वि. वा. शिरवाडकरांची एक अर्थपूर्ण कविता *देव मानावा की मानू नये* *या भानगडीत मी पडत नाही,* *आपल्या मान्यतेवाचून* *देवाचं काही अडत नाही..!* *ज्यांना देव हवा आहे* *त्यांच्यासाठी तो श्वास आहे,* *ज्यांना देव नको आहे* *त्यांच्यासाठी तो भास आहे,* *आस्तिक नास्तिक वादात* *मी कधीच पडत नाही,* *आपल्या मान्यतेवाचून* *देवाचं काही अडत नाही..!* *हार घेऊन रांगेत कधी* *मी उभा रहात नाही,* *पाव किलो पेढ्याची लाच* *मी देवाला कधी देत नाही,* *जो देतो भरभरून जगाला* *त्याला मी कधी देत नाही,* *आपल्या मान्यतेवाचून* *देवाचं काही अडत नाही..!* *जे होणारच आहे* *ते कधी टळत नाही,* *खाटल्यावर बसून* *कोणताच हरी पावत नाही,* *म्हणून मी कधी* *देवास वेठीस धरीत नाही,* *आपल्या मान्यतेवाचून* *देवाचं काही अडत नाही..!* *देव देवळात कधीच नसतो...* *तो शेतात राबत असतो,* *तो सीमेवर लढत असतो,* *तो कधी आनंदवनात असतो,* *कधी हेमलकसात असतो,* *देव शाळेत शिकवत असतो, तो अंगणवाडीत बागडत असतो, तो इस्पितळात शुश्रूषा करीत असतो, म्हणून...* *ह्यांच्यातला देव मी कधी नाकारत नाही,* *आपल्या मान्यतेवाचून* *देवाचं काही अडत नाही..!* *-कुसुमाग्रज* 🟡🟠🔴🟣🔴🟠🟡 * #✍🏽 माझ्या लेखणीतून