രുദ്രദൃഷ്ടി: ഭാഗം 17 ത്യാഗത്തിന്റെയും ഭക്തിയുടെയും പരമകാഷ്ഠയിൽ ഇന്ദ്രജിത്ത് തന്റെ കാഴ്ച സമർപ്പിച്ചു കഴിഞ്ഞു… തന്റെ നെറ്റിയിൽ ഉള്ള ദിവ്യമായ കണ്ണ് പിഴുത് എടുത്തത് കാരണം അവന്റെ മറ്റ് കണ്ണുകളും അതോടൊപ്പം പിഴുതു മാറിയിരുന്നു… ചോരയൊലിക്കുന്ന കണ്ണുകളുമായി നിലത്തു വീണ അവനെ രുദ്രാവതി മാറോട് ചേർത്തുപിടിച്ചു. ആ നിമിഷം കാലം വീണ്ടും ചലിച്ചു തുടങ്ങി…. കാലഭൈരവന്റെ രൂപം ഹിമാലയ സാനുക്കളിൽ ജ്വലിച്ചു നിന്നു. ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ രക്തം വീണ മണ്ണിൽ നിന്ന് പെട്ടെന്ന് ആയിരം താമരപ്പൂക്കൾ വിരിഞ്ഞു….. കാലഭൈരവൻ തന്റെ ശൂലം കൊണ്ട് ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ നെറ്റിയിൽ പതുക്കെ സ്പർശിച്ചു… "മകനേ ഇന്ദ്രജിത്ത് നീ നൽകിയത് നിന്റെ ഭൗതികമായ കാഴ്ചയാണ്. പകരം ഞാൻ നിനക്ക് നൽകുന്നത് ജ്ഞാനദൃഷ്ടി ആണ്. ഇനി നീ കാണുന്നത് രൂപങ്ങളല്ല, പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ രഹസ്യങ്ങളാണ്. ഈ കണ്ണുകൾ ആർക്കും കവരാനാവില്ല"... പക്ഷേ, കാലഭൈരവൻ മറഞ്ഞതും അന്തരീക്ഷത്തിൽ ഒരു കറുത്ത പുക ഉയർന്നു. രക്തരക്ഷസ്സിന്റെയും ശൂന്യകന്റെയും ആത്മാക്കളുടെ അവസാനത്തെ അംശങ്ങൾ ചേർന്ന് ഒരു വിഷസർപ്പമായി മാറി ഇന്ദ്രജിത്തിനെ ആക്രമിക്കാൻ ആഞ്ഞു. ശത്രുക്കളുടെ അവസാനത്തെ ചതിയായിരുന്നു അത്… കാഴ്ചയില്ലാത്ത ഇന്ദ്രജിത്ത് ഒന്ന് പതറി. പക്ഷേ അവന്റെ പുതിയ ജ്ഞാനദൃഷ്ടി ഉണർന്നു. കണ്ണുകൾ അടഞ്ഞിരുന്നിട്ടും ആ സർപ്പത്തിന്റെ ഓരോ ചലനവും ഒരു താളമായി അവന് അനുഭവപ്പെട്ടു…. വായുവിന്റെ മർദ്ദവും ഹൃദയമിടിപ്പും വെച്ച് അവൻ ശത്രുവിന്റെ സ്ഥാനം തിരിച്ചറിഞ്ഞു… "നീ വൈകിപ്പോയി അസുരാ" ഇന്ദ്രജിത്ത് തന്റെ ശൂലം വായുവിൽ വീശി. ഒരു മിന്നൽപ്പിണർ പോലെ ആ ആയുധം പാഞ്ഞുചെന്ന് ആ സർപ്പത്തെ ഭസ്മമാക്കി. ആകാശത്ത് നിന്ന് കറുത്ത മഴ പെയ്തു, ദുഷ്ടശക്തികളുടെ അവസാന അടയാളവും മാഞ്ഞുപോയി…. ഭൈരവി രുദ്രാവതിക്ക് മുന്നിലെത്തി. "രുദ്രാവതീ, നീ ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ പ്രാണനാണ്. ഗംഗാ ചൈതന്യം നിന്നിൽ പൂർണ്ണമായി ലയിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇനി നീ ഒരു സാധാരണ മനുഷ്യസ്ത്രീയല്ല. നീയും ഇന്ദ്രജിത്തും ചേർന്ന് ഈ ലോകത്തെ അധർമ്മങ്ങളിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിക്കണം.".... രുദ്രാവതി ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ കൈ പിടിച്ചു. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ പഴയ ആ തിളക്കമില്ലായിരിക്കാം, പക്ഷേ അവന്റെ ആത്മാവിൽ നിന്ന് പുറപ്പെടുന്ന വെളിച്ചം അവൾക്ക് കാണാമായിരുന്നു. അവൾ അവന്റെ കണ്ണുകളിലെ രക്തം തന്റെ വസ്ത്രം കൊണ്ട് തുടച്ചു….. "ഇന്ദ്രജിത്ത്... നിനക്ക് ഇപ്പോൾ എന്നെ കാണാൻ കഴിയുന്നുണ്ടോ" അവൾ ആർദ്രമായി ചോദിച്ചു….. ഇന്ദ്രജിത്ത് പുഞ്ചിരിച്ചു. "ഞാൻ നിന്നെ കാണുകയല്ല രുദ്രാവതീ ഞാൻ നിന്നെ അനുഭവിക്കുകയാണ്. നീ എന്റെ ഓരോ ശ്വാസത്തിലുമുണ്ട്.".... അവർ വാരണാസിയിലെ ഘാട്ടുകളിൽ തിരിച്ചെത്തി. കാശി വിശ്വനാഥന്റെ മണികൾ മുഴങ്ങി. ആളുകൾ അവരെ അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കി…. കാഴ്ചയില്ലാത്ത എന്നാൽ അതി പ്രതാപിയായ ഇന്ദ്രജിത്തും പ്രഭയോടെ വിളങ്ങുന്ന രുദ്രാവതിയും. അവർ ഒരുമിച്ച് ഗംഗാ ആരതി ഉഴിഞ്ഞു….. അന്ന് രാത്രി ഗംഗാതീരത്ത് ഇരിക്കുമ്പോൾ, ബാലഭൈരവൻ വീണ്ടും പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു…. "ഇന്ദ്രജിത്ത് രുദ്രാവതീ... നിങ്ങളുടെ പരീക്ഷണം അവസാനിച്ചിട്ടില്ല. ലോകം മാറുമ്പോൾ പുതിയ രൂപത്തിലുള്ള അസുരന്മാർ വരും. സ്വാർത്ഥതയും അഹങ്കാരവുമാകും അവരുടെ ആയുധങ്ങൾ. നിങ്ങൾ അവർക്കെതിരെ പോരാടിക്കൊണ്ടേയിരിക്കണം.".... ഇന്ദ്രജിത്ത് തന്റെ ശൂലം ഗംഗാതീരത്തെ മണലിൽ കുത്തിവെച്ചു. അവന്റെ ജ്ഞാനദൃഷ്ടിയിലൂടെ അവൻ ഭാവി കണ്ടു… വരാനിരിക്കുന്ന യുദ്ധങ്ങളും ജയങ്ങളും. രുദ്രാവതി അവന്റെ തോളിൽ തല ചായ്ച്ചു. പ്രണയം വിരഹത്തിന് മുകളിൽ വിജയിച്ചിരിക്കുന്നു ഭക്തി ആസുരതയെ കീഴടക്കിയിരിക്കുന്നു….. കാലം അതിന്റെ പ്രയാണം തുടർന്നു. അവരുടെ പ്രണയം ഗംഗയെപ്പോലെ നിത്യമാണ്.. അവരുടെ പോരാട്ടം കാലഭൈരവനെപ്പോലെ അന്ത്യമില്ലാത്തതും….. തുടരും…. ✍️സന്തോഷ്‌ ശശി…. #📙 നോവൽ #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ #💞 പ്രണയകഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ #📔 കഥ