ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6M1618M?d=n&ui=v64j8rk&e1=c MISSION ((22)) കരണിന്‍റെ നിര്‍ദ്ദേശമനുസരിച്ച് ജല്‍പൈഗുരിയിലെ കളക്ടര്‍ ഓഫീസിലേക്ക് ഡിജിപിയുടെ ഇന്‍ഫര്‍മേഷന്‍ പാസ്സ് ചെയ്തു . ••••••കളക്ടറുടെ അടിയന്തിര യോഗം•••••• ഫോറസ്റ്റ് ഡിപ്പാര്‍ട്ട്മെന്‍റിലെ മേലുദ്യോഗസ്ഥരുമായി ചുരുക്കം ചില പോലീസ് മേധാവികളും കളക്ടറും ചര്‍ച്ചയില്‍ ഏര്‍പ്പെട്ടു . വളരെ രഹസ്യമായി തന്നെ കാര്യങ്ങള്‍ അവര്‍ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടു പോയി . ചില ആദിവാസി കുടിലില്‍ ഫോറസ്റ്റ് ഡിപ്പാര്‍ട്ട്മെന്‍റിലെ ഏതാനും ഉദ്യോഗസ്ഥര്‍ വേഷം മാറി ചെന്ന് ഓരോരുത്തരെയായി നിരീക്ഷിച്ചു . മാവോയിസ്റ്റില്‍ കൂറുള്ള ആദിവാസി വല്ല്യപ്പന്മാരെ കണ്ട ഫോറസ്റ്റ് ഉദ്യോഗസ്ഥര്‍ തങ്ങളുടെ വരവിന്‍റെ ഉദ്ധേശം അറിയിക്കാതെ അടുത്തടുത്ത ചേരികളിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. മണിക്കൂറുകള്‍ നീണ്ട പരിശ്രമത്തിനൊടുവില്‍ കരണ്‍ ഉദ്ധേശിച്ചതു പോലെയൊരു ഒറ്റുകാരനെ അവര്‍ കണ്ടെത്തുകയായിരുന്നു . *************** തന്‍റെ ചെയറില്‍ തല ചായ്ച്ച് കണ്ണടച്ചിരിക്കുകയാണ് കരണ്‍. മേശപ്പുറത്തെ ലാന്‍ഡ് ഫോണ്‍ ശബ്ദിച്ചതും അവൻ കണ്ണുകള്‍ തുറന്ന് കൈയ്യിലെ വാച്ചില്‍ സമയം നോക്കി . 6.00am . നിര്‍ത്താതെ ശബ്ദിക്കുന്ന ഫോണിന്‍റെ റിസീവര്‍ എടുത്ത് കരണ്‍ ചെവിയില്‍ വച്ചു . "ഹലോ ? റിയലി ?! ശരി, ആ വ്യക്തിയുടെ ഡീറ്റെയില്‍സ് ഇപ്പോള്‍ തന്നെ അയക്കൂ ..." ********************************************************************************** പ്രൊജക്ടറിലെ വിശ്വല്‍സിനു മുന്നില്‍ നിന്ന് കരണ്‍ എല്ലാവരോടുമായി നിര്‍ദേശം കൊടുത്തു . "ഗയ്സ് ഇത് മോച്ച . ജല്‍പൈഗുരി കാട്ടിലെ ആദിവാസിയാണ് . ഇരുപത്തിയഞ്ച് വയസ്സ് പ്രായം.... മോച്ച ഒരു സാഹസീകത സ്വഭാവമുള്ള വ്യക്തിയാണ് . ആള്‍ ഒന്നിന് വെറും ഇരുപത് രൂപ വെച്ച് കൊടുത്താല്‍ കൂറ്റന്‍ വെള്ളച്ചാട്ടത്തിന് മുകളില്‍ നിന്ന് താഴേക്ക് ചാടി കാണികളെ ഒരുപോലെ ത്രില്ലടിപ്പിക്കുകയും ആകാംക്ഷാഭരിതരാക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ധൈര്യശാലിയായ ആദിവാസിയാണ് ഈ മോച്ച.... പോലീസ് ഡിപ്പാര്‍ട്ട്മെന്‍റിന്‍റെ രഹസ്യ ഓഫര്‍ അറിഞ്ഞപ്പോള്‍ മോച്ച സ്വയം മുന്നോട്ട് വരികയായിരുന്നു . വിദ്യാര്‍ത്ഥിനികളെ ബന്ദിക്കപ്പെട്ട സങ്കേതത്തിലേക്ക് വഴി തെളിച്ച് തരാമെന്ന് ഇയാൾ ഉറപ്പു നല്‍കിയിരിക്കുകയാണ്.... മോച്ചയുടെ ജോലി കഴിഞ്ഞാല്‍ ഉടനടി അയാള്‍ക്ക് കൊടുത്ത വാക്ക് പാലിക്കണമെന്ന് ബഹുമാനപ്പെട്ട ആഭ്യന്തര മന്ത്രിയോട് ഞാന്‍ വീണ്ടും വീണ്ടും ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തുകയാണ്.." "ഭയപ്പെടേണ്ട കരണ്‍ , ഈ ദൗത്യം കഴിഞ്ഞാല്‍ മോച്ചയ്ക്ക് ഞങ്ങള്‍ കൊടുത്ത ഓഫര്‍ എന്തായാലും ലഭിക്കും. ഞാന്‍ തന്നെ നേരിട്ടിറങ്ങി അത് ചെയ്യും.." അഭയ് മല്‍ഹോത്ര പറഞ്ഞു . "ശരി കരണ്‍, താങ്കള്‍ പറഞ്ഞതു പോലെ ഒറ്റുകാരനെ നമുക്ക് കിട്ടിയിരിക്കുകയാണ് . So Whats Your Stand..??" ഡിജിപി സത്യ റാവു ചോദിച്ചു. കരണ്‍ ഒന്നു നെടുവീര്‍പ്പിട്ടുകൊണ്ട് എല്ലാവരെയും നോക്കി പറഞ്ഞു തുടങ്ങി : "സര്‍, എഫിഷ്യന്‍റ്സായ അഞ്ച് പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥരെ ഈ ഓപ്പറേഷനിലേക്ക് എനിക്കാവശ്യമാണ്. മിഷന്‍ തുടങ്ങുന്നതു മുതല്‍ അവസാനിക്കുന്നതു വരെ ഇത് കമാന്‍ഡ് ചെയ്യേണ്ട ചുമതല എനിക്ക് മാത്രമായിരിക്കണം . എനിക്കേന്തേലും അഭിപ്രായം ചോദിക്കാനും എന്നെ നിയന്ത്രിക്കാനും ഡിജിപി സത്യ റാവു അല്ലാതെ മറ്റാരും കൈ കടത്തരുത്. പോലീസ് ഡിപ്പാര്‍ട്ട്മെന്‍റിലെ ഞാന്‍ പറഞ്ഞ ആ അഞ്ചു പേരെ കിട്ടിയാല്‍ ഉടന്‍ ജല്‍പൈഗുരിയിലേക്ക് തിരിക്കണം . ബാക്കി കാര്യങ്ങളൊക്കെ ജല്‍പൈഗുരിയില്‍ എത്തിയിട്ട് .. സോ ഞാന്‍ ആവശ്യപ്പെട്ട പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥരെ ഉടന്‍ എന്‍റെ മുന്നിലേക്ക് എത്തിക്കേണ്ടത് സറിന്‍റെ ചുമതലാണ്. With In No Time..." കരണിന്‍റെ നിര്‍ദേശം കിട്ടിയതും ഡിജിപി ഡിപ്പാര്‍ട്ട്മെന്‍റിലെ എഫിഷ്യന്‍റ്സ് ഉദ്യോഗസ്ഥരെ കൊണ്ടുവരാനുള്ള നീക്കം നടത്തി. രണ്ട് മണിക്കൂര്‍ നേരത്തെ കാത്തിരിപ്പിനോടുവില്‍ കരണ്‍ ആവശ്യപ്പെട്ടതു പോലെയുള്ള അഞ്ച് പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥര്‍ ഹാജരായി . ഡിജിപി അഞ്ചു പേരെയും കരണിന് പരിചയപ്പെടുത്തി കൊടുത്തു : "കരണ്‍ ഇത് ഹരീന്ദര്‍ , അക്ഷയ് , ദേവ് , അജയ് ആന്‍ഡ് യാദവ്.." ഓരോരുത്തരേയായും കരണ്‍ ഒന്നു വീക്ഷിച്ചു. "ഗയ്സ് ഇത് വലിയ അപകടം പിടിച്ച ഒരു ഓപ്പറേഷനാണ് . ഏകദേശം എണ്‍പത്തിയേഴ് ശതമാനം അപകടമുണ്ട് ഈ ഓപ്പറേഷനില്‍ . ജീവനോടെ നമ്മളൊക്കെ തിരിച്ചു വരുമോ എന്നതില്‍ യാതൊരു വിധ ഉറപ്പുമില്ല . പക്ഷേ നമുക്ക് ജയിച്ചേ പറ്റൂ . ഇതിലേക്ക് നിങ്ങള്‍ ചുവടുവെക്കാനുള്ള കാരണം എന്താണ്??" "സറിനെ അസിസ്റ്റ് ചെയ്യാന്നുള്ളത് ഒരു ഭാഗ്യമായി കണ്ടതു കൊണ്ടാണത്..." ശബ്ദം ഉയര്‍ന്ന ഭാഗത്ത് കരണ്‍ തിരിഞ്ഞു നോക്കി . ഹരീന്ദര്‍ ആയിരുന്നു അത് . "𝗚𝗘𝗧 𝗢𝗨𝗧..." ഹരീന്ദറിനെ നോക്കി കരണ്‍ വലിയ വായില്‍ അലറിയതും താടിക്ക് കൈ വച്ചിരുന്ന മന്ത്രി ഒന്നു ഞെട്ടി . സത്യ റാവൂ ഒന്നും മനസ്സിലാവാതെ കരണിനെ നോക്കി . "𝗛𝗘𝗬 𝗬𝗢𝗨.., 𝗜 𝗦𝗔𝗜𝗗 𝗚𝗘𝗧 𝗢𝗨𝗧 𝗙𝗥𝗢𝗠 𝗛𝗘𝗥𝗘.." കരണ്‍ വീണ്ടും ഹരീന്ദറിനെ നോക്കി ആക്രോശിച്ചു. "സര്‍ , ഞാന്‍ അബദ്ധമൊന്നും..." ഹരീന്ദര്‍ എന്തോ പറയാന്‍ വന്നതും കരണ്‍ അത് കൈ ഉയര്‍ത്തി തടഞ്ഞു : "എന്നെ അസിസ്റ്റ് ചെയ്യുന്നത് മഹാഭാഗ്യമെന്ന് കരുതി ആരും ഈ ഓപ്പറേഷന്‍റെ ഭാഗം ആകണമെന്നില്ല ." "സര്‍ ഞാന്‍ ..." "കൂട്ടത്തില്‍ ഒരുത്തല്‍ വീണു പോയാല്‍ , അല്ലെങ്കില്‍ ജീവന്‍ വെടിഞ്ഞാല്‍ , മിസ്റ്റര്‍ ഓഫീസര്‍ എന്തു പറയും ?? എന്നെ അസിസ്റ്റു ചെയ്തത് നിര്‍ഭാഗ്യമായിപോയി എന്നോ ??" ഹരീന്ദര്‍ മിണ്ടാതെ നിന്നു. "ഓപ്പറേഷന്‍ എന്തുമായിക്കോട്ടെ , എത്ര റിസ്കാണെങ്കിലും , ത്യാഗം സഹിക്കേണ്ടി വന്നാലും അവസാന നിമിഷം വരെ പോരാടും . വിജയം കൈ വരിക്കുകയും ചെയ്യും . എന്‍റെ രാജ്യത്തിന്‍റെ തല താഴ്ന്നു പോവുന്നത് കാണാന്‍ ഞാന്‍ ഒരുക്കമല്ല . അതിനാല്‍ ഈ ദൗത്യത്തില്‍ പങ്കാളിയാവാന്‍ സന്തോഷ പൂര്‍വ്വം ഞാനിതില്‍ ചേര്‍ന്ന് നില്‍ക്കുന്നു.. എന്നിങ്ങനെയുള്ള ആന്‍സര്‍സ് ആണ് എനിക്ക് വേണ്ടത് . അല്ലാതെ എന്നെ അസിസ്റ്റു ചെയ്യുന്നത് ഭാഗ്യമെന്ന് കരുതി ദൗത്യത്തില്‍ പങ്കെടുക്കുന്നു എന്നുള്ള ടിപ്പിക്കൽ സെന്റിമെന്റ്സ് ഉത്തരങ്ങൾ അല്ല.... ഈ ഓപ്പറേഷന് എന്‍റെ കൂടെ നില്‍ക്കാന്‍ താങ്കള്‍ ഒട്ടും യോഗ്യനല്ല . So You May Go.." "സര്‍ ഞാന്‍..." ഹരീന്ദര്‍ വീണ്ടും എന്തോ പറയാന്‍ ഒരുങ്ങിയതും : "പ്ലീസ് ഓഫീസര്‍ , താങ്കളോട് പറഞ്ഞു നില്‍ക്കാന്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് തീരെ സമയം ഇല്ല . സോ പ്ലീസ്..." ഡോറിലേക്ക് കൈ നീട്ടി കരണ്‍ ഹരീന്ദറിനെ നോക്കി പറഞ്ഞു. ഒടുവിൽ ശിരസ്സ് താഴ്ത്തി ഹരീന്ദര്‍ ആ മുറിക്ക് വെളിയിലിറങ്ങി. "എഫിഷ്യന്‍റ്സായ അഞ്ചു പേര്‍ വേണമെന്ന് താങ്കള്‍ നിര്‍ദേശിച്ചതു കൊണ്ടാണ് ഹരീന്ദറിനെ ഇതിലേക്ക് നിയോഗിച്ചത് . ബട്ട് അയാളും കൂടി പോയാല്‍ ഈ നാലു പേരുമായി ഇത് വിജയത്തിലേക്ക് നയിക്കാന്‍ താങ്കള്‍ക്ക് സാധിക്കുമോ ??" ഡിജിപി സത്യ റാവു കരണിനോട് ചോദിച്ചു . "ബോയ്സ്., ഞാനും മന്ത്രിയും ഡിജിപിയും ഒഴികെ ബാക്കിയുള്ള എല്ലാ ഉദ്യോഗസ്ഥരും കുറച്ചു നേരം ഒന്നു വെളിയില്‍ നില്‍ക്കാമോ ?? ഇറ്റ്സ് എ റിക്വസ്റ്റ്.." എല്ലാവരോടുമായി കരണ്‍ പറഞ്ഞതും സെക്കന്‍റുകള്‍ക്കുള്ളിൽ അവര്‍ മൂന്നു പേര്‍ ഒഴികെ ബാക്കിയെല്ലാവരും പുറത്തേക്കിറങ്ങി നിന്നു . ഡിജിപിയെ നോക്കി കരണ്‍ ഒന്നു മന്ദഹസിച്ചു കൊണ്ട് തുടർന്നു : "അതിനാര് പറഞ്ഞു സര്‍, ഞാന്‍ നാലു പേരുമായാണ് ഈ ഓപ്പറേഷന് പോകുന്നതെന്ന് ?? തീര്‍ച്ചയായും ഹരീന്ദറും ഈ ദൗത്യത്തില്‍ എന്‍റെ കൂടെ ഉണ്ടാവും .." "അപ്പോള്‍ അയാളെ നിങ്ങൾ ആട്ടി പായിച്ചതോ ?! എന്തിനായിരുന്നു ഇതൊക്കെ..??" സംശയത്തോടെ മന്ത്രി ചോദിച്ചു . അതിന് മറുപടിയായി കരണ്‍ വീണ്ടും ഒന്നു മന്ദഹസിച്ചു : "സര്‍, ഈ ഹരീന്ദറിനെ എനിക്ക് സിംലയില്‍ വച്ചു തന്നെ അറിയാം . അന്ന് ഐപിഎസ് ട്രെയിനിംഗിന് വന്ന പതിനഞ്ചു പേരില്‍ ഞാന്‍ മറക്കാത്ത മുഖമാണ് ഹരീന്ദറിന്‍റേത് . ഇവര്‍ക്ക് ട്രെയിനിംഗ് കൊടുത്ത യാഷ് ചന്ദ്രയില്‍ നിന്നും ഹരീന്ദറിനെ കുറിച്ച് ചില കാര്യങ്ങള്‍ ഞാന്‍ അറിഞ്ഞു.. ട്രെയിനിംഗ് പിരീഡില്‍ ബാക്കി പതിനാലു പേരേക്കാള്‍ ബ്രേവ് മാന്‍, അതാണ് ഹരീന്ദര്‍ . ഫിസിക്കലിയിലും അദ്ധേഹം മുന്നില്‍ തന്നെ ആയിരുന്നു. ഒട്ടും തളരാത്ത മനുഷ്യന്‍... യാഷ് ചന്ദ്രയില്‍ നിന്നും അറിഞ്ഞ കാര്യങ്ങളാണ് ഇതൊക്കെ . എന്നാല്‍ മറ്റൊരു കാര്യവും കൂടി എനിക്കറിയാന്‍ സാധിച്ചു . എന്‍റെ ചില മിഷനുകളെ കുറിച്ചും മറ്റും യാഷ് ചന്ദ്ര ഈ പതിനഞ്ചു പേരോടുമായി പറഞ്ഞപ്പോള്‍ കരണ്‍ എന്ന വ്യക്തിയെ നേരില്‍ കാണാന്‍ അതിയായ ആഗ്രഹം പ്രകടിപ്പിച്ചത് ഹരീന്ദര്‍ ആയിരുന്നു . ബാക്കി പതിനാല് പേര്‍ക്കും ആഗ്രഹം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും ഹരീന്ദറിനോളം ആ ആഗ്രഹം അവരില്‍ കണ്ടില്ല എന്നാണ് യാഷ് എന്നോട് പറഞ്ഞത് . അയാളുടെ ആ ആഗ്രഹം സാധിച്ചു കൊടുത്തേക്കാം എന്നു തീരുമാനിച്ച്‌ യാഷ് കേന്ദ്രത്തിലേക്ക് മെസ്സേജ് പാസ്സ് ചെയ്യുകയും തുടര്‍ന്ന് ഈ പതിനഞ്ചംഗ ടീമിനെ കാണാന്‍ ഞാന്‍ സിംലയില്‍ എത്തുകയുമാണ് ഉണ്ടായത്.... അന്ന് ഹരീന്ദറിന്‍റെ മനസ്സില്‍ ഒരു വലിയ സ്ഥാനം എനിക്കുണ്ടെന്ന് ഞാനറിഞ്ഞു . പക്ഷേ ഒരു ദൗത്യത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങുമ്പോള്‍ അതൊക്കെ വെറുതേയാവും... ഇവിടെ വന്നിറങ്ങിയപ്പോള്‍ ഹരീന്ദറിനെ എനിക്ക് മനസ്സിലായെങ്കിലും ഞാനത് പുറത്തു കാണിച്ചില്ല . കാരണം എന്നോടുള്ള സ്നേഹത്തിന്‍റെ പേരില്‍ ഈ ദൗത്യത്തിലേക്ക് ഹരീന്ദര്‍ വന്നാല്‍ ശരിയാവില്ല എന്ന് ഞാന്‍ അപ്പോഴേ കണക്ക് കൂട്ടുകയായിരുന്നു .. എനിക്ക് തോന്നുന്നത്, ഹരീന്ദറിന്‍റെ അഭിപ്രായം നിങ്ങള്‍ സ്വീകരിച്ചതു കൊണ്ടാണ് ഞാനിപ്പോള്‍ ഇവിടെ നില്‍ക്കുന്നത് ?? ആം ഐ റൈറ്റ് ??" "യെസ്, ഹരീന്ദറാണ് മിസ്റ്റര്‍ കരണിനെ സജസ്റ്റ് ചെയ്തത്.. പക്ഷേ ഹരീന്ദര്‍ ഈ ദൗത്യത്തില്‍ വേണമെന്നാണോ വേണ്ട എന്നാണോ താങ്കള്‍ പറഞ്ഞു വരുന്നത് ??" ഡിജിപി ചോദിച്ചു . "തീര്‍ച്ചയായും അയാള്‍ വേണം . ഇപ്പോൾ ഞാന്‍ ഇത്തരത്തില്‍ നെഗറ്റീവായി ബിഹേവ് ചെയ്തതു കൊണ്ട് അയാളുടെ മനസ്സില്‍ എന്നെ കുറിച്ചുള്ള ചീട്ടു കൊട്ടാരം തകര്‍ന്നടിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവും . പകരം ഒരു അവസരം കിട്ടിയില്‍ അയാള്‍ക്ക് രാജ്യത്തോടുള്ള കൂറ് കുറച്ചു കൂടി ശക്തമാകും . എന്‍റെ മുന്നില്‍ അത് തെളിയിക്കാന്‍ ഒരവസരം നല്‍കേണമേ ദൈവമേ എന്നായിരിക്കും ഇപ്പോള്‍ അയാളുടെ പ്രാര്‍ത്ഥന . എനിക്ക് വേണ്ടത് ആ മനസ്സാണ്... ഇനിയുള്ളത് സറിന്‍റെ കൈകളിലാണ് . സര്‍ ഹരീന്ദറിനോട് പറയണം കരണിനെ ഒരുപാട് നിര്‍ബന്ധിച്ച് ടീമിലേക്ക് അയാളെ വീണ്ടും തിരഞ്ഞെടുത്തു എന്ന് ." "എന്തൊക്കെയാ കരണ്‍ ഇത് ?! എനിക്കൊന്നും മനസ്സിലാവുന്നില്ല...!!" ഡിജിപി സംശയപൂര്‍വം കരണിനെ നോക്കി . അതിന് മറുപടിയെന്നോണം കരണ്‍ ഡിജിപിയുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി നിന്നു . "സര്‍ ഒരാളെ ഒരു ദൗത്യത്തിന് തിരഞ്ഞെടുക്കുമ്പോള്‍ ഫിസിക്കലി അയാള്‍ തയ്യാറാണോ എന്നു മാത്രമല്ല നോക്കുന്നത് മെന്‍റലിയും അയാള്‍ ഓക്കെയാണോ എന്നും കൂടി നോക്കണം . ഹരീന്ദറിനെ മെന്‍റലി ഈ ദൗത്യത്തിലേക്ക് തയ്യാറാക്കിയതിന്‍റെ ഒരു ടെസ്റ്റ് മാത്രമായിരുന്നു അത്. പിന്നീട് സാറിന് അത് മനസിലാവും.." കണ്ണുകൾ തള്ളി ഡിജിപി കരണിനെ അടിമുടിയൊന്നു നോക്കി. ********************************************************************************** •••ജല്‍പൈഗുരിയിലെ ശത്രു സങ്കേതം•• കാടിന് ഒത്ത നടുവില്‍ വലിയൊരു സാമ്രാജ്യം ആയിരുന്നു അത് . ഓരോ കോണിലും തോക്കേന്തിയ സെക്യൂരിറ്റി ഗാര്‍ഡ്സ് . സാമ്രാജ്യത്തിന്‍റെ നൂറു മീറ്റര്‍ ചുറ്റളവില്‍ സംശയാസ്പദമായി ആരെയെങ്കിലും കണ്ടാല്‍, ഇരട്ട കുഴലിന്‍റെ സഹായത്തോടെ വരുന്നയാളുടെ ശിരസ്സ് ഗാര്‍ഡ്സ് പിളര്‍ത്തിയിരിക്കും .. നേതാവ് വിശ്വം നായ്ക് ഓരോ ചുവടും മുന്നോട്ട് വച്ചു . അടുത്തു കണ്ട കതക് അയാള്‍ തുറന്നു . പേടിച്ചരണ്ടിരിക്കുന്ന പതിനഞ്ചോളം വിദ്യാര്‍ത്ഥിനികളെ കണ്ട് നായ്കിന്‍റെ ചുണ്ടില്‍ ക്രൂരമായ പുഞ്ചിരി വിടര്‍ന്നു . എരിഞ്ഞു തീരാറായ ചുരുട്ട് കടിച്ചു പിടിച്ച് കറതീര്‍ന്ന പല്ലുകള്‍ വെളിയില്‍ കാണിച്ച് അയാള്‍ ചിരിച്ചു നിന്നു . "പ്ലീസ്‌ ഞങ്ങളെ ഉപദ്രവിക്കരുത്.." കൂട്ടത്തിലെ ഒരു പെണ്‍കുട്ടി നായ്കിനെ നോക്കി യാചിച്ചു . ഹഹഹഹഹ......!! സങ്കേതം നടുങ്ങുമാറ് അയാള്‍ അട്ടഹസിച്ചു . അട്ടഹാസത്തിലെ ഭീകരത നേരില്‍ കണ്ട് ആ പെണ്‍കുട്ടികള്‍ ഒന്നടങ്കം ഭയന്ന് വിറച്ചു . "വാ മോളെ.. ഇങ്ങോട്ട് വാ..." കാമം മുറ്റിയ മിഴികളോടെ അയാള്‍ കൈ നീട്ടി വിളിച്ചു . അയാളിലെ കണ്ണിലെ തിളക്കം കണ്ട അവര്‍ പിന്നിലേക്ക് ഞെരങ്ങി നീങ്ങി . "ഉം.. എന്നാൽ ഞാൻ അങ്ങോട്ട് വരാം..." പെണ്‍കുട്ടികളുടെ അടുത്തേക്ക് അയാള്‍ മെല്ലെ നടന്നു ചെന്നു. ഭയത്തോടെ അവര്‍ പരസ്പരം കെട്ടിപ്പിടിച്ചിരുന്നു : "പ്ലീസ് .. ഞങ്ങളെ വെറുതെ വിടൂ .." അവര്‍ കരഞ്ഞ് കേണു . അത് കേട്ട ഭാവം കാണിക്കാതെ നായ്ക് തന്‍റെ കരം ഒരുത്തിയിലേക്ക് തഴുകിയതും അവള്‍ ഭയത്തോടെ അത് തട്ടി മാറ്റി . ഇത്രയുമായപ്പോള്‍ നായ്കിന്‍റെ മുഖത്തെ ഭാവം മാറുകയായിരുന്നു : "നായിന്റെ മോളെ...." ആക്രോശത്തോടെ തന്‍റെ കൈ തട്ടി മാറ്റിയവളുടെ മുഖം നോക്കി, ബൂട്ട് ധരിച്ച കാലുകൊണ്ട് അയാള്‍ ആഞ്ഞു തൊഴിച്ചു.. "അമ്മേേേേ...." തൊഴി കൊണ്ട അവള്‍ തറയിലേക്ക് നിലവിളിച്ചു വീണു . അവളുടെ മുടി കുത്തിന് പിടിച്ച് നായ്ക് തന്നിലേക്ക് ചേർത്തു. അലമുറയിട്ട് കരഞ്ഞു കൊണ്ട് മറ്റുള്ള പെണ്‍കുട്ടികള്‍ നായ്കിന്‍റെ കൈയ്യില്‍ കയറി പിടിച്ചു . "ഹേയ് ചുപ് .." അയാള്‍ അലറിയതും പെണ്‍കുട്ടികള്‍ ഒന്നടങ്കം വാ പൊത്തി കരച്ചിലടക്കിപ്പിടിച്ചു. തന്‍റെ കൈ പിടിയിലൊതുങ്ങിയവളുടെ മുഖത്തേക്ക് അയാള്‍ മുഖം ചേർത്തു. "ഇവിടെ മര്യാദക്ക് ഇരുന്നില്ലെങ്കിൽ അറുത്തു കളയും ഞാൻ എല്ലാത്തിനേം.." കൊമ്പന്‍ മീശ വിറപ്പിച്ച് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അയാള്‍ അവളെ താഴേക്ക് തന്നെയിട്ടു . "ഹേയ് സായി .." എഴുന്നേറ്റ് നിന്ന് നായ്ക് വിളിച്ചു . ശിങ്കിടിയില്‍ ഒരാള്‍ നായ്കിന്‍റെ വിളി കേട്ട് അവിടേക്കെത്തി . നായ്കിന്‍റെ വലം കൈ ആയ ആജാനബാഹുവായ സായി . നായ്കിനേക്കാള്‍ ക്രൂര മനോഭാവം ഉള്ള സായി . "ജി ??" അനുസരണയോടെ അയാൾ വന്നു. "ഉം .. ഇന്ന് രാത്രി എനിക്ക് കൊതിയോടെ നുണഞ്ഞിറക്കാൻ ഇതിൽ ഒരുവൾ മതിയാവും... " "ജി..." നായ്ക് ആ പതിനഞ്ച് വിദ്യാര്‍ത്ഥിനികളെ സൂക്ഷിച്ച് നോക്കി . വികലാംഗയായ അമല പിന്നിലേക്ക് മാറുന്നത് അയാള്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു. കാമത്തിലും ക്രൂരതയിലും അയാളുടെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു വന്നു : "അവള്‍, അവളെയാണ് എനിക്കു വേണ്ടത് . ഇടത്തേക്കാല് ഇല്ലെങ്കില്‍ എന്താ, ഇവളൊരു ചരക്ക് തന്നെ..." അമലയെ നോക്കി അയാള്‍ ചുണ്ട് കടിച്ചതും അമല ഭയന്നു വിറച്ച് അയാളെ തന്നെ നോക്കുകയായിരുന്നു . "ഇന്ന് നല്ല മഴ പെയ്യാൻ സാധ്യതയുണ്ട് . തണുപ്പത്ത് മൂടി പുതയ്ക്കാന്‍ ഇവള്‍ എനിക്ക് ധാരാളം... രാത്രി ഇവളെ എന്‍റെ മുറിയില്‍ കൊണ്ടു വരണം . മദ്യ കുപ്പികളും ഡ്രഗ്സുമായി ട്രക്ക് ഇന്ന് രാത്രിയെത്തും . മറ്റു ഗാര്‍ഡന്‍സിനും ഇന്നു ആഘോഷരാവ് .." നായ്കിന്‍റെ ആജ്ഞ കിട്ടിയതും സായി അനുസരണയോടെ തലയാട്ടി . "ഇവളുമാര്‍ക്ക് നീ അല്‍പ്പം മര്യാദ പഠിപ്പിച്ചു കൊടുക്ക്..." അത്രയും പറഞ്ഞ് നായ്ക് ആ മുറിയില്‍ നിന്നിറങ്ങമ്പോള്‍ ക്രൂരമായ അകമ്പടിയോടെ സായിയുടെ ചുണ്ടില്‍ പുഞ്ചിരി വിടരുകയായിരുന്നു . തന്‍റെ അരയില്‍ നിന്നും നീളമുള്ള ലതര്‍ ബെല്‍റ്റ് അയാള്‍ അഴിച്ചെടുത്തു . പെണ്‍കുട്ടികള്‍ ഒന്നടങ്കം ഭയത്തോടെ നോക്കി നില്‍ക്കേ സായി ബെല്‍റ്റ് കൊണ്ട് അവരെ വീശിയടിച്ചു . പ്ഠേ...!!! പ്ഠേ...!!! പ്ഠേ...!!! സായിയുടെ താണ്ഡവം ആ മുറിയില്‍ അരങ്ങേറി . "അമ്മേേേേ...." അടികൊണ്ട് പുളഞ്ഞ് അവര്‍ കരഞ്ഞ് നിലവിളിച്ചു . ക്രൂര ഭാവത്തോടെ അയാളുടെ കനത്ത പ്രഹരം. മുഖത്തും ശരീരത്തുമായി തല്ലു കൊണ്ട് ആ മുറിയില്‍ കൂട്ടക്കരച്ചിലും കൂട്ട നിലവിളിയും അലയടിച്ചു . "അമ്മേേേേ... ഞങ്ങളെ വെറുതെ വിടൂ . ഞങ്ങളെ ഉപദ്രവിക്കരുതേ..." തൊഴു കൈയ്യോടെ തുടരും..... ലെങ്ത് കൂടുതൽ ആണ് ബാക്കി അല്പം കഴിഞ്ഞു ഇടാം കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️❤️❤️ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ #📔 കഥ