ഋതുനന്ദനം... Part 12 ഈ സമയം തന്റെ ഹോസ്റ്റലിൽ ദേവദത്തനോട് അങ്ങനെ ചോദിക്കാൻ തോന്നിയ നിമിഷത്തെ സ്വയം ശപിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു അഭിരാമി.. ദത്തൻ സാറിന്റെ ആ കഥ വായിച്ചപ്പോൾ തനിയ്ക്ക് തോന്നിയ സംശയങ്ങൾക്ക് ഇന്ന് മറുപടി ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു അദ്ദേഹത്തിൽ നിന്ന് തന്നെ. പക്ഷേ ആ ചോദ്യം അദ്ദേഹത്തെ തീർച്ചയായും വേദനിപ്പിച്ചിരിക്കണം. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖഭാവങ്ങളിൽ നിന്നും അദ്ദേഹമനുഭവിക്കുന്ന ആത്മസംഘർഷങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കിയെടുക്കാമായിരുന്നു അപ്പോൾ. അദ്ദേഹം തന്ന സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ താൻ ദുരുപയോഗം ചെയ്തെന്നു അദ്ദേഹം ധരിച്ചിരിക്കില്ലേ ചിലപ്പോൾ… അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആ കഥയിൽ പറഞ്ഞത് പോലെയാണെങ്കിൽ ഒരു കാര്യം ഉറപ്പാണ്. ഇപ്പോഴും ലച്ചുവിനെ അദ്ദേഹം അത്രയധികം സ്നേഹിക്കുന്നു. ആ കഥയിൽ പറഞ്ഞത് പോലെയാണെങ്കിൽ ലച്ചൂവിന്റെ തെറ്റുകളെ പോലും ദേവദത്തൻ സ്വന്തം തെറ്റുകളായിട്ടാണ് കാണുന്നത്. ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചെയ്തിട്ടും ആ സ്ത്രീയെ വെറുക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല എന്നാണ് ആ കഥയിലൂടെ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്… ഇത്തരം ചിന്തകളിൽ മുഴുകി സമയം ചെലവിടുമ്പോൾ പെട്ടെന്നൊരു വിളി കേട്ട് അഭിരാമി തിരിഞ്ഞു നോക്കി.. അങ്ങോട്ട് കയറി വന്ന പ്രിയയായിരുന്നു വിളിച്ചത്… "ചേച്ചി…ചേച്ചിയിപ്പോൾ വരുന്നേയുള്ളോ"…? പ്രിയയുടെ നേരെ അഭിരാമിയൊരു പുഞ്ചിരിയെറിഞ്ഞു കൊണ്ട് ചോദ്യമയച്ചു.. "അതെ…ഞാനിപ്പോൾ വന്നതേയുള്ളൂ…പിന്നേ ഇന്ന് ഓഫീസിലെ സംസാരവിഷയം താനാണ് കേട്ടോ…ആ നരസിംഹത്തെ അത് പോലെയല്ലേ കൈപ്പിടിയിലൊതുക്കിയത്. മനുസാറിനും പഞ്ഞിക്കാരനും തന്നെ പുകഴ്ത്തിപ്പറയാനെ നേരമുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ…എന്തായാലും കലക്കി "…. പ്രിയ അഭിരാമിയോടുള്ള തന്റെ അനുമോദനങ്ങൾ മറച്ചു വച്ചില്ല… "താങ്ക് യൂ ചേച്ചി…എല്ലാം ദൈവാനുഗ്രഹം..." അഭിരാമി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് മറുപടി നൽകി… "അല്ല…തന്നെയും കൊണ്ട് ആ നരസിംഹം പുറത്തേക്ക് കൊണ്ട് പോയിരുന്നല്ലോ. എങ്ങോട്ടാ അങ്ങേര് കൊണ്ട് പോയത് "…? അഭിരാമി ദേവദത്തൻ തന്നെ കൊണ്ട് പോയതും ഡിന്നർ തന്നതുമെല്ലാം പ്രിയയോട് വിവരിച്ചു… പ്രിയ എല്ലാം കേട്ട് അത്ഭുതം കൂറി നിന്നു… "അഭി…എന്തായാലും നരസിംഹത്തിന് നിന്നോടെന്തോ സോഫ്റ്റ്‌ കോർണർ ഉണ്ട്. ഇനിയങ്ങേർക്ക് പ്രണയം വല്ലതുമാണോ തന്നോട് "…..? അഭിരാമിയെ നോക്കിയൊന്ന് കണ്ണിറുക്കി കളിയാക്കിച്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പ്രിയ ചോദിച്ചു… "ഒന്ന് പോയെ ചേച്ചി… പ്രണയം…അതും അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകളാക്കുവാൻ പ്രായമുള്ള എന്നോട്…ഈ ചിന്താഗതി ഇന്നത്തെ കാലത്തും കൊണ്ട് നടക്കുന്നത് ശരിയല്ല കേട്ടോ "… പ്രിയയുടെ ചോദ്യം തന്നിലുണ്ടാക്കിയ അനിഷ്ടം മറച്ചു വയ്ക്കാതെ അഭിരാമി മറുപടി നൽകി… "എടോ.. ഞാൻ തന്നെയൊന്നു ചൊടിപ്പിക്കാൻ പറഞ്ഞതല്ലേ. താനത് സീരിയസ് ആക്കിയോ… സോറി…" പ്രിയയൊരു ക്ഷമാപണത്തോടെ അഭിരാമിയോട് പറഞ്ഞു.... "അത് സാരമില്ല ചേച്ചി…അദ്ദേഹത്തിന് പ്രണയം ഈ ജന്മത്തിൽ ഒരാളോട് മാത്രമാണ്"…. അഭിരാമി പ്രിയയുടെ നേരെ നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു… പ്രിയ ആരോടെന്ന് തന്റെ കണ്ണുകളാൽ ചോദിച്ചു… "അതിന്റെ ഉത്തരം ഞാൻ പറയില്ല. ചേച്ചി പോയിട്ട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ അവാർഡ് നേടിക്കൊടുത്ത പുസ്തകം വായിക്കു. അപ്പോൾ മനസ്സിലാകും…." "ശരി…മാഡം.. എപ്പോഴെങ്കിലും വായിച്ചിട്ട് ഞാനത് മനസ്സിലാക്കിക്കോളാം "… പ്രിയ ചിരിയോടെ അഭിരാമിയ്ക്ക് മറുപടി നൽകി... അപ്പോൾ അഭിരാമിയ്ക്ക് ഒരു ഫോൺ കോൾ വന്നു. മിത്രയായിരുന്നു വിളിച്ചത്. കോളേജ് ടൈമിൽ പരിപാടി നടന്നത് കൊണ്ട് ചിലപ്പോൾ മിത്രയ്ക്ക് കാണുവാൻ കഴിയില്ലെന്ന് കരുതി അഭിരാമി ലിങ്ക് അയച്ചു കൊടുത്തിരുന്നു മിത്രയ്ക്ക്…. ഫോൺ അറ്റെന്റ് ചെയ്ത് അഭിരാമി റൂമിനു വെളിയിലെ വരാന്തയിലേക്കിറങ്ങി… "ഹലോ…മിത്തൂ…" "ഹലോ ചേച്ചി…ഞാൻ പരിപാടി കണ്ടു കേട്ടോ.. നീ പൊളിച്ചെടി ചേച്ചി "…. അപ്പുറത്ത് നിന്നും മിത്രയുടെ ആഹ്ലാദത്തോടെയുള്ള അനുമോദനങ്ങൾ അഭിരാമിയുടെ ചെവിയിലേക്കൊഴുകിയെത്തി… "നമ്മുടെ അഞ്ജൂട്ടിയെ കാണിച്ചോ പരിപാടി"…അഭിരാമി മിത്രയോട് ചോദിച്ചു.. "എന്ത് പറയാനാ ചേച്ചി.. ഞാൻ പിടിച്ചിരുത്തി കാണിക്കാൻ നോക്കി. നരസിംഹത്തെ നീ ആനയിക്കുന്ന രംഗമെത്തിയപ്പോൾ തന്നെ അമ്മ സ്ഥലം കാലിയാക്കി. ചില കാര്യങ്ങളിൽ അമ്മയ്ക്ക് താൻ പിടിച്ച മുയലിനു മൂന്ന് കൊമ്പെന്നല്ലേ വയ്പ്പ്. അഞ്ജൂട്ടിയുടെ കണക്കിൽ കലാകാരന്മാരൊക്കെ കഞ്ചാവടിച്ചു നടക്കുന്നവരല്ലേ. ആ ചിന്ത ദൈവം വിചാരിച്ചാലും മാറ്റാൻ കഴിയില്ല"….അപ്പുറത്ത് നിന്നും മിത്രയുടെ ചിരിച്ചു കൊണ്ടുള്ള മറുപടി… പിന്നീട് അന്ന് നടന്ന കാര്യങ്ങൾ അഭിരാമി മിത്രയ്ക്ക് വിവരിച്ചു കൊടുത്തു. ദേവദത്തൻ തന്നെയും കൊണ്ട് ഡിന്നറിനു പോയതും മുൻപൊരു ദിവസം അദേഹത്തിന്റെ പണിപ്പുരയിൽ കൊണ്ട് പോയതും, ദേവദത്തൻ ഹോസ്റ്റലിൽ കൊണ്ട് വിട്ടതുമൊക്കെ പറയുമ്പോൾ മിത്രയിൽ നിറഞ്ഞ അത്ഭുതങ്ങൾ അഭിരാമി അവളുടെ വാക്കുകളിൽ നിന്നും തിരിച്ചറിഞ്ഞു… "ചേച്ചി.. അപ്പോൾ നരസിംഹം ആള് പാവമാണല്ലേ "....? അഭിരാമിയിൽ നിന്നുമെല്ലാം കേട്ട മിത്രയുടെ വാക്കുകളിൽ അമ്പരപ്പ് നിറഞ്ഞിരുന്നു… "എന്താണെന്നറിയില്ല…എന്റെയടുത്തു ആള് വളരെ കൂൾ ആണ്. മറ്റുള്ളവരോട് എങ്ങനെയാണെന്ന് അറിയേണ്ട കാര്യം നമുക്കില്ലല്ലോ "… അഭിരാമി പറഞ്ഞു നിർത്തി.. "ചേച്ചി.. പിന്നേ നരസിംഹം ആള് ചുള്ളനാണ് കേട്ടോ. നീ മുൻപ് പറഞ്ഞപോലെ നമ്മുടെ അഞ്ജൂട്ടിയുടെ കാറ്റഗറി ആണ്. പ്രായം കൂടുന്തോറും ചെറുപ്പമായ്ക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് അങ്ങേരെന്ന് കണ്ടാൽ തന്നെ പറയും. പക്ഷേ നമ്മുടെ അഞ്ജൂട്ടിയ്ക്ക് എന്താണാവോ കലാകാരന്മാരോട് ഇത്രയ്ക്കും ദേഷ്യം "….? മിത്ര ഒരു സംശയത്തോടെ പറഞ്ഞു നിർത്തി… "അത് ചിലപ്പോൾ പണ്ട് ഏതെങ്കിലും കലാകാരൻ നമ്മുടെ അഞ്ജൂട്ടിയ്ക്ക് വല്ല എട്ടിന്റെ പണിയും കൊടുത്തിട്ടുണ്ടാകും"....അതും പറഞ്ഞു അഭിരാമി പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.... "എടീ പെണ്ണേ….നീയെന്നെങ്കിലും ഒരു ദിവസം ഇങ്ങോട്ട് വരുമല്ലോ. അപ്പോഴത്തേക്ക് നിനക്ക് വച്ചിട്ടുണ്ട് "….അപ്പുറത്ത് നിന്നും അമ്മയുടെ തന്നോടായുള്ള സംഭാഷണം കേട്ടപ്പോഴാണ് അഭിരാമിയ്ക്ക് മനസ്സിലായത് മിത്ര ഫോൺ ലൗഡ് സ്പീക്കറിൽ വച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നെന്നും എല്ലാം അമ്മ കേട്ടു നിൽക്കുകയാണെന്നും…. "അപ്പോൾ മിത്തൂ.. നിനക്ക് വാങ്ങിക്കാനുള്ളതൊക്കെ നീ വാങ്ങിച്ചോ കേട്ടോ.. ഞാൻ പോകുവാ "….അഭിരാമി പോട്ടിച്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു… "എടീ ചേച്ചി…നീയെന്നെ ഒരു സിംഹിയുടെ മുന്നിലിട്ട് കൊടുത്തിട്ട് പോകുവാണല്ലേ. നിനക്കുള്ളത് ഞാൻ വച്ചിട്ടുണ്ട് "…. മിത്ര പറയുന്നതും തുടർന്നു കോൾ കട്ടാവുന്നതിന്റെയും ശബ്ദം അഭിരാമിയുടെ കാതുകളിലെത്തി…. അഭിരാമിയുടെ ചുണ്ടുകളിൽ ഒരു ചിരി നിറഞ്ഞു… തിരികെ മുറിയിൽ വന്നു ദേവദത്തന്റെ ഋതുനന്ദനം ഒന്ന് കൂടിയെടുത്ത് അവൾ മറിച്ചു നോക്കി… ദത്തൻ സാറിന്റെ കുടുംബജീവിതത്തിൽ എന്താവും സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ടാവുക. പഞ്ഞിക്കാരൻ സാറും ദത്തൻ സാറും മുൻപേ പരിചയക്കാർ ആണെന്നല്ലേ പറഞ്ഞത്. പഞ്ഞിക്കാരന് അറിയാൻ സാധ്യതയുണ്ടാകുമോ എന്താകും ദത്തൻ സാറിന്റെ ജീവിതത്തിൽ സംഭവിച്ചതെന്നു… പിറ്റേന്ന് ഓഫീസിൽ പോകുമ്പോൾ പഞ്ഞിക്കാരനോട് ചിലതെല്ലാം ചോദിച്ചറിയണമെന്ന് അഭിരാമി തീരുമാനിച്ചുറപ്പിച്ചു… ================================ പിറ്റേന്ന് അഭിരാമിയെ കണ്ട ഓഫീസിലുള്ള മിക്കവരും തലേന്ന് ദേവദത്തന്റെ കൂടെ പുറത്തു പോയതിനെ കുറിച്ച് ചോദിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ദേവദത്തൻ ഡിന്നർ നൽകിയ കാര്യം എല്ലാവരിലും അത്ഭുതമുണർത്തി. കാരണം അവരൊന്നും കേട്ടറിഞ്ഞ ദേവദത്തൻ ഇങ്ങനെയല്ലല്ലോ… ഇടയ്ക്ക് മനുവും പഞ്ഞിക്കാരനും അഭിരാമിയെ മനുവിന്റെ കേബിനിലേക്ക് വിളിപ്പിച്ചു. അഭിരാമിയുടെ പ്രോഗ്രാമിന് നല്ല റേറ്റിംഗ് ഉണ്ടെന്നും ഹെഡ് ഓഫീസിൽ നിന്നും മറ്റും നല്ല അഭിപ്രായമാണെന്നുമൊക്കെയായിരുന്നു അവർക്ക് അവളോട് പറയാനുണ്ടായിരുന്നത്. അഭിരാമിയ്ക്കുണ്ടായ സന്തോഷത്തിന് അതിരുകൾ ഇല്ലായിരുന്നു. അവൾക്ക് ദേവദത്തനെ വിളിച്ചൊരു നന്ദി പറയാൻ തോന്നിയെങ്കിലും അന്ന് നടത്തിയ സംഭാഷണത്തിൽ ദേവദത്തന് വല്ല നീരസവും ഉണ്ടെങ്കിലോ എന്നോർത്തു അവളാ ഉദ്യമത്തിൽ നിന്നും പിന്തിരിഞ്ഞു… വൈകുന്നേരം പതിവ് പോലെ പഞ്ഞിക്കാരനുമായി കോഫി കുടിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ അഭിരാമി ദേവദത്തനെ കുറിച്ച് ചോദിക്കാൻ തുടങ്ങി… "സാറും ദത്തൻ സാറും തമ്മിൽ ഇത്രയും നല്ലൊരടുപ്പമുണ്ടായിട്ടും സാറൊരിക്കൽ പോലുമെന്നോട് പറഞ്ഞില്ലല്ലോ അതിനെ പറ്റി. ഇന്നലെ നിങ്ങൾ രണ്ട് പേരും ഗവണ്മെന്റ് സെർവീസിൽ ഒരുമിച്ചുണ്ടായിരുന്നെന്നു കേട്ടപ്പോൾ ഞാൻ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ കിടുങ്ങിപ്പോയി "… അഭിരാമി പഞ്ഞിക്കാരനോട് നേരത്തെ പല കാര്യങ്ങളും മറിച്ചു വച്ചതിൽ പഞ്ഞിക്കാരനോടു പരിഭവിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു… "അഭി…ഞാൻ നേരത്തെ പറഞ്ഞല്ലോ. ഞാൻ മനഃപൂർവം പറയാതിരുന്നതാണ്. ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ട് എന്റെ ശുപാർശയിൽ താൻ ദേവദത്തനെ പരിചയപ്പെടുമ്പോൾ അത് താൻ നേരിട്ട് ഒന്നുമില്ലാത്തിടത്ത് നിന്നും പരിചയപ്പെടുന്നതും തമ്മിൽ വ്യത്യാസമുണ്ട് ഒരുപാട്. എന്റെ ശുപാർശയിൽ പോയി കാണുമ്പോൾ ഇപ്പോൾ തനിക്ക് ദത്തനുമായിപ്പോഴുണ്ടായ ഈ ബന്ധം ഉണ്ടാകുമായിരുന്നില്ല ചിലപ്പോൾ…." പഞ്ഞിക്കാരൻ അഭിരാമിയുടെ പരിഭവങ്ങൾക്ക് മറുപടി നൽകി… "അത് മാത്രമാണോ സാറെന്നോട് മറച്ചു വച്ചത്. സാർ കവിതകൾ എഴുതുമായിരുന്നെന്നും ദത്തൻ സാറിന്റെ കൂടെ ഗവണ്മെന്റ് സെർവീസിൽ ജോലി ചെയ്ത കാര്യവുമൊക്കെ എന്നോട് മറച്ചു വച്ചില്ലേ "…. അഭിരാമിയുടെ പരിഭവങ്ങൾ തീർന്നിരുന്നില്ല. അവളത് പറയുമ്പോൾ അവളുടെ മുഖത്ത് ചെറിയൊരു പിണക്കം നിറഞ്ഞു നിന്നു… അവളുടെ ആ പിണക്കത്തെയും പരിഭവങ്ങളെയും പഞ്ഞിക്കാരൻ നന്നായി ആസ്വദിച്ചു. അയാളിൽ അതൊരു ചിരിയായി പടർന്നു… "എന്റെ കുട്ടീ…. ഇതൊക്കെ ഇത്ര വലിയ കാര്യമാണോ "….? പഞ്ഞിക്കാരന്റെ വാക്കുകളിൽ അല്പം വാത്സല്യം കലർന്നു…. "പിന്നല്ലാതെ… എനിക്കിതൊക്കെ വലിയ കാര്യങ്ങളാണ് "… അഭിരാമിയൊന്ന് പിണക്കം നടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു… "എടോ അഭി.. ഇനി തന്നോട് ഒന്നും പറയാതിരുന്നിട്ട് തനിക്കെന്നോട് പിണക്കം വേണ്ട"… പഞ്ഞിക്കാരനൊരു ചിരിയോടെ അഭിരാമിയോട് പറഞ്ഞു… "സാറ് പറ…ഞാൻ കേൾക്കട്ടെ "….അഭിരാമി പഞ്ഞിക്കാരനെ പറയാനായി പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു…. "എന്റെ അച്ഛന്റെ നിർബന്ധത്തിന് വഴങ്ങിയാണ് ഞാൻ ടെസ്റ്റ്‌ എഴുതി ഗവണ്മെന്റ് സെർവിസിൽ കയറിയത്. ക്ലർക് ആയിട്ട്. അപ്പോൾ ദേവദത്തനും ഉണ്ടായിരുന്നു. പുള്ളിയെന്നേക്കാൾ സെർവിസിൽ സീനിയർ ആയിരുന്നു രണ്ട് വർഷത്തോളം. അന്നേ പുള്ളിയുടെ പെയിന്റിംഗ് എക്സിബിഷനുകൾ ഒക്കെ നടക്കാറുണ്ടായിരുന്നു. എനിക്കാണേൽ അന്നേ മാധ്യമപ്രവർത്തനത്തിനോടായിരുന്നു താല്പര്യം…." പഞ്ഞിക്കാരൻ പറയുന്നതെല്ലാം അഭിരാമി താല്പര്യത്തോടെ കേട്ടിരുന്നു… പഞ്ഞിക്കാരൻ തന്റെ സംഭാഷണം തുടർന്നു… "അന്ന് ദേവദത്തൻ ഇത് പോലെ കഥയൊന്നും എഴുതില്ല പകരം നല്ല പ്രണയം നിറഞ്ഞ നാലോ അഞ്ചോ വരികൾ എഴുതുമായിരുന്നു. വേറെയാരെയും കാണിച്ചില്ലെങ്കിലും എന്നെ കാണിക്കുമായിരുന്നു. അന്ന് തൊട്ട് ഉള്ള പരിചയമാണ്. ശാന്തസ്വഭാവിയായിരുന്നെങ്കിലും തനിക്കിഷ്ടപ്പെടാത്തത് കണ്ടാൽ അപ്പോൾ തന്നെ പ്രതികരിക്കുന്ന ഒരു പ്രകൃതമായിരുന്നു ദേവദത്തൻ…." "സാർ…ദത്തൻ സാറിന്റെ കുടുംബജീവിതത്തിൽ എന്താണ് സംഭവിച്ചത്"… അഭിരാമി ഇടയ്ക്ക് കയറിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു… "അതിനെ കുറിച്ച് എനിക്കും കൂടുതലൊന്നുമറിയില്ല. ഞങ്ങൾ സെർവീസിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ അദ്ദേഹം വിവാഹിതനായിരുന്നു. ദാമ്പത്യജീവിതത്തിൽ അദ്ദേഹം വളരെ സന്തുഷ്ടനുമായിരുന്നു. പിന്നെയൊരു ദിവസം തൊട്ട് ദത്തൻ ജോലിയ്ക്ക് വരാതായി. പിന്നെയറിഞ്ഞു ജോലി രാജി വച്ചെന്ന്. കുടുംബജീവിതത്തിലെ താളപ്പിഴകൾ ആണത്രേ കാരണം…" "ദത്തൻ സാറിന്റെ ഭാര്യ അദ്ദേഹത്തെ വിട്ടു പോയതാണോ "…. അഭിരാമി തന്റെ സംശയം പഞ്ഞിക്കാരനോട് ചോദിച്ചു… "അങ്ങനെ കേൾക്കുന്നു. പക്ഷേ അതിനു മാത്രം എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നമുള്ളതായി എനിക്കൊരിക്കലും അയാളുടെ സംസാരത്തിലോ പെരുമാറ്റത്തിലോ തോന്നിയിട്ടില്ല. ഒന്ന് രണ്ട് തവണ ഞാൻ കണ്ടിട്ടുമുണ്ട് അയാളുടെ ഭാര്യയെ. അവരെ കണ്ടാലും അങ്ങനെയൊന്നും തോന്നില്ല മാത്രമല്ല അവർ തമ്മിലുള്ള അടുപ്പം അത് പോലെയായിരുന്നു. ദത്തന്റെ ഭാര്യയൊരു നല്ല നർത്തകി കൂടിയായിരുന്നു…" "പിന്നെന്തിനാവും സാർ ആ സ്ത്രീ അദ്ദേഹത്തെ വിട്ടു പോയത്…." അഭിരാമിയുടെ സംശയങ്ങൾ തീർന്നിരുന്നില്ല… "അതാണ്‌ കുട്ടീ എനിക്കും മനസിലാവാത്തത്. ഞാൻ പിന്നെ അവധിയെടുത്ത് ജേർണലിസം പഠിക്കാനും മറ്റുമായി പോയി. പിന്നേ ദത്തനെ പറ്റി ഞാനറിയുമ്പോൾ അദ്ദേഹം എഴുത്തിലേക്ക് നീങ്ങിയതായാണ് അറിയാൻ കഴിഞ്ഞത്. എന്തായാലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പെയിന്റിംഗ് നിർത്തലും അയാളുടെ ഭാര്യയുടെ വേർപിരിയലും തമ്മിൽ എന്തൊക്കെയോ ബന്ധമുണ്ട്…" "പിന്നീട് കണ്ടപ്പോഴൊന്നും ഞാനതിനെ കുറിച്ചൊന്നും ചോദിക്കാൻ നിന്നിട്ടില്ല.. ഇത്രയേ ഉള്ളൂ എനിക്കറിയാവുന്ന നിന്റെ ദത്തൻ സാറിന്റെ കഥ. ഇനിയെങ്കിലും താൻ ആ കോഫി തണുക്കുന്നതിനു മുൻപ് കുടിച്ചു തീർക്കു "…. എല്ലാം നിർത്തിയ പഞ്ഞിക്കാരൻ ചിരിയോടെ അഭിരാമിയുടെ മുന്നിലിരുന്ന കോഫി ചൂണ്ടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു… അഭിരാമിയെല്ലാം കേട്ടൊരു നെടുവീർപ്പോടെയിരുന്നു…. എന്നിട്ടും ദത്തൻ സാർ ആ സ്ത്രീയെ ഇപ്പോഴും ഒരുപാട് സ്നേഹിക്കുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സിൽ മറ്റാർക്കും സ്ഥാനമില്ല. വല്ലാത്തൊരു കഥ തന്നെ ദത്തൻ സാറിന്റെ …. അഭിരാമി മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചു… അഞ്ചാറു ദിവസങ്ങളങ്ങനെ കടന്നു പോയി. ഒരു ദിവസം വൈകുന്നേരം തന്റെ ഓഫീസിലെ ജോലികൾക്ക് ശേഷം അഭിരാമി പ്രിയയുടെ കൂടെ സ്‌കൂട്ടിയിൽ തന്റെ ഹോസ്റ്റലിലേക്ക് പോയിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. ഹോസ്റ്റൽ എത്തി വണ്ടിയിൽ നിന്നുമിറങ്ങിയപ്പോൾ അവിടെ കാറിൽ ചാരിയിരുന്നു കൊണ്ട് തന്നെ കാത്തിരിക്കുന്ന ദേവദത്തനെയാണ് അഭിരാമി കണ്ടത്…. അപ്രതീക്ഷിതമായി ദേവദത്തനെ അവിടെ കണ്ട അഭിരാമി അത്ഭുതപരതന്ത്രയായി നിന്നു പോയി.. തുടരും #📔 കഥ #✍ തുടർക്കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #📙 നോവൽ