31 അയലത്തെ അമ്പിളി 🌜 " നിനക്ക് അറിയാമോ? അവള് കാരണം എനിക്ക് ചില്ലറ നഷ്ടം ഒന്നും അല്ല ഉണ്ടായത്. കരീം ഭായിയും ആയിട്ട് പുതിയ ഒരു ഡീൽ ഉറപ്പിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു ഞാൻ... " പ്രതാപൻ നിരാശയോടെ പറയുന്നത് കേട്ട് ഇഷാൻ അവിശ്വസനീയതയോടെ അവനെ നോക്കി. " കരീം ഭായിയുമായിട്ടോ? അപ്പൊ.... ഗോൾഡ് സ്മഗ്ലിങ്ങോ? " ഇഷാന്റെ വായ തുറന്ന് പോയിരുന്നു. " മ്മ്.... " പ്രതാപൻ മെല്ലെ തലയാട്ടി. " കരീം ഭായ്ക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടാൽ.... അറിയാല്ലോ നിനക്ക്? ലക്ഷപ്രഭു ആകാനുള്ളൊരു ഗോൾഡൻ ചാൻസ് ആണ് പൊയ്പ്പോയത്..... " പ്രതാപൻ വിഷണ്ണനായി. " അതെങ്ങനെ? ഇതും കരീം ഭായിമായിട്ടുള്ള ഡീലും തമ്മിൽ എന്ത് ബന്ധം? " വരട്ടിയ ബീഫിന്റെ ഒരു കഷ്ണം എടുത്തു വായിലിട്ട് ചവച്ചു കൊണ്ട് ഇഷാൻ പ്രതാപനെ നോക്കി. " കരീം ഭായ്ക്ക് വേണ്ടിയിരുന്നത് കുടുംബസ്തനായ നാട്ടുകാർക്കും വീട്ടുകാർക്കും സമ്മദനായ ആ പഴയ പ്രതാപനെ ആയിരുന്നു. ആർക്കും ഒരു സംശയവും തോന്നാത്ത ഒരു സാധാരണക്കാരനെ.... ഇതിപ്പോ എന്റെ ആ ഇമേജ് ഒക്കെ പോയില്ലേ? എല്ലാം തുലഞ്ഞില്ലേ? ഫോട്ടോ സഹിതം സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ മുഴുവൻ വൈറൽ ആയില്ലേ? " പ്രതാപൻ അസ്വസ്ഥതയോടെ സ്വന്തം തലമുടി ചിക്കി ചികഞ്ഞു. പ്രതാപൻ ആ പറഞ്ഞത് ശെരിയാണെന്ന് ഇഷാനും തോന്നി. പ്രതാപനുമൊത്തു ഉച്ചയ്ക്ക് ഏതോ ഹോട്ടലിൽ കേറിയപ്പോൾ ആരൊക്കെയോ അയാളെ നോക്കി കുശുകുശുക്കുന്നതും രഹസ്യം പറയുന്നതും അവനും ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു. അല്ലെങ്കിലും സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ ഇത്തരം ഒരു വാർത്ത വന്നാൽ അത് ലോകം മുഴുവൻ അറിഞ്ഞത് പോലെ ആണല്ലോ....? " ഇതിനൊക്കെ കാരണം അവൾ ഒറ്റ ഒരുത്തിയാ.... വെറുതെ വിടില്ല ഞാൻ അവളെ. എവിടേക്ക് രക്ഷപ്പെട്ടു പോയാലും കണ്ടു പിടിക്കും ഞാൻ. എന്നിട്ട് അക്കാമ്മക്ക് തന്നെ കൊണ്ട് കൊടുക്കും.... പ്രതാപനെ കുടുക്കാൻ നോക്കിയിട്ട് ആരാ കുടുങ്ങിയത് എന്ന് അവൾ അറിയണം... അനുഭവിക്കണം.... " നാവു കുഴഞ്ഞു തുടങ്ങി എങ്കിലും കാവ്യയോടുള്ള അടങ്ങാത്ത കലി കാരണം അയാൾ ഓരോന്ന് പുലമ്പിക്കൊണ്ടിരുന്നു... " അതൊക്കെ അവിടെ നിക്കട്ടെ.... നീയിപ്പോ എന്തിനാ പിന്നെയും കേരളത്തിലേക്ക് തിരികെ വന്നത്? " " എന്റെ കയ്യിൽ കുറച്ചു ഗോൾസ് ഉണ്ട്. മറ്റവളുടെ കയ്യിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതാ. അതൊന്ന് വിൽക്കണം.... ഇവിടെ എന്റെ ഒരു ഫ്രണ്ട്ന്റെ പരിചയക്കാരന്റെ ജ്വലറി ഉണ്ട്. അതാവുമ്പോ സേഫാ... വേറെ എവിടേലും വിൽക്കാൻ കേറി ഇനിയും പണി വാങ്ങി വയ്ക്കാൻ എനിക്ക് വയ്യ. " " മ്മ്..... എന്നാൽ അതാ നല്ലത്. " " എടാ... നീ ഒരെണ്ണം കൂടെ പറയെടാ..... " പ്രതാപൻ കൈ രണ്ടും മേശമേൽ ചേർത്ത് വച്ചു മുന്നോട്ട് ഒന്നാഞ്ഞിരുന്നു. " മതി. മതി... ഇപ്പോ തന്നെ നീ നല്ല ഫിറ്റാ... ഞാനും..... ബാക്കി നാളെ നിന്റെ ഗോൾഡ് കച്ചവടം ഒക്കെ കഴിഞ്ഞ് മതി. നിന്റെ ചിലവില്... " ഇഷാൻ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞതും പ്രതാപൻ സമ്മതഭാവത്തിൽ തല കുലുക്കി. ബില്ലൊക്കെ സെറ്റിൽ ചെയ്തു അവർ ഒരുമിച്ച് ബാറിന് പുറത്തേക്ക് വന്നു. " നീ വീട്ടിലേക്ക് വരുന്നോടാ? " ബൈക്കിനടുത്തേക്ക് നടക്കും മുൻപ് ഇഷാൻ ചോദിച്ചു. " ഇല്ലടാ... ഞാൻ ഇപ്പൊ പ്രശസ്തൻ അല്ലെ....? അങ്ങോട്ട് വന്നാൽ മിക്കവാറും നിന്റെ അമ്മ ചൂലെടുക്കും. എന്നേം നിന്നേം അടിച്ചിറക്കും. ഞാൻ ഇവിടെ അടുത്തൊരു ഹോട്ടലിൽ റൂം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. നാളെ രാവിലെ ഞാൻ നിന്നെ വിളിക്കാം. നമുക്ക് ഒരുമിച്ചു ജ്വലറിയിലേക്ക് പോകാം.... നീ എന്നെ ആ ബസ് സ്റ്റോപ്പ്‌ വരെ ഒന്ന് ആക്കിയേക്ക്... അവിടുന്ന് ഓട്ടോ കിട്ടുമല്ലോ... " പ്രതാപൻ ഇഷാന്റെ ബൈക്കിന്‌ പിറകിൽ കയറി ഇരുന്നു. പ്രതാപനെത്തന്നെ നിരീക്ഷിച്ചു കൊണ്ട് ബാറിന് പുറത്ത് നിന്നിരുന്ന മറ്റൊരാൾ ഇതിനോടകം തന്റെ മൊബൈലിൽ അവർ ഇരുവരുടെയും ഫോട്ടോ പകർത്തി കഴിഞ്ഞിരുന്നു.... ഇഷാന്റെ ബൈക്കിന്റെ നമ്പർ കൂടി നോട്ട് ചെയ്ത ശേഷം അയാൾ തിരിഞ്ഞു ബാറിന് ഉള്ളിലേക്ക് തന്നെ നടന്നു പോയി. 🌜 കട്ടിലിൽ കിടന്ന് ഉറങ്ങുന്ന അപ്പുമോളുടെ അരികിൽ ഇരുന്ന് കുഞ്ഞിന്റെ തലയിൽ മെല്ലെ തലോടിക്കൊണ്ടിരുന്നു കല. നവ്യ രാവിലെ ജോലിക്ക് പോയതുകൊണ്ട് അപ്പുവിന് ഇന്ന് ഒട്ടും ഉഷാർ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഇത്ര നേരവും ഇവിടെ ആകെ ഓടിനടപ്പായിരുന്നു. കലയുടെ കണ്ണ് തപ്പിയ നേരം ജനലിൽ വലിഞ്ഞു കയറാൻ നോക്കിയതിന് കല ചെറുതായി വഴക്ക് പറഞ്ഞു. അതിന്റെ പേരിൽ പിണങ്ങി വന്നു കിടന്നതാണ്. ആ കിടപ്പിൽ കിടന്ന് ഉറങ്ങിപ്പോയി... രുദ്രൻ രാവിലെ വയനാട്ടിൽ നിന്നും മടങ്ങി എത്തിയിരുന്നു. വന്നതിനുശേഷം ശ്രീധരനെയും കൊണ്ട് ഹോസ്പിറ്റലിൽ ചെക്കപ്പിനു പോയിരിക്കുകയാണ്. തിരികെ വന്നശേഷം അപ്പുവിനെയും കൊണ്ട് അവൻ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങും. അതോർവേ കലക്ക് നെഞ്ചു വിങ്ങി. അപ്പു ഉണ്ടായിരുന്നതു കൊണ്ട് കഴിഞ്ഞ ദിവസങ്ങളിൽ ഒരു വിഷമവും അറിഞ്ഞില്ല. മറ്റൊന്നും ഓർക്കാൻ കൂടി നേരം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഇന്നിവൾ പോയി കഴിഞ്ഞാൽ വീണ്ടും ഇതൊരു മരണവീട് പോലെയാകും.... കട്ടിലിൽ ഇരിപ്പാണെങ്കിലും അവരുടെ ചിന്തകൾ എങ്ങെങ്ങോ അലഞ്ഞു നടന്നു. ഒടുവിൽ ആ ചിന്തകൾ കാവ്യയിൽ എത്തി നിന്നു. എത്രയൊക്കെ നിയന്ത്രിച്ചു നിർത്തിയിട്ടും അവരുടെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു. ഉള്ളിൽ എവിടെയോ നൊമ്പരം പൊടിഞ്ഞു. അവള് ചെയ്തത് പൊറുക്കനാകാത്ത തെറ്റ് തന്നെയാണ്. അതിന്റെ ദേഷ്യവും വെറുപ്പും ആവോളമുണ്ട് താനും... എന്നാലും മനസ്സിന്റെ ഉള്ളറയിൽ എങ്ങോ ഉറവ വറ്റാത്ത മാതൃസ്നേഹം ഇപ്പോഴും തുടിക്കുന്നുണ്ട്. വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് അഞ്ചു വർഷങ്ങൾ കാത്തിരുന്നു കിട്ടിയ കണ്മണിയാണ്. ഈ ജീവിതത്തിൽ ഏറ്റവും അധികം സന്തോഷിച്ചത് അവൾ തന്റെ വയറ്റിൽ കുരുത്തു എന്നറിഞ്ഞതിന്റെ അന്ന് ആവണം.... ആദ്യമായി പേറ്റു നോവ് അറിഞ്ഞത് അവൾക്ക് വേണ്ടിയാണ്..... ആദ്യമായി അമ്മ എന്ന് വിളിച്ചത് അവളാണ്...... അവളുടെ കൊഞ്ചലും ചിരിയും കൊണ്ട് നിറഞ്ഞ എത്രയോ ദിനരാത്രങ്ങൾ... അവൾക്കായി നെയ്തു കൂട്ടിയ എത്രയെത്ര സ്വപ്നങ്ങൾ.... ഇനി തനിക്ക് അങ്ങനെയൊരു മകൾ ഇല്ല എന്ന് എത്രയൊക്കെ പറഞ്ഞു പഠിപ്പിക്കാൻ നോക്കിയിട്ടും മനസ്സതിന് കൂട്ടാക്കുന്നേയില്ല. ശ്രീധരനോട് ഒന്നും പറയാനാവില്ല..... നാട്ടുകാരുടെ കുത്ത് വാക്കുകളും പരിഹാസവും കേട്ട് എനിക്കങ്ങനെ ഒരു മകൾ ഇല്ല എന്നും പറഞ്ഞു നടക്കുകയാണ് ആള്. ഞാൻ അവളുടെ അമ്മയല്ലേ? ചത്തു പോകട്ടെ എന്ന് എനിക്ക് എങ്ങനെ കരുതാനൊക്കും? പലതവണ ഫോണിൽ വിളിച്ചു നോക്കി. സ്വിച്ച് ഓഫ് എന്ന മറുപടി മാത്രം. ചെയ്ത തെറ്റുകൾ പൊറുത്തു കൊടുക്കാനോ പഴയതുപോലെ അവളെ സ്നേഹിക്കാനോ കഴിയില്ല... എന്നിരുന്നാലും..... എവിടെയെങ്കിലും... ഈ ലോകത്ത് എവിടെയെങ്കിലും ജീവനോടെയുണ്ട് എന്ന് അറിഞ്ഞാൽ മാത്രം മതി. ഓരോന്നോർത്ത് കല കണ്ണുകൾ അമർത്തി തുടക്കവേ മുറ്റത്ത് ഒരു വണ്ടി വന്നു നിൽക്കുന്ന ഒച്ചകേട്ടു. 🌜 🌜 🌜 🌜 🌜 #📔 കഥ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ #📙 നോവൽ