​നീ നെയ്ത ഈ ചിലന്തിവലയ്ക്ക് സ്നേഹത്തിന്റെ മണമായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് തന്നെയാണ് ഞാനിതിൽ വീണതും. എന്റെ ചിറകുകൾ ഇവിടുത്തെ നൂലുകളിൽ കുടുങ്ങിക്കിടക്കുമ്പോൾ, ഞാൻ നിസ്സഹായാവസ്ഥയിലാണെന്ന് നീ കരുതി. എന്നാൽ, ഞാൻ ആ വലയിൽ സ്വയം ബന്ധിക്കപ്പെട്ടത് നിന്റെ വിശപ്പിന്റെ ആഴം അളക്കാനായിരുന്നു. ​നീ എല്ലാവരെയും പോലെ എന്നെയും ഒരു വെറും ഇരയായി മാത്രം കണ്ടു. നിനക്ക് മുൻപേ വന്നവർ എന്റെ ചിറകുകൾ പിഴുതെടുത്ത് തീയിലിട്ടപ്പോൾ, ആ ചാരത്തിൽ നിന്ന് ഞാൻ എന്നെത്തന്നെ വീണ്ടും വാർത്തെടുക്കുകയായിരുന്നുവെന്ന് നീ അറിഞ്ഞില്ല. ​ഇന്ന് ഞാൻ ഈ വലയിൽ ശാന്തമായി ഇരിക്കുന്നത് നിന്നെ ഭയന്നല്ല, മറിച്ച് നിന്റെ അവസാനത്തെ ഇര ഞാനാണെന്ന് ഉറപ്പിക്കാനാണ്. നിന്റെ വിശപ്പടക്കാൻ നീ എന്റെ അടുത്തേക്ക് വരുന്ന ആ നിമിഷം, എന്റെ ഈ ചിറകുകൾ ഞാൻ വിടർത്തും. ആ ചിറകടിയിൽ നീ നെയ്ത സാമ്രാജ്യം തകർന്നു വീഴും. ​നീ എനിക്കായി ഒരുക്കിയ ഈ വല, നിന്റെ തന്നെ ശവക്കച്ചയായി മാറും. അന്ന് നിനക്ക് മനസ്സിലാകും—ചില ഇരകൾ കാത്തിരിക്കുന്നത് പേടികൊണ്ടല്ല, മറിച്ച് വേട്ടക്കാരന്റെ അന്ത്യം കുറിക്കാനുള്ള കൃത്യമായ സമയത്തിന് വേണ്ടിയാണെന്ന്. ​നീ എന്നെ സ്നേഹിച്ചു എന്ന് കരുതുന്ന ആ നിമിഷത്തിൽ തന്നെയാകും നിന്റെ അന്ത്യം. കാരണം, ഇന്ന് ഞാൻ പ്രണയത്തേക്കാൾ കൂടുതൽ നിന്നെ വെറുക്കുന്നു; നീ കരുതിയതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ ഞാൻ ശക്തയുമാണ്. #📖 കുട്ടി കഥകൾ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ