ലൈല മജ്നു ❤️. Part 9 --------------------------- സന അവിടെ ആകെ നാണംകെട്ടു. ഐഷുവിന് ചിരി വന്നെങ്കിലും അവൾ അത് അടക്കിപ്പിടിച്ചു. ദേഷ്യം വന്ന സന ആരോടും ഒന്നും മിണ്ടാതെ വേഗം അവിടുന്ന് മാറിപ്പോയി. കല്യാണച്ചടങ്ങുകൾ കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ചു പോകാനുള്ള സമയമായപ്പോൾ എല്ലാവരും ബസ്സിൽ കയറി. ബസ്സിൽ തിരക്കുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും ഹനു ഐഷുവിന്റെ അടുത്തുള്ള സീറ്റിൽ തന്നെ ഇടം പിടിക്കുമെന്ന് കരുതിയെങ്കിലും, സനയുടെ കണ്ണുവെട്ടിക്കാൻ ഹനു ആബിദിനൊപ്പവും ഐഷു അമ്മുവിനൊപ്പവുമാണ് ഇരുന്നത്. ബസ്സ് വയനാടൻ ചുരം ഇറങ്ങിത്തുടങ്ങിയപ്പോൾ തണുത്ത കാറ്റ് ജനാലയിലൂടെ അകത്തേക്ക് വീശുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഐഷുവിന്റെ മുഖത്തെ ആ ചെറിയ പുഞ്ചിരിയും ഇടയ്ക്കിടെയുള്ള ആലോചനകളും അമ്മു ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അമ്മു: (ഐഷുവിനെ തോളുകൊണ്ട് ഒന്ന് മുട്ടിക്കൊണ്ട്) "എന്താ ഐഷൂ... നിന്റെ മനസ്സ് എവിടെയോ കറങ്ങി നടക്കുകയാണല്ലോ? പച്ച മുണ്ട് ഉടുത്ത ആരെങ്കിലും ആണോ ഉള്ളിൽ?" ഐഷു: (നാണത്തോടെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട്) "നീ ഒന്ന് പോയേ അമ്മു... ഞാൻ ചുമ്മാ ഈ മഞ്ഞും തണുപ്പും ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു." അമ്മു: "പിന്നെ! ആസ്വദിക്കുന്നത് മഞ്ഞാണോ അതോ നിനക്ക് ജാക്കറ്റ് തന്ന ആളെയാണോ എന്ന് എനിക്ക് നന്നായി അറിയാം. ഹനുവിന്റെ പേര് കേൾക്കുമ്പോൾ നിന്റെ കണ്ണിലൊരു പ്രത്യേക തിളക്കമുണ്ടല്ലോ ഡീ!" ഐഷു: (ചിരി അടക്കിക്കൊണ്ട്) "നീ വെറുതെ ഓരോന്ന് സങ്കൽപ്പിക്കുകയാണ്." അമ്മു: "സങ്കൽപ്പിക്കുന്നതൊന്നുമല്ല. രാവിലെ നിന്നെ ഹനു പിടിച്ചതും, സനയ്ക്ക് പണി കിട്ടിയപ്പോൾ നീ ചിരിച്ചതും ഒക്കെ ഞാൻ കണ്ടു. നിനക്ക് അവനെ ഇഷ്ടമാണല്ലേ?" ഐഷു മറുപടി പറഞ്ഞില്ല, പകരം ജനാലയിലൂടെ പുറത്തെ കാഴ്ചകളിലേക്ക് നോക്കി വീണ്ടും പുഞ്ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ എല്ലാ ഉത്തരവുമുണ്ടെന്ന് അമ്മുവിന് മനസ്സിലായി. അതേസമയം, കുറച്ചു സീറ്റുകൾക്ക് പിന്നിൽ ഹനു ആബിദിനൊപ്പമാണ് ഇരുന്നത്. പക്ഷേ ഹനുവിന്റെ കണ്ണുകൾ ഇടയ്ക്കിടെ മുന്നിലെ സീറ്റിലിരിക്കുന്ന അവളെ തിരയുന്നത് ആബിദ് ശ്രദ്ധിച്ചു. ആബിദ്: "എടാ ഹനൂ... നീ ഇത് എങ്ങോട്ടാ ഈ നോക്കി ഇരിക്കുന്നത്? വണ്ടിയിലിരുന്ന് ഇങ്ങനെ സൈറ്റ് അടിച്ചാൽ എങ്ങനെയാ? എന്താ നിന്റെ ഉദ്ദേശം?" ഹനു: (അല്പനേരം മൗനമായി ഇരുന്നിട്ട് പതുക്കെ) "ഡാ... എനിക്ക് അവളോട് എന്തോ ഒരു ഇഷ്ടം തോന്നുന്നുണ്ട്. വെറുമൊരു ഫ്രണ്ട്ഷിപ്പിന് അപ്പുറം എന്തോ ഒന്ന്. അവൾ കൂടെയുള്ളപ്പോൾ എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു സന്തോഷം തോന്നുന്നു." ആബിദ് ഒന്ന് ഞെട്ടി. അവൻ കണ്ണും തള്ളി ഹനുവിനെ നോക്കി. ആബിദ്: "നിനക്കോ? ഹനുവിനോ? നിനക്ക് ശരിക്കും പ്രണയം തോന്നിയെന്നോ? എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ലല്ലോടാ!" ഹനു: "സത്യമാണ് ആബിദ്. പക്ഷെ എനിക്ക് ചെറിയൊരു പേടിയുണ്ട്. അവൾ ഇത് എങ്ങനെ എടുക്കുമെന്ന് എനിക്കറിയില്ല." ആബിദ്: "എടാ പേടിക്കണ്ട! നിന്റെ പിന്നാലെ എത്ര പെൺകുട്ടികൾ നടക്കുന്നു, എന്നിട്ടും നീ ആരെയും തിരിഞ്ഞു നോക്കിയിട്ടില്ല. ആ നിനക്ക് ഐഷുവിനെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടെങ്കിൽ അത് 'റിയൽ ലവ്' ആണ്. നീ ഇത് അവളോട് തന്നെ പറയണം." ഹനു: "പറയണം എന്നുണ്ട്. പക്ഷെ ഇപ്പോൾ വേണ്ട. സനയുടെ പ്രശ്നങ്ങളൊക്കെ ഒന്ന് തീരട്ടെ. അവൾക്ക് എന്റെ പേരിൽ ഒരു ബുദ്ധിമുട്ട് വരുന്നത് എനിക്ക് സഹിക്കാൻ കഴിയില്ല." ആബിദ് ഹനുവിന്റെ തോളിൽ തട്ടി ആശ്വസിപ്പിച്ചു. ഹനുവിന്റെ മാറ്റം അവനെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു. ബസ്സിന്റെ പിന്നിലെ സീറ്റിലിരുന്ന് ആബിദ് ഹനുവിനെ ശരിക്കും വിസ്തരിക്കുകയായിരുന്നു. ഹനുവിന് ഐഷുവിനോട് ഇഷ്ടമുണ്ടെന്ന് കേട്ടതോടെ ആബിദിന്റെ ഉള്ളിലെ 'പ്രണയ ഉപദേശകൻ' ഉണർന്നു കഴിഞ്ഞു. ആബിദ്: "എടാ ഹനൂ, നീ ഇങ്ങനെ ഉള്ളിൽ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചാൽ കാര്യം നടക്കില്ല. ഈ ചുരം ഇറങ്ങി താഴെ എത്തുന്നതിന് മുമ്പ് നീ അവളുടെ അടുത്ത് പോയി നിന്റെ മനസ്സിലുള്ളത് തുറന്നു പറയണം. അതിന് ഏറ്റവും നല്ല അവസരം ഇതാണ്." ഹനു: (പുറത്തെ ഇരുട്ടിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട്) "നീ ഒന്ന് നിർത്തടാ... അതൊന്നും ഇപ്പോൾ നടക്കില്ല. നമ്മൾ ആകെ കുറച്ചു ദിവസമേ ആയുള്ളൂ പരിചയപ്പെട്ടിട്ട്. ഇപ്പോൾ തന്നെ ചെന്ന് പ്രണയം പറഞ്ഞാൽ അവൾ എന്നെക്കുറിച്ച് എന്ത് വിചാരിക്കും? മാത്രമല്ല, അവളുടെ സ്വഭാവം നിനക്കറിയില്ലേ, ചിലപ്പോൾ എന്നെ തല്ലാൻ വന്നാലോ?" ആബിദ്: "ഓഹ്... വലിയ ഹനുവിന് ഇത്രയും പേടിയോ? എടാ, നിനക്ക് അവളെ ഇഷ്ടമാണെങ്കിൽ അത് തുറന്നു പറയുന്നതിലാണ് അന്തസ്സ്. അല്ലാതെ ഈ ജാക്കറ്റ് കൊടുക്കലും, വീഴാൻ പോകുമ്പോൾ പിടിക്കലും ഒക്കെ വെറും ടൈം പാസ് ആയിട്ടേ അവൾക്ക് തോന്നൂ. സത്യം പറയടാ, നിനക്ക് പേടിയല്ലേ?" ഹനു: "പേടിയല്ല ആബിദ്, ഒരു മടി. എനിക്ക് അവളെ നഷ്ടപ്പെടുത്താൻ വയ്യ. ഫ്രണ്ട്ഷിപ്പ് പോയാലോ എന്നൊരു പേടി ഉള്ളിലുണ്ട്." ആബിദ്: (ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ) "അതൊക്കെ വഴിയുണ്ടടാ! നീ ഒന്നും പേടിക്കണ്ട. പ്രണയം പറയാൻ ഒരു മുഹൂർത്തം ഞാൻ ഉണ്ടാക്കിത്തരാം. നേരിട്ട് പറയാൻ മടിയാണെങ്കിൽ വേറെ വല്ല വഴിയും നമുക്ക് നോക്കാം. പക്ഷേ ഈ യാത്ര കഴിയുന്നതിന് മുമ്പ് ഒരു തീരുമാനം ഉണ്ടാവണം." ഹനു: "നീ എന്തെങ്കിലും കാട്ടിക്കൂട്ടി സനയുടെ മുന്നിൽ എന്നെ നാണം കെടുത്തരുത്. അവൾ ഇപ്പോൾ തന്നെ കണ്ണിൽ എണ്ണയൊഴിച്ചു നോക്കിയിരിക്കുകയാണ്." ആബിദ്: "സനയെ ഞാൻ നോക്കിക്കൊള്ളാം. അവൾക്ക് ഞാൻ കൊടുക്കുന്നുണ്ട് നല്ലൊരു പണി. നീ ധൈര്യമായിട്ടിരിക്ക്... ഐഷുവിന്റെ മനസ്സിൽ നിനക്ക് വേണ്ടി ഒരു സീറ്റ് ബുക്ക് ചെയ്തിട്ടുണ്ടോ എന്ന് നമുക്ക് ഉടനെ അറിയാം!" ആബിദിന്റെ ആത്മവിശ്വാസം കണ്ടപ്പോൾ ഹനുവിന് പകുതി ആശ്വാസവും പകുതി പേടിയും തോന്നി. മുന്നിലെ സീറ്റിൽ അമ്മുവിനോട് സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഐഷുവിനെ അവൻ ഒരിക്കൽ കൂടി നോക്കി. ആബിദ് പറഞ്ഞത് പോലെ തന്റെ മനസ്സിലുള്ളത് അവളോട് പറയേണ്ടി വരുമോ എന്ന ചിന്ത ഹനുവിനെ വല്ലാതെ ഉലച്ചു. ബസ്സ് ചുരം ഇറങ്ങി സമതലങ്ങളിലേക്ക് കടന്നു. രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ ബസ്സിലെ ലൈറ്റുകളെല്ലാം അണച്ചിരുന്നു. മിക്കവരും ഉറക്കത്തിലേക്ക് വീണെങ്കിലും ഹനുവിനും ഐഷുവിനും ആബിദിനും ഉറക്കം വന്നില്ല. സനയാകട്ടെ എന്തോ വലിയ പ്ലാനിംഗിലെന്ന പോലെ നിശബ്ദയായിരുന്നു. ആബിദ് പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് ഹനുവിന്റെ ചെവിയിൽ ഓതി: ആബിദ്: "എടാ, ബസ്സിലെ എല്ലാവരും ഉറക്കമാണ്. സനയും ഉറങ്ങിയെന്ന് തോന്നുന്നു. ഇതാണ് ബെസ്റ്റ് ടൈം. നീ പതുക്കെ ഐഷുവിന്റെ അടുത്തുള്ള സീറ്റിലേക്ക് പോയി ഇരിക്ക്. അമ്മുവിനെ ഞാൻ ഇങ്ങോട്ട് മാറ്റാം." ഹനു: "എടാ വേണ്ടടാ... ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ മോശമല്ലേ?" ആബിദ്: "ഒന്നു പോടാ! ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം." ആബിദ് പതുക്കെ മുന്നിലേക്ക് ചെന്ന് അമ്മുവിനെ തട്ടി ഉണർത്തി. അവളോട് എന്തൊക്കെയോ ആംഗ്യം കാട്ടി പിന്നിലെ സീറ്റിലേക്ക് വിട്ടു. അമ്മു കള്ളച്ചിരിയോടെ എഴുന്നേറ്റ് പിന്നിലേക്ക് പോയി. ഹനു മടിച്ചു മടിച്ചാണെങ്കിലും ഐഷുവിന്റെ അടുത്തുള്ള സീറ്റിൽ ചെന്നിരുന്നു. അപ്രതീക്ഷിതമായി ഹനു തന്റെ അടുത്ത് വന്നിരിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ഐഷുവിന്റെ ഉള്ളൊന്നു കാളി. അവൾക്ക് വല്ലാത്ത പരിഭ്രമം തോന്നി. കൈകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ജനാലയിലൂടെ പുറത്തെ ഇരുട്ടിലേക്ക് നോക്കി അവൾ വല്ലാതെ പതറി ഇരുന്നു. ഹനു: (പതുക്കെ, ശബ്ദം ഒന്ന് ഇടറി) "ഐഷൂ... ഉറങ്ങിയോ?" ഐഷു: (ഒന്ന് ഞെട്ടി ഹനുവിനെ നോക്കി, കണ്ണുകൾ വല്ലാതെ വിടർന്നു) "ഇല്ല... ഹനു, ഉറക്കം വന്നില്ല. നിങ്ങൾ... നിങ്ങൾ എന്താ ഇവിടെ?" ഹനു: "എനിക്കും ഉറക്കം വരുന്നില്ല. പിന്നെ ആബിദ് അവിടെ ഒരേ സംസാരം... അതുകൊണ്ട് ഇങ്ങോട്ട് വന്നതാ." അല്പനേരം അവർക്കിടയിൽ ഒരു നിശബ്ദത പടർന്നു. ബസ്സിലെ ഇരുട്ടിൽ ഹനുവിന്റെ സാമീപ്യം ഐഷുവിന്റെ ഉള്ളിൽ വലിയൊരു ഭയം സൃഷ്ടിച്ചു. പക്ഷേ അത് ഒരു സുഖമുള്ള പേടിയായിരുന്നു. അവൾക്ക് അവനെ നോക്കാൻ പോലും നാണം തോന്നി. ഹനു: "ഐഷൂ... നേരത്തെ കല്യാണ വീട്ടിൽ വെച്ച് ഞാൻ തെറ്റിദ്ധരിക്കരുത് എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ, 'സനയുമായി എന്റെ എൻഗേജ്‌മെന്റ് കഴിഞ്ഞാൽ നിനക്ക് പ്രശ്നമില്ല' എന്ന് നീ പറഞ്ഞില്ലേ... അത് ശരിക്കും മനസ്സ് തുറന്നു പറഞ്ഞതാണോ?" ഐഷുവിന്റെ ശ്വാസം ഒന്ന് നിലച്ചു. അവൾ തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് സാരിയുടെ തുമ്പിൽ വല്ലാതെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു. അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു ചുവപ്പ് പടർന്നു. ഐഷു: (പതുക്കെ, പേടിയോടെ) "അത്... അത് ഞാൻ അപ്പോൾ അങ്ങനെ പറഞ്ഞു എന്നേയുള്ളൂ. അല്ലാതെ വേറെന്താ ഞാൻ പറയുക?" ഹനു: (അല്പം കൂടി അവൾക്ക് അടുത്തേക്ക് നീങ്ങിയിരുന്നുകൊണ്ട്) "സത്യം പറയൂ ഐഷൂ... നിനക്ക് ശരിക്കും ഒരു കുഴപ്പവും ഉണ്ടാവില്ലേ? എനിക്കെന്തോ അത് കേട്ടപ്പോൾ ഉള്ളിൽ ഒരു വിഷമം തോന്നി. എനിക്ക് നിന്നെ വെറുമൊരു ഫ്രണ്ട് ആയിട്ട് മാത്രം കാണാൻ പറ്റുന്നില്ല..." ഹനു അത് പറഞ്ഞതും ഐഷു ഒന്ന് ഞെട്ടി. അവളുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ് ഹനുവിന് പോലും കേൾക്കാമായിരുന്നു. അവൾക്ക് എന്ത് പറയണമെന്ന് അറിയില്ലായിരുന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നാണവും ഒരുതരം പേടിയും ഒരുമിച്ച് വിരിഞ്ഞു. ഐഷു: (വിറയലോടെ) "ഹനു... പ്ലീസ്, ഇപ്പോൾ ഒന്നും പറയണ്ട. എനിക്ക്... എനിക്ക് എന്തോ ഒരു പേടി തോന്നുന്നു. സന അവിടെ നോക്കുന്നുണ്ടാകും. നമുക്ക്... നമുക്ക് പിന്നെ സംസാരിക്കാം." ഹനു: "സനയെ എനിക്ക് പേടിയില്ല ഐഷൂ. നിന്റെ മനസ്സിൽ എനിക്ക് ഒരു ചെറിയ സ്ഥാനമെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ, അതുമാത്രം അറിഞ്ഞാൽ മതി എനിക്ക്. ലോകത്തെ മുഴുവൻ എതിർക്കാൻ എനിക്ക് ആ ഒറ്റ ഉറപ്പ് മതി." ഐഷു ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. അവൾ തന്റെ മുഖം താഴ്ത്തി. പക്ഷേ ഹനു പതുക്കെ അവളുടെ തണുത്ത കൈകളിൽ തന്റെ കൈ ചേർത്തുവെച്ചു. അവൾ കൈ മാറ്റാൻ നോക്കിയില്ല. അവളുടെ ആ നിശബ്ദതയിലും വിറയലിലും സമ്മതമുണ്ടെന്ന് ഹനുവിന് മനസ്സിലായി. ഹനു: "ഇഷ്ടമാണോ ഐഷൂ?" ഐഷു പതുക്കെ കണ്ണുകൾ തുടച്ചു. അവൾ ഹനുവിനെ നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. ആ പുഞ്ചിരിയിൽ നൂറു വാക്കുകളുണ്ടായിരുന്നു...... (തുടരും) 10-ാം ഭാഗം ഉടനെ വേണമെങ്കിൽ കഥയെ കുറിച്ചുള്ള അഭിപ്രായം കമന്റിൽ അറിയിക്കണം.#📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📖 കുട്ടി കഥകൾ #നോവൽ # പ്രണയകഥകൾ # തുടർക്കഥ