെ കാരണവന്മാരും കൂടി ഇരുന്ന ചർച്ചയിലായിരുന്നു അവൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്..... അത് കേട്ടതും നൂറ കസേരയിൽ നിന്നും എണീറ്റു അവനു നേരെ വിരൽ ചൂണ്ടി.... " അതെ നീ ഈ പറയുന്നതിൽ എന്തെങ്കിലും സത്യമുണ്ടെങ്കിൽ അത് തെളിയിക്ക്..... ഈ പറയുന്ന കാര്യത്തിൽ എന്റെ വീട്ടുകാർക്കും ഉണ്ടായിരുന്നു ഭയങ്കര ശംശയം... നിന്നെ കെട്ടിയിട്ട് രണ്ട് കൊല്ലം കഴിഞ്ഞു പോയില്ലേ എന്നിട്ട് അവർക്കോ... നിനക്കോ... അതിനൊരു തെളിവും ഉണ്ടാക്കാൻ ഇതുവരെ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല.... ആ സംശയത്തിന്റെ ആനുകൂല്യത്തിൽ മാത്രമാണ് നിന്നെ ഞാൻ വിവാഹം കഴിക്കാൻ തന്നെ തീരുമാനമെടുത്തത്..... അതാണ് എൻ്റെ ജീവിതത്തിൽ ഞാൻ ചെയ്ത ഏറ്റവും വല്ല്യ തെറ്റ്. അല്ലാതെ നിന്റെ സൗന്ദര്യം കൊണ്ട് വീണിട്ടോ... നിങ്ങളുടെ കാശ് കണ്ടിട്ടോ അല്ല... ഇവിടെ വെച്ച് കൂടുതൽ ഒന്നും എന്നെക്കൊണ്ട് പറയിപ്പിക്കരുത്.... വാ തുറന്നാൽ നി നാറും അതുകൊണ്ട് കൂടുതൽ സംസാരിക്കാതെ നിൽക്കുന്നതവും മോന് നല്ലത്....! അതും പറഞ്ഞവൾ അവൻ്റെ മുഖത്ത് നോക്കി പുച്ഛത്തോടെ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു... അവനും വിട്ട് കൊടുക്കാൻ തയ്യാറായില്ല... " അതെ എനിക്ക് നിന്നെ സംശയം തന്നെയാണ്.... അതുകൊണ്ട് മാത്രമാണ് നിന്നെ പഠിക്കാൻ പോലും വിടാതെ വീട്ടിൽ തന്നെ ഇരുത്തിച്ചതും.....! അവൻറെ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് അവളും വിട്ടുകൊടുത്തില്ല...... " കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് വെറും അഞ്ചുമാസം ആണ് നിങ്ങളും ഞാനും ഭാര്യ ഭർത്താവായി കഴിഞ്ഞത്.... അവിടുന്ന് ഇങ്ങോട്ട് നിങ്ങൾക്ക് സംശയമല്ലാതെ വേറെ എന്താണ് ഉണ്ടായത്.... നമ്മൾ ഇപ്പോൾ ഈ സംസാരിക്കുന്ന സമയം വരെ എന്റെ വയറ്റിൽ വളരുന്ന കുഞ്ഞിനെ കുറിച്ച് ഇതുവരെ ഒരക്ഷരം പോലും സംസാരിക്കാനോ എന്തെങ്കിലും ഒന്ന് ചോദിക്കനോ നിങ്ങൾ തയ്യാറായിട്ടില്ല.... അതിലും നിങ്ങൾക്ക് സംശയം ഉണ്ടായിരിക്കാം.... ഇനി കുഞ്ഞിൻറെ ഉപ്പ ആരാണെന്ന് വരെ നിങ്ങൾക്ക് സംശയം ഉണ്ടാവുമായിരിക്കും അല്ലേ..? " നൂറ.... മതി നിർത്തിക്കോ.... ! *തുടരും....* #📙 നോവൽ