"അനാർക്കലി..." കോളേജ് വരാന്തയിലൂടെ നടന്ന് പോവുമ്പോഴാണ് പിന്നിൽ നിന്ന് ആരോ വിളിച്ചത്.. തിരിഞ്ഞ് നോക്കിയപ്പോ അപ്പുറത്തെ ക്ലാസ്സിലെ സന്ധ്യ എന്റെ അടുത്തേക്ക് ഓടി വന്നു.. "ഈ ബുക്ക്‌ ലൈബ്രറി മാം തരാൻ പറഞ്ഞു..." എന്ന് പറഞ്ഞ് എന്റെ കയ്യിലെക്കൊരു ബുക്ക്‌ വെച്ച് തന്നിട്ട് അവൾ തിരിഞ്ഞു പോയപ്പോ ഞാൻ എന്റെ കയ്യിലുള്ള ബുക്കിലേക്ക് നോക്കി.. എലിഫ് ഷഫാക്കിന്റെ ' The Forty Rules of Love ' എന്ന ആ ബുക്കിലേക്ക് ഒന്ന് നോക്കിയിട്ട് ഞാൻ നേരെ ലൈബ്രറിക്ക് ചെന്നു.. "മാം... ഇതെനിക്ക് തരാൻ പറഞ്ഞിരുന്നോ..." കയ്യിലുള്ള ബുക്ക്‌ ഉയർത്തി കാണിച്ച് പുള്ളിക്കാരത്തിയോട് ഞാൻ ചോദിച്ചപ്പോ എന്റെ കയ്യിലെ ബുക്കിലേക്ക് ഒന്ന് രണ്ട് നിമിഷം നോക്കി ഇരുന്നിട്ട് 'ഇല്ല ' എന്ന് കൈകൊണ്ട് ആംഗ്യം കാണിച്ച് മുന്നിലുള്ള കമ്പ്യൂട്ടറിലേക്ക് നോക്കി.. സന്ധ്യ പിന്നെന്തിനാ ലൈബ്രറി മാം തന്നതാണെന്ന് പറഞ്ഞ് ഈ ബുക്ക്‌ തന്നിട്ട് പോയെ എന്ന് ആലോചിച് ഞാൻ ബുക്കിലേക്ക് നോക്കി പിന്നെ ഒന്ന് നെടുവീർപ്പിട്ട ശേഷം എന്റെ ക്ലാസ്സിലേക്ക് ചെന്നു.. "കല്ലു... പുതിയ ബുക്ക്‌ എടുത്തോ... ഏഹ് ഈ ബുക്ക്‌ ആണോ.. കുറെ കാലമായി ഇതൊന്ന് വായിക്കണമെന്ന് വിചാരിക്കുന്നെ.." എന്റെ ഉറ്റ സുഹൃത്ത് മിയ എന്റെ കയ്യിലുള്ള ബുക്ക്‌ വാങ്ങി അത് തുറന്ന് നോക്കി.. "ദേ നോക്കെടി ഒരു പേപ്പർ ..." മിയ ആ ബുക്കിന്റെ ഇടയിൽ നിന്നൊരു പേപ്പർ പൊക്കികാണിച്ചു എന്നെ നോക്കിയപ്പോ ഇതിലെന്തായിരിക്കും എന്ന ഡൗട്ടിൽ ഞാനും അതിലേക്ക് നോക്കി.. അവൾ പെട്ടെന്ന് തന്നെ അത് ഓപ്പൺ ചെയ്തു വായിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു... ' എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട അനു... ഇന്ന് മുതൽ ഞാൻ നിന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഒരു പ്രധാന ഘടകം ആയി ഒരിക്കലും മായാത്ത അധ്യായമായി നിന്റെ കൂടെ ഉണ്ടാവും...' ആ പേപ്പറിൽ ഉള്ളത് വായിച്ച് കഴിഞ്ഞ് മിയ എന്നെ ഞെട്ടികൊണ്ട് നോക്കിയപ്പോ കാര്യം അറിയാതെ ഞാനും അവളെ നോക്കി.. "ആരാണാവോ ഇത് അയച്ചേ...ആരാണാവോ ഈ അനു.. ഇനി ഞാനാണോ..." "എടി പൊട്ടി.. നീതന്നെ നിന്റെ പേര് എന്താ അനാർക്കലി.. അനാർക്കലിയിലെ അനു.. മനസ്സിലായോ.." "പക്ഷെ എല്ലാവരും എന്നെ കല്ലു എന്നല്ലേ വിളിക്കാറ്.." "ചിലപ്പോ ഇത് എഴുതിയ പുള്ളിക്ക് നിന്റെ കല്ല് പോലത്തെ പേര് പറ്റാതെ അനു ആക്കിയതായിരിക്കും...." അതിന് ഞാൻ അവളെ ഒന്ന് തുറിച്ച് നോക്കിയിട്ട് ആ പേപ്പർ പിടിച്ച് വലിച്ച് അതിൽ ഉള്ളത് ഒന്നുകൂടി വായിച്ചു.. ആരാപ്പോ എനിക്ക് ഇത് എഴുതാൻ മാത്രം ഉള്ളത്.. "ഈ ബുക്ക്‌ ലൈബ്രറിയിൽ നിന്ന് നീതന്നെ എടുക്കും എന്ന് ഈ പുള്ളിക്ക് എങ്ങനെ അറിഞ്ഞോ എന്തോ.." മിയ അതും ആലോചിച് മേലോട്ട് നോക്കി ഇരുന്നു.. "അതിന് ഇത് ഞാൻ ലൈബ്രറിയിൽ നിന്ന് എടുത്തതല്ല.. ലൈബ്രറി മാം തന്നതാണെന്ന് പറഞ്ഞ് അപ്പുറത്തെ ക്ലാസിലെ സന്ധ്യ തന്നതാ.." "അപ്പോ ലൈബ്രറി മാം ആണോ ലെറ്റർ വെച്ചേ.. ഇനി നിങ്ങൾ എങ്ങാനും ലെബനീസ് ആണോ.." "ഫ്ഫാ..." "ഹഹ its ok😁" "ലൈബ്രറി മാം അല്ലത്രേ ഇത് തന്നത്.. ഞാൻ ചോദിച്ചിരുന്നു.. ആ സന്ധ്യ പുളു അടിച്ചതാ.." "എന്തിന്...." അതിന് ഞാൻ 'ആാാാ ' എന്ന മട്ടിൽ കൈ മലർത്തിയപ്പോ എന്റെ മലർത്തിയ കൈ പിടിച്ച് വലിച്ച് മിയ ക്ലാസിന് പുറത്തേക്ക് ഓടി അപ്പുറത്തെ ക്ലാസ്സിന്റെ ഫ്രന്റിൽ എത്തിയിരുന്നു.. ഇവൾ ആര് മിന്നൽ മുരളിയോ.. "സന്ധ്യ.. ഒന്ന് വരുമോ..." മിയ വിളിക്കേണ്ട താമസം സന്ധ്യ ഞങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നിരുന്നു.. "ഈ ബുക്ക്‌ ലൈബ്രറി മാം തന്നത് അല്ല എന്നാണല്ലോ പറഞ്ഞെ.." എന്റെ വക ആയിരുന്നു ചോദ്യം.. "ലൈബ്രറി മാം നിനക്ക് തരാൻ പറഞ്ഞു എന്ന് പറഞ്ഞ് ആണല്ലോ അയാൾ എന്റെ കയ്യിൽ തന്നേ.." "അയാളോ... അതേത് അയാൾ.." "എനിക്ക് അറിയാൻ പാടില്ല.. ഒരു ജിം ബോഡി ഒക്കെ ആയിട്ട് നല്ല അടിപൊളി ലുക്കിൽ ഒരാൾ വന്നിട്ട് തന്നതാ... അത് ആരാ കല്ലു.." സന്ധ്യ എന്റെ നേർക്ക് ചോദ്യം ഉന്നയിച്ചപ്പോ ഞാൻ ഉത്തരം കിട്ടാതെ നിന്നു.. അപ്പൊ തന്നെ മിയ എന്റെ കൈ പിടിച്ച് എന്നെ വലിച്ച് പോയിരുന്നു.. "എന്റെ വീക്ഷണകോണകത്തിൽ..." "കോണകമോ.." "അല്ലല്ല വീക്ഷണകോഷണത്തിൽ ഇത് നിന്നെ ആരോ പ്രാങ്ക് ചെയ്യാൻ വേണ്ടി നടത്തുന്നതാ.. ചിലപ്പോ ആ സന്ധ്യ കൂട്ട് പ്രതി ആയിരിക്കും.." മിയയുടെ ആ ഒരു നിഗമനത്തിൽ ഞാനും തലയാട്ടി സമ്മതിച്ചു.. പിന്നെ കൂടുതൽ നേരം അതിന്റെ പുറകെ പോവാതെ ഞങ്ങൾ രണ്ടും കാന്റീനിലേക്ക് പോയി കണ്ണിൽ കണ്ടതൊക്കെ വലിച്ച് വാരി തിന്നിട്ട് നേരെ ക്ലാസിലേക്ക് കേറി.. "എടി ഇനി ആ സന്ധ്യ തന്നെ നിനക്ക് എഴുതിയ ലെറ്റർ ആണെങ്കിലോ.. അവൾ ഇനി ലെബനീസ് ആണോ.." ടീച്ചർ ക്ലാസ്സ്‌ എടുത്ത് കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ആണ് മിയയുടെ സംശയം.. ഇവളിതും ആലോചിച് ഇരിപ്പാണോ.. "നിനക്ക് ഈ ലെബനീസ് വിട്ട് കളിയില്ലേ.. നീയാണോ ഇനി ശെരിക്കും ലെബനീസ് എന്ന് എനിക്ക് നല്ല ഡൌട്ട് ഉണ്ട്.." "എന്താ ഇത്ര ഡൌട്ട് ഞാൻ ലേബനീസ് ആണെന്നെ.." എന്ന് പറഞ്ഞ് പെണ്ണ് എന്റെ തൊടയിൽ ഒറ്റ അമർത്തൽ.. ഞാൻ പെട്ടെന്ന് ഒന്ന് അലറിയതും ടീച്ചർ ഞങ്ങളെ പിടിച്ചു.. "MBA ഫൈനൽ ഇയർസ് ആണെന്ന് ഒരു ബോധവുമില്ലാത്ത രണ്ടെണ്ണം.. ഇപ്പോഴും കുട്ടി കളി കളിച്ചു നടക്കുവാ.. ഗെറ്റ് ഔട്ട്‌...ഇനിയെന്റെ ക്ലാസിൽ ഇരിക്കണമെങ്കിൽ അപ്പോളജി ലെറ്റർ എഴുതി HOD യെ കാണിച്ചിട്ട് വന്നമതി.. " ടീച്ചർ സീരിയസ് ആയിട്ടാണ് പറയുന്നതെങ്കിലും ഞാനും മിയയും ചിരി കടിച്ച് പിടിച്ച് ആടിപാടി ക്ലാസിന് വെളിയിൽ ഇറങ്ങി.. "ഇതെന്തൊരു കോളേജ് ആണ്.. എങ്ങനെ പോയാലും ലെറ്റർ എഴുതണം.. ഇങ്ങനെ പോയാൽ നാളെ ഇവർ ടോയ്‌ലറ്റിൽ പോവാൻ വരെ ലെറ്റർ എഴുതാൻ പറയും.." മിയ ഓരോന്ന് പിറുപിറുത്ത് നടക്കുന്നുണ്ട്... "അയ്യോ മാഹിക്ക..." പ്രേതത്തെ കണ്ട് പേടിച്ചപോലെ മിയ എന്റെ കൈ വിട്ട് വന്നവഴി തിരിഞ്ഞ് ഓടിയപ്പോ ഞാൻ ഓടണോ വേണ്ടയോ എന്ന് അറിയാതെ അവിടെ നിന്ന് വട്ടം തിരിഞ്ഞപ്പോ മാഹിക്ക എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.. "ഇന്നും രണ്ടിനെയും ഗെറ്റ് ഔട്ട്‌ അടിച്ചാ.." തിരിഞ്ഞ് നോക്കാതെ ചാടിയിട്ടും ഓടിയിട്ടും ഒക്കെ ദൂരെ പോവുന്ന മിയയെ നോക്കി ആദ്യം ഗൗരവത്തോടെയും പിന്നെ ഒരു ചിരിയോടെയും എന്നോട് ചോദിച്ചു.. "അത് പിന്നെ... ഞങ്ങൾ ഒരു അന്താരാഷ്ട്ര ചർച്ചയിൽ ആയിരുന്നു.. ടീച്ചർ കണ്ട് ആ ചർച്ച അങ്ങ് അവസാനിപ്പിച്ചു.." "എന്നും ഉണ്ടാവുമല്ലോ ഓരോ ചർച്ചകൾ.. ആ ഓടി പോയവളെ വൈകുന്നേരം എന്റെ കയ്യിൽ കിട്ടുമ്പോ ഞാൻ കൊടുത്തോളം എന്ന് പറഞ്ഞേക്ക് ട്ടാ.." എന്ന് പറഞ്ഞ് മാഹിക്ക പോയപ്പോ ഞാൻ ആശ്വാസത്തോടെ അവിടെ ഉള്ളൊരു മരത്തിന്റെ ചോട്ടിൽ ഇരുന്നു.. "സ്.. സ്..." "അയ്യോ പാമ്പ്..." "പാമ്പല്ല ചേമ്പ്.. എടി ഇത് ഞാനാ..." എന്റെ പിന്നിലൂടെ വന്ന് എന്നെ പേടിപ്പിച്ചതും പോരാ പെണ്ണ് ഇരുന്ന് ഇളിക്കുന്നു.. "മാഹിക്ക എന്താ പറഞ്ഞേ..." "നിന്റെ കെട്ട്യോൻ അല്ലെ വൈകുന്നേരം വീട്ടിൽ പോയാൽ അറിഞ്ഞോളും എന്താ പറഞ്ഞേ എന്ന്.." എന്നെ ഇട്ടിട്ട് പോയ ഈർഷ്യയിൽ ഞാൻ മുഖം വീർപ്പിച്ചു ഇരുന്നു.. "പിണക്കമാണോ എന്റെ കല്ലു ഇണക്കമാണോ.. അടുത്ത് വന്നാൽ ഞാൻ കല്ല് പെറുക്കി തരാം.." "കല്ല് എടുത്ത് എറിയേണ്ടെങ്കിൽ മിണ്ടാതെ പൊക്കോ.." ഞാൻ കെറുവിച്ച മുഖത്തോടെ അവളെ മൈൻഡ് ആക്കാതെ ഇരുന്നു.. "എന്റെ പൊന്ന് കുഞ്ഞേ.. ആ മനുഷ്യൻ പഠിപ്പിക്കുന്ന കോളേജിൽ തന്നെ എന്നെ ചേർത്തിയിട്ട് ഇപ്പോൾ എനിക്ക് ഈ കോളേജിൽ സ്വാതന്ത്ര്യം ഇല്ലാതെ ആയി.. ഇവിടെന്ന് ഞാൻ ഒപ്പിക്കുന്ന എല്ലാ വള്ളിയും ഇവിടേം കൊണ്ട് അവസാനിക്കില്ല.. വീട്ടിൽ പോയാൽ എന്റെ ഭർത്താവ് എന്ന് പറയുന്ന അയാൾ ഉണ്ടല്ലോ ഞാൻ ചെയ്തതിനൊക്കെ എന്നോട് ഇമ്പോസിഷൻ എഴുതിപ്പിക്കുമെടി... എനിക്ക് മടുത്തു.." മൂക്ക് പിഴിയുന്ന ആക്ഷൻ ഇട്ട് മിയ ഇല്ലാത്ത കണ്ണീർ തുടച്ചു.. "ട്യൂഷൻ എടുക്കാൻ വന്ന സാറിനെ വളച്ച് കെട്ടുമ്പോൾ ഓർക്കണമായിരുന്നു ഭാവിയിലെ ഭവിശ്യത്ത്..." അതിന് അവൾ ഒന്ന് ഇളിച്ചിട്ട് എന്റെ നേർക്ക് ഒരു ലോലിപോപ് നീട്ടിയപ്പോ ഞാൻ പിണക്കം ഒക്കെ അവിടെ വെച്ച് ഉപേക്ഷിച്ചിട്ട് ലോലിപോപ് വാങ്ങി വായിൽ ഇട്ടു.. "ഇന്ന് വൈകീട്ട് ഒരു റിസപ്ഷൻ ഉണ്ട്.. ഉപ്പാന്റെ ഫ്രണ്ടിന്റെ മോന്റെ... ഇന്ന് ഞാൻ കളക്ഷൻ എടുത്ത് മരിക്കും..." ഞാൻ കളക്ഷൻ എടുക്കുന്ന കാര്യമൊക്കെ ആലോചിച് ദൃഡപുളകിതയായി പറഞ്ഞു.. "ശ്യേ.. എനിക്കും വരണം എന്നുണ്ട്.. പക്ഷെ വിളിച്ചിട്ടില്ലല്ലോ... സാരല്ല നീ നല്ല ചെക്കന്മാരെ കാണുമ്പോ ഫോട്ടോ എടുത്ത് അയച്ചാൽ മതി..." "അയ്യടാ.. എന്നിട്ട് അത് മാഹിക്ക കണ്ടിട്ട് വേണം എനിക്കും ഇമ്പോസിഷൻ തരാൻ.. നടക്കുല മോളെ.." "തെണ്ടി..." വൈകുന്നേരം ആയപ്പോ ക്ലാസ്സ് കഴിഞ്ഞ സന്തോഷത്തിൽ പ്രൈവറ്റ് ബസ്സിൽ എങ്ങനെയോ തൂങ്ങി ആടി ശ്വാസം മുട്ടി ചാവാതെ എന്റെ സ്റ്റോപ്പിൽ എത്തി.. വീട്ടിലേക്ക് നടക്കുന്ന വഴിക്ക് കണ്ണിൽ കാണുന്ന പൂക്കൾ എല്ലാം അടിച്ച് മാറ്റുന്നത് എന്റെ പതിവാണ്.. അങ്ങനെ കുറെ പൂക്കൾ കിട്ടിയ സന്തോഷത്തിൽ ഞാൻ തുള്ളിച്ചാടികൊണ്ട് വീട്ടിലേക്ക് കേറി പോയി.. "വന്നോ വല്ലിമ്മന്റെ കുട്ടി... ഇന്ന് എന്താ എനിക്ക് കൊണ്ട് വന്നേ..." സിടൗട്ടിൽ ഇരിക്കുന്ന വെല്ലിമ്മ എന്റെ നേർക്ക് കൈ നീട്ടിയപ്പോ ഞാൻ ബാഗിൽ ഉള്ള ജെംസിന്റെ പാക്കറ്റ് എടുത്ത് പുള്ളിക്കാരത്തിയുടെ കയ്യിൽ വെച്ച് കൊടുത്തു.. അപ്പോ വെല്ലിമ്മ എന്റെ കവിളിൽ പിച്ചി വലിച്ച് വിട്ട് ജെംസ് പാക്കറ്റ് പൊട്ടിച്ച് തിന്നാൻ തുടങ്ങിയപ്പോ അതിലൊരെണ്ണം തട്ടിപ്പറിച്ച് വായിൽ ഇട്ടിട്ട് ഞാൻ ഓടി അടുക്കളക്ക്.. "ഉമ്മാ വിശക്കുന്നു...." "ഓഹ് വന്നാ.. ആദ്യം ആ വേഷമൊക്കെ മാറ്റിയിട്ടു വാ എന്നിട്ടല്ലേ തീറ്റ.. എന്തായാലും റീസെപ്ഷന് പോവാനുള്ള ഡ്രസ്സ്‌ മാറ്റിയിട്ടു വാ.." അതിന് ഞാൻ ആയിക്കോട്ടെ എന്ന് പറഞ്ഞ് മേലേക്ക് കേറി എന്റെ റൂമിൽ പോയി നേരെ ബാത്‌റൂമിൽ കേറി ഒന്ന് ഫ്രഷ് ആയി.. എന്നിട്ട് വാർഡ്രോബ് തുറന്ന് ബ്ലാക്ക് കളറിൽ ഗോൾഡൻ വർക്ക്‌ വരുന്ന ഒരു സൽവാർ സെറ്റ് എടുത്തിട്ട് അത് ഇട്ട ശേഷം ഞാൻ താഴേക്ക് പോയി ഉമ്മ കൊണ്ടുവെച്ച പഴംപൊരി ഇരുന്ന് തിന്നു.. "വൈകുന്നേരത്ത് എന്തിനാ തല നനച്ചത് കല്ലു.. നിനക്ക് നീര് ഇറങ്ങും എന്ന് അറിയില്ലേ.." എന്റെ മുടിയിലൂടെ വിരലോടിച്ച് ഉമ്മ ചീത്ത പറയാൻ തുടങ്ങിയപ്പോ അതൊന്നും കേട്ട പോലെ ഇരിക്കാതെ ഞാൻ ടീവിയിലേക്ക് കണ്ണ് നട്ടു.. "ദേ റീസെപ്ഷന് പോണത് കൊള്ളാം അവിടെ പോയി വല്ല അമ്മായിമ്മാരുടെ നാവിന് വിലങ് വെക്കുന്നപോലെ വായടിക്കാൻ നിന്നാൽ കല്ലു.. അറിയാലോ എന്നെ.." ഉമ്മ എന്നെ നോക്കി കണ്ണുരുട്ടി കൊണ്ട് പോയി.. ആ കണ്ണുരുട്ടലിൽ തന്നെ എല്ലാ ഭീഷണിയും ഒളിഞ്ഞു കിടക്കുന്നത് കൊണ്ട് ഇന്ന് സ്വല്പം ഡീസന്റ് ആവാമെന്ന തീരുമാനത്തിൽ പഴംപൊരി കുത്തികേറ്റി വീണ്ടും വിട്ടു റൂമിലേക്ക്.. നമ്മൾക്ക് മേക്കപ്പ് ചെയ്യണമല്ലോ.. അങ്ങനെ മൊത്തത്തിൽ റെഡി ആവൽ ഒക്കെ കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ താഴേക്ക് ഇറങ്ങി ചെന്നപ്പോ വെല്ലിമ്മയും ഉമ്മയും ഉപ്പയും റെഡി ആയി നിക്കുന്നുണ്ട്.. പിന്നെ സമയം കളയാതെ ഉപ്പാന്റെ കാറിൽ ഞങ്ങൾ ഡെസ്റ്റിനേഷനിലേക്ക് വിട്ടു.. മണ്ഡപത്തിൽ എത്തിയ ശേഷം ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും വെൽക്കം ഡ്രിങ്ക്സും കുടിച്ച് ഉള്ളിലേക്ക് കേറി.. അവർ മൂന്നും അവരുടെ പ്രായത്തിനു ഒത്ത കൂട്ടിനെ കിട്ടി അവിടെന്ന് പോയപ്പോ ഞാൻ മാത്രം അണ്ടി പോയ അണ്ണാനെ പോലെ ഒരു മുക്കിൽ ചെയറിൽ ഇരുന്നു.. അന്നേരം ഒരു പെണ്ണ് എന്റെ അടുത്ത് വന്ന് ഇരുന്ന് എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചപ്പോൾ ഞാനും ചിരിച്ചു.. അല്ല ഏതാ ഈ പെണ്ണ്.. ഇവളെന്തിനാ എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചേ.. അല്ലാ ഞാൻ എന്തിനാ ചിരിച്ചേ.. ഞാൻ അവളെ അടിമുടി സ്കാൻ ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി.. നേരത്തെ കാണാത്ത മുതൽ ആണല്ലോ.. ആരായിരിക്കും.. "ഹായ്.. ഇത്താന്റെ പേരെന്താ..." "അനാർക്കലി..." "എന്താ ചെയ്യുന്നേ..." "ഇവിടെ ഇരിക്കുന്നു..." "അയ്യോ അങ്ങനെ അല്ല പഠിക്കുവാണോ അതോ ജോലി ആണോ എന്ന്.." "പഠിക്കുവാ MBA..." "വീട് എവിടെയാ..." "കാര്യം എനിക്ക് മനസ്സിലായി... ആൾ ആരാണെന്ന് മാത്രം പറഞ്ഞാൽ മതി.." വല്ല പ്രൊപോസലോ കല്യാണലോചനയൊക്കെ ആണെന്ന നിഗമനത്തിൽ ഞാൻ അവളോട് ചോദിച്ചപ്പോ അവൾ ഒന്ന് ഇളിച്ചിട്ട് പിന്നിലേക്ക് നോക്കി.. അവളുടെ നോട്ടം കണ്ട് ഞാനും തിരിഞ്ഞ് നോക്കിയപ്പോ വൈറ്റ് ഷർട്ടിൽ ഷർട്ടിന്റെ സ്ലീവ് ഒക്കെ കൈമുട്ടിലേക്ക് മടക്കി വെച്ച് ഒരു ലുക്കൻ ചെക്കൻ എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്ന് എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ പോലും അറിയാണ്ട് ഞാനും ഇളിച്ചിട്ട് അവിടെന്ന് എണീറ്റു നിന്നു.. "ഹായ് അനാർക്കലി..." അവന്റെ കനം നിറഞ്ഞ ശബ്ദം കേട്ട് ഞാൻ ഇവനാര് അർജുൻ ദാസോ എന്ന മട്ടിൽ അവനെ നോക്കി.. "From today, Our love story begins..." ഒരു ഫ്ളർട്ടി ടോണിൽ അത്രമാത്രം പറഞ്ഞ് അന്തം വിട്ട് നിൽക്കുന്ന എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചിട്ട് അവൻ അവിടെന്ന് പോയപ്പോ അവന്റെ പോക്ക് നോക്കി ഞാൻ കുറച്ച് കൂടി വായ് പൊളിച്ച് നിന്നു.. "യാറട അവൻ..." "അതാണ് IMRAN WALIH എന്റെ പൊന്നാര ആങ്ങള.." നേരത്തെ വന്ന പെണ്ണ് അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോ ഞാൻ ഓഹോ എന്ന് പറഞ്ഞ് അവളെ നോക്കി നിന്നു.. "ആൾക്ക് മെന്റൽ പ്രോബ്ലം ഉണ്ടെന്ന് കണ്ടാൽ പറയൂലാട്ട.. നല്ലൊരു മനുഷ്യൻ.." ഞാൻ സഹതാപത്തോടെ അവളെ നോക്കിയപ്പോ അവളെന്നെ കണ്ണ് മിഴിച്ച് നോക്കി.. "കാക്കു നോർമൽ ആണ്..." "എന്നിട്ടാണോ പെട്ടെന്ന് പൊട്ടി മുളച്ചിട്ട് ഒരു ഡയലോഗും അടിച്ചിട്ട് പോയെ..." "പെട്ടെന്ന് പൊട്ടി മുളച്ചതല്ല.. കഴിഞ്ഞ ഒരു വർഷമായി കാക്കു ഇത്താന്റെ പിന്നാലെയാ.. ഇത്ത അറിയാതെ... " എന്നെ നോക്കി കളിയാക്കി ചിരിച്ച് കൊണ്ട് ആ പെണ്ണ് പോയപ്പോ ഞാൻ കിളി പോയ കണക്കെ അവളെ നോക്കി.. അവൾ എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചിട്ട് വേഗം അവിടെന്ന് പോയപ്പോ ഞാൻ പോയ കിളിയെ തിരിച്ച് പിടിച്ചിട്ട് അവിടെ തന്നെ ഇരുന്നു.. "Don't mess with your little brain kiddo.." എന്റെ പിന്നിൽ നിന്നുള്ള അവന്റെ കനം നിറഞ്ഞ സൗണ്ട് കേട്ട് ഞാൻ പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞ് നോക്കിയപ്പോ എന്നെ തന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചിട്ട് അവൻ വീണ്ടും അവിടെന്ന് പോയി.. ഇതേതാ ഈ ശൈത്താൻ.. വെള്ളയും വെള്ളയും ഇട്ട് ഇറങ്ങിയേക്കുവാ മനുഷ്യന്റെ നെഞ്ചിൽ ആറ്റം ബോംബ് ഇടാൻ.. ആ ഒരു സംഭവത്തിന്‌ ശേഷം എന്റെ കിളികൾ എന്റെ കൂടെ ഇല്ല എന്ന് തന്നെ പറയാം.. അവിടെന്ന് ഫുഡ്‌ കഴിച്ചതോ വീടെത്തിയതോ ഒന്നും എനിക്ക് ഓർമല്ല.. ഞാൻ ഡ്രസ്സ്‌ ഒക്കെ ചേഞ്ച്‌ ചെയ്തിട്ട് ആ ഒരുവൻ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങളിൽ സ്റ്റക്ക് ആയിട്ട് അങ്ങനെ കിടന്നു.. പെട്ടെന്ന് എന്തോ ബോധം വന്നപോലെ ഞാൻ ബാഗ് തുറന്ന് ഇന്ന് കിട്ടിയ ആ ലെറ്റർ എടുത്ത് ഒന്ന് കൂടി വായിച്ചു.. 'എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട അനു... ഇന്ന് മുതൽ ഞാൻ നിന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഒരു പ്രധാന ഘടകം ആയി ഒരിക്കലും മായാത്ത അധ്യായമായി നിന്റെ കൂടെ ഉണ്ടാവും..' "From today, Our love story begins..." രണ്ടും കൂടി കൂട്ടി കിഴിച്ചു നോക്കുമ്പോ ഈ ലെറ്റർ അയച്ചത് അവനാണോ ആ ഇമ്രാൻ വാലിഹ്....?? പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ഫോണിന്റെ നിർത്താതെ ഉള്ള ബെൽ അടി കേട്ട് സഹിക്കാൻ വയ്യാണ്ട് ഞാൻ കാൾ എടുത്തു... മിയ ആണ്.. "എന്താടി കൊച്ചുവെളുപ്പാൻ കാലത്ത് നിനക്ക് വേണ്ടത്.. നിന്റെ ഇമ്പോസിഷൻ ഒക്കെ എഴുതി കഴിഞ്ഞോ.." പതിവിലും നേരത്തെ എണീക്കേണ്ടി വന്നതിന്റെ ചൊരുക്ക് ഞാൻ അവളോട് തീർത്തപ്പോ മറുപടി ആയി അവൾ വിളിക്കാനുള്ള കാരണം എന്നോട് പറഞ്ഞപ്പോ അത് കേട്ട് ഞെട്ടികൊണ്ട് ഞാൻ പെട്ടെന്ന് ബെഡിൽ നിന്ന് എണീറ്റു.. "എന്ത്.. എന്താ നീ പറഞ്ഞേ..." "ആഹ്ടി.. സന്ധ്യ മരിച്ചു എന്ന്.." മിയ പറയുന്നത് കേട്ട് ഇപ്പോഴും ഞെട്ടൽ വിട്ട് മാറാതെ ഞാൻ കണ്ണ് മിഴിച്ച് നിന്നു..ഇന്നലെ സംസാരിച്ച സന്ധ്യ ഇന്ന് മരിച്ചെന്ന് പറഞ്ഞാൽ എനിക്ക് ഒട്ടും വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റാത്ത പോലെ.. "എങ്ങനെ.. എങ്ങനെ മരിച്ചു.." "അവളുടെ വീടിന്റെ ഒരു 500 മീറ്റർ മാറി ഒരു കിണറ്റിൽ അവൾ വീണ് കിടക്കുന്നതായിട്ടാ കണ്ടേ.. ആത്മഹത്യ ആണെന്ന പറയുന്നേ.." "ആത്മഹത്യയോ... അതിന് മാത്രം അവൾക്ക് എന്ത് പ്രശ്നം ആയിരിക്കും.. ഇന്നലെ കൂടി സംസാരിച്ചപ്പോ ഒരു കുഴപ്പവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ലലോ.." "അറിയില്ലെടി.. അല്ലേലും നമ്മൾക്ക് അവളെ പരിജയം ഒന്നുമില്ലല്ലോ.. അപ്പുറത്തെ ക്ലാസ്സിൽ ഉള്ള കുട്ടി എന്ന് മാത്രം അറിയാ.. ഇന്നലെ ആണ് ആദ്യമായിട്ട് സംസാരിച്ചത് തന്നെ.." അതിന് ഞാനൊന്ന് മൂളിയിട്ട് ബെഡിലേക്ക് ഇരുന്നു.. "ഇന്ന് പോസ്റ്റ്മോട്ടം കഴിഞ്ഞ് വൈകീട്ട് ബോഡി കിട്ടുള്ളു.. കോളേജിൽ നിന്ന് തന്നെ കുറച്ച് പേര് അവളുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോവാൻ ആണത്രേ പ്ലാൻ.. മാഹിക്ക പറഞ്ഞതാ ഒക്കെ..." "എടി നമ്മൾക്കും കാണാൻ പോവണ്ടേ.." ഞാൻ അവളോട് ചോദിച്ചപ്പോ വേണ്ട എന്ന അർത്ഥത്തിൽ അവൾ മൂളി.. "ഞാനില്ല കല്ലു.. എനിക്ക് ഇങ്ങനെ മരിപ്പ് ഒക്കെ കാണാൻ പോയാൽ തലകറങ്ങും..നീ കോളേജിലേക്ക് വാ എന്തായാലും.." എന്ന് പറഞ്ഞ് അവൾ കാൾ കട്ട്‌ ആക്കി..ഞാൻ ഒരു തരിപ്പോടെ കേട്ട ന്യൂസ്‌ വിശ്വസിക്കാൻ ആവാതെ അങ്ങനെ ഇരുന്നിട്ട് പിന്നെ വേഗം താഴേക്ക് പോയി ഉമ്മാനോടും വല്ലിമ്മനോടും പറഞ്ഞു.. "എന്നാലും ഇപ്പോഴത്തെ പിള്ളേർ ഒക്കെ ഇങ്ങനെ തൊട്ടതിനും പിടിച്ചതും ആത്മഹത്യ ചെയ്യാന്ന് വെച്ചാൽ.. എന്നാൽ ഞങ്ങളൊക്കെ എത്ര മരിക്കേണ്ടിരിയിരിക്കുന്നു അല്ലെ ഉമ്മാ..." ഉമ്മ വല്ലിമ്മാനോട് അങ്ങനെ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞ് പിന്നീട് പണ്ട് എങ്ങോ ഉണ്ടായ കുറെ ആത്മഹത്യയുടെ കാര്യങ്ങൾ രണ്ട് പേരും കൂടി ചർച്ച ചെയ്യാൻ തുടങ്ങിയപ്പോ ഞാൻ അവിടെന്ന് മാറി എന്റെ റൂമിലേക്ക് തന്നെ പോയി കോളേജിലേക്ക് പോവാൻ റെഡി ആയി.. കോളേജിന്റെ ഗേറ്റ് കടന്നപ്പോ തന്നെ മിയ എന്റെ കൈ പിടിച്ച് വലിച്ച് ഓടി ഞങ്ങളുടെ സ്ഥിരം പ്ലേസ് ആയ ഒരു വാകമരത്തിന്റെ ചോട്ടിൽ ചെന്ന് ഇരുന്നു.. "എടി ഇപ്പോ ചില റൂമേഴ്‌സ് കേൾക്കുന്നത് സന്ധ്യനെ ആരോ കൊന്നത് ആണെന്ന.." വളരെ പതുക്കെ എനിക്ക് മാത്രം കേൾക്കുന്ന രീതിക്ക് മിയ പറയുന്നത് കേട്ട് ഞാൻ വായിൽ കൈ വെച്ചു.. "കൊന്നത് ആണെന്നോ.. നീ എന്തൊക്കെയാ പെണ്ണെ പറയുന്നേ.. അവളെ ആര് കൊല്ലാനാ.. എനിക്ക് ഞെട്ടി ഞെട്ടി മതിയായി.." "ശെരിയാണോ തെറ്റാണോ എന്നൊന്നും അറിയില്ല ഒരു കാര്യം സംഭവിക്കുമ്പോ അതിനെ പറ്റി കുറെ ഉള്ളതും ഇല്ലാത്തതും ചർച്ച ആവുമല്ലോ.. അതുപോലെ ഒരെണ്ണം ആണ് ഇതും.." ഞങ്ങൾ അവിടെ ഓരോന്ന് സംസാരിച് ഇരിക്കുമ്പോ പ്രിൻസിപ്പാൾ വളരെ വേഗത്തിൽ വരാന്തായിലൂടെ നടന്ന് പോവുന്നത് കണ്ടു.. 📖 കഥയുടെ ബാക്കി ഭാഗങ്ങൾ ഇവിടെ വായിക്കാം: 👉 https://share.aksharathalukal.in/s/47355/view വായിച്ചിട്ട് അഭിപ്രായം പറയണേ 🥰 #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ