ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6dgzJPM?d=n&ui=v64j8rk&e1=cമിഴിയോരങ്ങളിൽ. 6 . 🎫🎫🎫🎫🎫🎫🎫 അതിഥികൾ പോയിക്കഴിഞ്ഞതോടെ ആശാലത അടുത്തെങ്ങും ഇല്ലെന്ന് ഉറപ്പാക്കിയിട്ട് ഭാനുമതിയമ്മ മരുമകളുടെ അടുത്തേയ്ക്ക് ചെന്നു. വൃന്ദ, അടുക്കളയിൽ അതിഥികൾക്ക് വെള്ളം കുടിയ്ക്കാനും, കഴിയ്ക്കാനും ഒക്കെ കൊടുത്ത പാത്രങ്ങളും ഗ്ളാസുകളും കഴുകി തുടച്ച് കബോർഡുകളിൽ വയ്ക്കുകയാണ്. "നിന്നോട് അവളെന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞോ മോളേ.. അവനെ ഇഷ്ടമല്ലെന്നോ മറ്റോ..." അമ്മയുടെ ഒച്ച പിന്നിൽ കേട്ട് വൃന്ദ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. "ഒന്നുമങ്ങോട്ട് വിട്ടു പറയുന്നില്ല അമ്മേ. അവളുടെ മനസ്സിൽ എന്താണെന്നറിയാൻ ഞാൻ കുറെ ചുഴിഞ്ഞ് ചോദിച്ചു നോക്കി. രതീഷ് എന്താണ് സംസാരിച്ചതെന്ന് വരെ ഞാൻ അവളോട് തിരക്കി. ഒന്നിനും വ്യക്തമായ ഒരു മറുപടി തന്നില്ലെന്ന് മാത്രമല്ല മറുപടി കൃത്യമായി പറയേണ്ട ചോദ്യങ്ങൾ വരുമ്പോ അവളൊരു മന്ദഹാസത്തിൽ അതങ്ങു ഒതുക്കി കളയും.." "കല്യാണ നിശ്ചയത്തിന് നല്ലൊരു ദിവസത്തെ മുഹൂർത്തം നോക്കി അവര് തന്നെ അറിയിയ്ക്കാമെന്നു അശോകനോട് പറഞ്ഞിട്ടാ രുഗ്മിണി പോയിരിയ്ക്കുന്നത്. അശോകൻ അപ്പോൾ തന്നെ അവന്റെ കൂട്ടുകാരിൽ ആരെയോ വിളിച്ച് ഏതൊക്കെയോ ജ്യോതിഷികളുടെ നമ്പർ ചോദിയ്ക്കുന്നതും കേട്ടു... പെണ്ണിന് നല്ല ബുദ്ധി തോന്നിയാൽ ഇതിൽപ്പരമൊരുസ്വർഗ്ഗതുല്യമായ ജീവിതം അവൾക്കിനി ഭൂമിയിൽ കിട്ടാൻപോണില്ല." "അവൾക്ക് മാത്രമല്ല അമ്മേ.. നമ്മൾക്കും. " അവരുടെ സംസാരം കേട്ടു കൊണ്ട് അവിടേയ്ക്ക് വന്ന അശോകൻ പറഞ്ഞു. "നീ അവളോട് സമ്മതം ചോദിച്ചിട്ടാണോ മോനേ കല്യാണ നിശ്ചയം നടത്താനുള്ള സമയമൊക്കെ നോക്കുന്നത്.. അവസാനം ഇത് വേണ്ടെന്നെങ്ങാനും അവൾ പറഞ്ഞാൽ നമ്മൾ എന്ത് ചെയ്യുമെടാ." "വേണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞാൽ അവളുടെ കയ്യും കാലും കെട്ടിയിട്ട് ഞാനീ കല്യാണം നടത്തും. ഈ കല്യാണം നടന്നില്ലെങ്കിൽ ഇനി രതീഷിന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഒരു പെണ്ണില്ലെന്നാ അവൻ പറഞ്ഞിട്ട് പോയത്. അത്രയ്ക്ക് അവന് ആശയെ ഇഷ്ടമായി. അവന് മാത്രമല്ല അവന്റെ അമ്മയ്ക്കും കൂടെ വന്നവർക്കും എല്ലാം... അതിനിടയിൽ കേറി കന്നം തിരിവൊന്നും കാണിച്ചു വെടക്കാക്കാൻ നിന്നേക്കല്ലേ എന്ന് അമ്മ മോൾക്കൊരു സൂചന കൊടുത്തേക്ക്... ഇതല്ലാതെ ഈ ജീവിതത്തിൽ അവൾക്ക് മറ്റൊരു കല്യാണം ഉണ്ടാകാനും പോകുന്നില്ല." രതീഷ് ആരെന്ന് കരുതിയിട്ടാ അമ്മേ അമ്മ ഇങ്ങനൊരു സംശയം ചോദിച്ചത്. അമ്മയോട് ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ എന്റെ കൂടെ ഇവിടെ വരാറുണ്ടായിരുന്ന ദേവകുമാർ എന്ന കൂട്ടുകാരനെ പറ്റി. എന്റെ കൂടെ ജോലി ചെയ്തിരുന്ന അവനിപ്പോൾ എസ്സ് ഐ പോസ്റ്റിലാ ജോലി നോക്കുന്നത്. രതീഷിന്റെ കുടുംബത്ത്‌ ഉയർന്ന പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥരും, രാഷ്ട്രീയ ബന്ധമുള്ളവരും സമൂഹത്തിൽ നല്ല പിടിപാട് ഉള്ളവരുമൊക്കെ നിരവധി പേരുണ്ട്. രതീഷുമായുള്ള ആശയുടെ കല്യാണം നടന്നാൽ അത് ചില കാര്യങ്ങളിലൊക്കെ നമുക്കും ഉപയോഗപ്പെട്ടേക്കും അമ്മേ.. ഞാനൊക്കെ ഇനിയൊരു ഇരുപത് വർഷം കൂടി ജോലിചെയ്യേണ്ടി വരും എസ്സ് ഐ യുടെ കുപ്പായം അണിയണമെങ്കിൽ.അതും ഭാഗ്യമുണ്ടെങ്കിൽ മാത്രം. എന്നാൽ ഒരുവർഷത്തിനുള്ളിൽ അമ്മയുടെ മോന് എസ്സ് ഐ ആയി ഉദ്യോഗ കയറ്റം കിട്ടിയാലുള്ള അവസ്ഥ അമ്മ ഒന്നാലോചിച്ചു നോക്ക്... " അശോകൻ സ്വപ്നം കാണും പോലെ പറഞ്ഞു. "നേരാണോടാ.." ഭാനുമതിയമ്മയുടെ മുഖം വിടർന്നു.അവർ സന്തോഷം കൊണ്ട് നെഞ്ചത്ത്‌ കൈ വച്ചു. "രതീഷിനെ കൊണ്ട് നിനക്ക് ജോലിക്കയറ്റം വാങ്ങിച്ചു തരാനൊക്കെ പറ്റുവോ മോനേ..." "ഉറപ്പല്ലേ അമ്മേ.. പക്‌ഷേ അതിന് ഈ കല്യാണം നടന്നു കിട്ടണമെന്ന് മാത്രം.ആശ അവന്റെ പെണ്ണായി ആ വീട്ടിലേക്ക് ചെന്ന് കയറിക്കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ നമ്മൾ അവനോട് എന്ത് ആവശ്യപ്പെട്ടാലും നമുക്കത് സാധിച്ചു തരും." "നടക്കാതിരിയ്ക്കാൻ എന്താടാ.. അവളുടെ മനസ്സിൽ, നമ്മൾ കൊണ്ട് വന്ന ഈ ആലോചനയ്‌ക്കെതിരെ എന്തെങ്കിലും പ്രതിഷേധം ഉണ്ടെങ്കിൽ ഇനിയവൾ ഇവിടുന്ന് ജോലിയ്ക്കെന്നും പറഞ്ഞു പുറത്ത് പോകാൻ പോകുന്നില്ല. അതിന് ഞാനാ ആള്." അമ്മയുടെ ഉത്സാഹം കണ്ടതോടെ അശോകനും ആവേശമായി. ജോലി കിട്ടിയ അന്നുമുതൽ അശോകന്റെ ഒരേ ഒരു മോഹമാണ് തോളിലെ നക്ഷത്ര ചിഹ്നവും, അതിന്റെ എണ്ണം കൂട്ടിയെടുക്കുക എന്നതും. അതിനായി അവൻ തന്റെ ജോലി യിൽ ആത്മാർത്ഥമായി,കഠിനാധ്വാനം നടത്തുന്നുണ്ടെങ്കിലും തന്റെ ആഗ്രഹം ഒരു കിട്ടാക്കനി പോലെ വിദൂരതയിലേക്ക് നീങ്ങുന്നത് നിസ്സഹായതയോടെ കണ്ട് നിൽക്കുകയായിരുന്നു അയാൾ. എന്നാലിപ്പോൾ... രണ്ട് പേർക്ക് ഒരേ പോലെ മികച്ച ജീവിതവുമായി രതീഷിന്റെ ആലോചന കടന്നു വന്നപ്പോൾ അശോകന് രണ്ടാമതൊന്ന് ആലോചിയ്‌ക്കേണ്ട കാര്യമില്ലായിരുന്നു. ഭാനുമതിയമ്മ ആശാലതയുടെ റൂമിലേക്ക് പോയപ്പോൾ അശോകൻ ഭാര്യയുടെ അടുത്തേയ്ക്ക് നീങ്ങി നിന്നു. "അവനെ കുറിച്ചു നിന്നോട് ആശ പറഞ്ഞിട്ടുള്ള എല്ലാ ഡീറ്റയിൽസും എനിയ്ക്ക് വേണം. അവൻ ആരാ..എന്താ.. എവിടെയാ വീട്.. അവന്റെ മാതാപിതാക്കൾ.. എല്ലാം... മാത്രമല്ല നിന്നോട് ഞാനീ വിവരം ചോദിച്ചറിഞ്ഞിട്ടുണ്ടെന്ന് അമ്മയോ ആശയോ ആരും അറിയാൻ പാടില്ല. കേട്ടല്ലോ." അശോകൻ ശബ്ദം താഴ്ത്തി വൃന്ദയോട് പറഞ്ഞു. വൃന്ദ അവനെ നോക്കി ശിരസ്സ് ഇളക്കി. ആശാലത എന്തൊക്കെയോ ഓർമകളിൽ മുഴുകി കട്ടിലിൽ കിടക്കുകയായിരുന്നു. ഒരാൾക്ക് വേണ്ടി ഒരുപാട് പേരെ താൻ വഞ്ചിച്ചു കൊണ്ടിരിയ്ക്കയാണെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി. പ്രിയപ്പെട്ടവരേ ഒന്നാകെ ചതിയ്ക്കാൻ തനിയ്ക്ക് എങ്ങിനെ മനസ്സ് വന്നെന്നോർത്തിട്ട് അവൾക്ക് അത്ഭുതമായി. അവരുടെയൊക്കെ സങ്കടങ്ങൾ തന്റേതും എന്ന് കരുതി കൊണ്ട് നടന്നിട്ട് പെട്ടന്നിങ്ങനെ തന്നിൽ ഒരു മാറ്റം വരാൻ എന്താണ് കാരണം... ഹൃദയം ഹൃദയത്തോട് തൊട്ട പ്രണയത്തിനൊക്കെ ഇത്രയ്ക്കും ശക്തിയുണ്ടോ.. മനസ് പ്രേമ വലയത്താൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് കഴിഞ്ഞാൽ മറ്റുള്ളവരൊക്കെ എത്ര പെട്ടന്നാണ് അന്യരായി പോകുന്നത്.. തന്റെ മുടിയിൽ ആരോ തഴുകുന്നതറിഞ്ഞാണ് ആശാലത കണ്ണുകൾ തുറന്നത്. "നീയിവിടെ വന്നു കിടക്കുവാണോ മോളേ.. എണീറ്റ് പുറത്തേയ്ക്ക് വാ. അശോകന് നിന്നോടെന്തോ ചോദിയ്ക്കാനുണ്ടെന്ന്..." ആശാലതയുടെ പാതി മുഖത്തേയ്ക്ക് ചിതറി കിടന്ന അവളുടെ നീൾ മുടികൾ ഭാനുമതിയമ്മ കോതി പിന്നോട്ട് വച്ചു. "എനിയ്ക്ക് വല്ലാത്തൊരു തലവേദന. ഞാൻ ഇത്തിരി നേരം കിടക്കട്ടെ അമ്മേ.." അവൾ അസ്വസ്ഥതയോടെ നെറ്റിൽ തൊട്ടു. "നോക്കട്ടെ." ഭാനുമതിയമ്മ അവളുടെ കൈപിടിച്ച് മാറ്റിയ ശേഷം നെറ്റിയിലും, കഴുത്തിലും, കവിളുകളിലും കൈ വച്ചു നോക്കി. "ചൂടൊന്നും ഇല്ലല്ലോ മോളേ.. പനി കോളൊന്നും കാണുന്നില്ല.തുളസിയിലയും, ചുക്കും, കരുപ്പട്ടിയും ഇട്ടൊരു കാപ്പി തിളപ്പിച്ചോണ്ട് വരട്ടെ മോളേ.. ജലദോഷ പ്പനി യുടെ തുടക്കമെങ്ങാനും ആണെങ്കിൽ അതങ്ങു മാറി കിട്ടും." ആശാലത വേണമെന്നോ വേണ്ടെന്നോ പറഞ്ഞില്ല. അമ്മ അവിടെ നിന്നൊന്നു പോയിക്കിട്ടിയാൽ മതിയെന്നേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ അവൾക്ക്. ഭാനുമതിയമ്മ എണീറ്റ് കാപ്പിയുണ്ടാക്കാനായി അടുക്കളയിലേക്ക് ചെല്ലുമ്പോൾ അശോകൻ അവിടെ ഭാര്യയുമായി സംസാരിച്ച് കൊണ്ട് നിൽക്കുകയാണ്. "അവൾ എവിടെ അമ്മേ.. ആശ..അവളോട് ഇങ്ങോട്ട് വരാൻ അമ്മ ആവശ്യപ്പെട്ടില്ലേ." "പറഞ്ഞു. അവൾക്ക് സുഖമില്ല അവിടെ കിടക്കുന്നു." "തല വേദന ആയിരിയ്ക്കും. സാധാരണ പെൺകുട്ടികൾക്ക് പെണ്ണുകാണൽ ചടങ്ങ് കഴിഞ്ഞാൽ ഈ കല്യാണത്തിന് താഴ്ൽപ്പര്യമില്ലെന്ന് അറിയിയ്ക്കാനുള്ള ആദ്യ അടവാണല്ലോ തലവേദന.എണീറ്റ് വരാൻ പറയ്‌.ഡോക്ടറെ കണ്ടിട്ട് വരാം. ഏത് രോഗവും തുടക്കത്തിലേ ചികിത്സ കൊടുക്കണം." "ഇത് അത്രയ്ക്കുള്ള വേദനയൊന്നും ഇല്ലെടാ. അവൾക്കുള്ള അസുഖത്തിന്റെ മരുന്ന് ഞാൻ കൊടുത്തോളാം." ഭാനുമതിയമ്മ ഒരു പാനിൽ വെള്ളം എടുത്ത്‌ തിളയ്ക്കാൻ വച്ച ശേഷം മുറ്റത്തെ തുളസിയിൽ നിന്നും ഒരുപിടി തുളസിയില ഊരി എടുത്തുകൊണ്ട് വന്ന് കഴുകിയെടുത്ത്‌ വെള്ളത്തിലേക്ക് ഇട്ടു. ചുക്കും, ജീരകവും വച്ചിരുന്ന പ്ലാസ്റ്റിക് ടപ്പകൾ തുറന്ന് ആവശ്യത്തിന് ചുക്കും ജീരകവും തിള വന്നു തുടങ്ങിയ വെള്ളത്തിൽ ഇട്ടശേഷം മധുരത്തിന്റെ ആവശ്യത്തിന് കരുപ്പട്ടിയും ചേർത്തു. എല്ലാം കൂടി ഒരു രണ്ട് മിനിറ്റ് തിളപ്പിച്ച ശേഷം വാങ്ങി കുടിയ്ക്കാൻ പാകത്തിൽ തണുപ്പിച്ചു അരിച്ചെടുത്ത്‌ ഒരു ഗ്ലാസിലേക്ക് പകർന്ന് അതുമായി ആശാലതയുടെ അടുത്തേയ്ക്ക് ചെന്നു. ഭാനുമതിയമ്മ ഇത്തവണ അവളുടെ അരികിലേക്ക് വരുമ്പോൾ ആശാലത ബെഡിൽ എണീറ്റിരിയ്ക്കുകയാണ്. അഴിഞ്ഞുലഞ്ഞു കിടന്ന മുടി അവൾ ഭംഗിയിൽ മെടഞ്ഞു തുമ്പ് കെട്ടി റബ്ബർ ബാന്റ് ഇട്ടിട്ടുണ്ട്. ഭാനുമതിയമ്മ കയ്യിലിരുന്ന കാപ്പി ഗ്ലാസ് അവൾക്ക് നേരെ നീട്ടി. "ചൂടല്ലേ അമ്മേ. അവിടെ വച്ചേക്ക്. ഞാൻ കുടിച്ചോളാം." ആശാലത അതിലേക്ക് നോക്കുക പോലും ചെയ്യാതെ പറഞ്ഞു "ഇതിനധികം ചൂടൊന്നും ഇല്ല. കുടിയ്ക്കാൻ പാകത്തിന് ഞാൻ തണുപ്പിച്ചതാണ്." അമ്മയുടെ മറുപടി കേട്ട് അവൾക്കത് കയ്യിൽ വാങ്ങാതിരിയ്ക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ആശ കാപ്പി പകുതി കുടിച്ച ശേഷം ഗ്ലാസ് മേശപ്പുറത്തേയ്ക്ക് വച്ചു. "നിന്റെ കയ്യിൽ പാസ്സ്പോർട്ട് സൈസ് ഫോട്ടോ ഇരിപ്പുണ്ടെങ്കിൽ മൂന്നെണ്ണം എടുത്തു തരാൻ അശോകൻ പറഞ്ഞു." "പാസ്സ് പോർട്ട് സൈസ് ഫോട്ടോയോ.." അവൾ മുഖമുയർത്തി അമ്മയെ നോക്കി. "നിനക്ക് പാസ് പോർട്ട് ഇല്ലല്ലോ മോളേ അതെടുക്കണ്ടേ.. അതിന് വേണ്ടതെല്ലാം അശോകൻ ചെയ്തോളും. അതാ പറഞ്ഞത് ഫോട്ടോ തരാൻ. അവനിപ്പോൾ ടൗണിലേക്ക് പോവാ." "പെട്ടന്നിപ്പോൾ എന്തിനാ അമ്മേ പാസ്പോർട്ടും വിസയും ഒക്കെ. ഇത്രയും നാൾ പാസ്സ്പോർട്ട് ഉണ്ടായിട്ടാണോ ഞാനിവിടെ ജീവിച്ചത്. ഇനിയും അങ്ങിനെ മതി." "ഇത്രയും നാളത്തെ പോലാണോ ആശേ ഇനി. രതീഷ് നിന്നെ കല്യാണം കഴിച്ചാൽ അവന്റെ കൂടെ നിനക്ക് ദുബായിലൊട്ടൊക്കെ പോകേണ്ടി വരില്ലേ. എത്രയുംപെട്ടന്ന് പാസ്സ്പോർട്ട് എടുത്തുവച്ചോളാൻ രതീഷാ, അശോകനോട് പറഞ്ഞിട്ട് പോയത്." "ഫോട്ടോയൊന്നും ഇരിപ്പില്ല. എടുക്കണം. സമയമുള്ളപ്പോൾ നാളെയോ മറ്റന്നാളോ എപ്പോഴാണെന്ന് വച്ചാൽ ഞാൻ എടുത്തോണ്ട് വരാമെന്ന് അശോകേട്ടനോട് പറഞ്ഞേക്ക്." "എങ്കിൽ നീ പെട്ടന്ന് റെഡിയാക് മോളേ. അശോകൻ ടൗണിലേക്ക് പോവാ. നീയും അവന്റെ കൂടെ പോയി ഫോട്ടോയെടുത്തു അവനെ ഏൽപ്പിയ്ക്ക്. അതിനി വച്ചു താമസിപ്പിച്ചു സമയം കളയണ്ട. അപേക്ഷ കൊടുക്കിന്നടത്തു നിന്റെ ഒപ്പോ മറ്റോ വേണെങ്കിൽ ഇട്ടുകൊടുക്കുവേം ചെയ്യാമല്ലോ. പെട്ടന്ന് റെഡിയാക് മോളേ." അവർ സംസാരിച്ച് നിൽക്കേ ഡ്രസ്സ്‌ മാറി പുറത്തേയ്ക്ക് പോകാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പോടെ അശോകൻ അവിടേയ്ക്ക് വന്നു. "എവിടെ.. ഫോട്ടോ ഇല്ലേ അമ്മേ അവളുടെ കയ്യിൽ." അശോകൻ തിരക്കി. "ഇപ്പോൾ എടുത്തതൊന്നും ഇരിപ്പില്ലെന്ന്." ഭാനുമതിയമ്മ പറഞ്ഞു. "ഇപ്പോൾ എടുത്തത് തന്നെ വേണമെന്നില്ല. ഇന്നലെയോ, കഴിഞ്ഞ ആഴ്ചയോ, ഒരുമാസം മുമ്പോ എടുത്തതായാലും മതി." അശോകൻ അകത്തേയ്ക്ക് കയറി വന്നപ്പോൾ ഭാനുമതിയമ്മ ഒഴിഞ്ഞു കൊടുത്തു. അവൻ നേരെ വന്ന് ആശാലതയുടെ മേശയുടെ ഡ്രോ വലിച്ച് തുറന്നു. "എന്താ അശോകേട്ടാ. അശോകേട്ടന് എന്താ വേണ്ടത്." ആശാലത എണീറ്റ് വന്ന് അവന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു. "കയ്യെടുക്കെടീ.." അവൾ പിടിച്ച തന്റെ കയ്യിലേക്ക് നോക്കികൊണ്ട് അശോകൻ മുരണ്ടു. അവന്റെ ആ ഭാവം അവളെ ഭയപ്പെടുത്തുക തന്നെ ചെയ്തു. ആശാലത പെട്ടന്ന് അവന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചിരുന്ന തന്റെ പിടി വിട്ടു. "നിന്റെ പണവും സ്വർണ്ണവും ഒന്നും എടുക്കാനും നിന്റെ സമ്പാദ്യത്തിന്റെകണക്കെടുക്കാനും വന്നതല്ല ഞാൻ. എനിയ്ക്ക് നിന്റെ പാസ്സ്പോർട്ട് സൈസ് മൂന്ന് ഫോട്ടോകൾ വേണം. അത് ഈ മേശയ്ക്കുള്ളിൽ കാണുമെന്ന് എനിയ്ക്കറിയാം. അതുമാത്രം മതി എനിയ്ക്ക്. എനിയ്ക്ക് വേണ്ടിയല്ല ഞാനതെടുക്കുന്നത്. നിനക്ക് വേണ്ടി.. നിനക്ക് ഒരു പാസ്പോർട്ടിന് അപ്ലൈ ചെയ്യാൻവേണ്ടി.. കല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ട് അതിന് വേണ്ടി ഓടാൻ നിൽക്കാതെ ഇപ്പോഴേ അതെല്ലാം ശരിയാക്കി വച്ചോണം." അവൻ മേശയ്ക്കുള്ളിൽ പരതി ഒരു കവറിൽ നിന്നും ആശാലതയുടെ അഞ്ചോ ആറോ പാസ്സ്പോർട്ട് സൈസ് ഫോട്ടോകൾ പുറത്തെടുത്തു. പിന്നെ അതിൽ നിന്ന് ആവശ്യത്തിനുള്ള മൂന്നു ഫോട്ടോകൾ മാത്രം എടുത്ത ശേഷം കവർ ഇരുന്നയിടത്ത്‌ തന്നെ വച്ചു മേശ പൂട്ടി ചാവി അവൾക്ക് കാണാത്തക്കവിധത്തിൽ മേശപ്പുറത്തേയ്ക്ക് വച്ചു. മുൻപോട്ട് നടക്കാൻ തുടങ്ങിയ അശോകൻ അവിടേയ്ക്ക് തിരിഞ്ഞു നിന്നിട്ട് ആശാലതയെ നോക്കി "രതീഷുമായുള്ള കല്യാണത്തിന് നിനക്ക് താൽപ്പര്യക്കുറവ് എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടോ ആശേ.. ഉണ്ടെങ്കിൽ ഇപ്പോൾ പറഞ്ഞോണം. നിന്റെ പരാതിയ്ക്ക് ഇപ്പോളല്ലാതെ പിന്നെ പരിഹാരം കണ്ടെത്താൻ കഴിഞ്ഞെന്ന് വരില്ല. അതുകൊണ്ടാ ചോദിയ്ക്കുന്നത്.. നിനക്കിഷ്ടക്കുറവ് വല്ലതും ഉണ്ടെങ്കിൽ ഞങ്ങൾ ഇതിന്റെ പിന്നാലേ കിടന്ന് കഷ്ടപ്പെട്ടിട്ട് എന്ത് കാര്യം" ആശാലത, അശോകന്റെ മുഖത്ത്‌ നിന്നും നോട്ടം മാറ്റി. തന്റെ മനസ്സറിയാനുള്ള അശോകേട്ടന്റെ അടവാണ് ഇതെന്ന് അവൾക്കാരും പറഞ്ഞു കൊടുക്കേണ്ടിയിരുന്നില്ല. തന്റെ ഇഷ്ടം നോക്കാതെ തന്നെ കബളിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് ഈ കല്യാണം നടത്താൻ ഒരുങ്ങുന്ന ഇവർക്ക് അതേ നാണയത്തിലൂടെയാണ് മറുപടി കൊടുക്കേണ്ടത്. "അവൻ ചോദിച്ചത് കേട്ടില്ലേ ആശേ നീ.. അതിനൊരു മറുപടി പറയാത്തതെന്താ നീ." "നിങ്ങളെല്ലാം പറഞ്ഞതിൻ പ്രകാരമല്ലേ അമ്മേ വേഷം കെട്ടി ഞാൻ അയാൾക്ക് മുൻപിൽ നിന്നത്. ഇനിയുള്ളതും നിങ്ങൾക്ക് തീരുമാനിയ്ക്കാം." ആശാലത അത്രയും പറഞ്ഞിട്ട് അവർക്ക് മുൻപിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി പുറത്തേയ്ക്ക് പോയി. "കണ്ടില്ലേ അവൾ പറഞ്ഞത്. നമ്മൾ എന്ത് തീരുമാനo എടുത്താലും അവൾക്ക് സമ്മതം എന്നല്ലേ മോനേ അതിന്റെ അർത്ഥം.. ദൈവം തമ്പുരാൻ എന്റെ കുഞ്ഞിന്റെ മനസ്സ് മാറ്റിയെന്ന് പറഞ്ഞാൽ മതിയല്ലോ." ഭാനുമതിയമ്മ ആശ്വാസത്തോടെ കണ്ണുകൾ മുകളിലേക്കുയർത്തി. "അമ്മ കണ്ടതിന് അപ്പുറം വേറൊരു അർത്ഥമുണ്ടമ്മേഅവൾ പറഞ്ഞതിൽ... അമ്മ അത് തിരിച്ചറിയാഞ്ഞിട്ടാ.. ഇത് വരെ അവളുടെ സമ്മതമില്ലാതെ തീരുമാനിച്ചത് പോലെ ഇനിയുള്ളതും നമ്മൾക്ക് തീരുമാനിയ്ക്കാം എന്നേ അവൾ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളൂ. അതായത് തീരുമാനം മാത്രം നമ്മൾക്ക്.. പക്‌ഷേ ആ തീരുമാനം നടപ്പാക്കാണോ വേണ്ടയോ എന്ന് തീരുമാനിക്കുന്നത് അവളായിരിയ്ക്കും എന്ന്. മനസിലായോ അവൾ പറഞ്ഞതിന്റെ അർത്ഥം." ആശാലത പോയ വഴിയേ നോക്കി നിന്ന് അവൻ പുച്ഛത്തോടെ ചുണ്ടുകൾ കോട്ടി. ഭാനുമതിയമ്മയുടെ നെഞ്ചിൽ ഒരു നെരിപ്പോട് എരിഞ്ഞു തുടങ്ങാൻ അത് തന്നെ ധാരാളമായിരുന്നു. (തുടരും) അഭിപ്രായ വ്യത്യാസങ്ങൾ വല്ലതും ഉണ്ടെങ്കിൽ അറിയിയ്ക്കണേ 🙏 കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️❤️ #📔 കഥ #📙 നോവൽ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ