ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6rQ7wd6?d=n&ui=v64j8rk&e1=c23 അവളാകാംഷയോടെ അച്ഛന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി അത് പിന്നെ... മോളെ... എന്താ അച്ഛാ?? ഈ വൈകിയ വേളയിൽ, എനിക്കിപ്പോൾ തോന്നുകയാണ് എന്റെ മോളും ഭാര്യയും എന്റെ കൂടെ ഉണ്ടാവണമെന്ന്. നിതാര അച്ഛനെ നോക്കി. പിന്നെ എന്തിനായിരുന്നച്ഛാ രണ്ടുപേരും ഇത്രയും വർഷങ്ങൾ വെറുതെ പാഴാക്കിയത്. അങ്ങനെയൊക്കെ ആയിപ്പോയി മോളെ അച്ഛൻ ഇങ്ങോട്ട് വരുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് സംശയം തോന്നിയിരുന്നു.. എന്നാലും അമ്മ എന്തു പറയുമെന്ന് അറിയില്ലല്ലോ. അവൾക്ക് സമ്മതമാണ്. ഞാൻ അവളോട് സംസാരിച്ചിരുന്നു. അപ്പോൾ അവളുടെ മുഖത്തെ സന്തോഷമൊന്നു കാണേണ്ടതായിരുന്നു. ഓഹോ...അങ്ങനെയൊക്കെയാണ് കാര്യങ്ങൾ അല്ലേ ??അവൾ ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു. ചോ ra ത്തിളപ്പിന്റെ പ്രായത്തിൽ പങ്കാളിയുടെ വില മനസ്സിലായില്ലെങ്കിലും, വാർദ്ധക്യത്തോടടുക്കുന്ന സമയത്താണ് ജീവിതപങ്കാളിയുടെ വില മനസ്സിലാക്കി തുടങ്ങുന്നത്. അപ്പോഴേക്കും വളരെ കുറച്ച് കാലം മാത്രമേ ജീവിതം മുന്നോട്ട് ഉണ്ടാകൂ.. അതാണ് ഇവിടെയും സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നത്. കുറേനേരം കൂടി അച്ഛൻ അവരോടൊപ്പം സമയം ചെലവഴിച്ചിട്ടാണ് മടങ്ങിയത്. അച്ഛൻ പോയി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ അമ്മാവനെ വിളിച്ച് കാര്യങ്ങളൊക്കെ പറഞ്ഞു അമ്മാവനത് കേട്ടപ്പോൾ സന്തോഷമാണ് തോന്നിയത്. അവളുടെ ഈ അവസ്ഥയിൽ വിശ്വനാഥൻ കൂടെ ഉണ്ടെങ്കിൽ അത് നല്ലത് തന്നെയാണ്. എന്തായാലും കുറച്ചു ദിവസം കഴിയുമ്പോൾ ഞങ്ങൾ അങ്ങോട്ട് വരുന്നുണ്ട്. അപ്പോൾ കാര്യങ്ങൾക്ക് ഒരു തീരുമാനം ഉണ്ടാക്കാം. അമ്മാവൻ പറഞ്ഞു 💚💚💚 ഇന്ന് ശിൽപ്പ ഡിസ്ചാർജ് ആകുന്ന ദിവസമാണ്. നിതാര രാവിലെ തന്നെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തി. ശില്പയുടെ മുഖത്ത് സന്തോഷം നിറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് ശില്പ, നിതാരയുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു . ഞാനും ഭർത്താവും ഡൽഹിയിലേക്ക് താമസം മാറുകയാണ്, വീട്ടുകാർ ഇവിടെ നിൽക്കാൻ സമ്മതിക്കുന്നില്ല. അവർക്ക് ഭയമാണ് ഇനിയുമെന്നെയവർ ഉപദ്രവിക്കുമോ എന്ന്. അതേതായാലും നന്നായി. നീ സേഫ് ആയി സന്തോഷമായി ജീവിക്ക്, അതിന് ഇവിടെ നിന്ന് പോകുന്നത് തന്നെയാണ് നല്ലത്. ശില്പയെ വണ്ടിയിൽ കയറ്റി വിട്ടിട്ടാണ് അവൾ തന്റെ കാറിൽ കയറിയത് പാവം ശില്പ ആരോഗ്യം വീണ്ടെടുക്കാൻ ഇനിയും താമസമെടുക്കും. അവൾ ഇവിടെ നിന്നും രക്ഷപ്പെടട്ടെ.. അതാകുമ്പോൾ അവളുടെ വീട്ടുകാർക്കും സമാധാനം ആകുമല്ലോ. അവൾ വണ്ടി വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു. ഈയിടെയായി മനസ്സിൽ ഒരുതരം നിരാശ കടന്നുകൂടിയിട്ടുണ്ട്. സത്യം പറഞ്ഞാൽ മനസ്സ് തുറന്ന് ആരോടെങ്കിലും ഒന്ന് സംസാരിച്ചിട്ട്, ചിരിച്ചിട്ട് എത്രകാലമായി. നന്ദു ഉണ്ടായിരുന്നപ്പോൾ തന്നെ സ്നേഹം കൊണ്ട് പൊതിയുമായിരുന്നു. തന്റെ ദുഃഖങ്ങളെയൊക്കെ നിമിഷനേരം കൊണ്ട് മായിച്ചു കളയുമായിരുന്നു. നന്ദു ഇല്ലാതായതോടെ ജീവിക്കാനുള്ള തന്റെ മോഹവും അവസാനിച്ചു. അല്ലെങ്കിലും താനെന്നും വേദനിച്ചിട്ടേയുള്ളൂ... അന്ന് വൈകുന്നേരം അമ്മാവനും അമ്മായിയും വന്നു മോളെ... അമ്മായി വന്നവളുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു. നീ വല്ലാണ്ട് ക്ഷീണിച്ചു പോയല്ലോ. അമ്മയെ നോട്ടവും , ജോലിക്ക് പോക്കും ഒക്കെയായി സ്വന്തം ആരോഗ്യം നോക്കാൻ മറന്നു അല്ലേ ?? ആ വാക്കുകൾ കേൾക്കാൻ കാത്തു നിന്നിട്ടെന്നവണ്ണം അവൾ അമ്മായിയുടെ തോളിലേക്ക് തല ചായിച്ചു വച്ചു. എന്തുപറ്റി മോളെ ?? ഒന്നുമില്ല. അകത്തേക്ക് കയറി വാ...അവൾ അവരെ ക്ഷണിച്ചു.. അവർ അകത്തേക്ക് കയറി അവർ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോഴേക്കും വിശ്വനാഥനും അവിടേക്ക് വന്നു. പരസ്പരം പിരിഞ്ഞിട്ട് അത്ര നാളായതുകൊണ്ട് തന്നെ വിശ്വനാഥന് ഭാര്യയുടെ സഹോദരനെ ഫേസ് ചെയ്യാൻ അല്പം ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടായിരുന്നു. എങ്കിലും അവർ എന്തൊക്കെയോ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ഞാൻ ദേവകിയെ വീണ്ടും എന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് കൂട്ടിയാലോ എന്നാണോ ആലോചിക്കുന്നത് നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായം എന്താണ്?? വിശ്വനാഥൻ ചോദിച്ചു. അതേതായാലും നന്നായിയെന്നേ ഞാൻ പറയൂ.. രണ്ടാൾക്കും ക്ഷമിക്കാനുള്ള മനസ്സ് അന്നുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ ഇങ്ങനെയൊന്നും സംഭവിക്കില്ലായിരുന്നു. ആഹ്! ഇനിയിപ്പോൾ പറഞ്ഞിട്ടെന്താ കാര്യം. നിങ്ങൾ സമ്മതിക്കുമെങ്കിൽ നാളെ തന്നെ, ഞാൻ ദേവകിയെ കൊണ്ടുപൊയ്ക്കോട്ടെ?? പിന്നെന്താ നാളെ തന്നെ കൊണ്ടുപൊയ്ക്കോളൂ. ഞങ്ങളും വരാം. ദേവകിയെ അവിടെയാക്കിയിട്ടേ ഞങ്ങൾ മടങ്ങുന്നുള്ളൂ.. . ശരി ആയിക്കോട്ടെ, വിശ്വനാഥൻ യാത്ര പറഞ്ഞിറങ്ങി 🍀🍀🍀🍀. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ഏകദേശം പത്തു മണിയോടുകൂടി വിശ്വനാഥൻ നിതാരയുടെ വാടക വീട്ടിലേക്ക് വന്നു. നിതാര സാധനങ്ങളൊക്കെ പായ്ക്ക് ചെയ്തു വച്ചിരുന്നു. ഹോം നേഴ്സിനെയും കൂടെ കൊണ്ടുപോകാനാണ് തീരുമാനം. അമ്മാവനും വിശ്വനാഥനും ചേർന്ന് ദേവകിയെ വാഹനത്തിൽ കയറ്റി. ദേവകിയെ സീറ്റിലേക്ക് ചാരി ഇരുത്തി. ഒരു വശത്ത് ഹോം നേഴ്സും മറുവശത്ത് നിതാരയും ഇരുന്ന് അമ്മയെ മുറുകെ പിടിച്ചു. വിശ്വനാഥൻ ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിലേക്ക് കയറി. അമ്മാവനും അമ്മായിയും അവരുടെ കാറിലും കയറി. ആ രണ്ടു വാഹനവും വിശ്വനാഥന്റെ വീട് ലക്ഷ്യമാക്കി നീങ്ങി. വീട്ട് മുറ്റത്തേക്ക് കാർ കയറ്റി വിശ്വനാഥൻഅയാൾ ആദ്യം ഇറങ്ങി. പിന്നിലെ ഡോർ തുറന്നു. ഹോംനേഴ്സ് ഇറങ്ങി. വിശ്വനാഥൻ ദേവകിയെ കയ്യിലെടുത്തു. ഞാനും കൂടെ പിടിക്കാമച്ഛാ നിതാര പറഞ്ഞു. വേണ്ട മോളെ. അച്ഛൻ അമ്മയെയും കൈകളിലെടുത്ത് കൊണ്ട് വീടിനകത്തേക്ക് പോകുന്നത് കണ്ട്‌ നിതാരയിൽ ഒരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു വിശ്വനാഥൻ താഴത്തെ നിലയിലെ, തങ്ങളുടെ പണ്ടത്തെ മുറിയിലേക്കാണ് ദേവകിയെ കൊണ്ടുപോയത് അയാൾ ദേവകിയെ കട്ടിലിലേക്ക് കിടത്തി അമ്മാവനും അമ്മായിയും വീട്ടിലേക്ക് കയറി. എല്ലാവരും കൂടെ ആ മുറിയിലേക്ക് ചെന്നു വിശ്വനാഥന്റെയും ദേവകിയുടെയും മുഖത്തെ സന്തോഷം കണ്ട് അവരുടെ മനസ്സും നിറഞ്ഞു. 🍀🍀🍀🍀 അമ്മയെയും കൊണ്ട് അച്ഛന്റെ കൂടെ താമസം തുടങ്ങിയതിൽ നിതാരക്ക് സന്തോഷം ഉണ്ടായിരുന്നു. അമ്മയുടെ കാര്യം ഓർത്ത് ഇനിയധികം ടെൻഷൻ അടിക്കേണ്ടതില്ല എന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി. പിന്നീടുള്ള ദിവസങ്ങൾ അവൾ വളരെ സന്തോഷത്തോടെ ജോലിക്ക് പോയി ഈ വീട്ടിലേക്ക് വന്നതിൽ പിന്നെ അമ്മയുടെ മുഖം നിറയെ സന്തോഷമാണ്. അത് ശരീരത്തിൽ പ്രകടമായി തുടങ്ങിയതാണോ എന്നറിയില്ല എന്തായാലും അമ്മ സ്വയം, പതിയെ എഴുന്നേറ്റ് ഇരിക്കാൻ തുടങ്ങി. മറ്റുള്ള എല്ലാ കാര്യങ്ങൾക്കും ഒരാളുടെ സഹായം വേണമെങ്കിലും ശരീരം അല്പമെങ്കിലും വഴങ്ങിക്കിട്ടുക എന്നുള്ളത് വലിയൊരു ഭാഗ്യമാണ്. അമ്മ സ്വയം എഴുന്നേറ്റിരിക്കാൻ തുടങ്ങിയതോടെ അവരുടെയെല്ലാം സന്തോഷം ഇരട്ടിച്ചു. ഇപ്പോൾ അമ്മയ്ക്ക് ഭക്ഷണം ഒക്കെ കൊടുക്കുന്നത് അച്ഛനാണ്. അന്നേരം അമ്മയുടെ മുഖത്ത് വിരിയുന്ന ഒരു കള്ളച്ചിരിയുണ്ട് എന്ത് രസമാണെന്നോ അത് കാണാൻ.. 🍀🍀🍀🍀 അന്നൊരു ഞായറാഴ്ചയായിരുന്നു. അന്ന് ജോലി ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് തന്നെ നിതാര രാവിലെ അമ്പലത്തിൽ പോയി മനസ്സ് തുറന്നു പ്രാർത്ഥിച്ചു തിരികെ വരുമ്പോഴാണ് യമുനയേയും അമ്പാടിയെയും കണ്ടത്. യമുന പഴയതിലും സുന്ദരിയായിട്ടുണ്ടെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി. മോനും അല്പം വളർന്നതുപോലെ.. എങ്കിലും അവന്റെ സ്നേഹം അതേപടിയുണ്ട് അവളെ കണ്ടതും ചേച്ചി... എന്ന് വിളിച്ചുകൊണ്ട് അമ്പാടി ഓടി വന്ന് അവളുടെ കാലിൽ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു നിന്നു. അവൾ അവനെ എടുത്തുയർത്തി അവന്റെ കുഞ്ഞു നെറ്റിയിൽ ഒരുമ്മ കൊടുത്തു. അവരോട് കുറെ നേരം സംസാരിച്ചു നിന്നതിനു ശേഷം, അവൾ വീട്ടിലേക്ക് പോയി. അവൾ നേരെ ചെന്നത് അമ്മയുടെ അടുത്തേക്കാണ് അമ്മയുടെ അടുത്ത് ചെന്ന് നെറ്റിയിൽ അല്പം ചന്ദനം തൊട്ടുകൊടുത്തുകൊണ്ട് നിന്നപ്പോഴാണ് കോളിങ് ബെൽ അടിക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടത്. അവൾ ചെന്ന് വാതിൽ തുറന്നു. നന്ദന.. മോളെ...നീയായിരുന്നോ, കയറിവരൂ.. നിതാര അവളുടെ കൈപിടിച്ച് അകത്തേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു. മോളെ...എന്തൊക്കെയുണ്ട് വിശേഷങ്ങൾ ??അച്ഛനും അമ്മയും സുഖമായിരിക്കുന്നോ?? അവർ സുഖമായിരിക്കുന്നു ചേച്ചി. എനിക്ക് ചേച്ചിയെ ഒന്ന് കാണണമെന്ന് തോന്നി,അതുകൊണ്ട് വന്നതാ. അതിനെന്താ, മോൾക്ക് എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും ഇങ്ങോട്ട് വരാമല്ലോ. ചേച്ചി...ഞാനിപ്പോൾ ഒരു പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യം പറയാനാണ് വന്നത്. എന്താ..?? നിതാരയുടെ മുഖത്ത് ഉദ്വേഗം നിറഞ്ഞു. ഏട്ടന്റെ മുറിയിൽ നിന്നും എനിക്കൊരു ബുക്ക് കിട്ടി. ബുക്കിനുള്ളിൽ എന്റെ പേര് എഴുതിയിട്ടുണ്ട്, അതിനടുത്ത് റെഡ് കളറിൽ മാർക്ക് ചെയ്തു വച്ചിട്ടുണ്ട്. നിതാര ഒന്നും മനസ്സിലാകാതെ അവളെ നോക്കി. ആ ബുക്കിൽ ആദ്യം എഴുതിയിരിക്കുന്നത് ഏട്ടന്റെ പേരായിരുന്നു. പിന്നെ വിഷ്‌ണു എന്നൊരു പേര്. പിന്നെയാണ് എന്റെ പേര്. അത് കഴിഞ്ഞ് ചേച്ചിയുടെ പേര്. ഊഴം അനുസരിച്ച്‌ ഇനി ഞാനാണ്ചേച്ചീ, എന്റെ ദിനങ്ങൾ അടുത്തെന്നു തോന്നുന്നു. മോളെ... നിതാര ഞെട്ടലോടെ അവളെ നോക്കി. നമുക്കറിയാൻ പാടില്ലാത്ത, നമ്മളോട് മറച്ചു വെച്ചിട്ടുള്ള എന്തൊക്കെയോ കാര്യങ്ങൾ ഏട്ടന് ഉണ്ടായിരുന്നു.ഇനി ഞാനും മരണപ്പെടും. നീ പേടിക്കല്ലേ മോളെ, ഇത്രയും മനസ്സിലാക്കിയിട്ടും എന്തിനാ മോളെ നീ ഒറ്റക്ക് വന്നത് ?? ഞാൻ ഒറ്റക്കല്ല ഡ്രൈവർ കൂടെയുണ്ട്. അതാണ് നല്ലത് നിതാരപറഞ്ഞു. ചേച്ചിയുടെ അമ്മയ്ക്ക് സുഖമില്ലാതായി എന്നൊക്കെ അറിഞ്ഞല്ലോ ?? എന്താ പറ്റിയത് അമ്മയ്ക്ക് ഒരു ആക്സിഡന്റ് സംഭവിച്ചു. തളർന്നു പോയിരുന്നു ഇപ്പോൾ തനിയെ എഴുന്നേറ്റ് ഇരിക്കാനൊക്കെ തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട് ചേച്ചി...ഇനി അമ്മയുടെ ഈ അപകടത്തിന് പിന്നിലും അവർ ആയിരിക്കുമോ?? അറിയില്ല മോളെ, അമ്മക്ക് സംസാരിക്കാനാകില്ല. അമ്മ സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങിയാലേ എങ്ങനെയാണ് അ.പ.ക.ടം നടന്നതെന്ന് ചോദിച്ചറിയാനാകൂ.. ഞാനെന്തായാലും അമ്മയെ ഒന്ന് കാണട്ടെ,നന്ദന പറഞ്ഞു. നിതാര അവളെ അമ്മ കിടക്കുന്ന മുറിയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. അവർ ചെല്ലുമ്പോൾ ദേവകി കട്ടിലിൽ എഴുന്നേറ്റിരിക്കുകയായിരുന്നു. നന്ദന അമ്മയുടെ അടുത്തിരുന്നു. കുറെ നേരം സംസാരിച്ചു നിതാര അവളുടെ സംസാരം ശ്രദ്ധിക്കുകയായിരുന്നു. ഒമ്പതാം ക്ലാസിൽ പഠിക്കുന്ന ചെറിയകുട്ടിയാണെങ്കിലും എന്തൊരു പക്വതയാണ് അവൾക്ക്. ശരിm ഇനി ഞാൻ പോട്ടെ.. നന്ദന യാത്ര പറഞ്ഞു. മോളെ ഞാൻ കൊണ്ടുചെന്നാക്കാം നിതാരാ പറഞ്ഞു. വേണ്ട ചേച്ചി, ഡ്രൈവർ ഉണ്ടല്ലോ. സൂക്ഷിച്ചു പോണേ മോളെ... നിതാരാ പറഞ്ഞു. ആം... അവൾ പോയതും നിതാര മുറിയിലേക്ക് ചെന്നു. എന്തെങ്കിലും ഉടനെ ചെയ്തേ പറ്റൂ. നന്ദനയെ എങ്ങനെയെങ്കിലും രക്ഷിക്കണം. അവൾ ഫോൺ എടുത്തു. ഡാനിയെ വിളിച്ചു. ബെല്ലടിക്കുന്നുണ്ട് കോൾ എടുക്കുന്നില്ല. വീണ്ടും വിളിച്ചുനോക്കി, ഇത്തവണ അയാൾ കാൾ എടുത്തു. നിതാര, നന്ദന വന്ന കാര്യവും അവൾ പറഞ്ഞ കാര്യവും ഡാനിയോട് പറഞ്ഞു. പറഞ്ഞത് വച്ച് നോക്കുമ്പോൾ ഇനി അവരുടെ അടുത്ത ലക്ഷ്യം നന്ദന തന്നെയാണ്... ഇനി എന്ത് ചെയ്യും ഡാനി?? അവൾ ഭയത്തോടെ ചോദിച്ചു. 💚💚💚💚 തുടരും. കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️❤️ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ