📝कविता / शायरी/ चारोळी Images • Shirish Jadhav (@479311446) on ShareChat

click to see wallet page

लोकप्रिय

Shirish Jadhav - Author on ShareChat: Funny, Romantic, Videos, Shayari, Quotes

Shirish Jadhav

2.1K ने देखा

#📝कविता / शायरी/ चारोळी #☺️प्रेरक विचार

📝कविता / शायरी/ चारोळी - प्रेरणादायी अध्यात्मिक कथा एका घनदाट जंगलात एक प्रसिद्ध साधू राहायचे. त्यांच्याकडे लांबून लांबून लोक उपदेश घ्यायला यायचे. एकदा एक खूप शिकलेला , श्रीमंत आणि थोडा गर्विष्ठ तरुण त्यांच्याकडे आला. तो म्हणाला, " महाराज, मी खूप शास्त्रे वाचली आहेत़, मला सर्व काही माहिती आहे, पण मला अजून शांती मिळालेली नाही. मला अजून थोडे अध्यात्मिक ज्ञान द्या" स्मितहास्य केले आणि म्हणाले , " अजून थोडे ज्ञान घेऊया, पण साधूंनी त्याआधी थोडी चहा घेऊया. " साधूंनी त्या तरुणाच्या समोर एक रिकामा किटलीतून त्या पेल्यात चहा ओतू 7 लागले. पेला पेला ठेवला. मग एका काठोकाठ भरला, तरी साधू थांबले नाहीत. ते चहा ओततच राहिले. चहा I बाहेर सांडून जमिनीवर वाहू लागला. ते पाहून तो तरुण ओरडला, "थांबा महाराज! काय करताय हे? पेला पूर्ण भरला आहे, त्यात आता एक थेंबही मावणार नाही! " तेव्हा साधू शांतपणे थांबले आणि म्हणाले , "बाळा, बरोबर ओळखलंस. या पेल्याप्रमाणेच तुझे मनही तुझ्या स्वतःच्या विचारांनी, मतांनी आणि अहंकाराने काठोकाठ भरलेले आहे. जोपर्यंत तू तुझे मन रिकामे करत नाहीस, तोपर्यंत मी तुला दिलेले ज्ञान तिथे कसे मावणार?" तो तरुण ओशाळला. त्याला समजले की, शिकण्यासाठी आधी 'मी मला सर्व माहिती आहे' हा भाव सोडावा लागतो. या कथेतील अध्यात्मिक शिकवण अशी आहे की, अध्यात्म हे काही मिळवण्यापेक्षा बाहेर काढण्यावर जास्त भर देते. आपले मन आधीच पूर्वग्रहांनी भरलेले असेल, तर नवीन आणि शुद्ध विचार तिथे जागा घेऊ शकत नाहीत. विनम्रता हे ज्ञानाचे पहिले द्वार आहे. प्रेरणादायी अध्यात्मिक कथा एका घनदाट जंगलात एक प्रसिद्ध साधू राहायचे. त्यांच्याकडे लांबून लांबून लोक उपदेश घ्यायला यायचे. एकदा एक खूप शिकलेला , श्रीमंत आणि थोडा गर्विष्ठ तरुण त्यांच्याकडे आला. तो म्हणाला, " महाराज, मी खूप शास्त्रे वाचली आहेत़, मला सर्व काही माहिती आहे, पण मला अजून शांती मिळालेली नाही. मला अजून थोडे अध्यात्मिक ज्ञान द्या" स्मितहास्य केले आणि म्हणाले , " अजून थोडे ज्ञान घेऊया, पण साधूंनी त्याआधी थोडी चहा घेऊया. " साधूंनी त्या तरुणाच्या समोर एक रिकामा किटलीतून त्या पेल्यात चहा ओतू 7 लागले. पेला पेला ठेवला. मग एका काठोकाठ भरला, तरी साधू थांबले नाहीत. ते चहा ओततच राहिले. चहा I बाहेर सांडून जमिनीवर वाहू लागला. ते पाहून तो तरुण ओरडला, "थांबा महाराज! काय करताय हे? पेला पूर्ण भरला आहे, त्यात आता एक थेंबही मावणार नाही! " तेव्हा साधू शांतपणे थांबले आणि म्हणाले , "बाळा, बरोबर ओळखलंस. या पेल्याप्रमाणेच तुझे मनही तुझ्या स्वतःच्या विचारांनी, मतांनी आणि अहंकाराने काठोकाठ भरलेले आहे. जोपर्यंत तू तुझे मन रिकामे करत नाहीस, तोपर्यंत मी तुला दिलेले ज्ञान तिथे कसे मावणार?" तो तरुण ओशाळला. त्याला समजले की, शिकण्यासाठी आधी 'मी मला सर्व माहिती आहे' हा भाव सोडावा लागतो. या कथेतील अध्यात्मिक शिकवण अशी आहे की, अध्यात्म हे काही मिळवण्यापेक्षा बाहेर काढण्यावर जास्त भर देते. आपले मन आधीच पूर्वग्रहांनी भरलेले असेल, तर नवीन आणि शुद्ध विचार तिथे जागा घेऊ शकत नाहीत. विनम्रता हे ज्ञानाचे पहिले द्वार आहे. - ShareChat