ഒന്നാം ഭാഗം ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6aKWzkw6?d=n&ui=v64j8rk&e1=cPart 2 ജീവശ്വാസത്തിനായി അയാൾ പി.ടഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. പിന്നെ പതിയെ പതിയെ നിശ്ചലനായി. ആൽമരച്ചുവട്ടിൽ നന്ദുവിനെ കാത്തിരുന്ന നിതാര ഫോൺ എടുത്തു നോക്കി. ഇപ്പോൾ വരാമെന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് എത്ര നേരമായി കാണാൻ കൊതിയായിട്ട് ഓടി വന്നതാ. നോക്കിക്കോ വരുമ്പോൾ ആ കവിളില്‍ ഒറ്റക്കടി വച്ചു കൊടുക്കണം. ഇന്ന് നിന്റെ കവിളിൽ ഞാൻ പൊന്നാക്കുമെടാ.. അവൾ ഹെഡ്സെറ്റ് എടുത്ത് ചെവിയിൽ വച്ചു. പഴയ തമിഴ് പാട്ടുകൾ കേൾക്കാൻ അവൾക്ക് വലിയ ഇഷ്ടമാണ്. പാട്ട് കേട്ട് ആസ്വദിച്ച് അവൾ കണ്ണുകൾ അടച്ചു. കുറച്ചുസമയം കഴിഞ്ഞ് അവൾ ഹെഡ്സെറ്റ് മാറ്റി. ഇത്രയും നേരമായിട്ടും അവനൊന്നു വരാൻ നേരമായില്ലേ ?? തന്നെ കാണണമെന്ന് അവന് ഒട്ടും കൊതിയില്ലേ?? ഇനിയിപ്പോൾ തിരിച്ചു പോയേക്കാം അല്ലെങ്കിൽ അച്ഛൻ തിരക്കും. അവൾ എഴുന്നേറ്റു പെട്ടെന്നാണ് രണ്ടുമൂന്ന് നാളുകൾ ഓടുന്നത് അവൾ കണ്ടത്മ അവൾ ആകാംക്ഷയോടെ അങ്ങോട്ട് നോക്കി. മൂന്നാലു പേർ പുഴക്കരയിൽ കൂടി നിൽപ്പുണ്ട്. അവൾ അങ്ങോട്ട് ചെന്നു. എന്താ....?? .അവൾ അവരോട് ചോദിച്ചു . ഇതാ രാജീവന്റെ മകനല്ലേ വെള്ളത്തിൽ വീണതാണെന്ന് തോന്നുന്നു. ജീ.വനില്ല. ആരോ പറയുന്നത് അവൾ കേട്ടു. കരയിലേക്ക് എടുത്തു കിടത്തിയ നന്ദുവിനെ അവൾ ഒന്നേ നോക്കിയുള്ളൂ അവൾ പിറകിലേക്ക്മാറി. വിശ്വാസം വരാത്തതുപോലെ അവൾ ഒന്നുകൂടി നോക്കി. നന്ദുവിന്റെ കണ്ണുകൾ പാതി തുറന്നാണ് ഇരിക്കുന്നത്. അവൾ ഒറ്റക്കുതിപ്പിന് അവന്റെ അരികിലിരുന്നു . ഇരുകൈകൾ കൊണ്ടും അവന്റെ മുഖം എടുത്തു. നന്ദു....അവൾ ഉറക്കെ വിളിച്ചു ഇല്ല.അവൻ വിളി കേൾക്കുന്നില്ല. അവൾ അവനെ പിടിച്ചുലച്ചു. നന്ദു...കണ്ണുതുറക്ക് എന്നെ ഇങ്ങനെ പേടിപ്പിക്കല്ലേ. എന്താ മോളെ ഇത്?? പോലീസ് ഇപ്പോൾ വരും. ആരോ അവളെ പിടിച്ചു മാറ്റി. കുറച്ചുനേരം കൊണ്ട് അവിടെ ജനങ്ങൾ തിങ്ങി കൂടി. പോലീസ് എത്തി. ആംബുലൻസിൽ നന്ദുവിനെ അവർ കൊണ്ട് പോകുന്നത് നിതാരം നോക്കി നിന്നു സ്വബോധം നഷ്ടപ്പെട്ടവളെ പോലെ അവൾ അങ്ങിങ് പതറി പതറി നോക്കി. നിതാരെ...നീ എന്താ ഇവിടെ നിൽക്കുന്നത്? വന്നേ വീട്ടിൽ പോകാം അച്ഛന്റെ സ്വരം കേട്ട് അവൾ തിരിഞ്ഞുനോക്കി. അച്ഛൻ അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ച് വണ്ടിയുടെ അടുത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. അവൾ യാന്ത്രികമായി അച്ഛനോടൊപ്പം നടന്നു. അച്ഛൻ അവളെ വാഹനത്തിൽ കയറ്റി. മോൾ എന്തിനാ ഇങ്ങോട്ടൊക്കെ പോന്നത് ?? എന്നോട് മുരളിയാ പറഞ്ഞത് മോൾ ഇവിടെ നിൽപ്പുണ്ടെന്ന് അതാ ഞാൻ വേഗം ഇങ്ങോട്ട് വന്നത്. അച്ഛൻ പറയുന്നതൊന്നും അവൾ കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. വീട്ടുമുറ്റത്ത് വണ്ടി നിർത്തിയിട്ടും അവൾ അങ്ങനെ തന്നെ ഇരുന്നു അച്ഛൻ ഡോർ തുറന്നു. നിനക്കെന്താ മോളെ പറ്റിയത് ?? അവൾ വണ്ടിയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി. എനിക്ക് പോകണം. എങ്ങോട്ട്??? നന്ദു വരാമെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. എനിക്ക് പോകണം അവൾ പുറത്തേക്ക് ഓടാൻ ശ്രമിച്ചു. അയാൾ അവളെ വട്ടം പിടിച്ച് നിർത്തി. അവനെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ കൊണ്ടുപോയിരിക്കുകയാണ്. ഇനി അവനെ ജീവനോടെ കാണാൻ പറ്റില്ല. പറ്റും.എന്നെ ഒറ്റയ്ക്കാക്കിയിട്ട് അവനെങ്ങും പോകില്ല. മോളെ നീ ഒന്നു മനസ്സിലാക്ക് ഇനി നന്ദുവില്ല. അവൾ അച്ഛനെ ഒന്ന് നോക്കി. പിന്നെ ഉറക്കെ ഉറക്കെ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് നിലത്തേക്കിരുന്നു. 💐💐💐💐💐💐💐 പിറ്റേന്ന് ആ നാട്ടിലുള്ളവരൊക്കെ നന്ദുവിനെ കാണാനായി പോയി. നിതാര അച്ഛന്റെ അരികിൽ എത്തി. അച്ചാ എനിക്ക് അവനെ ഒന്ന് കാണണം. വേണ്ട മോളെ. വേണം. എനിക്ക് കാണണം. ഉം...കൊണ്ടുപോകാം. അവർ കാറിൽ കയറി നന്ദുവിന്റെ വീടും പരിസരവും ആളുകളെക്കൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരുന്നു അവൾ അവന്റെ അരികിലേക്ക് ചെന്നു . അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് അല്പം നേരം നോക്കി നിന്നു. പിന്നെ നെറ്റിയിലേക്ക് വീണുകിടക്കുന്ന മുടിയിഴകൾ ഒതുക്കി വെച്ചു. അവിടെങ്ങും ആളുകൾ നിൽക്കുന്നതോ, അവളെ നോക്കുന്നതോ അവൾ ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. അവൾ പതിയെ കുനിഞ്ഞ് അവന്റെ നെറ്റിയിൽ ചുംബിച്ചു. നിതാര ചേച്ചിയെ കാണാനായി വന്നതാണ് ഏട്ടൻ.പക്ഷേ ഇങ്ങനെ ആയിപ്പോയല്ലോ. നന്ദന കരഞ്ഞുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. വേണ്ടായിരുന്നു ചേച്ചി... ചേച്ചി വരണ്ടായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടല്ലേ എനിക്ക് ഏട്ടനെ നഷ്ടമായത്. നിതാര കണ്ണുനീരോടെ അവളെ നോക്കി നന്ദുവും നിതാരയും പരസ്പരം പ്രണയത്തിലായിരുന്നു എന്നും. നിതാരയെ കാണാനായി പോയപ്പോൾ നന്ദു കാൽവഴുതി പുഴയിൽ വീണതാണെന്നും. അവിടെങ്ങും പരന്നിരുന്നു. നിതാര വേദനയോടെ തിരികെ നടന്നു. എല്ലാവരും അവളെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഒന്നും കേൾക്കാനുള്ള മാനസികാവസ്ഥ അവൾക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അവൾ വണ്ടിയിൽ കയറിയിരുന്നു അച്ഛൻ അവളുടെ മുഖത്തേക്കു നോക്കി. അവളുടെ മുഖം കണ്ടപ്പോൾ അയാൾക്ക് സഹിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. വീട്ടുമുറ്റത്ത് നിർത്തിയതും,അവൾ ഇറങ്ങി സ്വന്തം മുറിയിലേക്ക് പോയി. മനസ്സ് മുഴുവൻ ശൂന്യത നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. എന്ത് ചെയ്യണം എന്നറിയില്ല.അവൾ കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു. 💜💜💜💜💜 ഇന്നാ നാല് ലക്ഷം രൂപയുണ്ട്. രണ്ടുപേരും കൂടി എടുത്തോ. നാലുലക്ഷമോ ?? ഒരാളുടെ ജീ. വ. നാണ് ഇല്ലാതാക്കിയത് വേറെ കാശൊന്നുമില്ല. ഇപ്പോൾ ഇതുകൊണ്ട് അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്യ്. മെലിഞ്ഞു പൊക്കമുള്ള മുടി നീട്ടി വളർത്തിയ ആൾ പറഞ്ഞു. സാരമില്ല. നിങ്ങൾ ആയതുകൊണ്ട് ഇതു മതി. എന്നാലും ആ ചെറുക്കനെ അവസാനിപ്പിക്കേണ്ട കാര്യമുണ്ടായിരുന്നോ. ഇരുപത്തി രണ്ടോ ഇരുപത്തിമൂന്നോ വയസ്സ് പ്രായമല്ലേ ഉള്ളൂ അതിന്?? അതൊന്നും എനിക്കറിയില്ല. എന്നോട് പറഞ്ഞു ഞാൻ നിങ്ങളെക്കൊണ്ട് ചെയ്യിപ്പിച്ചു അത്രമാത്രം. അല്ല ഇനി ഇതിന്റെ പേരിൽ എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നമുണ്ടാകുമോ?? ചെറുക്കന്റെ വീട്ടുകാരൊക്കെ സാമ്പത്തികമുള്ള കൂട്ടത്തിലല്ലേ?? ഒരു പ്രശ്നവും ഉണ്ടാകില്ല. വെള്ളത്തിൽ വീണുള്ള സ്വാഭാവിക മര. ണമാണെന്നേ പോ.സ്റ്റ്.മോർ.ട്ടം റിപ്പോർട്ട് വരികയുള്ളൂ. പിന്നെ പേടിക്കേണ്ട കാര്യമില്ല 💚💚💚💚💚 ദിവസങ്ങൾ ഓരോന്നായി കഴിഞ്ഞു പോയി. നിതാര ഫോണെടുത്ത് ഗ്യാലറി തുറന്നു നന്ദുവിന്റെ ചിത്രങ്ങൾ നോക്കി. കുറെ നേരമാ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു നന്ദു...നീ ഇപ്പോൾ എവിടെയാണ്?? എന്നെ ഒറ്റയ്ക്ക് ആക്കിയിട്ട് നീ എങ്ങോട്ടാണ് പോയത് ?? അവൾ അയാളുടെ ചിത്രത്തിൽ അമർത്തി ചുംബിച്ചു. അവളുടെ കണ്ണുനീർ വീണ് ഫോൺ നനഞ്ഞു. പെട്ടെന്നാണ് കോളിംഗ് ശബ്ദിച്ചത്. അവൾ താഴേക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെന്നു. നന്ദനയാണ് വാ മോളെ, നിതാര അവളെ അകത്തേക്ക് ക്ഷണിച്ചു. ചേച്ചി... ഇത് ചേട്ടന്റെ റൂമിൽ നിന്നും കിട്ടിയതാണ്. ഇത് തരാൻ വേണ്ടിയാ ഞാൻ വന്നത് അവൾ കൈ നീട്ടി. ആ കൈകളിൽ ഒരു മോതിരം. ഇത് വാങ്ങു ചേച്ചി... എന്റെ ഏട്ടൻ ചേച്ചിക്കായി കരുതിയതാണ്. നിതാര അത് വാങ്ങി. അവൾ ആ മോതിരത്തിൽ അമർത്തി ചുംബിച്ചു. ചേച്ചി ഇനിയും ഇങ്ങനെ സങ്കടപ്പെടല്ലേ എന്റെ ഏട്ടന്റെ ആത്മാവ് സഹിക്കില്ല... അവർ പരസ്പരം കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. നന്ദന യാത്ര പറഞ്ഞിറങ്ങി. കുറച്ച് ദിവസങ്ങൾ കൂടെ കഴിഞ്ഞു. നിതാര അന്ന് പതിവില്ലാതെ അമ്പലത്തിൽ പോയി. കുറെ നേരം അവിടെ തൊഴുതു നിന്നു. മനസ്സൊട്ടും ശാന്തമാകുന്നില്ല. മനസ്സിൽ തിരമാല പോലെ ഉയർന്നുവരുന്നത് നന്ദുവിന്റെ ഓർമ്മകൾ മാത്രമാണ്. നന്ദു...എന്നെയും കൂടെ കൊണ്ടുപോകാമോ നിന്നോടൊപ്പം , നീ എവിടെയാണ്. എനിക്ക് നീ ഇല്ലാതെ ജീവിക്കാനാവില്ല. കുട്ടി...പെട്ടെന്ന് ഒരു വിളി കേട്ട് അവൾ തിരിഞ്ഞുനോക്കി അച്ഛൻ പോകരുതെന്ന് പറഞ്ഞ ആ വീട്ടിലെ യമുന എന്ന അതിസുന്ദരിയായ സ്ത്രീയാണ്. അവരോടൊപ്പം മൂന്നു വയസ്സ് പ്രായം തോന്നുന്ന ഒരു ചെറിയ ആൺകുട്ടിയും ഉണ്ട്. ആ കുട്ടി അവളെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു. അവൻ ചിരിക്കുമ്പോൾ മുന്നിലത്തെ നിരയിലെ പുഴു പല്ലുകൾ നന്നായി കാണാം അവളും ആ കുട്ടിയെ നോക്കി പതിയെ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. കുറെ നേരമായല്ലോ കുട്ടിഇവിടെ നിൽക്കുന്നു. കുട്ടിയുടെ മനസ്സും ദുഃഖവും എനിക്കറിയാം സാരമില്ല.എല്ലാം താങ്ങാനുള്ള ശക്തി മനസ്സിൽ ഉണ്ടാവട്ടെ. നമുക്ക് പോകാം കുട്ടി വരൂ, ഇവിടെ ഇങ്ങനെ നിൽക്കണ്ട.ആ സ്ത്രീ അവളുടെ കൈയിൽ പിടിച്ചു. നിതാരാ ആ സ്ത്രീക്ക് ഒപ്പം നടന്നു. മോളെ..എന്റെ പേര് യമുന. ഇത് എന്റെ മോൻ അമ്പാടി. അവർ എന്തൊക്കെയോ അവളോട് സംസാരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്തെല്ലാമോ അവലോട് ചോദിക്കുകയും ചെയ്തു. ചിലതിനൊക്കെ അവൾ മറുപടി പറഞ്ഞു. ആരോടെങ്കിലും ചിരിക്കാനോ മനസ്സു തുറന്നു സംസാരിക്കാനോ അവൾ ഇനിയും പ്രാപ്തയായിട്ടില്ലായിരുന്നു. അവളുടെ മനസ്സ് ഇനിയും അവനിൽ തന്നെ കുടുങ്ങിക്കിടക്കുകയാണ്. അവളുടെ മാത്രം നന്ദുവിൽ. പെട്ടെന്ന് ഒരു ബൈക്ക് അവരുടെ അടുത്ത് വന്ന് നിർത്തി. അതിൽ നിന്ന് ഒരു ചെറുപ്പക്കാരൻ ഇറങ്ങി. 💐💐💐💐 തുടരും. കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️❤️ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ