ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6QyvNab?d=n&ui=v64j8rk&e1=c Part 22 തുടർച്ച ❤️❤️❤️❤️പെണ്‍കുട്ടികളില്‍ ചിലര്‍ സായിയെ നോക്കി കരഞ്ഞു കേണു . അതൊന്നും അയാളില്‍ ലവലേശം ഏശുന്നില്ല . അങ്ങനെ കേഴുന്നവരെ അയാള്‍ വീണ്ടും വീണ്ടും പ്രഹരിച്ചു . മതിയാവോളം അയാള്‍ അത് ആസ്വദിച്ചു . വലിയൊരു പേമാരിയ്ക്ക് ശമനം എന്ന പോലെ അവസാനം അയാള്‍ തന്‍റെ താണ്ഡവം നിർത്തി. വിയര്‍പ്പ് പൊടിഞ്ഞ മുഖം തുടച്ച് സായി എല്ലാവരേയും ഒന്നു നോക്കി . തല്ലു കൊണ്ട് അവശയായി അവര്‍ തളര്‍ന്ന് കിടന്നു . എന്തിനാണ് തങ്ങള്‍ ഈ ബെല്‍റ്റിനടി കൊണ്ടത് എന്നു പോലും ചോദിക്കാനുള്ള ശേഷിയോ ധൈര്യമോ ആ പെണ്‍കുട്ടികള്‍ക്ക് ഇല്ലായിരുന്നു . സായി ബെല്‍റ്റ് അരയില്‍ മുറുക്കി വെളിയിലേക്ക് ഇറങ്ങി നടന്നു. "ഇവിടെ കിടന്ന് നരകിക്കാന്‍ ആയിരിക്കും ഞങ്ങളുടെ വിധി . ഈ പീഡനങ്ങള്‍ ഏറ്റുവാങ്ങി ചാവാനായിരിക്കും നമ്മുടെ എല്ലാരുടെയും വിധി . ഇവിടെ വന്ന് ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കാന്‍ ആരുമില്ല . ആര്‍ക്കും ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കാന്‍ ആവില്ല .." പരസ്പരം പുണര്‍ന്ന് അവര്‍ വിലപിക്കുകയായിരുന്നു. ********************************************************************************** ••••••••••••മോച്ചയുമായുള്ള ചര്‍ച്ച•••••••••• "സാബ്, പെണ്‍കുട്ടികളെ തട്ടികൊണ്ട് പോയ സംഘത്തിലെ തലവന്‍ വിശ്വം നായ്ക് എന്ന ക്രൂരനാണ് . കുറേക്കാലം മുന്‍പ് നക്സല്‍ബാരിയില്‍ കൂട്ട വെടിവെപ്പ് ഉണ്ടായതിന്‍റെ മുഖ്യ കണ്ണിയാണ് വിശ്വം നായ്ക് .." മോച്ചയില്‍ നിന്നും ആ നാമം കേട്ടതും കരണ്‍ ഞെട്ടലോടെ ആത്മഗതം പറഞ്ഞു : "വിശ്വം നായ്ക് .. " "എന്തുപറ്റി സര്‍?!" അല്‍പ്പം ഞെട്ടലോടെ നില്‍ക്കുന്ന കരണിനെ നോക്കി ഹരീന്ദര്‍ ചോദിച്ചു . "ഏയ് ഒന്നുമില്ല.. ഈ വിശ്വം നായ്കിനെ എനിക്ക് നേരിട്ട് പരിചയമുണ്ട്.. നക്സല്‍ബാരിയില്‍ അന്ന് അയാളുണ്ടാക്കിയ വിപ്ലവം വളരെ വലുതായിരുന്നു . ചാരുമജുംദാറിന്‍റെ പേരില്‍ നാടകീയ വിപ്ലവം അരങ്ങേറിയ വിശ്വം നായ്കിന്‍റെ അന്നത്തെ ഡിമാന്‍റ് സര്‍ക്കാരിന് ഒരിക്കലും അംഗീകരിക്കാന്‍ പറ്റാത്തതായിരുന്നു . നൂറ് കണക്കിന് പാവങ്ങളായിരുന്നു ഇയാളുടെ വാക്ക് വിശ്വസിച്ച് സര്‍ക്കാരിന്‍റെ വെടിയുണ്ടയ്ക്ക് ഇരയാവേണ്ടി വന്നത് . കുറച്ചു നാള്‍ അതിന്‍റെ പേരില്‍ നാട് എരിയുകയായിരുന്നു . ഒടുവില്‍ ഈ കോലാഹലങ്ങള്‍ അനുനയിപ്പിക്കാന്‍, ജനങ്ങളെ സമധാനിപ്പിക്കാന്‍ ഏതാനും മത പണ്ഡിതന്മാരെ കൊണ്ടും രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കളെ കൊണ്ടും സംസാരിപ്പിക്കേണ്ടി വന്നു സര്‍ക്കാരിന് . ഏതാനും ദിവസത്തെ അവരുടെ പരിശ്രമത്തിനൊടുവില്‍ ജനങ്ങള്‍ ശാന്തരായി . വിശ്വം നായ്ക് അവരെയൊക്കെ കബളിപ്പിക്കുകയായിരുന്നെന്ന് അവര്‍ മനസ്സിലാക്കി . തുടര്‍ന്ന് വിശ്വം നായ്കിനെ അറസ്റ്റ് ചെയ്യാന്‍ സര്‍ക്കാര്‍ തീരുമാനിച്ചു . അപ്പോഴേക്കും അയാള്‍ നേപ്പാള്‍ കടന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.. അന്ന് ഈ കേസ് കൈമാറി വന്ന് എന്‍റെ ഡിപ്പാര്‍ട്ട്മെന്‍റിനായിരുന്നു . ഞാനും രണ്ട് ബഡ്ഡികളും ഈ ദൗത്യത്തെ തുടര്‍ന്ന് നേപ്പാളിലേക്ക് കടന്നു . സ്പൈ ഇന്‍ഫര്‍മേഷന്‍ പ്രകാരം നേപ്പാളില്‍ നിന്നും അയാള്‍ ചൈനയിലേക്ക് കടക്കാന്‍ പോകുന്നു എന്ന വിവരമാണ് എനിക്ക് ലഭിച്ചത് . മൂന്ന് ദിവസത്തെ അന്വേഷണത്തിനൊടുവില്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് വിശ്വം നായ്കിനെ കണ്ടെത്താനായി . വലിയൊരു സംഘട്ടനം അവിടെ അരങ്ങേറിയെങ്കിലും വിശ്വം നായ്കിനെ കീഴ്പ്പെടുത്താന്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് സാധിച്ചില്ല . പിന്നീട് അയാള്‍ ചൈനയിലേക്ക് കടക്കുകയും ചെയ്തു . അന്ന് ഞാനും വിശ്വം നായ്കും നേര്‍ക്കുനേര്‍ ആയിരുന്നു പോരാടിയത് . പക്ഷേ !!! പിന്നീട് അയാളെ കുറിച്ച് ഒരു വിവരവും ഇല്ലായിരുന്നു . ഇപ്പോഴിതാ അയാള്‍ വീണ്ടും ഉയര്‍ത്തെഴുന്നേറ്റിരിക്കുന്നു . അതും മുന്‍പത്തേക്കാളും കൂടുതല്‍ ശക്തിയാര്‍ജിച്ചു കൊണ്ട് . ഇനിയും നൂറു കണക്കിന് ആളുകളുടെ ജീവന്‍ ബലിയര്‍പ്പിക്കാനാണ് വിശ്വം നായ്കിന്‍റെ ഈ രണ്ടാം വരവ് . അത് പാടില്ല . ഏത് വിധത്തിലും അയാളെ കീഴ്പ്പെടുത്തിയേ തീരൂ... " "കീഴ്പ്പെടുത്തിയിരിക്കും സര്‍, വിശ്വം നായ്ക് എന്നല്ല, അവന്‍റെ തന്തയെ കൊണ്ടു വരെ മൂക്ക് കൊണ്ട് നമ്മള്‍ ക്ഷ വരപ്പിക്കും.." ഹരീന്ദര്‍ കത്തുന്ന കണ്ണുകളോടെ പറഞ്ഞു . അതിന് മറുപടിയായി കരണ്‍ ഒന്നു മന്ദഹസിച്ച് ഹരീന്ദറിന്‍റെ തോളില്‍ തട്ടി . "സാബ്, വേറെ ചില കാര്യങ്ങളും കൂടി എനിക്ക് സാബിനോട് അവതരിപ്പിക്കാനുണ്ട്..." മോച്ച മുന്നോട്ട് വന്നു പറഞ്ഞു . "എന്താണത് ??!!" കരണ്‍ സംശയത്തോടെ മോച്ചയെ നോക്കി . "ആ സാമ്രാജ്യത്തില്‍ ബന്ദിച്ചിരിക്കുന്നത് ഇവിടെയുള്ള പതിനഞ്ച് വിദ്യാര്‍ത്ഥിനികളെ മാത്രമല്ല ." "പിന്നെ ??!" "ഏതാനും നേപ്പാളി പെണ്‍കുട്ടികളും അവിടെയുണ്ട് ." "WHAT....??!!" കരണും ഹരീന്ദറും ഒരുപോലെ ഞെട്ടി. "അതെ സാബ് . ഇന്ത്യയുടെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിലായി ജോലി ചെയ്യുന്ന ഏതാനും നേപ്പാളികളുടെ പെണ്‍മക്കളും ഉണ്ട് അവിടെ . ക്രൂരമായ പീഡനങ്ങള്‍ ഏറ്റുവാങ്ങി കഴിയുകയാണവര്‍. മാത്രമല്ല ലൈംഗീക ശമനത്തിനു വേണ്ടിയും ആ പെണ്‍കുട്ടികളെ അവര്‍ ഉപയോഗിക്കുകയാണ്.. കൂട്ടത്തിലെ ഏതാനും നേപ്പാളി പെണ്‍കുട്ടികള്‍ മരിച്ചു പോയപ്പോള്‍ കാടിന്‍റെ വടക്ക് അതിർത്തിയിൽ വലിയൊരു കുഴിയെടുത്ത് അതിലേക്ക് ഈ ജഡങ്ങള്‍ ഇറക്കി കത്തിച്ച ശേഷം കുഴിച്ചു മൂടും . ഒരു തെളിവും കിട്ടാതിരിക്കാന്‍ ജഡം കത്തിച്ച ശേഷം ആസിഡ് ഒഴിച്ച് ദഹിപ്പിക്കും..." "ഇതൊക്കെ വ്യക്തമായി അറിഞ്ഞിട്ടും മോച്ച എന്താ പോലീസിനോട് പറയാതിരുന്നത് ??" "ഞാന്‍ പറഞ്ഞതാണ് സാബ് . പക്ഷേ പോലീസ് ഏമാന്മാര്‍ക്ക് അതിന്‍റെയൊക്കെ പുറകേ പോയി ജീവന്‍ ത്യജിക്കാന്‍ താല്പര്യമില്ലെന്നാ എന്നോട് പറഞ്ഞത് ." മോച്ചയുടെ തുറന്നു പറച്ചിലുകൾ കേട്ട കരണ്‍ ജല്‍പൈഗുരിയിലെ പോലീസുകാരെ മാറി മാറി നോക്കി. അവരൊക്കെ തല താഴ്ത്തി നിന്നു . "തന്നേക്കൊണ്ടൊക്കെ ഇതിനൊന്നും കൊള്ളില്ലെങ്കില്‍ വല്ല കക്കാന്‍ പോടോ. ആ പണിക്ക് താനൊക്കെ ഇപ്പോള്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നതിനേക്കാള്‍ അന്തസ്സുണ്ട്.." അടുത്തു നില്‍ക്കുന്ന എസ്ഐ യുടെ കുത്തിന് പിടിച്ച് ഹരീന്ദര്‍ ആക്രോശിച്ചു . "ഏയ് ഹരീന്ദര്‍, ഇനിയിപ്പോൾ അതൊന്നും പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല.." കരണ്‍ ഇടപെട്ടു . "ഇതൊന്നു കഴിയട്ടെ എല്ലാത്തിന്‍റേം തൊപ്പി ഞാന്‍ തെറുപ്പിക്കുന്നുണ്ട്.." ഡിജിപിയുടെ അമര്‍ഷം. "സാബ്, നിങ്ങള്‍ രക്ഷിക്കുന്ന പെണ്‍കുട്ടികളുടെ കൂട്ടത്തില്‍ ആ നേപ്പാളി പെണ്‍കുട്ടികളും ഉണ്ടാവണമെന്നാണ് എന്‍റെ ആഗ്രഹം.." മോച്ച അഭിപ്രായപ്പെട്ടു . "നമുക്ക് വേണ്ടത് ചെയ്യാം മോച്ച, താന്‍ സമാധാനമായി ഇരിക്കൂ..." കരണ്‍ അയാള്‍ക്ക് ആശ്വാസം പകര്‍ന്നു. ഒപ്പം ഹരീന്ദറും. ജല്‍പൈഗുരി കാടിന്‍റെ രൂപ രേഖ കരണ്‍ മേശപ്പുറത്ത് വിരിച്ചു കൊണ്ട് മോച്ചയോട് ചോദിച്ചു : "മോച്ച, ഏതു വിധത്തില്‍ നമുക്ക് ആ സങ്കേതത്തില്‍ നുഴഞ്ഞു കയറാന്‍ പറ്റും ?!" "സാബ്, ഏകദേശം ഇരുപത്തിയഞ്ച് കിലോ മീറ്റര്‍ ചുറ്റളവ് ഉണ്ട് കാടിന് . നമ്മള്‍ കാടിന്‍റെ തെക്ക് ഭാഗം വഴിയാണ് കയറേണ്ടത് . അതായത് ദാ ഈ ഭാഗം വഴി.." രൂപ രേഖയില്‍ ചൂണ്ടി അയാള്‍ പറഞ്ഞു . "ഇവിടെ നിന്നും അഞ്ച് കിലോമീറ്റര്‍ സഞ്ചരിച്ചു വേണം കാടിന്‍റെ ഈ തെക്ക് ഭാഗം നമ്മള്‍ എത്താന്‍... കാട് കയറി ഏകദേശം മൂന്ന് കിലോമീറ്റര്‍ മുന്നോട്ട് പോയാല്‍ വെള്ളച്ചാട്ടമാണ്. വെള്ളച്ചാട്ടത്തിനടുത്തായി ഒരു തുരങ്കം ഉണ്ട് . ഈ തുരങ്കം കയറിയിറങ്ങി വീണ്ടും അഞ്ച് കിലോമീറ്റര്‍ സഞ്ചരിച്ചാല്‍ വിശ്വം നായ്കിന്‍റെ സാമ്രാജ്യത്തിന്‍റെ പിന്‍ ഭാഗത്ത് നമുക്ക് എത്താന്‍ കഴിയും . അതും ഒരു കിലോമീറ്റര്‍ പുറകെയായി.. ദാ ഈ അരുവിക്കടുത്താണ് ആ സാമ്രാജ്യം.." മോച്ച രൂപ രേഖയില്‍ തൊട്ട് കാണിച്ചു . ഉം .. മനസ്സിലായെന്ന പോലെ കരണ്‍ മൂളി . മോച്ച തുടര്‍ന്നു : "ഈ ഒരു കിലോമീറ്റര്‍ വരെ ഞാന്‍ നിങ്ങളോടൊപ്പം വരും . അത് കഴിഞ്ഞുള്ളത് സാബിന്‍റെ കൈകളിലാണ് . നായ്കിന്‍റെ ശിങ്കിടികള്‍ സദാ സമയം തോക്കേന്തി ഏര്‍മാടത്തില്‍ ജാഗരൂകരായി നില്‍പ്പുണ്ടാവും . സാമ്രാജ്യത്തിന്‍റെ മുന്‍ ഭാഗത്ത് എട്ടു പേര്‍, പിന്‍ ഭാഗത്ത് ആറു പേര്‍ . പിന്നെ ഇരു ഭാഗങ്ങളിലുമായി ഈരണ്ടു പേര്‍. അവരുടെയൊക്കെ കണ്ണ് വെട്ടിച്ച് അകത്തു കടക്കുക വളരെ പ്രയാസ്സമാണ്.." "എന്തെങ്കിലും ഒരു പഴുത് ഉണ്ടാവില്ലേ മോച്ച അതിനകത്തു കടക്കാന്‍ ??" കരണ്‍ ചോദിച്ചു . "ഒരു പഴുത് മാത്രമേയുള്ളൂ സാബ് . ഒരൊറ്റ പഴുത് .." "എന്താണത് ??" "അവിടെയുള്ള കാവല്‍ക്കാര്‍ നിശ്ചിത സമയം കഴിഞ്ഞാല്‍ അടുത്ത കാവല്‍ക്കാരിലേക്ക് ജോലി ഏല്‍പ്പിച്ച് അകത്തേക്ക് പോകും . ഏതാണ്ട് മൂന്ന് മിനുറ്റ് ആ മാറ്റത്തിന് സമയമെടുക്കും.. ഈ മൂന്നു മിനുറ്റ് വേണ്ട വിധം ഉപയോഗിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞാല്‍ തീര്‍ച്ചയായും നിങ്ങള്‍ക്ക് അകത്തു കയറി പറ്റാന്‍ സാധിക്കും ..." "യെസ്സ്.." കരണ്‍ കൈയ്യടിച്ചു. "മതി, ഈ മൂന്ന് മിനുറ്റ് ധാരാളം.." മോച്ച തുടര്‍ന്നു : "അതിനകത്തു കയറിയാല്‍ കാട്ടുപന്നികളെ അടച്ചിട്ടിരിക്കുന്നത് നിങ്ങള്‍ക്ക് കാണാന്‍ സാധിക്കും . കാട്ടുപന്നി കൂട്ടിലെ പിന്‍ഭാഗം വഴി മുന്നോട്ട് പോയാല്‍ ശിങ്കിടികളുടെ അഴിഞ്ഞാട്ട കേന്ദ്രമാണ് . പാട്ടും നൃത്തവും കള്ളു കുടിയും അഴിഞ്ഞാട്ടവും തോന്ന്യാസവുമായി അവര്‍ ചിലവഴിക്കുന്നത് അവിടെയാണ് . കൂടെ ആ പാവപ്പെട്ട നേപ്പാളി പെണ്‍കുട്ടികളും ഉണ്ടാവും . ഭീഷണിപ്പെടുത്തിയും മര്‍ദ്ദിച്ചും ആ പെണ്‍കുട്ടികളെ കൊണ്ട് അവര്‍ പലതും ചെയ്യിക്കും . ഈ അവസരം മുതലെടുക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞാല്‍ പിന്നെയുള്ള മുന്നോട്ട് പോക്ക് സാബിന് എളുപ്പമായിരിക്കും . അഴിഞ്ഞാട്ട കേന്ദ്രവും കഴിഞ്ഞ് കുറച്ചൂടെ മുന്നോട്ട് പോയാല്‍ ഈ പതിനഞ്ച് പെണ്‍കുട്ടികളെ പിടിച്ചു വച്ചിരിക്കുന്ന മുറിയും അതിനപ്പുറം നേപ്പാളി പെണ്‍കുട്ടികളുടെ മുറിയും കാണാം.." മോച്ചയുടെ വാക്കുകള്‍ കൈ കെട്ടി നിന്ന് ശ്രവിക്കുകയായിരുന്നു കരണ്‍ .. ഉം .. കരണ്‍ ഒന്നു മൂളി . "മോച്ച, താങ്കള്‍ക്കെങ്ങനെ ഇത്ര കൃത്യമായി ഇതൊക്കെ അറിയാം ?!" അതിന് മറുപടിയെന്നോണം മോച്ചയുടെ മുഖം വിശാദത്തിൽ കടന്നു. അയാൾ കരണിനെ നേരിട്ടു നോക്കി : "സാബ്, നക്സല്‍ബാരിയില്‍ നായ്ക് നടത്തിയ വിപ്ലവത്തില്‍ എനിക്ക് നഷ്ടമായത് എന്‍റെ ഒരേയൊരു കൂടപ്പിറപ്പിനെയാണ് . അപ്പനും അമ്മയും ഇല്ലാതിരുന്ന എനിക്ക് ഈ ഭൂമിയില്‍ സ്വന്തമെന്ന് പറയാന്‍ അവള്‍ മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ . അന്ന് മരിച്ചു വീണവരില്‍ എന്‍റെ പെങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു സാബ്.. പിന്നീട് സത്യം മനസ്സിലാക്കിയ നിമിഷം ഞാന്‍ പ്രതിജ്ഞ ചെയ്തു . നായ്കിനെ കൊല്ലുക എന്ന പ്രതിജ്ഞ . അതിനായി ഞാന്‍ കാത്തിരുന്നു . ദിവസങ്ങള്‍ ഞാന്‍ എണ്ണി തീര്‍ത്തു.. പക്ഷേ വിശ്വം നായ്ക് ഉയര്‍ത്തെഴുന്നേറ്റത് അതിലും കരുത്താര്‍ജ്ജിച്ച് കൊണ്ടായിരുന്നു . എന്നാലും ഞാന്‍ പിന്മാറിയില്ല . എന്തും വരട്ടേ എന്ന ധൈര്യത്തോടെ ആ സാമ്രാജ്യത്തിലേക്ക് ഒരു കഠാരയുമായി ഞാന്‍ നുഴഞ്ഞു കയറി.. പക്ഷേ അയാളുടെ ആ വലിയ സാമ്രാജ്യം കണ്ട് എനിക്ക് ഒറ്റക്ക് ഒന്നും ചെയ്യാനാവില്ലെന്ന് ഞാന്‍ മനസ്സിലാക്കുകയായിരുന്നു.. ആ നിമിഷമാണ് നേപ്പാളി പെണ്‍കുട്ടികളെ അവിടെ ബന്ദിച്ചിരിക്കുന്ന കാര്യം ഞാന്‍ മനസ്സിലാക്കിയത് . തുടര്‍ന്ന് കാടിന്‍റെ പല ഭാഗങ്ങളിലായി നായ്കിന്‍റെ ശിങ്കിടികളെ ഞാന്‍ നിരീക്ഷിക്കുകയായിരുന്നു . അങ്ങനെയിരിക്കേയാണ് ജഡങ്ങള്‍ കത്തിക്കുന്നതും മറ്റും ഞാന്‍ കണ്ടത്. ദൈവം എന്നൊരു ശക്തിയുണ്ടെങ്കില്‍ നായ്കിനെ തിരിച്ചടിക്കാന്‍ ഒരവസരം എനിക്ക് കിട്ടുമെന്ന് ഞാന്‍ വിശ്വസിച്ചു . ആ വിശ്വാസം എന്നെ ദാ ഇവിടെ കൊണ്ടു വന്നു നിര്‍ത്തി. ആ പതിനഞ്ചു വിദ്യാര്‍ത്ഥിനികളെ ബന്ദിച്ചിരിക്കുന്ന മുറി ഒരു ഊഹം പറഞ്ഞതാണ് ഞാന്‍ . ചിലപ്പോള്‍ അതല്ലാതാവാനും സാധ്യതയുണ്ട് . അവരെ കണ്ടെത്തിയാല്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് മറ്റൊരു കടമ്പ കൂടിയുണ്ട് സാബ് .." "എന്താണത് ??" "അതി ക്രൂരനായ സായി എന്ന് പേരുള്ള മല്ലനാണ് ആ കടമ്പ.." ഉം.. കരണ്‍ ഒന്നു തലയാട്ടി. മുഷ്ടി ചുരുട്ടി ഹരീന്ദറും. മോച്ചയില്‍ നിന്നും കിട്ടിയ വിവരങ്ങളും തന്‍റേതായ തിയറിയും മനസ്സില്‍ കണക്ക് കൂട്ടി കരണ്‍ ഒരു പ്ലാനില്‍ എത്തുകയായിരുന്നു . തന്നെ അസിസ്റ്റു ചെയ്യുന്ന അഞ്ചു പേരും മന്ത്രിയും ഡിജിപിയും മോച്ചയും മാത്രമായി കരണ്‍ തന്റെ പ്ലാന്‍ വിശദീകരിച്ചു .. "പുലര്‍ച്ചെ മൂന്ന് മണിക്ക് മിഷന്‍ സ്റ്റാര്‍ട്ട് ചെയ്യും . വിശ്വം നായ്കിനെ എനിക്കു വേണം..." കത്തുന്ന കണ്ണുകളോടെ കരണ്‍ മുഷ്ടി ചുരുട്ടി പറയുകയായിരുന്നു. ((തുടരും)) കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️❤️❤️ #📔 കഥ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ #📙 നോവൽ