శీర్షిక : పునరాగమనం కునుకు లేని కన్ను ఒకటి కలల రంగులు కురవగానే ఆశతో చూసింది. గుర్తు లేని గతాన్ని జ్ఞాపకం ఒకటి తట్టి లేపితే ఉలిక్కిపడి వెనుక ముందు వెతికింది. చుట్టూ వేసిన కంచెలన్నీ తిరగబడ్డ కాలమేమో తెంచి వేసి లేచి ఊహలు ఉట్టును అందుకోమంది. అడ్డు నిలిచిన గుట్టలను అడ్డు తొలగించి అందమైన వనముగా కళ్ళ ముందు పెట్టింది కలియ తిరగమంది కలిసి వచ్చిన కాలం. మసి పూసిన మనసుకు వెలగాలని ఉందని ఊహ ఒకటి వచ్చి వెలుగు కుంచె పట్టుకుని అందమైన చిత్రం ఒకటి చిత్రించి వెళ్ళింది. ఆరిపోయిన దీపం అనుకుని వెలుగు రేఖలు దూరమయ్యాయి శబ్దమేమి చెయ్యని జీవితములో ఉషోదయం రాగం ఒకటి స్వరాల తీగలను మ్రోగించింది. ఏద నిండిన మల్లె పువ్వులు ఎక్కడవని తడిమి చూసింది గొడ్డు పోయిన తీగ ఒకటి. వెన్నెలొచ్చి కాంతి నింపాక వేధించిన విషాదము పారిపోయి ఆనందం వర్షమై కురిసింది. గర్జించిన గతము గతి లేక బూడిదైతే, వసంతం చెట్టు ఇంటి ముందు చిగురేశాక, అందమైన జీవితానికి అడ్డు లేదని తెలిసింది. _____________ మల్లిన గణపతి #✍️కవితలు