ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6glxelG?d=n&ui=v64j8rk&e1=cമിഴിയോരങ്ങളിൽ. 30. 🎫🎫🎫🎫🎫🎫🎫🎫 രാവിലെ ജോലിക്കാരി ലളിത വന്ന് മുറ്റവും സിറ്റൗട്ടും എല്ലാം അടിച്ചു വാരിയശേഷം അടുക്കളയിലേക്ക് ചെല്ലുമ്പോൾ രുഗ്മിണി അവർക്ക് മൂന്ന് പേർക്ക് കുടിയ്ക്കാനുള്ള ചായ ഇട്ടു വച്ചിട്ടുണ്ട്. വീട്ടിൽ ജോലിയ്ക്ക് ലളിത നിൽപുണ്ടെങ്കിലും രുഗ്മിണി അവളെ കൊണ്ട് പാചകം ഒന്നും ചെയ്യിപ്പിയ്ക്കാറില്ല. അവർക്ക് സ്വന്തം കയ്യാലേ തനിയ്ക്കും മക്കൾക്കും വച്ചുണ്ടാക്കിയെങ്കിൽ മാത്രമേ ഒരു സംതൃപ്തി കിട്ടുകയുള്ളൂ. പാത്രങ്ങൾ വൃത്തിയാക്കുന്നതും, അടുക്കള തുടച്ചിടുന്നതുമായ പണികളൊക്കെ ലളിത ചെയ്യും. ലളിതയ്ക്കും അത്രയും ആശ്വാസമാണ്. ഒരു വീട്ടിലെ ഏറ്റവും ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള ജോലിയെന്നാൽ മറ്റുള്ളവർക്ക് ആസ്വാദനമായ രീതിയിൽ ആഹാരം വച്ചു വിളമ്പുക എന്നുള്ളതാണെന്ന് അവൾക്ക് അറിയാം. ആ ജോലി രുഗ്മിണി തന്നെ ഏറ്റെടുത്തു ചെയ്യുന്നതോടെ തന്റെ പകുതി ഭാരം കുറഞ്ഞ ആശ്വാസമാണ് ലളിതയ്ക്ക്. ലളിത ചായ കുടിച്ച ശേഷം അടുത്ത ജോലിയായ റൂമുകൾ തുടച്ചിടാനുള്ള പണി തുടങ്ങി. രുഗ്മിണിയാകട്ടെ രാവിലത്തെ കാപ്പിക്ക് നല്ല പൂവ് പോലുള്ള ഇഡ്ഡലി ഉണ്ടാക്കാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പിലും. അതിനിടെ മൃദുല വന്ന് താനെന്തെങ്കിലും സഹായം ചെയ്യേണ്ടതുണ്ടോ എന്ന് അമ്മയോട് തിരക്കി. ഇന്ന്‌ രണ്ടാം ശനിയാഴ്ച ആയതിനാൽ മൃദുലയ്ക്ക് ഉച്ച കഴിഞ്ഞു ട്യൂഷന് പോയാൽ മതി. രുഗ്മിണി രണ്ട് തരം ചട്നി തയ്യാറാക്കാനുള്ള ചേരുവകൾ രണ്ട് പാത്രങ്ങളിലായി എടുത്തു വച്ച ശേഷം രണ്ടും മിക്സിയിൽ ഇട്ട് വെവ്വേറെ വൃത്തിയായി അരച്ചെടുത്തുകൊണ്ട് വരാൻ അവളോട് നിർദേശിച്ചു. രാവിലെ അമ്മയുടെ അടുത്ത് വന്ന് എന്തെങ്കിലും ജോലി ചെയ്യാനുണ്ടോ എന്ന് അന്വേഷിയ്ക്കുന്നത് മൃദുലയ്ക്കും, മകളെ കൊണ്ട് ഒന്നോ രണ്ടോ കുഞ്ഞ് ജോലികൾ ചെയ്യിയ്ക്കുന്നത് രുഗ്മിണിയ്ക്കും നന്നായി സന്തോഷം തരുന്ന കാര്യങ്ങളാണ്. അമ്മ തന്നെ ഏൽപ്പിച്ച ജോലി പൂർത്തിയാക്കിയിട്ട് അവൾ തന്റെ റൂമിലേക്ക് പോന്നു. രുഗ്മിണി ഒന്നോ രണ്ടോ തവണ ഇഡ്ഡലി ചെമ്പിൽ നിന്നും ഇഡലികൾ ഹോട് പാനിലേക്ക് മാറ്റിയിട്ട് അവസാനത്തെ തട്ടിൽ മാവൊഴിച്ചു മൂടി വച്ചുകൊണ്ട് നിൽക്കുമ്പോഴാണ് ലളിത വീണ്ടും അടുക്കളയിലേക്ക് വരുന്നത്. "നിന്നെ ഏൽപ്പിച്ച പണി ഇത്ര വേഗം തീർത്തോ രമണീ നീ.. ഞാൻ വന്നു നോക്കട്ടെ കള്ളപ്പണി എടുത്തിട്ടാ നീ വന്നുനിൽക്കുന്നതെങ്കിൽ വീണ്ടും നിന്നെ കൊണ്ട് ഞാൻ റൂമുകൾ മുഴുവൻ തുടപ്പിയ്ക്കും. നോക്കിയ്ക്കോ.." "ഞാൻ മുകളിലെ മുറികളെല്ലാം തുടച്ചു കഴിഞ്ഞു മാഡം." "എങ്കിൽ പോയി ബാക്കി കൂടി പണി ചെയ്യ്.. താഴെയുള്ള റൂമുകളെല്ലാം തൂത്ത്‌ തുടയ്ക്കാനില്ലേ..." "മാഡം, അതല്ല... എനിയ്ക്കൊരു കാര്യം പറയാനുണ്ട്..." ലളിത ഹാളിന് സമീപമുള്ള സ്റ്റെയർ കെയ്സിനടുത്തേയ്ക്ക് നോക്കികൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "എന്താടീ.." രുഗ്മിണി അവൾക്ക് അഭിമുഖമായി തിരിഞ്ഞു നിന്നു. "മാഡം, ഇന്നലെ ഇവിടെ നടന്ന സംഭവം രതീഷ് സാർ അറിഞ്ഞിട്ടുണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു.." "ഇവിടെ നടന്ന സംഭവമോ. അതെന്തു സംഭവം." ലളിത എന്താണ് പറഞ്ഞു വരുന്നതെന്ന് രുഗ്മിണിയ്ക്ക് പിടികിട്ടിയില്ല. "ഇന്നലെ രാവിലെ മാഡത്തിന്റെ അച്ഛൻ പലഹാരമെടുത്തപ്പോൾ ആശമോള് തടഞ്ഞതും അതിനേ തുടർന്ന് മുത്തശ്ശൻ മാഡത്തിന്റെ അനിയത്തിയുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോയതും ഒക്കെ..." ലളിത വിശദമാക്കി. "ഇത് രതീഷ് അറിഞ്ഞെന്ന് നിനക്ക് എങ്ങിനെ അറിയാം അവൻ അതെക്കുറിച്ചു നിന്നോട് എന്തെങ്കിലും ചോദിച്ചോ.. അതോ നീ ഇന്നലെ തന്നെ അത് അവന്റെചെവിയിലേക്ക് കുടഞ്ഞിട്ടു കൊടുത്തിട്ടാണോ ഇവിടെ നിന്നും പോയത്." "അയ്യോ മാഡം.. എന്നെ വെറുതേ തെറ്റിദ്ധരിയ്ക്കല്ലേ.. ഞാനൊരിയ്ക്കലും അങ്ങിനെ ചെയ്യുകേയില്ല. തിന്നുന്ന ചോറിനോട് കൂറില്ലാത്തവളല്ല ഈ ലളിത." "പിന്നെ രതീഷ് അതറിഞ്ഞെന്ന് നിന്നോട് ആരാടീ പറഞ്ഞത്... അല്ലെങ്കിൽ പിന്നെ നീ സ്വപ്നം കണ്ടോ അക്കാര്യം.." എന്തോ ഇവളുടെ മനസിലില്ലാതെ ഇവളിങ്ങനെ പറയില്ലെന്ന് രുഗ്മിണിയ്ക്ക് അറിയാമായിരുന്നു. "മാഡം.. അവരിന്നലെ രാത്രി ഒരു മുറിയിലല്ല ഉറങ്ങിയത്... രതീഷ് സാറും ആശ മോളും.." ലളിത പതറി പ്പതറി പറഞ്ഞു. രുഗ്മിണി അത് കേട്ട് അവളെ സൂക്ഷിച്ചൊന്നു നോക്കി. "ഇതിനാണോടീ നിന്നെ ഞാൻ രാവിലെ റൂമുകൾ തൂത്ത്‌ തുടച്ചു വൃത്തിയാക്കിയിടാനായി വിട്ടത്.. നീ നേരെ കൊച്ചുങ്ങൾ കിടക്കുന്ന റൂമു ചെന്ന് തുറന്നു നോക്കിയോ.. അശ്രീകരം പിടിച്ചവളെ.." "അയ്യോ.. മാഡം, എന്നെ തെറ്റിദ്ധരിയ്ക്കല്ലേ. ഞാനവര് കിടക്കുന്ന റൂമിന്റെ അടുത്തോട്ട് പോലും പോയിട്ടില്ല..." "ഇല്ലെങ്കിൽ പിന്നെ നീയെങ്ങനെ അറിഞ്ഞെടീ അവര് രണ്ടുപേരും ഒരു റൂമിലല്ല കിടന്നതെന്ന്... നിനക്കെന്താ അത് കണ്ടു പിടിക്കാനുള്ള ദിവ്യ ദൃഷ്ടി എന്തെങ്കിലുമുണ്ടോ.." മാഡം ഞാനാപടിഞ്ഞാറ് ഭാഗത്തുള്ള റൂം അടിച്ചു തുടച്ചിടാൻ ചെല്ലുമ്പോൾ രതീഷ് സാർ ആ റൂമിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് വന്നു കിടന്നുറങ്ങുന്നത് കണ്ടു. " "രതീഷോ..." രുഗ്മിണിയുടെ നെറ്റി ചുളിഞ്ഞു. "ഹേയ്.. അവൻ രാവിലെ എങ്ങാനും അവിടേയ്ക്ക് വന്നു കിടന്നതാവും.. അല്ലാതെ... ഇല്ല..നിനക്ക് തോന്നിയതായിരിയ്ക്കും ലളിതേ.." രുഗ്മിണിയ്ക്ക് മകനെ കുറിച്ച് വേലക്കാരി വന്ന് തന്റെ അടുക്കൽ പറഞ്ഞ കാര്യം വിശ്വസിയ്ക്കുവാൻ ബുദ്ധിമുട്ട് തോന്നി. "അല്ല മാഡം.. ഇന്നലെ രാത്രി മുഴുവൻ രതീഷ് സാർ അവിടാ കിടന്നതെന്ന് തോന്നും കിടപ്പ് കണ്ടാൽ. ഞാൻ വാതിൽ തുറന്ന് നോക്കിയത് അറിയാതെ കൂർക്കം വലിച്ചുറങ്ങുവാരുന്നു.ഞാൻപെട്ടന്നിങ്ങു ഇറങ്ങി പോന്നു. തിരികെ പോരുമ്പോൾ ഞാൻ അവരുടെ ബെഡ് റൂമിന്റെ വാതിൽതള്ളി നോക്കിയെങ്കിലും അത് അകത്തു നിന്നും ലോക്ക് ചെയ്തിരിയ്ക്കുവാരുന്നു." "നീയെന്തിനാടീ വേണ്ടാത്ത കാര്യത്തിനൊക്കെ നിൽക്കുന്നത്.നിന്നോട് എന്തെങ്കിലും ജോലി ചെയ്യാൻഞാൻ പറഞ്ഞാൽ നീ അത് ചെയ്യുവല്ലേ വേണ്ടത്. അതിനുള്ള ശമ്പളമല്ലേ നീ മാസാമാസം കൈനീട്ടി വാങ്ങുന്നത്. അവര് രണ്ട് പേരും രാവിലെ രണ്ട് റൂമിൽ കിടക്കുന്നത് കണ്ടതോടെ നീയങ്ങു വിധിയെഴുതി അവര് തമ്മിൽ പിണങ്ങി പിരിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞെന്ന് അല്ലേ.. ദേ.. ഞാൻ വീണ്ടും പറയുവാ.. വേലക്കാരി വേലക്കാരിയുടെ സ്ഥാനത്ത്‌ നിൽക്കണം. കേട്ടല്ലോ.. അവൾക്ക് ഈ വീട്ടിലെഓരോ മനുഷ്യരുടെയും ജീവതത്തിൽ തലയിട്ട് ചികയാൻ എന്താ ശുഷ്‌ക്കാന്തി.. ഈ ഉത്സാഹം നീയെന്താടീ ലളിതേ വീട്ടു ജോലി ചെയ്യുമ്പോ കാണിക്കാത്തത്... ഏതായാലും നിനക്കിന്നത്തേക്കുള്ളതായല്ലോ.. ജോലി കഴിഞ്ഞു തിരിച്ച് പോകുമ്പോ ഒരു കോളാമ്പി എടുത്തു തലയിൽ വച്ച് ഇതെല്ലാം പാടിക്കൊണ്ട് പോണം കേട്ടോടി..." "ഞാൻ അത്തരക്കാരിയല്ല മാഡം. അതല്ല എന്റെ ജോലി.." "നീ അത്തരക്കാരി ആയേക്കരുതെന്നാ ഞാൻ പറഞ്ഞതിന്റെ അർത്ഥം. മനസിലായല്ലോ." രുഗ്മിണിയുടെ വാക്കുകളിലെ കനം മനസിലാക്കി ബാക്കി ജോലി കൂടി തീർക്കാൻ വേണ്ടി തിരിഞ്ഞു നടന്നുപോകുമ്പോൾരുഗ്മിണി കേൾക്കാതെലളിത പിറു പിറുത്തു:'അത് കണ്ടപ്പോ തന്നെ അങ്ങോട്ട് ചെന്ന് വിളമ്പാൻ നിന്ന എന്നെ പറഞ്ഞാ മതിയല്ലോ.. രണ്ടും തമ്മിൽ തല്ലിപ്പിരിയും അല്ലേൽ നോക്കിയ്ക്കോ.' രുഗ്മിണിയുടെ മനസ്സിൽ കോള് കൊണ്ട ഒരു സമുദ്രം ആർത്തിരമ്പി തുടങ്ങിയിരുന്നു. ലളിതയോട് അവർ അങ്ങിനെയൊക്കെ പറഞ്ഞെങ്കിലും അവർക്ക് ഉള്ളിൽ ഒരു ഭീതി തോന്നി. ലളിത പറഞ്ഞത് പോലെ ഇന്നലെ സീതാലക്ഷ്മിയേ കൊണ്ടുവിടാൻ പോയപ്പോൾ അവൾ രതീഷിനോട് എന്തെങ്കിലും പറയുകയോ അതിനേ തുടർന്ന് വീട്ടിൽ വന്ന് അവൻ ആശയെ ചോദ്യം ചെയ്യുകയോ മറ്റോ ചെയ്തു കാണുമോ... മനസിനെ ഇങ്ങനെ അസ്വസ്ഥമാകാൻ വിടുന്നതിലും നല്ലത് ആ വിവരം ഇപ്പോൾ തന്നെഅറിഞ്ഞൊരു തീർപ്പാക്കുന്നതാണെന്ന് രുഗ്മിണിയ്ക്ക് തോന്നി. അവർ രണ്ട് കപ്പുകളിൽ ചായയും എടുത്ത്‌ കൊണ്ട് മുകൾ നിലയിലെ മകന്റെ റൂമിന് മുന്നിലെത്തി വാതിലിൽ തട്ടി നോക്കി. രണ്ട് നിമിഷം ആയിട്ടും വാതിൽ തുറക്കാതായപ്പോൾ അവർ നേരെ രതീഷ് ഉണ്ടെന്ന് ലളിത പറഞ്ഞ റൂമിന് മുന്നിലേക്ക് ചെന്നു. അവിടെ പുറത്ത് നിന്ന് അവർ വാതിലിൽ മുട്ടി വിളിച്ചപ്പോൾ രതീഷ് വന്ന് വാതിൽ തുറന്നു. "നീ ഇന്നലെ ഇവിടാണോ മോനേ കിടന്നത്.. അതെന്താടാ നിനക്ക് നിന്റെ റൂമിൽ കിടക്കാൻ സ്ഥലമില്ലായിരുന്നോ." പുറത്ത്‌ നിന്ന് കൊണ്ട് അകത്തെ ബെഡിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ടാണ് രുഗ്മിണിയുടെ ചോദ്യം. "ഞാൻ മാത്രമല്ലല്ലോ അമ്മേ ഈ റൂമിൽ ഉള്ളത്.. ആശയും ഉണ്ടല്ലോ. പിന്നെന്താ.." അവൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട് രുഗ്മിണിയുടെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു. "ആശമോൾ ഇവിടുണ്ടോ. ഞാൻ കരുതിയത് നിങ്ങളുടെ ബെഡ് റൂമിൽ ഉണ്ടാവുമെന്നാ. അതുകൊണ്ട് ഞാനവിടെ തട്ടി നോക്കുകയും ചെയ്തു. തുറക്കാതായപ്പോൾ ഞാൻ കരുതി അകത്ത്‌ നിന്നും ഓടാമ്പൽ ഇട്ടിട്ടുണ്ടാവും എന്ന്." "ഞങ്ങളിന്നലെ രാത്രി ഇവിടായിരുന്നമ്മേ കിടന്നത്. ആശ കുളിയ്ക്കയാണ്. അമ്മ ആ ചായ ഇങ്ങ് തന്നേക്ക്. കുളികഴിഞ്ഞിറങ്ങിവന്ന് ആശ ചായയിട്ട് കൊണ്ട് വന്ന് തരാം എന്നാ പറഞ്ഞിരുന്നത്.." രുഗ്മിണി അവിടെ നിന്ന് ശ്രദ്ധിച്ചപ്പോൾ ബാത്റൂമിൽ ഷവറിൽ നിന്ന് വെള്ളം ചിതറിവീഴുന്ന നേർത്ത ഒച്ച കേൾക്കാമായിരുന്നു. അവർ ചായക്കപ്പുകൾ വച്ചിരുന്ന ട്രേ മകന് കൈമാറിയ ശേഷം അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങി പോന്നു. അമ്മ പോയെന്ന് ഉറപ്പായപ്പോൾ രതീഷ് ബാത് റൂം തുറന്ന് ഓൺ ചെയ്തു വച്ചിരുന്ന ഷവറിന്റെ ടാപ്പ് അടച്ചു വച്ചു. സ്റ്റെയർ ഇറങ്ങി താഴെ വന്ന ശേഷം രുഗ്മിണി ലളിത യെ പോയി കണ്ടു. ലളിത രുഗ്മിണിയുടെയും, മൃദുലയുടെയും റൂമിലുണ്ടായിരുന്ന മുഷിഞ്ഞ തുണികൾ കഴുകാനായി വാഷിംഗ് മെഷീനിൽ ഇട്ടുകൊണ്ട് നിൽക്കുകയാണ്. "നീ ചെന്ന് നോക്കുമ്പോ രതീഷ് കിടന്ന റൂമിൽ ആശമോളെ കണ്ടില്ലേടീ...അതോ നിന്റെ കണ്ണിൽ പെടാതെ ആശമോൾ ഒളിഞ്ഞ് നിന്നതാണോ." പെട്ടന്നുള്ള ചോദ്യമായതിനാൽ ഇവരെന്താണ് പറയുന്നതെന്ന മട്ടിൽ ലളിത അവരെ പകച്ചു നോക്കി. "നിന്റെ ഉണ്ടക്കണ്ണും തെള്ളിച്ചു നിന്ന് എന്നെ നോക്കാതെ ഞാൻ ചോദിച്ചതിന് മറുപടി പറയെടീ.. നീ പല പല വീടുകളിലും ജോലിയ്ക്കു പോയി വമ്പൻ വമ്പൻ അഭ്യാസങ്ങൾ പഠിച്ചവളാണെന്ന് എനിയ്ക്ക് നല്ലോണം അറിയാം ലളിതേ.. നിന്റെ ആ അഭ്യാസങ്ങൾ എടുക്കാനുള്ള കളരി ഇതല്ലെന്ന് നിന്നെ ഞാൻ ഒന്നുകൂടി ഓർമിപ്പിയ്ക്കുവാ.. ഇനിയും എന്നെയും എന്റെ കൊച്ചുങ്ങളെയും തമ്മിൽ തെറ്റിദ്ധരിപ്പിയ്ക്കുന്ന എന്തെങ്കിലും നിന്റെ വായിൽ നിന്ന് വീണിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ ലളിതേ... നീ അന്ന് വേറേ വീടന്വേഷിയ്‌ക്കേണ്ടി വരും.. ഇതൊരു തവണ കൂടി എന്നെക്കൊണ്ട് പറയിപ്പിച്ചേക്കരുത് നീ.. പറയിപ്പിക്കാതിരുന്നാൽ നിനക്ക് കൊള്ളാം." ഒരു താക്കീതിന്റെ മട്ടിൽ രുഗ്മിണി പറഞ്ഞു. "അയ്യോ മാഡം, ഞാൻ മാഡത്തെയോ മക്കളെയോ തെറ്റിദ്ധരിപ്പിയ്ക്കുന്ന ഒന്നും പറഞ്ഞിട്ടില്ല. ഇനി പറയുകയുമില്ല. രതീഷ് സാറിന്റെ കാര്യം ഞാൻ പറഞ്ഞതാണെങ്കിൽ അദ്ദേഹം ഞാൻ ചെല്ലുമ്പോ മറ്റൊരു റൂമിലാ കിടന്നതെന്നത് സത്യമാ മാഡം." "രതീഷ് സാറ് കിടന്നത് ഈ വീട്ടിൽ തന്നെയാണല്ലോ. അല്ലേ. അല്ലാതെ മറ്റൊരു വീട്ടിലെ റൂമിലൊന്നും പോയി അവൻ കിടന്നില്ലല്ലോ... നീ അവിടെ ചെന്ന് നോക്കുമ്പോ നിന്റെ കണ്ണിൽ രതീഷ് സാറ് മാത്രമേ പെട്ടുള്ളൂ അല്ലേടീ.. നീയവിടെ വേറേ ആരെയും കണ്ടില്ലേ.." "വേറേ ആര്.." ലളിത എന്തോ ഓർത്തെടുക്കും മട്ടിൽ അൽപ്പസമയം നിന്നു. "നീയങ്ങിനെ അധികം ആലോചിച്ചു തല പുണ്ണാക്കുവൊന്നും വേണ്ട. ഇനി നാട്ടുകാരുടെ ആരുടെ പേര് പറയണമെന്നാലോചിയ്ക്കുവാ നീ. ഞാൻ ചോദിച്ചത് ആ റൂമിൽ നീ നിന്റെ രതീഷ് സാറിന്റെ ഭാര്യ ആശയെ കണ്ടായിരുന്നോ എന്നാ.." "ഇല്ല.. അവിടെ വേറാരുമല്ലായിരുന്നു." "അവന്റെ അടുത്ത്‌ ആരെയും കാണാത്തതു കൊണ്ട് നീ സ്വയം അങ്ങ് തീരുമാനിച്ചു ആ റൂമിൽ വേറെയാരും ഇല്ലെന്ന്. അല്ലേ.. അതിനൊരു ബാത്റൂം ഉള്ള വിവരം നിനക്കറിയാമോടീ.. അതിന്റുള്ളിൽ ആരെങ്കിലും ഉണ്ടോ ഇല്ലയോ എന്ന് നീ ശ്രദ്ധിച്ചോ..." "ഇല്ല... അതിന്റുള്ളിൽ ആശമോൾ ഉണ്ടായിരുന്നോ.." ലളിത തനിയ്ക്ക് അബദ്ധം പറ്റിയ മട്ടിൽ നിന്നു. "എന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ കാര്യത്തിൽ ഇടപെട്ട് നീ വെറുതേ എന്റെ മനസ്സ് കലക്കാൻ നിൽക്കല്ലേ ലളിതേ.. അവര് രണ്ടും മനസ്സിൽ പോലും കാണാത്ത കാര്യങ്ങളാണ് നീ വന്ന് എന്റെ മുമ്പിൽ എഴുതിപ്പിടിപ്പിച്ചത്.. മേലിൽ ഇതാവർത്തിയ്ക്കരുത് നീ." ലളിത പെട്ടന്ന് അവർ പറഞ്ഞത് തനിയ്ക്ക് ഇഷ്ടപ്പെടാത്ത മട്ടിൽ തിരിഞ്ഞു നിന്ന് ജോലി തുടർന്നു. ലളിതയോട് കൂടുതൽ ഒന്നും സംസാരിക്കാൻ നിൽക്കാതെ രുഗ്മിണി അവളുടെ അടുത്ത്‌ നിന്നും തിരികെ പോരികയും ചെയ്തു. രാവിലെ ഒമ്പതു മണിയോടടുപ്പിച്ചു രതീഷും ആശാലതയും ചെങ്ങന്നൂരുള്ള അവന്റെ സുഹൃത്തിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് വിരുന്നിന് പോകാനായി ഇറങ്ങി വന്നു. അവർ വരുമ്പോ സ്വീകരണമുറിയിൽ ഇരുന്നു ടി വി കണ്ടുകൊണ്ടിരിയ്ക്കയാണ് മൃദുല. "നിനക്കിന്നു ക്ലാസില്ലായിരുന്നോ മിദൂ.. നീ ഞങ്ങളുടെ കൂടെ വരുന്നെങ്കിൽ വാടീ. പത്ത്‌ മിനിറ്റ് ഞങ്ങളിവിടെ വെയിറ്റ് ചെയ്യാം.." രതീഷ് അവളോട് പറഞ്ഞപ്പോൾ മൃദുല അനുവാദത്തിന് എന്ന മട്ടിൽ അമ്മയെ നോക്കി "അവൾക്ക് ഉച്ചയ്ക്ക് ട്യൂഷനുണ്ട് മോനേ. നിങ്ങൾ വരാൻ വൈകുന്നേരമാകില്ലേ. വെറുതെയെന്തിനാ അവളുടെ ക്ലാസ് കളയുന്നത്." അങ്ങനെ പറഞ്ഞെങ്കിലും രുഗ്മിണിയുടെ നോട്ടം ആശാലതയുടെ മുഖത്തായിരുന്നു. 'ഒരു ദിവസത്തെ ക്ലാസ് ഒന്നും പോയെന്ന് വച്ച് ഒരു കുഴപ്പവും വരില്ല നീ പെട്ടന്ന് റെഡിയായി വാ മിദൂ.' എന്ന് ആശാലത പറയുമെന്നാണ് രതീഷും, രുഗ്മിണിയും കരുതിയത്. . "അമ്മ പറഞ്ഞത് ശരിയല്ലേ രതീഷേട്ടാ.. വെറുതേ അവളുടെ ക്ലാസ് കളയണ്ട. നമുക്ക് പോയിട്ട് വരാം." അങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ട് ആശാലത ഇറങ്ങി കാറിന് അരികിലേക്ക് പോയി. അമ്മയുടെയും, സഹോദരിയുടെയും മുഖത്തുണ്ടായ നിരാശ കാണേണ്ടെന്ന് വച്ചിട്ടോ എന്തോ രതീഷ് പോകും മുമ്പ് പിന്നെ അവരുടെ മുഖത്തേയ്ക്ക് നോക്കിയില്ല. (തുടരും) കണ്ണൂർകാരൻ 🥰🥰🥰🥰 #✍ തുടർക്കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #📔 കഥ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ