64 അയലത്തെ അമ്പിളി " അമ്പിളി...? " ആശ്ചര്യത്തോടെയും അത്ഭുതത്തോടെയും ആണ് രുദ്രൻ അമ്പിളിയെ നോക്കിയത്. " എന്താ ഇതൊക്കെ? " അവളുടെ കയ്യിലെ വലിയ കാസറോളിലേക്കും മറു കൈയിൽ തൂക്കിപ്പിടിച്ച കവറിലേക്കും അവൻ അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കി. " അപ്പു മോൾക്ക് ഇന്ന് സ്കൂളിൽ പോണ്ടേ? രുദ്രേട്ടനും പോകണമല്ലോ? നിങ്ങൾക്ക് ഉച്ചക്കും രാവിലത്തേക്കും ഉള്ള ആഹാരം ആണ്.... " വാടിയ പതിഞ്ഞ ശബ്ദം. മുഖത്തും ഉണ്ട് തെളിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ഒരു വിഷാദഛായ.... " എന്നാലും അമ്പിളി നീ.....? " " രുദ്രേട്ടനും ജയ ചേച്ചിയും പറഞ്ഞില്ലേ എനിക്ക് വേണ്ടി ജീവിക്കണമെന്ന്.... അങ്ങനെ ജീവിക്കണമെങ്കിൽ കാശ് വേണ്ടേ? ഇതല്ലാതെ വേറെ വരുമാനമൊന്നും എനിക്കില്ല. " അമ്പിളിയുടെ തല കുനിഞ്ഞു. കണ്ണ് നിറഞ്ഞു. എല്ലാം പെട്ടെന്ന് മറന്ന് കളയാനൊന്നും പറ്റില്ല. സാധിക്കുന്നത് ഒന്നും ഓർക്കാതിരിക്കുക എന്നതാണ്. ഒറ്റയ്ക്കിരിക്കുമ്പോഴാണ് പലതും ഓർമ്മ വരുന്നത്. നെഞ്ചിൽ ഇങ്ങനെ കുത്തി കുത്തി വേദനിക്കുന്നത്. കഴിഞ്ഞ രണ്ട് ദിവസം കൊണ്ട് ശരിക്കും അത് അനുഭവിച്ചതാണ്. ചതിക്കപ്പെട്ടത് ഓർക്കുമ്പോൾ, ആരുമില്ല എന്ന് ഓർക്കുമ്പോൾ മരിച്ച് കളയാൻ വരെ തോന്നുന്നുണ്ട്. അത് കൊണ്ടാണ് ഇന്ന് തന്നെ ഇങ്ങോട്ട് പോന്നത്. ഇവിടെ ആകുമ്പോൾ.... ഓരോന്നൊക്കെ ചെയ്തു നടക്കുമ്പോൾ ഒന്നു ഓർക്കില്ലല്ലോ എന്ന് കരുതിയിട്ട്... രുദ്രൻ അമ്പിളിയുടെ കയ്യിൽ നിന്നും കാസറോൾ വാങ്ങി പിടിച്ചു. ശേഷം അവൾക്ക് അകത്തേക്ക് കയറാൻ വാതിൽക്കൽ നിന്നും മാറി കൊടുത്തു. അമ്പിളി അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്ന് പോകുന്നത് നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ രുദ്രന് ആശ്വാസവും സന്തോഷവും തോന്നി. ഇത്രയും പെട്ടെന്ന് അവൾ മാറി ചിന്തിക്കുമെന്ന് അവൻ കരുതിയില്ല. ഒറ്റയ്ക്ക് ജീവിക്കാൻ അമ്പിളിക്ക് ബുദ്ധിമുട്ട് ഉണ്ടാവില്ല. കിഷോർ കിടപ്പിൽ ആയപ്പോൾ മുതൽ അവൾ ഒറ്റക്കല്ലേ എല്ലാം ചെയ്യുന്നത്? ഫിസിക്കൽ സപ്പോർട്ട്ന്റെ ആവശ്യം അവൾക്ക് ഉണ്ടാവില്ല. വേണ്ടത് മെന്റൽ സപ്പോർട്ട് ആണ്. അതാണ്‌ അവൾക്ക് കൊടുക്കേണ്ടത് എന്ന് രുദ്രൻ ഓർത്തു. അപ്പു മോളെ വിളിച്ചുണർത്തിയതും അവളെ ഒരുക്കിയതും ആഹാരം കൊടുത്തതും ഒക്കെ അമ്പിളി തന്നെയാണ്. രുദ്രൻ അതിനൊന്നും പോയതേയില്ല.... രാത്രി വരെയും ഉള്ളതും ഇല്ലാത്തതുമായ എന്തെങ്കിലും ഒക്കെ പണികൾ ചെയ്ത് അമ്പിളി രുദ്രന്റെ വീട്ടിൽ തന്നെ നിന്നു. ഇതിനിടയിൽ ഉച്ചയ്ക്കും വൈകിട്ടും അമ്പിളി സ്വന്തം വീട്ടിലേക്ക് പോയി കുമാരന് ആഹാരവും വെള്ളവും കൊടുത്തു തിരികെ വന്നു. അപ്പോഴും അയാളുടെ മുഖത്തേക്ക് പോലും അവൾ നോക്കിയില്ല. ജന്മം തന്ന ആളല്ലേ? വെള്ളം കുടിക്കാതെ മരിക്കരുതല്ലോ? ആ ഒരു ചിന്ത മാത്രമേ അമ്പിളിയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. ക്യാൻസർ ആണെന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോൾ അയാളോട് തോന്നിയ സഹതാപം പോലും അവളിൽ നിന്നും വറ്റി പോയിരുന്നു.... വൈകിട്ട് അമ്പിളിയെ അന്വേഷിച്ചു വന്ന ജയയും പപ്പുവേട്ടനും ഒക്കെ അമ്പിളിക്ക് ഉണ്ടായ മാറ്റത്തിൽ സന്തോഷിച്ചു കൊണ്ടാണ് തിരികെ പോയത്. വൈകിട്ട് സ്കൂളിൽ നിന്നും വന്നശേഷം അപ്പുമോൾ അമ്പിളിയുടെ ഒപ്പം തന്നെയായിരുന്നു. അവളുടെ ചിരിയും കളിയും കുറുമ്പുകളും... അമ്പിളിക്ക് വിഷമിപ്പിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചും ചിന്തിക്കാനേ നേരം കിട്ടിയില്ല എന്ന് വേണം പറയാൻ. പക്ഷേ രാത്രി സ്വന്തം വീട്ടിൽ സ്വന്തം മുറിയൻ ഒറ്റയ്ക്കായപ്പോൾ നെഞ്ചു പൊട്ടി കരഞ്ഞു പോയി അമ്പിളി. 🌜 ദിനങ്ങൾ ഓടിമറഞ്ഞു. ഡിവോഴ്സ്മായി മുന്നോട്ടു പോകാൻ തന്നെയായിരുന്നു രുദ്രന്റെ തീരുമാനം. ശ്രീധരനും നവ്യയും എന്തിന് കല പോലും രുദ്രന്റെ ഒപ്പം നിന്നു. ഡിവോഴ്നെക്കുറിച്ചു സംസാരിക്കാൻ രുദ്രന്റെ വക്കീൽ കാവ്യയെ കാണാൻ ചെല്ലുമ്പോഴും അവൾ ഒരു മ്യൂചവൽ ഡിവോഴ്സിന് സമ്മതിക്കുമോ എന്ന കാര്യത്തിൽ രുദ്രന് സംശയം ഉണ്ടായിരുന്നു . മ്യൂച്ച്വൽ ഡിവോഴ്സിന് കാവ്യ തയ്യാറായാൽ കാര്യങ്ങൾ പെട്ടെന്ന് നടക്കും. ഇനി കാവി അതിന് തയ്യാറായില്ലെങ്കിലോ? ഡിവോഴ്സ് അനുവദിച്ചു കിട്ടാൻ കാരണങ്ങൾ ഒരുപാടുണ്ട്. എങ്കിലും കുറച്ചുനാൾ ഇതിന്റെ പേരിൽ കുടുംബ കോടതി കയറി ഇറങ്ങേണ്ടി വരും.... എന്ത് തന്നെയായാലും കാവി ഇനി തന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് ഇല്ല എന്ന് രുദ്രൻ ഉറപ്പിച്ച കാര്യമാണ്. നവ്യ പുതിയ ജോലിക്ക് പോയി തുടങ്ങിയിട്ട് രണ്ട് ദിവസം ആയിട്ടെ ഉള്ളൂ. പതിവു പോലെ നവ്യ പോയി കഴിഞ്ഞാണ് കാവ്യ മുറിക്ക് പുറത്തിറങ്ങിയത്. ശ്രീധരൻ അന്നേരം ഹാളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. കാവ്യ ഇറങ്ങി വരുന്നത് കണ്ടിട്ടും അയാൾ അവിടെ തന്നെ ഇരുന്നതേയുള്ളൂ. തന്നെ തന്നെ നോക്കിയിരിക്കുന്ന ശ്രീധരനെ കാവ്യയും കണ്ടിരുന്നു. അത് പതിവില്ലാത്തതാണെങ്കിലും കാവ്യ ശ്രീധരനെ ശ്രദ്ധിക്കാതെ അയാളെ കടന്നു അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. ഇപ്പോഴും ശ്രീധരന്റെ മുഖത്ത് നോക്കി സംസാരിക്കാനൊന്നും കാവ്യക്ക് കഴിയാറില്ല. " കാവ്യെ.... " ശ്രീധരന്റെ പിൻവിളി കേട്ട് കാവ്യ പിടിച്ചു കെട്ടിയത് പോലെ നിന്നു. ഇതുപോലെ പേരെടുത്ത് ശ്രീധരൻ വിളിക്കുന്നത് കേട്ടിട്ട് തന്നെ ദിവസങ്ങൾ ആയിരിക്കുന്നു എന്നവൾ ഓർത്തു... " ചേച്ചി തിരിച്ചു വന്നിട്ടുണ്ട്. നിന്റെ കാര്യം ഞാൻ സംസാരിച്ചിരുന്നു. നിന്നെ അങ്ങോട്ടേക്ക് വിട്ടോളാനാ പറഞ്ഞത്. " " മ്മ്.... ഞാൻ പൊയ്ക്കോളാം. " പെട്ടെന്ന് തന്നെ കാവ്യയുടെ മറുപടി വന്നു. " പിന്നെ.... കുറച്ചു കഴിയുമ്പോൾ രുദ്രന്റെ വക്കീൽ വരും. ഡിവോഴ്സിന്റെ കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കാനാണ്.... " " മ്മ്..... " കാവ്യ അതിന് മൂളിയതെയുള്ളൂ. " മ്യൂച്ച്വൽ ഡിഫോസിന് സമ്മതിക്കുമല്ലോ അല്ലേ? അതോ ആ ചെറുക്കനെ ഇനിയും ഇട്ടു ചുറ്റിക്കുമോ? " ശ്രീധരന്റെ ആ ചോദ്യത്തിന് കാവ്യ മറുപടി കൊടുത്തില്ല. ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവൾ അടുക്കളയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു നടന്നു. " ഇതിന്റെ മനസ്സിൽ എന്താണോ എന്തോ? " ശ്രീധരൻ ദേഷ്യത്തോടെ കാവ്യയുടെ പോക്ക് നോക്കി ഇരുന്നു. ഉച്ചയോടെയാണ് വക്കീൽ ശ്രീധരന്റെ വീട്ടിലെത്തിയത്. മടി ഒന്നും കൂടാതെ കാവ്യ വക്കീലിനോട് സംസാരിക്കാൻ തയ്യാറായി. വക്കീൽ തന്നെയാണ് രുദ്രന്റെ തീരുമാനം കാവ്യയെ അറിയിച്ചത്. " മ്യൂച്വൽ ഡിവോഴ്സിന് കാവ്യ തയ്യാറാണല്ലോ അല്ലേ? എന്നാൽ ഡിവോഴ്സ് പെറ്റീഷൻ കോടതിയിൽ സമർപ്പിക്കാം. അതാണെങ്കിൽ കാര്യങ്ങൾ കൂടുതൽ എളുപ്പമാകും. " " എന്താ? ഇയാൾ തയ്യാറല്ലേ? " അപ്പോഴും മുഖം കുനിച്ച് മിണ്ടാതിരിക്കുന്ന കാവ്യയെ നോക്കി അയാൾ ഒരിക്കൽ കൂടി ചോദിച്ചു. 🌜 🌜 🌜 🌜 കാവ്യ എന്ത് മറുപടി ആകും പറയുക? Guess 😁 പിന്നേ.... കഥ തീരാറായി കേട്ടോ? ഇനി വളരെ കുറച്ചു ഭാഗങ്ങളെ ഉണ്ടാവൂ. കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ #📔 കഥ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ