❣️❤️🔥മഴയോളം പ്രണയം❤️🔥❣️15
ആ രാത്രിയിലെ പേമാരിക്ക് ശേഷം പുലരി വിരിഞ്ഞത് കനത്ത മൂടൽമഞ്ഞിലേക്കാണ്. രോഹൻ മേനോന്റെ 'മേനോൻ വില്ല' എന്ന ആധുനിക കൊട്ടാരം ഇപ്പോൾ ഒരു കോട്ട പോലെ സുരക്ഷിതമാക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ചുറ്റുമതിലുകൾക്ക് മുകളിൽ കാവൽക്കാർ, സിസിടിവി ക്യാമറകൾ, വീടിന്റെ ഓരോ മൂലയിലും കനത്ത ജാഗ്രത.
അഞ്ജലി ഗസ്റ്റ് റൂമിലെ വലിയ ജനാലയിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി നിന്നു. ഇന്നലെ രാത്രിയിലെ സംഭവങ്ങൾ ഒരു സിനിമാക്കഥ പോലെ അവളുടെ മനസ്സിൽ മിന്നിമറഞ്ഞു. ഇയാൻ ഡേവിസ് എന്ന പേര് അവളുടെ സമാധാനം കെടുത്തുന്ന ഒരു മന്ത്രമായി മാറിയിരിക്കുന്നു. എന്നാൽ അതിനേക്കാൾ അവളെ ചിന്തിപ്പിച്ചത് രോഹൻ മേനോന്റെ പെരുമാറ്റമാണ്.
"സാക്ഷാൽ ചെകുത്താൻ വന്നാലും നിന്നെ തൊടാൻ ഞാൻ അനുവദിക്കില്ല..."
അവൻ്റെ ആ വാക്കുകളിൽ പ്രണയം മാത്രമായിരുന്നില്ല, ഒരുതരം ഭ്രാന്തമായ സംരക്ഷണം കൂടിയുണ്ടായിരുന്നു.
വാതിലിൽ ആരോ മുട്ടി. അഞ്ജലി തിരിഞ്ഞു നോക്കി. രോഹൻ ആയിരുന്നു. അവൻ കയ്യിലൊരു ട്രേയുമായി നിൽക്കുന്നു. അതിൽ ആവി പറക്കുന്ന കാപ്പിയും കുറച്ച് പലഹാരങ്ങളുമുണ്ട്.
"ഗുഡ് മോർണിംഗ്,"
അവൻ പുഞ്ചിരിച്ചു.
പക്ഷേ ആ ചിരിക്ക് പഴയ തിളക്കമില്ല. കണ്ണുകൾ ചുവന്നിട്ടുണ്ട്. ഒരുപക്ഷേ അവൻ രാത്രി ഉറങ്ങിയിട്ടുണ്ടാവില്ല.
"രോഹൻ... ജോലിക്കാർ ആരുമില്ലേ? എന്തിനാ ഇതൊക്കെ..."
അഞ്ജലി ചോദിച്ചു.
"എന്റെ വീട്ടിലെ അതിഥികൾക്ക്, പ്രത്യേകിച്ച് നീ ആകുമ്പോൾ, കാപ്പി ഉണ്ടാക്കി തരുന്നത് എനിക്കൊരു സന്തോഷമാണ്,"
അവൻ ട്രേ ടീപ്പോയിൽ വെച്ചു.
"പിന്നെ, ജോലിക്കാരെ ഞാൻ കുറച്ചു ദിവസത്തേക്ക് മാറ്റി നിർത്തിയിരിക്കുകയാണ്. വിശ്വസ്തരായ സെക്യൂരിറ്റി സ്റ്റാഫ് മാത്രമേ ഇപ്പോൾ ഇവിടെയുള്ളൂ. ആരെയും വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റാത്ത കാലമാണ്."
അഞ്ജലി സോഫയിൽ ഇരുന്നു. കാപ്പി കപ്പ് കയ്യിലെടുത്തു.
"ഇനി നമ്മൾ എന്ത് ചെയ്യും രോഹൻ? ഇയാൻ നമ്മളെ നിരീക്ഷിക്കുകയാണ്. നമുക്ക് എക്കാലവും ഈ വീടിനുള്ളിൽ ഒളിച്ചിരിക്കാൻ കഴിയില്ലല്ലോ."
രോഹൻ അവളുടെ എതിർവശത്തിരുന്നു. അവൻ്റെ മുഖം ഗൗരവത്തിലായി.
"ഒളിച്ചിരിക്കുകയല്ല അഞ്ജലി. നമ്മൾ കാത്തിരിക്കുകയാണ്. ഇയാൻ ഒരു സൈക്കോപാത്ത് ആണ്. അവന് വേണ്ടത് നമ്മൾ ഭയന്ന് ഓടുന്നതാണ്. നമ്മൾ എപ്പോൾ പുറത്തിറങ്ങുന്നുവോ, അപ്പോൾ അവൻ ആക്രമിക്കും. പക്ഷേ, അവനെ പുറത്തുകൊണ്ടുവരാൻ എനിക്കൊരു വഴിയുണ്ട്."
"എന്ത് വഴി?"
"നാളെ മെറിഡിയൻ ഗ്ലോബലിന്റെ വാർഷിക ആഘോഷമാണ്. കൊച്ചിയിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഇവന്റ്. സാധാരണഗതിയിൽ ഞാൻ അത് മാറ്റിവെക്കേണ്ടതാണ്. പക്ഷേ, ഞാൻ അത് മാറ്റില്ല. നമ്മൾ രണ്ടുപേരും അവിടെ പോകും. കൈകോർത്ത് പിടിച്ച്, എല്ലാവരുടെയും മുന്നിൽ വെച്ച് നമ്മൾ ആ വേദിയിൽ നിൽക്കും."
അഞ്ജലി ഞെട്ടിപ്പോയി.
"രോഹൻ, നിനക്ക് ഭ്രാന്തുണ്ടോ? ഇയാൻ അവിടെ വരും. അതൊരു ആത്മഹത്യയല്ലേ?"
"അല്ല,"
രോഹൻ ഉറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു.
"അതാണ് അവൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. നമ്മൾ പേടിച്ച് വീട്ടിലിരിക്കുക എന്നത്. പക്ഷേ നമ്മൾ സന്തോഷത്തോടെ, ധൈര്യത്തോടെ മുന്നോട്ട് പോകുന്നത് കാണുമ്പോൾ അവന് സമനില തെറ്റും. അവൻ തെറ്റുകൾ വരുത്തും. ആ തെറ്റിനായി ഞാൻ കാത്തിരിക്കുകയാണ്. എന്റെ സെക്യൂരിറ്റി ടീം അവിടെയുണ്ടാകും."
അഞ്ജലിക്ക് അത് ഉൾക്കൊള്ളാൻ പ്രയാസമായിരുന്നു. എങ്കിലും രോഹന്റെ കണ്ണുകളിലെ ആത്മവിശ്വാസം അവൾക്ക് ധൈര്യം നൽകി.
അന്ന് പകൽ മുഴുവൻ അഞ്ജലി ആ വീട്ടിൽ തടവുകാരിയെപ്പോലെ കഴിഞ്ഞു. രോഹൻ ഭൂരിഭാഗം സമയവും ഫോണിലും ലാപ്ടോപ്പിലും തിരക്കിലായിരുന്നു. അഞ്ജലിക്ക് ധരിക്കാനുള്ള വസ്ത്രങ്ങൾ മുതൽ, സുരക്ഷാ ക്രമീകരണങ്ങൾ വരെ അവൻ നേരിട്ടാണ് ചെയ്തിരുന്നത്.
വൈകുന്നേരം, അഞ്ജലി ലൈബ്രറിയിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ അവളുടെ ഫോണിലേക്ക് ഒരു മെസ്സേജ് വന്നു. ഒരു അപരിചിതമായ ഇന്റർനാഷണൽ നമ്പർ.
'സുരക്ഷിതമായ കൂട്ടിലാണ് കിളിയെന്ന് കരുതുന്നുണ്ടോ? പക്ഷെ കൂടിന്റെ താക്കോൽ സൂക്ഷിക്കുന്നത് ആരാണെന്ന് നീ അന്വേഷിച്ചോ?'
അഞ്ജലിയുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂടി. ഇത് ഇയാൻ ആണ്. അവൾ ഉടൻ തന്നെ രോഹന്റെ അടുത്തേക്ക് ഓടി.
"രോഹൻ, നോക്ക്! അവൻ എനിക്ക് മെസ്സേജ് അയച്ചു!"
രോഹൻ ആ മെസ്സേജ് വാങ്ങി നോക്കി. അവന്റെ മുഖം വലിഞ്ഞുമുറുകി.
"ഇവൻ... ഇവൻ എങ്ങനെ നിന്റെ നമ്പർ സംഘടിപ്പിച്ചു? ഞാൻ നിനക്ക് പുതിയ സിം തന്നതല്ലേ?"
"എനിക്കറിയില്ല രോഹൻ. അവൻ പറയുന്നത്... കൂടിന്റെ താക്കോൽ സൂക്ഷിക്കുന്നത് ആരാണെന്ന് നോക്കാനാണ്. അവൻ എന്താണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്?"
രോഹൻ ഒരു നിമിഷം ആലോചിച്ചു. പെട്ടെന്ന് അവൻ അഞ്ജലിയെ തോളിൽ പിടിച്ചു കുലുക്കി.
"അഞ്ജലി, അവൻ നിന്റെ മനസ്സ് മാറ്റാൻ ശ്രമിക്കുകയാണ്. എന്നെ സംശയിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയാണ്. അതാണ് അവന്റെ തന്ത്രം. നീ അതിൽ വീഴരുത്. അവൻ എവിടെയോ ഇരുന്ന് നമ്മളെ കാണുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ ഈ വീടിനുള്ളിൽ അവന് കടക്കാൻ കഴിയില്ല."
അന്ന് രാത്രി അത്താഴം കഴിക്കുമ്പോൾ അന്തരീക്ഷം മൂകമായിരുന്നു. മഴ വീണ്ടും പെയ്യാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.
"നാളെ വൈകുന്നേരമാണ് പാർട്ടി,"
രോഹൻ നിശബ്ദത ഭേദിച്ചു.
"നീ ധരിക്കേണ്ട സാരി ഞാൻ മുറിയിൽ വെച്ചിട്ടുണ്ട്. കറുപ്പും സ്വർണ്ണനിറവും കലർന്ന സാരി. നിനക്ക് ചേരും."
"രോഹൻ... എനിക്ക് പേടിയാകുന്നു. ആ പാർട്ടിക്ക് പോകണോ?"
രോഹൻ എഴുന്നേറ്റ് വന്ന് അവളെ പിന്നിൽ നിന്ന് പുണർന്നു.
"പേടിക്കണ്ട. ഞാൻ നിന്റെ നിഴലായി കൂടെയുണ്ടാകും. നാളെ ഈ നഗരം മുഴുവൻ അറിയും, അഞ്ജലി രോഹൻ മേനോന്റെ ആരാണെന്ന്. അതോടെ ഇയാൻ തോൽക്കും."
പിറ്റേന്ന് വൈകുന്നേരം.
കൊച്ചിയിലെ ലേ മെറിഡിയൻ കൺവെൻഷൻ സെന്റർ. ആയിരക്കണക്കിന് ആളുകൾ തിങ്ങിനിറഞ്ഞ വേദി. ബിസിനസ് പ്രമുഖരും, രാഷ്ട്രീയക്കാരും, മാധ്യമപ്രവർത്തകരും അവിടെയുണ്ട്. കനത്ത പോലീസ് സുരക്ഷയിലാണ് ചടങ്ങ് നടക്കുന്നത്.
കറുത്ത സാരിയിൽ, സ്വർണ്ണാഭരണങ്ങൾ അണിഞ്ഞ് അഞ്ജലി ഒരു ദേവതയെപ്പോലെ തിളങ്ങി. അവളുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ച് രോഹൻ റെഡ് കാർപെറ്റിലൂടെ നടന്നു വരുമ്പോൾ ക്യാമറകൾ മിന്നിമറഞ്ഞു.
"നോക്കൂ അഞ്ജലി, ഇതാണ് നമ്മുടെ ലോകം. ഇവിടെ ഇയാന് സ്ഥാനമില്ല,"
രോഹൻ അവളുടെ ചെവിയിൽ പറഞ്ഞു.
അവർ വേദിയിൽ ഇരുന്നു. ചടങ്ങുകൾ തുടങ്ങി. അഞ്ജലി ചുറ്റും നോക്കി. ഓരോ മുഖത്തിലും അവൾ ഇയാനെ തിരയുകയായിരുന്നു. വെയ്റ്റർമാരുടെ ഇടയിൽ, ക്യാമറാമാൻമാരുടെ ഇടയിൽ, എവിടെയെങ്കിലും ആ ക്രൂരമായ കണ്ണുകൾ ഉണ്ടോ?
പെട്ടെന്നാണ് വേദിയിലെ വലിയ എൽ.ഇ.ഡി സ്ക്രീനിൽ ഒരു തകരാർ സംഭവിച്ചത്. 'മെറിഡിയൻ ഗ്ലോബലിന്റെ' ലോഗോ മാറി, സ്ക്രീൻ മുഴുവൻ ചുവന്ന നിറമായി.
സദസ്സ് ഒന്നടങ്കം ഞെട്ടി. രോഹൻ പെട്ടെന്ന് എഴുന്നേറ്റു.
സ്ക്രീനിൽ ഒരു വീഡിയോ തെളിഞ്ഞു. അത് ടോക്കിയോയിലെ ഒരു പഴയ വീഡിയോ ആയിരുന്നു. അഞ്ജലിയും ഇയാനും ചേർന്ന് ഒരു കേക്ക് മുറിക്കുന്ന ദൃശ്യം. അവർ ചിരിക്കുന്നു, കെട്ടിപ്പിടിക്കുന്നു.
പിന്നാലെ ഇയാന്റെ ശബ്ദം സ്പീക്കറിലൂടെ മുഴങ്ങി.
"ലഡീസ് ആൻഡ് ജെന്റിൽമാൻ... ഇന്ന് നിങ്ങൾ കാണുന്നത് ഒരു പ്രണയകഥയല്ല. ഒരു കച്ചവടമാണ്. എന്റെ കാമുകിയെ തട്ടിയെടുത്ത, എന്റെ കമ്പനിയെ തകർത്ത രോഹൻ മേനോന്റെ കപടമുഖം ഞാൻ കാണിച്ചുതരാം."
അഞ്ജലി തകർന്നുപോയി. തന്റെ സ്വകാര്യ നിമിഷങ്ങൾ ആയിരങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ പ്രദർശിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. അവൾ മുഖം പൊത്തി.
രോഹൻ അലറി വിളിച്ചു.
"കട്ട് ഇറ്റ്! കട്ട് ദ പവർ!"
പക്ഷേ വീഡിയോ തുടർന്നു.
"അഞ്ജലീ, നിനക്കറിയാമോ രോഹൻ ആരാണെന്ന്? മൂന്ന് വർഷം മുൻപ് ടോക്കിയോയിൽ വെച്ച് നിന്റെ കമ്പനി പൊളിയാൻ കാരണം ഞാനല്ല. എന്റെ കമ്പനിയെ തകർക്കാൻ രോഹൻ നടത്തിയ കളിയിൽ നീ വെറുമൊരു ഇരയായതാണ്. രോഹനാണ് നിന്റെ പ്രൊജക്റ്റുകൾ ബ്ലോക്ക് ചെയ്തത്. ഞാൻ നിന്നെ വഞ്ചിച്ചതല്ല, സാഹചര്യങ്ങൾ എന്നെ വഞ്ചകനാക്കിയതാണ്. അതിന് പിന്നിൽ രോഹൻ മേനോന്റെ തലച്ചോറായിരുന്നു."
ഇതൊരു വലിയ ബോംബ് സ്ഫോടനത്തേക്കാൾ മാരകമായിരുന്നു. അഞ്ജലി വിറച്ചുപോയി. അവൾ പതുക്കെ കൈകൾ താഴ്ത്തി രോഹനെ നോക്കി. രോഹൻ സ്തംഭിച്ചു നിൽക്കുകയാണ്.
"രോഹൻ... ഇത്... ഇത് സത്യമാണോ?"
അവൾ ചോദിച്ചു. ശബ്ദം തൊണ്ടയിൽ കുടുങ്ങി.
രോഹൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.
"അഞ്ജലി, അവൻ നുണ പറയുകയാണ്. എന്നെ വിശ്വസിക്ക്."
പക്ഷേ ഇയാന്റെ ശബ്ദം വീണ്ടും മുഴങ്ങി.
"വിശ്വാസമില്ലെങ്കിൽ രോഹന്റെ ഫോണിലെ 'പ്രൊജക്റ്റ് സാക്കുര' എന്ന ഫോൾഡർ നോക്കൂ. അതിലുണ്ട് നിന്റെ പഴയ കമ്പനിയെ തകർക്കാനുള്ള ബ്ലൂപ്രിന്റ്. രോഹൻ നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നില്ല, അവൻ നിന്നെ സ്വന്തമാക്കാൻ വേണ്ടി വിജയിച്ച ഒരു ട്രോഫിയായി കാണുകയാണ്."
സദസ്സിൽ മുറുമുറുപ്പ് ഉയർന്നു. രോഹന്റെ സുരക്ഷാ ഉദ്യോഗസ്ഥർ കൺട്രോൾ റൂമിലേക്ക് ഓടി. ഒടുവിൽ സ്ക്രീൻ ഓഫായി. പക്ഷേ അപ്പോഴേക്കും നടക്കേണ്ടത് നടന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
അഞ്ജലി രോഹന്റെ കൈ തട്ടിമാറ്റി.
"എനിക്ക് ഉത്തരം വേണം രോഹൻ. മൂന്ന് വർഷം മുൻപ് ടോക്കിയോയിൽ വെച്ച് നിങ്ങൾക്ക് എന്നെ അറിയാമായിരുന്നോ?"
രോഹൻ തല താഴ്ത്തി. ആ മൗനം ഒരു വലിയ ഉത്തരമായിരുന്നു.
"അറിയാമായിരുന്നു..."
രോഹൻ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.
"പക്ഷേ ഇയാൻ പറയുന്നത് പോലെയല്ല. ഞാൻ നിന്നെ തകർക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടില്ല. ഇയാന്റെ കമ്പനിയെ മാത്രമാണ് ഞാൻ ലക്ഷ്യം വെച്ചത്. നീ അവിടെ വർക്ക് ചെയ്യുന്നുണ്ടെന്ന് എനിക്കറിയാം. പക്ഷേ..."
"പക്ഷേ എന്റെ കമ്പനിയും തകർന്നു. എന്റെ സ്വപ്നങ്ങൾ തകർന്നു. അതെല്ലാം നിങ്ങളുടെ ബിസിനസ്സ് കളിയുടെ ഭാഗമായിരുന്നു അല്ലേ?"
അഞ്ജലിയുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് കണ്ണുനീർ ഒഴുകി.
"ഞാൻ നിങ്ങളെ വിശ്വസിച്ചു. ഇയാനെക്കാൾ കൂടുതലായി നിങ്ങളെ വിശ്വസിച്ചു."
"അഞ്ജലീ, ഞാൻ പറയുന്നത് കേൾക്ക്. അന്ന് നിന്നെ കണ്ടപ്പോൾ മുതൽ എനിക്ക് നിന്നോട് ഇഷ്ടമായിരുന്നു. പക്ഷേ ഇയാൻ നിന്നെ വഞ്ചിക്കുകയാണെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി. അവനെ തകർത്താൽ മാത്രമേ നീ അവനിൽ നിന്ന് മോചിതയാകൂ എന്ന് ഞാൻ കരുതി. എന്റെ രീതികൾ തെറ്റായിരിക്കാം, പക്ഷേ എന്റെ ലക്ഷ്യം നീയായിരുന്നു."
"ലക്ഷ്യം..."
അഞ്ജലി പുച്ഛത്തോടെ ചിരിച്ചു.
"ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് വെറുമൊരു ലക്ഷ്യം മാത്രം. ഒരു പ്രൊജക്റ്റ്. 150 കോടിയുടെ ഈ വീട് പോലെ, ഞാനും നിങ്ങൾക്ക് ഒരു കോൺട്രാക്റ്റ് മാത്രം."
അവൾ വേദിയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി ഓടി. രോഹൻ പിന്നാലെ പോവാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും മാധ്യമപ്രവർത്തകർ അവനെ വളഞ്ഞു. ചോദ്യശരങ്ങൾ കൊണ്ട് അവർ അവനെ വീർപ്പുമുട്ടിച്ചു.
അഞ്ജലി ഹോട്ടലിന് പുറത്തേക്ക് ഓടി. മഴ തകർത്തു പെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾക്ക് എങ്ങോട്ട് പോകണമെന്ന് അറിയില്ല. റോഡിലൂടെ അവൾ ഓടി. കണ്ണുനീരും മഴവെള്ളവും അവളുടെ മുഖത്ത് ഒന്നായി ഒഴുകി.
പെട്ടെന്ന് ഒരു കറുത്ത വാൻ അവളുടെ മുന്നിൽ വന്നു നിന്നു. വാനിന്റെ വാതിൽ തുറന്നു. അതിൽ നിന്ന് ഒരു കൈ നീണ്ടു വന്നു.
"കയറൂ അഞ്ജലി... സത്യങ്ങൾ ഇനിയും ബാക്കിയുണ്ട്."
ആ ശബ്ദം ഇയാൻ ഡേവിസിന്റേതായിരുന്നു.
സാധാരണഗതിയിൽ അവൾ പേടിച്ച് ഓടേണ്ടതാണ്. പക്ഷേ ഇപ്പോൾ അവളുടെ മനസ്സ് ശൂന്യമായിരുന്നു. രോഹൻ എന്ന വിശ്വാസം തകർന്നപ്പോൾ, അവൾക്ക് ശരിയും തെറ്റും തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയാതെയായി. വഞ്ചിച്ച കാമുകനും, സ്നേഹിച്ച് ചതിച്ച കാമുകനും. ഇതിൽ ആരാണ് വലിയ തെറ്റുകാരൻ?
ഒന്നും ചിന്തിക്കാതെ അവൾ ഇയാന്റെ കൈ പിടിച്ചു വാനിലേക്ക് കയറി. വാൻ ഇരുളിലേക്ക് പാഞ്ഞുപോയി.
രോഹൻ മാധ്യമപ്രവർത്തകരെ തള്ളിമാറ്റി പുറത്തെത്തുമ്പോഴേക്കും അഞ്ജലി അപ്രത്യക്ഷയായിരുന്നു. അവൻ മഴയത്ത് മുട്ടുകുത്തി ഇരുന്നു. തന്റെ കണക്കുകൂട്ടലുകൾ എല്ലാം തെറ്റിയിരിക്കുന്നു. ഇയാൻ കളിച്ചത് മനസ്സ് കൊണ്ടുള്ള കളിയാണ്. അവിടെ ബോംബുകൾക്ക് സ്ഥാനമില്ലായിരുന്നു.
രോഹൻ ആകാശത്തേക്ക് നോക്കി അലറി. ആ അലർച്ചയിൽ നഷ്ടബോധവും പ്രതികാരദാഹവും ഒരുപോലെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
വാനിനുള്ളിൽ, ഇയാൻ അഞ്ജലിയെ നോക്കി ചിരിച്ചു.
"സ്വാഗതം അഞ്ജലി. ഇനി നമുക്ക് പഴയ കണക്കുകൾ തീർക്കണം. രോഹൻ മേനോന്റെ പതനം ഇവിടെ തുടങ്ങുന്നു."
എന്നാൽ അഞ്ജലി അവനെ നോക്കിയില്ല. അവൾ ജനാലയിലൂടെ പുറത്തെ മഴയിലേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു. അവളുടെ മനസ്സിൽ ഇപ്പോൾ പ്രണയമില്ല, പകയില്ല, വെറും മരവിപ്പ് മാത്രം. പക്ഷേ അവൾക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു, ഇയാൻ അവളെ കൊണ്ടുപോകുന്നത് രോഹന്റെ പഴയൊരു ശത്രുവിന്റെ അടുത്തേക്കാണെന്ന്. കഥയിലെ യഥാർത്ഥ വില്ലൻ ഇയാനല്ല, നിഴലിൽ നിൽക്കുന്ന മറ്റൊരാളാണെന്ന്.
(തുടരും...)
അഭിപ്രായം കമൻറ് ചെയ്യാമോ പ്ലീസ്......🙂❣️
#📔 കഥ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #📖 കുട്ടി കഥകൾ
