ഉടമ്പടി കല്ല്യാണം...💕𝟭𝟭 ✍️Jamsheena #💞 പ്രണയകഥകൾ #നോവൽ #തുടർകഥ #തുടർകഥ #💔 നീയില്ലാതെ #📙 നോവൽ ഉമ്മറത്ത് തന്നെ ഓരോ ആലോചനയിൽ മുഴുകി ഇരിക്കുകയാണ് വൈഗ... നാളെ കഴിഞ്ഞാൽ താൻ ഒരുവന്റെ ഭാര്യയാണ്... ഒരു മുൻപരിചയവും ഇല്ലാത്ത ഒരാളുടെ... അതും ഒരു കരാറിന്റെ പേരിൽ... എല്ലാം ഉൾക്കൊള്ളാൻ മനസ്സിനെ പാകപ്പെടുത്തിയെ മതിയാകൂ... താനായി തീരുമാനിച്ചതാണ്... ഇനി അതിൽ നിന്നും പിന്നോട്ടൊരടി വെക്കാനും സാധ്യമല്ല... "വിച്ചേച്ചി... എന്താ ആലോചിക്കുന്നേ..."വീൽചെയർ പതിയെ ഉരുട്ടി കൊണ്ട് തനു അവിടേക്ക് വന്നു... തനുവിന്റെ ശബ്ദം വൈഗയുടെ ചിന്തകളെ പാടെ മുറിച്ച് കളഞ്ഞു... അവളൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ തനുവിനെ നോക്കിയപ്പോഴേക്കും അവൾ അരികിലെത്തി കഴിഞ്ഞിരുന്നു... "എന്റെ വിച്ചേച്ചിയുടെ മനസ്സിൽ എന്തോ വലിയ സങ്കടമുണ്ട്... എനിക്കറിയാം..."വൈഗയുടെ താടി തുമ്പിൽ പിടിച്ച് കൊണ്ട് തനു പറഞ്ഞതും അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കാൻ കഴിയാതെ വൈഗ നോട്ടം മാറ്റി.. "എനിക്ക് ഒന്നേ അറിയാനുള്ളു വിച്ചേച്ചി..."ഒരു ചോദ്യം എന്നോണം തനു പറഞ്ഞതും വൈഗ അവളെ നോക്കി.. "അമ്മയും ഏട്ടനും പറയുന്നതിൽ എന്തെങ്കിലും സത്യമുണ്ടോ എന്ന്... ഇല്ല എന്നെനിക്കറിയാം.. എന്നാലും എന്റെ ഒരു സമാധാനത്തിന്...."തനു പറഞ്ഞ് വരുന്നത് എന്താണെന്ന് അറിയാമായിരുന്നിട്ടും വൈഗ ഒന്നും മനസ്സിലാവാത്തത് പോലെ അവളെ നോക്കി... "എന്റെ വിച്ചേച്ചി നാളെ കഴിഞ്ഞാൽ ഏതോ പണക്കാരന്റെ ഭാര്യയാവാൻ പോവുകയാണെന്ന്... അതും കാശിന് വേണ്ടി..."തനുവിന്റെ നാവിൽ നിന്നും അടർന്നു വീണ വാക്കുകളിൽ വൈഗയുടെ നെഞ്ചോന്നാളി... ആരറിയരുതെന്ന് താൻ ആഗ്രഹിച്ചുവോ അവൾ തന്നെ അറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു... "എനിക്ക് വേണ്ടിയാണേൽ എന്റെ വിച്ചേച്ചി ഇതിന് വേണ്ടി തുനിയേണ്ട... എന്റെ ചേച്ചിയുടെ ജീവിതം ഈട് കൊടുത്തിട്ട് ഈ തനുവിനൊരു ജീവിതം വേണ്ട...ചേച്ചി വാങ്ങിച്ച കാശ് അയാൾക്ക് തന്നെ തിരിച്ചു കൊടുത്തേക്ക്..ഇനി ചേച്ചിക്ക് പറയാൻ ബുദ്ധിമുട്ടാണേൽ ആ ചേട്ടനോട് ഞാൻ പറഞ്ഞോളാം..."തനു പറഞ്ഞു നിർത്തിയതും മുറ്റത്തൊരു കാർ വലിയ ശബ്ദത്തിൽ ഹോൺ മുഴക്കി കൊണ്ട് വന്നു നിന്നതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു...വൈഗ പതിയെ ഇരുന്നിടത് നിന്നും എഴുന്നേറ്റ് വന്നു നിന്ന കാറിലേക്ക് ആരാണെന്ന പോലെ ഉറ്റുനോക്കി... അതിൽ നിന്നും ബ്ലാക്ക് ഷർട്ടും പാന്റും അതിന് മുകളിൽ ബ്ലാക്ക് ശ്രഗും ഇട്ട് സൺഗ്ലാസും വെച്ച് ഇറങ്ങുന്ന ആളെ കണ്ടതും... "കൈലാസത്തിൽ സിദ്ധാർഥൻ..."വൈഗയുടെ പിന്നിൽ നിന്നും ഓടി പിടിച്ച് അങ്ങോട്ടെത്തിയ അമ്മായി പറഞ്ഞതും അവളുടെ ഹൃദയം അരുതാത്തതെന്തോ സംഭവിക്കാൻ പോകുന്നത് പോലെ അതിന്റെ ഉച്ചസ്ഥിയിൽ മിടിച്ചു തുടങ്ങി... *************************************** Part 12 കാറിൽ നിന്നും സിദ്ധാർഥ് ഗൗരവത്തോടെ ഇറങ്ങി... മുഖത്തുള്ള സൺഗ്ലാസ് മാറ്റി തന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നവരെയൊന്ന് കണ്ണ് കുറുക്കി നോക്കി... ആ നോട്ടം വൈഗയിൽ എത്തിയതും ഒരു പുച്ഛം അവനിൽ നിറഞ്ഞു... അത് വേഗം മനസ്സിലാക്കിയ വൈഗ പൊടുന്നനെ അവനിൽ നിന്നും അവന്റെ മുഖത്തുള്ളതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ പുച്ഛത്തിൽ മുഖം തിരിച്ചു കളഞ്ഞു... സിദ്ധു ഡോർ അടച്ചു കൊണ്ട് ഇപ്പുറെ സൈഡിലേക്ക് വന്നുകൊണ്ട് ഡോർ തുറന്നു അമ്മയെ എടുത്തപ്പോഴേക്കും അമ്മയുടെ കൂടെ സഹായത്തിന് നിൽക്കുന്ന ചേച്ചി വേഗം ഡിക്കിയിൽ നിന്നും വീൽചെയർ എടുത്തു സിദ്ധുവിന് അരികിൽ കൊണ്ട് വെച്ചതും സിദ്ധു അമ്മയെ പതിയെ അതിലേക്ക് ഇരുത്തി... വൈഗ അവന്റെ പ്രവൃത്തികളെല്ലാം സസൂക്ഷ്മമം വീക്ഷിച്ചു...വീൽചെയറിൽ ഇരിക്കുന്നത് സിദ്ധാർഥിന്റെ അമ്മയായിരിക്കും എന്ന് അവരുടെ ശരീര ഘടനയിൽ നിന്ന് അവൾ മനസ്സിലാക്കി... സിദ്ധാർഥ് വീൽചെയർ ഉരുട്ടി  ഉമ്മറത്തെ കോലായിലേക്ക് കയറ്റി... അമ്മായി മുഖത് വരുത്തി തീർത്ത ചിരിയോടെ അവർക്കരികിൽ വന്നു നിന്നതും സിദ്ധാർഥിന്റെ അമ്മയും മര്യാദയോടെഒന്ന് ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അമ്മായിയെയും ശേഷം ഇത്തിരി മാറി നിൽക്കുന്ന വൈഗയേയും നോക്കി... "ഞങ്ങളെ മനസ്സിലായോ...?"ചിരിയോടെയുള്ള സിദ്ധുവിന്റെ അമ്മയുടെ ചോദ്യത്തിൽ അമ്മായി പറയാൻ മുട്ടി നിൽക്കും പോലെ മറുപടി കൊടുത്തു. "പിന്നെ മനസ്സിലാകാതെ... കൈലാസത്തിൽ സേതു ലക്ഷ്മിയമ്മയെ അറിയാത്ത ആരെങ്കിലും ഉണ്ടോ ഈ നാട്ടിൽ..." "അമ്പിളിക്ക്  ഞങ്ങൾ വന്നത് എന്തിനാണെന്ന് മനസ്സിലായോ... മോള് വല്ലതും പറഞ്ഞോ..?"ചോദ്യം അമ്മായിയോട് ആയിരുന്നെങ്കിലും നോട്ടം വൈഗക്ക് നേരെയായിരുന്നു... "ഓഹ്... ഇവളെന്ത് പറയാൻ ഞാൻ ഇവള്ടെ പെറ്റതള്ളയൊന്നും അല്ലല്ലോ... അത്രയൊക്കെ മതി എന്ന് കരുതിക്കാണും... അവിടേയും ഇവിടെയും തൊടാതെ എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞു... പിന്നെ സിദ്ധാർഥൻ  സാറ് കൊടുത്തതായിരിക്കാം കുറച്ച് പൈ..." "അമ്മായി..."വൈഗയുടെ വിളിയിൽ അവർ പറയാൻ വന്നത് പാതിവഴിയിൽ നിർത്തി...അവരുടെ വായിൽ നിന്നും അരുതാത്തത് എന്തെങ്കിലും വീഴുമോ എന്നവൾ ഒരു വേള ഭയന്നു... സിദ്ധുവിന്റെ മനസ്സിലും അത് തന്നെയായിരുന്നു. കാശിന്റെ കാര്യം എങ്ങാനും അമ്മയറിഞ്ഞാൽ.. പിന്നെ കഴിഞ്ഞു...എന്ത് കാരണം പറഞ്ഞു കൊണ്ടാണ് സിദ്ധു അമ്മയെ കൂട്ടികൊണ്ട് വന്നിട്ടുള്ളത് എന്നറിയില്ല... അന്ന് ഒപ്പിട്ട് പൈസയും വാങ്ങിച്ചു പോരും നേരം വീട്ടുകാരെ കുറിച്ചും ചോദിച്ചില്ല... അല്ലെങ്കിലും അതിന്റെ ആവശ്യം എന്താണെന്നായിരുന്നു അപ്പോൾ മനസ്സിൽ... അത് കൊണ്ടൊക്കെ തന്നെ സംസാരവും അതിനനുസരിച്ചേ പറ്റൂ... തന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും ഒരു പിഴവ് വരാൻ പാടില്ല... വൈഗയുടെ ചിന്തയിൽ അതെല്ലാമായിരുന്നു... എല്ലാവരുടേയും നോട്ടം അവൾക്ക് നേരെയായി... വൈഗ സിദ്ധുവിനെ ഒന്ന് നോക്കി സേതുലക്ഷ്മിയമ്മക്ക് അരികിലേക്ക് ചുവടുകൾ വെച്ചു...അരികിൽ വന്നു അവരുടെ വീൽചെയറിനരികിൽ മുട്ട് കുത്തിയിരുന്നു... "അമ്മ... അങ്ങനെ വിളിക്കാമോ എന്നറിയില്ല... എന്നാലും എന്റെ അമ്മയോളം പ്രായമുള്ള നിങ്ങളെ അങ്ങനെ വിളിക്കാതിരിക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയുന്നില്ല... അമ്മായിനോട് ഒന്നും ചോദിച്ചിട്ട് കാര്യമില്ല... ഇതിനെ കുറിച്ചൊന്നും അമ്മായിക്കറിയില്ല..." സേതുലക്ഷ്മിയമ്മ തന്റെ മുന്നിൽ മുട്ടുകുത്തി ഇരിക്കുന്ന തുളസിക്കതിരിന്റെ നൈർമല്യമുള്ള പെൺകുട്ടിയേ അവർ കണ്ണിൽ നിറഞ്ഞ തിളക്കത്തോടെ നോക്കി... എന്തിനോ വേണ്ടി അവരുടെ മിഴികളിൽ ഒരു നീർത്തിളക്കമുണ്ടായി... ************************** Part 13 എന്റെ സിദ്ധുവിന്റെ സെലെക്ഷൻ തെറ്റിയിട്ടില്ല.."അവളുടെ മുഖത്തൂടെ ഒന്ന് തഴുകി അവർ വാത്സല്യത്തോടെ പറഞ്ഞു... "എന്ത് തന്നെയായാലും മക്കളെ നിങ്ങൾ ഞങ്ങൾ വീട്ടുകാരോട് ചോദിക്കാതെ ഇങ്ങനൊരു തീരുമാനം എടുത്തത് ശരിയായില്ല..."കുറ്റപ്പെടുത്തും പോലെ സേതുലക്ഷ്മിയമ്മ പറഞ്ഞതും ഇനിയങ്ങോട്ട് ഈ അമ്മയെ കൂടെ താൻ വഞ്ചിക്കേണ്ടേ എന്നോർത്ത് കൊണ്ട് അവളുടെ ഉള്ള് നീറി... അവളുടെ നോട്ടം സിദ്ധുവിന്റെ നേരെയായി... വൈഗ തന്നെ മുഖമുയർത്തി നോക്കുന്നത് കണ്ടതും അവൻ മുഖം തിരിച്ചു... "അവനെ നോക്കേണ്ട കുട്ടി.. അവനല്ലേ അമ്മയോട് പറഞ്ഞത്... ഇന്നലെ ഈ നേരം വരെ അവൻ എന്നോട് നിങ്ങൾ രണ്ടും ആരും അറിയാതെ വിവാഹം കഴിക്കുന്നതിനെ കുറിച്ച് ഒരക്ഷരം പോലും പറഞ്ഞിട്ടില്ല... ഞാൻ അറിഞ്ഞത് എന്റെ ആങ്ങള പറഞ്ഞിട്ടാണ്... അവന്റെ മകൻ സന്ദീപും ഇവനും വലിയ കൂട്ടാണ്... അങ്ങനെ അറിഞ്ഞതായിരിക്കാം അവൻ..."അവളുടെ നോട്ടം കണ്ട് സേതുലക്ഷ്മിയമ്മ പറഞ്ഞതും വൈഗ അവരെ നോക്കി.... "ഇനിയെന്തായാലും നിങ്ങൾ നാളെ കഴിഞ്ഞാൽ വിവാഹം കഴിക്കാൻ തീരുമാനിച്ച സ്ഥിതിക്ക് നമുക്ക് അത് നാലാളെ അറിയിച്ചു കൊണ്ട് നടത്താം.. എന്താ അമ്പിളി... അതല്ലേ അതിന്റെ ശരി... "അത് തന്നെയാ എന്റെ സേതുലക്ഷ്മിയമ്മേ ശരി... നമ്മളെ കൊണ്ട് വലിയ കല്യാണമൊന്നും കൂട്ടിയാൽ കൂടില്ലെങ്കിലും നാലാൾക്ക് സദ്യ കൊടുക്കാനുള്ളതൊക്കെയുണ്ട്..."വൈഗ നൽകിയ പൈസ മനസ്സിൽ കണ്ടിട്ടായിരുന്നു അമ്മായി അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്... "അതൊന്നും വേണ്ട... ചിലവുകൾ എല്ലാം ഞങ്ങൾ നോക്കിക്കോളാം.. അതിനെ കുറിച്ചൊന്നും അമ്പിളി പേടിക്കേണ്ട... മോളേയും കൊണ്ട് സമയത്തിന് അമ്പലത്തിൽ എത്തിയാൽ മതി..." സേതുലക്ഷ്മിയമ്മ പുഞ്ചിരി കൈവിടാതെ പറഞ്ഞു. "എന്താ സിദ്ധു... നിനക്ക്  എതിരഭിപ്രായം  വല്ലതുമുണ്ടോ...?"ഗൗരവത്തോടെയുള്ള ചോദ്യത്തിൽ സിദ്ധു ഇല്ലെന്ന പോലെ അമർത്തിയൊന്ന് മൂളി... "ഉം... എങ്കിൽ ഞങ്ങളിറങ്ങാണ്... അപ്പോൾ എല്ലാം പറഞ്ഞ പോലെ..."സേതുലക്ഷ്മിയമ്മ എല്ലാം ഒന്നും കൂടെ ഓർമിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് സിദ്ധുവിന് നേരെ നോക്കി... "അയ്യോ ചായയൊന്നും കുടിക്കാതെ..." അതിനിയും ആവാലോ അമ്പിളി... ഇപ്പോൾ ഇറങ്ങട്ടെ... അവർ പോകാൻ തുനിയുകയാണെന്ന് കണ്ടതും അമ്പിളി വേഗത്തിൽ പറഞ്ഞു... വൈഗ വേഗം സേതുലക്ഷ്മിയമ്മക്കരികിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു... "പോകട്ടെ മോളേ... ഇനി അമ്പലത്തിൽ വെച്ച് കാണാം... നാളെ വസ്ത്രങ്ങളും ആഭരണങ്ങളും എല്ലാം ആയി സിദ്ധുവിനെ പറഞ്ഞു വിടാം... മടിയൊന്നും കൂടാതെ വാങ്ങിച്ചോണം..."അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് സ്നേഹത്തോടെ അവർ പറഞ്ഞതും അവരെ കബളിപ്പിക്കുന്നതോർത്ത് അവൾക്ക് വല്ലായ്മ തോന്നി... അവൾ വെറുതെയൊന്ന് മൂളിയതേയുള്ളൂ... സിദ്ധു അമ്മയെയും കൊണ്ട് കാറിനരികിലേക്ക് പോയി... അവിടെയെത്തിയതും സിദ്ധു അമ്മയേ ഡോർ തുറന്നു വെച്ച കാറിനുള്ളിലേക്ക് ഇരുത്തി സീറ്റ് ബെൽറ്റ്‌ ഇട്ടുകൊണ്ട് കാറിന്റെ ഡോർ അടച്ചു... അമ്മയോട് ഇപ്പോൾ വരാമെന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവൻ വൈഗയും അമ്മായിയും തനുവും നിൽക്കുന്നിടത്തേക്ക് നടന്നു... "വൈഗാ... പ്ലീസ് come"അവൻ ഗൗരവത്തോടെ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് കുറച്ചപ്പുറേ കാണുന്ന മരച്ചുവട് ലക്ഷ്യം വെച്ചു നടന്നു... അവനെന്താണ് പറയാനുള്ളത് എന്നറിയാനായി അവളും.... ************************** അഭിപ്രായം പ്ലീസ്