ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6alJ96Kw?d=n&ui=v64j8rk&e1=c#MISSION ((10)) "അപ്പോള്‍ അന്ന് സാജന്‍ തന്നെ വിരട്ടിയത് കണ്ടപ്പോഴാണ് രേണുകയ്ക്ക് സാജനെ സംശയം തോന്നാൻ കാരണം.. അല്ലേ...??" കരണ്‍ ചോദിച്ചു . "അതെ കരണ്‍.." "എന്തുകൊണ്ട് താൻ സാജനെ സംശയിച്ചില്ല??!" "അന്നൊക്കെ ഞാനത് സീരിയസ്സായി എടുത്തില്ല കരണ്‍ . സാജന്‍ കോളേജിലെ വലിയ ഡ്രഗ്ഗ് അഡിക്റ്ററായിരുന്നു . പല പരാതികളും സാജനെ കുറിച്ച് കോളേജില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു . പരാതി കൊടുത്തവരുടെ കൂട്ടത്തില്‍ ഈ ഞാനും . പിന്നെ എല്ലാവരോടും അവന്‍ തട്ടി കയറുന്നതു പോലെ എന്നോടും തട്ടി കയറി. അത്രയൊക്കെയേ ഞാനും ചിന്തിച്ചുള്ളൂ." ❇❇❇❇❇❇❇❇❇❇ കോളേജിലെ ഒരു ദിവസം., "ഏയ് അച്ചൂ..?? വിളികേട്ട് അശ്വിനി തിരിഞ്ഞു നോക്കി. "സതീഷേട്ടന്‍...." അവള്‍ സ്വയം പറഞ്ഞു. ❇❇❇❇❇❇❇❇❇❇ "അതാരാ പുതിയൊരു അവതാരം...?? കരണ്‍ അവളെയൊന്നു നോക്കി. "സതീഷ്.. നെഗറ്റീവ് സതീഷ്..." അശ്വിനി മറുപടി കൊടുത്തു . "നെഗറ്റീവ് സതീഷോ...??!!" കളിയാക്കി കരൺ ചോദിച്ചു. "അതെ . എന്‍റെ അമ്മാവന്‍റെ മകനാണ് കക്ഷി . എന്നെ കെട്ടണം എന്നു പറഞ്ഞു നടക്കുന്നയാളാ . " "ഇതിപ്പോ എത്ര പേരാടോ തന്നെ ആഗ്രഹിച്ച് നടക്കുന്നത് . ഇനി ആര്‍ക്കാണാവോ താന്‍ പിടികൊടുക്കുക...??" കരണ്‍ തമാശയോടെ ചോദിച്ചു . അതിനു മറുപടിയായി ഒന്നു പുഞ്ചിരിച്ചെന്നു വരുത്തുകയായിരുന്നു അശ്വിനി. "സതീഷിനെയെന്തിനാ ഇങ്ങനെ നെഗറ്റീവ് ചേര്‍ത്തു വിളിക്കുന്നേ ??" "ഓഹ് അതോ . പുള്ളി എന്തു പറഞ്ഞാലും ആദ്യം ഒരു നെഗറ്റീവടിക്കും . അതിനു ശേഷമേ കറക്ടായി കാര്യം പറയുകയുള്ളൂ .. എന്‍റെ കോളേജിലാണേലും , എന്‍റെ മുറച്ചെറുക്കാനാണേലും ആളൊരു പേടിത്തൊണ്ടനാ . അടി എന്നെഴുതി കാണിച്ചാല്‍ കണ്ടം വഴിയോടുന്ന സാധനം..." "ഓഹ് അങ്ങനെ.." കരണ്‍ ഒന്നാലോചിച്ചു. "ഈ നെഗറ്റീവ് സതീഷിനേയും സംശയിക്കാവുന്നതാണ്.. എന്നിട്ട് ??!!" ❇❇❇❇❇❇❇❇❇❇ "ഇതെന്താ അച്ചൂ , ഞാന്‍ എത്ര നാളായി നിന്നെ ട്രീറ്റ് ചെയ്യാന്‍ വിളിക്കുന്നേ?? ഇന്ന് നമുക്ക് ഡിന്നര്‍ ഒരുമിച്ചായാലോ ?? ഹോട്ടല്‍ ദര്‍ബാറില്‍ പോകാം..." സതീഷ് അവളോട് കൊഞ്ചി . അശ്വിനി അവനെയൊന്ന് അടിമുടി നോക്കി . കൂളിംഗ് ഗ്ലാസ്സിട്ട് , ബനിയന്‍ ജീന്‍സിലേക്ക് ഇന്‍ ചെയ്ത് നില്‍ക്കുന്ന സതീഷ് എന്ന രൂപത്തെ കണ്ട് പെട്ടെന്ന് അവള്‍ക്ക് ചിരി പൊട്ടി. "ഇതെന്തു കോലമാ സതീഷേട്ടാ...??" "ഓ നിനക്ക് ഇതുപോലെ ഫാഷനൊന്നും ഇഷ്ടമല്ലല്ലോ..." "ഏത് , ഇതാണോ പാഷന്‍ ?! വളരെ ഞഞ്ഞായിട്ടുണ്ട്..." അവൾ കളിയാക്കി. "അത് വിട് അച്ചൂ . നീ ഇത് പറ . ഡിന്നറിന്‍റെ കാര്യം...." "എന്‍റെ സതീഷേട്ടാ എക്സാം അടുത്തിരിക്കുവാ . അതിനിടയില്‍ ഡിന്നറെന്നും കുന്തമെന്നും പറഞ്ഞ് എന്നെ ശല്യപ്പെടുത്തല്ലേ..." "എക്സാമോ ?! അതിന് നിന്‍റെ എക്സാമിന് ഇനിയും ഒന്നരമാസമില്ലേ ?? പിന്നെ ഏത് എക്സാം...??" സതീഷ് നെറ്റി ചുളിച്ചു. "അത്.. പിന്നെ... ഞാന്‍ ഇപ്പോഴേ പഠിച്ചു തുടങ്ങി അതാ.." അശ്വിനിയുടെ വര്‍ത്തമാനം കേട്ട സതീഷ് ആദ്യം ഒന്നു അന്താളിച്ചു നോക്കി . പിന്നെ ഒരു പൊട്ടിച്ചിരി ആയിരുന്നു : "ഹ ഹ ഹ ഹ ഹ . . . പ്ലസ് ടൂ എക്സാമിന്‍റെ തലേന്ന് സിനിമയ്ക്ക് പോയ നീയാണോ ഒന്നരമാസം മുന്നേ ഒലത്താന്‍ പോണത് . ഒന്നു ചുമ്മാതിരിയെന്‍റെ അച്ചൂ." സതീഷിന്‍റെ ചിരി കണ്ട അശ്വിനി മിണ്ടാതെയായി. "നീ ഡിന്നറിന് എന്‍റെ കൂടെ വന്നെന്ന് കരുതി പരീക്ഷയില്‍ മൊട്ടയിടുകയൊന്നുമില്ല എന്റെ അച്ചൂ.." "ഒന്നു പോയേ സതീഷേട്ടാ , അതൊക്കെ പണ്ടത്തെ കാര്യമല്ലേ ?? ഇപ്പോൾ എനിക്ക് പഠിക്കണം . എക്സാം എങ്ങനേലും പാസ്സാകണം . ആ ഒരു ചിന്തയേ ഉള്ളൂ എന്‍റെ മനസ്സില്‍ . ശല്യപ്പെടുത്താതെ ചേട്ടന്‍ ചെല്ല്.." സതീഷിനെ അവിടെ തനിച്ചാക്കി അശ്വിനി എസ്കേപ്പ്. ❇❇❇❇❇❇❇❇❇❇ "കാര്യങ്ങള്‍ ഒരുവിധം സ്മൂത്തായി പോയി കൊണ്ടിരിക്കേ ആയിരുന്നു അന്നെനിക്ക് ആക്സിഡന്‍റായത് . അമ്പലത്തില്‍ പോയി തിരിച്ച് കാറിനടുത്തേക്ക് ഞാനും ആരതിയും ചെന്നതും ഒരു ടിപ്പര്‍ പാഞ്ഞു വന്നു . ആരതിയെ ഇടിച്ചു തെറുപ്പിക്കാന്‍ വന്ന ആ ടിപ്പറിനു മുന്നില്‍ നിന്നും അവളെ ഞാന്‍ തള്ളിമാറ്റി . വണ്ടിയുടെ സൈഡ് തട്ടി തെറിച്ചു വീണതാവട്ടെ ഈ ഞാനും... ആ ആക്സിഡന്‍റ് ചില നല്ല നാളുകള്‍ എനിക്ക് സമ്മാനിക്കുകയായിരുന്നു കരൺ.." ❇❇❇❇❇❇❇❇❇❇ "എവിടെ എന്‍റെ മകളെവിടെ...??" ഒരു പിതാവിന്‍റെ എല്ലാ ആധിയും വ്യാകുലതയും രാമേന്ദ്രന്‍റെ മുഖത്ത് പ്രതിഫലിക്കുകയായിരുന്നു. ഐസിയുവില്‍ ബോധമറ്റ് കിടക്കുന്ന അശ്വിനിയെ കണ്ട ആ അച്ഛന്‍റെ ഹൃദയം പൊടിഞ്ഞു പോകുന്ന വേദന തോന്നി.. "പേടിക്കാനൊന്നുമില്ലടോ . കുറച്ചു കഴിഞ്ഞാല്‍ അച്ചുവിനെ റൂമിലേക്ക് മാറ്റാം. അവളുടെ വലതു കാലിന്റെ എല്ലിന് ഒരു പൊട്ടലുണ്ട് . നെറ്റിയിലേയും കൈയ്യിലേയും മുറിവുകള്‍ വലിയ സീരിയസ്സ് ഒന്നുമല്ല.." രാമേന്ദ്രന്‍റെ സുഹൃത്ത് ഡോക്ടര്‍ ദേവന്‍ അയാളെ സമാധാനിപ്പിച്ചു. "കൃത്യ സമയത്ത് വന്ന് നമ്മുടെ അച്ചുവിനെ രക്ഷിച്ചത് ദാ ഈ നില്‍ക്കുന്ന ചെറുപ്പക്കാരനാണ്.." കുറച്ചു മാറി മതിലില്‍ ചാരി നില്‍ക്കുന്ന ശ്യാമിനെ ചൂണ്ടി ഡോക്ടര്‍ പറഞ്ഞു . തൊഴു കൈയ്യോടെ രാമേന്ദ്രന്‍ ശ്യാമിനടുത്തെത്തി : "നന്ദിയുണ്ട്... ഒരുപാട് നന്ദിയുണ്ട് . എന്‍റെ കുട്ടിയെ രക്ഷിച്ചതില്‍.." അദ്ദേഹം വിലപിച്ചു. "ഏയ് അങ്കിള്‍ എന്തായിത്...??" രാമേന്ദ്രന്‍ തൊഴുതു നില്‍ക്കുന്ന കൈയ്യില്‍ പിടിത്തമിട്ട് ശ്യാം പറഞ്ഞു. "ഇതൊക്കെ മനുഷ്യര്‍ പരസ്പരം ചെയ്യേണ്ട കാര്യങ്ങളല്ലേ അങ്കിള്‍ . അതിന് നന്ദി പറച്ചിലിന്റെ ഒരു ആവശ്യവുമില്ല. അശ്വിനി കോളേജിലെ എന്‍റെ ജൂനിയറാ . എ സ്മാര്‍ട്ട് ഗേള്‍. എല്ലാവര്‍ക്കും അവളെ വലിയ കാര്യാ. അവളെ പോലെ ഒരാള്‍ ആക്സിഡന്‍റ് സംഭവിച്ചു കിടന്നാല്‍ ഏത് ശത്രുവാണേലും അവളെ രക്ഷിക്കും. കാരണം അത്രയും നല്ല കുട്ടിയാണ് അശ്വിനി..." ശ്യാമിന്‍റെ വാക്കുകള്‍ കേട്ട രാമേന്ദ്രന്‍ തന്‍റെ കണ്ണീര് തുടച്ചു : "അമ്മയില്ലാതെ വളര്‍ന്നതാ ന്‍റെ കുട്ടി . അവള്‍ക്കെന്തേലും സംഭവിക്കുന്നത് സ്വയം വെട്ടി കീറുന്നതിനേക്കാള്‍ വേദനയാ എനിക്ക്." "ഏയ് ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല അങ്കിള്‍ . അങ്ങനെ പെട്ടെന്നൊന്നും അവളെ തളര്‍ത്താനും തോല്‍പ്പിക്കാനും ആര്‍ക്കുമാവില്ല. കാരണം അവളുടെ അമ്മ അവൾക്കൊപ്പം എന്നുമുണ്ട്.." ശ്യാമിന്‍റെ വാക്കുകളില്‍ ആശ്വാസം കണ്ടെത്തുകയായിരുന്നു രാമേന്ദ്രന്‍. തുടര്‍ന്ന് ഇരുവരും പരസ്പരം പരിചയപ്പെടാന്‍ തുടങ്ങി. അശ്വിനിയുടെ കഥകള്‍ ശ്യാമിനോട് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ അതിന് പ്രതിഫലമെന്നോണം ശ്യാം തന്‍റെ കഥ രാമേന്ദ്രനോട് വിവരിച്ചു. കണിച്ചു കുളങ്ങരയിലാണ് ശ്യാമിന്‍റെ നാട് . സഖാവ് ഉത്തമന്‍റെ ഏക പുത്രന്‍ . അമ്മ റസിയ . വിപ്ലവം തലയ്ക്ക് പിടിച്ചു നില്‍ക്കുന്ന യൗവ്വനത്തില്‍ അഗാധമായ പ്രണയത്തില്‍ മൂക്കുകുത്തി വീഴുകയായിരുന്നു ഉത്തമന്‍. തട്ടമിട്ട് വരുന്ന റസിയ എന്ന ഉമ്മിച്ചി കുട്ടിയെ കണ്ട ഉത്തമന്‍ വിപ്ലവമൊക്കെ മറക്കുകയായിരുന്നു. പിന്നീട് എപ്പൊഴോ ഉത്തമന്‍റെ സ്നേഹത്തിന് മുന്നില്‍ കീഴടങ്ങി റസിയ.... ഇരുവരുടേയും പ്രണയം അന്നാട്ടില്‍ സൃഷ്ടിച്ച കോലാഹലം ചെറുതൊന്നുമായിരുന്നില്ല . രണ്ട് മതക്കാര്‍ തമ്മിലുള്ള പ്രണയത്തെ അംഗീകരിക്കാന്‍ വിരലില്‍ എണ്ണാവുന്നവരും പാര്‍ട്ടിക്കാരും മാത്രം... ഒടുവില്‍ കടുത്ത സമ്മര്‍ദ്ദം മൂലം അബു ഹാജിക്ക് മകളെ എന്നെന്നേക്കുമായി ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടി വന്നു. കണ്ണീരോടെ ഉത്തമന്‍റെ കൈ പിടിച്ച് ആ വീടിന്‍റെ പടിയിറങ്ങുമ്പോള്‍ ഏറ്റവും സുരക്ഷിതമായ കൈകളിലാണ് താനിപ്പോഴെന്ന് റസിയ വിശ്വിസിച്ചു . ആ വിശ്വാസം ഒരിക്കല്‍ പോലും കളങ്കപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല ഉത്തമന്‍... താനൊരു നിരീശ്വരവാദിയാണേലും റസിയയുടെ ഇഷ്ടങ്ങള്‍ക്കും വിശ്വാസങ്ങള്‍ക്കും അയാളൊരു തടസ്സമായില്ല. എല്ലാ വെല്ലുവിളികളും സ്വീകരിച്ച് സഖാവ് ഉത്തമന്‍ തന്‍റെ പ്രിയയുമായി തലയെടുപ്പോടു കൂടി തന്നെ ആ നാട്ടില്‍ കഴിഞ്ഞു . പക്ഷേ വിധി , അതാര്‍ക്കും തടയാനാവില്ലല്ലോ ശ്യാം ഏഴാം തരത്തില്‍ പഠിക്കുന്ന സമയം. എതിര്‍ പാര്‍ട്ടിക്കാരുടെ വാളിനിരയാകാനായിരുന്നു സഖാവ് ഉത്തമന്‍റെ വിധി. രക്തസാക്ഷിയെന്ന ലേബല്‍ നെറ്റിയില്‍ ചാര്‍ത്തി , പക്ഷികൾക്ക് കാഷ്ടിച്ച് മേയാന്‍ ഒരു സ്മാരകവും പണിത് ഉത്തമനോടുള്ള കടപ്പാട് ആരൊക്കെയോ തള്ളി തീര്‍ക്കുകയായിരുന്നു. വര്‍ഷാവര്‍ഷം അയാളോടുള്ള കടപ്പാടും അയാള്‍ ചെയ്ത ത്യാഗവും വാക്കുകളില്‍ ഒതുക്കി കപട ഗദ്ഗദം കാണിച്ച് പാര്‍ട്ടിയിലെ ആരൊക്കെയോ മത്സരിക്കുമ്പോള്‍ ആ കുഞ്ഞു ശ്യാമിനേയും റസിയേയും ആരും ഓര്‍ത്തില്ല . ഓര്‍ക്കാന്‍ ആര്‍ക്കും നേരം ഉണ്ടായില്ല!!! ആരും സഹായിക്കാനില്ലാതെ റസിയ ആ നാട്ടില്‍ തന്നെ ജീവിച്ചു . പാതിവഴിയില്‍ കണ്ണാടി ചില്ല് തകരും പോലെ തകര്‍ന്ന ജീവിതം കാണിച്ച് ആരുടേയും മുന്നില്‍ റസിയ സഹായം അഭ്യര്‍ത്ഥിച്ചില്ല. വയറില്‍ സാരി തുമ്പ് മുറുക്കി കെട്ടി അര പട്ടിണിയില്‍ ശ്യാമിന് വേണ്ടി അവള്‍ ജീവിച്ചു . അച്ഛന്‍റെ വിപ്ലവ മനസ്സ് അതേ പടി പകര്‍ന്നു കിട്ടിയ ശ്യാം കഷ്ടപ്പാടിലും ദുരിതത്തിലും ഇടയില്‍ വളര്‍ന്നു.. വലുതായി.. ശ്യാമിന്‍റെ കഥ കേട്ട രാമേന്ദ്രന്‍റെ കണ്ണുകൾ ഒരു ജലാശയമായി മാറി. "ആരെയും കരയിക്കുന്നത് എനിക്കിഷ്ടമല്ല അങ്കിള്‍ . നമ്മുടെ യാതനകള്‍ നാമറിഞ്ഞാല്‍ പോരേ , എന്തിനാ വെറുതെ മറ്റുള്ളവരെ..." രാമേന്ദ്രന്‍ അവന്‍റെ തോളില്‍ കൈ വച്ചു : "യുവര്‍ എ ഗ്രേറ്റ് യങ്ങ് മാന്‍..." ആ അംഗീകാരത്തിന് ഒന്നു പുഞ്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു ശ്യാം. ❇❇❇❇❇❇❇❇❇❇ "അപ്പോള്‍ ആ ഒരു ആക്സിഡന്‍റ് ശ്യാമിനോട് കുറച്ചൂടെ അടുക്കാന്‍ ഒരു കാരണം ആയി അല്ലെടോ..." മതിലില്‍ ചാരി കൈ കെട്ടി നിന്ന് കരണ്‍ ചോദിച്ചു . "യെസ് കരണ്‍.." അശ്വിനി മറുപടി കൊടുത്തു. "ആക്സിഡന്‍റായതിന് ശേഷം പോലീസിന്‍റെ ഭാഗത്തു നിന്നും തുടരന്വേഷണം ഒന്നും ഉണ്ടായില്ലേ..??" "ഉണ്ടായിരുന്നു കരണ്‍ . കുറച്ചു നാള്‍ എന്തൊക്കെയോ അന്വേഷിച്ചെന്നു വരുത്തി ആ കേസ്സ് ക്ലോസ് ചെയ്യുകയായിരുന്നു അവര്‍.." "തന്‍റെ അച്ഛന്‍റെ സ്വാധീനം ഉപയോഗിച്ച് എളുപ്പത്തില്‍ കണ്ടു പിടിക്കാവുന്നതല്ലേയുള്ളൂ ഇതൊക്കെ.." "കരണ്‍ പറഞ്ഞത് വളരെ ശരിയാണ് . ആദ്യമൊക്കെ കേസിന്‍റെ പിന്നാലെ അച്ഛന്‍ അലഞ്ഞു . . പതുക്കെ പതുക്കെ ആ ചാപ്റ്റര്‍ അച്ഛന്‍ മറക്കുകയായിരുന്നു . കൂട്ടത്തില്‍ ഞാനും.." "അതെന്താ ??!! " "ശ്യാമിന്‍റെ പ്രസന്‍സ്. ആ ദിനങ്ങള്‍ എനിക്ക് തന്ന സന്തോഷം ചില്ലറയല്ലായിരുന്നു.." "ഒടുവില്‍ താന്‍ ശ്യാമിന്റെ വലയില്‍ വീണു പോയോ അശ്വിനി?? " "ഏയ് അങ്ങനെ പ്രണയത്തിലൊന്നും ഞാന്‍ വീണില്ല . പക്ഷേ ശ്യാമിന് എന്നോടുള്ള സ്നേഹം നാൾക്ക് നാൾ കൂടി കൂടി വരികയായിരുന്നു. എന്‍റെ കാലൊടിഞ്ഞ് കിടപ്പിലായപ്പോള്‍ ശ്യാം എന്നും വീട്ടില്‍ വരുമായിരുന്നു . എന്നെ നോക്കുമായിരുന്നു . ശ്യാമിന്‍റെ പെരുമാറ്റവും സൗമ്യതയുമൊക്കെ എന്തോ അച്ഛന് വല്ലാതെയങ്ങ് ബോധിച്ചു . ശ്യാമിനൊപ്പം എവിടെ വേണേലും പോകാനുള്ള അനുമതിയും അദ്ദേഹം എനിക്ക് തന്നു.." "ഹ ഹ അതു കൊള്ളാല്ലോ . എന്നിട്ട്...??!!" "എന്നിട്ടെന്താ വീട്ടിലേക്കുള്ള ശ്യാമിന്‍റെ വരവ് എന്നെ കുറച്ച് അടുപ്പത്തിലാക്കുകയായിരുന്നു . ശ്യാം എനിക്ക് നല്ലൊരു സുഹൃത്തായിരുന്നെങ്കില്‍ അവന് ഞാന്‍ പ്രണയിനി ആയിരുന്നു . പല കാര്യങ്ങള്‍ ഞങ്ങള്‍ ചര്‍ച്ച ചെയ്തു . ശ്യാമിന്‍റെ കഥകള്‍ കേട്ടപ്പോള്‍ എനിക്ക് വിഷമം ആയി. പുറമേ കാണുന്നത് പോലെ ആയിരുന്നില്ല ശ്യാം , എപ്പോഴും തമാശകള്‍ പറയുകയും കൂടുതല്‍ ചിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരാളായിരുന്നു അവൻ.. ശ്യാം എന്നോട് അടുക്കുന്നത് ഒരാള്‍ക്ക് അസൂയ ഉളവാക്കി.." "മനസ്സിലായി, നെഗറ്റീവ് സതീഷ് ആയിരുന്നില്ലേ സംശയം വന്ന ആ ആള്‍...??" ഒട്ടും സംശയിക്കാതെ കരണ്‍ പറഞ്ഞു. "എക്സാക്റ്റ്ലി...!!" അശ്വിനി മറുപടി കൊടുത്തു. "പിന്നീടെന്തുണ്ടായി ?? " "അങ്ങനെ ഞാന്‍ നടക്കാന്‍ തുടങ്ങി . കോളേജില്‍ വരാന്‍ തുടങ്ങി . എല്ലാം പഴയപടിയായി.." ❇❇❇❇❇❇❇❇❇❇ രേണുകയോടൊപ്പം കോളേജില്‍ വര്‍ത്തമാനം പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന അശ്വിനിയുടെ അടുത്ത് ബൈക്കുമായി ശ്യാം വന്നു. അവന്‍റെ കണ്ണുകളിലെ ആവശ്യം മനസ്സിലാക്കിയ അശ്വിനി ആ ബൈക്കിന് പിന്നിലിരിക്കുന്നത് കണ്ട് രേണുക എഴുന്നേറ്റ് നിന്നു. നെഗറ്റീവ് സതീഷന് കാത്തു സൂക്ഷിച്ച കസ്തൂരി മാമ്പഴം ആരോ കൊണ്ടു പോയത് പോലെ ആയിരുന്നു. പുഞ്ചിരിയോടെ ശ്യാം വണ്ടി മുന്നോട്ടെടുത്തു. ആ നിമിഷം അവന്‍റെ അടി വയറ്റില്‍ ആലിപ്പഴം പെയ്തിറങ്ങുന്ന പോലെയൊരു സുഖം. പിന്നീടുള്ള അശ്വിനിയുടേയും ശ്യാമിന്‍റേയും സൗഹൃദത്തിന് സാക്ഷിയാവുകയായിരുന്നു ആ ക്യാമ്പസ്. ❇❇❇❇❇❇❇❇❇❇ "അപ്പോൾ ശ്യാമിനെ താന്‍ പ്രണയിച്ചിട്ടില്ല എന്നാണോ പറഞ്ഞു വരുന്നത് ??" കരണ്‍ കസേരയിലിരുന്ന് കാലില്‍ കാല് കയറ്റി വെച്ച് അവളെ നോക്കി ചോദിച്ചു. "ശ്യാമിനോട് എനിക്ക് പ്രണയമാണോ അതോ മറ്റെന്തെങ്കിലുമാണോ എന്നെനിക്കറിയില്ല കരണ്‍ . പക്ഷേ ഒന്നുണ്ട് , അവനോടൊത്തുള്ള ഓരോ നിമിഷവും ഞാന്‍ സന്തോഷവതിയായിരുന്നു.." കരണ്‍ പതിയെ കസേരയില്‍ നിന്നെഴുന്നേറ്റ് ഓരോന്ന് ചിന്തിക്കുവാൻ തുടങ്ങി. അശ്വിനിയില്‍ നിന്നും അറിഞ്ഞ ഇത്രയും കഥ കേട്ടിട്ടും അവൻ തൃപ്തനായിരുന്നില്ല . അടുത്തിരുന്ന പേപ്പറില്‍ അവളില്‍ നിന്നും അറിഞ്ഞ പേരുകള്‍ അവൻ കുത്തിക്കുറിക്കുന്നത് കണ്ട് ഒന്നും പിടി കിട്ടാതെ അശ്വിനി അതിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു. എല്ലാ പേരുകളും കുത്തി കുറിച്ച ശേഷം പേപ്പറില്‍ ഒരു ചോദ്യ ചിഹ്നവും കരണ്‍ എഴുതി. അതിനടിയില്‍ ഇങ്ങനെയൊരു കുറിപ്പും. """ആരാണ് ഈ ഗോസ്റ്റ്...??!! ശ്യാമാണെങ്കില്‍ അയാള്‍ക്കെങ്ങനെ എന്നെ അറിയാം...??!!""" കരണ്‍ ഒരു നിമിഷം കണ്ണുകളടച്ചിരുന്നു. ശേഷം അശ്വിനിയെ അവനൊന്നു നോക്കി . "താന്‍ ഇത്രയും നേരം കഥ പറഞ്ഞതില്‍ രണ്ടു പേരെ വിട്ടു പോയല്ലോ അശ്വിനി.." "WHAT...??!!" ഒന്നും മനസ്സിലാവാതെ അശ്വിനി അയാളെ നോക്കി. "യെസ് അശ്വിനി , ഇതുവരെ താന്‍ പരിചയപ്പെടുത്തിയ കാരക്ടറുകളില്‍ രണ്ടു പേരെ താന്‍ മിസ് ചെയ്തു . അവരെ താന്‍ എനിക്ക് പരിചയപ്പെടുത്തി തന്നില്ല..." എന്താണ് കരണ്‍ ഉദ്ധേശിക്കുന്നതെന്ന് മനസ്സിലാകാതെ അശ്വിനി അവന്റെ മുഖത്തു നോക്കുമ്പോള്‍ എന്തോ ഒരു പ്രത്യേകതരം ചിരി വിടര്‍ത്തുകയായിരുന്നു കരണ്‍.... ((തുടരും)) കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️❤️❤️ #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ