ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6n84APw?d=n&ui=v64j8rk&e1=cമിഴിയോരങ്ങളിൽ.. 25. 🎫🎫🎫🎫🎫🎫🎫🎫 അശോകൻ തനിയ്ക്ക് മുൻപിൽ മുഖം പൊത്തി നിന്ന് വിതുമ്പുന്ന ആശാലതയുടെ തോളിലേക്ക് തൊടാനായി ഒന്ന് കയ്യുയർത്തിയെങ്കിലും പെട്ടന്ന് അത് വേണ്ടെന്ന് വച്ചു അവൻ കൈ പിൻ വലിച്ചു. വാതിൽക്കൽ എല്ലാം ശ്രദ്ധിച്ചു നിന്ന ഭാനുമതിയമ്മ അവരുടെ മെല്ലെ അരികിലേക്ക് വന്നു. "അവളെന്തിനാ മോനേ കരയുന്നത്.. അവൾ നിന്നോട് എന്താടാ പറഞ്ഞത്.." അവരുടെ നോട്ടം ആശാലതയുടെ മുഖത്തേയ്ക്കായിരുന്നെങ്കിലും ചോദ്യം അശോകനോടായിരുന്നു. "അവൾക്ക് ഈ കല്യാണം വേണ്ടെന്ന്.. എങ്ങിനെയെങ്കിലും അവരെ ഈ കല്യാണത്തിൽ നിന്നും ഒന്ന് പിന്മാറ്റി എടുക്കാൻ പറ്റുവോ എന്ന്.." അശോകൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട് ഭാനുമതിയമ്മ ഞെട്ടിപ്പോയി. "കല്യാണം വേണ്ടെന്നോ... അതിപ്പോഴാണോ പറയുന്നത്.. കല്യാണം വേണ്ടെന്ന് ഈ ഇരുപത്തിനാലാം മണിയ്ക്കൂറിൽ പ്രഖ്യാപിയ്ക്കാൻ എന്താ കാര്യം..." "അമ്മയുടെ മകളല്ലേ ഈ നിൽക്കുന്നത്. അവളാണ് പറഞ്ഞത് അവൾക്ക് ഈ കല്യാണം വേണ്ടെന്ന്. അതുകൊണ്ട് അങ്ങോട്ട് ചോദിയ്ക്ക്.അവൾ തരും അതിനുള്ള മറുപടി." അശോകൻ കയ്യൊഴിയും മട്ടിൽ പറഞ്ഞു. ഭാനുമതിയമ്മ നടന്ന് വന്നു ആശാലത മുഖം പൊതിഞ്ഞു പിടിച്ചിരുന്ന അവളുടെ കൈകൾ പിടിച്ചു മാറ്റി. "മതി കരഞ്ഞത്. ഇനി ഈ കല്യാണം വേണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു നിലവിളിച്ചിട്ട് ഒരു കാര്യവുമില്ല. അതിന്റെ സമയം കഴിഞ്ഞു പോയി. ഇതൊന്നും ഇപ്പോഴല്ല പറയേണ്ടിയിരുന്നത്." ഇനി എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ അത് അമ്മ അവളോട് സംസാരിച്ച് എന്ന ഭാവത്തിൽ അശോകൻ ആ റൂമിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി പോയി. "മറ്റന്നാൾ നടക്കേണ്ട നിന്റെ കല്യാണം വേണ്ടെന്ന് കണ്ടുപിടിയ്ക്കാനാണോ ആശേ നീ രാവിലെ കൊല്ലത്തോട്ട് പോയത്.. ഇങ്ങനെന്തെങ്കിലും കുരുക്ക് ഉണ്ടാക്കികൊണ്ട് വരുമെന്ന് കരുതി തന്നെയാ നിന്നോട് ഞാൻകൊല്ലത്തേക്ക് പോകേണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞത്... ആരെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും പറയുന്നത് കേട്ടിട്ട് നീ നാഴികയ്ക്ക് നാൽപ്പത് വട്ടം മനസിനെ ഓരോന്ന് ചിന്തിച്ചു ഭയപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നാൽ നിന്റെ ഉള്ള മനഃസമാധാനം കൂടി പോകുമേ ആശേ... അമ്മ പറഞ്ഞില്ലെന്നു വേണ്ട.." അവർ തന്നെ തന്റെ പുളിയില ക്കരയന്റെ തുമ്പുയർത്തി അവളുടെ മുഖം തുടച്ചു കൊടുത്തു.. "നീ കണ്ടിട്ടുള്ളതല്ലേ മോളേ ആയമ്മയ്ക്ക് നിന്നോടുള്ള സ്നേഹം.. അവരും രതീഷിന്റെ അനുജത്തിയുമൊന്നും ഇവിടെ വന്നപ്പോൾ നിന്നോട് കാണിയ്ക്കുന്നസ്നേഹവും കരുതലുമൊന്നും വ്യാജമൊന്നുമല്ല.. എനിയ്ക്ക് തോന്നുന്നു എനിയ്ക്ക് നിന്നോടുള്ളതിനേക്കാൾ സ്നേഹം രുഗ്മിണിയ്ക്ക് നിന്നോട് ഉണ്ടെന്ന്.. അതല്ലേ മോളേ നിന്റെ ഭാഗ്യം.." അവർ തന്നാൽ കഴിയും വിധമെല്ലാം മകൾക്ക് ആത്മ വിശ്വാസം പകർന്നു കൊടുത്തു കൊണ്ടിരുന്നു. ♦️ ആശാലതയുടെ കല്യാണ ദിവസമാണ് ഇന്ന്‌. തലേ ദിവസം ചടങ്ങിനും, ടീ പാർട്ടിയ്ക്കും അയൽക്കാരും ബന്ധു മിത്രാദികളുമൊക്കെ ഓഡിറ്റോറിയത്തിൽ സന്നിഹിതർ ആയിരുന്നതിനാൽ വീട്ടിൽ തിരക്ക് കുറവായിരുന്നു. ഭാനുമതിയമ്മയുടെ ഒന്ന് രണ്ട് സഹോദരങ്ങളും മക്കളും ഒഴിച്ചാൽ ആശാലതയുടെ രണ്ടോ മൂന്നോ കൂട്ടുകാരികളും ആശയെ ഒരുക്കാൻ വന്ന സ്നേഹ എന്ന പെൺകുട്ടിയും ഉണ്ട് വീട്ടിൽ. കുന്നിക്കോട് ഉള്ള പള്ളി ക്കുന്നേൽ എന്ന കൺവെൻഷൻ സെന്ററിൽ വച്ചായിരുന്നു കല്യാണം എന്നതിനാൽ അവിടേയ്ക്ക് ആൾക്കാരേ കൊണ്ട് പോകാനുള്ള കാറും മൂന്ന് ബസുകളും മെയിൻ റോഡിൽ പാർക്ക് ചെയ്തിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. കല്യാണം കൂടാൻ വരുന്നവരൊക്കെ അവിടെ വന്ന് വാഹങ്ങളിൽ കയറി ഇരിയ്ക്കുകയാണ്. ഓരോ വാഹനങ്ങൾ നിറയുന്നതിന് അനുസരിച്ചു അവ കുന്നിക്കോട്ടേക്ക് ഓടിച്ചു പോകും. പത്ത്‌ നാൽപ്പതിനും, പതിനൊന്നിനും മദ്ധ്യേയാണ്വിവാഹ മുഹൂർത്തം. ഒമ്പതു മണി ആയപ്പോൾ അൽപ്പ സ്വൽപ്പം ചമയങ്ങൾ നടത്തിയ ഒരു കാറിൽ ആശാലതയെയും കൂട്ടുകാരികളെയും കൂട്ടി സ്നേഹ കൺവൻഷൻ സെന്ററിലേക്ക് പോന്നു. ഇനി ആശാലതയുടെ മുഖത്ത്‌ ചമയങ്ങൾ നടത്തേണ്ടതും, വിവാഹ വേഷങ്ങൾ ധരിപ്പിയ്ക്കേണ്ടതും അവിടെ വച്ചാണ്. പത്ത്‌ മണിയോടെ വരന്റെ കൂട്ടരുടെ വാഹനങ്ങൾ ഒന്നൊന്നായി കൺവെൻഷൻ സെന്ററിന്റെ അതി വിശാലമായ പാർക്കിങ് ഏരിയയിലേക്ക് വന്നു നിന്നു. രതീഷിനെ ഹാരം നൽകി സ്വീകരിച്ചത് അശോകനാണ്. തിരികെ അശോകന് അയാൾ നാരങ്ങയും സ്വർണ്ണവും സമ്മാനം നൽകി. അതിന് ശേഷം അവർ വരനെയും കൂട്ടരെയും വിവാഹ വേദിയിലേക്ക് ആനയിച്ചു കൊണ്ട് പോയി. ആയിരത്തോളം പേർക്ക് ഒരേ സമയം ഇരിയ്ക്കാവുന്ന വിശാലവും ശീതീകരിച്ചതുമായ ഹാൾ ആയിരുന്നു അത്. ബന്ധു മിത്രാദികളുടെ അനുഗ്രഹം വാങ്ങി രതീഷ് വിവാഹ മണ്ഡപത്തിൽ വന്നിരുന്നു. സുന്ദരികളായ പെൺകുട്ടികൾ താലപ്പൊലി ഏന്തിയാണ് ആശാലതയെ വിവാഹ മണ്ഡപത്തിൽ എത്തിച്ചത്.. വേദിയിലിരിയ്ക്കുന്നവർ മൊബൈൽ കൊണ്ടും, മണ്ഡപത്തിന് ചുറ്റിനും നിന്നവർ വീഡിയോ ക്യാമറയിലും മുഹൂർത്ത സമയത്തെ ചടങ്ങുകൾ ഒപ്പിയെടുത്തു കൊണ്ടിരുന്നു. കത്തി ജ്വലിയ്ക്കുന്ന ഒരു നിലവിളക്ക് പോലെ വിവാഹ വേഷo ആശാലതയ്ക്ക് ശോഭയേകിയിരുന്നു. അവളുടെ കഴുത്തിലും കയ്യിലും നിറഞ്ഞിരുന്ന സ്വർണ്ണ തിളക്കം ആശാലതയ്ക്ക് ഒരു പ്രത്യേക അഴക് നൽകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. രതീഷ് ആശാലതയുടെ കഴുത്തിൽ താലി കെട്ടുന്ന ചടങ്ങ് തീർന്ന ഉടൻ തന്നെ ഗ്രൗണ്ട് ഫ്ലോറിൽ സദ്യാലയത്തിന്റെ വാതിൽ തുറന്നു കൊടുത്തു. അതുകൊണ്ട് തന്നെ വലിയ തിക്കും തിരക്കും സീറ്റ് പിടിയ്ക്കാനുള്ള ആക്രമണങ്ങളും ഇല്ലാതെ വിവാഹത്തിനെത്തിയവർക്ക് ആഹാരം കഴിയ്ക്കാൻ സാധിച്ചു. അഞ്ച് കൂട്ടം പായസം കൂട്ടിയുള്ള ഗംഭീര സദ്യയാണ് അവിടെ ആയിരത്തി ഇരുന്നൂറോളം പേർക്കായി ഒരുക്കപ്പെട്ടിരുന്നത്. രതീഷിന്റെ വീട്ടുകാർ നേരത്തെ തന്നെ തങ്ങളുടെ ഭാഗത്ത്‌ നിന്നും എഴുന്നൂറോളം പേർ കുറയാതെ ഉണ്ടാകുമെന്ന് അറിയിച്ചിരുന്നു. വരനും വധുവിനും അവരുടെ വീട്ടുകാർക്കും വേണ്ടി ആഹാരം കഴിയ്ക്കാൻ പ്രത്യേകം ഇടം ഒഴിച്ചിട്ടിരുന്നു. കല്യാണപ്പന്തലിൽ ആശാലത വന്നപ്പോൾ മുതൽ അവളുടെ മുഖം ശ്രദ്ധിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന രുഗ്മിണിയുടെ അനുജത്തി സീതാലക്ഷ്മി തൊട്ടടുത്തിരുന്നു ആഹാരം കഴിയ്ക്കുന്ന രുഗ്മിണിയുടെ ചെവിയ്‌ക്കരികിലേക്ക് മുഖം അടുപ്പിച്ചു. "ചേച്ചീ.. ഈ കല്യാണത്തിന് ആ പെങ്കൊച്ചിനെന്തെങ്കിലും താൽപ്പര്യക്കുറവുണ്ടായിരുന്നോ.. പന്തലിൽ വന്നപ്പോ മുതൽ ഞാൻ അതിന്റെ മുഖം ശ്രദ്ധിയ്ക്കുന്നതാ.. ഒരു തെളിച്ചമില്ല ആശയുടെ മുഖത്ത്‌. കല്യാണ ദിവസം എന്നൊക്കെ പറയുമ്പോ സാധാരണ പെൺപിള്ളേരുടെ മുഖത്ത്‌ നിന്നും ചിരിയും, നാണവുമൊക്കെ മാറാതെ നിൽക്കേണ്ടതാ.. ഇതിന്റെ മുഖം നോക്കിയ്ക്കേ.. വെറും ഒരു നിസ്സംഗ അവസ്ഥ യല്ലേ കാണുന്നത്. എല്ലാം അതിനേ ആരാണ്ടും നിർബന്ധിച്ചു ചെയ്യിയ്ക്കും പോലെ. ആ ആഹാരം കഴിയ്ക്കുന്നത് പോലും കണ്ടാൽ തോന്നും ആർക്കോ വേണ്ടിയാണ് അത് കഴിയ്ക്കുന്നതെന്ന്.. ചേച്ചി ഒന്ന് ശ്രദ്ധിച്ചു നോക്കിയ്ക്കേ." സേതുലക്ഷ്മി നാരങ്ങാ അച്ചാർ തൊട്ട് നാക്കിൽ വച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "സീതേ.. നീ ആഹാരം കഴിയ്ക്കാൻ നോക്ക്.. നിനക്ക് വേണ്ടെങ്കിൽ ചുമ്മാതെ അവിടിരുന്നോ.. നീ കണ്ടപ്പോൾ മുതൽ ഞാനും കാണുന്നതാ ആശാലതയുടെ മുഖം. നീ ഇപ്പറഞ്ഞതൊന്നും ആശയുടെ മുഖത്ത്‌ എനിയ്ക്ക് കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.. നീ മനുഷ്യരാരും കാണാത്ത കാഴ്ചകൾ കാണാൻ ബഹു കേമിയാണെന്ന് എനിയ്ക്ക് അറിയാത്തതല്ലല്ലോ. അതുകൊണ്ട് മിണ്ടാതെ അവിടിരുന്നോ." "എന്നാലും ചേച്ചീ..." താൻ ഇത്രയും പറഞ്ഞിട്ടും ചേച്ചിയുടെ നാവിൽ നിന്നും തനിയ്ക്കനുകൂലമായഒറ്റ വാക്കും വരാഞ്ഞിട്ട് സേതുവിന് വിഷമമായി. "ഒരെന്നാലും ഇല്ല. നിന്നോട് മിണ്ടരുതെന്ന് പറഞ്ഞാൽ മിണ്ടരുതെന്നാ അതിന്റർത്ഥം.ഇനി നീ ഇവിടിരുന്ന്ആഹാരം കഴിയ്ക്കാനല്ലാതെ വാ തുറക്കരുത് കേട്ടല്ലോ." സേതു ലക്ഷ്മി ഒരനിഷ്ടത്തോടെ സഹോദരിയെ നോക്കിയ ശേഷം ആഹാരം കഴിയ്ക്കുന്നത് തുടർന്നു. രതീഷിനുo, ആശാലതയ്ക്കും ചുറ്റിനും നിന്ന് അവർ ആഹാരം കഴിയ്ക്കുന്നത് വീഡിയോയിൽ പകർത്തുന്ന വീഡിയോ ഗ്രാഫറെ നോക്കാതെ ആശാലതയുടെ തൊട്ടടുത്തിരുന്ന മൃദുല അവളുടെ കയ്യിൽ തോണ്ടി. ആശാലത മുഖം ചെരിച്ച് അവളെ നോക്കി. "ഇങ്ങനല്ല ആശേട്ടത്തീ ആഹാരം കഴിയ്ക്കേണ്ടത്. ഇത് ചുമ്മാ വീട്ടിലിരുന്ന് ഉച്ചയ്ക്ക് ചോറ് തിന്നും പോലെ... ഇടയ്ക്കിടെ ഒന്നും അറിയാത്ത മട്ടിൽ ഏട്ടന്റെ മുൻപിലിരിയ്ക്കുന്ന ഇലയിൽ നിന്നും ഓരോന്ന് കയ്യിട്ടെടുത്ത്‌ തിന്നണം.. എങ്കിലേ ഒരു ഇതുള്ളൂ..." "നിനക്ക് എടുക്കണോ.. എങ്കിൽ എടുത്തോ.." ഇലയ്ക്ക് മുമ്പിലേക്ക് ചാഞ്ഞിരുന്ന ആശാലത, മൃദുലയ്ക്ക് രതീഷിന്റെ ഇലയിൽ നിന്നും എന്തെങ്കിലും എടുക്കാനാണെന്ന് കരുതി അൽപ്പം പിന്നിലേക്ക് ചാഞ്ഞിരുന്നു. "അയ്യോ, എനിയ്ക്കല്ല.. ഞാനല്ല ഏട്ടന്റെ ഇലയിൽ നിന്നെടുത്ത്‌ കഴിയ്ക്കേണ്ടത്.. ഏട്ടത്തിയാ.. ഏട്ടത്തി എടുത്തു കഴിയ്ക്കാനാ ഞാൻ പറഞ്ഞത്.' മൃദുല ശബ്ദം താഴ്ത്തി അവളോട് പറഞ്ഞു. ആശാലതയ്ക്ക് അത് കേട്ട് ഒരു വല്ലായ്മയാണ് തോന്നിയത്. തന്നോട് മൃദുല പറഞ്ഞത് രതീഷ് കേട്ടോ എന്നറിയാൻ ആശാലതഒരു പതർച്ചയോടെ അവനെ നോക്കിയ അതേ നിമിഷം തന്നെയാണ് മുഖം തിരിച്ച് രതീഷ് അവളെ നോക്കിയതും. അവന്റെ മുഖത്തെ ചിരി യ്ക്ക് പകരം അവൾക്ക് തോന്നിയത് അവന്റെ മുഖത്തൊരു രൗദ്ര ഭാവം ഉണ്ടെന്നാണ്.. ആ കണ്ണുകളിൽ കാണാനാകുന്നത് സ്നേഹ തിളക്കമല്ല, പകരം പകയുടെ ഒരു തീനാളമാണ്.. ആശാലതയ്ക്ക് അവന്റെ മുഖത്തേയ്ക്ക് നോക്കാൻ പേടി തോന്നി.. എന്തൊക്കെ നിഗൂഢതകൾ മനസ്സിൽ ഒളിപ്പിച്ചു കൊണ്ടാണ് ഇയാൾ ഒന്നുമറിയാത്ത ഭാവത്തിൽ തന്റെ വരന്റെ വേഷമിട്ടു ചാരത്തിരിയ്ക്കുന്നത്.. എല്ലാവരും ഇലയിലെ ചോറ് തീർത്തതോടെ നിരയായി പായസപ്പാത്രവുമായി വിളമ്പുകാർ വന്നു. ആശാലതയുടെ ഇലയിൽ ചോറ് ഇരിയ്ക്കുന്നത് കണ്ട് രതീഷ് കൈ നീട്ടി ആ ചോറ് ഇലയുടെ ഒരു ഭാഗത്തേയ്ക്ക് ഒതുക്കി വച്ചു കൊടുത്തു.. "കണ്ടോ ഒരു ഭർത്താവിന്റെ കടമ.. ഇപ്പോഴേ രതീഷേട്ടൻ ചേച്ചിയുടെ ഓരോ കാര്യത്തിലും എത്ര ശ്രദ്ധാലു ആണെന്ന് നോക്കിയ്ക്കേ.." മൃദുല കരുതിയത് താൻ പറയുന്നത് കേട്ട് ആശാലത ചിരിയ്ക്കുമെന്നും, പോടീ അസൂയക്കാരീ എന്ന് പറയുമെന്നുമാണ്. അവൾ പക്‌ഷേ അത് കേട്ട മട്ടേ കാണിച്ചില്ല. "എന്റെ ഏട്ടത്തീ.. ഇത്രേം നല്ലൊരു തമാശ ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ട് എന്നേ ഒന്ന് നോക്കുവെങ്കിലും ചെയ്യെന്നേ... ഇത്രയ്ക്കും ഗൗരവം ഒരു പുതുപ്പെണ്ണിനും പാടില്ല കേട്ടോ ഏട്ടത്തീ.." രതീഷ് കൈ കഴുകാനായി എണീറ്റതോടെ ആശാലതയും അവിടെ നിന്നെണീറ്റു. മൃദുല അവിടെ ഇരുന്നുകൊണ്ട് ആശാലത പോകുന്നത് നോക്കി നിന്നു. "എവിടൊക്കെയോ ഒരിത്തിരി ജാഡ ബാക്കി കിടപ്പുണ്ട്.. ഞാൻ അത് തീർത്തു തരുന്നുണ്ട്..." മൃദുല മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു. അവൾ അവിടെ നിന്ന് എണീൽക്കും മുൻപേ അവൾക്കൊപ്പം പഠിയ്ക്കുന്ന ഒരു കൂട്ടം കൂട്ടുകാരികൾ അവളുടെ അടുത്തേയ്ക്ക് വന്നു. അവർക്ക് പിന്നാലേ ആൺകുട്ടികളുടെ ഒരു വലയം തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു. "മിദൂ.. ഞങ്ങൾക്ക് ഏട്ടന്റെയും ഏട്ടത്തിയുടെയും കൂടെ നിന്ന് സെൽഫി എടുക്കണം. വീഡിയോ എടുക്കണം. എണീറ്റു വാ.. ഫോട്ടോയും വീഡിയോയും എടുക്കുന്നവർ ഞങ്ങൾ അടുത്തോട്ട് ചെല്ലാൻ പോലും സമ്മതിയ്ക്കുന്നില്ല. നീ വന്ന് അവരെയൊക്കെ ഒന്ന് വലിച്ചു മാറ്റി താ മോളേ.." ജിഷയും അൻസിബയും മൊബൈലും കയ്യിലെടുത്തു തയ്യാറായി നിൽക്കയാണ്. മൃദുല പെട്ടന്ന് എഴുന്നേറ്റ് പോയി കൈ കഴുകിയിട്ട് വന്നു. പിന്നെ അവൾ കൂട്ടുകാരെ ഏട്ടന്റെയും ഏട്ടത്തിയുടെയും അടുത്തേയ്ക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ട് പോയി. അവർക്ക് വേണ്ട ഫോട്ടോയും റീൽസ് ആക്കാൻ പറ്റിയ വീഡിയോകളും എല്ലാം എടുത്ത ശേഷമാണ് ആ കുട്ടികൾ അവർക്കരികിൽ നിന്നും മടങ്ങി പോയത്. ഒന്നര മണിയോടെ വീഡിയോ ചിത്രീകരണങ്ങൾ എല്ലാം തീർത്ത്‌ വധൂവരന്മാർ കൊടുമണിലുള്ള രതീഷിന്റെ വീട്ടിലേക്ക്വീട്ടിലേക്ക് പുറപ്പെടാൻ ഒരുങ്ങുകയാണ്. ആശാലത വന്ന് അമ്മയോടും, ഏട്ടത്തിയോടും, അശോകേട്ടനോടും യാത്ര പറഞ്ഞു. ഭാനുമതിയമ്മ മകളുടെ നെറുകയിൽ ചുംബിച്ച ശേഷം കൈതൊട്ട് അനുഗ്രഹിച്ചു. അശോകനോട് യാത്ര പറയുമ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകൾ നനഞ്ഞു. അച്ഛനാണ് മുമ്പിൽ നിൽക്കുന്നതെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി. അച്ഛന്റെ സ്ഥാനത്ത്‌ ഇന്ന്‌ ഏട്ടൻ നിൽക്കുന്നു. "കരയാതെടീ. വൈകിട്ട് ഞങ്ങളങ്ങോട്ട് വരില്ലേ. അപ്പോൾ കാണാല്ലോ.." അവൻ കയ്യുയർത്തി അവളുടെ കണ്ണുകൾ തുടച്ചു. ബാക്കിയുള്ളവരോടും യാത്ര പറഞ്ഞ ശേഷം ആശാലത വന്ന് കാറിൽ കയറി രതീഷിന്റെ അരികിലായി ഇരുന്നു. ഡോറുകൾ അടയും മുൻപ് ഒരിയ്ക്കൽ കൂടി അവൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. അമ്മയുടെയും അശോകേട്ടന്റെയുമൊക്കെരൂപങ്ങൾ ഒരു പെരുമഴയ്ക്കിടയിൽ എന്ന പോലെ കാണുന്നുണ്ട്. പോകെ പ്പോകെ ആ കാഴ്ചയും അവളുടെ കണ്ണിൽ നിന്നും മറഞ്ഞു പോയി. കാറിനുള്ളിൽ എ സി യുടെ തണുപ്പുണ്ടായിട്ടും ആശാലതയ്ക്ക് ഉഷ്ണമാണ് തോന്നിയത്. ഒരു വാഹനത്തിനുള്ളിൽ ഇരുന്നു താൻ പേരറിയാത്ത ഏതോ ദേശത്തേയ്ക്ക് പൊയ്ക്കൊണ്ടിരിയ്ക്കുകയാണെന്നാണ് ആശാലതയ്ക്ക് തോന്നിയത്. ഇതുവരെ തന്നോടൊപ്പമുണ്ടായിരുന്ന ആരും ഇനി തന്റെ ജീവിതയാത്രയിൽ കൂട്ടിനില്ല.. കുറെ അപരിചിതരോടൊപ്പം, താൻ ജീവിതത്തിൽ ഒരിയ്ക്കൽ പോലും കണ്ടിട്ടില്ലാത്തഒരു നാട്ടിൽ, ഒരു വീട്ടിൽ പുതിയൊരു ജീവിതം തുടങ്ങുകയാണ്.. അതെത്ര ത്തോളം വിജയമാകുമെന്ന് ഇപ്പോൾ പറയാൻ വയ്യ... തന്റെ കയ്യിൽ തീച്ചൂടുള്ള ഒരു കൈത്തലം അമർന്നപ്പോൾ അവൾ തൊട്ടടുത്തിരുന്ന രതീഷിന്റെ മുഖത്തേയ്ക്ക് നോക്കി. അവൾ പെട്ടന്ന് തന്റെ കൈ അവന്റെ കൈകൾക്കുള്ളിൽ നിന്ന് ഊർത്തിയെടുത്തു. അവന്റെ കയ്യുടെ മൃദുലത പോലും അവളെ പൊള്ളിയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. (തുടരും) കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️❤️ #📔 കഥ #✍ തുടർക്കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #📙 നോവൽ