ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6DpnZN8?d=n&ui=v64j8rk&e1=c💞ദേവനന്ദിനി... Part 60💞 "ദേവേട്ടാ.. ഏതായാലും ഇവിടെ വരെ വന്നില്ലേ. വന്ന സ്ഥിതിയ്ക്ക് അങ്ങോട്ടും പോകാം…പ്ലീസ്… ഗൗരി കൊഞ്ചിക്കൊണ്ട് രുദ്രനോട് മൊഴിഞ്ഞു രുദ്രനവളെ നോക്കിച്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പോകാമെന്നു സമ്മതിച്ചു… ഇരുവരും ആ പാറക്കെട്ട് ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു തുടങ്ങി… മുന്നോട്ട് നടക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഗൗരിയ്ക്ക് ആ പാറക്കെട്ടിലേക്കുള്ള വഴിയേ പറ്റി പറഞ്ഞത് രുദ്രൻ പറഞ്ഞത് മനസ്സിലായിക്കൊണ്ടിരുന്നു. വഴി എന്ന് പറയാൻ ഒന്നുമില്ലാത്തത് പോലെ. കോൺക്രീറ്റ് കൊണ്ടുള്ള വഴിയൊന്നും ഇവിടെ കാണാനില്ല. ചില സിനിമകളിൽ ഒക്കെ കാണുന്ന പോലെ പൊട്ടിപ്പൊളിഞ്ഞ പഴയ തറവാട്ടിലേക്കുള്ള പൊട്ടിപ്പൊളിഞ്ഞ വഴികൾ പോലെയുള്ള വഴി…. ഈ ഭാഗത്തേക്ക് ആരും വരാറില്ലേ ആവോ…ഗൗരി മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചു… മുന്നോട്ട് പോയപ്പോൾ ചില ഹൊറർ സിനിമകളിലെ കരിയിലകൾ വീണു കിടക്കുന്ന പൊട്ടിപ്പൊളിഞ്ഞ കല്ലുകൾ പാകിയത് പോലെയുള്ള വഴികൾ ദൃശ്യമാകുവാൻ തുടങ്ങി… അല്പം കൂടി നടന്നപ്പോൾ കുറച്ചു ടൂറിസ്റ്റുകൾ എതിരെ വരുന്നത് കണ്ടു. താഴെ നിൽക്കുമ്പോൾ മുകളിലെ ഈ പാറക്കെട്ടുകളിൽ കണ്ടവർ ആയിരിക്കണം… അവിടെ എത്തുമ്പോൾ ചിലപ്പോൾ താനും രുദ്രനും മാത്രമേ അവിടെ ഉണ്ടാവൂ എന്ന് ഗൗരി നിനച്ചു… "ദേവേട്ടാ…. ദേവേട്ടൻ കാണിച്ചു തന്ന ആ പാറക്കെട്ട് ശരിക്കുമൊരു പാറക്കെട്ട് തന്നെയാണോ അതോ വല്ല ഡ്രാക്കുള കോട്ടയുമാണോ "…..? വഴിയുടെ അവസ്ഥ കണ്ട ഗൗരി രുദ്രനോട് ചോദിച്ചു… "എന്റെ നന്ദു മോൾക്ക് എന്തേ ഇപ്പോഴങ്ങനെയൊരു സംശയം"…? രുദ്രൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഒരു മറുചോദ്യമുന്നയിച്ചു… "ഈ വഴിയൊക്കെ കണ്ടത് കൊണ്ട് ചോദിച്ചതാ…ഏതാണ്ട് ഹൊറർ സിനിമകളിൽ പ്രേതഭവനങ്ങളിലേക്കുള്ള വഴി"… ഗൗരിയുടെ മറുപടിയിൽ ഒരമ്പരപ്പ് നിറഞ്ഞു നിന്നു… "ശരിയാണ്…ആ പാറ ഒരു യക്ഷിയെ കുടിയിരുത്തിയ പാറയാണ്. അത് കൊണ്ട് ചില ദിവസം ആളുകൾ അങ്ങോട്ട് പോകില്ല. പക്ഷേ എനിക്ക് മാത്രം കുഴപ്പമില്ലഏതു ദിവസം പോയാലും "…രുദ്രൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് മൊഴിഞ്ഞു… തന്നെ കളിയാക്കാൻ വേണ്ടിയാണു രുദ്രൻ ഇപ്പോൾ ഒരു കഥയുണ്ടാക്കി പറയുന്നതെന്ന് ഗൗരിയ്ക്ക് മനസ്സിലായെങ്കിലും അത് കാണിക്കാതെ മുഖത്തൊരു ഉദ്വേഗം നിറച്ചു അവൾ രുദ്രനോട് ചോദിച്ചു… "അതെന്താ ദേവേട്ടാ…ദേവേട്ടന് കുഴപ്പമില്ലാത്തത് "…? മുഖത്തൊരു കപടനിഷ്കളങ്കത വരുത്തിക്കൊണ്ട് ഗൗരി ചോദിച്ചു… "എന്റെ കൂടെയിപ്പോൾ ഒരു കള്ളിയങ്കാട്ടു നീലി ഉണ്ടല്ലോ. രണ്ട് യക്ഷിമാർ ഒരു സ്ഥലത്ത് വാഴില്ല "…. രുദ്രൻ പോട്ടിച്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് മറുപടി നൽകി… "ഓ…ഭയങ്കര തമാശ.. ദേവേട്ടാ.. ഇങ്ങനെ തമാശ പറയല്ലേ ഞാൻ ചിരിച്ചു ചിരിച്ചു ചാവും "…. ഗൗരിയൊരു പരിഹാസത്തോടെ രുദ്രനോട് മൊഴിഞ്ഞു… "എന്നാലെന്റെ ലക്ഷ്മിദേവി മുന്നോട്ട് നടന്നാട്ടെ "….രുദ്രൻ ഒന്ന് കണ്ണിറുക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു… "പോടാ…ഭരണീ "… ഗൗരിയവന്റെ നേരെ കെറുവിച്ചു കൊണ്ട് മൊഴിഞ്ഞു… രുദ്രൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അവളെ ചേർത്ത് പിടിക്കാനൊരുങ്ങിയപ്പോൾ അവൾ പിണങ്ങി അകന്നു മാറി… രുദ്രൻ ബലമായി അവളെ തന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് വലിച്ചിട്ടു അവളുടെ കവിൾത്തടങ്ങളിൽ പിടിച്ചു തന്റെ മുഖം താഴ്ത്തി അവളുടെ അധരങ്ങൾ നുകർന്നു… നിമിഷങ്ങൾ നീണ്ട അധരപാനത്തിൽ നിന്നുമവളെ രുദ്രൻ മോചിപ്പിച്ചു. മന്ദാക്ഷമണിഞ്ഞ അവളുടെ വദനത്തിൽ പടർന്ന സൂര്യസൂത ശോണിമ അവൻ തന്റെ മിഴികളാലവൻ ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു… "പോടാ…വന്ന് വന്ന് കലിപ്പനിപ്പോൾ ലക്കും ലഗാനുമില്ല ഇക്കാര്യത്തിൽ "…. ഒരു കെറുവോടെ രുദ്രന്റെ നെഞ്ചിൽ ഇടിച്ചു കൊണ്ട് ഗൗരി മൊഴിഞ്ഞു… എന്റെ പെണ്ണിനോട് എനിക്കിഷ്ടമുള്ളത് തോന്നുമ്പോൾ ഞാൻ നടത്തും. തനിക്കിഷ്ടപ്പെട്ടില്ലെങ്കിൽ തിരിച്ചു തന്നേക്ക്"…രുദ്രൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് മറുപടി നൽകി... "ഒരു പെണ്ണിനോട് ഇഷ്ടമാണെന്ന് പറഞ്ഞ ദിവസം തന്നെ കിസ്സടിച്ച ഈ കൊരങ്ങനോട് പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല"…. ഗൗരി പിറുപിറുത്തു… "വല്ലതും പറഞ്ഞോ എന്റെ നന്ദുമോൾ "….? ഗൗരി പിറുപിറുത്തത് കേട്ടെങ്കിലും അതറിയാത്തതായി നടിച്ചുകൊണ്ട് രുദ്രൻ ചോദിച്ചു… "ഞാനൊന്നും പറഞ്ഞില്ല"… ഗൗരിയവന്റെ നേരെ കൈകൂപ്പി..... "എന്നാൽ വാ.. ബാക്കി റൊമാൻസ് നമുക്ക് ആ പാറയ്ക്ക് മുകളിൽ എത്തിയിട്ടാവാം..." അവളുടെ നേരെ തന്റെ കൈ നീട്ടിക്കൊണ്ട് രുദ്രൻ മൊഴിഞ്ഞു... ഗൗരിയൊന്ന് അവനെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് കൈ നീട്ടി. രുദ്രനവളെയും കൊണ്ട് മുന്നോട്ട് നടന്നു. കുറച്ചു ദൂരം പൊളിഞ്ഞ വഴിയിലൂടെ നടന്നു മുന്നോട്ട് പോയ അവർ മുൻപിൽ ഹാൻഡ് റെയിൽ വശത്ത് ഘടിപ്പിച്ച നിലയിൽ കോൺക്രീറ്റിൽ പണിത സ്റ്റെപ്പുകൾ കണ്ടു. വശത്തായി ആ പാറയും… പാറയ്ക്കടുത്ത് ഇത്രയും സ്റ്റെപ്പുകൾ സ്റ്റെപ്പുകൾ കയറുമ്പോൾ നന്നായൊരുക്കാമെങ്കിൽ ബാക്കി ഭാഗവും ഇത് പോലെ ഒരുക്കിക്കൂടെ. ഇനിയൊരു പക്ഷേ ട്രക്കിങ്ങിന്റെ പ്രത്യേകത നില നിർത്താനോ മറ്റോ അങ്ങനെ ബാക്കി വച്ചതാവുമോ….രുദ്രന്റെ കയ്യും പിടിച്ചു പടികൾ കയറി പാറയിലോട്ട് മുന്നേറുമ്പോൾ ഗൗരി ചിന്തിച്ചു… അവൾ രുദ്രന്റെ മുഖത്തേക്കൊന്ന് പാളി നോക്കി… രുദ്രൻ വളരെ സന്തോഷത്തിൽ ആണെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി. അവന്റെ മുഖത്ത് ആരോടോ മധുരപ്രതികാരം ചെയ്യുവാൻ പോകുന്ന മനോഭാവം നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നതായും ഉളവായി അവൾക്ക്… അവന്റെ മുഖത്തെ ആമോദം ഗൗരിയുടെ ഉള്ളിലുമൊരു ചിരിയുണർത്തി… അവസാനമവർ പാറയ്ക്ക് മുകളിലെത്തി… അത്യാവശ്യം വലുപ്പമുള്ള പാറക്കെട്ട്. അതിന്റെ അവസാനത്തിലായി ഹാൻഡ് റെയിൽ പണിതിട്ടുണ്ട് സുരക്ഷയ്‌ക്കായി…. പച്ചപ്പ് നിറഞ്ഞ മലനിരകൾക്ക് നടുവിൽ താഴെ നക്കി ലേക്ക് ഒരു ചെറിയ കുളം പോലെ തോന്നിപോകുന്നു. ദുഗ്ദ്ധമേഘങ്ങളുടെ കൂടെ നിന്ന് കൊണ്ട് താഴെ പച്ചപ്പ് നിറഞ്ഞ താഴ്‌വാരവും മറ്റും മിഴിയിൽ പതിയുമ്പോൾ ആരുടെ മനസ്സിലും പ്രണയത്തിൻ നീഹാരകണങ്ങൾ പെയ്തിറങ്ങുന്ന വ്യൂ…. പാറക്കെട്ടിനു മുകളിൽ എത്തി ചുറ്റുവട്ടമെല്ലാം നോക്കിക്കൊണ്ട് ഗൗരി മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചു.. ഗൗരി പൊടുന്നനെ രുദ്രന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും തന്റെ കൈ വിടുവിച്ചു ഹാൻഡ് റെയിലിന് അടുത്തേക്ക് പതിയെ ഓടാൻ തുടങ്ങി പിന്നെ അവിടെ നിന്നും മുകളിലേക്കു നോക്കി കൈ രണ്ടും വിടർത്തി മൂന്നാല് വട്ടമൊന്ന് കറങ്ങി…. രുദ്രനൊരു ചിരിയോടെ കൗമാരക്കാരിയുടെ പോലെയുള്ള ഗൗരിയുടെ പ്രവൃത്തികൾ നോക്കിയാസ്വദിച്ചു നിന്നു… തന്റെയടുത്തേക്ക് വന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന രുദ്രനെയവൾ കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് മാടി പ്രണയാതുരയായി വിളിച്ചു… രുദ്രൻ വേഗം അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. അവളുടെ ഇടുപ്പിൽ പിടിച്ചു തന്നോട് ചേർത്തു നിർത്തി പ്രണയസാഗരവീചികൾ അലയടിക്കുന്ന അവളുടെയാ സരോരുഹനയനങ്ങളിലേക്ക് പ്രണയാതുരനായി തന്റെ ചക്ഷുസുകളയച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു… ഒരിക്കൽ നഷ്ടപ്പെട്ടെന്ന് കരുതിയിടത്ത് നിന്നും തന്റേത് മാത്രവാൻ വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം തന്നെ തേടിയെത്തിയ തന്റെ പെണ്ണ്…. ഗൗരിയുടെ മിഴികളിലേക്ക് നോട്ടമയയ്ക്കുമ്പോൾ രുദ്രൻ ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു… എന്താണിങ്ങനെ നോക്കുന്നതെന്ന് ഗൗരി കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് ആംഗ്യത്തിലൂടെ തന്റെ മുഖത്തേക്കുറ്റ് നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന രുദ്രനോട് ഒരു മന്ദഹാസമണിഞ്ഞവൾ ചോദിച്ചു…. അവളുടെ നെറ്റിയിലൊരു ചുംബനമായിരുന്നു രുദ്രന്റെ മറുപടി… ഗൗരി രുദ്രന്റെയും തന്റെയും വിവിധ പോസുകളിലുള്ള ചിത്രങ്ങൾ തന്റെ ക്യാമറയിലും ഫോണിലും മാറി മാറി പകർത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു… ഗൗരി ബാഗ് തുറന്നു തന്റെ ക്യാമറ സ്റ്റാന്റിൽ സെറ്റ് ചെയ്ത് വച്ചതിന് ശേഷം രുദ്രനെയും കൊണ്ട് പാറപ്പുറത്ത് മലർന്നും കമിഴ്ന്നും കിടന്നൊക്കെയുള്ള പോസുകളിൽ ചിത്രങ്ങൾ പകർത്താൻ തുടങ്ങി…. അർബുദാചലം ആ പാറപ്പുറത്ത് തങ്ങളുടെ പ്രണയനിമിഷങ്ങൾക്കായി സപ്രമഞ്ചമൊരുക്കിയിരിക്കുകയാണെന്ന് തോന്നിപ്പോയി രുദ്രന്. അവന്റെ മനസ്സിൽ ആമോദം നിറഞ്ഞു തുളുമ്പുകയായിരുന്നു. മുമ്പ് വന്നപ്പോൾ ചെയ്യാമായിരുന്നു എന്ന് ആഗ്രഹിച്ചത് ഗൗരി തന്റെ മനസ്സറിഞ്ഞെന്ന പോലെ ഇപ്പോൾ ചെയ്യുന്നു… തുടർന്നു ഗൗരി രുദ്രനെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു എന്നിട്ടവനോട് അവളെ കയ്യിലെടുക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. ദുഗ്ദ്ധമേഘങ്ങൾ ചുറ്റുമൊഴുകുന്ന അർബുദാചലത്തിലെ ഉയരത്തിൽ പ്രണയാർദ്രമായ കടാക്ഷമെറിഞ്ഞു കൊണ്ട് രുദ്രനവളെ കയ്യിലെടുത്തു പതിയെ വട്ടം കറക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു… അവരുടെ പ്രണയാതുരമായ ആ നിമിഷങ്ങളെ ക്യാമറയുടെ കാചങ്ങൾ പകർത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു…. "ദേവേട്ടാ "…ഗൗരിയവന്റെ മുഖത്തേക്ക് പ്രണയാതുരയായി വിളിച്ചു… "ഹ്മ്…രുദ്രനൊന്ന് മൂളിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു… ദേവേട്ടാ…എനിക്കൊന്നു കൂവാൻ തോന്നുന്നു"… ഒന്നു കണ്ണിറുക്കിക്കൊണ്ട് ഗൗരി മറുപടി നൽകി.. "അതിനെന്താ…എന്റെ നന്ദു മോള് ഇഷ്ടം പോലെ കൂവിക്കോ "….രുദ്രൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് മറുപടി നൽകി…. ഗൗരി അവന്റെ കവിളിലൊരു ചുംബനമർപ്പിച്ചു പിന്നെയൊരു ഒരു ചിരിയോടെ അവന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി ആ ഹാൻഡ് റെയിലിനു അടുത്തേക്ക് പാഞ്ഞു ചെന്ന് അതിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് നിന്നു... രുദ്രനും അപ്പോഴേക്കും അവൾക്കടുത്തെത്തി…. ഗൗരി ഇരുകൈകളും തന്റെ വായ്ക്കടുത്തേക്ക് കൊണ്ട് വന്ന് ഉറക്കെ കൂവാൻ തുടങ്ങി ഉയരത്തിൽ നിന്നുള്ള അവളുടെ കൂവൽ ആ മലനിരകളിൽ തട്ടി പ്രതിധ്വനി മുഴക്കി…. വീണ്ടും മൂന്നാല് തവണയവൾ കൂവിക്കൊണ്ടിരുന്നു… രുദ്രനത് കണ്ട് പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു….. "ദേവേട്ടാ…നമുക്ക് രണ്ട് പേർക്കും കൂടി കൂവാം"…ഗൗരിയൊന്ന് കണ്ണിറുക്കിച്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു… അവളുടെ ആവശ്യത്തിൽ രുദ്രന് ചിരി നിർത്താൻ കഴിഞ്ഞില്ല. സമ്മതത്തോടെയവൻ തലയാട്ടി…. ഇരുവരും അകലങ്ങളിലേക്ക് നോക്കി കൂവിക്കൊണ്ടിരുന്നു. മുകളിലെന്ന പോലെ താഴെയുള്ള പാറയിലും ആരുമില്ലാത്തത് അവരിൽ ആവേശം പകർന്നു… കൂവലുകളൊന്നടങ്ങിയപ്പോൾ രുദ്രൻ ഗൗരിയെ തന്നോട് ചേർത്ത് പിടിച്ചു. അവളവന്റെ നെഞ്ചോട് ചേർന്ന് നിന്നു…. "ദേവേട്ടാ…മുൻപ് ഇവിടെ വന്നപ്പോൾ ദേവേട്ടൻ എങ്ങനെ ചെലവഴിച്ചു ഇവിടെ"….? ഗൗരി രുദ്രനോട് പതിയെ ചോദിച്ചു… "മൂന്നാല് കൊല്ലം മുൻപാണ് ഇവിടെ വന്നത്. അന്ന് ഒരു ട്രക്കിങ് മൂഡിൽ ഇവിടേക്ക് കയറി. പിന്നെ ഈ ഹാൻഡ് റെയിൽ പിടിച്ചു അകലങ്ങളിലേക്ക് താഴ്‌വരയും മലനിരകളും താഴെ നക്കി ലേക്കും എല്ലാം കണ്ടപ്പോൾ കുഴിച്ചു മൂടിയ പ്രണയം ഉണർന്നു. അപ്പോൾ നിന്നെയോർമ്മ വന്നു. ഉള്ളിൽ തികട്ടി വന്ന സങ്കടം അടക്കാൻ കഴിയാതെ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ അകലങ്ങളിലേക്ക് നോക്കി നിന്നെ വിളിച്ചു പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു "…രുദ്രൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മറുപടി നൽകി… രുദ്രൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട ഗൗരിയുടെ മനസ്സ് ശോകാർദ്രമായി. അവളുടെ മുഖത്തത് പ്രകടമായി…. "നന്ദു…നിന്നെ സങ്കടപ്പെടുത്താൻ പറഞ്ഞതല്ല. ഇന്ന് നിന്നെയും കൊണ്ട് ഇവിടെ നിൽക്കുമ്പോൾ ആ ദിവസത്തോടുള്ള എന്റെ പ്രതികാരമാണ് ഇത് "…. രുദ്രൻ പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഗൗരിയെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു…. ഗൗരി മറുപടിയൊന്നും പറയാതെ രുദ്രനെയൊന്ന് നോക്കി. അവന്റെ കരവലയത്തിൽ നിന്നും അകന്ന് കുറച്ചങ്ങു മാറി ഹാൻഡ് റെയിലിൽ പിടിച്ചു അകലങ്ങളിലേക്ക് നോക്കിനിന്നു... ഗൗരിയെന്താണ് ചെയ്യാൻ പോകുന്നതെന്ന് അറിയാൻ ആകാംക്ഷയോടെ രുദ്രനവളെ നോക്കി നിന്നു…. ഗൗരി പൊടുന്നനെ തന്റെ കൈകൾ രണ്ടും വിടർത്തിനിന്നു… "ദേവേട്ടാ….. ഐ ലവ് യൂ….. ഐ ആം യുവർസ് ഒൺലി ഫോറെവർ…" കൈകൾ വിടർത്തി നിന്ന ഗൗരി അകലങ്ങളിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് ഉറക്കെ പറഞ്ഞു… അവളുടെ ശബ്ദത്തെ ആരവല്ലി മലനിരകൾ പ്രതിധ്വനികളായി അവരുടെ ചുറ്റുവട്ടത്തെ ശബ്ദമുഖരിതമാക്കി….. ഒന്നമ്പരന്നെങ്കിലും രുദ്രൻ അവളുടെ പ്രവൃത്തി നന്നായി ആസ്വദിച്ചു നിന്നു… ഗൗരിയൊരു പ്രണയാർദ്രമായൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ അവനെ തന്റെയടുത്തേക്ക് ക്ഷണിച്ചു… രുദ്രനൊരു മന്ദഹാസത്തോടെ അവളുടെയെടുത്തേക്ക് നീങ്ങി. അവൾ അവന്റെ കവിളിൽ കൈ പിടിച്ചവന്റെ മുഖം താഴ്ത്തി ചുണ്ടുകളിൽ തന്റെ ചുണ്ടുകളമർത്തി. വൈകാതെ നിമിഷങ്ങൾ നീണ്ടു നിൽക്കുന്നൊരധരപാനമായി മാറി അത്… ഉയരങ്ങളിൽ നിന്ന് പകരുന്ന ചുംബനങ്ങൾക്ക് മാധുര്യം കൂടുമെന്ന് പണ്ടാരോ പറഞ്ഞത് വെറുതെയല്ല …. തന്റെ പ്രണയിനി പകർന്ന ദീർഘ ചുംബനത്തെ എല്ലാ വിധത്തിലും ആസ്വദിക്കുമ്പോൾ രുദ്രൻ ചിന്തിച്ചു… ഗൗരിയവന്റെ ചുണ്ടുകൾ മോചിപ്പിച്ചു… "ദേവേട്ടാ…. എന്റെ പേരിൽ ദേവേട്ടന്റെ കണ്ണ് നീർ കണ്ട ഈ മലനിരകളോട് ദേവേട്ടന് വേണ്ടി ഞാൻ തന്നെ പ്രതികാരം ചെയ്തു….." നിറഞ്ഞൊരു മന്ദഹാസത്തോടെ രുദ്രന്റെ കവിളിൽ അരുമയായി തലോടിക്കൊണ്ട് ഗൗരി മൊഴിഞ്ഞു…. രുദ്രനവളെ തന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് വലിച്ചിട്ടു ആഞ്ഞു പുൽകി…. ഹരിതാഭയണിഞ്ഞ ആരവല്ലി മലനിരകൾ പകർന്ന ഇളം പൃഷദശ്വൻ അവരെ തഴുകി പരിരംഭണത്തിലമർന്ന ആ പ്രണയദൃശ്യത്തിനു സാക്ഷിയായി….. തുടരും NB: രുദ്രന്റെ ഘോട്ടിയിൽ സൈരന്ധ്രി മലനിരകൾക്കിടയിൽ രാത്രി കൊടും തണുപ്പ് ആയതിനാൽ രാത്രി കഥയെഴുതാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥയാണ്. വിരലുകൾ മരവിയ്ക്കുന്ന അവസ്ഥ. ഒരു വാക്ക് പോലും ടൈപ്പ് ചെയ്യാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥ. അത് കൊണ്ടാണ് ഈ പാർട്ട്‌ ലേറ്റ് ആയത്. എല്ലാവരും ഒന്ന് അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്തേക്കണെ... 🙂 കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️❤️ #✍ തുടർക്കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #📔 കഥ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ