മിഷൻ Part 5 ബാലൻസ് തളർന്ന മനസ്സോടെ ശിരസ്സനക്കി. "എങ്കില്‍ ഞാന്‍ ഇറങ്ങട്ടെ..." ഒരുറപ്പ് കിട്ടിയപ്പോൾ അധികം നേരം നിൽക്കാതെ സർവറിനോട് യാത്ര പറഞ്ഞ് കരണ്‍ അവിടെ നിന്നും വേഗത്തിലിറങ്ങി. നേരേ എസ്ഐ ചന്ദ്രചൂഡനരികിലേക്കായിരുന്നു അവന്റെ ആ പോക്ക്. "ആഹ താന്‍ ഇതുവരെ മുംബൈക്ക് പോയില്ലേ കൃഷ്ണാ...??" കരണിനെ കണ്ടതും ഒന്നും അറിയാത്ത ഭാവത്തിൽ ഒരു പരിഹാസത്തോടെ ചന്ദ്രചൂഡന്‍ ചോദിച്ചു. "എങ്ങനെ പോകാനാണ് സര്‍. പേ പിടിച്ച നായ്ക്കള്‍ ചുറ്റിനും നില്‍ക്കുകയല്ലേ. പിന്നെയങ്ങനാ ഒരടി നീങ്ങുക..." അതേ നാണയത്തിൽ കരൺ അയാൾക്ക് മറുപടി കൊടുത്തു. "എന്താ കൃഷ്ണാ താനീ പറയുന്നേ ? എനിക്കൊന്നും മനസ്സിലാവുന്നില്ല.." "മനസ്സിലാവില്ല അതെനിക്കറിയാം . എന്‍റെയീ നെറ്റിയിലെ കെട്ട് കണ്ടാലും സറിന് മനസ്സിലാവില്ല . പക്ഷേ ഒരു കാര്യം സറിന് മനസ്സിലാക്കി തരാനാണ് ഞാനിങ്ങ് വന്നത് . അഞ്ചാറ് ഡ്രോണുകളും മൂന്നാല് കവല ചട്ടമ്പികളേയും കളത്തിലിറക്കി എന്നെയങ്ങ് കഴുവേറ്റി കളയാമെന്ന് സര്‍ കരുതിയെങ്കില്‍ അതൊരു വ്യാമോഹം മാത്രമാണ്..." "പ്ഭ പന്ന പുന്നാര മോനേ.. പോലീസ് സ്റ്റേഷനില്‍ കയറി വന്ന് നീ സിനിമാ സ്റ്റൈല്‍ കളിക്കുന്നോ ? നീ ആരായാലും എന്തായാലും നിന്നെ പിടിച്ച് അകത്തിടാന്‍ എനിക്ക് ആരുടേം ഒത്താശ വേണ്ട . അതിനീ കാക്കി തന്നെ ധാരാളം... മര്യാദക്ക് , മര്യാദക്ക് നീ തിരിച്ച് മുംബൈക്ക് പറന്നോ . ഇല്ലേല്‍ നിന്‍റെ പച്ച മാംസത്തില്‍ മണ്ണ് പറ്റും..." ചന്ദ്രചൂഡൻ ഗർജ്ജിച്ചു. മറുപടിയെന്നോണം സ്റ്റേഷന്‍ കുലുങ്ങുമാറ് കരണ്‍ ഉച്ചത്തിൽ അട്ടഹസിച്ചു ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. ചന്ദ്രചൂഡൻ നോക്കി നിൽക്കെ അയാൾക്കടുത്തേക്ക് ഒരു ചുവട് കൂടി കരൺ മുന്നോട്ട് വെച്ചു : "രാജവെമ്പാലയെ മുന്നില്‍ കണ്ടിട്ടും ഭയപ്പെടാത്തവൻ മണ്ണിരയെ കണ്ടാല്‍ കുലുങ്ങുമോ എന്‍റെ സാറേ...??" സംശയത്തോടെ ചന്ദ്രചൂഡന്‍ കരണിനെ നോക്കി . "ദാ താന്‍ ഇട്ടിരിക്കുന്ന ഈ യൂണിഫോമിനോട് എനിക്ക് ഒരു ബഹുമാനമുണ്ട് . അത് സാറായിട്ട് കളയിക്കരുത്... ഞാന്‍ എന്തിനു വന്നു എവിടെ പോകുന്നു ആരെ കാണുന്നു എന്നൊക്കെ അറിയാനുള്ള സാറിന്‍റെയീ ത്വരയും ആവേശവുമുണ്ടല്ലോ, അത് വേണ്ടത്തതിനാണ്.. നിര്‍ത്താക്കോ സര്‍ , എല്ലാം ഇവിടെ വച്ച് നിര്‍ത്തിക്കോ.. സറിപ്പോള്‍ പറഞ്ഞതു പോലെ പച്ച മാംസം എന്‍റെ ശരീരത്തില്‍ മാത്രമല്ല ഉള്ളത് എന്ന ബോധം സറിന് ഇടയ്ക്കിടക്ക് ഉണ്ടാവുന്നത് നല്ലതാണ് . ആ ബോധം നഷ്ടപ്പെട്ട ഒരുത്തന്‍ ഇപ്പോൾ മെഡിക്കല്‍ കോളേജിലുണ്ട് . വിളിച്ചു തിരക്കണം എന്നോട് കളിച്ചപ്പോൾ എന്താണ് അവന്‍റെയവസ്ഥയെന്ന്..." ചന്ദ്രചൂഡന്റെ അടുത്തേക്ക് ഒന്നൂടെ ചേര്‍ന്ന് നിന്ന് ആ കണ്ണുകളില്‍ കരണ്‍ തീക്ഷണമായി നോക്കി : "ഇത് എനിക്കായി ഉള്ള കളിയാണ് സര്‍ . അതില്‍ കുറുകെ വന്ന് സര്‍ ചാടരുത്.. ചാടിയാൽ തന്റെ ഈ വീപ്പ ശരീരം വെടിയുണ്ടകൾ കയറ്റി അരിപ്പ പോലെ തുളയിട്ടു കളയും ഞാൻ..." ശാന്തമായ സ്വരത്തിലെ കരണിന്റെ ഭീഷണി കാലൻ പോത്തിന്റെ മുരൾച്ച പോലെ തോന്നി ചന്ദ്രചൂഡൻ എസ്ഐ'ക്ക്. അത്രയും പറഞ്ഞ് കരണ്‍ തിരിഞ്ഞു നടക്കുമ്പോള്‍ ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിയാതെ രോഷത്തോടെ കരണിനെ ഉഗ്രമായി നോക്കുകയായിരുന്നു അയാൾ. വേഗം മെഡിക്കൽ കോളേജിലേക്ക് ചന്ദ്രചൂഡന്‍ ഫോണിലൂടെ വിളിച്ചു. ദേഹമാസകാലം പൊള്ളി കിടക്കുന്ന ജഫയുടെ നേർക്ക് ഒരു നേഴ്സ് തന്റെ ഫോൺ കൊണ്ടു വന്ന് ചെവിയിൽ ചേർത്ത് വെച്ചു കൊടുത്തു. "ഹലോ ആരാ....??" ദയനീയമായി ജഫ ഫോണിലൂടെ ചോദിച്ചു. "ജഫ.. ഇത് ഞാനാണ് എസ്ഐ ചന്ദ്രചൂഡന്‍.. എടോ.. എന്തിക്കെയാടോ ഞാനീ കേൾക്കുന്നേ..?? താനവിടെ അഡ്മിറ്റ് ആണോ...??!!" മറുപുറത്ത് അയാൾ വേഗത്തിൽ ചോദിച്ചു. "അതെ സർ.. ഞാനിപ്പോൾ മെഡിക്കൽ കോളേജിലാണ്.. വീട്ടിലുള്ള പെൺപിറന്നോത്തിയുടേയും പിള്ളേരുടെയും പ്രാർത്ഥന കൊണ്ട് ജീവൻ തിരിച്ചു കിട്ടി സർ..." "എന്താടോ താനീ പറയുന്നത്...??!" ചന്ദ്രചൂഡന്‍ ഒച്ചയിട്ടു. "ആ ഡ്രോൺ പരീക്ഷണം.. അത് എന്നെ തന്നെ തിരിച്ചടിച്ചു സര്‍.." ജഫ ഒരുവിധത്തിൽ പറഞ്ഞു. "എടോ എനിക്കൊന്നും മനസ്സിലാവുന്നില്ല..!" "വിശദീകരിച്ച് പറയുവാനുള്ള ആരോഗ്യമൊന്നും എനിക്കിപ്പോൾ ഇല്ല സര്‍. പക്ഷേ ഒരു കാര്യം ഞാന്‍ സറിനോട് പറയാം. ആ കൃഷ്ണയെന്ന് പറയുന്നവന്‍ സാധാരണ ഒരു ബിസിനസുകാരന്‍ അല്ല. നല്ല വിളഞ്ഞ വിത്താണ് അവന്‍. ഏതാണ്ട് അഭ്യാസവും കളരിയുമൊക്കെ അരച്ച് കലക്കി കുടിച്ചവനാണ് അവന്‍. അവനെ പെട്ടെന്ന് കീഴ്പ്പെടുത്തുന്ന കാര്യം ആലോചിക്കേ വേണ്ട സർ.. സർ ഒന്നു കരുതിയിരുന്നോ...." "ജഫാ ഞാന്‍ പറയുന്നതൊന്ന് താന്‍..." "വേണ്ട സര്‍.. ഈ ഡീല് ഞാന്‍ ഉപേക്ഷിച്ചു. എനിക്കിനി വയ്യ.. ചെയ്തു കൂട്ടിയ പാപങ്ങൾക്കുള്ള ശിക്ഷ എനിക്കിപ്പോൾ കിട്ടി. ആരോഗ്യം വീണ്ടെടുത്താൽ ആ ഗാരേജും നോക്കി നടത്തി മര്യാദയോടെ കഴിഞ്ഞു കൂടിക്കോളാം ഞാന്‍. അതാണ് ഇപ്പോൾ എന്റെ തീരുമാനം. ഇനി നമ്മള്‍ തമ്മില്‍ ഒരു ഡീല് ഇടപാടും ഇല്ല.. എന്നാൽ ശരി സര്‍..." അത്രയും പറഞ്ഞ് അടുത്ത് നിൽക്കുന്ന നഴ്സിന് ജഫാ ഫോണ്‍ കൈമാറി. അവരാ കോൾ കട്ട്‌ ചെയ്തു. "ജഫാ.. ഹലോ.. ഹലോ.. ജഫാ... ശ്ശേ...!!" ചന്ദ്രചൂഡന്‍ മേശയില്‍ ശക്തമായി തട്ടി കസേരയിലിരുന്നു. കരണിനെ കുറിച്ച് നന്നായി ചിന്തിക്കുകയായിരുന്നു അയാള്‍. മാര്‍ജിന്‍ ഫ്രീയില്‍ നിന്നും ലഭിച്ച അന്നത്തെ ക്ലിപ്പില്‍ കരണ്‍ നടത്തിയ സംഘട്ടനം ചന്ദ്രചൂഡന്‍ ഓർത്തെടുത്തു. അതിനെ കുറിച്ച് ചോദിച്ചപ്പോള്‍ കളരിയിലെ ഏതാനും അടവുകൾ പഠിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നാണ് അവന്‍ പറഞ്ഞത്. ഇപ്പോള്‍ ദേ തന്റെ നേർക്കുള്ള അവന്റെ ഭീഷണിയും ജഫായുടെ അനുഭവവും.. ഒരോന്നും കണക്ട് ചെയ്ത് ചന്ദ്രചൂഡന്‍ ചിന്തിക്കുവാൻ തുടങ്ങി. 'അതെ.., കൃഷ്ണ ഒരു സാധാരണ ബിസിനസ്സുകാരനല്ല. അയാള്‍ മറ്റെന്തൊക്കെയോ ആണ്. പക്കാ ട്രെയിനിംഗ് കിട്ടിയ ഒരു അസാധാരണക്കാരന്‍.....!!' ഒടുവിൽ ചന്ദ്രചൂഡന്‍ തന്‍റെ നിഗമനത്തിലെത്തുകയായിരുന്നു. ********************************************************************************** അലസതയോടെയുള്ള രണ്ട് ദിവസം കൂടി കടന്നു പോയി . ഇതുവരെ ഒരു ക്ലൂ പോലും തരാതെ മാറി മറയുകയാണ് ആ അദൃശ്യ ശക്തി. പലകുറി ചുറ്റും നോക്കി അലറി വിളിച്ച് ചോദിച്ചിട്ടും അതിനുത്തരം നല്‍കാതെ അദൃശ്യ ശക്തി പിന്മാറി. അന്നു രാത്രി പുറത്തു നിന്നും മുറി തുറന്ന് അകത്തേക്ക് കയറിയ കരണ്‍ ഒന്നു ഞെട്ടി തറച്ചു നിന്നു. പട്ടേല്‍ സാബ് മുറിയിലെ ചെയറിൽ ഇരിക്കുന്നു! "സാബ്.., സാബ് ഇതെപ്പോൾ വന്നു?! ഒരു മുന്നറിയിപ്പുമില്ലാതെ...!!" അമ്പരപ്പോടെ കരണ്‍ ചോദിച്ചുകൊണ്ട് അകത്തു കയറി. "ഞാന്‍ വന്നിട്ട് കുറച്ചു നേരമായി. എന്താ കരണ്‍ എന്താണിതൊക്കെ...??!" പട്ടേൽ സാബ് പുരികമുയർത്തി ചോദിച്ചു. "എന്തുപറ്റി സര്‍...??!" കരൺ സംശയിച്ചു നിന്നു. "കരണ്‍.. എന്തുപറ്റിയെന്ന് ഞാന്‍ തന്നോട് വിശദീകരിക്കേണ്ടല്ലോ. ബ്ലാക്ക് മാര്‍ക്കറ്റ് വഴി ഗണ്‍ തരപ്പെടുത്താന്‍ മാത്രം എന്താ ഇവിടെ സംഭവിച്ചത്...??!! എന്താ തനിക്ക് സംഭവിച്ചത്...??!" അരിശത്തോടെ അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു. "അപ്പോൽ സാബ് എല്ലാം അറിഞ്ഞു അല്ലേ...??" "ങ്ഹാ അറിഞ്ഞു. നിന്നെ സഹായിച്ച സര്‍വറിന് കിട്ടാന്‍ പോകുന്ന പണിഷ്മെന്‍റ് ഞാന്‍ പറയാതെ തന്നെ നിനിക്കറിയാല്ലോ...??" "Sir He Is Innocent.. വെറുതെയിരുന്ന അയാളെകൊണ്ട് ഇത് ചെയ്യിക്കാന്‍ പ്രേരണ നല്‍കിയത് ഞാനാണ് . എന്നെയാണ് സര്‍ ശിക്ഷിക്കേണ്ടത് . സര്‍വറിനെ വെറുതെ വിടണം..." അപേക്ഷയോടെ കരൺ പട്ടേൽ സാബിനെ നോക്കി. "ശരി , വെറുതെ വിടാം.. ബട്ട് ഞാന്‍ പറയുന്നതു പോലെ നീ കേള്‍ക്കണം.. അനുസരിക്കണം..." നിഗൂഢതയോടെ അദ്ദേഹം അവനെ നോക്കി. സംശയത്തോടെ കരണ്‍ നിന്നു. "ഇപ്പോൾ ഈ നിമിഷം നീ എന്‍റെ കൂടെ ഡല്‍ഹിയിലേക്ക് തിരിക്കണം. ഇവിടെയുള്ള നിന്റെ ഭ്രാന്തന്‍ ഗെയിം എല്ലാം നിര്‍ത്തി ഉടനെ തിരിക്കണം. അതാണ് എന്റെ കണ്ടീഷൻ.." "സര്‍ , പെട്ടെന്നൊന്നും എനിക്ക് തിരിച്ചു വരാന്‍ കഴിയില്ല..." "എന്തുകൊണ്ട് കഴിയില്ല ?? " "ബികോസ് എനിക്ക് ഇവിടെ ചില ജോലികള്‍ ചെയ്തു തീര്‍ക്കാനുണ്ട് സര്‍. Try To Understand..." "𝗞𝗔𝗥𝗔𝗡....??!" പട്ടേല്‍ അലറി വിളിച്ചു. "ഒരു നരുന്ത് പെണ്ണിന്‍റെ പുറകേ നടന്ന് ഇവിടെ കോലാഹലം സൃഷ്ടിക്കുന്നതാണോ നീ ഈ പറഞ്ഞ ജോലികള്‍ . ഇപ്പോൾ തന്നെ ഒരുപാട് പരാതികള്‍ നിന്നെ കുറിച്ച് എനിക്ക് ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട് . ഹൈവേയില്‍ നീ നടത്തിയ സംഘട്ടനത്തില്‍ എന്ത് വലിയ റിസ്കും നഷ്ടവുമാണ് ജനങ്ങള്‍ക്കുണ്ടായതെന്ന് വല്ല ബോധമുണ്ടോ കരൺ നിനക്ക്?? ജനങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കാനാണ് ഞാനും നീയുമൊക്കെ ഈ ജോബ് തിരഞ്ഞെടുത്തത്. അല്ലാതെ അവരെ വലയ്ക്കാനല്ല..." "സര്‍ , എന്തു പറഞ്ഞാലും ആ പെണ്‍കുട്ടിയെ കണ്ടെത്താതെ എനിക്ക് ഇവിടെ നിന്നും വരാന്‍ സാധിക്കില്ല . സര്‍ പറഞ്ഞതു പോലെ ജനങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കാന്‍ തന്നെയാ ഞാനും ഈ ജോബ് സ്വീകരിച്ചത് . അതേപോലെ എനിക്കവളേയും സംരക്ഷിച്ചേ പറ്റൂ..." കരണും തിരിച്ച് ഒച്ചയിട്ടു. "അതിനിവിടെ പോലീസുണ്ട് കരണ്‍. ലോക്കല്‍ കേസുകളൊക്കെ അവര്‍ അന്വേഷിച്ചോളും . അതില്‍ നീ വറീഡ് ആവണ്ട കാര്യമില്ല.. നിനക്ക് തരുന്ന രാജ്യാന്തര പ്രശ്നങ്ങളും മറ്റും നീ നോക്കിയാല്‍ മതി. ഞാന്‍ ഒരിക്കല്‍ കൂടി പറയുന്നു , നീ എന്നോടൊപ്പം ഉടനേ വരണം.. ഇറ്റ്സ് മൈ ഓര്‍ഡര്‍..." പട്ടേലിന്‍റെ ഓര്‍ഡര്‍ കിട്ടിയ കരണ്‍ അല്പ നേരം മൗനം പൂണ്ടു. ശേഷം അദ്ദേഹത്തെ നേരിട്ടു നോക്കി ദൃഢമായി തന്നെ പറഞ്ഞു : "No Sir , I Can't.. എനിക്ക് ഇപ്പോൾ വരാൻ കഴിയില്ല." "𝗞𝗔𝗥𝗔𝗡...??" അലര്‍ച്ചയോടെ പട്ടേല്‍ തന്‍റെ ഗൺ എടുത്ത് കരണിന് നേരെ ചൂണ്ടി. "നീ തിരികെ വരണം. അതല്ലായെങ്കില്‍ എന്‍റെ ഗണ്ണിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് തുപ്പുന്ന വെടിയുണ്ട തറച്ച് നിനക്ക് തീരാം..." പട്ടേല്‍ തന്‍റെ അവസാന ശ്രമത്തില്‍ ഉറച്ചു നിന്നു. തനിക്ക് നേരെ ചൂണ്ടിയ ഗണ്ണില്‍ കരണ്‍ തന്‍റെ നെറ്റി ചേര്‍ത്തു പിടിച്ചു : "ഷൂട്ട് മി സര്‍..." "കരണ്‍...??" പട്ടേല്‍ ശബ്ദമില്ലാതെ നടുങ്ങി വിളിച്ചു. "യെസ് സര്‍.. ഷൂട്ട് മി.. അങ്ങനെയെങ്കിലും എന്‍റെ പ്രശ്നത്തിന് ഒരു തീരുമാനമാവട്ടെ. അങ്ങയുടെ വെടി കൊണ്ട് മരിക്കുന്നതില്‍ എനിക്ക് സന്തോഷമേയുള്ളൂ. സോ ഷൂട്ട് മി സര്‍..." കരണ്‍ തന്‍റെ കോപം കടിച്ചമർത്തി പറഞ്ഞു. പട്ടേല്‍ ഗണ്‍ ലോഡ് ചെയ്തു. ഉറച്ച മനസ്സോടെ മരണത്തിലേക്ക് തയ്യാറെടുത്ത് കരണ്‍ ശാന്തമായി തന്‍റെ കണ്ണുകളടച്ചു നിന്നു. കാഞ്ചിയില്‍ തന്‍റെ വിരല്‍ വെച്ച് അമർത്താൻ ശ്രമിച്ച പട്ടേലിന് പക്ഷെ അത് കഴിയാതെ പോയി. അദ്ദേഹം അറിയാതെ വിതുമ്പി. ആ കണ്ണുകൾ കലങ്ങി. "നോ കരണ്‍.. നോ..!" പട്ടേല്‍ തന്‍റെ ഗണ്‍ പുറകോട്ട് വലിച്ച് അല്പം മാറി നിന്നു. "ശരി , ഏതു പ്രശ്നങ്ങളിലും നിനക്ക് നിന്‍റേതായ സ്റ്റൈൽ ഉണ്ടല്ലോ കരണ്‍. അതിലൂടെ തന്നെ നമുക്ക് ഈ പ്രശ്നവും പരിഹരിക്കാം..." എന്താ എന്നര്‍ത്ഥത്തില്‍ കരണ്‍ പട്ടേലിന്‍റെ മുഖത്ത് നോക്കി. "യെസ് കരണ്‍ , നമുക്ക് ഒരു ഡീല്‍ വെക്കാം. ഞാന്‍ നിനക്ക് മൂന്നു ദിവസത്തെ സാവകാശം തരും. അതിനുള്ളില്‍ നീ ആ പെണ്‍കുട്ടിയെ കണ്ടെത്തി നിന്റെ ചോദ്യങ്ങള്‍ക്ക് അവള്‍ക്കുത്തരം നല്‍കാന്‍ കഴിയുമെങ്കില്‍ നിനക്ക് അവളുടെ കേസ് ഏറ്റെടുത്ത് മുന്നോട്ട് പോകാം. അതായിരിക്കും നിന്റെ പുതിയ മിഷൻ. ഇനി അഥവാ ഈ മൂന്നു ദിവസത്തിനുള്ളില്‍ ആ പെണ്‍കുട്ടിയെ നിനക്ക് കണ്ടെത്താന്‍ കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കില്‍ നീ തിരികെ ഡല്‍ഹിയിലേക്ക് വരണം കരൺ. എന്തു പറയുന്നു നീ..??" കരണ്‍ അല്പ നേരം ഒന്നാലോചിച്ചു . ശേഷം മറുപടി കൊടുത്തു : "യെസ് സര്‍ , ഈ ഡീല്‍ ഞാന്‍ ഏറ്റെടുത്തിരിക്കുന്നു. വിത്ത്‌ ഇൻ ത്രീ ഡേയ്‌സ് ഞാന്‍ അവളെ കണ്ടെത്തും. അതിനെനിക്ക് സാധിച്ചില്ലെങ്കില്‍ സര്‍ പറഞ്ഞതു പോലെ ഞാന്‍ തിരികെ ഡല്‍ഹിയിലെത്തും . ഇറ്റ്സ് മൈ വേർഡ്. കരണിന്റെ വാക്ക്.." "ബട്ട് കരണ്‍ നിനക്ക് ആകെ മൂന്ന് ദിവസം മാത്രമാണുള്ളത് . ഇതിൽ നിനക്ക് ഷുവറുണ്ടോ...??!!" അല്പം സങ്കോചത്തോടെ പട്ടേൽ കരണിനെ നോക്കി. "സര്‍ , മൂന്ന് ദിവസം എന്നുള്ളത് സറിനാണ് . എനിക്കത് നീണ്ടു നിവര്‍ന്നിരിക്കുന്ന എഴുപത്തി രണ്ട് മണിക്കൂറുകളാണ്.. അതെനിക്ക് ധാരാളം.." "ഓക്കെ കരണ്‍ നമ്മുടെ ഡീല്‍ ഇവിടെ തുടങ്ങുകയാണ്.." പട്ടേലിന്‍റെ വാച്ച് ശബ്ദിച്ചു. "ഇപ്പോള്‍ സമയം രാത്രി 10 മണി . ഇന്ന് തിങ്കളാഴ്ച. വ്യാഴം രാത്രി പത്തിന് നമ്മുടെ ഡീല്‍ അവസാനിക്കും. അതിനുള്ളില്‍ നീ ഒരു സോലൂഷന്‍ കണ്ടു പിടിക്കണം.." "തീർച്ചയായും സര്‍...." കരൺ നിവർന്നു നിന്നു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. ഉം... അത്രയും പറഞ്ഞ് പട്ടേല്‍ തിരിഞ്ഞ് നടക്കാന്‍ തുനിഞ്ഞതും കരണിന്‍റെ തോളില്‍ അദ്ദേഹം ഒന്നു കൈ വച്ചു : "I Need You My Boy..." കരണ്‍ തന്‍റെ ശിരസ്സ് താഴ്ത്തി. പട്ടേല്‍ സാബ് ആ മുറിയില്‍ നിന്നുമിറങ്ങുമ്പോൾ എന്ത് ചെയ്യണം, എവിടെ തുടങ്ങണം എന്നറിയാതെ കുഴഞ്ഞു നില്‍ക്കുകയായിരുന്നു കരണ്‍. ((തുടരും)) കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️❤️ #📔 കഥ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ #📙 നോവൽ