ഋതുനന്ദനം.... Part 46 "അച്ഛനെന്താ പറഞ്ഞു വരുന്നത് "...? ചിന്താക്കുഴപ്പത്തിലാണ്ട അഭിരാമിയൊരു അമ്പരപ്പോടെ ദേവദത്തനോട് ചോദിച്ചു... അഭിരാമിയുടെ ചോദ്യം കേട്ട ദേവദത്തനൊന്നു ചിരിച്ചു... "ഞാൻ പറഞ്ഞു വന്നത് എന്താണെന്ന് വച്ചാൽ എന്റെ ലച്ചുവിന് അതായത് നിങ്ങടെ അമ്മയ്ക്ക് എന്നോട് വെറുപ്പുണ്ട്, ദേഷ്യമുണ്ട് പക്ഷേ അത് പോലെ ഇഷ്ടവുമുണ്ട് "...ഒരു മന്ദഹാസത്തോടെ ദേവദത്തൻ അഭിരാമിയ്ക്ക് മറുപടി നൽകി.... എന്നാൽ ദേവദത്തന്റെ മറുപടി അഭിരാമിയെ ഒന്നു കൂടി ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാഴ്ത്തി ... "അച്ഛാ.... അച്ഛൻ മുമ്പ് ഗവണ്മെന്റ് സർവീസിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ലേ. അന്ന് അച്ഛൻ ജോലി ചെയ്തിരുന്നത് കാലാവസ്ഥ നിരീക്ഷണ വകുപ്പിൽ വല്ലോമായിരുന്നോ"...? ആശയക്കുഴപ്പത്തിൽ ആറാടിയ അഭിരാമി നെറ്റി ചുളിച്ചു കൊണ്ട് ദേവദത്തനോട് ചോദിച്ചു... "അതെന്താ അങ്ങനെ ചോദിച്ചത്"...? ദേവദത്തൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ടവളോട് തിരക്കി... "അച്ഛനിപ്പോൾ പറഞ്ഞത് ഒരു മാതിരി കാലാവസ്ഥ പ്രവചനം നടത്തുന്നവരെ പോലെയാണ്. ഇന്ന് മഴ പെയ്യാനും പെയ്യാതിരിക്കുവാനും സാധ്യതയുണ്ട് എന്ന് അവർ പറയുന്ന പോലെയാണ്‌ അച്ഛനിപ്പോൾ പറയുന്നതും. അമ്മയ്ക്ക് അച്ഛനോട് വെറുപ്പാണ്, ദേഷ്യമാണ് പക്ഷേ ഇഷ്ടവുമാണ് പോലും. അച്ഛന്റെ ഈ വാക്കുകളിലൂടെ ഞാനെന്താണ് മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്".... അഭിരാമിയൊരു പൊട്ടിച്ചിരിയോടെ ദേവദത്തനുള്ള മറുപടി നൽകി.. "എന്റെ മോളിപ്പോൾ ഇത്രയും മനസ്സിലാക്കിയാൽ മതി. നിങ്ങളുടെ അമ്മയുടെ മനസ്സിൽ ഞാനല്ലാതെ മറ്റൊരു പുരുഷന് സ്ഥാനമില്ലെന്ന്. ഇതിൽ കൂടുതൽ വിവരിക്കുവാൻ എനിക്ക് സാധ്യമല്ല"...ദേവദത്തൻ അഭിരാമിയോട് വളരെ ശാന്തനായി മൊഴിഞ്ഞു... "അച്ഛന്റെ തെറ്റിദ്ധാരണയാണ്‌ അമ്മയ്ക്കിപ്പോഴും അച്ഛനോട് ഇഷ്ടമുണ്ടെന്നുള്ളത്. ചുരുക്കിപ്പറഞ്ഞാൽ നേരത്തെ ഞാൻ പറഞ്ഞ ആ മൂഢസ്വർഗത്തിൽ വിഹരിക്കുകയാണ് അച്ഛനിപ്പോഴും. യാഥാർഥ്യത്തോട് അച്ഛന്റെ മനസ്സിത് വരെ പൊരുത്തപ്പെട്ടിട്ടില്ല. അതാണ് സത്യം".... അഭിരാമിയുടെ വാക്കുകളിൽ ദേവദത്തനോടുള്ള സഹതാപം നിറഞ്ഞു നിന്നു... "ശരി... എന്നാൽ ഞാൻ കുറച്ച് കാര്യങ്ങൾ ചോദിക്കട്ടെ"...? ദേവദത്തൻ മന്ദഹസിച്ചു കൊണ്ട് അഭിരാമിയോട് ചോദിച്ചു.... "അച്ഛൻ ചോദിച്ചോളൂ".... അഭിരാമിയൊരു ഉത്സാഹത്തോടെ മൊഴിഞ്ഞു... "മോള് വെക്കേഷന് പോയപ്പോൾ അമ്മയെ പിടിച്ചിരുത്തി നമ്മുടെ പരിപാടിയുടെ വീഡിയോ കാണിച്ചെന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നില്ലേ" ...? ദേവദത്തനൊരു ചെറുചിരിയോടെ തിരക്കി... അഭിരാമി ഉവ്വെന്ന അർത്ഥത്തിൽ തലയാട്ടി... "അത് കാണുമ്പോൾ അമ്മയുടെ പ്രതികരണം എന്തായിരുന്നു"...? ദേവദത്തൻ വീണ്ടുമവളോട് തിരക്കി... അഭിരാമി അന്നത്തെ പ്രതികരണത്തെ കുറിച്ചൊന്ന് ചിന്തിച്ചു.... അന്ന് ആ വീഡിയോയിൽ അച്ഛനെ കാണിക്കുന്ന രംഗം തൊട്ട് അവസാനം വരെ അമ്മ തന്റെ കണ്ണെടുക്കാതെ അച്ഛനെ തന്നെ നോക്കിയിരിക്കുകയായിരുന്നു. താനും മിത്തുവും അത് കണ്ട് അന്തം വിട്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു.... അഭിരാമിയാ സമയം നടന്നത് മനസ്സിലോർത്തു... തുടർന്നു അഭിരാമി ആ സമയത്തെ അമ്മയുടെ പ്രതികരണങ്ങൾ ദേവദത്തനോട് വിവരിച്ചു... അഭിരാമിയുടെ മറുപടി കേട്ട ദേവദത്തന്റെ മുഖം പ്രകാശമാനമായി. അച്ഛന്റെ മിഴികളിൽ ആമോദത്തിൻ ഉദരഥിവീചികൾ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പുന്നതായി അഭിരാമിയ്ക്ക് ഉളവായിക്കൊണ്ടിരുന്നു... "അമ്മ ഉറക്കത്തിലോ അല്ലെങ്കിൽ വെറുതെയിരിക്കുമ്പോഴോ അപ്രതീക്ഷിതമായി ഞെട്ടിപ്പോകാറുണ്ടോ"...? ദേവദത്തനാ ചോദ്യമുന്നയിക്കുമ്പോൾ അയാളുടെ ചൊടികളിലൊരു ചെറു ചിരി നിറഞ്ഞു നിന്നു... ആ ചോദ്യം അഭിരാമിയിൽ ഒരു ഞെട്ടലുളവാക്കി..... ശരിയാണ് അമ്മ മിക്കപ്പോഴും വെറുതെ ഞെട്ടുന്നത് കാണാം. അപ്പോഴൊക്കെ മുഖത്ത് ചിലപ്പോൾ അസ്വസ്ഥത പടരുന്നതും കണ്ടിട്ടുണ്ട്. പലപ്പോഴും താനും മിത്തുവും തിരക്കിയിട്ടുണ്ട് അമ്മയ്ക്കെന്താണ് പറ്റിയതെന്ന്....അഭിരാമിയോർത്തു... അഭിരാമി ഉണ്ടെന്ന് ദേവദത്തന് മറുപടി നൽകി... അഭിരാമിയുടെ മറുപടി കേട്ട ദേവദത്തന്റെ മുഖത്ത് അത് വരെ കാണാത്ത രീതിയിലൊരു നിറപുഞ്ചിരി വിടർന്നു.... തന്റെ അച്ഛന്റെ മുഖത്ത് അങ്ങനെയൊരു ഭാവം അഭിരാമി ആദ്യമായി കാണുകയായിരുന്നു.... ആ ചിരിയുടെ അർത്ഥമറിയുവാൻ കഴിയാതെ അഭിരാമിയുടെ മനസ്സ് ചിന്താക്കുഴപത്തിലകപ്പെട്ടു...... ================================== ആ പുളിമരത്തിനു കീഴിൽ നിന്ന് കൊണ്ട് പണ്ടത്തെ പല കാര്യങ്ങളും പരസ്പരം പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴും അഭിരാമിയുടെ മനസ് ദേവദത്തൻ പറഞ്ഞതിന്റെ പൊരുളറിയാതെ ഉഴലുകയായിരുന്നു.... സ്വന്തം മക്കളെ വേറൊരാളാണ് അവരുടെ അച്ഛനെന്ന് പറഞ്ഞു പഠിപ്പിച്ച അമ്മയ്ക്കിപ്പോഴും അച്ഛനോടിഷ്ടമാണെന്ന് അച്ഛൻ വിശ്വസിക്കുന്നു. അച്ഛന്റെ ആ വിശ്വാസമൊരിക്കലും ശരിയാവാൻ പോകുന്നില്ല. ദേവദത്തൻ എന്ന വ്യക്തിയാണ് തങ്ങളുടെ അച്ഛനെന്ന് തെളിയിക്കുന്ന ഒന്നും തന്നെ അമ്മ ബാക്കി വച്ചിട്ടില്ല അല്ലെങ്കിൽ അറിയിച്ചിട്ടില്ല. അങ്ങനെ ഒരൂഹം പോലും തോന്നാതെയിരിക്കാൻ അച്ഛനുമായി ബന്ധിപ്പിയ്ക്കുന്ന എല്ലാ സംഭവങ്ങളെയും ഓർമ്മകളിൽ നിന്നും മായ്ച്ചു കളഞ്ഞവളാണ് അമ്മ. താൻ നാട്ടിൽ വന്നതു കൊണ്ടും അച്ഛനുമായി അടുത്തത് കൊണ്ടും മാത്രമാണ് അച്ഛനെ തനിയ്ക്ക് കണ്ടു പിടിക്കുവാനും തിരിച്ചറിയുവാനും കഴിഞ്ഞത്. ഇല്ലെങ്കിൽ ഒരിക്കലും താനും മിത്തുവും തങ്ങളുടെ അച്ഛനെ തിരിച്ചറിയില്ലായിരുന്നു.... എന്നിട്ടും ഇതിനൊക്കെ കാരണക്കാരിയായ അമ്മയുടെ മനസ്സിലിപ്പോഴും അച്ഛനാണെന്നും അമ്മയുടെ മനസ്സിൽ പഴയ ആ സ്നേഹം ഇപ്പോഴുമുണ്ടെന്നു അച്ഛൻ വിശ്വസിക്കുന്നു.... അച്ഛന്റെയാ ആത്മവിശ്വാസം അമിത ആത്മവിശ്വാസമാണെന്നെ താൻ പറയൂ.... അച്ഛന് അമ്മയോടുള്ള പ്രണയം ഒരു ഭ്രാന്താണെന്ന് തോന്നുന്നു.... അഭിരാമി ചിന്തിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു... അഭിരാമിയുടെ മനസ്സ് ചിന്തകളിൽപ്പെട്ടുഴലുകയാണെന്ന് ദേവദത്തനും മനസ്സിലായിരുന്നു. എന്നാൽ അയാളത് പുറത്ത് കാണിക്കാതെ അഭിരാമിയോട് ഹൈദരാബാദിലെ അമ്മയോടും മിത്രയോടുമൊത്തുള്ള നിമിഷങ്ങളെ കുറിച്ചു പലതും ചോദിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.... അമ്മയെ കുറിച്ച് ചോദിക്കുമ്പോൾ പല കാര്യങ്ങൾക്കും അഭിരാമി വിമുഖത പ്രകടിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ദേവദത്തനിൽ നിന്നുമത് മറച്ചു പിടിയ്ക്കുവാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അവൾക്കതിനു കഴിയാതെ പോയി പല നിമിഷങ്ങളിലും..... ദേവദത്തൻ പുളിമരത്തിന്റെ കീഴിൽ നിന്നും അഭിരാമിയേയും കൊണ്ട് പുരയിടത്തിന്റെ വേറെ ഭാഗങ്ങളിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയി... പുരയിടത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗത്തേക്ക് നീങ്ങിയപ്പോൾ അധികം ഉയരം വച്ചിട്ടില്ലാത്ത ഒരു തെങ്ങിന് അടുത്തെത്തി ദേവദത്തനും അഭിരാമിയും.... നിലത്തേക്ക് മുട്ടി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു അതിലെ പച്ച ഓലകൾ. ഞാഴ്ന്ന് കിടക്കുന്ന ആ പച്ചയോല കണ്ടപ്പോൾ ദേവദത്തൻ അഭിരാമിയെ വിട്ട് അതിനടുത്തേക്ക് പോയി. അഭിരാമി കൂടെ പോകാനൊരുങ്ങിയപ്പോൾ ദേവദത്തനൊരു കുസൃതി നിറഞ്ഞ ചിരിയോടെ അവളെ വിലക്കി.... ഓലയുടെ അടുത്തത്തിയ ദേവദത്തൻ അതിൽ നിന്നും അഞ്ചാറ് ഓലക്കീറുകൾ പറിച്ചെടുത്തു. അതിലേ ഈർക്കിലികൾ മാറ്റി പച്ച ഓല മാത്രം എടുത്ത് എന്തോ ഉണ്ടാക്കുവാൻ തുടങ്ങി. ദേവദത്തൻ എന്താണ് ചെയ്യുന്നതെന്നറിയാതെ ഒരു കൗതുകത്തോടെ അഭിരാമി അയാളുടെ പ്രവൃത്തികൾ വീക്ഷിച്ചു കൊണ്ട് നിന്നു.... അല്പ സമയങ്ങൾ കൊണ്ട് ദേവദത്തൻ ആ പച്ചയോല കൊണ്ട് ഒരു പന്തുണ്ടാക്കിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ഒരു ചിരിയോടെ ദേവദത്തൻ ആ പന്ത് അഭിരാമിയുടെ കയ്യിലേക്ക് എറിഞ്ഞു കൊടുത്തു... ആ പന്ത് കയ്യിൽ വാങ്ങിയ അഭിരാമിയൊരു കൗതുകത്തോടെ തിരിച്ചും മറിച്ചുമൊക്കെ നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു. കഥകളിലൊക്കെ വായിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നല്ലാതെ ഒരിക്കലും കാണുവാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല..... ആ പന്തിലേക്കും തന്നെ നോക്കി പുഞ്ചിരി തൂകി നിൽക്കുന്ന ദേവദത്തനിലേക്കും അഭിരാമി മാറി മാറി നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അവളുടെ മിഴികളിൽ ഒരു കൊച്ചു കുട്ടികളുടെ പോലെയുള്ള ആമോദപ്പൂത്തിരികൾ നിറഞ്ഞു. ഒരിളക്കത്തോടെ അവൾ ദേവദത്തനടുത്തേക്ക് ചെന്ന് അയാളുടെ കഴുത്തിൽ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു കൊണ്ട് കവിളിൽ ചുംബിച്ചു.... "താങ്ക് യൂ മൈ സ്വീറ്റ് ഡാഡ്".... ദേവദത്തന്റെ മിഴികളിലേക്ക് നോക്കി അഭിരാമിയൊരു കൊഞ്ചലോടെ മൊഴിഞ്ഞു... "ഇഷ്ടപ്പെട്ടോ അച്ഛന്റെ കുട്ടിയ്ക്ക്."...ദേവദത്തൻ അഭിരാമിയുടെ താടിത്തുമ്പിൽ പിടിച്ചു പതിയെ ഒന്നിളക്കികൊണ്ടൊരു കൊഞ്ചലോടെ ചോദിച്ചു... "ഒരുപാടൊരുപാട്.... എനിക്കിപ്പോൾ തോന്നുന്ന സന്തോഷത്തെ വർണ്ണിക്കുവാനെനിക്ക് വാക്കുകളില്ല"...അഭിരാമിയുടെ മുഖഭാവങ്ങളിൽ ഒരിക്കലും നടക്കുവാൻ സാധ്യതയില്ലാത്ത ഒരു കാര്യം സഫലമായതിന്റെ പ്രതീതിയായിരുന്നു.... "എന്നാൽ അച്ഛന്റെ അനുമോള് ഇവിടെ നിൽക്ക്... അച്ഛൻ വേറെയും ഒന്നു രണ്ട് സാധനങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കിത്തരാം"....വാത്സല്യത്തോടെ അവളുടെ കവിളിൽ ഒന്ന് തഴുകി കൊണ്ട് ദേവദത്തൻ മൊഴിഞ്ഞു... അച്ഛന്റെ മുഖത്ത് തന്റെ മക്കൾക്ക് വേണ്ടി ചെയ്യാൻ കഴിയാഞ്ഞത് ഇപ്പോൾ ചെയ്ത് കൊടുക്കാൻ കഴിയുന്നതിന്റെ ആഹ്ലാദമാണെന്ന് അഭിരാമി തിരിച്ചറിഞ്ഞു... അച്ഛനെത്ര മാത്രം കൊതിച്ചിട്ടുണ്ടാകും തന്റെയും മിത്തുവിന്റെയും ചെറുപ്പക്കാലത്ത് ഇത് പോലെയൊക്കെ ചെയ്തു തരുവാൻ. അച്ഛന്റെ ആ സൗഭാഗ്യത്തെയൊക്കെ തട്ടിത്തെറിപ്പിച്ചു അമ്മയെന്ന സ്ത്രീ. എന്നിട്ടും ആ സ്ത്രീയെ അച്ഛൻ പൂജിച്ചു കൊണ്ട് നടക്കുന്നു.... അഭിരാമിയുടെ മനസ്സിൽ അമ്മയോടുള്ള അമർഷം നിറഞ്ഞപ്പോൾ അതവളുടെ മുഖത്തും പ്രകടമായിക്കൊണ്ടിരുന്നു.... അഭിരാമിയുടെ മുഖത്തെ ഭാവമാറ്റം ദേവദത്തൻ ശ്രദ്ധിച്ചു. അതിനുള്ള കാരണവും അയാളൂഹിച്ചു. എന്നാലത് ശ്രദ്ധിക്കാതെ അയാൾ താൻ ചെയ്തു കൊണ്ടിരുന്ന പ്രവൃത്തിയിൽ ശ്രദ്ധിച്ചു കൊണ്ട് നിന്നു .... അല്പസമയത്തിനുള്ളിൽ ദേവദത്തൻ അഭിരാമിയെ അടുത്തേക്ക് വിളിച്ചു. അവളൊരു ചിരിയോടെ അയാളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു നിന്നു.... ദേവദത്തനൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ ഓല കൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ ഒരു കണ്ണട അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് വച്ചു കൊടുത്തു. അവളുടെ ഇടം കൈ എടുത്ത് വാച്ച് രൂപത്തിൽ ഒന്നും കെട്ടിക്കൊടുത്തു.... എല്ലാം അഭിരാമിയ്ക്ക് ഒരു അത്ഭുമായിരുന്നു. അവളുടെ മനസിൽ പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരാമോധം നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി... അഭിരാമിയുടനെ തന്റെ ഫോൺ എടുത്ത് കുറച്ച് സെൽഫികൾ എടുത്തു. അതിൽ കുറേ മിത്രയ്ക്കും അയച്ചു കൊടുത്തു. എടുത്ത ഫോട്ടോകൾ ഒക്കെ അവൾ അതിയായ ആഹ്ലാദത്തോടെ ദേവദത്തനെ കാണിച്ചു കൊടുത്തു.... "എങ്ങനുണ്ട് മോളെ... അച്ഛൻ ഉണ്ടാക്കിയ റെയ്ബാൻ ഗ്ലാസും റാഡോ വാച്ചും"....? അഭിരാമിയെ നോക്കിയൊന്ന് കണ്ണിറുക്കിക്കൊണ്ട് ദേവദത്തൻ ചോദിച്ചു.... "അടിപൊളി.... ചില മലയാളം പരിപാടികളിൽ ഒക്കെ കാണുമ്പോൾ ഇതൊന്നും കാണുവാനും മറ്റുമുള്ള യോഗം ഞങ്ങൾക്കില്ലാതെ പോയല്ലോ എന്ന് സങ്കടപ്പെട്ടു പോയിട്ടുണ്ട് പലപ്പോഴും. ഇന്ന് പക്ഷേ അതൊക്കെ സാധിച്ചിരിക്കുന്നു"...മിഴികളിൽ നിറഞ്ഞ അതിയായ ആഹ്ലാദത്തോടെ അഭിരാമി ദേവദത്തനോട്‌ മൊഴിഞ്ഞു .. "അച്ഛാ.... പക്ഷേ ഒരു കിരീടത്തിന്റെ കുറവ് തോന്നുന്നു"....മുഖത്ത് വരുത്തിയ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അഭിരാമി ദേവദത്തനോട്‌ മൊഴിഞ്ഞു... ദേവദത്തൻ കൈ കൊണ്ട് അവളോട് ഒന്ന് കാത്തിരുക്കുവാൻ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവർ നിൽക്കുന്ന ഭാഗത്തിന്റെ മറുവശത്തേക്ക് നടന്നു നീങ്ങി. പുരയിത്തിന്റെ ആ കോണിലെ പ്ലാവിന്റെ അടുത്തേക്കാണ് ദേവദത്തൻ പോയത്. ആ പ്ലാവിൽ നിന്നും അയാൾ ഇലകൾ നിറഞ്ഞ ചെറിയൊരു കൊമ്പ് ഏന്തി വലിഞ്ഞു പൊട്ടിച്ചെടുത്തു. അതുമായി ദേവദത്തൻ അഭിരാമി നിൽക്കുന്നിടത്തേക്ക് വന്നു.... അവൾക്കൊരു പുഞ്ചിരി സമ്മാനിച്ചു കൊണ്ട് ദേവദത്തൻ തെങ്ങിന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. പ്ലാവിലകൾ ഓരോന്നായി അടർത്തി ചേർത്ത് വച്ചു നേരത്തെ ചീന്തിയ ഈർക്കിലികൾ ഓരോന്നായി പൊട്ടിച്ചു ചേർത്ത് വച്ച പ്ലാവിലകളിൽ കോർത്തു കൊണ്ടിരുന്നു. ഓരോ പ്ലാവിലയും തമ്മിൽ കോർത്തു വട്ടത്തിൽ ഒരു വളയമുണ്ടാക്കി. അതിന് ശേഷം ഒരു പ്ലാവില നീളത്തിൽ ആ വളയത്തിനു മുന്നിലാക്കി കോർത്തു വച്ചു... ഒരു കിരീടത്തിന്റെ രൂപത്തിലായി മാറിയിരുന്നു അത്.... ആ പ്ലാവില കിരീടവും കയ്യിൽ പിടിച്ചു ദേവദത്തൻ ഇരു പുഞ്ചിരിയോടെ അഭിരാമിയുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു... ആദ്യം അച്ഛൻ ചെയ്യുന്നതെന്താണെന്ന് ഒരു കൗതുകത്തോടെ വീക്ഷിച്ചു കൊണ്ടു നിന്ന അഭിരാമി പ്ലാവിലക്കിരീടവുമായി തന്റെയടുത്തേക്കു വരുന്ന തന്റെയച്ഛനേ നിറഞ്ഞ ചിരിയോടെ എതിരേറ്റു ... "അച്ഛന്റെ രാജകുമാരിയ്ക്ക് ഇനി കിരീടമില്ലാത്ത ഒരു കുറവ് വേണ്ട"....നിറഞ്ഞ വാത്സല്യത്തോടെ പ്ലാവിലക്കിരീടം അഭിരാമിയുടെ ശിരസ്സിൽ അണിയിച്ചു കൊണ്ട് ദേവദത്തൻ മൊഴിഞ്ഞു... അഭിരാമി ആഹ്ലാദത്തോടെ കൈകൾ കൊട്ടിച്ചിരിച്ചു ക്കൊണ്ട് തുള്ളിച്ചാടുവാൻ തുടങ്ങി... ഒരു പൊട്ടിച്ചിരിയോടെ ദേവദത്തനും അവളുടെ ആഹ്ലാദത്തിനൊപ്പം കൂടി.... ഇരുവർക്കും നഷ്ടപ്പെട്ടതെന്തോ ആഗ്രഹിച്ചതിന്റെ ആത്മനിർവൃതിയായിരുന്നു... അഭിരാമി ദേവദത്തന്റെ കയ്യിൽ തന്റെ ഫോൺ കൊടുത്തിട്ട് തന്റെ എളിയിൽ കൈ വച്ചു ഒന്നു ഗമയിൽ പോസ് ചെയ്തു നിന്നു. എന്നിട്ട് ഫോണിൽ ഫോട്ടോകൾ എടുക്കാൻ ദേവദത്തനോടവൾ നിർദേശിച്ചു.... ദേവദത്തൻ സന്തോഷത്തോടെ അവൾ പറയുന്നതൊക്കെ അനുസരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.... എടുത്ത ഫോട്ടോകൾ ദേവദത്തനെ കാണിച്ചു കൊണ്ട് തന്നെ അഭിരാമി മിത്രയ്ക്ക് അയച്ചു കൊടുക്കുകയും സോഷ്യൽ മീഡിയ പേജുകളിൽ പോസ്റ്റുകയുമൊക്കെ ചെയ്തു. ദേവദത്തൻ അതെല്ലാം ഒരു വാത്സല്യത്തോടെ ആസ്വദിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.... അഭിരാമി താനും അവളും കൂടി നിൽക്കുന്നതും അല്ലാത്തതുമായ ചില ഫോട്ടോകൾ വാട്സ്ആപ്പിൽ ഒരു കോൺടാക്ട്ടിലേക്ക് അയക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ദേവദത്തൻ ഒന്നതിലേക്ക് ശ്രദ്ധിച്ചു... "മോളെ... ഇതാർക്കാ അയച്ചു കൊടുക്കുന്നത്...ആരുടേയാ ഈ നമ്പർ"....? ദേവദത്തന്റെ വാക്കുകളിലൊരു സംശയം കലർന്നു... "ഈ നമ്പർ അമ്മയുടെ ആണ്"....അഭിരാമിയുടെ മുഖത്തപ്പോൾ പ്രതികാരാഗ്നി കലർന്നൊരു ചിരി നിറഞ്ഞു... തുടരും #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ #📙 നോവൽ