താലി ഭാഗം 1 ✍️ അനു അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുക്കി ഒരു നിമിഷം ഭൂമി പിളർന്നു പോയിരുന്നു വെങ്കിൽ അവൾ കൊതിച്ചു. ആരോ വാതിൽ തുറക്കുന്ന ശബ്‌ദം കേട്ടതും അവൾ ഒഴുകി വരുന്ന കണ്ണുനിർ തുള്ളികളെ തുടച്ചു. രണ്ടു സ്ത്രീക്കൾ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. ആയോ കുട്ടിയെ കരായണേ... ഇന്ന് കുട്ടിയുടെ വിവാഹമല്ലേ കരയാൻ പാടുണ്ടോ... നിനക്ക് ഈ കല്യാണത്തിന് ഇഷ്ട്ടമില്ലെ.... കൂടെവന്ന സ്ത്രീയുടെ ചോദ്യം കേട്ടതും സമ്മതമല്ല എന്ന് പറയാൻ നാവ് ചലിച്ചതും സതി നീ എന്തു ചോദ്യമാ ചോദിക്കുന്നെ.. അച്ഛനെയും അമ്മയെയും പിരിയുന്ന സങ്കടവും ആ കുട്ടിക്ക്... നല്ല പയ്യനാ ഇവളുടെ ഭാഗ്യമാണ്... അത് കേട്ടതും അവൾക്ക് പുച്ഛം തോന്നി. കൂടപ്പിറപ്പിനെ പോലെ കണ്ട ആൾ... അച്ഛന്റെ കൂട്ടുകാരന്റെ മകൻ...ഒരു സഹോദരനെ പോലെ കണ്ടു സ്നേഹിച്ചു എന്റെ ഇഷ്ട്ടം മറ്റൊരാളാണെന്നറിഞ്ഞിട്ടും കൂടെനിന്നും ചതിച്ചു.. ഇന്ന് എന്റെ കഴുത്തിൽ താലികെട്ടാൻ പോകുന്നെ.. ഓർക്കവേ അവൾക്ക് അവളോട് തന്നെ ദേഷ്യം തോന്നി...ഒരു പെണ്ണായി പിറന്നത് കൊണ്ടാണോ ഇഷ്ട്ടങ്ങളെയും ആഗ്രഹങ്ങളെയും നേടിയെടുക്കാൻ പറ്റാത്തത്... ഒരാളെ ഇഷ്ട്ടപ്പെടാൻ പാടില്ലേ... അയാളുടെ കൂടെ ജീവിക്കാൻ പാടില്ലേ.. അവൾ ചിന്തകൾ കാടുകയറി കുട്ടിയെ കൊണ്ടുവന്നോളൂ സമയം അവറായി. ആരോ വിളിച്ചു പറയുന്നത് കേട്ടതും അവൾ ചിന്തകളിൽ നിന്നും ഉണർന്നു. വാ മോളെ... അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു സ്ത്രീ വിളിച്ചു. (രവിയുടെയും രേവതിയുടെയും മകൾ റിയ ) 🍂🍂🍂🍂🍂🍂 വിവാഹ മണ്ഡപത്തിൽ നിറ കണ്ണുകളോടെ ഇരുന്നു. തന്റെ അരിക്കിൽ ഇരിക്കുന്ന ആളെ ഒരിക്കൽ പോലും നോക്കിരുന്നില്ല അവൾ അയാളോട് വെറുപ്പ് മാത്രമായിരുന്നു അവൾക്ക്. ഓരോ പെണ്ണിനും അവളുടെ വിവാഹതെ കുറിച്ച് സ്വപ്നങ്ങളും ആഗ്രഹങ്ങളും എല്ലാം ഉണ്ടാക്കും പക്ഷേ തനിക്ക് എല്ലാം നഷ്ട്ടമായിരുന്നു.അവൾക്ക് ഉള്ള് പൊള്ളുന്ന പോലെ തോന്നിയവൾക്ക് എന്തിനാ ഭഗവാനെ...എന്നെ ഇങ്ങനെ പരീക്ഷിക്കുന്നെ ഞാൻ എന്തുതെറ്റാ ചെയ്തേ.... ഇതിലും നല്ലത് എന്റെ ജീവനെടുക്കുന്നതല്ലേ... ഇങ്ങനെ ഉരുകി തിരനായി എന്നെ എന്തിനാ ജനിപ്പിച്ചേ... അച്ഛനും അമ്മയും ആളുകളെ ക്ഷണിക്കുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു. സ്വന്തം മകൾ ഇവിടെ ഉള്ള് ഉരുകിട്ടും എന്താ കാണാതെ...അവളുടെ ഇഷ്ട്ടം അറിഞ്ഞിട്ടും അറിയാത്തപോലെ നടിക്കുന്നത് എന്തിനാ...മക്കളുടെ ഇഷ്ടത്തിനോ സന്തോഷത്തിനോ വിലയില്ലേ .. അവരുടെ സന്തോഷം അഭിമാനം മാത്രം.. ഞാൻ ഒരു പെണ്ണായി പിറന്നത് കൊണ്ടാണോ.. എനിക്ക്‌ ഇങ്ങനെ ഒക്കെ... കഴുത്തിൽ താലിക്കെട്ടികൊളു... താലി കഴുത്തിൽ വീയുബോൾ .മനസ്സ് മരവിച്ചപ്പോലെ ആയിരുന്നു അവർക്കു മുന്നിൽ ശീലപോലെഅവൾ നിന്നു കൊടുത്തു. അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെ അനുഗ്രഹം വാങ്ങുമ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുനീർ അവരുടെ കാലിൽ വിണു. അവർക്ക് ചുട്ടു പൊള്ളുന്ന പോലെ തോന്നി രവിയേട്ടാ... നമ്മുടെ മോൾ നമ്മളെ വെറുക്കുന്നുണ്ടാവും അല്ലെ... ആ അച്ഛന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാരി അമ്മ കരഞ്ഞു നമ്മുടെ മോൾ ഒരു ദിവസം നമ്മളെ മനസിലാക്കും... അവൾക്ക് വേണ്ടിയാ അവളുടെ രക്ഷക്ക് വേണ്ടിയാ ഇതൊക്കെ ചെയ്തേ എന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിയും. തുടരും... 🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁 #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ