ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6BNqNzw?d=n&ui=v64j8rk&e1=c💞ദേവനന്ദിനി.... Part 69💞 അവളുടെ പ്രണയമയൂഖങ്ങൾ എരിയുന്ന സരസിജനയനങ്ങളിലേക്ക് നോട്ടമയക്കുമ്പോൾ അവന്റെ മനസ്സിലും പ്രണയത്തിൻ കൃപീടപാലകല്ലോലിനികൾ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി…. അവന്റെയോഷ്ഠങ്ങൾ പതിയെ അവളുടെ നെറ്റിയിലും മിഴികളിലും കപോലങ്ങളിലും മുദ്രകൾ പതിപ്പിച്ചതിനു ശേഷമവളുടെ അധരങ്ങളിൽ വിശ്രമിച്ചു…. തന്റെയിണയെ കണ്ടെത്തിയ അവന്റെയധരങ്ങൾ അവളുടെ രുധിരം തുടിക്കുന്ന ദന്താംബരങ്ങളിൽ നിറഞ്ഞ മകരന്ദകണങ്ങളെ നുകരുവാൻ തുടങ്ങി… അല്പനിമിഷങ്ങളിലെ അധരപാനത്തിനു ശേഷമവരുടെ അധരങ്ങൾ വേർപ്പെട്ടു. രുദ്രൻ ഗൗരിയുടെ മിഴികളിലേക്ക് തന്റെ നോട്ടമയച്ചു. മന്ദാക്ഷമുഖിയായ അവളുടെ വദനമാകെ പീതകാവേരവർണ്ണമണിഞ്ഞിരുന്നു... അവളവനെ നോക്കിയൊന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു... "നന്ദു…നമുക്ക് വേഗമിറങ്ങാം…സ്റ്റേയിൽ പോയി ഒന്നു റെസ്റ്റെടുക്കുകയുമാവാം"....രുദ്രൻ പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഗൗരിയോട് മൊഴിഞ്ഞു.. ഗൗരി സമ്മതമെന്ന് തലയാട്ടി… വൈകാതെ അൽപനേരം കൊണ്ട് ആ കോട്ട മുഴുവൻ ചുറ്റിക്കണ്ട് ഇരുവരും താഴെക്കിറങ്ങി തങ്ങളുടെ ബൈക്കിൽ സ്റ്റേയിലേക്ക് തിരിച്ചു…. 🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸 ഉച്ചയോടടുത്ത നേരത്ത് സ്റ്റേയിൽ എത്തുന്നതിനു മുമ്പ് ഭക്ഷണം കഴിക്കുവാ തീരുമാനിച്ച രുദ്രനും ഗൗരിയുമൊരു കുഴപ്പമില്ലാത്ത റെസ്റ്റോറന്റിൽ കയറി… എല്ലാം ആസ്വദിച്ചു കഴിയ്ക്കുന്ന ഗൗരിയെ കണ്ട രുദ്രനൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ അവളെയും നോക്കിയിരുന്നു… "ദേവേട്ടാ…ദേവേട്ടനെന്താ കഴിക്കാത്തത് "…? താൻ കഴിക്കുന്നത് നോക്കിയിരിക്കുന്ന രുദ്രനെ നോക്കിയൊരു പുഞ്ചിരിയോടെയവൾ ചോദിച്ചു.. "ഒന്നുമില്ല നന്ദു… താൻ കഴിക്കുന്നത് കാണുമ്പോൾ തന്നെയെന്റെ മനസ്സ് നിറയുന്നു. പിന്നെ താൻ കഴിക്കുമ്പോൾ കോളേജിലെ ആദ്യത്തെ ദിവസത്തെ തന്റെ പോളിംഗ് ഓർമ വരുന്നു "…രുദ്രനൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ മറുപടി നൽകി… ഗൗരി രുദ്രനെ നോക്കിയൊന്ന് ചിരിച്ചു… "അതിന്റെ തലേ ദിവസം പിന്നെ ജീവിതത്തിൽ മറക്കാൻ പറ്റാത്ത ഒരു സംഭവമാണല്ലോ"…ഗൗരിയൊരു കള്ളച്ചിരിയോടെ രുദ്രനോട് മൊഴിഞ്ഞു… "അങ്ങനെ നടന്നത് കൊണ്ട് ഇവിടെയെത്തി നിൽക്കുന്നു. എനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല അന്നാ വെടിക്കെട്ട് നടന്നില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ നമ്മളിത് പോലെ ഇവിടിരിക്കുമെന്ന്…തനിക്കെന്താണ് തോന്നുന്നത് നന്ദു"…രുദ്രൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു… "അന്നത് പോലെ വെടിക്കെട്ട് നടന്നില്ലെങ്കിൽ ഒരുപക്ഷെ അന്ന് നമ്മൾ അടുക്കിലായിരുന്നു. പക്ഷേ ദേവേട്ടനെ എനിക്ക് പറഞ്ഞിട്ടുള്ളതായത് കൊണ്ട് അന്നല്ലെങ്കിൽ വേറൊരു ദിവസം നമ്മൾ തമ്മിലടുക്കാനുള്ള അവസരം വന്നേനെ"…ഗൗരി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് മറുപടി കൊടുത്തു… രുദ്രനവൾ പറഞ്ഞത് കേട്ടൊന്നു മന്ദഹസിച്ചു… "ദേവേട്ടാ…ഇവിടെ വന്നപ്പോൾ മുതൽ ചോദിക്കണമെന്ന് വിചാരിക്കുന്നു. പാക്കേജ് വാട്ടർ അല്ലാതെ ഇവിടുത്തെ സാധാരണ വെള്ളം വായിൽ വയ്ക്കാൻ കൊള്ളില്ലല്ലോ.." ഗൗരി തന്റെയൊരു കണ്ടെത്തൽ രുദ്രനോട് വിവരിച്ചു… "ഇവിടുത്തെ വെള്ളത്തിന്റെ ടേസ്റ്റ് നമുക്ക് പിടിക്കില്ല. ഇപ്പോൾ എത്രയോ ഭേദമാണ്. തനിക്കറിയുമോ ആദ്യമൊക്കെ ഇവിടുത്തെ പാക്കേജ് വാട്ടർ പ്രധാനപ്പെട്ട കമ്പനികളുടെ അല്ലാത്തതിനും ഒന്നിനും കൊള്ളാത്ത രുചിയായിരുന്നു. ഒരിക്കൽ ഇവിടെ വന്നിട്ട് ഭക്ഷണത്തിന്റെ കൂടെ എനിക്ക് സ്പ്രൈറ്റ് കുടിക്കേണ്ടി വന്നിട്ടുണ്ട്""…രുദ്രൻ തന്റെ പഴയ ഓർമ്മകൾ അയവിറക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.. ഗൗരിയൊരു അമ്പരപ്പോടെ എല്ലാം കേട്ടിരുന്നു… "ദേവേട്ടാ…ഈ യാത്രയിൽ നമ്മൾ ഏതൊക്കെ രീതിയിൽ ഉള്ള വ്യത്യസ്തമായ രീതിയിൽ കഴിക്കുന്ന ഭക്ഷണങ്ങൾ കഴിച്ചു അല്ലെ…ഒന്നും നാവിൽ നിന്നും പോകുന്നില്ല. വീണ്ടും കഴിക്കുവാൻ തോന്നുന്നു പലതും"....ഗൗരി രുദ്രനോട് മൊഴിഞ്ഞു.. "നന്ദു….നമ്മൾ യാത്ര ചെയുന്നതിന്റെ ഉദ്ദേശ്യവും അതാവണം. പോകുന്ന സ്ഥലത്തെ കുറിച്ച് അറിയുക, അവിടുത്തെ ഭക്ഷണരീതികൾ അറിയുക, പിന്നെ വ്യത്യസ്ത രുചികൾ ആസ്വദിക്കുക, പിന്നെ ആ സ്ഥലങ്ങളുടെ ചരിത്രപരവും സാംസ്കാരികപരവുമായ കാര്യങ്ങൾ അറിയുക ഇതൊക്കെയാണ് ഒരു യാത്രയിലൂടെ നമ്മൾ നേടേണ്ടത്"… രുദ്രൻ വിവരിച്ചു... ഗൗരി രുദ്രൻ പറയുന്നതെല്ലാം ശ്രദ്ധയോടെ കേട്ട് അതൊക്കെ ശരി വച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.. "നന്ദു… വേറൊരു കാര്യം ചോദിക്കുവാൻ മറന്നു. താനെങ്ങനെയാണ് ഹിന്ദി പഠിച്ചത്. പണ്ട് ഒരു ഹിന്ദി സിനിമയ്ക്ക് പോയപ്പോൾ തനിക്ക് ട്രാൻസ്ലേറ്റ് ചെയ്തു ഞാനൊരു പരുവമായത് എനിക്കിപ്പോഴുമൊർമയുണ്ട്. നീയാദ്യമായി വന്ന ദിവസം ആയിയോടും ഹരിയണ്ണയോടും മാമുവിനോടും ഒക്കെ ഹിന്ദി സംസാരിക്കുന്നത് കേട്ട് ഞാനൊന്നമ്പരന്നു"...രുദ്രൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഗൗരിയോട് തിരക്കി.. "അത് ചെന്നൈയിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് കിട്ടിയ റൂംമേറ്റ്‌ ഒരു ഹിന്ദിക്കാരിയായിരുന്നു. പിന്നെ അവളുടെ കൂടെയായിരുന്നു ബാംഗ്ലൂരും. അവൾ അവിടെ സെറ്റിൽഡ് ആണ്. ബാക്കി പിന്നെ ബാംഗ്ലൂർ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് നടത്തുമ്പോഴും പഠിച്ചെടുത്തു"… ഗൗരി പുഞ്ചിരിയോടെ മൊഴിഞ്ഞു... "അതേതായാലും നന്നായി".. രുദ്രൻ അവളെ അഭിനന്ദിച്ചു കൊണ്ട് മൊഴിഞ്ഞു.. "പക്ഷേ… ദേവേട്ടന്റെ അടുത്തെത്തിയപ്പോൾ തോന്നുന്നു ഹിന്ദി അറിഞ്ഞില്ലേലും കുഴപ്പമില്ലായിരുന്നു എന്ന്"… ഗൗരിയുടെ മുഖത്തൊരു കള്ളച്ചിരി വിടർന്നു… "അതെന്താ അങ്ങനെ തോന്നാൻ"…? രുദ്രനൊരു ആകാംഷയോടെ ചോദിച്ചു.. "എന്റെ കൂടെ നാലഞ്ച് ഭാഷ സംസാരിക്കുന്ന ദേവേട്ടാനുള്ളപ്പോൾ ഞാൻ പ്രത്യേകിച്ച് പഠിക്കേണ്ടതില്ല എന്നെനിക്ക് തോന്നിപ്പോയി"...ഗൗരിയതും പറഞ്ഞുറക്കെ ചിരിച്ചു… രുദ്രനും അവളുടെ കൂടെക്കൂടി ചിരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു… 🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸 ഉച്ചഭക്ഷണത്തിനു ശേഷമൽപ്പമൊന്ന് വിശ്രമിച്ചതിനു ശേഷം രുദ്രനും ഗൗരിയും ഒരു മൂന്ന് മണിയോടെ സ്റ്റേയിൽ നിന്നുമിറങ്ങി അവരുടെ അന്നത്തെ അടുത്ത ടൂറിസ്റ്റ് സ്പോട്ടായ അന സാഗർ തടാകത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു… സ്റ്റേയിൽ നിന്നുമേകദേശം പത്ത് മിനിറ്റിൽ കൂടുതലെടുത്ത് അന സാഗറിനോട് ചേർന്നുള്ള സുഭാഷ് പാർക്കിലെത്തി. പാർക്കിന്റെ പുറത്തുള്ള യാർഡിൽ വണ്ടി നിർത്തി രുദ്രനും ഗൗരിയും ഇറങ്ങി പാർക്കിന്റെ പ്രധാനകവാടത്തിന് നേരെ നടന്നു… ടിക്കറ്റ് എടുത്ത് കവാടം കടന്നു ഇരുവരും ഗാർഡനകത്തേക്ക് കയറി പതിയെ മുന്നോട്ട് നടക്കാൻ തുടങ്ങി… "ദേവേട്ടാ"…രുദ്രന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ചു ഗാർഡന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ ഗൗരി വിളിച്ചു… രുദ്രൻ എന്താണെന്ന് അവളോട് തിരക്കി.. "ദേവേട്ടാ…ഈ പാർക്കിന്റെ പേര് സുഭാഷ് ഗാർഡൻ എന്ന് തന്നെയാണോ കാരണം ഇതിലെ ചില നിർമ്മിതികളും പിന്നെ ആ കവാടവുമൊക്കെ സ്വാതന്ത്ര്യം കിട്ടുന്നതിനും എത്രയോ വർഷം മുമ്പേയുള്ള പോലെ തോന്നുന്നു. മുഗളന്മാരുടെ കാലത്തുള്ള ചില കവാടങ്ങൾ പോലെ തോന്നുന്നു ഈ കവാടം"… ഗൗരി പാർക്കിൽ കയറിയപ്പോൾ തൊട്ട് തനിയ്ക്ക് തോന്നിയ ചില സംശയങ്ങൾ രുദ്രന്റെ മുമ്പിൽ നിരത്തി… "ദൗളത് ബാഗ് എന്നാണ് ഇതിന്റെ പേര്. സുഭാഷ് പാർക്കെന്നു പിന്നീട് പേര് മാറ്റിയതാണ്. ഈ ഗാർഡൻ നിർമിച്ചത് മുഗൾ ചക്രവർത്തി ജഹാംഗീർ ആണ്. അത് കൊണ്ട് നമുക്കിഷ്ടമുള്ളത് ഏതു പേരാണോ അത് വിളിക്കാം"…രുദ്രൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഗൗരിയുടെ സംശയത്തിന് മറുപടി നൽകി… "അതാണ് എനിക്കും സംശയം തോന്നിയത്. ദൗളത് ബാഗ് എന്ന് എവിടെയോ വായിച്ച ഒരോർമ. അതെവിടെയാണെന്നു ഞാൻ ചോദിക്കുവാനിരിക്കുകയായിരുന്നു"...ഗൗരിയൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ മൊഴിഞ്ഞു.. ഗാർഡനു അകത്തേക്ക് കടന്നപ്പോൾ മനോഹരമായ നടപ്പാതയും ഇരുവശങ്ങളും സുന്ദരമായി വെട്ടിയൊതുക്കി തയ്യാറാക്കിയ ബുഷ് ചെടികളും പച്ചപരവതാനി വിരിച്ച പുത്തകിടികളും കണ്ടു തുടങ്ങി. ഒരു വലിയ പ്രദേശമാകമാനം പടർന്നു കിടക്കുന്ന ഗാർഡനിൽ ബോൻസായി മരങ്ങൾ നട്ടു പിടിപ്പിച്ചത് നയനമനോഹരമായ കാഴ്ച തന്നെയായിരുന്നു… "ദേവേട്ടാ…ആ പുൽത്തകിടിയിൽ ഇരിക്കാൻ തോന്നുന്നു. കുറച്ച് നേരം അവിടിരുന്നിട്ട് പോയാൽ പോരേ നമുക്ക് "…? പുൽത്തകിടിയുടെ മനോഹാരിതയിൽ മനം കുളിർന്നപ്പോൾ ഗൗരി രുദ്രനോട് ചോദിച്ചു… "നന്ദു…ഈ ഗാർഡൻ മുഴുവനെന്നവണ്ണം പുൽത്തകിടിയാണ്. അതിനിടയിലൂടെ ആണ് ഈ നടപ്പാതകളും പിന്നെ ചിലയിടത്തൊക്കെ ഇരിപ്പിടങ്ങളുമൊക്കെ തയ്യാറാക്കിയേക്കുന്നത്. നമുക്ക് വിശാലമായ ഈ ഗാർഡൻ ചുറ്റിക്കണ്ടിട്ട് തടാകത്തിന്റെ കരയിലും ഒന്ന് പോയതിനു ശേഷം ഇവിടെയെവിടെയെങ്കിലും താൻ പറഞ്ഞ പോലെ ഇരിക്കാം "…രുദ്രൻ ഗൗരിയുടെ ചുമലിൽ പിടിച്ചു തന്നോടൊന്ന് ചേർത്തു കൊണ്ട് മറുപടി നൽകി… രുദ്രന്റെ മറുപടിയിൽ സംതൃപ്തയായ ഗൗരി പുഞ്ചിരിയോടെ സമ്മതമെന്ന് തലയിളക്കി… മുന്നോട്ട് നടക്കുന്തോറും വീണ്ടും അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്ന കാഴ്ചകളായിരുന്നു ഇരുവരെയും എതിരേറ്റത്. ഗാർഡനിൽ പലയിടത്തും ഇടയ്ക്കിടെയായി ചെറിയ ജലധാരകളും മറ്റുമായി ഒരു സന്ദർശകന്റെ മനസ്സ് നിറക്കുന്ന കാഴ്ചകൾ… ഓരോ അടി വയ്ക്കുമ്പോഴും അടുത്ത് വരുന്ന ജലധാരകളുടെയും മറ്റുമടുത്തെത്തുമ്പോൾ ഗൗരി അതിന്റെ ദൃശ്യങ്ങൾ ക്യാമറയിൽ പകർത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു. രുദ്രനെയും കെട്ടിപ്പിടിച്ചു പല സ്ഥലങ്ങളിലും അവൾ സെൽഫികളുമെടുത്ത് കൊണ്ടിരുന്നു… പിന്നെയും മുന്നോട്ട് നടന്നപ്പോൾ ഒരു ചെറിയ ബോട്ടിങ് സ്പേസ് കണ്ടപ്പോൾ ഇരുവരും അവിടെ നിന്നു. അവിടെ നിന്നും തങ്ങളുടെ ചിത്രങ്ങളെടുത്ത ശേഷം മുന്നോട്ട് നടന്ന രുദ്രനും ഗൗരിയും വലിയൊരു ജലധാരയുടെ മുന്നിലെത്തി... "ദേവേട്ടാ…ഈ ഗാർഡനിലോട്ട് കയറുമ്പോൾ കരുതിയില്ല ഇതിനകം ഇത്ര വിശാലവും നയനമനോഹരവുമായിരിക്കുമെന്ന്. ഇതിപ്പോൾ മുഴുവൻ കണ്ടു തീർക്കണമെങ്കിൽ അര ദിവസത്തിൽ കൂടുതൽ വേണമെന്ന പോലെയാണല്ലോ"...ഗാർഡന്റെ വലിപ്പവും അതിനകത്തെ മറ്റു ചിലതും കണ്ട് അത്ഭുതത്തിൽ ഗൗരി രുദ്രനോട് ചോദിച്ചു... "എല്ലാം കണ്ടു തീർക്കണമെങ്കിൽ താൻ പറഞ്ഞത് പോലെ ഒരുപാട് സമയം വേണ്ടി വരും. പിന്നെ സായാഹ്നം ചെലവഴിക്കുവാൻ പറ്റിയ നല്ലൊരു സ്ഥലമാണ് ഇത്. അത് കൊണ്ട് സന്ദർശകരും ഒരുപാടുണ്ടാകും മിക്ക സമയത്തും. അത് കൊണ്ട് നമുക്ക് ഇതിനകം ഒന്നോടിച്ചു കണ്ടിട്ട് തടാകത്തിന്റെ കരയിലോട്ട് പോകാം അവിടെ ഒരു ചരിത്ര നിർമ്മിതി തനിക്ക് കാണിച്ചു തരാനുണ്ട്. അതിന് ശേഷം തന്റെ ആഗ്രഹം പോലെ പുൽത്തകിടിയിൽ ഇരുന്നിട്ട് നമുക്ക് പോകാം….പോരേ"…രുദ്രൻ ഗൗരിയോട് തന്റെ പ്ലാൻ വിവരിച്ചു കൊണ്ട് മറുപടി നൽകി.. "എല്ലാമെന്റെ ദേവേട്ടന്റെ പ്ലാൻ പോലെ"....ഗൗരി ഒരു ചിരിയോടെ മൊഴിഞ്ഞു കൊണ്ട് അവനോടൊന്ന് കൂടി ഒട്ടി നിന്നു… ജലധാരയുടെ അടുത്ത് നിന്നും ഇഴുകി ചേർന്നിരുവരുടെയും ചിത്രങ്ങൾ പകർത്തുമ്പോൾ രുദ്രൻ മുമ്പിവിടെ വന്നതോർത്തു… ആദ്യമായ് ഈ സിറ്റിയിൽ വന്നപ്പോഴായിരുന്നു ഈ ഗാർഡനിൽ കയറിയത്. അന്ന് ഈ ജലധാരയും പച്ചപ്പുൽത്തകിടിയുമൊക്കെ മനസ്സിന് വിരസതയായിരുന്നു സമ്മാനിച്ചതെങ്കിൽ ഇന്നതേ ദൃശ്യങ്ങൾ കണ്ണിനു കുളിർമ്മ പകരുന്നു. ഇവയ്ക്കൊക്കെ ഈ മനോഹാരിത അന്നുമുണ്ടായിരുന്നു പക്ഷേ ആത്മാവ് നഷ്ടപ്പെട്ടിവിടെ വന്നപ്പോൾ ഒന്നിനും ആ മനോഹാരിത തോന്നിയില്ല. ഇന്ന് മനസ്സിലാവുന്നു തന്റെ ആത്മാവ് തന്നെ നന്ദുവായിരുന്നു എന്ന്…. രുദ്രന്റെ മനസ്സ് പ്രണയാർദ്രമായി മാറിയപ്പോൾ അതൊരു ചുംബനമായി ഗൗരിയുടെ നെറ്റിയിൽ പതിഞ്ഞു. ഒരു നറുപുഞ്ചിരിയോടെ ഗൗരിയവന്റെ പ്രണയമുദ്രയേറ്റ് വാങ്ങി അവനോടൊന്നു കൂടി ഇഴുകി ചേർന്നു നടന്നു… "ദേവേട്ടാ…ദേവേട്ടനിപ്പോൾ ഇതിനു മുമ്പ് വന്നപ്പോഴുള്ള അവസ്ഥ ഓർത്തല്ലേ "…? ഗൗരി പ്രണയർദ്രമായൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ രുദ്രന് നേരെ തന്റെ ചോദ്യമെറിഞ്ഞു… നിറഞ്ഞ മനസ്സോടെയൊരു പുഞ്ചിരിയായിരുന്നു രുദ്രന്റെ മറുപടി… "എന്താ നന്ദു താനിപ്പോൾ അങ്ങനെ ചോദിക്കാൻ "…? രുദ്രൻ ഗൗരിയോട് ചോദിച്ചു… "ദേവേട്ടന്റെ ഈ ചുംബനത്തിലുണ്ട് ആ നിർവൃതി"…രുദ്രന്റെ നേരെ ഒരു പുഞ്ചിരിയയച്ചു കൊണ്ട് ഗൗരി മൊഴിഞ്ഞു… അവനൊന്നു കൂടിയവളെ ചേർത്തു പിടിച്ചു… നടന്നു നടന്നു അവർ ഒരു ചിൽഡ്രൻസ് പാർക്കിലെത്തി. അതിൽ കയറാൻ ഗൗരി ആഗ്രഹം പ്രകടിപ്പിച്ചപ്പോൾ രുദ്രൻ നിരുത്സാഹപ്പെടുത്താൻ നോക്കി… "നന്ദൂ … അത് കുട്ടികൾക്കുള്ളതാണ്. നമ്മളെ പോലെ വലിയവർക്കുള്ള ഒന്നും അതിൽ കാണില്ല"…..രുദ്രൻ ഗൗരിയോട് പറഞ്ഞു... "ദേവേട്ടാ….സമ്മതിച്ചു.. നമ്മൾ വലിയവർക്ക് ഉള്ളതൊന്നും ചിലപ്പോൾ കാണില്ലായിരിക്കും എന്ന് കരുതി ഒന്നു കയറി നോക്കുന്നത് കൊണ്ട് കുഴപ്പമില്ലല്ലോ. പിന്നെ നമ്മുടെ കുട്ടികളെ ഭാവിയിൽ കൊണ്ട് വരുമ്പോൾ അവർക്ക് പറ്റിയ എന്തൊക്കെയാ ഇവിടുള്ളതെന്നു ഇപ്പോഴേ നോക്കി വയ്ക്കാലോ"…ഒരു കുസൃതിച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞ ഗൗരി അവസാനവാചകം പറയുമ്പോൾ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു… "അയ്യോടാ….അപ്പോൾ നന്ദു മോള് ഭാവി തലമുറക്കുള്ള കാര്യങ്ങളും കൂടി കണക്കു കൂട്ടിയാണോ ഈ യാത്രയ്ക്ക് ഇറങ്ങിയേക്കുന്നത് "…രുദ്രൻ ഗൗരിയെ കളിയാക്കിച്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് മൊഴിഞ്ഞു... "പിന്നല്ലാതെ…നോക്കി നിൽക്കാതെ എന്നെ അകത്തൊക്കെ കൊണ്ട് പോയി കാണിക്ക് കലിപ്പാ "… ഒരു കപടഗൗരവം കലർത്തിക്കൊണ്ട് ഗൗരി രുദ്രനോടാവശ്യപ്പെട്ടു… "ഉത്തരവ് മഹാറാണി "…രുദ്രൻ മറുപടി നൽകി.. ഒരു ചിരിയോടെ ഗൗരി രുദ്രന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ചു തൂങ്ങിക്കൊണ്ട് പാർക്കിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് കയറി…. കുട്ടികൾക്ക് കളിക്കാനുള്ള സ്ലൈഡ്റും, സീസോയുമടക്കം പലതുമടങ്ങിയ ചെറിയൊരു പാർക്ക്‌. സന്ദർശനത്തിന് വന്ന കുട്ടികൾ അതിലെല്ലാം കയറി കളിക്കുന്നതും കുസൃതി കൂടുന്നതുമെല്ലാം രുദ്രനും ഗൗരിയും കണ്ടു നടന്നാസ്വദിച്ചു…. പാർക്കിനുള്ളിലെ എല്ലാം ഒന്നു ഓടിച്ചു നോക്കിയ ഗൗരിയുടെ മിഴികൾ പൊടുന്നനെ അവിടെ കുറച്ച് മാറിയുള്ള ഊഞ്ഞാലിൽ പതിഞ്ഞു… "ദേവേട്ടാ…അത് കണ്ടോ"…ഊഞ്ഞാലിനു നേരെ കൈ ചൂണ്ടിക്കൊണ്ട് ഗൗരി രുദ്രനോട് മൊഴിഞ്ഞു… "എന്തേ…ഊഞ്ഞാല് എന്റെ നന്ദു മോള് ആദ്യമായ് കാണുകയാണോ "…? ഗൗരിയെ ഒന്നു കളിയാക്കിച്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് രുദ്രൻ ചോദിച്ചു… "ആണെന്ന് കൂട്ടിക്കോ…എനിക്കതിലൊന്ന് കയറണം "… ഗൗരി മുഖത്തൊരു കുസൃതിച്ചിരി വിടർന്നു… "ആ ഊഞ്ഞാലിൽ കയറാനോ…അത് കുട്ടികൾക്കായുള്ളതാ… അതിൽ കയറാൻ മാത്രം എന്തേ ഇപ്പോൾ ഇത്രയ്ക്ക് മോഹം"…? രുദ്രനൊരമ്പരപ്പോടെ ഗൗരിയോട് ചോദിച്ചു… "അന്നാദ്യമായെന്നെ മാർകെറ്റിൽ കൊണ്ട് പോയ ദിവസം ആയിയോട് ദേവേട്ടൻ ചൊടിച്ചു കൊണ്ട് തിരക്കുന്നത് കേട്ടല്ലോ ഘോട്ടിയിലെ ഏതോ ഉദ്യാനത്തിൽ കൊണ്ട് പോയി ഊഞ്ഞാലാട്ടണോ എന്നൊക്കെ…അന്ന് അങ്ങോട്ട് പോയി ഊഞ്ഞാലാട്ടി തരാത്തതിനുള്ള ഒരു ശിക്ഷയായി കരുതിയാൽ മതി "…ഗൗരി രുദ്രനെ നോക്കിയൊന്ന് കണ്ണിറുക്കിക്കൊണ്ട് മറുപടി നൽകി… "ഓഹോ…നന്ദുമോളെല്ലാം മനസ്സിൽ ഓർത്തു നടക്കുകയാണല്ലേ. ഇക്കണക്കിനു ആക്കാലത്ത് നിന്നെ മൈന്റ് ചെയ്യാത്തതിനൊക്കെ നീ ശിക്ഷ തരുമല്ലോ"…? രുദ്രൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു… "എന്താ സംശയം…ആ ദിവസങ്ങളിൽ ദേവേട്ടൻ പെരുമാറിയതിനൊക്കെ ഞാൻ ശിക്ഷ തരുന്നുണ്ട്…ദേവേട്ടനിരുന്നു പരിതപിക്കുന്നത് കണ്ടെനിക്ക് പുളകമണിയണം"….പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഗൗരി മറുപടി നൽകി… "ആയിക്കോട്ടെ തമ്പുരാട്ടി…വാ ഇനിയെന്റെ നന്ദുമോളുടെ ആഗ്രഹം സാധിച്ചില്ലെന്ന് വേണ്ട…ഏതായാലും ഞാൻ ആട്ടിത്തരാൻ നിൽക്കുന്നില്ല കാരണം അത് തകർന്നു വല്ലോം വീണു വെറുതെ പണി വാങ്ങേണ്ടല്ലോ. താൻ പതിയെ ശ്രദ്ധിച്ചു അധികം ബലം കൊടുക്കാതെ ആടിയാൽ മതി "…രുദ്രൻ ഗൗരിയ്ക്ക് സ്നേഹപൂർവ്വമൊരു മുന്നറിയിപ്പ് നൽകിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു… ഗൗരി പുഞ്ചിരിയോടെ തലയാട്ടി… ഒരു ഊഞ്ഞാലിന്റെ അടുത്തെത്തിയപ്പോൾ ഗൗരി തന്റെ കൈയിലെ ക്യാമറ ബാഗും ഫോണും രുദ്രന്റെ കൈയിൽ കൊടുത്തു. എന്നിട്ട് ആ ഊഞ്ഞാലിൽ ഇരുന്ന് രുദ്രനെ നോക്കിയൊരു കുസൃതി നിറഞ്ഞ ചിരിയോടെ പതുക്കെ ആടുവാൻ തുടങ്ങി… കുട്ടികളുടെ ഇളക്കത്തോടെ കുസൃതികൾ കാട്ടിക്കൊണ്ട് അവൾ ഊഞ്ഞാലാടുന്നത് നിറഞ്ഞൊരു മന്ദഹാസത്തോടെ രുദ്രൻ നോക്കിയാസ്വദിച്ചു നിന്നു… തുടരും NB : ഭക്ഷത്തിന്റെ കൂടെ sprite കുടിക്കേണ്ടി വന്നത് 15 വർഷം മുമ്പ് ഞാൻ അജ്മീറിൽ പോയപ്പോഴുള്ള എന്റെ അനുഭവമാണ്. വെള്ളത്തിനു അത്രയ്ക്കും നല്ല ടേസ്റ്റ് ആയിരുന്നു. എന്റെ കാലക്കേടിനു പ്രധാനപ്പെട്ട ബ്രാൻഡ് പാക്കേജ് വാട്ടർ ഒന്നും അവിടെ കിട്ടാനില്ലായിരുന്നു. തന്തൂർ റോട്ടിയും ദാൽ തട്കയും കഴിക്കുമ്പോൾ sprite കുടിക്കേണ്ടി വന്നു....😄 ഊഞ്ഞാലാട്ടുന്ന രംഗം എന്റെ സ്വന്തം ഗൗരിയെ ചണ്ടിഗഡിലെ റോക്ക് ഗാർഡനിൽ വച്ചു ഊഞ്ഞാലാട്ടിയതിന്റെ ഓർമകൾ എഴുതുമ്പോൾ മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞത്‌ പകർത്തിയതാണ്...🙂 ഇതിൽ ഗൗരി പറയുന്ന നാലഞ്ച് ഭാഷ സംസാരിക്കുന്ന ഒരാൾ കൂടെയുള്ളപ്പോൾ ഞാനെന്തിനാ ഭാഷ പഠിക്കുന്നതെന്നു ഒരിക്കൽ എന്റെ സ്വന്തം ഗൗരിയും ചോദിച്ചിരുന്നു... 😜 കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️ #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ #📔 കഥ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ