ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6awZ1jrM?d=n&ui=v64j8rk&e1=c💞ദേവനന്ദിനി... Part 45💞 "മോനെ…..മോളെയും കൊണ്ട് നിന്റെ മുറിയിൽ കൊണ്ട് പോയിട്ട് ഒന്നു ഫ്രഷ് ആയി വാ "….. ബേബേ രുദ്രനോട് പറഞ്ഞു…. രുദ്രൻ ഗൗരിയോട് പോകാമെന്നു കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് ആംഗ്യം കാണിച്ചു… രുദ്രനും ഗൗരിയും അവർക്കായൊരുക്കിയ താമസസ്ഥലത്തേക്ക് നടന്നു…. ദാബയുടെ പുറകിലൂടെ ഉള്ള വിശാലമായ വഴിയിലൂടെ രുദ്രൻ ഗൗരിയെയും കൊണ്ട് നടന്നു. ചുറ്റും നോക്കിയപ്പോൾ ദാബയുടെ മുൻവശത്തു കൂടെയും പോകാമെന്നു ഗൗരിയ്ക്ക് മനസ്സിലായി. ദാബയിൽ നിന്നും ഒരു നൂറു മീറ്ററോളം മാറിയൊരു ഇരുനില കെട്ടിടത്തിന് നേർക്കാണ് രുദ്രൻ തന്നെയും കൊണ്ട് പോകുന്നതെന്നും ഗൗരിയൂഹിച്ചു… "ദേവേട്ടാ…ഇതായിരുന്നല്ലേ ഞാൻ സ്റ്റേ എവിടാണെന്ന് ചോദിക്കുമ്പോൾ ഒഴിഞ്ഞു മാറിക്കൊണ്ടിരുന്നത്. ഇത് പോലെ സർപ്രൈസ് തരാനാകുമെന്ന് കരുതിയില്ല. എങ്ങനെയാ ഇവിടൊക്കെ പരിചയം"….ഗൗരി കെട്ടിടത്തിന്റെ നേരെ നടന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്നതിനിടയിൽ രുദ്രനോട് ചോദിച്ചു… രുദ്രാനൊന്നു ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഗൗരിയെ തന്നോട് ചേർത്തു പിടിച്ചു നടന്നു തുടങ്ങി.. "ദേവേട്ടാ….ഇരുന്നു ഇളിക്കാതെ പറ. എങ്ങനെയാ ഇവരെയൊക്കെ പരിചയം. ഇത്രയ്ക്കും നല്ലൊരു ബന്ധം ദേവേട്ടനെങ്ങനെ ഉണ്ടാക്കിയെടുത്തു ഇവരുമായൊക്കെ "…. ഗൗരിയൊന്നു ചൊടിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു… "അഞ്ചാറു വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ഹരിയണ്ണയുടെ കൂടെയാണ് ഞാൻ ആദ്യമായ് വരുന്നത്. ഈ റൂട്ടിൽ മിക്കവാറും വരുന്നത് കൊണ്ട് ഹരിയണ്ണയ്ക്ക് ഇവരുമായൊക്കെ നല്ല പരിചയമായിരുന്നു. അങ്ങനെ ഇവിടെ വന്നപ്പോൾ ഞാൻ പാജിയും, ബേബേയുമായൊക്കെ അടുത്തു "…. രുദ്രൻ മറുപടി നൽകി.. "പക്ഷെ ദേവേട്ടനോട് ഇവർക്ക് പക്ഷെ ആ പറഞ്ഞതിലും വലിയ ബന്ധമാണല്ലോ ഉള്ളത്. ബേബേയ്ക്ക് സ്വന്തം മകനോടുള്ളത് പോലുള്ള വാത്സല്യമാണല്ലോ ദേവേട്ടനോട് "…ഗൗരിയുടെ മിഴികളിൽ അത് പറയുമ്പോൾ അത്ഭുതം നിറഞ്ഞു നിന്നു… "ആദ്യമായി വന്നു പരിചയപ്പെട്ടപ്പോൾ മുതൽ ബേബേയ്ക്ക് എന്നോട് ഒരു പ്രത്യേക വാത്സല്യമാണ്. എന്നോട് ബേബേ എന്ന് വിളിച്ചാൽ മതിയെന്ന് പറഞ്ഞു. ആദ്യമെനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു എന്ത് കൊണ്ടാണ് ഇവർക്കെന്നോട് ഇത്രയ്ക്കും സ്നേഹമെന്ന്. പിന്നെ പാജി പറഞ്ഞാണ് ഞാനറിയുന്നത്. പാജിയ്ക്കും ബേബേയ്ക്കും ഒരു മകനുണ്ടായിരുന്നു. എന്റെ അതെ പ്രായം. കോളേജിൽ പഠിക്കുന്ന കാലത്തെങ്ങാനും ഒരു ആക്‌സിഡന്റിൽ മരണമടഞ്ഞു. എന്നെ കാണാനും ആ മകനെ പോലെയാണത്രെ. എന്നെ കാണുമ്പോൾ ആ മകൻ അവരെ വിട്ട് പോയിട്ടില്ലെന്ന തോന്നലാണ് ബേബേയ്ക്ക് എന്നുമൊക്കെ. ആരുമില്ലാതെ സ്വന്തം നാട് വിട്ട് ഒറ്റയ്ക്ക് ജീവിക്കുന്നതിൽ ഉള്ള സഹതാപവും ഉണ്ട്"...രുദ്രൻ പറഞ്ഞു നിർത്തി… "അങ്ങനെ ദേവേട്ടന് ആയിയെ കൂടാതെ ഒരമ്മയെയും കൂടെ കിട്ടിയല്ലേ "… ഗൗരിയൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ രുദ്രനോട് ചോദിച്ചു… "എന്റെ അമ്മ എന്നെ വിട്ട് നേരത്തെ പോയതിനു ശേഷം ആ സ്നേഹം കിട്ടാത്തത് കൊണ്ടാവാം ഒരമ്മയുടെ വാത്സല്യം ആര് പകർന്നാലും പിന്നെ എന്റെ അമ്മയുടെ സ്ഥാനത്ത് മാത്രമേ എനിക്ക് കാണാൻ കഴിയൂ "….രുദ്രനൊരു നെടുവീർപ്പോടെ മറുപടി നൽകി… "ബേബേയുടെ പേരെന്താ ശരിക്കും"… (ഗൗരി ) "ഗുർമീത് കൗർ എന്നാണ് പേര്. പഞ്ചാബിൽ ഭട്ടിണ്ട ആണ് പാജിയുടെയും ബേബേയുടെയും നാട്. എത്രയോ വർഷങ്ങൾക് മുൻപ് ഇങ്ങോട്ട് കുടിയേറിയതാണ് അവർ "….. രുദ്രൻ മറുപടി നൽകി… "ഇങ്ങോട്ട് വരുമ്പോൾ ബൽക്കാർ പഞ്ചാബിയിൽ ചോദിക്കുന്നതിനൊക്കെ ദേവേട്ടൻ മറുപടി കൊടുക്കുന്നത് ഹിന്ദിയിൽ ആയിരുന്നു. അപ്പോൾ ദേവേട്ടന് പഞ്ചാബി അറിയാമെന്നു മനസ്സിലായി..ദേവേട്ടൻ എങ്ങനെ പഞ്ചാബി പഠിച്ചെടുത്തു"...അത്ഭുതം നിറഞ്ഞ മിഴികളോടെ ഗൗരി രുദ്രനോട് ചോദിച്ചു… "അത് സിംപിൾ… ഇവരെ കണ്ടു മുട്ടിയതിനു ശേഷം ഫോണിൽ മിക്കപ്പോഴും ഇവരോട് സംസാരിക്കുമ്പോൾ പഞ്ചാബി സ്ലാങ്ങിലുള്ള ഹിന്ദി മനസ്സിലാക്കാൻ എനിക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടായിരുന്നു. എന്തോ ഭാഗ്യത്തിന് എന്റെ കൂടെ ബാങ്കിൽ ആ കാലത്ത് ഒരു പഞ്ചാബി വന്നു സ്റ്റാഫ്‌ ആയിട്ട്. അവനോട് സംസാരിച്ചു പതിയെ പഠിച്ചെടുത്തു. അതായത് മുഴുവനായി മനസ്സിലാവും പക്ഷെ ചെറുതായി മാത്രമേ സംസാരിക്കാൻ പറ്റൂ. പിന്നെ പഞ്ചാബി എഴുതാനും വായിക്കാനും അറിയാം "….. രുദ്രൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് മറുപടി നൽകി… രുദ്രൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട് ഗൗരി അമ്പരന്നു നിന്നു…. "പഞ്ചാബി എഴുതാനും വായിക്കാനും അറിയാമെന്നോ…ദേവേട്ടന് എങ്ങനെ സാധിക്കുന്നു ഇതൊക്കെ "…. ഗൗരിയത് ചോദിക്കുമ്പോൾ അവളുടെ മിഴികൾ തള്ളിയിരുന്നു… "നന്ദു….എല്ലാറ്റിനും നീയിങ്ങനെ കണ്ണ് തള്ളിക്കൊണ്ടിരുന്നാൽ പിന്നെയിത് സ്ഥായീ ഭാവമാക്കേണ്ടി വരും കേട്ടോ…എന്ത് കാര്യത്തിനും നമുക്ക് വേണ്ടത് അത് പഠിക്കാനുള്ള മനസ്സ് ആണ്. അതുണ്ടെങ്കിൽ എല്ലാം നടക്കും "…. രുദ്രൻ നിറഞ്ഞ ചിരിയോടെ മറുപടി നൽകി.. "എന്തായാലും സമ്മതിച്ചു തന്നേക്കുന്നു. ആട്ടെ നമ്മുടെ ലഗേജ്‌ എവിടെ "….. (ഗൗരി) "അത് ബൽക്കാർ നമ്മുടെ മുറിയിൽ കൊണ്ട് വച്ചിട്ടുണ്ടാകും "….. (രുദ്രൻ).. "ചോദിക്കാൻ മറന്നു….ബൽക്കാർ പാജിയുടെയും ബേബേയുടെയും മകനാണോ"… (ഗൗരി) "പാജിയുടെ സഹോദരിപുത്രനാണ് ബൽക്കാർ. അവന്റെ അച്ഛനമ്മമാർ ചെറുപ്പത്തിലേ പോയതാ അവനെ വിട്ട്. പാജിയ്ക്കും ബെബേയ്ക്കും അവൻ മകൻ തന്നെയാ…" അപ്പോഴേക്കും അവർ ആ കെട്ടിടത്തിൽ എത്തിയിരുന്നു. രുദ്രൻ ഗൗരിയെയും കൊണ്ട് മുകളിലേക്ക് നടന്നു. ഒരു മുറി തന്റെ കയ്യിലുള്ള താക്കോലിട്ട് തുറന്നു. ഗൗരിയതും നോക്കി മിഴിച്ചു നിന്നു… "ഇങ്ങനെ മിഴിച്ചു നോക്കേണ്ട…ഇതെനിക്കുള്ള മുറിയാ…ഇത് ബേബേ വേറെ ആർക്കും കൊടുക്കില്ല. ഒരു കീ സ്ഥിരമായിട്ട് എന്റെ കയ്യിലാ "…രുദ്രൻ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു മുറി തുറന്നു…. 🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸 റൂം തുറന്നു ഉള്ളിലേക്ക് കയറിയ രുദ്രൻ തന്റെ ഗ്ലൗസും ക്യാമറ ബാഗും ജാക്കറ്റും അവിടെയുള്ള ടേബിളിന് മുകളിൽ വച്ചു ഷൂ അഴിച്ചു ബെഡിലേക്ക്‌ മലർന്നു വീണു… തന്റെ കയ്യിലുള്ള സാധനങ്ങൾ ഒക്കെ ടേബിളിൽ വച്ചു ഷൂ അഴിച്ചു മുടിയും കെട്ടഴിച്ചു ഗൗരി രുദ്രന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു ബെഡിലേക് ചാടിക്കയറി അവന്റെ വയറിൽ കയറിയിരുന്നു. രുദ്രൻ കണ്ണു മിഴിച്ചവളെ അമ്പരപ്പോടെ നോക്കി നിന്നു…. "കലിപ്പാ…ഭരണീ… എന്തായിരുന്നു ബൽക്കാറിനോടുള്ള ഇയാളുടെ ഡയലോഗ്. ഒരു ഹേരാനി കി ദുനിയാ…ഞാൻ സംശയം ചോദിച്ചു ചെവിയ്ക്ക് സ്വൈര്യം തരുന്നില്ല എന്നല്ലേ…അപ്പോഴേ കരുതിയതാ ഇയാൾക്കിട്ട് എന്തെങ്കിലും തരണമെന്ന്"….വിടർത്തിപ്പിടിച്ച രുദ്രന്റെ കൈകളിൽ തന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് അമർത്തിപ്പിടിച്ചു കൊണ്ട് ഗൗരി പറഞ്ഞു… "ഹ ഹ…അത് സത്യമല്ലേ…യാത്ര തുടങ്ങിയപ്പോൾ തൊട്ട് നിനക്ക് സംശയമൊഴിഞ്ഞ നേരമില്ലല്ലോ "…രുദ്രൻ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് മറുപടി നൽകി.. "അങ്ങനെയാണല്ലേ… അന്ന് മോൻ സ്വപ്നത്തിൽ കണ്ടതല്ലേ ഉള്ളൂ കഴുത്തിൽ കടിക്കുന്നത്. ഇപ്പോൾ മോനെ ഞാൻ അനുഭവിപ്പിച്ചു തരാം അത് "…അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവൾ രുദ്രന്റെ കഴുത്തിലേക്ക് തന്റെ മുഖം താഴ്ത്തി.. അവളുടെ അധരങ്ങൾ കഴുത്തിൽ പതിഞ്ഞപ്പോൾ രുദ്രൻ ഇക്കിളി കൊണ്ട് ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവന്റെ ചിരി കേട്ട ഗൗരി അവന്റെ കഴുത്തിൽ തന്റെ പല്ലുകൾ അമർത്തി… "എടീ…കരിമ്പനയക്ഷി വിട്…എനിക്ക് വേദനിക്കുന്നു "…ഗൗരിയുടെ ദന്തങ്ങൾ പകർന്ന വേദനയിൽ രുദ്രനൊന്നു പുളഞ്ഞു… ഗൗരി തന്റെ മുഖമുയർത്തി രുദ്രന്റെ മുഖത്തിന്‌ നേരെ താഴ്ത്തി അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്കുറ്റ് നോക്കിയിരുന്നു… "ഇനി കളിയാക്കുമോ "… (ഗൗരി) ഒരു പൊട്ടിച്ചിരിയായിരുന്നു രുദ്രന്റെ മറുപടി…. "കൊരങ്ങന് കിട്ടിയത് പോരാ…കഴുത്തിൽ ആവുമ്പോൾ ആരും കാണില്ല. കാണുന്ന സ്ഥലത്തു തന്നെ തന്നാലേ ശരിയാകൂ"...രുദ്രന്റെ ചിരി കണ്ടു അരിശം കൊണ്ട ഗൗരി രുദ്രന്റെ അധരങ്ങളിലേക്ക് തന്റെ അധരങ്ങൾ അർപ്പിച്ചു അവന്റെയധരത്തിൽ അമർത്തിക്കടിച്ചു… വീണ്ടും വേദനയെടുത്ത രുദ്രൻ അലറിക്കൊണ്ട് കുതറി തന്റെ കൈകൾ സ്വതന്ത്രമാക്കി ഗൗരിയുടെ മുഖം പിടിച്ചു അവളുടെയധരങ്ങളിലും തിരിച്ചു കടിച്ചു… ഗൗരിയിൽ നിന്നും നോവിന്റെ ശബ്ദമുയർന്നു… പെട്ടെന്ന് പാതി ചാരി തുറന്നിട്ട വാതിലിലൂടെ ബേബേ കയറി വന്നത് കണ്ട രുദ്രൻ ചാടിയെഴുന്നേൽക്കാൻ നോക്കിയെങ്കിലും ഗൗരി വയറിൽ ഇരിക്കുന്നത് കാരണം അവനതിനു കഴിഞ്ഞില്ല…. "ബേബേ "…. രുദ്രൻ വിളിച്ചത് കേട്ട ഗൗരി തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ ബേബേ അരയ്ക്ക് കയ്യും കൊടുത്ത് നോക്കി നിൽക്കുന്നത് കണ്ട ഗൗരി ഒരു ജാള്യതയോടെ എഴുന്നേറ്റു പിന്നാലെ രുദ്രനും…. ബേബേ രണ്ട് പേരുടെയും ചെവികൾ പിടിച്ചു തിരുമ്മാൻ തുടങ്ങി…. "ബേബേ…വിട് "…ഇരുവരും ബേബേയുടെ കൈ പിടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു… "ദോനോം കൊ ബച്പനാ അഭി തക് ചോഡി നഹി . ബിനാ ദർവാജ ബന്ദ് കർക്കെ ആനേ ജാനേ വാലെ കോ ഭി ദിഖാനാ ക്യാ അപ്നി ശൈത്താനി …..ദോനോം കോ ദോ കമരെ മേ ലഗാ ദൂ … (രണ്ട് പേർക്കും കുട്ടിക്കളി ഇതുവരെ മാറിയിട്ടില്ല. വാതിലടക്കാതെ വരുന്നവരെയും പോകുന്നവരെയുമൊക്കെ കാണിക്കണോ നിങ്ങളുടെ വികൃതി.രണ്ടിനെയും രണ്ട് മുറിയിലാക്കണോ..)" "ബേബേ….ഐസ മത് കരിയെ …ആപ്കൊ സോൻ പാപ്ഡി ഖിലായേംഗെ അഭി (ബേബേ…അങ്ങനെ ചെയ്യല്ലേ…ബേബേക്ക് ഞാൻ സോൻ പാപ്ഡി തരാം ഇപ്പോൾ)"...രുദ്രനൊരു ചിരിയോടെ ബേബേയുടെ കൈ വിടുവിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു…. "കിഥർ ഹേ മേരി ഗുജറാത്തി സോൻ പാപ്ഡി…( എവിടെ എന്റെ ഗുജറാത്തി സോൻ പാപ്ഡി) ".... രണ്ട് പേരുടെയും ചെവികളിൽ നിന്നും കയ്യെടുത്ത് കൊണ്ട് രുദ്രനോട് ചോദിച്ചു… രുദ്രൻ ഉടൻ തങ്ങളുടെ ബാഗ് തുറന്നു അതിൽ നിന്നും ഒരു സ്വീറ്റ് ബോക്സ്‌ എടുത്തു ബേബേക്ക് കൊടുത്തു… അപ്പോൾ ബേബേക്ക് വേണ്ടിയായിരുന്നല്ലേ ദേവേട്ടൻ സ്വീറ്റ് വാങ്ങിയത്. താനാർക്കാണെന്ന് ചോദിച്ചപ്പോഴും തന്നോട് അതിനു മറുപടിയായി ഇളിച്ചു കാണിക്കുകയായിരുന്നു കലിപ്പൻ…തലേ ദിവസം രുദ്രൻ സ്വീറ്റ് വാങ്ങി ബാഗിൽ വച്ചത് ഓർത്തെടുത്തു… ബോക്സ്‌ കയ്യിൽ കിട്ടിയ ബേബേയുടെ മുഖത്തൊരു പുഞ്ചിരി വിടർന്നു. അത് തുറന്നു അതിൽ നിന്നും oരു സോൻ പാപ്ഡി എടുത്ത് ബേബേ ഗൗരിയുടെ വായിലേക്ക് വച്ചു കൊടുത്തു… "മോള് വന്നപ്പോൾ മോൾക്ക് മധുരം തരാൻ പറ്റിയില്ല. അത് ഇങ്ങനെ ആവട്ടെ"….ബേബേ പുഞ്ചിരിയോടെ ഗൗരിയുടെ മുഖത്തൊന്നു തഴുകിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു… "ഇവനെനിക്ക് വരുമ്പോഴൊക്കെ ഇത് ഒരു പെട്ടി കൊണ്ട് വരും. ഒന്നു കുളിച്ചു ഫ്രഷ് ആയിട്ട് ദാബയിലോട്ട് വാ കേട്ടോ…ഭക്ഷണം കഴിക്കാം "…ഗൗരിയോട് വാത്സല്യപൂർവ്വം പറഞ്ഞിട്ട് ബേബേ വാതിലിനടുത്തേക്ക് നടന്നു… "പിന്നെ മക്കളെ…മൊഹബത് കാണിക്കുന്നത് ഒക്കെ കൊള്ളാം പക്ഷെ വാതിലടച്ചിട്ട് മതി കേട്ടോ "…..ബേബേ വാതിലിനടുത്തെത്തിയപ്പോൾ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു… ബേബേ പോയിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ രുദ്രൻ പോയി വാതിലടച്ചു കുറ്റിയിട്ടു. തിരിഞ്ഞു ഗൗരിയെ നോക്കുമ്പോൾ അവൾ മുറിയിലെ കണ്ണാടിക്ക് മുൻപിൽ നിന്ന് ചുണ്ടിലെ രുദ്രൻ കടിച്ച ഭാഗം തൊട്ടു തലോടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ചെറുതായി കല്ലിച്ചിട്ടുണ്ട്…. "ദേവേട്ടാ….എന്ത് കടിയാ കടിച്ചത്…ചുണ്ടിൽ ചോര കല്ലിച്ചിരിക്കുന്നു…ദുഷ്ടൻ "…. ഗൗരി പരിഭവത്തോടെരുദ്രനെ നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു… "എടീ കള്ളിയങ്കാട്ട് നീലി….നിനക്ക് ഞാൻ ചുണ്ടിൽ അല്ലെ തന്നുള്ളൂ. നിന്റെ കടി കാരണം എന്റെ കഴുത്തും ചുണ്ടും നീറുവാ"...രുദ്രൻ ഒരു പുച്ഛത്തോടെ മറുപടി നൽകി… ഗൗരി രുദ്രന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു അവന്റെ ചുണ്ടിലേക്ക് നോക്കി. തന്റെ ചുണ്ട് പോലെ അവന്റെ ചുണ്ടും ചെറുതായി കല്ലിച്ചിട്ടുണ്ട്. കഴുത്തിൽ തന്റെ പല്ലുകളുടെ പാട് വീണിട്ടുണ്ട്.അവളുടെയുള്ളിൽ വ്യഥകൾ നിറഞ്ഞു. അവൾ രുദ്രന്റെ കഴുത്തിൽ കടി കൊണ്ട് പാടിൽ പതിയെ തലോടി. അവളുടെ മിഴികൾ നിറഞ്ഞു. അവൾ രുദ്രന്റെ കഴുത്തിൽ അമർത്തി ചുംബിച്ചു. തുടർന്നവൾ രുദ്രന്റെ നെഞ്ചിലോട്ട് ഒരു തേങ്ങലോടെ ചാഞ്ഞവന്റെ മാറിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തി കണ്ണീർ വാർത്തുകൊണ്ടിരുന്നു…. "നന്ദു….എന്താടാ "…രുദ്രൻ ഗൗരിയുടെ താടിത്തുമ്പിൽ പിടിച്ചുയത്തിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.. "ദേവേട്ടാ…ഞാൻ ദേവേട്ടനെ ഒരുപാട് വേദനിപ്പിക്കണമെന്ന് വിചാരിച്ചു ചെയ്തതല്ല. ഒരുപാട് വേദനിച്ചല്ലേ "…നീരൊഴുകുന്ന നയനങ്ങളുമായി മൊഴിഞ്ഞു കൊണ്ട് ഗൗരി രുദ്രന്റെ കഴുത്തിലെ പാടിലും ചുണ്ടിലും ചുംബിച്ചു… "സാരമില്ലെടോ…ഏഴെട്ട് വർഷമായിട്ട് ഞാൻ തന്റെ ഇത് പോലത്തെ കുസൃതിയൊക്കെ ഒരുപാട് മിസ്സ്‌ ചെയ്തതാ…പിന്നെ ഒരു പട്ടി കടിച്ചതാണെന്ന് കരുതി ഞാനങ്ങു സമാധാനിച്ചോളാം "… രുദ്രന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു കുസൃതിച്ചിരി വിരിഞ്ഞു… "പോടാ…ഭരണി "…ഗൗരി അവന്റെ നെഞ്ചിൽ കൈ കൊണ്ടടിക്കാൻ തുടങ്ങി… രുദ്രൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അവളുടെ കൈ പിടിച്ചു തന്നോട് ഒന്നു കൂടി ചേർത്തു പിടിച്ചു അവളുടെ നെറ്റിയിൽ തന്റെ നെറ്റി മുട്ടിച്ചു…. "നന്ദുമോളെ…. എങ്ങനുണ്ട് നിന്റെ ദേവേട്ടന്റെ സർപ്രൈസ് "…. രുദ്രൻ അവളുടെ മിഴികളിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.. പുഞ്ചിരിയോടെ ഒരു ചുംബനമായിരുന്നു ഗൗരിയുടെ മറുപടി….. തുടരും കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️ #📔 കഥ #✍ തുടർക്കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #📙 നോവൽ