ശൗര്യേട്ടാ... കുളി കഴിഞ്ഞു നിലക്കണ്ണാടിയ്ക്ക് മുൻപിൽ നിന്നു മുടി ചീകുന്നവനെ പിന്നിൽ നിന്നും കെട്ടിപ്പുണർന്നു ശിവകാമി. അപ്രതീക്ഷിതമായതുകൊണ്ട് ആവാം ആദ്യം ഒന്നും ഞെട്ടി ശൗരി... അത് തന്റെ ശിവ ആണെന്ന് തോന്നിയതും അവന്റെ നെഞ്ചിൽ കുളിർ പടർന്നു... ചുണ്ടിൽ മനോഹരമായ പുഞ്ചിരി വിടർന്നു... കണ്ണുകൾ അടച്ചു അവൻ ദീർഘമായി ശ്വസിച്ചു.. അതൊരു സ്വപ്നം ആണോ എന്നും അടുത്ത നിമിഷം സംശയിച്ചു.. "എന്റെ ശൗരിക്കുട്ടാ.. I missed you very badly.." അവളുടെ മുഖം അവന്റെ നഗ്നമായ പുറത്തു ചേർത്തുവച്ചു അവൾ നിശ്വസിച്ചു.. സത്യം ആണെന്ന് മനസ്സിലായതും അവൻ തിരിഞ്ഞു വന്നു.. "എപ്പോൾ വന്നു ശിവ? " തിരിഞ്ഞു അവളെ തനിക്കു അഭിമുഖം ആക്കി ചോദിച്ചു.... ഒരിക്കൽ നഷ്ടപ്പെട്ട പ്രാണൻ തിരിച്ചു വന്ന സന്തോഷം ആയിരുന്നു അവനിൽ.. "വന്നതേ ഉള്ളൂ..." അവന്റെ കഴുത്തിൽ കുടുക്കിട്ടു ഉയർന്നു അവന്റെ ചുണ്ടിൽ അമർത്തി ആവർത്തിച്ചു ചുംബിച്ചു അത്ര ഏറെ പ്രണയത്തോടെ....... "എന്റെ പെണ്ണെ..." അവൾക്കു വിധേയൻ ആയപോലെ അവനും തല കുനിച്ചു നൽകി... "ആരും കണ്ടില്ലേ? " അവളുടെ പരാക്രമം കഴിഞ്ഞതും ശൗരി ചോദിച്ചു... "ബാഗ് വച്ചു അടുക്കള വാതിൽ വഴി ഇറങ്ങി ഒറ്റ ഓട്ടം... ഇപ്പോൾ അവിടെ അറിഞ്ഞു കാണും.. ചൂട്ടും കറ്റയും ഒക്കെ ആയി വരും മുൻപേ തിരികെ കയറണം...." "ഒന്നു കണ്ടില്ല എങ്കിൽ നാളെ നേരം വെളുക്കും വരെ പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ കഴിയില്ല..." അത് പറയുമ്പോൾ കണ്ണുകൾ തുളുമ്പി തൊണ്ട ഇടറി... "എന്തിനാ മോളേ നീ ഇങ്ങനെ റിസ്ക് എടുക്കുന്നത്? നിനക്ക് അറിയാല്ലോ? നമ്മുടെ ആഗ്രഹം ഒരിക്കലും നടക്കില്ല എന്നത്...? ശൗരിയേട്ടന്റെ പ്രതീക്ഷ ഒക്കെ അസ്തമിച്ചു..." " ശൗരിയേട്ടൻ പ്രതീക്ഷ വിട്ടോളൂ... പക്ഷേ ഞാൻ വിടില്ല... കഴിഞ്ഞ വർഷം കണ്ടതാ, ഇപ്പോൾ എന്തിനാ അശുഭം പറയുന്നത്...?" കവിൾ വീർപ്പിച്ചു പിണക്കം നടിച്ചവളെ ആഞ്ഞു പുണർന്നു അവളുടെ കഴുത്തിടുക്കിലേക്ക് മുഖം ചേർത്തു ശൗരി... "ശൗരിയേട്ടാ... " വിറയലോടെ ശിവ ഭൂമിയിൽ നിന്നും ഉയർന്നു... "കഴിയുന്നില്ല പെണ്ണേ... " അവന്റെ കണ്ണുനീരിന്റെ നനവ് അവൾ കഴുത്തിൽ അറിഞ്ഞു.... "പ്രതീക്ഷ കൈവിടരുതേ ശൗരിയേട്ടാ.. തെറ്റിദ്ധാരണകൾ എല്ലാം ഒരിക്കൽ അവസാനിക്കും... പഴയതിനേക്കാൾ സ്നേഹത്തിൽ ആകും രണ്ടു കുടുംബവും... എനിക്കു വിശ്വാസം ഉണ്ട്..." അവളുടെയും തൊണ്ട ഇടറി.. "നീ എങ്കിലും എന്നെ വിശ്വസിക്കുന്നല്ലോ, അതാണ് എന്റെ ഏക ധൈര്യം.." അവളുടെ മുഖം കോരി എടുത്തു അവൻ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് ആഴ്ന്നു.. "എനിക്ക് അറിയാം ഒരു ഉറുമ്പിനെ പോലും ഉപദ്രവിയ്ക്കാൻ എന്റെ ഏട്ടനു കഴിയില്ല എന്നു.." "ഒരുപാടു ഉപദ്രവിച്ചോ അവർ?" "ഇല്ല.. എസ് ഐ ശ്രമിച്ചു.. പക്ഷെ സർക്കിൾ രവിയേട്ടൻ സ്ഥലത്തു ഉണ്ടായിരുന്നു, അദ്ദേഹം സമ്മതിച്ചില്ല.. രവിയേട്ടൻ വകയിലെ ചേട്ടൻ ആണെന്ന് അറിഞ്ഞ കാരണം അയാൾ കൈവച്ചില്ല.." "അതായിരുന്നു എന്റെ ഭയം.." അവളുടെ കണ്ണുകൾ ഈറൻ ആയി.. "ശൗരിയേട്ടനു എന്തൊക്കെ കൊണ്ടുവന്നിട്ടുണ്ട് എന്റെ പെണ്ണു...?" അവൻ ആ കണ്ണുകൾ തുടച്ചു വിഷയം മാറ്റി... "ശൗരിയേട്ടന്റെ ശിവപ്പെണ്ണിനെ കൊണ്ടുവന്നിട്ടുണ്ട്..... മൊത്തത്തിൽ എടുത്തു എവിടെ എങ്കിലും ഒളിപ്പിച്ചു വച്ചോളൂ..." അവൾ കുറുമ്പ് നിറഞ്ഞ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു... "ഹഹഹ... എനിക്കു സമ്മതമാ... " അവളുടെ മുഖം ഉയർത്തി ആ ചുണ്ടുകളിൽ നോട്ടം ഇട്ടവൻ നോക്കി നിൽക്കെ അവൾ വീണ്ടും തന്റെ അധരം ഒട്ടിച്ചു ചേർത്തു... "ഒരുപാടു മിസ്സ്‌ ചെയ്തു ഏട്ടാ... ഇനി ഞാൻ പൊക്കോട്ടെ?" "എന്താ ധൃതി? വന്നതല്ലാ ഉള്ളൂ.." വിടാൻ മനസ്സില്ലാത്തപോലെ അവൻ അവളെ ഏറെ അടുപ്പിച്ചു... "എല്ലാവരും എവിടെ? " "കല്യാണവീട്ടിൽ.. മായേച്ചി ഇവിടെ എവിടെയോ ഉണ്ട്..." "ഏട്ടൻ എന്തേ പോകാഞ്ഞത്? " "കൊയ്ത്തു നടക്കുക ആണ്... ആ പേര് പറഞ്ഞു ഒഴിവാക്കാൻ സൗകര്യം ആയിരുന്നു.. ആഘോഷങ്ങൾ ഒക്കെ മറ്റുള്ളവർക്ക് അല്ലേ? നമുക്ക് എന്ത് ആഘോഷം..? ഓരോ ദിവസവും വെറുപ്പോടെ തള്ളി നീക്കുന്നു..." പ്രതീക്ഷ അസ്തമിച്ചവന്റെ നിരാശ ആയിരുന്നു അവനിൽ.. "അതൊക്കെ വിട്ടുകള... ഞാൻ വന്നല്ലോ..." "പ്രതീക്ഷിച്ചോ ഞാൻ വരും എന്നു?" നേരിയ പ്രതീക്ഷ വച്ചു പക്ഷെ സംശയം ആയിരുന്നു.. "ആവുന്നതും നോക്കി എന്നേ കൊണ്ടുവരാതിരിക്കാൻ, ഞാൻ സമ്മതിച്ചില്ല... ഭീഷണി മുഴക്കി വന്നതാണ്.. ഈ തവണ പോകും മുൻപ് നമുക്ക് സത്യം തെളിയിക്കണം.. ഒത്താൽ ഈ ചെക്കന്റെ താലി കൂടി അണിഞ്ഞു മടങ്ങണം..." അവൾ കണ്ണിറുക്കി.. "അങ്ങനെ ആയാൽ ഞാൻ വിട്ടിട്ടു വേണ്ടേ...?" അവൻ ഒന്നു കൂടി ഇറുക്കി ചേർത്തു... "കേസ് വിധി വന്നാൽ ചിലപ്പോൾ ജയിൽവാസം ഉണ്ടാവും.. അപ്പോൾ പോകാം..." അവന്റെ ശബ്ദം ചിലമ്പിച്ചു... "അങ്ങനെ ഉണ്ടാവാൻ നമ്മൾ സമ്മതിക്കില്ല... ഏട്ടൻ എന്റെ ഒപ്പം ഉണ്ടായാൽ മാത്രം മതി... പറഞ്ഞല്ലോ പോകും മുൻപ് എല്ലാ സത്യങ്ങളും പുറത്തു കൊണ്ടുവരിയിക്കും എന്നു..." "ഒപ്പം ഉണ്ടാവും.." അവന്റെ കൈ അവളുടെ ചുമലിൽ അമർന്നു... ഉറപ്പു നൽകും പോലെ... "അവരുടെ മനസ്സിലും എന്തൊക്കെയോ പ്ലാൻ ഉണ്ട്.. അവർ പ്ലാൻ ചെയ്യട്ടെ.. പക്ഷെ എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചു ഒരു തീരുമാനം എടുക്കരുതേ ശൗരിയേട്ടാ.." അവന്റെ കൈകൾ കവർന്നു കൂപ്പി.. "ഇല്ല.. ഒരിക്കലും ഇല്ല.. എങ്കിൽ പിന്നെ ശൗരി മരിച്ചു എന്നു കരുതിക്കോ.. " "കാലത്തു അമ്പലത്തിൽ വരണം... മഹാദേവനെ നമുക്ക് ഒരുമിച്ചു തൊഴണം... കൃത്യം ഏഴു മണിക്ക് ഞാൻ ഉണ്ടാവും അവിടെ... കുളിച്ചു തൊഴുതേ തുടക്കം ഉണ്ടാവൂ... പത്തു ദിവസത്തെ ഉത്സവം ധാരാളം ആണ് നമുക്ക്.." ശിവ ഉറപ്പു നൽകി.. "വരും... നിന്നേ കാണാൻ കിട്ടുന്ന ഒരവസരവും ഞാൻ വിടില്ല... " അവളുടെ തുടുത്ത കവിളിൽ അരുമയായ് തഴുകി... "എങ്കിൽ നാളെ കാണാം.. സമാധാനമായി ഇനി ഒന്നു കുളിച്ചു ഉറങ്ങണം..." "നാളെ ഇതു അണിഞ്ഞു വരണം..." അവന്റെ കയ്യിലേക്ക് ഒരു ബാഗ് എടുത്തു നൽകി... "ശിവ... ഇതു നിനക്കുള്ള സമ്മാനം...." കഴിഞ്ഞ വർഷം വാങ്ങി വച്ചതാ.. ഇതു വാങ്ങാതെ നീ പോയിക്കളഞ്ഞല്ലോ.. ഈ വർഷത്തെ പിന്നെ തരാം..." "Thank you.... Love you... അത് പുടവ ആയി തന്നാൽ മതി... ശൗരിയേട്ടൻ ശൗര്യത്തിന് ഒട്ടും കുറവ് വരുത്തേണ്ട... അതാണ് എന്റെ ചെക്കന്റെ ഹൈലൈറ്റ്... " പെണ്ണു കണ്ണിറുക്കി... "ഇനി ഒട്ടും കുറയ്ക്കില്ല..." കണ്ണിറുക്കി പറയുമ്പോൾ അവനു ഉത്സാഹം തോന്നി.. തിരികെ അവൻ ഒരു ഫ്ലയിങ് കിസ്സ് നൽകി... വാതിലോളം എത്തിയവൾ എന്തോ മറന്നപോലെ തിരികെ ഓടി വന്നു... അധരങ്ങൾ കവർന്നു അവനെ ഞെട്ടിച്ചു... കിലുങ്ങി കുപ്പിവള ചിരിയോടെ ഓടി.... "മായേച്ചി.." ഓടി ചെന്നു ചാടിയത് മായയുടെ മുന്പിൽ ആയിരുന്നു... ഒഴിഞ്ഞു മാറി തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ അവിടെ നിന്നും ഓടി അകന്നു..... "അത് ചിറയ്ക്കലെ ശിവകാമി അല്ലേ? അവൾ എന്താ ഇവിടെ?" മായ സംശയത്തോടെ നോക്കി... "ശൗരി.. ശൗരി.." "എന്താ ചേച്ചീ? " അവൻ അകത്തു നിന്നു വിളി കേട്ടു.. "ആ കൊച്ചു ചിറയ്ക്കലെ ശിവകാമി അല്ലേ? അവർ വന്നോ? അവൾ എന്താ ഇവിടെ? " "ചേച്ചിയ്ക്ക് ചോദിക്കാമായിരുന്നില്ലേ?" ശൗരി മുഖം തിരിച്ചു... അവന്റെ മുഖം നിറയെ സന്തോഷവും സമാധാനവും നിറഞ്ഞു നിന്നു.... അത് അവരിൽ നിന്നും ഒളിപ്പിക്കേണ്ടത് ആവശ്യം ആയിരുന്നു.. "തുളസിയെ കാണാൻ ആവും... അവൾ ഇല്ല എന്നു പറഞ്ഞതും തിരിഞ്ഞു ഒറ്റ ഓട്ടം ആയിരുന്നു..." അവൻ ഒന്നും അറിയാത്തപോലെ പറഞ്ഞു... "എന്റെ മഹാദേവാ,,, ഇനിയും ഒരു വെട്ടും കുത്തും നടക്കുമോ?" അവർ ഭീതിയോടെ നെഞ്ചിൽ കൈവച്ചു... ശൗരി ചിരി അടക്കി... മായ എന്നല്ല പൂക്കാട്ടു ആർക്കും അറിയില്ല ദേവിക്ക് ശൗരിയോടുള്ള പ്രണയം.. അത് അറിയാവുന്നവർ ചിറയ്ക്കൽകാർ മാത്രം ആണ്... അത് അറിഞ്ഞ ദിവസം ആണ് നാട്ടിനെ ഞെട്ടിച്ച ആ മഹാസംഭവം നടന്നത്... അതും ഉത്സവം കൊടി ഇറങ്ങിയ പിന്നാലെ... അതിനു കാരണക്കാരൻ എന്ന പേര് ശൗരിയ്ക്കും, പൂക്കോട്ടെ ചന്ദ്രശേഖരൻ എന്ന ഗജ വീരനും.. അവനായിരുന്നു തിടമ്പെടുത്തിരുന്നത്... അവനെക്കൊണ്ട് ചെയ്യിച്ചത് ആനപ്പുറത്തിരുന്ന ശൗരി ആണെന്നു ആ നാട്ടുകാർ മുഴുവൻ വിശ്വസിക്കുന്നു... അതിനു കാരണമോ തുളസി.. ശൗരിയെക്കാൾ രണ്ടു വയസ്സ് മൂപ്പുള്ള ചേച്ചി.. അതിനു പ്രേരിപ്പിച്ചത് ശിവയുടെ ചെറിയച്ഛൻ ആയ ആദി ശങ്കരനും... പേരിൽ ആദി ശങ്കരൻ ആണെങ്കിലും സ്വഭാവത്തിൽ ഒടുക്കത്തെ ശങ്കരൻ ആണ്... കഞ്ചാവിന്റെ ലഹരിയിൽ തുളസിയെ ഒരിക്കൽ കടന്നു പിടിച്ചതിൽ തുടങ്ങിയതാണ് പ്രശ്നങ്ങൾ.. ❤️ അവൻ കാതോർത്തു... അതൊരു പെണ്ണിന്റെ ശബ്ദം തന്നെ ആണ്... അതേ.. അത് അവൾ ആണ്, തുളസി.. ആ ശബ്ദം തനിക്കു ചിരപരിചിതം പോലെ തോന്നി ആദിശങ്കരന്... അവന്റെ മനസ്സിൽ ആലിൻചുവട്ടിലെ ആ വലിയ സ്റ്റേജും സുന്ദരിയായ പെൺകുട്ടിയും മിഴിവാർന്നു വന്നു... "തെളിയാത്ത പേന കൊണ്ടെന്റെ കൈവെള്ളയിൽ എഴുതിയ ചിത്രങ്ങൾ മറന്നു പോയോ? വടക്കിനിക്കോലായിൽ വിഷുവിളക്കറിയാതെ ഞാൻ തന്ന കൈനീട്ടം ഓർമ്മയില്ലേ? വിട പറഞ്ഞകന്നാലും മാടി മാടി വിളിക്കുന്നു മനസ്സിലെ നൂറു നൂറു മയിൽപ്പീലികൾ... ആ ശബ്ദം കേട്ടു ആണ് ആദിശങ്കരൻ കൂട്ടുകാർക്കു ഒപ്പം സ്റ്റേജിന്റെ മുൻപിൽ എത്തിയത്... അവിടെ കണ്ട കാഴ്ചയോ അതിലും ഹരം കൊള്ളിക്കുന്നത്.. മറക്കുമോ നീയെന്റെ മൗനഗാനം ഒരു നാളും നിലയ്ക്കാത്ത വേണുഗാനം കാണാതിരുന്നാൽ കരയുന്ന മിഴികളേ കാണുമ്പോൾ എല്ലാം മറക്കുന്ന ഹൃദയമേ… (മറക്കുമോ നീയെന്റെ.. ) ആ പാട്ടു വളരെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു അലിഞ്ഞു ചേർന്നു പാടുകയാണ് അവൾ.. "ആരാടാ അവൾ?" ആദി അന്വേഷിച്ചു... "അത് ആ പൂക്കാട്ടെ കുട്ടി.." സുര പറഞ്ഞു.. "തുളസിയോ? അവൾ ഇത്ര വലിയ പെണ്ണു ആയോ?" "അതെ.. അവൾ സ്വാതി തിരുനാൾ കോളേജിൽ നിന്നും മ്യൂസിക്കിൽ എം എ കഴിഞ്ഞു ദൂരെ ഏതോ സ്കൂളിൽ പഠിപ്പിക്കുക ആയിരുന്നു.." ജഗൻ പറഞ്ഞു... ആദി വീണ്ടും അവളെ ശ്രദ്ധിച്ചു... ഒന്നു തൊടുമ്പോൾ നീ താമരപ്പൂ പോലെ മിഴി കൂമ്പി നിന്നൊരാ സന്ധ്യകളും മുറിവേറ്റ കരളിനു മരുന്നായ് മാറും നിൻ ആയിരം നാവുള്ള സാന്ത്വനവും മറക്കാൻ കൊതിച്ചാലും തിരി നീട്ടിയുണർത്തുന്നു മിഴി നിറഞ്ഞൊഴുകുന്ന പ്രിയനൊമ്പരം മറക്കുമോ നീയെന്റെ മൗനഗാനം....... ഒരു നാളും നിലയ്ക്കാത്ത വേണുഗാനം കാണാതിരുന്നാൽ കരയുന്ന മിഴികളേ കാണുമ്പോൾ എല്ലാം മറക്കുന്ന ഹൃദയമേ… ഹൃദയമേ… മറക്കാം എല്ലാം നമുക്കിനി മറക്കാം❤️ കണ്ണുകൾ അറിയാതെ ഈറൻ ആയി.. തുളസിയുടെ നൈർമല്യം പോലെ ആ പെണ്ണ് അവന്റെ മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞു... അവളുടെ ഗന്ധവും തുളസിയുടെ തന്നെ ആയിരുന്നു... ചലിക്കാതെ കിടക്കുന്ന ആ ശരീരത്തിനുള്ളിൽ വേദനിക്കുന്ന ഒരു ഹൃദയം ഉണ്ടായിരുന്നു... "താൻ കാരണം രണ്ടു കുടുംബങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള ശത്രുതയിൽ മനസ്സമാധാനവും ജീവിതവും നഷ്ടപ്പെട്ടു ഉരുകി ജീവിയ്ക്കുന്ന നിരവധി ജന്മങ്ങൾ... ഈശ്വരാ ഈ ജന്മം എനിക്കൊന്നു ചലിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നു എങ്കിൽ, ഈ ലോകത്തോട് ഞാൻ വിളിച്ചു പറയുമായിരുന്നു നടന്നതൊക്കെ..." അവന്റെ മനസ്സ് അലമുറയിട്ടു... "മരിക്കേണ്ട എനിക്ക്.. ഇതുവരെ താൻ മരണം ആഗ്രഹിച്ചു.. ഇനി തനിക്കു മരിക്കേണ്ട... " അവന്റെ ഹൃദയം ശക്തിയിൽ മിടിച്ചു തുടങ്ങി... പൂക്കോട്ടും ചിറയ്ക്കലും ഉദയപുരം ദേശത്തെ അറിയപ്പെടുന്ന രണ്ടു തറവാടുകൾ ആണ്... സ്വത്തുക്കളുടയും ആശ്രിതരുടെയും കണക്കെടുത്താൽ കട്ടയ്ക്ക് നിൽക്കുന്ന തറവാട്ടുകാർ.. ചിറയ്ക്കലെ ശങ്കര മേനോനും, വിജയ മേനോനും മക്കൾ മൂന്ന് ആണ്.. മൂത്ത ആൾ ഹരിശങ്കര മേനോൻ കൽക്കട്ടയിൽ സെറ്റിൽ ആണ്.. പോലിസ് കമ്മീഷണർ ആണ് ആൾ... ഭാര്യ ശൈലജ അധ്യാപിക ആണ്.... ഒരേയൊരു മകൾ ശിവകാമി പിജിയ്ക്ക് പഠിയ്ക്കുന്നു... ആണും പെണ്ണും ആയി അവർക്കു അവൾ മാത്രമേ ഉള്ളൂ.. ശങ്കരമേനോന്റെ രണ്ടാമത്തേത് മകൾ,, ഹരിത മേനോൻ,, ഡോക്ടർ ആണ്.. ന്യൂറോളജിസ്റ്റ്... ഭർത്താവ് ഓർത്തോപ്പെടിക് ഡോക്ടർ സുബ്രഹ്മണ്യം തമിൾ ആണ്... അവർക്കു ഒരു ആണും ഒരു പെണ്ണും.. രണ്ടു വയസ്സിന്റെ വ്യത്യാസം ഉള്ള മക്കൾ മെഡിസിന് ചെന്നൈയിൽ പഠിക്കുന്നു.. സരികയും, ശ്രാവണും.. സരിക മൂത്തതും ശ്രാവൺ ഇളയതും.. വളരെ വൈകി ആണ് ശങ്കരമേനൊനും, വിജയമേനോനും ആദിശങ്കരൻ ജനിക്കുന്നത്.. അന്ന് വിജയയ്ക്ക് നാൽപ്പത്തിയഞ്ചും, മേനോനു അൻപതും ആയിരുന്നു പ്രായം... എല്ലാവരുടെയും ലാളന ഏറ്റു വളർന്നവൻ എഞ്ചിനീയറിങ് പഠനവും ആയി ബാംഗ്ലൂരിൽ പോയതോടുകൂടി സ്വഭാവം ആകെ മാറി.. എല്ലാവിധ കൊള്ളരുതായ്മകളും അവന്റെ കൂടപ്പിറപ്പ് ആയി.. പെണ്ണ് എന്ന പ്രശ്നത്തിൽ മാത്രം അവൻ എന്തുകൊണ്ടോ അതുവരെ വീണിരുന്നില്ല.. പഠനം കഴിഞ്ഞു ഉറ്റ സുഹൃത്തുക്കൾ ആയ അനന്ദുവും, അഭിമന്യുവും ചേർന്ന് ഒരു സോഫ്റ്റ്‌വെയർ ബിസിനസ്സും ആരംഭിച്ചു. സേഫ്റ്റിയും ആയി ബന്ധപ്പെട്ട അവരുടെ സോഫ്റ്റ്‌വെയർ വളരെ വേഗത്തിൽ തന്നെ മാർക്കറ്റിൽ പ്രശസ്തി നേടി.. പകൽ നന്നായി ജോലിചെയ്യും, രാത്രി പബ്ബിൽ.. അതായിരുന്നു അവന്റെ ആനന്ദം... പണം ധാരാളം.. ചിലവാക്കാൻ വഴികൾ മദ്യവും ലഹരിയും.. നാട്ടിലെ ഉത്സവം ആകുമ്പോൾ കോടിയേറ്റം മുതൽ പത്തു ദിവസവും മക്കൾ തറവാട്ടിൽ ഉണ്ടായിരിക്കണം എന്നത് ശങ്കരനു നിർബന്ധം ആണ്... അങ്ങനെ ആ തവണയും എല്ലാവരും എത്തി... ഉത്സവത്തിന്റെ രണ്ടാം ദിവസം ആയിരുന്നു അന്ന്... വൈകിട്ട് അവിടുത്തെ തന്നെ രാഗിണി ഓർക്കസ്ട്രയുടെ ഗാനമേള ആണ്.. നാട്ടിലെ സുഹൃത്തുക്കൾക്ക് ഒപ്പം പണം വച്ചു ചീട്ടു കളിക്കുക ആയിരുന്നു ആദി.. കളി കത്തിക്കയറുമ്പോൾ ആണ് അവൻ ആ മനോഹര ശബ്ദവും പാട്ടും കേൾക്കുന്നത്.. "തെളിയാത്ത പേന കൊണ്ടെന്റെ കൈവെള്ളയിൽ എഴുതിയ ചിത്രങ്ങൾ മറന്നു പോയോ? അറിയാതെ എഴുനേറ്റു.. സ്റ്റേജിനു അടുത്തേയ്ക്ക് നടന്നു... മെലിഞ്ഞ, ഒതുങ്ങിയ ആ സുന്ദരി പെണ്ണിനെ നോക്കി നിന്നുപോയി.. ശാലീന സുന്ദരി എന്നു പറഞ്ഞാൽ ഇതാണ്.. തന്റെ ചുറ്റും പരിമളം പടരും പോലെ തോന്നി അവനു.. അതിനേക്കാൾ രസം അടിപൊളി പാട്ടു മാത്രം താത്പര്യം ഉള്ള അവൻ പൂർണമായും അവളിലും പാട്ടിലും ലയിച്ചു... വടക്കിനിക്കോലായിൽ വിഷുവിളക്കറിയാതെ ഞാൻ തന്ന കൈനീട്ടം ഓർമ്മയില്ലേ? വിട പറഞ്ഞകന്നാലും മാടി മാടി വിളിക്കുന്നു മനസ്സിലെ നൂറു നൂറു മയിൽപ്പീലികൾ... "മിണ്ടാതിരിക്കെടാ.. പാട്ട് കേൾക്കട്ടെ.." സംസാരിക്കുന്ന കൂട്ടുകാരെ വഴക്ക് പറഞ്ഞു അവൻ ലയിച്ചു.. മറക്കുമോ നീയെന്റെ മൗനഗാനം ഒരു നാളും നിലയ്ക്കാത്ത വേണുഗാനം കാണാതിരുന്നാൽ കരയുന്ന മിഴികളേ കാണുമ്പോൾ എല്ലാം മറക്കുന്ന ഹൃദയമേ "ഇരിക്കെടാ.. അല്ലെങ്കിൽ മുന്നിൽ നിന്നു മാറെടാ " ആരോ പിന്നിൽ നിന്നും കല്ലെടുത്തു എറിഞ്ഞു.. ഒന്നു തൊടുമ്പോൾ നീ താമരപ്പൂ പോലെ മിഴി കൂമ്പി നിന്നൊരാ സന്ധ്യകളും മുറിവേറ്റ കരളിനു മരുന്നായ് മാറും നിൻ ആയിരം നാവുള്ള സാന്ത്വനവും.. കല്ലെറിഞ്ഞവൻ അത് ആദി ആണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയതും വേഗം അവിടെ നിന്നു മുങ്ങി.. പാട്ടിൽ ലയിച്ച കാരണം അവനും ശ്രദ്ധിച്ചില്ല... മറക്കാൻ കൊതിച്ചാലും തിരി നീട്ടിയുണർത്തുന്നു മിഴി നിറഞ്ഞൊഴുകുന്ന പ്രിയനൊമ്പരം മറക്കുമോ നീയെന്റെ മൗനഗാനം ഒരു നാളും നിലയ്ക്കാത്ത വേണുഗാനം കാണാതിരുന്നാൽ കരയുന്ന മിഴികളേ കാണുമ്പോൾ എല്ലാം മറക്കുന്ന ഹൃദയമേ… (മറക്കുമോ.... കൂട്ടുകാരിൽ നിന്നും അവൾ ആരാണെന്നു അറിഞ്ഞതും അവൻ ഊറി ചിരിച്ചു പിൻവാങ്ങി... എന്നാൽ അവന്റെ ദേഹം ആകെ ആ തുളസിപ്പെണ്ണ് പടർന്നു പന്തലിച്ചിരുന്നു.. മറ്റൊരു ലഹരി ആയി എന്നത് അവൻ അപ്പോൾ അറിഞ്ഞില്ല.... വീണ്ടും അവൻ ചീട്ടുകളിയിൽ മുഴുകി.. എന്നാൽ ഇതുവരെ ഒരു പെണ്ണിനോട് തോന്നാത്ത അഭിനിവേശം അവൻ അറിയാതെ അവന്റെ ഉള്ളിൽ, അവളെ കണ്ടതോടെ ഉടലെടുത്തിരുന്നു... അവനു അധിക സമയം പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല കളി അവസാനിപ്പിച്ചു മടങ്ങുമ്പോൾ.. 🪔🪔 പൂക്കോട്ടു തറവാട്ടിൽ പരമേശ്വരനും ശ്രീദേവിയമ്മയ്ക്കും ഒരേ ഒരു മകൻ ആണ് മഹേശ്വരൻ...... വൈകി വന്ന വസന്തം ആയിരുന്നു അവർക്കു അവൻ.. ദൂരേയ്ക്കു എവിടെയും പോകാൻ അനുവദിച്ചില്ല... നാട്ടിൽ കൃഷിയും ബിസിനസ്സും ഒക്കെ ആയി മഹേശ്വരൻ കൂടി... ഭാര്യ രമാദേവി.. വീട്ടു കാര്യങ്ങൾ നോക്കുന്നു.. അവർക്കു മൂന്നു മക്കൾ.. മായ, മൂത്തവൾ വിവാഹിതയും രണ്ടു പെൺകുട്ടികളുടെ മാതാവും ആണ്... ഭർത്താവ് പട്ടാളത്തിൽ.. രണ്ടാമത്തവൾ തുളസി അവിവാഹിത.. മ്യൂസിക് അധ്യാപിക.. അധ്യാപിക എന്നു പറയാൻ സാധിക്കില്ല, ഒരു പ്രൈവറ്റ് സ്കൂളിൽ താത്ക്കാലിക നിയമനം.. മൂന്നാമത്തെ ആൾ ശൗരി ഡിഗ്രി പഠനം കഴിഞ്ഞു ഇറങ്ങി രണ്ടു വർഷം ആയി.. ജോലിയ്ക്കു ആയി ടെസ്റ്റുകൾ എഴുതുന്നു.. ആഗ്ര‌ഹിച്ച ജോലി കിട്ടിയില്ല എങ്കിൽ വേണ്ട എന്ന ചിന്താഗതി ആണ്... തുടർന്നു പഠിക്കാൻ താത്പര്യം ഇല്ല.. ഈ സമയം അച്ഛനെ സഹായിക്കുന്നതിനു ഒപ്പം നാട്ടിൽ ഏതാവശ്യത്തിനും ഓടിയെത്തുന്ന ചുറുചുറുക്കുള്ള ചെറുപ്പക്കാരൻ ആണ് ശൗരി... അതുപോലെ വളരെ ശാന്തനും ആണ്.. എന്നാൽ ഇന്ന് അവൻ വീട്ടുകാർക്കു ഒരു വലിയ വേദന ആണ്.. ചെയ്യാത്ത കുറ്റത്തിന് ക്രൂശിക്കപ്പെട്ടു കഴിയുന്നു.. അതിനു കാരണമോ ചിറയ്ക്കൽകാരും.. അതിൽ ഒരു പ്രധാന കാരണം ശിവകാമി എന്ന ശിവയും... ❤️ നരനായിങ്ങനെ ജനിച്ചു ഭൂമിയിൽ നരകവരിധി നടുവിൽ ഞാൻ.. നരകത്തിൽ നിന്നും കരയേറ്റീടണെ തിരുവൈക്കം വാഴും ശിവശംഭോ.. "അമ്മ,, ഹരി മേനോനും കുടുംബവും കൽക്കട്ടയിൽ നിന്നും എത്തിയിട്ടുണ്ട് എന്നു..." രമാദേവി നാമം ജപിച്ചുകൊണ്ട് ഇരിക്കുന്ന ശ്രീദേവിയമ്മയോട് അവർക്കു കേൾക്കാൻ പാകത്തിൽ പറഞ്ഞു.. അടുത്തായി ചമ്രം പിടഞ്ഞു.. "അതെയോ? ഈശ്വര ഇനി എന്തൊക്കെ ആവുമോ എന്തോ? ഇപ്പോൾ എന്തിനാണോ ആവോ അയാളുടെ വരവ്? വലിയ പോലീസ് ഓഫീസർ ആയി എന്നാണു അവസാനം കേട്ടത്.." അവർ നെഞ്ചിൽ കൈവച്ചു... "എല്ലാ വർഷവും വരാറുള്ളത് ആണല്ലോ അമ്മ...." "ഈശ്വര എന്റെ കുഞ്ഞു സമാധാനത്തിൽ ഒന്നു ഉറങ്ങിയിട്ട് നാളുകൾ ആയിട്ടുണ്ട്‌... ഇനി എന്തൊക്കെ നടക്കുമോ ആവോ??" "എന്തിനായാലും നല്ലതിന് ആവും എന്നു ഞാൻ കരുതുന്നില്ല... ആ എല്ലാം വിധി.. ഈശ്വരൻ കാക്കട്ടെ എന്റെ ശൗരിയെ മാത്രമല്ല തുളസിയെയും.." അവർ കണ്ണുകൾ തുടച്ചു എഴുനേറ്റു... "അമ്മ.." ആ കുട്ടി ശിവകാമി ഇവിടെ നിന്നും ഓടിപ്പോകുന്നത് കണ്ടു.. അതിനു മാത്രം നമ്മളോട് വിരോധം ഇല്ല എന്നു തോന്നുന്നു.. തുളസിയെ കാണാൻ വന്നത് ആയിരിക്കും എന്നു ശൗരി പറഞ്ഞു..." മായ രമയുടെ അടുത്തു എത്തി.. "അതെയോ..? നല്ല കുട്ടി ആണ് ആ മോൾ.. തുളസിയും അവളും നല്ല കൂട്ടു ആയിരുന്നു... മിക്കപ്പോഴും ഇവിടെ വരുമായിരുന്നു... അമ്മേ അമ്മേ എന്നു വിളിച്ചു എന്റെ സാരിത്തുമ്പിൽ നിന്നും വിടില്ലായിരുന്നു ഇവിടെ വന്നാൽ.." ആ ഓർമ്മയിൽ അവർ ഒന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു കണ്ണുകൾ തുടച്ചു.. "അമ്മ അമ്മ എന്റെ പെൻസിൽ ബാല എടുത്തു.." മൂത്ത ആൾ ശ്രീമയി പരാതിയും ആയി എത്തി... "ചുമ്മാതെയാ അമ്മ, ഇവൾ എവിടയോ കളഞ്ഞിട്ടു ആണ്.." "ശ്രീമയി.... മയി, നിനക്ക് വയസ്സ് ഏഴു ആയി.. അതുപോലെ ശ്രീബാല... ബാലയ്ക്ക് വയസ്സ് അഞ്ചും ആയി. ഇപ്പോഴും ഇത്തിരി ഇല്ലാത്ത പിള്ളേരെ പോലെ ഏതു സമയവും അടി ആണ്.. പോയി രണ്ടും പഠിക്കാൻ നോക്കു.. അവനവന്റെ സാധനങ്ങൾ സൂക്ഷിക്കാനും.." മായ രണ്ടുപേരെയും ഓടിച്ചു വിട്ടു... "ശൗരി എന്താ അമ്മ ഇങ്ങനെ? അവൻ കല്യാണത്തിനും നാളെ വരുന്നില്ലേ? ചെന്നില്ല എങ്കിൽ അവിടെ മാമനും മാമിയും എന്ത് വിചാരിക്കും?" "നീ ഈ കഞ്ഞി അച്ചമ്മയ്ക്ക് അങ്ങോട്ട്‌ കൊടുക്ക്‌.." അവർ കഞ്ഞി പകർന്നു.. പപ്പടവും ചമ്മന്തിയും പയർ വേയിച്ചതും പാത്രത്തിലേക്കു പകർന്നു നൽകി.... 📖 കഥയുടെ ബാക്കി ഭാഗങ്ങൾ ഇവിടെ വായിക്കാം: 👉 https://app.aksharathalukal.in/series/47795/view വായിച്ചിട്ട് അഭിപ്രായം പറയണേ 🥰 #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ