കനൽ എരിയും വഴിയിൽ നിന്നെയും കാത്ത്.. പാർട്ട്‌ 2. "അപ്പു, നിനക്ക് ഈ മിടായി വേണോ? അവന്റെ അരികിൽ വന്നു കൊണ്ട് അവൾ ചോദിച്ചു.. . അത് അച്ഛന്റെ കൂട്ടുകാരന്റെ മകൾ മിയ ആയിരുന്നു. അയൽവീട്ടിലായിരുന്നു അവളുടെ താമസം. എന്നാൽ, തൻ്റെ ലോകത്തിലേക്ക് കടന്നുവന്ന ആ ചിരിയെ മൈൻഡ് ചെയ്യാതെ അപ്പു എഴുനേറ്റ് നടന്നുമാറി. പിന്നീടുള്ള ദിവസങ്ങളിലും അവൾ അവന്റെ പിറകെ നടന്നു, ഒരു പൂമ്പാറ്റയെപ്പോലെ ചുറ്റും പറന്നു. ആ വാശിക്കുമുന്നിൽ അപ്പുവിന്റെ മൗനം പതിയെ അലിഞ്ഞു. അവർ നല്ല കൂട്ടുകാരായി. എങ്കിലും, ആ സൗഹൃദത്തിന് ഒരു അതിർവരമ്പ് അവനുണ്ടായിരുന്നു. അവളോട് മറ്റാരെങ്കിലും കൂടുതൽ അടുക്കുന്നത് അവന് സഹിക്കാനായില്ല. അങ്ങനെയെന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചാൽ, ഒരു കാരണം കണ്ടെത്തി അവൻ മിയയെ അവരിൽ നിന്ന് അകറ്റിനിർത്തും. അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം, പനി കാരണം അപ്പുവിന് സ്കൂളിൽ പോകാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. വൈകുന്നേരം മിയ വന്നപ്പോൾ അവളുടെ മുഖം വാടിയിരുന്നു, കണ്ണുകളിൽ നിരാശയുടെ കാർമേഘം നിഴലിച്ചു. അവൻ കാര്യം തിരക്കിയപ്പോൾ, ക്ലാസ്‌മേറ്റ് രാഹുൽ അവളെ കളിയാക്കിയതിൻ്റെ കഥ അവൾ തേങ്ങലോടെ പറഞ്ഞു. .......................................തലേന്നത്തെ പനി പൂർണ്ണമായും മാറിയിട്ടില്ലെങ്കിലും അനുരാഗ് നേരം വെളുത്തപ്പോൾത്തന്നെ എഴുന്നേറ്റു. മിയയുടെ വാക്കുകൾ അവന്റെ കാതുകളിൽ മുഴങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു: " അവളുടെ നിസ്സഹായതയും കണ്ണീരും അവന്റെ മനസ്സിൽ തീവ്രമായ ദേഷ്യമായി ആളിക്കത്തി. എഴുനേൽക്കാൻ അവന്റെ ശരീരം അനുവദിക്കില്ല, പക്ഷേ, രാഹുലിനെ വെറുതെ വിടാൻ അവന് കഴിഞ്ഞില്ല. അവൻ പതിയെ വീടിൻ്റെ പിൻഭാഗത്തേക്ക് നടന്നു. അവിടെ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട നിലയിൽ കിടന്നിരുന്ന കല്ലുകളുടെ കൂട്ടത്തിൽ നിന്ന്, കൈയ്യിൽ ഒതുങ്ങുന്നതും ഭാരമുള്ളതുമായ ഒരു കല്ലെടുത്ത് അവൻ തന്റെ പോക്കറ്റിലിട്ടു. പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങുമ്പോൾ അവൻ്റെ നടത്തത്തിന് പതിവില്ലാത്ത വേഗമുണ്ടായിരുന്നു. സ്കൂളിലേക്കുള്ള ഇടവഴികളിലൂടെ, അവൻ ആരും കാണാതെ, . അവൻ രാഹുലിൻ്റെ വീടിന് അടുത്തുള്ള ഒഴിഞ്ഞ പറമ്പിൽ പതിയിരുന്ന് കാത്തു. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, സ്കൂൾ യൂണിഫോമിൽ ബാഗുമായി രാഹുൽ സൈക്കിളിൽ വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. രാഹുൽ അടുത്തെത്തിയപ്പോൾ, അനുരാഗ് പെട്ടെന്ന് മുന്നിലേക്ക് ചാടി. അനുരാഗ്: "രാഹുൽ!" പെട്ടെന്നുള്ള ആ വിളിയിൽ രാഹുൽ സൈക്കിൾ ബ്രേക്കിട്ട് നിർത്തി. അവന് മുന്നിൽ, ദേഷ്യം കൊണ്ട് വിറയ്ക്കുന്ന അനുരാഗിനെ കണ്ടപ്പോൾ രാഹുൽ ഒരു നിമിഷം പരിഭ്രമിച്ചു. രാഹുൽ: "ഓ! അപ്പുവോ? നീയെന്താ സ്കൂളിൽ പോയില്ലേ? അസുഖമാണെന്ന് കേട്ടു. എന്തിനാ ഈ വഴി?" അവന്റെ കണ്ണുകൾ തീക്ഷ്ണമായിരുന്നു അവൻ ദേഷ്യത്തോടെ ചോദിച്ചു അനുരാഗ്: "നീ എന്തിനാണ് മിയയെ കളിയാക്കിയത്?" രാഹുലിന്റെ മുഖത്ത് പരിഹാസം നിറഞ്ഞു. രാഹുൽ: "കളിയാക്കിയാലെന്താ? അത് എന്റെ ഇഷ്ടം. അവൾ നിന്റെ ആരാ? നിനക്കെന്താ?" ആ വാക്കുകൾ അനുരാഗിന്റെ നിയന്ത്രണം പൂർണ്ണമായും തെറ്റിച്ചു. 'അവൾ നിന്റെ ആരാ?' എന്ന ചോദ്യം അവന്റെ ഉള്ളിൽ ഉറങ്ങിക്കിടന്ന ഭ്രാന്തമായ സ്നേഹത്തെ ഉണർത്തി. അനുരാഗ് ഒരു വാക്ക് പോലും പറയാതെ, പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് നേരത്തെ കരുതിയ കല്ലെടുത്ത്, ഒട്ടും മടിക്കാതെ രാഹുലിന്റെ തലയ്ക്ക് ലക്ഷ്യം വെച്ച് ആഞ്ഞെറിഞ്ഞു. രാഹുൽ: "ആഹ്!" കല്ലേറ് കൃത്യമായി രാഹുലിന്റെ നെറ്റിയുടെ വലതുഭാഗത്ത് പതിച്ചു. അവൻ വേദന കൊണ്ട് അലറി വിളിച്ചുപോയി. ചോരയൊലിച്ച് രാഹുൽ സൈക്കിളിൽ നിന്ന് താഴെ വീണു. രാഹുൽ തലയിൽ കൈവെച്ച് നിലവിളിച്ചു. അപ്പുവിന്റെ മുഖത്ത് ഒരു ഭയമോ പശ്ചാത്താപമോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. പകരം, മിയയുടെ കണ്ണീരിന് തക്കതായ പ്രതികാരം ചെയ്തു എന്ന ഒരുതരം സംതൃപ്തിയായിരുന്നു. അനുരാഗ് (ശബ്ദം ഇടറാതെ): "ഇനി... ഇനി നീ അവളെ നോവിക്കരുത്. ഒരു വാക്ക് പോലും മോശമായി സംസാരിക്കരുത്. നോക്കിയാൽ... നിന്നെ ഞാൻ കൊല്ലും." ചോരയൊലിപ്പിച്ച് വേദന കൊണ്ട് പുളയുന്ന രാഹുലിനെ നോക്കി ആ ഭീഷണി മുഴക്കി, അവനിൽ നിന്ന് പ്രതികരണം കാത്തുനിൽക്കാതെ അനുരാഗ് വന്ന വഴിയേ തിരികെ നടന്നു. അവന്റെ മനസ്സിൽ യാതൊരു കുറ്റബോധവുമില്ലായിരുന്നു. തന്റെ ലോകത്തെ രാജകുമാരിക്ക് വേണ്ടി താനൊരു യുദ്ധം ജയിച്ച പ്രതീതി ആയിരുന്നു.. പിറകിൽ നിന്ന് കേട്ട നിലവിളികളും ബഹളങ്ങളും, അവൻ്റെ കാതുകളിൽ പതിഞ്ഞില്ല. ...... മിയ കണ്ണ് തുറക്കുമ്പോൾ വീട് നിറയെ ബഹളമായിരുന്നു. അവൾ പരിഭ്രമത്തോടെ അമ്മയോട് കാര്യം തിരക്കി. രാഹുലിന്റെ തലയിൽ കല്ലേറ് കൊണ്ട് മുറിവുണ്ടായെന്നും, അത് ചോദിച്ചാണ് അവന്റെ രക്ഷിതാക്കൾ വന്നതെന്നുമുള്ള മറുപടി കേട്ട് അവളുടെ നെഞ്ച് പെരുമ്പറ കൊട്ടി. അവൾക്കറിയാമായിരുന്നു, "നോട്ടം കൊണ്ട് പോലും അവളെ നോവിക്കുന്നവരെ അവൻ വെറുതെ വിടില്ലെന്ന്.. #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #📔 കഥ