ഭൂമിക 2 💗 9 . . ആ വലിയ നടുക്കലേക്കു കണ്ണും മനസ്സും കാലുകളും പയ്യെ അടുക്കുമ്പോൾ. ആ കൊച്ചു കുഞ്ഞിനെ വാത്സല്യത്തോടെ നോക്കി നിൽക്കുന്ന ചെറിയച്ചനെ നോക്കി അവൾ കൊച്ചിരി പല്ലു കാണിച്ചു കുണുങ്ങി ചിരിച്ചു. മയ്ഥാനത്തിന്റെ അന്തരീക്ഷത്തിലൂടെ ഒയുകി വന്ന തണുത്ത കാറ്റ് അവളുടെ കുഞ്ഞി മുടികളെ തയുകി കടന്നു പോയി. പെടുന്നനെ മാനം കാർമേഘം കൊണ്ട് ഇരുണ്ടു മൂടാൻ തുടങ്ങിയതും തന്നെ തിരികെ വിളിക്കാൻ ആയി തന്റെ അടുത്തേക്ക് ഓടി വരുന്ന ചെറിയച്ഛനെ നോക്കി. കള്ള ചിരിയോടെ കുലുസിട്ട കുഞ്ഞി കാലുകൾ തിരിഞ്ഞു മയദാനാത്തിന്റെ മണൽ തരിയിലൂടെ തിരിഞ്ഞു ഓടി. അത് കണ്ടു ആ മനുഷ്യന്റെ ഉള്ളിലെ അച്ഛന്റെ മനസ്സ് നിറഞ്ഞു ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. മഴയുടെ വരവ് മണം അറിയിച്ച പാടെ അവിടെനിന്നു പലരും വീട്ടിലേക്കു തിരിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു. അവരുടെ ശബ്ദങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഓടുന്ന കൊച്ചു പെൺകുട്ടിയുടെ ശബ്ദവും ഉയർന്നു കേട്ടു. അവളെ പിടിച്ചു നിറുത്താൻ എന്നോണം ആ മനുഷ്യൻ അവളുടെ പിറകെ വേഗതയില്ലാതെ വാത്സല്യത്തോടെ ഓടി. എന്നാൽ ചെറിയച്ഛന്റെ കയ്യിൽ നിന്നു രക്ഷപെടാൻ എന്നോണം കുതിച്ചു ഓടിയ പാറു ചെന്ന് നിന്നത് കളിയുടെ ആകാംഷയിൽ പന്തിന്റെ നേരെ കുതിച്ച അധിദേവിന്റെ നെഞ്ചത്തോട്ടാണ്. വീണ വീഴ്ചയിൽ രണ്ടാൾക്കും നല്ല പരുക്കുണ്ടായത് കൊണ്ട് രണ്ടാളെയും വഴക്കു പറയാൻ ആരും നിന്നില്ല.വാവിട്ടു കരയുന്ന പാറുവിനെ ഇമവെട്ടാതെ നോക്കുന്ന ആ ചെറുപ്പക്കാരന്റെ മുഖം ഓർക്കേ അവളുടെ രാശിയിൽ ചുവപ്പ് പടർന്നു... പിന്നീട് അവനെ കാണുന്നത് അത്യാവിശം വലിയ കുട്ടി ആയിട്ടാണ് പക്ഷെ അവനെ ഒരുവേള കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ അവൾക്കു മനസ്സിലായി. വായാടി കുട്ടി ആയതിനാൽ പരിജയ പെടാൻ അത്ര താമസം വേണ്ടി വന്നില്ല.പരിജയപെടൽ അവരെ വലിയ കൂട്ടുകാർ ആക്കി.. പിന്നീട് പത്താം ക്ലാസ്സ്‌ എക്സാം കഴിഞ്ഞു തിരികെ വരുന്ന ആ ദിവസം നമ്മൾ വർഷത്തോളം ആയി കളിക്കാനും ചിരിക്കാനും കൂടിയ ആ പടർന്നു പിടിച്ച ആൽമരത്തിന്റെ അടുത്തേക്കായി അവനെന്നെ ക്ഷണിച്ചു. എന്റെ കൈ പിടിച്ചു അവിടെക്കാടുക്കുമ്പോൾ അവന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ താളം വർധിക്കുന്നത് ഞാൻ അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആല്മരത്തിനു ചുവട്ടിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ അവന്റെ ഹൃദയത്താളം വർധിക്കും പോലെ തന്നെ അവളുടെ ഹൃദയവും ക്രമേണ ഉയർന്നു കൊണ്ടിരുന്നു. അവന്റെ നാവുകളിൽ നിന്നും ഞാൻ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച വാക്കുകൾ തന്നെയാണ് പുറത്തു വരാൻ പൊക്കുന്നതു എന്ന് മനസ്സിലാക്കുമ്പോൾ. അവളുടെ വെളുത്ത മുഖത്തെ രാശികൾ ചുടുചോര പോൽ തിളങ്ങി. ഒട്ടും മുഷിപ്പിക്കാതെ തന്നെ അന്ന് എല്ലാം കാര്യവും കടന്നു, പഴയ കാര്യങ്ങൾ ആലോചിച്ചിരിക്കുന്ന തെക്കിൽ നിന്നടിച്ച തണുത്ത കാറ്റിൽ അവളുടെ ഇളം മുടികളുടെ പാറി ഉലഞ്ഞു, ഇന്നിതാ ആ അക്കരെ പോയിരിക്കുന്ന കാമുകനെയും കാത്തു രാഷി പടർത്തി നിൽക്കുന്ന പൊട്ടി പെണ്ണിനെ കണ്ടു മുറ്റത്തു പടർന്നു പന്തലിച്ചു ചെമ്പരത്തി പോലും നാണിച്ചു പോയി. ************* രാവിലെ തിരക്കേറിയ റോഡിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ വായിട്ടലച്ചു കൊണ്ട് അബിയും കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. "ചേട്ടൻ ശെരിക്കും എത്ര കാലം എന്ന് വെച്ചിട്ട ഇവിടെ.. മിക്കവാറും പാറുവേച്ചി നിങ്ങളെ തിരഞ്ഞു ഇവിടേക്ക് വരും കെട്ടോ..." അവന്റെ പറച്ചിൽ കേട്ടു ദേവിന്റെ ചുണ്ടിലൊരു ചിരി മിന്നി. "അങ്ങനെ അവൾ വെന്നാൽ ഞാനും അവളും ഇവിടെ അങ്ങു കൂടും, നിനക്ക് വെല്ലപ്രഷ്ണവും ഉണ്ടോ..." "എനിക്കെന്തു പ്രശ്ണം, നിങ്ങളെ കല്യാണത്തിനേലും ഭൂമിയും കിരണും നടന്ന ആ സ്ഥലങ്ങൾ കാണാൻ ഒരു പൂതി ഉണ്ടായിരുന്നു അത് നടക്കില്ലേ.. " ഇല്ലാത്ത കണ്ണീരുണ്ടാക്കി നിരാശയോടെ പറയുന്ന അബിയെ ദേവ് ഇരുത്തിയൊന്നു നോക്കി. "അതെന്താടാ എന്റെ കല്യാണത്തിന് നിനക്ക് അങ്ങട്ടുള്ള ടിക്കറ്റ് കിട്ടൂ.. എല്ലായിടത്തേക്കും പോകുന്നുണ്ടല്ലോ അത് പോലെ അങ്ങു വെന്നേച്ച പോരെ..." "ചുമ്മാ... അത് വരെ ഒക്കെ..." "പ്ലെയിൻ ഒന്നും വിളിക്കണ്ടല്ലോ ഒരു ബോട്ട് കയറിയ പോരെ 2 മണിക്കൂറിനകം അക്കരെ എത്തും.." "എന്നാലും..." "എന്ത് എന്നാലും.. " "ഒന്നുമില്ല എന്റെ സ്റ്റോപ്പ്‌ എത്തി ഇനി ഒറ്റക്കു പൊക്കോ..." ദേഷ്യത്തോടെ ബസ്സ്സ്റ്റോപ്പിലേക്ക് കയറി നിന്നു കൊണ്ടവൻ പറഞ്ഞതും, ദേവ് അവന്റെ തലക്കൊരു കൊട്ട് കൊടുത്തോണ്ട് അവിടെ നിന്നു വീണ്ടും നടന്നു. കുറച്ചാപ്പുറതെ വർക്ഷോപ്പിലേക്കാണ് ഈ പോക്ക്.. അവിടെ നിന്നു നന്നാക്കാൻ വെച്ച ബൈക്ക് എടുത്തോണ്ട് അവൻ ഫെക്റ്ററിയിലേക്ക് വിട്ടു. .... ഉച്ചക്കത്തെ ഭക്ഷണത്തിനു വേണ്ടി എല്ലാവരും ഒത്തു കൂഡിയെപ്പോൾ ഇന്നെല്ലാവരും വട്ടം കൂടി പിടിച്ചത് ദേവിനെ ആയിരുന്നു. "ദേവേ ഇന്ന് ഇനി നീ ഇവിടെ വരാൻ കാരണം ആയ ചെറിയച്ഛന്റെ കഥ പറഞ്ഞു തെരണം..." എല്ലാവരുടെയും കൂട്ടത്തിൽ നിന്നും പ്രായം അൽപ്പം കുറവ് തോന്നിക്കുന്ന ഒരു പെൺകുട്ടി മുന്നോട്ടു വന്നു കൊണ്ട് പറഞ്ഞതും. ദേവ് അവളുടെ മുന്നിൽ കൈകൂപ്പി, ബാഗിൽ നിന്നു വെള്ളവും പാത്രവും എടുത്തവൻ പയ്യെ അവന്റെ സ്ഥിരമായ മൂലയിലേക്ക് നടന്നതും പെട്ടന്ന് അവന്റെ അതെ പ്രായമുള്ള ഒരു ചെറുപ്പക്കാരൻ അവനെ പിടിച്ചവിടെ ഇരുത്തി. "നീ അങ്ങനെ മുങ്ങണ്ട, ഇന്ന് എന്തായാലും പറയണം.." അവന്റെ പറച്ചിൽ കേട്ടു ദേവ് വീണ്ടും ഒഴിഞ്ഞു മാറാൻ ശ്രേമിച്ചെങ്കിലും ഒരാളും അവനെ വെറുതെ വിട്ടില്ല. "ശെരി ഞാൻ പറയാം.. " "ഏയ്‌... എല്ലാവരും വന്നോളൂ.. ദേവ് സമ്മതിച്ചു..". പെട്ടന്ന് അവിടെ ഉള്ളവർ വലിയ ശബ്ദത്തിൽ വിളിച്ചു പറഞ്ഞതും മുറിയുടെ ഓരോ കോണിൽ നിന്നും ആളുകൾ വരുന്നത് കണ്ടു ദേവിന്റെ കണ്ണ് തള്ളി. കൂടെ അവരുടെ മാനേജരെ കൂടെ കണ്ടതും ദേവ് അന്താളിച്ചു പോയി. ചെറിയച്ഛനു ഇത്രക്കൊക്കെ ഫാൻസ്‌. പാത്രം വച്ചു അവിടെ ഇരിക്കുമ്പോൾ അവൻ ഒന്ന് നിഷ്വസിച്ചു.എന്നിട്ട് പയ്യെ പറഞ്ഞു. "കാവിലെ ഉത്സവം അന്നാണ് എല്ലാം തുടങ്ങുന്നത്........." .................... രാത്രി ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ ഇരിക്കുമ്പോൾ ഭാസ്കർ ചൂടാക്കിയ കറി ടേബിളിൽ കൊണ്ട് വച്ചു. "എന്നിട്ടു ചേട്ടൻ മുഴുവൻ കഥയും പറഞ്ഞു കൊടുത്തോ... " "അല്ലാതെ ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യാന..." മൊബൈലിൽ പാറുവിന്റെ നമ്പർ ഡയൽ ചെയ്യുമ്പോൾ ദേവ് അബിയോടായി പറഞ്ഞു. "ശെ.. സസ്പെന്ഷന് ഇട്ടു നിറുത്തണ്ടേ ഇനി എന്ത് സംഭവിക്കും സംഭവിക്കും എന്ന് കരുതി..." "ആല്ലേലും സസ്പെന്ഷനിൽ തന്നെ അല്ലെ കഥ നിൽക്കുന്നത്. " പാത്രത്തിലേക്ക് ചോറിടുമ്പോൾ ബാസി ചിരിയോടെ പറഞ്ഞതും, ദേവ് ചിരിച്ചെന്നു വരുത്തി. "എന്റെ ചെറുക്കാ ആദ്യം നീ ഫുഡ്‌ കഴിക്കു എന്നിട്ട് വിളിക്കാം.. അല്ലേൽ വിളിയും ഉണ്ടാകില്ല ഫുഡും ഉണ്ടാവില്ല.. " ബാസി ഉപദേശിച്ചപ്പോഴും മറുപ്പുറത്തു കാൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്തിരുന്നു. അത് കണ്ടു ബാസികൊന്നു ഒന്ന് ഇളിച്ചു കൊടുത്തു അവൻ ടേബിളിൽ കമ്മയതി വെച്ച പാത്രം കയ്യിലെടുത്തു. "ഔ..!ചെക്കന്റെ ഒരു ചിരി.." ദേഷ്യത്തോടെ അടുക്കളയിൽ ചോറ് എടുത്തു വരുമ്പോൾ ബാസി ഇത്തിരി ദേഷ്യം മുഖത്തു നിറച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. പയ്യെ ചോറ് പാത്രത്തിലെടുത്തു റൂമിലോട്ടു പോകുന്ന ദേവിനെ കണ്ടു അബി ചുണ്ട് ചുളുക്കി.. "ചേട്ടാ... എനിക്കും വേണം പെണ്ണ്... " "ആദ്യം നീ കുറച്ചു ഉണ്ണു.. എന്നിട്ട് മതി പെണ്ണ്.. കുറച്ചു ആരോഗ്യം ഒക്കേ വെക്കട്ടെ.." ബാസിയുടെ പറച്ചിൽ കേട്ടു അബി ദേഷ്യത്തിൽ അവന്റെ പുറത്തൊരു കുത്തു കൊടുത്തു. "എനിക്ക് ആവിശ്യത്തിന് ശക്തി ഒക്കെ ഉണ്ട്.." "തന്നെ എങ്കിൽ.. നാളെ കുറച്ചു ജോലി നമ്മക്ക് ചെയ്യാൻ ഉണ്ട് നിന്റെ ശക്തി ഞാൻ ഒന്ന് പരിശോധിക്കട്ടെ... ". ബാസി അബിയെ കളിയാക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞതും ദേഷ്യത്തോടെ അവൻ കാലുയർത്തി അവനൊരു ചെവിട്ടു കൊടുത്തു. പാത്രം കൊണ്ട് സോഫയുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി ടീവി ഓൺ ആക്കി. അതെ സമയം റൂമിൽ ദേവ് പ്ലേറ്റ് പുറത്തെ ബാൽകാണിയുടെ പടിയിൽ വച്ചു കൊണ്ട് ദൂരേക്കെവിടെക്കോ നോട്ടം തെറ്റിച്ചു. "ഫുഡ്‌ കഴിക്കാണോ..." "ഹാ പക്ഷെ പ്രശ്നം ഇല്ല.. നീ പറ എന്നിട്ടെന്തുണ്ടായി..." "എന്തുണ്ടാവാൻ.. അടുത്ത നിമിഷം രുദ്രൻ കാറ്റുപോലെ വന്നു കൊണ്ട് അവനെ പറത്തി വിട്ടു, പാവം ചെക്കൻ പിന്നെ അവന്റെ പോടീ പോലും ഞാൻ കണ്ടില്ല.." "പാവായി പോയി..." ചിരിയോടെ ദേവ് അവളെ കളിയാക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "ഹ്മ്മ്... ശെരിക്കും, നല്ല ഒരു ചെറുക്കൻ ആയിരുന്നു, അത്യാവിശം പാകത്തിന് നീളവും വെളുത്ത നിറവും നീളൻ മുടിയും വൈറ്റ് ആൻഡ് ബ്രൗൺ ഡ്രെസ്സും ശെരിക്കും ഒരു സുന്ദരൻ." "രുദ്ര പറത്തിയത് നന്നായി,അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ പറന്നേനെ.." ദേവിന്റെ പറച്ചിൽ കേട്ടു പാറുവിന് ചിരി പൊട്ടി.ആ ചിരി ദേവിന്റെ ചുണ്ടിലേക്ക് പടർന്നതും, ഒരു ഇളം കാറ്റ് രണ്ടു പേരെയും തട്ടി പരന്നു പോയി. ......... ദിവസങ്ങൾ കടന്നു പോയി. നല്ല തണുപ്പുള്ള ഡിസംബറിന്റെ തുടക്കം,രാത്രി അൽപ്പം വെഴുകിയിരുന്നു. അടുക്കളയിൽ നിന്നു പാത്രം കെയ്ക്കുമ്പോൾ ടിവിയുടെ ശബ്ദം അവിടെയാകെ നിറഞ്ഞു നിന്നു. "അബി... ആ ടിവിയുടെ വോളിയം ഒന്ന് കുറക്ക്... " അടുക്കളയിൽ നിന്നു ദേഷ്യത്തിൽ ദേവ് അലറിയതും ഒന്നും അറിയാതെ മൂവിയിൽ മുഴുഗി കഴിഞ്ഞിരുന്നു അബി. "എന്നെ സ്വപ്നം കാണാൻ പഠിപ്പിച്ചത് അവനായിരുന്നു എന്റെ... " പെട്ടന്ന് ടീവി ഓഫ്‌ ആയതും അബി ദേഷ്യത്തിൽ കൊട്ടിപിടഞ്ഞു എഴുന്നേറ്റു. "ഇനി ഇത്രയും വോളമിൽ ടീവി ഓൺ ആക്കിയാൽ, tv ഞാൻ എടുത്തു ഓടയിലെറിയും.. കെട്ടോ " ദേഷ്യത്തോടെ അത്രയും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ദേവ് ഫോൺ ചെവിയോടെ ചേർത്തു വച്ചു. "ആ പറ പാറു...." "ആ..... പറ പ്യാറു... " ദേഷ്യത്തോടെ ദേവിനെ മിമിക്രി ചെയ്ത് കൊണ്ട് സോഫയിൽ ഇരുന്നതും പെട്ടന്ന് കാളിങ് ബെല്ലിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടവൻ ഞെട്ടി പോയി. "ഏതവനാടാ ഈ നേരത്തു. മനുഷ്യനെ പേടിപ്പിക്കാൻ...." കൊട്ടിപിടഞ്ഞു ഡോറിന്റെ അടുത്തേക്ക് പോകുമ്പോൾ അബി ആരോടെന്നില്ലാതെ വിളിച്ചു കൊണ്ടലറി,പയ്യെ ഡോർ തുറന്നു.. "ആരാ.?" "ആ.. ആദി ദേവിനെ ക ക്ക കാണാൻ..." അവന്റെ സംസാരം കേട്ടു അബി അവനെ അടിമുടി ഒന്ന് നോക്കി, ലൈറ്റ് ഗ്രീൻ കളർ ഷർട്ടും വൈറ്റ് പാന്റും, കഴുത്തിലൂടെ ഒരു ഓഫ്‌ വൈറ്റ് ബാഗും. ബാഗിൽ മുറുക്കി പിടിച്ചു കൊണ്ട് അബിയോട് അത്രയും പറഞ്ഞപ്പോയെക്കും അവനാകെ വിക്കി തുടങ്ങിയിരുന്നു. "ചേട്ടാ......ഇതാ.നിങ്ങളെ കാണാൻ ഒരു ചെറുക്കൻ വന്നേക്കുന്നു.." (തുടരും) ബോർ ആവുന്നുണ്ടോ എന്നൊരു സംശയം, എന്തൊക്കെ ആയാലും എങ്ങനെ ഉണ്ടെന്നു വാക്കാൾ അറിയിക്കാൻ മറക്കല്ലേ എന്ന്. സ്നേഹത്തോടെ Serin 💗. #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #📔 കഥ #📖 കുട്ടി കഥകൾ