ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6gKgdD8?d=n&ui=v64j8rk&e1=c🦋 മരുമകൾ 🦋 46 എന്നാൽ അമ്മായി മിണ്ടിത്തുടങ്ങിയതിന്റെ യദാർത്ഥ കാരണം അറിഞ്ഞത് പിന്നെയും ഒരാഴ്ച കൂടി കഴിഞ്ഞാണ്. അന്നൊരു ശനിയാഴ്ച.... ഹരിയേട്ടൻ രാവിലെ തന്നെ കോളേജിലേക്ക് പോയി. ക്ലബ്‌ കോർഡിനേറ്റേഴ്‌സ്ന്റെ എന്തോ മീറ്റിംഗ് ഉണ്ടെന്നോ... അദ്ധ്യാപകർക്ക് എന്തോ ട്രെയിനിങ് പ്രോഗ്രാം ഉണ്ടെന്നോ ഒക്കെ പറയുന്നത് കേട്ടു. വൈകിട്ടേ വരൂ... എല്ലാ അദ്ധ്യാപകർക്കും കോളേജ് ക്യാന്റീനിൽ ഫുഡ്‌ അറേഞ്ച് ചെയ്തിരുന്നത് കൊണ്ട് ഊണും കൊണ്ട് പോയിട്ടില്ല. ഹരിയേട്ടൻ ഇല്ലെങ്കിൽ ഇവിടെ ആരും മീനും മുട്ടയും കഴിക്കാൻ പാടില്ല എന്നൊരു നിയമം ഉണ്ട് അമ്മക്ക്. അത് കൊണ്ട് മീനോ മുട്ടയോ ഒന്നും ഉണ്ടാക്കാറില്ല. ഇന്നും അങ്ങനെ തന്നെ. എനിക്ക് പിന്നെ അതൊന്നും അങ്ങനെ നിർബന്ധവുമില്ല. മോര് ഒഴിച്ചുകൂട്ടാനും തോരനും അച്ചാറും അമ്മ രാവിലെ തന്നെ ഉണ്ടാക്കി വച്ചു. അപ്പോഴേക്കും രാവിലത്തെ പണി ഒതുങ്ങി. എനിക്കീ തൈരും മോരും വച്ചിട്ടുള്ള കറികൾ ഒന്നും തന്നെ പിടിക്കില്ല. അതമ്മയ്ക്കും അറിയാം. അല്ല, അറിഞ്ഞിട്ടെന്തിനാ? എന്റെ ഇഷ്ടങ്ങൾക്ക് ഇവിടെ പ്രസക്തി ഇല്ലല്ലോ? എന്റെ വീട്ടിൽ ആയിരുന്നെങ്കിൽ.... എന്റെ അമ്മ ആയിരുന്നെങ്കിൽ... എന്റെ ഇഷ്ടങ്ങൾ നോക്കുമായിരുന്നില്ലേ? അങ്ങനെ തോന്നിപ്പോകുന്ന അവസരങ്ങളിൽ ചിലതാണ് ഇതൊക്കെ.... മുൻപ് വീട്ടിൽ നിക്കുമ്പോ ഇഷ്ടമുള്ള കറികൾ മാത്രം നിരത്തി വച്ച് ചോറുണ്ണുന്നതൊക്കെ ഓർക്കുമ്പോ അറിയാതെ നെടുവീർപ്പിട്ടു പോകും. രുചിയിലും അധികം, വിളമ്പി വയ്ക്കുന്ന ഓരോ കറികളിലും എന്റെ അമ്മയുടെ സ്നേഹമുണ്ടായിരുന്നു. അതായിരിക്കാം അമ്മയുടെ കറികൾക്ക് നാവിൽ നിന്നും മാഞ്ഞൂ പോകാത്തത്ര രുചി ഉണ്ടായിരുന്നത്. ഓർക്കുമ്പോ പോലും കണ്ണ് നനയും..... കല്യാണത്തിന് മുൻപും അച്ചാറ് മാത്രം കൂട്ടി ചോറുണ്ട അനുഭവം ഒക്കെ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. അത് പക്ഷെ ഇത് പോലെ എനിക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള കറികൾ കിട്ടാഞ്ഞിട്ടല്ല. കോളേജിൽ പഠിക്കുമ്പോ എത്ര കറികൾ കൊണ്ട് പോയാലും എനിക്ക് ചോറുണ്ണാൻ മിക്കപ്പോഴും അച്ചാറ് മാത്രേ കിട്ടാറുള്ളൂ.... അമ്മേടെ കറികൾക്ക് എന്റെ ക്ലാസ്സ്‌ മുഴുവൻ ഫാൻസ്‌ ആയിരുന്നെന്നേ.... പാത്രം തുറക്കുന്നതേ ചക്കപ്പഴത്തിൽ ഈച്ച പൊതിയും പോലെ എവിടുന്നൊക്കെയോ പിള്ളാര് വന്ന് എല്ലാം എടുത്തിട്ട് പോകും. പച്ച ചോറും വച്ചിരിക്കുന്നത് കണ്ട് ആരെങ്കിലും ദയ തോന്നി ഇച്ചിരി കറിയോ അച്ചാറോ ബാക്കി വച്ചിട്ട് പോയാലായി.... എന്നാലും അതിനും ഉണ്ടായിരുന്നു വല്ലാത്ത ഒരു രുചി.... അന്ന് അതൊക്കെ നീരസം ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, അന്നങ്ങനെ കഴിച്ച് ശീലിച്ചത് കൊണ്ട് ഉപകാരം ഉണ്ടായത് ഇപ്പോഴാണ്. 🦋 🦋 🦋 🦋 🦋 അടുക്കളപ്പണികൾ ഒക്കെ ഒതുങ്ങിയപ്പോ ചൂലും എടുത്തു പുറകു വശത്തേക്കിറങ്ങി. ഒരാഴ്ചത്തെ കരിയില കുന്ന് കൂടി കിടപ്പുണ്ട്. ഒരറ്റത്ത് നിന്ന് അടിച്ചു വാരിതുടങ്ങി. അങ്ങനെ തൂത്ത് തൂത്ത് വീടിന് വടക്ക് ഭാഗം ചേർന്നുള്ള വരാന്തയ്ക്ക് അടുത്ത് എത്തിയപ്പോഴാണ് വരാന്തയിൽ നിന്നും അടക്കിപ്പിടിച്ചുള്ള വർത്തമാനം കേൾക്കുന്നത്. എന്നെക്കുറിച്ച് പലതും പറഞ്ഞു കേട്ടിയുള്ളത് ഇങ്ങനെയല്ലേ? സ്വഭാവികമായും ഞാനത് ശ്രദ്ധിക്കുമല്ലോ? " കുമാരിക്ക് ഇത് എന്ത് പറ്റി? ആ പെണ്ണിനോട് ഇപ്പോ പണ്ടത്തെകാട്ടിലും സ്നേഹത്തിലാണല്ലോ? " അമ്മാവന്റെ പതുക്കനെയുള്ള ചോദ്യം. ഞാൻ ഇടതു വശത്തെ ചുമരിനോട് ചേർന്നുള്ള പുളിഞ്ചിക്ക് അടുത്തേക്ക് മറഞ്ഞു നിന്നു. " അവളത്രേം ഒക്കെ ഒപ്പിച്ചിട്ട് പിന്നേം അവളടുത്ത് മിണ്ടുന്നത് എന്തിനാ....? അടിച്ചു കളയണം വിഷ വിത്തിനെ.... " അവരെന്നോട് മിണ്ടുന്നതിൽ അമ്മാവന്റെ അസഹിഷ്ണുത അയാളുടെ വാക്കുകളിൽ തന്നെ വ്യക്തമാണ്. അവരെന്നോട് മിണ്ടണമെന്ന് എനിക്ക് ഒരു താല്പര്യവും ഇല്ലെന്നും, എന്നോട് ഇങ്ങോട്ട് മിണ്ടുന്നതു കൊണ്ടും, ഹരിയേട്ടനെ കരുതിയും മാത്രം തിരികെ മിണ്ടുന്നതാണെന്നും കയറിച്ചെന്ന് പറയണമെന്ന് ഉണ്ടായിരുന്നു എനിക്ക്. വെറുതെ എന്തിനാ ഞാനായിട്ട് ഒരു പ്രശ്നം ഉണ്ടാക്കുന്നത്. അത് കൊണ്ട് അവിടെ തന്നെ നിന്ന് ബാക്കി കൂടി കേൾക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. അല്ലെങ്കിലും അമ്മാവന്റെ ചോദ്യത്തിനുള്ള മറുപടി അറിയാൻ അങ്ങേരെക്കാൾ അത്യാവശ്യം എനിക്കാണല്ലോ? " മിണ്ടീല്ലെങ്കിലേ അവളെന്റെ ചെക്കനേം കൊണ്ടങ്ങു പോവും.... " വാക്കുകൾ അമർത്തി പിടിച്ചുള്ള അമ്മായീടെ മറുപടിയിലെന്റെ നെറ്റി ചുളിഞ്ഞു. ഞാൻ കാത് കൂർപ്പിച്ചു. അപ്പൊ ഞാൻ ഊഹിച്ചതല്ലേ ഇവരെന്നോട് മിണ്ടാനുള്ള കാരണം? " ഇന്നലെയാണ് അവളിവിടെ ഉണ്ടാക്കിയ പുകിലൊക്കെ ഞാൻ ചേച്ചിടടുത്ത് പറഞ്ഞത്. അപ്പൊ ചേച്ചിയാ പറഞ്ഞത് നീയിങ്ങനെ മിണ്ടാതിരുന്നാലും ദേഷ്യം കാണിച്ചാലും കൂടുതൽ കുഴപ്പം ഉണ്ടാവേ ഒള്ളെന്ന്.... അവളിവിടുന്ന് ഇറങ്ങിപ്പോയാ ഒറ്റയ്ക്ക് പോവോ? ഹരീം കൂടെ പോയാലാ? ഞാൻ അവനെ കണ്ണെ പൊന്നേന്നും പറഞ്ഞു വളർത്തി വലുതാക്കിയത് ആ അസത്തിന് കൊടുക്കാനാ? " പതുക്കെ പറഞ്ഞു തുടങ്ങിയവരുടെ ഒച്ച അവസാനം ആയപ്പോഴേക്കും അവര് പോലും അറിയാതെ ഉയർന്നു പോയി. എനിക്കവരുടെ സംസാരം കേട്ടപ്പോ പുച്ഛം തോന്നി. എന്നെയും ഇത് പോലെ ഒരമ്മ കണ്ണേ പൊന്നേന്നും പറഞ്ഞു വളർത്തി വലുതാക്കിയത് തന്നെയാ.... ആ അമ്മേടെ അടുത്ത് ഞാൻ ഒരു രണ്ട് ദിവസം പോയി നിന്നാൽ നിങ്ങൾ ഇവിടെ എന്തൊക്കെ പുകിലുകൾ ഉണ്ടാക്കും? " അതിന് ഹരി പോയാലല്ലേ? " അമ്മാവന് ഹരിയേട്ടനെ വല്ലാത്ത വിശ്വാസം ഉള്ളത് പോലെ.... " പോവൂല്ലാന്ന് നിങ്ങക്ക് പറയാൻ പറ്റോ? ഓരോന്ന് പറഞ്ഞ് അവളവനെ മയക്കി വച്ചേക്കയല്ലേ? അതല്ലേ കേക്കാത്ത കാര്യം അവൻ കേട്ടെന്ന് പറഞ്ഞത്. നമ്മളെ അന്ന് ഉപദേശിക്കാൻ വന്നത്? " " അതിപ്പം കേക്കാത്ത കാര്യം ആണെന്ന് നിനക്ക് എങ്ങനെ അറിയാം? നമ്മള് പറഞ്ഞതൊക്കെ അവര് കേട്ടതാണെങ്കിലോ? " " മ്മ്മ്....? കേട്ട്....? എന്നാ അവനപ്പം കേറി വന്ന് ചോദിച്ചനെ... ഇത് അവള് നമ്മള് പറയണതൊക്കെ ഒളിച്ചു നിന്ന് കേട്ടിട്ട് അവന്റടുത്ത് ഒന്നിന് ഒൻപതായിട്ട് പറഞ്ഞു കൊടുക്കണതല്ലേ? " അതെനിക്ക് കൊണ്ടു. ഒളിച്ചു നിന്ന് കേൾക്കാറുണ്ടല്ലോ ഞാൻ. ദാ ഇപ്പൊ ചെയ്യുന്ന പോലെ.... നിന്നെക്കുറിച്ചു പറഞ്ഞിട്ടല്ലേ കേൾക്കണത്? ഉടനെ എന്റെ മനസാക്ഷി ഞാൻ തെറ്റെന്നു കരുതിയതിനെ തിരുത്തി. അതേ... എന്നെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞിട്ടല്ലേ? ഞാൻ കണ്ണ് പൂട്ടി ഒന്ന് ശ്വാസം വലിച്ചു വിട്ടു. " അവള് പോണെങ്കി അങ്ങ് പോട്ടെന്ന് വയ്ക്കണം കുമാരീ... എനിക്ക് അന്നേ അതിനെ പിടിച്ചില്ല. പിന്നെ ഹരി ഇത് മതീന്ന് പറഞ്ഞപ്പോ കുമാരീം അത് സമ്മതിച്ചു കൊടുത്തില്ലേ? അതാണ്‌ ഞാൻ കൂടുതൽ ഒന്നും പറയാത്തത്...." ഓ.... പറഞ്ഞാ പിന്നെ നിങ്ങടെ വാക്കിന് ഇവര് വില കൊടുക്കാനല്ലേ പോണത്? എനിക്കത് കേട്ട് ചിരി വന്നു. എന്നാലും ശ്രദ്ധ അമ്മായീടെ മറുപടിയിൽ തന്നെ ആയിരുന്നു. " ഇതാവുമ്പം അടങ്ങി ഒതുങ്ങി കെടക്കുമെന്നാ ഞാൻ കരുതിയത്. കണ്ടാലും പാവം പോലെ ഉണ്ടായിരുന്നല്ലോ? ഇങ്ങനെ തലയണ മന്ത്രം വശം ഉള്ളതാണെന്ന് ഞാൻ അറിഞ്ഞോ? " എനിക്കവര് രണ്ടാളോടും സഹതാപം തോന്നി. എന്തൊക്കെയാണ് പറയുന്നതെന്ന് നോക്കണേ....? അമ്മായി അമ്മാവനോട് കാര്യങ്ങൾ ഒന്ന് കൂടി വിശദമായി പറഞ്ഞു കൊടുക്കുന്നുണ്ട്. അത് പൂർണമായും കേട്ട് കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ് അവരുടെ ശരിക്കുമുള്ള ചിന്തകൾ എനിക്ക് മനസ്സിലായത്. എന്താണെന്നല്ലേ? പറയാനുള്ളത് മറ്റൊരു കഥയാണ്. ബീന ചേച്ചിയുടെ ഭർത്താവിന്റെ സഹോദരി ഡിവോഴ്‌സിന്റെ വക്കിൽ ആണെന്ന് പറഞ്ഞു കേട്ടിരുന്നു. ഇടയ്ക്ക് എപ്പോഴോ ബീന ചേച്ചി തന്നെ പറഞ്ഞതാണ്. അവിടെയും പ്രശ്നം ആ ചേച്ചിയും അവരുടെ ഭർത്താവും തമ്മിലല്ല. ഏതാണ്ട് എന്നെപ്പോലെ, ആ ചേട്ടന്റെ വീട്ടുകാരും ആ ചേച്ചിയും തമ്മിലാണ്. ഇവിടെ ഹരിയേട്ടൻ എന്നെ സപ്പോർട്ട് ചെയ്യുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അവിടെ ആ ചേട്ടൻ വാ തുറന്നൊന്നും മിണ്ടാത്ത കൂട്ടത്തിൽ ആണെന്ന് മാത്രം.... അവസാനം ഗതി കെട്ട് ചേച്ചി സ്വന്തം വീട്ടിലേക്ക് പോന്നു. ഒടുവിൽ കാര്യങ്ങൾ ഡിവോഴ്സിനെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുന്നത് വരെയെത്തി. കുടുംബബന്ധങ്ങൾ ശിഥിലമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഇക്കാലത്ത്, ഡിവോഴ്സ് കേസുകൾ ദിനം പ്രതി വർധിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന കാലത്ത് ; വേർപിരിയാൻ നിൽക്കുന്നവരെ, പരസ്പരം സ്നേഹിച്ച് സഹകരിച്ച് പരസ്പരം മനസ്സിലാക്കി ജീവിക്കാനും, തമ്മിലുള്ള പ്രശ്നങ്ങൾ പരസ്പരം സംസാരിച്ച് പരിഹരിക്കാനുമുള്ള മാർഗങ്ങൾ തുറന്ന് കൊടുക്കുകയാണ് കുടുംബകോടതികൾ പോലും ആദ്യം ചെയ്യുന്നത്. ആ ചേച്ചിയുടെയും ചേട്ടന്റെയും കാര്യത്തിലും സ്ഥിതി വ്യത്യസ്തം ആയിരുന്നില്ല. അവിടെയും ആദ്യം കുടുംബ കോടതി ശ്രമിച്ചത് അനുരഞ്ചനത്തിന് തന്നെയാണ്. അവര് തമ്മിലല്ല, വീട്ടുകാരാണ് അവരെ വേർപിരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയത് കൊണ്ടാകണം, രണ്ട് പേരോടും മാത്രമായി മറ്റൊരു വീടെടുത്തു മാറി താമസിച്ചു നോക്കാൻ നിർദ്ദേശം വച്ചത്. അത് കൊണ്ടെന്താ? അവരിപ്പോ വിവാഹ മോചനം എന്ന തീരുമാനം തന്നെ ഉപേക്ഷിച്ച് ഒരുമിച്ച് സന്തോഷത്തോടെ താമസിക്കുന്നു. ആ ചേച്ചിയുടെയോ ചേട്ടന്റെയോ വീട്ടിൽ അല്ല എന്ന് മാത്രം. ആ ചേട്ടന്റെ അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും ആള് ചിലവിന് കൊടുക്കുന്നുണ്ട്, അവരുടെ കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ അന്വേഷിക്കുന്നുണ്ട്. താമസം അവരോടൊപ്പം അല്ല എന്ന് മാത്രം..... വല്യമ്മയിൽ നിന്ന് ആ കാര്യം അറിഞ്ഞത് മുതൽ ഇവിടെയും അത് ആവർത്തിച്ചാലോ എന്ന് അമ്മായിക്ക് പേടി. അവര് ഇനിയും പ്രശ്നം ഉണ്ടാക്കിയാൽ.... ഞാൻ ഇവിടെ നിന്ന് ഇറങ്ങിപ്പോയാൽ.... ഹരിയേട്ടനും എന്റെ ഒപ്പം എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് വന്നാലോ? ഇനി അതും അല്ലെങ്കിൽ നേരത്തെ പറഞ്ഞത് പോലെ ഞങ്ങൾ മാത്രമായി മാറി താമസിക്കുന്ന ഒരു സാഹചര്യം ഉണ്ടായാലോ? ഇങ്ങനെ ഒക്കെയുള്ള അതിരു കടന്ന ചിന്തകളാണ് അമ്മായി ഇപ്പൊ ഉണ്ടായിരുന്ന പിണക്കം മറന്നു എന്ന് നടിച്ച് പഴയത് പോലെ സ്നേഹം അഭിനയിക്കാനുള്ള കാരണം.... എന്തായാലും കൊള്ളാം.....! അമ്മായീടെ ഈ ചിന്തയും പേടിയും ഇങ്ങനെ തന്നെ ഇരിക്കട്ടെ എന്ന് ഞാനും കരുതി. അത് കൊണ്ട് ബാക്കിയുള്ളവർക്ക് സ്വസ്ഥത ഉണ്ടാവുമല്ലോ? 🦋 🦋 🦋 തൂത്ത് തീർന്ന് ചവറും തീയിട്ട് വീട്ടിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ മനസ്സിൽ നേരിയൊരു സമാധാനം തോന്നിയിരുന്നു. ഇതൊക്കെ മനസ്സിൽ ഉള്ളിടത്തോളം രണ്ടാളും ഇനി പുതിയ പ്രശ്നം ഒന്നും ഉണ്ടാക്കില്ല എന്നൊരു തോന്നൽ.... പക്ഷെ ഒന്ന് ഞാൻ മറന്ന് പോയി..... 'ജാത്യാലുള്ളത് തൂത്താൽ പോകില്ല ' എന്ന് പറയാറില്ലേ? ചില സ്വഭാവങ്ങൾ അങ്ങനെയാണ്. രക്തത്തിൽ അലിഞ്ഞു ചേർന്നത്.... എത്രയൊക്കെ മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചാലും മാറാത്ത ചിലത്. എന്റെ അമ്മായീടെ കുശുമ്പും കുന്നായ്മയും അത് പോലെയാണ്. അവരതെത്ര മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചാലും മറച്ചു വയ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചാലും അവർക്കത്തിനു കഴിയില്ല. അത് പുറത്ത് വരിക തന്നെ ചെയ്യും. അവര് പോലും അറിയാതെ.... 🦋 🦋 🦋 🦋 🦋 അമ്മായീടെ കളികൾ ഇനിയും ബാക്കിയാണ്. മരുമകളുടേതും... 😁😁 കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ #📙 നോവൽ #📔 കഥ