📔 കഥ, ✍ തുടർക്കഥ Images & Post

❤️മാലാഖ 💋റീ എൻട്രി ❤️കണ്ണൂർ🚩 - Author on ShareChat: Funny, Romantic, Videos, Shayari, Quotes

ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6Azk1Qx?d=n&ui=v64j8rk&e1=c💞ദേവനന്ദിനി...Part 79💞 മൊയ്‌തൂട്ടിക്കയോട് യാത്ര പറഞ്ഞിറങ്ങി രുദ്രനും ഗൗരിയും ഇഘത്പുരി ടൗണിൽ നിന്നും മുംബൈ നാസിക് ഹൈവേയിലേക്കു കയറുവാൻ തുടങ്ങവേ ഗൗരിയുടെ മനസ്സിൽ താനാദ്യം വന്ന ദിവസം രുദ്രന്റെ ചുമലിൽ പിടിച്ചപ്പോൾ അവൻ ചുമലിളക്കി കൈ തട്ടി മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചത് ഓടിയെത്തി.... അന്നത്തെ രുദ്രന്റെ കലിപ്പ് മോഡ് ഓർത്തപ്പോൾ ഗൗരിയുടെ ചൊടികളിലൊരു പുഞ്ചിരി വിടർന്നു. അവൾ രുദ്രനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കൊണ്ട് അവന്റെ ചുമലിലേക്ക് മുഖം താഴ്ത്തി... രുദ്രനെല്ലാമാസ്വാദിച്ചു കൊണ്ടൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ വണ്ടിയോടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. വൈകാതെ ഹൈവേയിലേക്ക് കയറിയ അവർ നിമിഷങ്ങൾക്കകം ഘോട്ടി ടോൾ പ്ലാസയെത്തി. അത് കടന്നു കുറച്ച് കൂടി മുന്നോട്ട് പോയി വലത്തോട്ട് തിരിഞ്ഞു ഘോട്ടി ടൗണിലേക്ക് പോകുന്ന വഴിയിലേക്ക് രുദ്രന്റെ വണ്ടി തിരിഞ്ഞു.... രണ്ട് മൂന്ന് മിനിട്ട് മുന്നോട്ട് പോയതിനു ശേഷം ഘോട്ടി ബസ്റ്റാന്റ് കടന്നു മുന്നോട്ട് നീങ്ങിയപ്പോൾ ഗൗരിയ്ക്ക് അന്നൊരു ദിവസം താനും രുദ്രനും കൂടി ആദ്യമായ് ഘോട്ടിയിലൂടെ കറങ്ങിയതും മിസൽ പാവ് കഴിച്ചതും ഓർമ്മ വന്നു.... "ദേവേട്ടാ.... ഇവിടെ അടുത്തുള്ള സ്നാക്ക്സ് സെന്ററിൽ വച്ചല്ലേ അന്ന് നമ്മൾ മിസൽ പാവ് കഴിച്ചത് "...? ഗൗരി രുദ്രനോട് തിരക്കി... "അതേ... എന്തേ ഇപ്പോൾ ചോദിക്കുവാൻ"...? മറുപടിയായി രുദ്രന്റെ പക്കൽ നിന്നുമൊരു മറുചോദ്യമുയർന്നു... "ദേവേട്ടാ.... നമുക്കിപ്പോൾ മിസൽ പാവ് കഴിച്ചാലോ "....? മുഖത്തൊരു കള്ളച്ചിരിയണിഞ്ഞു കൊണ്ട് ഗൗരി രുദ്രനോട്‌ ചോദിച്ചു... "ഹ ഹ... പിന്നെന്താ....എന്റെ നന്ദു മോളുടെ ഏതാഗ്രഹവും നിറവേറ്റി തരില്ലേ ഈ ദേവേട്ടൻ".... രുദ്രനൊരു ചിരിയോടെ മറുപടി നൽകി... "ഇന്ന് വെള്ളമടിക്കാൻ സമ്മതിച്ചതിന്റെ പേരിലാണോ ഈ ശുഷ്‌കാന്തി"...? ഗൗരി രുദ്രനോട്‌ ചോദിക്കുമ്പോൾ അറിയാതെ ചിരിച്ചു... "പോടീ കരിമ്പനയക്ഷീ"...മറുപടിയായി രുദ്രനൊന്ന് മുഖം കോട്ടി... വൈകാതെ സ്നാക്സ് സെന്ററിന്റെ അടുത്തെത്തിയപ്പോൾ രുദ്രൻ വണ്ടി റോഡിന്റെ അരികിലേക്ക് നിർത്തി. ബൈക്കിൽ നിന്നുമിറങ്ങി ഇരുവരും സ്നാക്സ് സെന്ററിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് കയറി നല്ലൊരു സ്ഥലത്ത് ഇരിപ്പുറപ്പിച്ചു. രുദ്രൻ രണ്ട് മിസൽ പാവിന് ഓർഡർ കൊടുത്തു... ഇരുവരുടെയും മനസ്സിൽ നാളുകൾക്ക് മുമ്പിതേ സ്നാക്ക്സ് സെന്ററിൽ ഇരുന്നു മിസൽ പാവ് കഴിച്ച രംഗമായിരുന്നു... അന്ന് ഗൗരിയോട് അനിഷ്ടങ്ങൾ കാണിച്ചു മനസ്സിൽ അവളോടുള്ള നിറഞ്ഞ പരിഹാസവുമായി താനിരുന്നതും മറ്റും രുദ്രന്റെ മനസ്സിലോടിയെത്തി. അവൻ ടേബിളിന് മുകളിൽ വച്ചിരുന്ന ഗൗരിയുടെ കൈയിൽ മുറുക്കെപ്പിടിച്ചു.... രുദ്രന്റെ പ്രവൃത്തിയിൽ അവന്റെ മുഖത്തേക്കൊരു മന്ദഹാസവുമായി നോട്ടമെറിഞ്ഞ ഗൗരി എന്താണെന്ന് തന്റെ സരസിജനയനങ്ങളാൽ തിരക്കി. രുദ്രൻ ഒന്നുമില്ലെന്ന് ചുമലിളക്കി കാണിച്ചു. എന്നിരുന്നാലും അവന് പറയാനുള്ളതെല്ലാം അവന്റെ മിഴികൾ മൊഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു... പ്രണയമാതോയ കല്ലോലങ്ങൾ ആഞ്ഞടിക്കുന്ന ഇരുവരുടെയും മിഴികൾ പരസ്പരം സംഭാഷണത്തിലേർപ്പെട്ടു കൊണ്ടിരിക്കെ അവർ ഓർഡർ ചെയ്ത മിസ്സൽ പാവ് ടേബിളിൽ എത്തിച്ചേർന്നു.... മുമ്പ് കഴിച്ചപ്പോൾ അന്നത്തെ ദേവേട്ടന്റെ പിരിമുറുക്കം നിറഞ്ഞ ഭാവങ്ങൾ കാരണം ഈ വിഭവം ആസ്വദിച്ചു കഴിക്കുവാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല. ഇന്ന് ഈ വിഭവത്തിന് അന്നത്തേതിലും കൂടുതൽ രുചി തോന്നുന്നു....മിസൽ പാവ് ആസ്വദിച്ചു കൊണ്ടൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ കഴിക്കുമ്പോൾ ഗൗരിയോർത്തു... ഗൗരിയുടെ ഭാവഭേദങ്ങൾ കണ്ട രുദ്രന്റെ മനസ്സിൽ അവൾ ചിന്തിക്കുന്നത് എന്തായിരിക്കുമെന്ന് ഊഹിച്ചു.... "എന്താ... ഗൗരി ഭായ് തമ്പുരാട്ടിയുടെ അധരങ്ങളിലൊരു മന്ദസ്മേരം "....? രുദ്രനൊരു കുസൃതിച്ചിരിയോടെ തിരക്കി... "ദേവേട്ടാ... അന്ന് കഴിച്ചതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ രുചി തോന്നുന്നു ഇന്ന് "... ഗൗരി പുഞ്ചിരിയോടെ മറുപടി നൽകി... "അതെന്താ"....? അങ്ങനെ ചോദിച്ചു കൊണ്ട് രുദ്രനൊന്ന് ചിരിച്ചു... "എന്താണെന്നോ... അന്നെന്റെ കലിപ്പൻ കടന്നൽ കുത്തിയ മുഖഭാവവുമായി ഇരിപ്പായിരുന്നല്ലോ. അന്ന് സംസാരിക്കുകയും നോക്കുകയുമൊന്നും ചെയ്യാതെ ജാഡയും കാണിച്ചിരിപ്പല്ലേ... നമ്മുടെ കൂടെ കഴിക്കുന്നയാൾ താല്പര്യമില്ലാത്ത മനസ്സോടെയാണ്‌ ഇരിക്കുന്നതെങ്കിൽ ഒന്നിനും രുചി തോന്നുകയുമില്ല അത് ആസ്വദിക്കുവാനും കഴിയില്ല "... ഗൗരി അന്നത്തെ രംഗമോർത്ത് പുച്ഛത്തോടെ മുഖമൊന്നു കോട്ടിക്കൊണ്ട് മൊഴിഞ്ഞു... "അയ്യെടാ... നിനക്കന്ന് തന്നെ എല്ലാം തുറന്നു പറയാമായിരുന്നല്ലോ. അപ്പോൾ അജ്മീറിൽ എത്തിയിട്ടേ പറയൂ എന്ന് ശപഥം ചെയ്തിരുക്കുവല്ലായിരുന്നോ. എന്നിട്ടിപ്പോൾ എനിക്കായി കുറ്റം".... രുദ്രനും അതേ ടോണിൽ തിരിച്ചടിച്ചു.... "എന്റെ കലിപ്പൻ കൊരങ്ങന് എല്ലാം കൂട്ടിച്ചേർത്ത് ഞാൻ തരുന്നുണ്ട് ഫസ്റ്റ് നൈറ്റിൽ"... ഗൗരി മുഖത്തൊരു ഗൗരവമെടുത്തിട്ട് കൊണ്ട് മൊഴിഞ്ഞു... "എടീ കരിമ്പനയക്ഷീ...നീ എല്ലാം കൂടി തന്ന് ഫസ്റ്റ് നൈറ്റിൽ എന്നെ ബാക്കി വക്കുമോ"...? രുദ്രൻ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു... "അതപ്പോൾ കാണാം"... ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ ഗൗരി മറുപടി നൽകി... ഇരുവരും ആമോദത്തോടെ ഓരോന്ന് സംസാരിച്ചു കൊണ്ട് ആസ്വദിച്ചു മിസൽ പാവ് കഴിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു... "ദേവേട്ടാ... ഈ പാവ് ഇന്ത്യൻ ഐറ്റം ആണോ"...? ഗൗരി തന്റെ പ്ലേറ്റിലെ പാവ് ഇരു കഷ്ണം മുറിച്ചു മിസലിൽ മുക്കിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു... "ഇന്ത്യൻ ഐറ്റം അല്ലെന്നാണ് ചരിത്രം. മിക്കവരും വിശ്വസിക്കുന്നത് പാവ് എന്ന വാക്ക് തന്നെ പോർച്ചുഗീസ് ആണെന്നാണ്. പോർച്ചുഗീസ് ഭാഷയിൽ പാവ് എന്ന് പറഞ്ഞാൽ ബ്രെഡ് എന്നർത്ഥം. ഇത് പോലത്തെ ബേക് ചെയ്തത് എന്തായാലും യൂറോപ്യൻ ആണ്. അത് കൊണ്ട് ഇത് പോർച്ചുഗീസുകാർ പണ്ട് ഗോവ വഴി കൊണ്ട് വന്നതാവാനാണ് സാധ്യത"... രുദ്രൻ വിവരിച്ചു കൊടുത്തു... "അപ്പോൾ വട പാവും അവർ കൊണ്ട് വന്നതായിരിക്കുമോ"....? ഗൗരി തന്റെ സംശയം രുദ്രന് മുന്നിൽ നിരത്തി... "അല്ല... വടാ പാവ് അറുപത്താറിൽ മുംബൈയിലെ ദാദർ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനടുത്തുള്ള അശോക് വൈദ്യ എന്ന മുംബൈക്കാരന്റെ കണ്ടു പിടിത്തമാണ്. ഇപ്പോൾ അത് മുംബൈക്കാരന്റെ ദേശീയ ഭക്ഷണം പോലെയായിട്ടുണ്ട് ".... രുദ്രനൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ മറുപടി നൽകി.... രുദ്രൻ മറുപടിയിൽ ഗൗരിയുമൊന്ന് ചിരിച്ചു... കുറച്ചു സമയം കൂടി ചെലവിട്ടതിനു ശേഷം ഇരുവരും സ്നാക്ക്സ് സെന്ററിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി... 🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸 തിരിച്ചു വന്നു ഫ്രഷ് ആയതിനു ശേഷം ഡ്രസ്സ്‌ മാറി ഗൗരിയെ മുറിയിൽ വിട്ട് ടെറസ്സിൽ ഹരിയണ്ണയുടെയും മാമുവിന്റെയും കൂടെ കുറച്ച് ദിവസത്തിന് ശേഷം തങ്ങളുടെ മദ്യപാനസഭ കൂടുമ്പോൾ രുദ്രൻ പതിവിലധികം സന്തുഷ്ടനായിരുന്നു.... രുദ്രൻ എത്തുന്നത് പ്രമാണിച്ചു ഹരിയണ്ണ സ്പെഷ്യലായി കിട്ടിയ പുഴമീൻ തയ്യാറാക്കിയത് മദ്യത്തിന്റെ കൂടെ വിളമ്പി... ഗ്ലാസിൽ മദ്യം പകർന്നു എല്ലാവരും ഓരോ സിപ് എടുത്തു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ മാമു തുടക്കമിട്ടു... "രുദ്രാ... നീയിതിനു മുമ്പ് യാത്രകൾ ഒരുപാട് നടത്തിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും നിന്നെയൊരുപാട് സന്തോഷത്തോടെ കാണുന്നത് ഈ യാത്രയ്ക്ക് ശേഷമാണ്. സാധാരണ യാത്ര കഴിഞ്ഞ് വരുന്ന നിന്നെ കാണുമ്പോൾ ഞങ്ങൾ ചിന്തിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു നീയെന്തിനായിരുന്നു യാത്ര നടത്തിയതെന്ന്. എന്തായാലും ഇത്തവണ നിന്റെ മുഖത്ത് നിറഞ്ഞ സന്തോഷം ഞങ്ങളുടെയൊക്കെ മനസ്സിലും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു"....കൈയിലിരുന്ന മദ്യം ഇറക്കിക്കൊണ്ട് മാമു മൊഴിഞ്ഞു... "അതെ മാമു...ഈ യാത്ര സാബിനെ ഒരുപാട് ആമോദചിത്തനാക്കിയിരിക്കുന്നു എന്നത് സാബിന്റെ മുഖത്ത് നിന്നും വായിച്ചെടുക്കാം"....ഹരിയണ്ണയൊരു ചിരിയോടെ മാമു പറഞ്ഞതിനെ പിന്താങ്ങി... രുദ്രനെല്ലാം ശ്രവിച്ചു പുഞ്ചിരിയോടെ തലകുലുക്കിക്കൊണ്ട് ഇരുവരും പറഞ്ഞതിനെ ശരി വച്ചു... ശരിയാണിരുവരും പറഞ്ഞത്...മുമ്പൊക്കെ യാത്ര നടത്തിയാലും അതൊരു ലക്ഷ്യബോധമില്ലാത്ത യാത്രകളായിരുന്നു. പോകുന്ന വഴിയ്ക്ക് പലതും യഥാർത്ഥത്തിൽ ആസ്വദിക്കുവാൻ പോലും കഴിയാറില്ലായിരുന്നു. എല്ലായിടത്തും നഷ്ടബോധം വേട്ടയാടുമായിരിന്നു. തിരുച്ചെത്തുമ്പോൾ പലപ്പോഴും പോയതിനേക്കാൾ വിഷാദത്തോടെയായിരിക്കും... രുദ്രൻ മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചു... ഇത്തവണത്തെ എല്ലാ മാറ്റങ്ങൾക്കും കാരണം ഒരേ ഒരാൾ മാത്രമാണ്. തന്റെ നന്ദു... ഗൗരിയെ കുറിച്ചോർക്കുമ്പോൾ രുദ്രന്റെ ചൊടികളിൽ അറിയാതെയൊരു പുഞ്ചിരി വിടർന്നു.... രുദ്രന്റെ മനസ്സിൽ അജ്മീറിൽ ഗൗരി അവനായൊരുക്കിയ ആ രാത്രിയായിരുന്നു... "സാബ്... സാബെന്താ ചിന്തിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നത് "...? ഹരിയണ്ണ രുദ്രനോട് തിരക്കി... "എടാ ഹരി... നിനക്ക് മനസ്സിലായില്ലേ...അവന്റെ മനസ്സിൽ നന്ദുമോളും അവളുടെ കൂടെ നടത്തിയ യാത്രയുടെ ആമോദം നിറഞ്ഞ വേളകളുമാണ് ".... മാമുവൊരു മന്ദഹാസത്തോടെ രുദ്രനെ നോക്കിക്കൊണ്ട് മൊഴിഞ്ഞു... "രുദ്രാ...അത് പറഞ്ഞപ്പോഴാണ് ഓർത്തത്...നന്ദുമോൾ അവളെ കുറച്ചുള്ളതെല്ലാം പറഞ്ഞില്ലേ നിന്നോട് "...? മാമുവൊരു സംശയത്തോടെ തിരക്കി... "മാമു... അവളെന്നോടെല്ലാം പറഞ്ഞു. എല്ലാം കേട്ട് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്കൊരു കാര്യത്തിൽ മാത്രമാണ് കുറ്റബോധം. പലപ്പോഴും അറിയാതെയാണെങ്കിൽ പോലും ഞാനവളെ തെറ്റിദ്ധരിച്ചു പോയല്ലോ എന്ന്"...രുദ്രന്റെ വാക്കുകളിൽ അതീവമായ വ്യഥ നിറഞ്ഞു... "രുദ്രാ... അത് വിട്ടേക്ക്.. നിന്റെ സ്ഥാനത്ത് ആരായിരുന്നാലും അങ്ങനെയൊക്കെ ചിന്തിച്ചു പോകും. ഞങ്ങൾ ഒന്ന് രണ്ട് തവണ നന്ദു മോളോട് സൂചിപ്പിച്ചതാണ് നിന്നോടെല്ലാം തുറന്ന് പറയുവാൻ. പക്ഷേ നന്ദുമോൾ പറഞ്ഞത് എല്ലാം അജ്മീറിൽ എത്തിയിട്ട് മാത്രമേ അവൾ പറയൂ എന്ന്. പിന്നെ ഒന്നുമറിയാതെ തന്നെ നീയവളെ സ്നേഹിക്കുവാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഞങ്ങളും ഒരുപാട് സന്തോഷിച്ചു. എല്ലാം മംഗളമായി ഇവിടെ വരെയെത്തിയല്ലോ".... മാമു രുദ്രനെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് മൊഴിഞ്ഞു... മാമു ആശ്വസിപ്പിക്കുമ്പോൾ രുദ്രന്റെ മനസ്സിൽ ഗൗരിയോടൊത്തുള്ള നിമിഷങ്ങളായിരുന്നു. അന്നാദ്യമായി അവനാ മദ്യപാനസഭയിലിരിക്കുമ്പോൾ ഒരു നഷ്ടബോധവും എത്രയും പെട്ടെന്ന് ഗൗരിയുടെ അടുത്തെത്തുവാനയവന്റെ മനം തുടിക്കുകയും ചെയ്തു.... രുദ്രൻ മദ്യം നിറച്ച ഗ്ലാസിൽ നിന്നും ഓരോ സിപ്പെടുക്കുന്നതു പതിവിലേറെ സമയമെടുത്തായിരുന്നു. ഹരിയണ്ണയും മാമുവും വീണ്ടും വീണ്ടും ഗ്ലാസ്സുകളിൽ പകർന്നു കുടിക്കുമ്പോഴും രുദ്രൻ തന്റെ കൈയിലുള്ളത് പാതി പോലുമാക്കിയിരുന്നില്ല.... "സാബ്... ഇന്ന് തീരെ കുടിച്ചില്ലല്ലോ"...? രുദ്രൻ കുടിക്കാതിരിക്കുന്നത് കണ്ടതിശയത്തോടെ ഹരി രുദ്രനോട് തിരക്കി.... "ഹ്മ്... ഒന്നുമില്ല ഹരിയണ്ണ"... ഹരിയുടെ ചോദ്യത്തിൽ സ്ഥലകാലബോധം വീണ്ടെടുത്ത രുദ്രൻ ഹരിയ്ക്ക് മറുപടി നൽകി.. ഇതെല്ലാം കണ്ടു നിന്ന മാമുവിന്റെ ചുണ്ടിലൊരു ചിരിയൂറി വന്നു... "മോനെ രുദ്രാ... നീയാ ഗ്ലാസും മദ്യവും അവിടെ വച്ചിട്ട് വേഗം നന്ദുമോളുടെ അടുത്തേക്ക് പൊയ്ക്കോ".... ഒരു ചിരിയോടു കൂടിയത് പറയുമ്പോൾ മാമുവിന്റെ മുഖത്ത് രുദ്രാനോടുള്ള വാത്സല്യം തുളുമ്പി നിന്നു... "മാമു.. ഞാൻ".... രുദ്രൻ പെട്ടെന്ന് ഒന്നും പറയുവാൻ പറ്റാതെ കുഴങ്ങി.... "നിന്റെ അമ്മാവനായ ഞാൻ പറയുന്നത് നീയങ്ങു കേട്ടാൽ മതി. അതവിടെ വച്ചിട്ട് വേഗം നന്ദു മോൾടെ അടുത്തേക്ക് ചെല്ല്"....രുദ്രനെയെന്തെങ്കിലും പറയാൻ അനുവദിക്കാതെ മാമു അവനോട് മൊഴിഞ്ഞു... രുദ്രൻ പിന്നെയൊന്നും പറയാതെ മദ്യം നിറച്ച ഗ്ലാസവിടെ വച്ചെഴുന്നേറ്റ് ഇരുവരെയും നോക്കി പോകുകയാണെന്ന് തന്റെ കണ്ണുകളാൽ മൊഴിഞ്ഞു കൊണ്ട് പതിയെ ടെറസിൽ നിന്നും നടന്നു നീങ്ങി.... മാമു രുദ്രൻ പോകുന്നതൊരാനന്ദത്തോടെ നോക്കിനിന്നപ്പോൾ ഹരി ഒരമ്പരപ്പോടെ അവിടെ നിന്നുമകലുന്ന രുദ്രനെയും മാമുവിനെയും ആശയക്കുഴപ്പത്തോടെ നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു... "മാമു... നിങ്ങളെന്തിനാ സാബിനോട് പോകുവാൻ പറഞ്ഞത് "....? ഹരി തന്റെ സംശയം മാമുവിന് മുന്നിൽ നിരത്തി... "എടാ മണ്ടാ... ഇതൊക്കെ മനസ്സിലാവണമെങ്കിൽ ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കലെങ്കിലും പ്രണയിക്കണം".... മാമു തന്റെ മുഖത്തൊരു ചെറു ചിരിയണിഞ്ഞു കൊണ്ട് ഹരിയ്ക്ക് മറുപടി നൽകി... "മാമു... നിങ്ങളൊന്നു തെളിച്ചു പറയുന്നുണ്ടോ"... ഹരിയ്ക്ക് മാമുവിനോട് അരിശം കൊണ്ടു.... "എടാ... അവനിപ്പോൾ നന്ദു മോളുടെ അടുത്ത് നിന്നും ഒരു നിമിഷം പോലും പിരിഞ്ഞിരിക്കുവാൻ വയ്യ. ഇവിടെ ഇരിക്കുമ്പോഴും അവന്റെ മനസ് നന്ദുമോളുടെ അടുത്താണ്. ഈ യാത്രയിൽ അവരുടെ പ്രണയം ഇഴ ചേർത്ത സ്നേഹബന്ധം ഒന്നു കൂടി ശക്തമായിരിക്കുന്നു. നന്ദു മോളും ഇതേ അവസ്ഥയിലാവും ഇപ്പോൾ. അതാണ് അവനോട് എത്രയും പെട്ടെന്ന് നന്ദു മോളുടെ അടുത്തേക്ക് പോകുവാൻ ഞാൻ പറഞ്ഞത്. എന്തിനോ വേണ്ടിയെന്നത് പോലെ ലക്ഷ്യമില്ലാതെ ജീവിച്ച അവനിങ്ങനെ മാറുന്നതിൽ എനിക്ക് എന്തെന്നില്ലാത്ത സന്തോഷമാണ് എനിക്ക് അനുഭവപ്പെടുന്നത്"....മാമു ഹരിയോട് വിവരിച്ചു... ഹരിയെല്ലാം അത്ഭുതത്തോടെ കേട്ടിരുന്നു. അത്ഭുതം പിന്നെയൊരു പുഞ്ചിരിയിലേക്ക് വഴി മാറി.... "മാമു... അപ്പോൾ കുപ്പിയിലിനി ബാക്കിയുള്ളത് സാബിന്റെയും നന്ദു മോളുടെയും പ്രണയത്തിന് സമർപ്പിച്ചു കൊണ്ട് നമ്മൾ തീർക്കുന്നു.... ജയ് മഹാരാഷ്ട്ര ".... ആമോദത്തിരയിളകിയ വാക്കുകളോടെ ഉച്ചത്തിൽ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഹരിയണ്ണ മൊഴിഞ്ഞു..... "ജയ് മഹാരാഷ്ട്ര"... തന്റെ കൈയിലുള്ള ഗ്ലാസ്സ് ഹരിയുടെ ഗ്ലാസിൽ മുട്ടിച്ചു കൊണ്ട് മാമു ഉറക്കെ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഹരിയ്ക്ക് മറുപടി നൽകി... പിന്നീടവിടെ മാമുവിന്റെയും ഹരിയണ്ണയുടെയും പൊട്ടിച്ചിരികളാൽ അവിടെ ശബ്ദമുഖരിതമായി... 🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸 രുദ്രന്റെ ഫ്ലാറ്റിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ ഗൗരിയുടെ മനസ്സ് വളരെയേറെ അസ്വസ്ഥമായിരുന്നു... രുദ്രന്റെ സാമീപ്യം അവൾ വല്ലാതെ ആഗ്രഹിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.... ഇടയ്ക്ക് വച്ചു നിലച്ചു പോയ തങ്ങളുടെ പ്രണയബന്ധം പുനരാരംഭിച്ചതിനു ശേഷമൊരിക്കലും ദേവേട്ടനിത് പോലെ പോയിട്ടില്ല. അതിന് ശേഷമെപ്പോഴും ദേവേട്ടന്റെ സാമീപ്യം തനിയ്ക്കെപ്പോഴും തുണയായിട്ടുണ്ട്. ഇന്നൽപ്പനേരം കാണാതെ നിൽകുമ്പോൾ നിമിഷങ്ങൾക്ക് ദിവസങ്ങളുടെ ദൈർഘ്യം പോലെ ഉളവായി പോകുന്നു. ഒന്ന് ടെറസിൽ പോയി നോക്കിയാലോന്ന് വരെ വിചാരിച്ചു കുറച്ച് മുമ്പ്... ഗൗരി സോഫയിലിരുന്ന് ചിന്തിച്ചു.... ഗൗരി ചിന്തകളിൽ മുഴുകിയിരിക്കവേ പൊടുന്നനെ വാതിൽ തുറക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ട ഗൗരിയുടെ ശ്രദ്ധയങ്ങോട്ട് തിരിഞ്ഞു... വാതിൽ തുറന്ന് അകത്തേക്ക് കയറുന്ന രുദ്രനെ കണ്ട ഗൗരിയുടെ മനസിൽ ആമോദത്തിൻ അംബുരാശിക്കല്ലോലങ്ങൾ ആഞ്ഞടിച്ചു. വാതിൽ ലോക്ക് ചെയ്തു ഗൗരിയുടെ നേരെ നോട്ടമയച്ച രുദ്രന്റെ അവസ്ഥയും സമാനമായിരുന്നു... രുദ്രനെ കണ്ട ഗൗരി പൊടുന്നനെ അവന്റെ അടുത്തെത്തി. പരസ്പരമൊന്നുമുരിയാടാതെ കണ്ണോട് കണ്ണ് നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ അവരുടെ മിഴികൾക്ക് പറയാനുണ്ടായിരുന്നു ഒരു നിമിഷം പോലും കാണാതെയിരിക്കുവാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥയെ കുറിച്ച്.... രുദ്രന്റെ അടുത്തെത്തിയ ഗൗരി അവന്റെ കവിളിൽ തഴുകിക്കൊണ്ട് അവന്റെ മിഴികളിലേക്ക് പ്രണയാതുരമായ നോട്ടമയച്ചു കൊണ്ട് നിന്നു.... ""മലനിരകളിലെ ഹരിതാഭയകറ്റുന്നയീ ഗ്രീഷ്മത്തിൽ നിൻ സരസീരുഹനയനങ്ങൾ പകരുന്ന പ്രണയത്തിൻ അപാംയോനി കല്ലോലങ്ങളെന്നുള്ളിൽ വസന്തകാലമേകവേ പ്രണയകാവ്യത്തിൻ ശീലുകളായി മാറുമീ അകതാരിൻ ഭിത്തിതൻ മർമ്മരങ്ങളെന്നിൽ ഉണർത്തുന്ന ലഹരിയ്ക്ക് സമമായി മറ്റൊരു ലഹരിയില്ലെന്ന് ഞാനറിയുന്നു സഖീ...."" ഗൗരിയുടെ നയനങ്ങളിലേക്ക് പ്രണയപുരസരം തന്റെ ചക്ഷുസുകളയച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന രുദ്രന്റെയുള്ളിലെ കവിയുണർന്നു.... രുദ്രൻ നോക്കി നിൽക്കേ ഗൗരിയുടെ വക്ത്രചക്ഷുവാധര വർണ്ണങ്ങൾ തൂകിയ പവിഴാധരങ്ങൾ രുദ്രന്റെ വദനത്തിലാകമാനം ആർത്തിയോടെ മയൂരപിച്ഛത്തിൻ നീഹാരസ്പർശങ്ങൾ പകർന്നു കൊണ്ടിരുന്നു.... ഗൗരിയുടെ അധരങ്ങൾ പകർന്ന മുദ്രകൾക്കന്ത്യത്തിൽ രുദ്രൻ തന്റെ മുഖം താഴ്ത്തി അവളുടെ അധരങ്ങളിലെ അമൃതകണങ്ങൾ തന്റെ ദന്താംബരങ്ങളാൽ ഒപ്പിയെടുത്തു... "ദേവേട്ടാ"....കുറച്ച് നേരത്തെ ചുംബനപ്രകടനങ്ങൾക്ക് ശേഷം ഗൗരിയൊരു മന്ദഹാസത്തോടെ രുദ്രനെ നോക്കി പ്രണയഭരിതയായി വിളിച്ചു... രുദ്രൻ തന്റെ പുരികമുയർത്തി എന്താണെന്ന് ചോദിച്ചു... "ദേവേട്ടാ.... ദേവേട്ടൻ ഇന്ന് കഴിച്ചിട്ട് പോലുമില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു. പോയി അധികനേരമാകുന്നതിനു മുമ്പ് തന്നെ വന്ന പോലെ തോന്നുന്നു".... ഗൗരി രുദ്രന്റെ മിഴികളിൽ നോക്കി മൊഴിഞ്ഞു... "നന്ദൂ... അവിടെ ഇരിക്കുമ്പോഴും എന്റെ മനസ്സ് നിന്റെയടുത്താണ്. അവരുടെ കൂടെയിരുന്നു മദ്യം രുചിക്കുമ്പോൾ അജ്മീറിൽ നീയെനിക്കൊരുക്കിയ ആ രാത്രിയാണ്‌ മനസ്സിൽ മുഴുവൻ. ആദ്യമായിട്ടാ കുടിക്കുമ്പോൾ എന്തോ ഒരു താല്പര്യക്കുറവ്. പിന്നെ എത്രയും നേരത്തെ നിന്റെയടുത്തെത്താനായി മനസ്സ് കൊതിക്കുകയായിരുന്നു"...പ്രണയാർദ്രമായൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ രുദ്രൻ ഗൗരിയോട് മൊഴിഞ്ഞു... തുടർന്ന് മാമു തന്നെ നിർബന്ധിച്ചു പറഞ്ഞു വിട്ടത് രുദ്രൻ ഗൗരിയോട് വിവരിച്ചു... മറുപടിയായി ഗൗരി രുദ്രന്റെ നെറ്റിയിൽ തന്റെ അധരങ്ങളമർത്തി... "ദേവേട്ടാ... ദേവേട്ടന്റെ അതേ അവസ്ഥയിൽ ആയിരുന്നു ഞാനും. എന്താണെന്നറിയില്ല കാണാതെ ഇരിക്കുവാൻ പറ്റുന്നില്ല"... ഗൗരി രുദ്രനെ നോക്കിയൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ മൊഴിഞ്ഞു... ഗൗരി രുദ്രനന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാഞ്ഞു. രുദ്രനവളെ ആഞ്ഞു പുൽകി. അവളവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തി നിന്നു.... "നന്ദൂ"...കുറച്ചു നേരത്തെ ആലിംഗനത്തിനു ശേഷം രുദ്രൻ ഗൗരിയെ തട്ടി വിളിച്ചു... ഗൗരി എന്താണെന്ന് ചോദിച്ചു... "നന്ദൂ... അന്ന് നമ്മൾ കുടിച്ച വൈൻ ബാക്കിയുണ്ടോ"...? രുദ്രന്റെ മുഖത്തൊരു കുസൃതിച്ചിരി നിറഞ്ഞു... രുദ്രന്റെ ചോദ്യത്തിൽ ആദ്യമൊന്നമ്പരന്ന ഗൗരി പിന്നെയുച്ചത്തിൽ ചിരിച്ചു. രുദ്രനും അവളുടെ കൂടെ ചിരിച്ചു.... ഗൗരി ഉടനെ മുറിയിലേക്ക് പോയിട്ട് അന്നത്തെ വൈൻ കുപ്പി എടുത്ത് കൊണ്ട് വന്നു. അവൾ തന്നെ അത് ഗ്ലാസുകളിൽ പകർന്നു... ഗൗരിയും രുദ്രനും പരസ്പരം ഗ്ലാസ്സ് മുട്ടിച്ചു വൈൻ കുടിയ്ക്കുവാൻ തുടങ്ങി. ഗൗരിയോട് സംസാരിച്ചു കൊണ്ട് വൈൻ കുടിക്കുമ്പോൾ ലഭിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ആനന്ദം കുറച്ച് മുമ്പ് ടെറസിൽ ഇരുന്ന് മദ്യപിക്കുമ്പോൾ ലഭിച്ചില്ലെന്നത് രുദ്രനോർത്തു.... ഓരോ ഗ്ലാസ് അടിച്ചതിനു ശേഷം ഗൗരി രണ്ട് പേർക്കും കൂടി ഭക്ഷണം വിളമ്പി... ആയി കൊണ്ട് കൊടുത്ത ബാക്രി റോട്ടിയും പുഴമീൻ കറിയും പതിവ് പോലെ പരസ്പരമൊരു തവണ ഊട്ടിയതിന് ശേഷം രുദ്രൻ കഴിക്കാതെയിരിക്കുന്നത് കണ്ട ഗൗരി ഒന്നമ്പരന്നു.... "ദേവേട്ടനെന്താ കഴിക്കാത്തത് "....? ഗൗരിയൊരു സംശയത്തോടെ തിരക്കി.. "നന്ദൂ... അന്ന് ലക്ക് കെട്ട് വന്നപ്പോൾ നീയെന്നെ ഭക്ഷണം വാരിത്തന്നു ഊട്ടിയില്ലേ. അത് പോലെ ഇന്ന് വാരി താ. നീയാ വീഡിയോ കാണിച്ചു കൊടുത്തപ്പോൾ തോന്നിയ ഒരാഗ്രഹമാ".... രുദ്രനൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ മറുപടി നൽകി.... "എന്തേ എന്റെ കലിപ്പന് ഇങ്ങനെയൊരാഗ്രഹം"...? ഗൗരിയൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ തിരക്കി... "നന്ദൂ... അന്ന് നീയെന്നെ ഊട്ടുമ്പോൾ എനിയ്ക്ക് ബോധം തീരെയില്ല. പിന്നെ ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളിൽ നിന്നെക്കുറിച്ചൊരു തെറ്റിദ്ധാരണയും. ഇന്നതൊന്നുമില്ലാതെയിരിക്കുമ്പോൾ നീയന്നു കഴിപ്പിച്ചത് പോലെ അതൊക്കെ അനുഭവിയ്ക്കുവാനൊരു കൊതി"...രുദ്രൻ പുഞ്ചിരിയോടെ മറുപടി നൽകി... രുദ്രന്റെ മറുപടിയിൽ മനസ്സ് നിറഞ്ഞ ഗൗരിയൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ തലകുലുക്കി... രുദ്രൻ തന്റെ പ്ളേറ്റ് എടുത്ത് സോഫയുടെ അടുത്തേക്ക് പോയതിൽ ഇരുന്നു. ഭക്ഷണം ടീപോയിൽ വച്ചവൻ ഗൗരി കഴിച്ചു വരുവാനായി കാത്തിരുന്നു.... അല്പസമയങ്ങൾക്കകം ഭക്ഷണം കഴിച്ചു ഗൗരിയവന്റെ അരികിലെത്തി. രുദ്രൻ തന്റെയരികിലെത്തിയ ഗൗരിയുടെ കൈ പിടിച്ചു അവളെ തന്റെ മടിയിലേക്കിരുത്തി. ഭക്ഷണം നിറഞ്ഞ പ്ളേറ്റ് എടുത്തവൻ തന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ചു.... ഇടത്തെ കൈ രുദ്രന്റെ ചുമലിലൂടെയിട്ട് വലത് കൈ കൊണ്ട് രുദ്രന്റെ കൈയിലുള്ള പ്ളേറ്റിൽ നിന്നും ബാക്രി റോട്ടി ഒരു കഷ്ണം മുറിച്ചു മീൻ കറിയിൽ മുക്കി അവന്റെ വായിലേക്ക് വച്ചു കൊടുത്തവളവന്റെ മിഴികളിലേക്ക് പ്രണയാതുരമായി നോട്ടമയച്ചു. രുദ്രൻ റോട്ടി ചവച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ഗൗരിയവന്റെ നെറ്റിയിൽ ചുംബിച്ചു... ഓരോ തവണയും ഗൗരിയിത് തുടർന്ന് കൊണ്ടിരുന്നു. മേമ്പൊടിയായി ചുംബനങ്ങൾ പകർന്നു കൊണ്ട് തന്റെ പെണ്ണ് തന്നെയൂട്ടുമ്പോൾ ഭക്ഷണത്തിന് പതിവിലേറെ രുചി നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നതായി രുദ്രനുളവായി.... തുടരും NB : മുമ്പ് ഞാനിവിടെ പറഞ്ഞിരുന്നു ഈ കഥയുടെ ത്രെഡ് എനിക്ക് ഒരു സ്വപ്‍നത്തിലൂടെയാണ് കിട്ടിയതെന്ന്. ത്രെഡ് കിട്ടി ഒരു മാസത്തോളമെടുത്ത് കഥയിലെ കഥാപാത്രമായി കഥയിൽ രുദ്രനെ അനിയനായി കാണുന്ന ഹരിയണ്ണയെ പോലെ എന്നെ ഒരു അനിയനായി കരുതുന്ന എന്റെ കമ്പനിയിലെ ട്രക്ക് ഡ്രൈവർ ഹരിയണ്ണയെ സങ്കൽപ്പിച്ചു എഴുതിയത് ഹരിയണ്ണയോട് വിവരിച്ചപ്പോൾ അദ്ദേഹം ഒരുപാട് സന്തോഷിച്ചു.... 🙂 കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️❤️❤️ #📔 കഥ #✍ തുടർക്കഥ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ

📔 കഥ - 79 Part BBDImn3Im 79 Part BBDImn3Im - ShareChat