ഭൂമിക2 💗 6. . . ഓം കാണിച്ചു തെന്ന മുറിയിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ തന്നെ എന്നെ കാതെന്ന പോലെ നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു രണ്ടു ആളുകൾ. "ദേവ്... ഇത് ഭാസ്കർ. ഇവിടെ ഒരു എലെക്ട്രിക്കൽ ഷോപ്പ്ൽ ജോലി ചെയ്യാണ്.. പിന്നെ ഇത് അഭിഷേക്. ഇവിടെ കോളേജ് പടിക്കാണ്. ഇവരാണ് നിന്റെ റൂം മേറ്റ്സ്. പിന്നെ ഞാൻ പോവാ എന്തേലും പ്രശനം ഉണ്ടേൽ വിളിക്കണം . എനിക്കെ ഒരുബാട് പണിയുണ്ട്.." ഓം അത്രയും പറഞ്ഞു ഇറങ്ങിയതും ഞാൻ മറ്റു രണ്ടു പേരെയും നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു. അതു കണ്ടു അവരും ഒരു ചിരിയോടെ തന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.. ഒരു മുറിയിലേക്ക് എന്നെ കൊണ്ട് പോയി. "ആദി ദേവ് അല്ലെ നമ്മൾക്കറിയാം. എല്ലാം ഓം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.വന്നേ ഇതാണ് നിന്റെ ബെഡ്." അത്യാവിശം നല്ല സൗകര്യം ഉള്ള മുറി മൂന്നു കട്ടിൽ പുറതേക്കൊരു ബാൽകണി. ബാഗ് എല്ലാം കട്ടിലിന്റെ അടുത്തേക്ക് വച്ചു ഞാൻ പയ്യെ ബാൽകാണിയിലേക്ക് ഉള്ള ഡോർ തുറന്നു പുറത്തിറങ്ങി. ബാൽകണിയുടെ ഒരത്തായി കുഞ്ഞി കടലാസ് ചെടി പിടിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. നിറയെ റോസും വെള്ളയും ആയിട്ടുള്ള പൂവുകൾ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നുണ്ട്. അടുത്തായി തന്നെ ഡ്രസ്സുകൾ വിരിച്ചിടാനുള്ള അത്യാവിശം വലുപ്പമുള്ള ഹാങ്ങേർസും.. "ചേട്ടാ പെട്ടന്ന് വെന്നേ... ചായ കുടിക്കാം.ഇനിയും ചൂടാക്കാൻ മേല.." തന്റെ പിറകെ നിന്നു അഭിഷേക് വിളിച്ചു പറഞ്ഞതും ഭാസ്കരേട്ടൻ അവനൊരു കൊട്ട് കൊടുക്കുന്നത് കണ്ടു. "എന്നതാ ഇനിയും ചൂടാറിയാൽ ഇനിയും ചൂടാക്കണ്ടേ എന്ന പണിയ അറിയോ അതിനെല്ലാം...." "ടാ..." "വേണ്ട ഏട്ടാ ഞാൻ വരുവാ..." ചിരിയോടെ അവരുടെ പിറകെ ചായ കുടിക്കാൻ പോകുമ്പോൾ ബാസ്കരെട്ടൻ അഭിഷേശേകിനെ എന്തെല്ലാമോ പറഞ്ഞു വഴക്കു പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. ഡെയിനിങ് ഹാളിലെ കുഞ്ഞു മേശകരികെ ഇരുന്നപ്പോൾ തന്നെ ബാസ്കരേട്ടൻ ചായയുമായി വന്നിരുന്നു. ഇറച്ചിയും പൊറാട്ടയും കോഴിയും ആയി ടേബിൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു. ആഡംബരമല്ലാതെ ഒരു സ്വീകരണം.ബാസ്കരേട്ടൻ വന്നു ഇരുന്നപ്പോൾ തന്നെ. അഭിഷേക്ക് ഭക്ഷണത്തിന്റെ പൊതി കെട്ടയിചിരുന്നു. "അഭിഷേക് കുറച്ചു മതി ഇപ്പോൾ ഏറെ വിശപ്പില്ല.." "കഴിക്കെന്നെ.. ഇന്നേ ഇതൊക്കെ പ്രധീക്ഷിക്കാവു നാളെ മുതൽ കഞ്ഞിയും പയറും ആകും.. പിന്നെ എന്നെ അഭിഷേക് എന്ന് നീട്ടി വിളിക്കണ്ട.. അബി എന്ന് വിളിച്ചാൽ മതി.. പിന്നെ ഇയാളെ ഭാസ്കര.. എന്ന് വിളിക്കണ്ട.. ബസ്യേട്ടൻ... അതൊള്ളു.." കാര്യമായി തന്നോട് അത്രയും പറഞ്ഞു അവൻ പ്ലാറ്റിലേക്കു ബാക്കി ഭക്ഷണങ്ങൾ വിളമ്പാൻ തുടങ്ങി. "ദേവ്... ഇത് കഴിച്ചു നീ റസ്റ്റ്‌ എടുത്തോണ്ട്..രാത്രി ആകാനായില്ലെ.. ഇനി പുറത്തൊന്നും പോകേണ്ടാല്ലോ.." "വേണ്ടെട്ടാ.... നല്ല ക്ഷീണം ഉണ്ട് കിടക്കണം.." "അതെങ്ങനെ ശെരിയാകും.. എന്റെ ഏട്ടാ രാത്രി ഇവിടെ കാണാൻ നല്ല രസം ആണ് അപ്പോൾ നിങ്ങൾ ഉറങ്ങാൻ പോവാണോ.." ഞങ്ങളുടെ പറച്ചിൽ കേട്ടു പെട്ടന്നെഴുന്നേറ്റു അബി പറഞ്ഞതും. ബസ്യേട്ടൻ വീണ്ടും അവന്റെ തലക്കൊരു കൊട്ട് കൊടുത്തു. "അവൻ ഇന്ന് വന്നു നാളെ പോകാൻ ഉള്ളതെല്ല.. ഇനി കുറച്ചു കാലത്തേക്ക് നമ്മുടെ കൂടെ തെന്നെ ഉണ്ടാവുന്ന ആളാ.. ഇനി നാളെയും കാണാലോ.." "നാളെ എനിക്ക് പറ്റില്ലല്ലോ.. കോളേജ് ഇല്ലേ.." "രാത്രി നിന്റെ അപ്പൂപ്പൻ കുന്നുമ്മൽ ചാക്കോ തുറന്നു വെക്കുവോ കോളേജ്..." ദേഷ്യത്തോടെ അത്രയും പറഞ്ഞു ഏട്ടൻ പൊറാട്ട എടുത്തു പ്ലാറ്റിലേക്കിട്ട്.. "എന്റെ മുത്തച്ഛന്റെ പറയുന്നോ സുട്ടിടവേ...". പ്ലേറ്റിലെ പോരാട്ട എടുത്തു സ്വന്തം പ്ലാറ്റിലേക്കിട്ട് ദേഷ്യത്തോടെ അബി അത്രയും പറഞ്ഞപ്പോയെക്കും. ഏട്ടന്റെ കൈ അവന്റെ ചെവിയിൽ പിടിത്ത മിട്ടിരുന്നു.. അതോടെ അവൻ തനിയെ പൊറാട്ട തിരികെ കൊടുത്തു... "ഹ്മ്മ്....അന്ത ഭയം ഇരിക്കണം..." "എന്ത് ഭയം ഇവിടെ ഇത്ര നല്ല സാധനം ഉണ്ടാകുമ്പോൾ നിങ്ങളെ ആ ചീഞ്ഞ പൊറാട്ട തിന്നണോ.." അവന്റെ പറച്ചിൽ കേട്ടു കലിപ്പോടെ ബാസ്യേട്ടൻ അവനെ നോക്കിയതും.അബി അവരെ നോക്കിനിന്നു കോക്രി കാട്ടി തന്റെ അപ്പുറത്തേക്ക് മാറിയിരുന്നു.. രണ്ടു പേരുടെയും കളി കണ്ടു കിളി പോയ ദേവാണേൽ ഇനി എത്ര കാലം ഇത് സഹിക്കണം എന്നാലിചിച്ചു തല പുകഞ്ഞു.. കിട്ടിയ ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി.. (തുടരും) എങ്ങനെ ഉണ്ടെന്നു വാക്കാലെ അറിയിക്കു,ലൈക്‌ ചെയ്യൂ 😌. എന്ന് സ്നേഹത്തോടെ serin 💗 #📔 കഥ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #📖 കുട്ടി കഥകൾ