🔹Amritsamay Hukamnama Sri Darbar Sahib Amritsar, Ang 549, 11-03-26🔹 *ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥सलोक मः ३ ॥salok m 3 |* 🙏 ਮਨਿ ਪਰਤੀਤਿ ਨ ਆਈਆ ਸਹਜਿ ਨ ਲਗੋ ਭਾਉ ॥ मनि परतीति न आईआ सहजि न लगो भाउ ॥ man parateet na aaeea sehaj na lago bhaau | O mind, you have no faith, and you have not embraced love for the Celestial Lord; ▪️ਸਬਦੈ ਸਾਦੁ ਨ ਪਾਇਓ ਮਨਹਠਿ ਕਿਆ ਗੁਣ ਗਾਇ ॥ सबदै सादु न पाइओ मनहठि किआ गुण गाइ ॥ sabadai saad na paaeo manahatth kiaa gun gaae | you do not enjoy the sublime taste of the Word of the Shabad - what Praises of the Lord will you stubborn-mindedly sing? ▪️ਨਾਨਕ ਆਇਆ ਸੋ ਪਰਵਾਣੁ ਹੈ ਜਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਚਿ ਸਮਾਇ ॥੧॥ नानक आइआ सो परवाणु है जि गुरमुखि सचि समाइ ॥१॥ naanak aaeaa so paravaan hai ji guramukh sach samaae |1| O Nanak, his coming alone is approved, who, as Gurmukh, merges into the True Lord. ||1|| 🔹ਮਃ ੩ ॥मः ३ ॥mahalaa 3 |🔹 🙏 ਆਪਣਾ ਆਪੁ ਨ ਪਛਾਣੈ ਮੂੜਾ ਅਵਰਾ ਆਖਿ ਦੁਖਾਏ ॥ आपणा आपु न पछाणै मूड़ा अवरा आखि दुखाए ॥ aapanaa aap na pachhaanai moorraa avaraa aakh dukhaae | The fool does not understand his own self; he annoys others with his speech. ▪️ਮੁੰਢੈ ਦੀ ਖਸਲਤਿ ਨ ਗਈਆ ਅੰਧੇ ਵਿਛੁੜਿ ਚੋਟਾ ਖਾਏ ॥ मुंढै दी खसलति न गईआ अंधे विछुड़ि चोटा खाए ॥ mundtai dee khasalat na geea andhe vichhurr chottaa khaae | His underlying nature does not leave him; separated from the Lord, he suffers cruel blows. ▪️ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਭੈ ਭੰਨਿ ਨ ਘੜਿਓ ਰਹੈ ਅੰਕਿ ਸਮਾਏ ॥ सतिगुर कै भै भंनि न घड़िओ रहै अंकि समाए ॥ satigur kai bhai bhan na gharrio rahai ank samaae | Through the fear of the True Guru, he has not changed and reformed himself, so that he might merge in the lap of God. ▪️ਅਨਦਿਨੁ ਸਹਸਾ ਕਦੇ ਨ ਚੂਕੈ ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਦੁਖੁ ਪਾਏ ॥ अनदिनु सहसा कदे न चूकै बिनु सबदै दुखु पाए ॥ anadin sahasaa kade na chookai bin sabadai dukh paae | Night and day, his doubts never stop; without the Word of the Shabad, he suffers in pain. ▪️ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਲੋਭੁ ਅੰਤਰਿ ਸਬਲਾ ਨਿਤ ਧੰਧਾ ਕਰਤ ਵਿਹਾਏ ॥ कामु क्रोधु लोभु अंतरि सबला नित धंधा करत विहाए ॥ kaam krodh lobh antar sabalaa nit dhandhaa karat vihaae | Sexual desire, anger and greed are so powerful within him; he passes his life constantly entangled in worldly affairs. ▪️ਚਰਣ ਕਰ ਦੇਖਤ ਸੁਣਿ ਥਕੇ ਦਿਹ ਮੁਕੇ ਨੇੜੈ ਆਏ ॥ चरण कर देखत सुणि थके दिह मुके नेड़ै आए ॥ charan kar dekhat sun thake dih muke nerrai aae | His feet, hands, eyes and ears are exhausted; his days are numbered, and his death is immanent. ▪️ਸਚਾ ਨਾਮੁ ਨ ਲਗੋ ਮੀਠਾ ਜਿਤੁ ਨਾਮਿ ਨਵ ਨਿਧਿ ਪਾਏ ॥ सचा नामु न लगो मीठा जितु नामि नव निधि पाए ॥ sachaa naam na lago meetthaa jit naam nav nidh paae | The True Name does not seem sweet to him - the Name by which the nine treasures are obtained. ▪️ਜੀਵਤੁ ਮਰੈ ਮਰੈ ਫੁਨਿ ਜੀਵੈ ਤਾਂ ਮੋਖੰਤਰੁ ਪਾਏ ॥ जीवतु मरै मरै फुनि जीवै तां मोखंतरु पाए ॥ jeevat marai marai fun jeevai taan mokhantar paae | But if he remains dead while yet alive, then by so dying, he truly lives; thus, he attains liberation. ▪️ਧੁਰਿ ਕਰਮੁ ਨ ਪਾਇਓ ਪਰਾਣੀ ਵਿਣੁ ਕਰਮਾ ਕਿਆ ਪਾਏ ॥ धुरि करमु न पाइओ पराणी विणु करमा किआ पाए ॥ dhur karam na paaeo paraanee vin karamaa kiaa paae | But if he is not blessed with such pre-ordained karma, then without this karma, what can he obtain? ▪️ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਸਮਾਲਿ ਤੂ ਮੂੜੇ ਗਤਿ ਮਤਿ ਸਬਦੇ ਪਾਏ ॥ गुर का सबदु समालि तू मूड़े गति मति सबदे पाए ॥ gur kaa sabad samaal too moorre gat mat sabade paae | Meditate in remembrance on the Word of the Guru's Shabad, you fool; through the Shabad, you shall obtain salvation and wisdom. ▪️ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰੁ ਤਦ ਹੀ ਪਾਏ ਜਾਂ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਏ ॥੨॥ नानक सतिगुरु तद ही पाए जां विचहु आपु गवाए ॥२॥ naanak satigur tad hee paae jaan vichahu aap gavaae |2| O Nanak, he alone finds the True Guru, who eliminates self-conceit from within. ||2|| 🔹ਪਉੜੀ ॥पउड़ी ॥paurree |🔹 ▪️ਜਿਸ ਦੈ ਚਿਤਿ ਵਸਿਆ ਮੇਰਾ ਸੁਆਮੀ ਤਿਸ ਨੋ ਕਿਉ ਅੰਦੇਸਾ ਕਿਸੈ ਗਲੈ ਦਾ ਲੋੜੀਐ ॥ जिस दै चिति वसिआ मेरा सुआमी तिस नो किउ अंदेसा किसै गलै दा लोड़ीऐ ॥ jis dai chit vasiaa meraa suaamee tis no kiau andesaa kisai galai daa lorreeai | One whose consciousness is filled with my Lord Master - why should he feel anxious about anything? ▪️ਹਰਿ ਸੁਖਦਾਤਾ ਸਭਨਾ ਗਲਾ ਕਾ ਤਿਸ ਨੋ ਧਿਆਇਦਿਆ ਕਿਵ ਨਿਮਖ ਘੜੀ ਮੁਹੁ ਮੋੜੀਐ ॥ हरि सुखदाता सभना गला का तिस नो धिआइदिआ किव निमख घड़ी मुहु मोड़ीऐ ॥ har sukhadaataa sabhanaa galaa kaa tis no dhiaaeidiaa kiv nimakh gharree muhu morreeai | The Lord is the Giver of Peace, the Lord of all things; why would we turn our faces away from His meditation, even for a moment, or an instant? ▪️ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਧਿਆਇਆ ਤਿਸ ਨੋ ਸਰਬ ਕਲਿਆਣ ਹੋਏ ਨਿਤ ਸੰਤ ਜਨਾ ਕੀ ਸੰਗਤਿ ਜਾਇ ਬਹੀਐ ਮੁਹੁ ਜੋੜੀਐ ॥ जिनि हरि धिआइआ तिस नो सरब कलिआण होए नित संत जना की संगति जाइ बहीऐ मुहु जोड़ीऐ ॥ jin har dhiaaeaa tis no sarab kaliaan hoe nit sant janaa kee sangat jaae baheeai muhu jorreeai | One who meditates on the Lord obtains all pleasures and comforts; let us go each and every day, to sit in the Saints' Society. ▪️ਸਭਿ ਦੁਖ ਭੁਖ ਰੋਗ ਗਏ ਹਰਿ ਸੇਵਕ ਕੇ ਸਭਿ ਜਨ ਕੇ ਬੰਧਨ ਤੋੜੀਐ ॥ सभि दुख भुख रोग गए हरि सेवक के सभि जन के बंधन तोड़ीऐ ॥ sabh dukh bhukh rog ge har sevak ke sabh jan ke bandhan torreeai | All the pain, hunger, and disease of the Lord's servant are eradicated; the bonds of the humble beings are torn away. ▪️ਹਰਿ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਹੋਆ ਹਰਿ ਭਗਤੁ ਹਰਿ ਭਗਤ ਜਨਾ ਕੈ ਮੁਹਿ ਡਿਠੈ ਜਗਤੁ ਤਰਿਆ ਸਭੁ ਲੋੜੀਐ ॥੪॥ हरि किरपा ते होआ हरि भगतु हरि भगत जना कै मुहि डिठै जगतु तरिआ सभु लोड़ीऐ ॥४॥ har kirapaa te hoaa har bhagat har bhagat janaa kai muhi dditthai jagat tariaa sabh lorreeai |4| By the Lord's Grace, one becomes the Lord's devotee; beholding the face of the Lord's humble devotee, the whole world is saved and carried across. ||4|| 🙏 Waheguru Ji Ka Khalsa Waheguru Ji Ki Fateh🙏 #🙏ਗੁਰਬਾਣੀ ਅਰਥ-ਭਾਵ🙏 #🙏ਸ਼੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ #🙏ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਕਾ ਖ਼ਾਲਸਾ ll ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਕੀ ਫ਼ਤਹਿ ll 🙏 #📖 ਗੁਰਬਾਣੀ ਸਟੇਟਸ 📲 #🙏ਗੁਰਬਾਣੀ ਦੀਆਂ ਤੁਕਾਂ