శీర్షిక : ములక్కాడ ములక్కాయ కూర కాలరాత్రి కైపు పెంచింది, వద్దన్నా వాడేమో వదలనంటూ పట్టుకున్నాడు. రాజీకి రానోడిని కాళ్ళ బేరానికి తెచ్చింది ముద్దు తియ్యగుందన్నాడు చేదన్న నోటితో. కస్సు బుస్సు లేచేటి అయిష్టం ఎద పుట్టలోకి దూరింది, కాటు వేసి కర్కశాన్ని కంటి చూపుతోనే అణిచివేసింది. వద్దన్నా నోటిలో ఊటకారేలాగా చేసింది, మునగ చెట్టు తోడుంటే రుచితో నొక్కుతుంది పౌరుషాన్ని పక్కలోకి లాగి. చిరాకు పడ్డ ముఖం చిటుక్కున మాయమయ్యింది, పిప్పర్మెంట్ లైట్ లా వెలుగుతో నిండింది నన్ను చూడగానే మొమంత. అది ఏమి చిత్రమో విచిత్రం చేసింది, కొండనైనా పిండి చేసే కర్రి బావ బలం కాంత అనుమతి లేకుండా కొంగు నైనా ముట్టలేదు. ____________ మల్లిన గణపతి #✍️కవితలు