അതിരാവിലെ മൂന്നാറിലെ തണുപ്പുള്ള പ്രഭാതം. കോടമഞ്ഞ് പുതച്ച തേയിലത്തോട്ടങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ നീലഗിരി എക്സ്പ്രസ്സ് കടന്നുപോകുന്ന ശബ്ദം ദൂരെ കേൾക്കാം. ​ദേവ് തന്റെ ബുള്ളറ്റ് റോഡരികിൽ ഒതുക്കി നിർത്തി. വലിയൊരു ബിസിനസ്സ് സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ അവകാശിയാണെങ്കിലും, ഈ തണുപ്പും ഏകാന്തതയുമാണ് അവന് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടത്. ഗൗരവക്കാരനായ, അധികം സംസാരിക്കാത്ത സ്വഭാവം. ജീവിതം ഒരു ടൈംടേബിൾ പോലെ കൃത്യമായിരിക്കണം എന്ന് വാശിയുള്ളവൻ. ​അതേസമയം, കുറച്ചകലെ മലമുകളിലെ ചെറിയൊരു ഹോംസ്റ്റേയിൽ മീര തിരക്കിലായിരുന്നു. അവൾ അവിടെ അതിഥികൾക്കായി കാപ്പി തയ്യാറാക്കുകയാണ്. എപ്പോഴും ചിരിച്ചും പാട്ടുപാടിയും നടക്കുന്ന, ജീവിതത്തിലെ കൊച്ചു സന്തോഷങ്ങളിൽ സംതൃപ്തി കണ്ടെത്തുന്ന പെൺകുട്ടി. അച്ഛൻ മരിച്ചതിനുശേഷം ആ ഹോംസ്റ്റേയും അമ്മയും മാത്രമാണ് അവളുടെ ലോകം. ​പെട്ടെന്നാണ് മീരയുടെ ഫോൺ ബെല്ലടിച്ചത്. അവളുടെ ഉറ്റസുഹൃത്ത് അഞ്ജലിയായിരുന്നു അത്. ​"മീര... നീ അറിഞ്ഞോ? ആ വലിയ ഗ്രൂപ്പ് ഓഫ് കമ്പനീസിന്റെ ഉടമസ്ഥർ ഈ സ്ഥലം വാങ്ങാൻ വരുന്നുണ്ടെന്ന്! നമ്മുടെ ഈ താഴ്വര മൊത്തം അവർ റിസോർട്ട് ആക്കാൻ പോവുകയാണത്രേ..." ​മീരയുടെ കയ്യിലിരുന്ന കപ്പ് താഴെ വീണു. അവളുടെ സ്വപ്നങ്ങളും ആ ചെറിയ വീടും നഷ്ടപ്പെടുമോ എന്ന ഭയം അവളെ പിടികൂടി. ​അതേസമയം, ദേവ് തന്റെ ഫോണിൽ ഒരു ലൊക്കേഷൻ മാപ്പ് നോക്കി മുന്നോട്ട് നീങ്ങി. അവൻ്റെ ലക്ഷ്യം ആ ഹോംസ്റ്റേ ഇരിക്കുന്ന ഭൂമിയായിരുന്നു. ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കലും തോൽക്കാൻ ഇഷ്ടപ്പെടാത്ത ദേവും, തന്റെ മണ്ണ് സംരക്ഷിക്കാൻ ഏതറ്റം വരെയും പോകുന്ന മീരയും തമ്മിലുള്ള ആദ്യ കൂടിക്കാഴ്ചയ്ക്ക് ആ നിമിഷം വേദിയൊരുങ്ങി. ​റോഡിലെ ഒരു കൊടുംവളവിൽ വെച്ച് ദേവിന്റെ ബുള്ളറ്റും മീര ഓടിച്ച സ്കൂട്ടറും നേർക്കുനേർ വന്നു. പെട്ടെന്ന് ബ്രേക്ക് ഇട്ടെങ്കിലും മീര നിയന്ത്രണം വിട്ട് താഴെ വീണു. ​ദേവ് വണ്ടി നിർത്തി ദേഷ്യത്തോടെ ഹെൽമറ്റ് മാറ്റി. ​"കണ്ണു കണ്ടൂടെ തനിക്ക്?" അവൻ്റെ ശബ്ദത്തിൽ ഗാംഭീര്യം കലർന്ന ദേഷ്യം ഉണ്ടായിരുന്നു. ​വേദനയോടെ എഴുന്നേറ്റ മീര, തന്റെ മുറിവേറ്റ കൈ നോക്കാതെ അവനെ രൂക്ഷമായി നോക്കി. "റോഡ് നിങ്ങളുടെ തറവാട് സ്വത്താണോ ഇത്ര വേഗത്തിൽ വണ്ടി ഓടിക്കാൻ?" ​ആദ്യത്തെ ആ നോട്ടത്തിൽ തന്നെ അവരുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു സ്പാർക്ക് ഉണ്ടായെങ്കിലും, പുറത്ത് പ്രകടമായത് കടുത്ത ശത്രുതയായിരുന്നു. ദേവിന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ വെല്ലുവിളിയാകാൻ പോകുന്ന പെൺകുട്ടിയെയാണ് താൻ ഇപ്പോൾ കണ്ടുമുട്ടിയതെന്ന് അവൻ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. മീരയുടെ ചോദ്യം കേട്ട് ദേവ് ഒരു നിമിഷം സ്തംഭിച്ചു പോയി. തന്നോട് ഇത്രയും ധൈര്യത്തോടെ മറുപടി പറയുന്ന ഒരാളെ അവൻ ആദ്യമായാണ് കാണുന്നത്. ​"തന്റെ സ്കൂട്ടറിന് ബ്രേക്ക് ഇല്ലെങ്കിൽ അത് വീട്ടിൽ വെക്കണം, അല്ലാതെ റോഡിലിറക്കി മറ്റുള്ളവരുടെ ജീവൻ അപകടത്തിലാക്കുകയല്ല വേണ്ടത്," ദേവ് തണുത്ത സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു. ​മീര തന്റെ ചുരിദാറിലെ മണ്ണ് തട്ടിക്കളഞ്ഞ് ദേഷ്യത്തോടെ അവന് നേരെ നടന്നു. "ബ്രേക്ക് ഇല്ലാത്തത് എന്റെ വണ്ടിക്കല്ല, നിങ്ങളുടെ അഹങ്കാരത്തിനാണ്. ഈ മലയോര റോഡിൽ എത്ര വേഗതയിൽ വണ്ടി ഓടിക്കണമെന്ന് ഇവിടെയുള്ളവർക്ക് അറിയാം. താൻ ഏതായാലും ഈ നാട്ടുകാരനല്ലെന്ന് ഉറപ്പാണ്." ​ദേവ് മറുപടി പറയാതെ തന്റെ വാച്ചിലേക്ക് നോക്കി. അവന് സമയം വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ്. മീരയെ ഒന്ന് രൂക്ഷമായി നോക്കിയ ശേഷം അവൻ ബുള്ളറ്റ് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്ത് മുന്നോട്ട് പോയി. പോകുന്ന വഴിയിൽ കണ്ണാടിയിലൂടെ അവൻ കണ്ടു—മുടന്തിക്കൊണ്ട് തന്റെ സ്കൂട്ടർ തള്ളുന്ന മീരയെ. ഒരു നിമിഷം അവന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു ദയ തോന്നിയെങ്കിലും പെട്ടെന്ന് തന്നെ അവൻ അത് അവഗണിച്ചു. ​അരമണിക്കൂറിന് ശേഷം... ​മീര കഷ്ടപ്പെട്ട് ഹോംസ്റ്റേയിൽ തിരിച്ചെത്തി. അവിടെ മുറ്റത്ത് ആ വലിയ കറുത്ത ബുള്ളറ്റ് ഇരിക്കുന്നത് കണ്ട് അവൾ ഞെട്ടിപ്പോയി. ​അകത്ത് നിന്നും അവളുടെ അമ്മ ശാരദയുടെ ശബ്ദം കേട്ടു. "വരൂ സാർ, ഇരിക്കൂ. മീര ഇപ്പോൾ വരും. അവൾ എന്തോ സാധനം വാങ്ങാൻ ടൗണിൽ പോയതാണ്." ​മീര വേഗം അകത്തേക്ക് കയറി. അവിടെ സോഫയിൽ ഗമയിൽ ഇരിക്കുന്ന ദേവിനെ കണ്ടതും അവളുടെ നിയന്ത്രണം വിട്ടു. "ഇയാൾ ഇവിടെയും എത്തിയോ? എന്റെ വണ്ടി ഇടിച്ച് തെറിപ്പിച്ചത് പോരാഞ്ഞിട്ട് ഇപ്പോൾ വീട്ടിലും കയറി വന്നോ?" ​ശാരദ പരിഭ്രമത്തോടെ മീരയെ തടഞ്ഞു. "മീര! എന്തൊക്കെയാ ഈ പറയുന്നത്? ഇത് ഈ സ്ഥലം കാണാൻ വന്ന ദേവ് സാറാണ്. വലിയ ബിസിനസ്സുകാരനാ..." ​ദേവ് പതിയെ എഴുന്നേറ്റു. അവന്റെ മുഖത്ത് ഒരു പരിഹാസച്ചിരി ഉണ്ടായിരുന്നു. "അപ്പോൾ ഇതാണല്ലേ 'ശാന്തി നിലയം' ഹോംസ്റ്റേ? സ്ഥലം കൊള്ളാം. പക്ഷേ ഇതിന്റെ ഉടമസ്ഥയ്ക്ക് അല്പം മര്യാദ കുറവാണെന്ന് തോന്നുന്നു." ​മീര തന്റെ അമ്മയുടെ കൈ പിടിച്ചു. "അമ്മേ, ഇയാൾ എന്തിനാ ഇങ്ങോട്ട് വന്നത്? നമ്മുടെ ഈ വീട് വിൽക്കാൻ എനിക്ക് താല്പര്യമില്ലെന്ന് അഞ്ജലി വഴി ഞാൻ അറിയിച്ചിരുന്നല്ലോ." ​ദേവ് അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ഒരടി മുന്നോട്ട് വെച്ചു. അവന്റെ കണ്ണുകളിലെ ഗൗരവം മീരയെ ഒന്ന് ഭയപ്പെടുത്തി. "ഇത് ബിസിനസ്സാണ് മീര. വികാരങ്ങൾക്ക് അവിടെ സ്ഥാനമില്ല. ഈ കുന്നിൻചെരിവ് മൊത്തം എന്റെ പ്രോജക്റ്റിന്റെ ഭാഗമാണ്. തനിക്ക് വേണമെങ്കിൽ ഈ സ്ഥലത്തിന് ചോദിക്കുന്നതിനേക്കാൾ ഇരട്ടി തുക ഞാൻ തരാം. പക്ഷേ ഈ സ്ഥലം എനിക്ക് കിട്ടിയിരിക്കും." ​"പണം കൊണ്ട് എല്ലാം വാങ്ങാമെന്ന് കരുതേണ്ട," മീര ഉറച്ച ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു. "ഇവിടെ ഓരോ മരത്തിലും എന്റെ അച്ഛന്റെ ഓർമ്മകളുണ്ട്. അത് വിൽക്കാൻ എനിക്ക് സൗകര്യമില്ല. ഇറങ്ങിക്കോണം എന്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന്!" ​ദേവ് ഒന്നും മിണ്ടാതെ തന്റെ ബാഗിൽ നിന്ന് ഒരു ഫയൽ എടുത്ത് മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചു. "ഇത് ശാരദ അമ്മയുടെ ഒപ്പുള്ള അഗ്രിമെന്റ് ആണ്. കുറച്ച് മാസങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ലോണിന് പകരമായി ഈ സ്ഥലം പണയപ്പെടുത്തിയത് ഓർക്കുന്നുണ്ടാകുമല്ലോ? ആ ബാങ്ക് ഇപ്പോൾ എന്റെ കമ്പനിയുടെ കീഴിലാണ്." ​മീര തകർന്നുപോയ അവസ്ഥയിൽ അമ്മയെ നോക്കി. ശാരദ തലതാഴ്ത്തി നിന്നു. ദേവ് വാതിൽക്കലേക്ക് നടന്നു. വാതിൽക്കൽ വെച്ച് അവൻ തിരിഞ്ഞുനിന്ന് പറഞ്ഞു: ​"നാളെ രാവിലെ ഞാൻ വീണ്ടും വരും. ഒന്നുകിൽ പണം വാങ്ങി ഈ സ്ഥലം ഒഴിയുക, അല്ലെങ്കിൽ നിയമപരമായി നേരിടാൻ തയ്യാറെടുക്കുക. ചോയ്സ് നിന്റേതാണ്." ​ദേവ് തന്റെ ബുള്ളറ്റിൽ കയറി ദൂരേക്ക് മറയുന്നത് നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ മീരയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി. പ്രണയത്തേക്കാൾ വലിയൊരു യുദ്ധത്തിനാണ് അവിടെ തുടക്കമായത്. ദേവ് പോയിക്കഴിഞ്ഞിട്ടും ആ മുറിയിൽ ഭയാനകമായ ഒരു നിശബ്ദത തളംകെട്ടി നിന്നു. മീര തകർന്നുപോയ മനസ്സോടെ സോഫയിലിരുന്നു. മേശപ്പുറത്തിരുന്ന ആ ഫയൽ അവൾക്ക് നേരെ പരിഹാസച്ചിരി തൂകുന്നത് പോലെ തോന്നി. ​"അമ്മേ... എന്താ ഇതൊക്കെ? അച്ഛൻ ഉണ്ടാക്കിയ ഈ വീട് നമ്മൾ പണയപ്പെടുത്തിയോ?" മീരയുടെ ശബ്ദം ഇടറിയിരുന്നു. ​ശാരദ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് മീരയുടെ അരികിലിരുന്നു. "മോളേ... നിന്റെ പഠിത്തവും, പിന്നെ കഴിഞ്ഞ വർഷം എനിക്ക് വന്ന സർജറിയും... വരുമാനം ഒന്നുമില്ലാതെ വന്നപ്പോൾ വേറെ വഴിയില്ലായിരുന്നു. ആ ബാങ്ക് ജപ്തി നടപടികളിലേക്ക് നീങ്ങുമെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോഴാണ് ദേവ് സാറിന്റെ കമ്പനി ആ കടം ഏറ്റെടുത്തത്. നമ്മളെ സഹായിക്കാനാണെന്നാണ് ഞാൻ കരുതിയത്..." ​മീര ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. സഹായിക്കാനല്ല, മറിച്ച് തങ്ങളുടെ നിസ്സഹായാവസ്ഥ മുതലെടുത്ത് ഈ മണ്ണ് കൈക്കലാക്കാനാണ് അവൻ വന്നതെന്ന് അവൾക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു. അവൾ ജനാലയിലൂടെ പുറത്തെ ഇരുട്ടിലേക്ക് നോക്കി. താൻ ജീവശ്വാസം പോലെ സ്നേഹിക്കുന്ന ആ മണ്ണിൽ ഒരു വലിയ കോൺക്രീറ്റ് കെട്ടിടം ഉയരുന്നത് അവൾക്ക് സങ്കൽപ്പിക്കാൻ പോലും കഴിയില്ലായിരുന്നു. ​അന്ന് രാത്രി... ​ദേവ് ടൗണിലെ വലിയൊരു ഹോട്ടലിന്റെ ബാല്ക്കണിയിൽ നിൽക്കുകയായിരുന്നു. കയ്യിലൊരു കപ്പ് കാപ്പിയുണ്ടെങ്കിലും അവന്റെ ശ്രദ്ധ ദൂരെയുള്ള മലനിരകളിലായിരുന്നു. മീരയുടെ ആ കണ്ണുകളിലെ ദേഷ്യവും വേദനയും അവന്റെ മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞു വന്നു. സാധാരണ എല്ലാവരും തന്റെ പണത്തിന് മുന്നിൽ കീഴടങ്ങാറാണ് പതിവ്. പക്ഷേ അവൾ... ​അവന്റെ ഫോൺ ബെല്ലടിച്ചു. അസിസ്റ്റന്റ് രാഹുൽ ആയിരുന്നു അത്. "സാർ, ആ ഹോംസ്റ്റേയിലെ പെൺകുട്ടി നമ്മളോട് സഹകരിക്കുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല. നമുക്ക് നിയമപരമായി മുന്നോട്ട് പോയാലോ?" ​ദേവ് അല്പം ആലോചിച്ച ശേഷം പറഞ്ഞു, "വേണ്ട. അവൾ തന്നെ വന്ന് ആ പേപ്പറിൽ ഒപ്പിടണം. ജയിക്കുന്നത് എതിരാളിക്ക് ഒരു പഴുത് പോലും നൽകാതെ ആയിരിക്കണം. നാളെ രാവിലെ എനിക്ക് അവളെ നേരിട്ട് കാണണം." ​അടുത്ത ദിവസം പ്രഭാതം... ​മീര രാത്രി മുഴുവൻ ഉറങ്ങിയിരുന്നില്ല. അവൾ ഒരു തീരുമാനമെടുത്തിരുന്നു. ആ സ്ഥലം വിട്ടു കൊടുക്കില്ല. പക്ഷേ അതിന് ദേവിനെപ്പോലൊരു കരുത്തനെ എങ്ങനെ നേരിടും? ​രാവിലെ എട്ടു മണിയായപ്പോൾ തന്നെ ദേവിന്റെ കാർ ഹോംസ്റ്റേയുടെ മുറ്റത്ത് എത്തി. ഇത്തവണ അവൻ തനിച്ചായിരുന്നില്ല, കൂടെ രണ്ട് ലോയർമാരും ഉണ്ടായിരുന്നു. ​ദേവ് കാറിൽ നിന്നിറങ്ങി മീരയുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. "എന്തായി നിന്റെ തീരുമാനം? പണമോ അതോ കോടതിയാ?" ​മീര ശാന്തതയോടെ അവനെ നോക്കി. "എനിക്ക് പണം വേണ്ട. പക്ഷേ എനിക്ക് ഒരു സമയം വേണം. ഈ കടം തീർക്കാൻ മൂന്ന് മാസം. അതിനുള്ളിൽ പണം തന്നില്ലെങ്കിൽ നിങ്ങൾ പറയുന്നിടത്ത് ഞാൻ ഒപ്പിടാം." ​ദേവ് ഉറക്കെ ചിരിച്ചു. "മൂന്ന് മാസമോ? വെറും മൂന്ന് മുറികളുള്ള ഈ ഹോംസ്റ്റേ വെച്ച് നീ അത്രയും ലക്ഷങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുമെന്നാണോ പറയുന്നത്? ഇംപോസിബിൾ!" ​"സാദ്ധ്യമാണോ അല്ലയോ എന്ന് നമുക്ക് നോക്കാം," മീര വെല്ലുവിളിച്ചു. "നിങ്ങൾ ഒരു ബിസിനസ്സുകാരനല്ലേ? ഒരു പന്തയത്തിന് തയ്യാറാണോ? ഞാൻ ഈ കടം വീട്ടിയാൽ ഈ വീടിന്റെ ആധാരം തിരിച്ചു തരണം. പരാജയപ്പെട്ടാൽ... പകരമായി ഞാൻ ഇരട്ടി സ്ഥലം തരാം." ​ദേവ് അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. ആ കണ്ണുകളിൽ ഭയമില്ലായിരുന്നു, പകരം ജയിക്കണമെന്ന വാശി മാത്രമായിരുന്നു. ആദ്യമായി ഒരു പെൺകുട്ടിക്ക് മുന്നിൽ ദേവ് ഒന്ന് പതറി. ​"ശരി, ഞാൻ ഈ ചലഞ്ച് സ്വീകരിക്കുന്നു. പക്ഷേ ഒരു നിബന്ധനയുണ്ട്," ദേവ് പറഞ്ഞു. "ഈ മൂന്ന് മാസം ഞാനും ഇവിടെയാണ് താമസിക്കുന്നത്. നിന്റെ ബിസിനസ്സ് രീതികൾ എനിക്ക് നിരീക്ഷിക്കണം. മാത്രമല്ല, ഈ മൂന്ന് മാസം നീ എന്റെ കമ്പനിക്ക് വേണ്ടിയുള്ള ചില ജോലികളും ചെയ്തു തരേണ്ടി വരും." ​മീര ഞെട്ടിപ്പോയി. "അത്... അത് എങ്ങനെ ശരിയാകും?" ​"പേടിയാണെങ്കിൽ ഇപ്പോഴേ തോൽവി സമ്മതിക്കാം," ദേവ് പരിഹാസത്തോടെ പറഞ്ഞു. ​മീര അല്പനേരം ആലോചിച്ചു. മറ്റൊന്നും ചെയ്യാനില്ലായിരുന്നു. "സമ്മതം. പക്ഷേ നിങ്ങൾ ഇവിടെ ഒരു ഗസ്റ്റ് മാത്രമായിരിക്കും. എന്റെ നിയമങ്ങൾ പാലിക്കണം." ​അങ്ങനെ, ബദ്ധശത്രുക്കളായ ദേവും മീരയും ഒരേ കൂരയ്ക്ക് കീഴിൽ കഴിയാൻ തീരുമാനിച്ചു. പ്രണയവും പകയും ഒളിപ്പിച്ചുവെച്ച ആ മൂന്ന് മാസങ്ങൾ അവരുടെ ജീവിതം മാറ്റിമറിക്കാൻ പോകുകയായിരുന്നു. 📖 കഥയുടെ ബാക്കി ഭാഗങ്ങൾ ഇവിടെ വായിക്കാം: 👉 https://share.aksharathalukal.in/s/51190/view വായിച്ചിട്ട് അഭിപ്രായം പറയണേ 🥰 #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ