ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6awJRmM9?d=n&ui=v64j8rk&e1=cകാത്തിരുന്ന നിക്കാഹ് ഭാഗം..11 ~~~~~~~~~~~~~~ പേടിക്കാനൊന്നുമില്ല... ടെൻഷൻ എന്തേലും ഉണ്ടോ മോൾക്ക്... ഡോക്ടറുടെ ആ ചോദ്യം കേട്ടതും സുബൈറും ഹംസക്കയും പരസ്പരം നോക്കി.. അത് പിന്നെ... ഞാൻ.. രണ്ട് മൂന്ന് ഡേയ്‌സ് കഴിഞ്ഞാൽ ഗൾഫിലോട്ട് തിരിച്ചു പോകും. അപ്പൊ..അതിന്റെയൊരു ടെൻഷൻ ആവും സുബൈർ ഒപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു... എങ്കിൽ അത് തന്നെ ഡോക്ടർ വിധി എഴുതി... ഇന്ന് ഒരു ദിവസം ഇവിടെ കിടക്കട്ടെ... നല്ലോണം ക്ഷീണം കാണുന്നുണ്ട്. പിന്നേ പനി ഒന്ന് കുറയുകയും ചെയ്യട്ടെ.. "മ്മ്... എങ്കിൽപിന്നേ അങ്ങിനെ ചെയ്യാം.. ശെരി ഡോക്ടർ" "മിനിസിസ്റ്റർ.." "എന്താ sir..' "നീ..അവരുടെ കൂടെ പോയി റൂം നമ്പർ 13 കാണിച്ചു കൊട്.." "വരൂ... ഇവിടുന്ന് വലത്ത്‌ തിരിഞ്ഞാൽ മൂന്നാമത്തെ റൂം ആണ്.." "ഉപ്പ.. ഉമ്മ നിങ്ങൾ വീട്ടിൽ പൊയ്ക്കോളൂ.. ഇവിടെ ഞാനുണ്ടല്ലോ... റസിയക്ക് പ്രത്യേകിച്ചൊന്നും ഇല്ലല്ലോ.. ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം." "അത്.. വേണ്ട മോനെ.. ഞങ്ങൾ നിന്നോളാം മോൻ പൊക്കോ.. " "ഹേയ്...എനിക്കൊരു ബുന്ധിമുട്ടും ഇല്ല.. നിങ്ങൾ വെറുതെ ഉറക്കം കളയണ്ട... ചെല്ല്... പറയുന്നത്... കേൾക്ക്.." അങ്ങിനെ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞ് അവൻ അവരെ വീട്ടിലേക്ക് പറഞ് വിട്ടു. അല്പസമയത്തിനുശേഷം മിനി സിസ്റ്റർ വന്നു പനി നോക്കാൻ.. "അയ്യോ... പനിക്ക് ഇപ്പോഴും കുറവൊന്നും ഇല്ലല്ലോ. ഞാൻ ഡോക്ടർക്ക് ഒന്ന് വിളിക്കട്ടെ..ട്ടോ.. എന്നിട്ട് മെഡിസിൻ ഡോസ് കൂട്ടികൊടുക്കണോ എന്ന് ചോദിക്കട്ടെ.." "റസിയയുടെ ഹസ്ബൻഡ് അല്ലെ.. നിങ്ങൾ " "അതെ.... എന്താ..സിസ്റ്റർ" "കുറച്ചു തണുത്ത വെള്ളത്തിൽ കോട്ടൺ മുക്കി മേലാകെ തുടക്കണം.." അല്പം കഴിഞ്ഞ് കുറച്ച് ഐസ് ഇട്ട വെള്ളവുമായി സിസ്റ്റർ എത്തി... "ഇത് ചെയ്തിട്ട് എങ്ങിനെയുണ്ടെന്ന് നോക്കിയിട്ട് അതിന്റെ റിസൾട്ട് അറിയിക്കണം.." കേട്ടോ.. ' "സിസ്റ്റർ..." ഇത്... അതുപിന്നെ.. ഇത്.. നിങ്ങൾക്ക് ചെയ്ത് കൊടുത്തൂടെ... തലയും ചൊറിഞ്ഞു കൊണ്ട് സുബൈർ ചോദിച്ചു.. "അല്ല... നിങ്ങൾ അവളുടെ ഹസ്ബൻഡ് തന്നെ അല്ലെ...??" "അതെ സിസ്റ്റർ..." 'എനിക്കൊരു സംശയം. അതാ ചോദിച്ചേ.. പിന്നെന്താ...തനിക്ക് ചെയ്തു കൊടുത്താൽ എനിക്കല്പം ജോലിയുണ്ട്.. ഞാനാ നേഴ്സിംഗ് റൂമിലുണ്ടാകും റിസൾട് അവിടെ വന്ന് അറിയിച്ചാൽ മതി.." "ശെരി...സിസ്റ്റർ." ഛെ.. " ഇങ്ങനെ ഒരു പണി ഇതിന് പുറകിൽ വരുമെന്ന് അറിഞ്ഞില്ല.. അവളുടെ ഉമ്മാനെ പറഞ്ഞ് വിടണ്ടായിരുന്നു. അവൻ വെള്ളം നിറച്ച ബക്കറ്റ് ഒരു ഭാഗത്ത്‌ വെച്ച് വാതിൽ അടച്ച് ലോക്കിട്ടു... റസിയ നല്ല മയക്കത്തിലാണ് അവൻ വെള്ളവുമായി അവളുടെ അരികിലെത്തി. "റസിയ... എണീക്ക്.. റസി.." പനിയുടെ ക്ഷീണം കാരണം അവൾക്ക് കണ്ണ് തുറക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല... ആദ്യം അവനൊരു തോർത്തെടുത്ത് അവന്റെ കണ്ണുകൾ മൂടി കെട്ടി... എന്നിട്ട് തപ്പി തടഞ്ഞ് അവളുടെ ഡ്രസ്സ്‌ ഓരോന്നായി ഊരി എടുത്തു. കോട്ടൺ വെള്ളത്തിൽ മുക്കി തുടക്കാൻ തുടങ്ങി... കുട്ടികളെയൊക്കെ ഇങ്ങനെ ചെയ്യും പക്ഷെ..വലിയവർക്കും ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചെയ്യാറുണ്ടോ..?" ആ... ആർക്കറിയാം.. മനുഷ്യനെ മെനെക്കെടുത്താനായിട്ട്.. കൈകാലുകൾ വിറച്ചിട്ട് കോട്ടൺ കയ്യിൽനിൽക്കുന്നില്ലല്ലോ.റബ്ബേ... എങ്കിലും ധൈര്യം സംഭരിച്ച് അവൻ തുടച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അതിനിടയിൽ റസിയ മെല്ലെ കണ്ണ് തുറന്നു..സുബൈറിന്റെ അവസ്ഥ കണ്ട് അവൾക്ക് ചിരിയും കരച്ചിലും ഒന്നിച്ച് വന്നു.. അവന്റെ കൈ പിടിച്ച്... മതി..ഇക്കാ..കുറവുണ്ട് എന്നവൾക്ക് പറയണം എന്നുണ്ട്.. പക്ഷെ.. എന്ത് ചെയ്യാനാ... അവൾ കണ്ണുകൾ അടച്ച് തന്നെ കിടന്നു.. കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് ആരോ വാതിലിൽ മുട്ടുന്ന ശബ്ദം കേട്ട്കൊണ്ടവൻ അവളുടെ മേലെ വേഗം പുതിപ്പെടുത്തു വിരിച്ച് വാതിൽ തുറന്നു... മിനി സിസ്റ്റർ ആയിരുന്നു അത്... "എന്തായി... റസിയക്ക് ഇപ്പൊ...എങ്ങിനെയുണ്ട്. ആഹാ... പനി വിട്ടല്ലോ... റസിയ... ഇപ്പൊ ക്ഷീണമൊക്കെ കുറഞ്ഞോ.." "അതെ...കുറവുണ്ട്" സുബൈർ... റൂമിന് വെളിയിലേക്ക് കടന്നു. സിസ്റ്റർ വാതിൽ ലോക്ക് ഇട്ടു.. അവൾ എണീറ്റിരുന്ന്‌ വേഗം ഡ്രസ്സ്‌ ചെയ്തു. സിസ്റ്റർ പുറത്തേക്ക് കടന്നതും സുബൈർ റൂമിനകത്തേക്ക് കടന്നുവന്നു.. അവന്റെ മുഖത്ത് നല്ല ചമ്മൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.. "കള്ളനാ... നിങ്ങൾ.. കള്ളനാ." എന്റെ ശെരിരഭാഗങ്ങളല്ലാം നിങ്ങൾ....കണ്ണുകൊണ്ട് ഒപ്പിയെടുത്തില്ലേ.. ഇനി നിങ്ങളെ ഞാൻ ആരായി കാണണം..പറ.. എങ്ങിനെ കാണണം. അവൾ കരഞ്ഞു..." "റസിയ.. ഞാൻ... ൻ.. എനിക്ക്...തന്നോട് എന്ത്പറയണം.. മെന്നെറിയില്ല.. സാഹചര്യം എന്നെ കൊണ്ട് ചെയ്യിപ്പിച്ചതാണ്. ഞാൻ.. ഞാൻ..ഒന്നും.. കണ്ടിട്ടില്ല...ഞാൻ എവിടേക്കും നോക്കിയിട്ടുമില്ല സത്യം.." "സിസ്റ്റർ അങ്ങിനെ വന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ.. എനിക്ക്... ഞാൻ...പിന്നെ എന്താ..ചെയ്യാ... നീ..തന്നെ പറ.." "എനിക്കിപ്പോ..തന്നോട് ചെറിയ അടുപ്പമൊക്കെ തോന്നുന്നുണ്ടഡോ.. പക്ഷെ.. " "അത് എങ്ങിനെയുള്ള ഇഷ്ടം ആണന്നൊന്നും എനിക്ക് പറയാനറിയില്ല.." അതും പറഞ്ഞവൻ റൂമിൽനിന്നും ഇറങ്ങിപ്പോയി.. വിവരം അറിഞ്‌ കോയഹാജിയും സൈനുമ്മയും ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തി.. സുബൈർ ഗൾഫിലേക്ക് പോകുന്ന വിവരം ഡോക്ടറേ..അറിയിച്ച് ഡിസ്ചാർജ് ചെയ്ത് വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.. "റസിയ നിനക്കിപ്പോ എങ്ങിനെയുണ്ട്..." "നല്ല ക്ഷീണം ഉണ്ട് ഞാൻ കുറച്ച് നേരം പോയി കിടക്കട്ടെ ഉമ്മ." "മോൾ പോയി കിടന്നോളു..." അവൾ മുകളിലേക്ക് കയറിപ്പോയി... "അവളുടെ മുഖത്ത് നല്ല സങ്കടം ഉണ്ട്.. പാവം...കല്ലിയാണം കഴിഞ്ഞിട്ട് പത്ത്‌ ദിവസല്ലേ.. ആയൊള്ളൂ..." "നിനക്ക് നിന്റെ മോനോടൊന്ന് പറഞ്ഞ് നോക്കാമായിരുന്നു.. ഒരു പത്തു ദിവസം കൂടി കഴിഞ്ഞിട്ട് പോകാമെന്ന് ലീവ് കഴിഞ്ഞിട്ടൊന്നും അല്ലല്ലോ..അവൻ അങ്ങോട്ട് ഓടുന്നത്." "തുടങ്ങി.. അവൻ എന്റെ മാത്രം മോനാകുന്നത് എങ്ങിനെയാ... നിങ്ങൾക്കും പറയാം. ഈ... വിവരം അവനോട്." "അതെങ്ങിനെയാ. അവനെ കുറ്റം പറയാനും അവനോട് ദേഷ്യം കാണിക്കാനും അല്ലെ നിങ്ങൾക്കറിയു..." "നീ...തർക്കുത്തരം പറഞ് ജയിക്കണ്ട. നിനക്ക് ചോദിക്കാൻ പറ്റുമെങ്കിൽ ചോദിക്ക്.." കോയഹാജി സൈനബയെ തറപ്പിച്ചു നോക്കികൊണ്ട് മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങി. അങ്ങിനെ ഒരു ദിനം കൂടി കഴിഞ്ഞുപ്പോയി... സമയം ഉച്ച കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.. സുബൈർ tv കാണുകയാണ് അതിനിടയിലേക്ക് റസിയ കടന്ന് വന്നു... "ഏത് സമയം നോക്കിയാലും ഇത് തന്നെ പരിവാടി...വേറെ പണിയൊന്നും ഇല്ലേ ഇയാൾക്ക്..." "നീ.. നിന്റെ പണി നോക്ക് റസിയ... ഞാൻ എന്ത് ചെയ്താലും നിനക്കെന്താ..." "എനിക്ക് കുഴപ്പം ഉണ്ട്. രാവിലെ എണീറ്റത് മുതൽ ഇരിക്കാണല്ലോ..ഈ കുന്തത്തിന് മുന്നിൽ ഒരു ഉത്തരവാദിത്തബോധവും ഇല്ലാതെ.." "മതി... എണീറ്റെ.. ഉപ്പ..തൊടിയിൽ ഉണ്ട് ചെന്ന് ഉപ്പാനെ സഹായിക്ക്.. തീറ്റ, കറങ്ങൽ, ടീവി കാണുക. ഇതല്ലാത്ത പരിവാടിയൊന്നുല്ല.. അവൾ പോയി tv ഓഫ്‌ ചെയ്തു.. "റസിയ അത് ഓണാക്ക്." "പറ്റില്ല..." "ഇവളെന്താ.. കാണിക്കുന്നത് നല്ലൊരു സിനിമ ആയിരുന്നു.." നശിപ്പിച്ചു... "നിങ്ങളിപ്പോ.. അങ്ങിനെ കാണണ്ട.." "ഇവൾക്കെന്താ ഭ്രാന്തായോ..?" "അതെ..എനിക്ക് ഭ്രാന്താ.. ഇതൊക്കെ ഇങ്ങനെ ഇരുന്ന് കണ്ടിട്ടാ.. നിങ്ങൾ എന്നോട് ഒരു സ്നേഹവും ഇല്ലാതെ പെരുമാറുന്നത്. നിങ്ങളെ മാറ്റി എടുക്കാൻ പറ്റുമോ..ഇല്ലയോ.. എന്ന് ഞാനൊന്ന് നോക്കട്ടെ..." അതും പറഞ്ഞവൾ... റിമോർട്ട് എടുത്ത് റൂമിലേക്കോടി... "റസിയ.. നിക്ക്.. അതെനിക്ക് തരാനാ പറഞ്ഞത്.." "ഇല്ലന്ന് പറഞ്ഞില്ലേ.." "റസിയ എന്നെ വട്ട് കളിപ്പിക്കല്ലേ.. എനിക്ക് ദേഷ്യം വരുന്നുണ്ട്.. എന്റെ സ്വഭാവം കേടുവരുത്തല്ലേ.." സുബൈർ റിമോർട്ട് തട്ടിപ്പറിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. റസിയ കൈ മേലേക്ക് പൊക്കി ചാടാൻ തുടങ്ങി. "ആയിഷുമ്മ... ആയിഷുമ്മ.." "എന്താ.. സൈനു.." "നിങ്ങളൊന്ന് അവരെ റൂമിൽ പോയി നോക്കുമോ.. കുറേനേരായി മേലെന്ന് ഒച്ചയും ബഹളവും എല്ലാം കേൾക്കുന്നു. എനിക്കെന്തോ ഒരു സമാധാനക്കേട്.." "സ്റ്റെപ്പൊന്നും കയറാൻ വെയ്യ..കാൽമുട്ടിനു നല്ലവേദന അല്ലേൽ ഞാൻ പോയി നോക്കിയേനെ..." "പിന്നേ..എനിക്കല്ലേ പറ്റുക എനിക്കും മുട്ടിനു വേദന തന്നെയാ... അഹ്.. എന്നാലും ഞാൻ പോയിനോക്കാം.." പാവം പതിയെ.. പതിയെ സ്റ്റെപ്പുകൾ കയറി മുകളിലെത്തി അവർ കാണാതെ കുറച്ചുനേരം അവിടെനിന്നു കാര്യങ്ങൾ വീക്ഷിച്ചു കൊണ്ട് താഴേക്ക് സ്റ്റെപ്പുകൾ ഇറങ്ങി... ഈ... കുട്ടികളുടെ ഒരു കാര്യം... അഞ്ചു വയസ്സല്ലേ ആയൊള്ളു രണ്ടിനും.. വായ പൊത്തി ചിരിച്ചുകൊണ്ട്.. ആയിഷുമ്മ.. പതിയെ ഇറങ്ങി. "എന്തിനാ.. നിങ്ങൾ ചിരിക്കുന്നത്..?! "എന്താ പ്രശ്നം..?" സുബൈറിന്റെ ഉച്ചത്തിലുള്ള ശബ്ദം ഇങ്ങോട്ട് കേൾക്കുന്നുണ്ടല്ലോ.." "അതൊന്നും പറയണ്ട ന്റെ സൈനോ.. കൊച്ചുകുട്ടികളെല്ലേ രണ്ടും.. ഇപ്പൊ കണ്ടാ അങ്ങിനെയേ തൊന്നു.." "എന്തൊക്കെയാ നിങ്ങൾ പറയുന്നത്. എനിക്കൊന്നും മനസ്സിലായില്ല.." "ടീവി കാണുമ്പോ ഞ്ഞെക്കുന്ന ഒരു കുന്ത്രാണ്ടം ഇല്ലേ അതിന്റെ പേരൊന്നും എനിക്കറീല..." ആ... അത് കൊണ്ട് എന്താ.. അതുകൊണ്ട് ഒന്നുല്ല റസിയ മോൾ അത് തരില്ലന്നും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അത് പൊക്കിപിടിച്ചേക്കുന്നു. സുബൈർ മോൻ അത് ബലം പ്രയോഗിച്ചുകൊണ്ട് പിടിച്ച് വാങ്ങുന്നു.. അല്ലാതെ ഒന്നും ഇല്ല എനിക്കത് കണ്ടപ്പോൾ ചിരിവന്നു... ഞാനിങ്ങു പോന്നു അവരെ കളിക്കണ്ടു നിന്നാ എന്റെ പണിയെവിടെ കിടക്കും. ഞാൻ അടുക്കളയിലോട്ട് ചെല്ലെട്ടെ... മ്മ്... ഒഹ്.. അത്രയേ ഒള്ളു.. ഈ.. കുട്ടികൾ ഞാനങ്ങു പേടിച്ചു... "റസിയ... കുറേ നേരായി നീ എന്റെ ക്ഷമ നശിപ്പിക്കുന്നു.. "ഇക്ക എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും.. ഞാൻ തരാൻ ഉദ്ദേശിച്ചിട്ടില്ല.. അവളത് പറഞ്ഞതും അവളുടെ മുഖത്തിനിട്ട് ഒരു അടി കൊടുത്തതും ഒന്നിച്ചായിരുന്നു... മുഖവും പൊത്തിപിടിച്ചു കൊണ്ടവൾ ബെഡിലേക്ക് വീണു... സുബൈർ രൂക്ഷമായി അവളെ നോക്കികൊണ്ട് കാറ്റു പോലെ ബൈക്കിന്റെ ചാവിയും എടുത്ത് പുറത്തേക്ക് പോയി... (തുടരും... കണ്ണൂർകാരൻ 🥰🥰🥰🥰🥰 #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ #📙 നോവൽ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ