ഇടറുന്ന കാലടികളോടയാണ് ഭാമ ഒരു ഗ്ലാസ്സ് പാലുമായി ആ മുറിവാതിൽക്കൽ എത്തിയത്.അകത്ത് ആൾ ഉണ്ടെന്നറിയാം.അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഒരു വല്ലായ്മ അവളിൽ നിറഞ്ഞു. മുറി പൂട്ടിയിട്ടില്ല ,ചാരിയിട്ടേ ഉള്ളൂ. പതിയെ അവൾ തുറന്നു.അപ്പോയെ കണ്ടു ഒന്നര വയ്യാസുകാരി തനു മോളെ ഉറക്കാനായി പാട് പെടുന്ന ആദിയെ. ഇന്ന് മുഴുവനും ഉള്ള അലച്ചിൽ കാരണം ആയിരിക്കും മോൾ വല്ലാതെ വാശി കാണിക്കുകയാണ്. ഒട്ടൊരു നേരം കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ് വാതിൽക്കൽ നിൽക്കുന്ന ഭാമയെ അവൻ കാണുന്നത്.അവളോട്‌ കടന്നു വരാൻ അവൻ പറഞ്ഞു. "രാവിലെ മുഴുവൻ യാത്രയും അല്ച്ചിലും ആയിരുന്നല്ലോ അതുകൊണ്ടാണെന്നു തോന്നുന്നു മോളു നല്ല വാശിയാ " "ഡോക്ടർക്ക്‌ വിരോധമില്ലേൽ ഞാൻ എടുത്തോട്ടെ" അവൾ ചോദിച്ചു. "അതിനെന്താ" അവൻ മോളെ കൊടുത്തു. അവൾ മോളെ വാങ്ങി.പെണ്ണുകാണാൻ വന്നപ്പോഴും പിന്നെ കല്യാണ ഡ്രെസ്സ് എടുക്കാൻ പോകുമ്പോയൊക്കെ, അങ്ങനെ 3 ,4 തവണ കണ്ട പരിചയമേ മോൾക്ക് ഭാമയെ ഉള്ളൂ. എങ്കിലും അവൾ എടുക്കാൻ വരുമ്പോയൊക്കെ ഇഷ്ടത്തോടെ മോൾ അവളുടെ കയ്യിൽ പോകാറുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഇപ്പോഴും മടിയില്ലാതെ തനു മോള് അവളുടെ കയ്യിലേക്ക് സങ്കോച്ചമില്ലാതെ പോയി.കുറച്ചു കഷ്ടപ്പെട്ടനെങ്കിലും കുറച് നിമിഷങ്ങള്ക്കുള്ളിൽ മോൾ ഉറക്കം പിടിക്കുകയും ചെയ്തു. അതുകണ്ടു ആദിക്ക് അതിശയം തോന്നാതിരുന്നില്ല.പിന്നെയാണ് ഭാമയെ കുറിച്ചു ഓർത്തത്‌. പുള്ളിക്കാരി നേഴ്സ് ആണല്ലോ.അവർ ജനിച്ചു വീഴുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങളെ പരിപാലിക്കുന്ന മാലാഖ മാർ ആണല്ലോ. അവർക്ക് കുഞ്ഞുങ്ങളെ താലോലിക്കാനും പരിചരിക്കാനും സന്ദോഷിപ്പിക്കാനും ഒക്കെ പ്രതേക കഴിവുണ്ടാകും. മോളു നന്നായി ഉറക്കം പിടിച്ചപ്പോൾ അവൾ പതിയെ മോളെ തട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.ശേഷം ബെഡിന്റെ നടുഭാഗത്തു കിടത്തി. "താങ്ക്സ് ഭാമ,താൻ ഇല്ലായിരുന്നേൽ മോളു ഇന്നു ശിവരാത്രി ആക്കിയേനെ" ആദി നന്ദിയോടെ അവളെ നോക്കി. അവൾ അതിനു ഹൃദ്യമായ ഒരു പുഞ്ചിരി നൽകി. എന്തോ ഇപ്പോ വന്നപ്പോൾ ഉണ്ടായിരുന്ന പേടിയും സങ്കോച്ചമൊന്നും ഭാമയ്ക്ക് തോന്നുന്നില്ല. അല്ലെങ്കിലും അങ്ങനെ പേടിക്കാൻ മാത്രമായിട്ട് ഒന്നും തന്നെ ഇല്ലല്ലോ.ഇത് ഇപ്പോൾ പേരിനു ഒരു ആദ്യരാത്രി അല്ലേ. ബന്ധുക്കളുടെ മുന്നിൽ അവരെ ഭോധിപ്പിക്കാൻ മാത്രമായിട്ടാണ് ഇങ്ങനെ ഒരു വിവാഹം തന്നെ. ഒരിക്കലും ഭാര്യയായി തന്നെ കാണാൻ പറ്റില്ലാാന്നു അന്നെ പറഞ്ഞതാണ്.ഇപ്പോഴും ആ മനസിിൽ പാർവതി തന്നെയാണെന്നാ അന്ന് പറയാതെ പറഞ്ഞത്. ഭാമ ആ മുറിയിലൂടെ ഒന്നു കണ്ണ് ഓടിച്ചു.തന്റെ വീട്ടിലെ മുറിയേക്കാളും രണ്ടിരട്ടി വലുപ്പം കാണും.എല്ലാവിധ സ്വകര്യങ്ങളോടും കൂടിയത്. ഭിത്തിയിൽ ഭൂരിഭാഗം സ്ഥലത്തും മോളുടെയും ആദിയുടെയും ചിത്രങ്ങൾ ആണ്.കൂടുതെ പാർവതിയും മോളും ആദിയും ഒരുമിച്ചുള്ള 2 ചിത്രങ്ങളും ഉണ്ട്. പിന്നെ ഉള്ളത് അവരുടെ കല്യാണ ഫോട്ടോ ആണ്.ആദി പാർവതിയെ ചേർത്തു പിടിച്ചു നിൽക്കുന്നത്. എന്തോ ആ ഫോട്ടോ കണ്ടപ്പോൾ ഒരു നിമിഷം അവൾക്ക് പാർവതിയായിരുന്നെങ്കിൽ എന്നു തോന്നിപ്പോയി. ഒന്നര വർഷം കഷ്ടിച്ചേ ഈ മനുഷ്യന്റെ കൂടെ ജീവിച്ചിരുന്നേൽ കൂടി,ആ സമയമുടനീളം ആ സ്‌നേഹം അനുഭവിക്കാൻ പറ്റിയല്ലോ.ആവോളം പരിഗണനയും ആനന്ദവും സംരക്ഷണവും എല്ലാം അനുഭവിച്ചല്ലോ. എന്നാൽ താനോ, ഈ 24 വർഷങ്ങൾക്കിടയിൽ തന്നെ സ്‌നേഹേഹത്തൊടുകൂടി ആരേലും ചേർത്ത്‌ പിടിച്ചിട്ടുണ്ടോ എന്നു പോലും ഓർമയില്ല. സഹതാപവും കരുണയും മാത്രമേ എല്ലരുടെയൂം കണ്ണിൽ കണ്ടിട്ടുള്ളു. പിന്നെ വെറുപ്പും.മറിചു നിസ്വാർത്തമായി സ്‌നഹിക്കാൻ ആരും തന്നെ ഇണ്ടായിരുന്നില്ല. പണ്ടൊക്കെ വിചാരിക്കും എന്നെകിലും ഒരു നാൾ ഒരു രാജകുമാരനെ പോൽ ഒരാൾ വന്നു എന്നെ രക്ഷിച്ചു കൊണ്ടുപോയി,ഭൂമിയോളും സ്നേഹം പരസ്പരം നൽകി ജീവിക്കും എന്നൊക്കെ. പക്ഷെ ഇപ്പോ ആ പ്രതീക്ഷയൊക്കെ പോയി.താലി കേട്ടിയ ആൾക്ക് പോലും ഞാൻ അന്യായാണ്. അയാള്ക്ക് പോലും എന്നെ സ്നേഹിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല.പിന്നെ എന്നെ അരു സ്‌നഹിക്കാനാ. ഈ ഭൂമിയിൽ ഭാമയ്ക്ക് സ്വന്തമായിട്ട് ആരുമില്ല,സ്നേഹിക്കാനോ ചേർത്ത്‌ പിടക്കാനോ ഒന്നിനും. ഒരു പക്ഷെ ആ സത്യത്തിനു കൂടുതൽ വ്യക്തത വന്നത് ഇന്നായിരിക്കും.എന്റെ വിവഹ ദിവസം. അപ്പോഴാണ് ആദി അങ്ങോട്ട് വന്നത്.ഒരു കാൾ വന്നത് കൊണ്ട് ടെറസ്സിൽ നിന്നു സംസാരിക്കുകായിരുന്നു അവൻ. "താൻ കിടന്നില്ലേ" ഓർമകളിൽ മുഴുങ്ങിയിരുന്ന ഭാമ ആദിയുടെ ചോദ്യം കെട്ട് ഞെട്ടി. "ഇല്ല" "എടൊ എനിക്ക് ഇപ്പോ ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്നും ഒരു എമ്മർജൻസി വന്നു.മോൾ ഉണ്ണർന്നാൽ തനിക്ക് ഹാൻഡിൽ ചെയ്യാൻ പറ്റോ " "അതിനെന്താ ഡോക്ടർ പൊക്കോളൂ,മോളെ ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം" "എന്നാൽ ഞാൻ പൊക്കോട്ടെ.ഇങ്ങനെ എമ്മർജൻസി സിറ്റുവേഷൻ വരുമ്പോൾ ഞാൻ മോളെ താഴെ അമ്മേടെ കൂടെ കൊണ്ട് കിടതാറ പതിവ്.തനിക്ക് കുഴപ്പം ഒന്നുമില്ലല്ലോ" "ഒരു കുഴപ്പവുമില്ല,ഡോക്ടർ ധ്യരമായിട്ട് പോയിക്കോളൂ" അവൾ മിതമായ പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞപ്പോൾ അവനും അത് തിരികെ നൽകി. പെട്ടന്ന് തന്നെ ഡ്രസിങ് റൂമിൽ നിന്നും ചേഞ്ച്‌ ചെയ്ത് അവൻ ബാഗ് മായി വന്നു. ഉറങ്ങുന്ന മോളുടെ നെറ്റിയിൽ ഒരു ഉമ്മ കൊടുത്ത്.ശേഷം ഭാമയെ നോക്കി പുറത്തേക്കിറങ്ങി. ആദി യുടെ കാർ ഗേറ്റ് കടന്നു പോകുന്നത് അവൾ ജനലിലൂടെ നോക്കി. ശേഷം ക്ലോക്കിൽ നോക്കിയപ്പോഴാണ് സമയം കണ്ടത്.12 കഴിഞ്ഞു. മോളെ നോക്കിയപ്പോൾ സുഖമായി ഉറങ്ങുന്നത് കണ്ടു.എന്തോ അവളുടെ മുഖം കാണുമ്പോൾ തന്റെ ദുഖമൊക്കെ മായുന്നത് പോലെ. ശേഷം ഭാമ മോൾക്ക് അരികിലേക്ക് വന്നു അവളെ പുണർന്നു കിടന്നു. പിറ്റേന്ന് ഒരു ദുസ്വപനം കണ്ടാണ് ഭാമ ഉണർന്നത്.കുറച്ചു സമയത്തെക്ക് അവൾക്ക് ചുറ്റും ഒന്നും ഓർമയില്ലായിരുന്നു. ആദി പോയതിനു ശേഷം ഉറങ്ങാൻ കിടന്നെങ്കിലും രാവിലെ എപ്പോഴാണ് അവൾ ഒന്നു കണ്ണടച്ചത്.അതുവരെ ഓരോ ആലോചനയിൽ മുഴുകിയിരിക്കകയായിരുന്നു. അടുത്ത് കിടക്കുന്ന മോളെ നോക്കിയപ്പോഴാണ് കാണുന്നത് ഉറങ്ങി കിടക്കുന്ന ആദിയെ. എപ്പോഴാണാവോ വന്നു കിടന്നത്,മോളെ പൊതിഞ്ഞു പിടിച്ചു കിടന്നാണ് ഉറങുന്നതു .എന്തോ ആ കാഴ്ച കാണാൻ നല്ല ക്യൂട്ട് ആയിരുന്നു. അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു ചിരിയും വിരിഞ്ഞു.ശേഷം കിടക്കയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു കുളിക്കാൻ കയറി. കുളി കഴിഞ്ഞു ഒരു സാരി ആണ് ധരിച്ചത്.വല്ലപ്പോഴും പുറത്തു പോകുമ്പോയും മാത്രം ആണ് സാരി ഉടുക്കാറ്.അല്ലേൽ മിക്കപ്പോഴും കുർത്തിയും ചുരിദാറുമൊക്കെയാണ് ധരിക്കാറ്. ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോകുമ്പോൾ പീന്നെ യൂണിഫോം must ആണല്ലോ.അതുകൊണ്ട് തന്നെ സാരി ഉടുത്തു അത്ര വശമില്ല.എങ്കിലും ഒപ്പിച്ചു ഉടുത്തു. അപ്പോഴും രണ്ടാളും നല്ല ഉറക്കത്തിൽ ആണ്.ശേഷം ഭാമ പുറത്തേക്കിറങ്ങി.അടുക്കളിയിൽ നിന്നും അമ്മയുടെ സംസാരം കേൾക്കാം.കൂടെ സഹായത്തിനി നിൽക്കുന്ന ജാനകി ചേച്ചിയും ഉണ്ട്. അവൾ മെല്ലെ അവിടേക്കു ചെന്നു. "ആഹാ മോൾ എഴുന്നേറ്റോ...കുറച്ചു നേരം കൂടി കിടക്കാമായിരുന്നില്ലേ മോളെ...ഇന്നലെ മുഴുവൻ നല്ല അലച്ചിൽ ആയിരുന്നല്ലോ" ഭാമയെ കണ്ട അമ്മ ചിരയോടെ അന്വേഷിച്ചു. "ഇന്നൽപ്പം വൈകി പ്പോയി അമ്മേ... രാത്രി മുറി മാറി കിടന്നോന്നാടാണെന്ന് തോന്നുന്നു ലേറ്റ് ആയിട്ടാ ഉറങ്ങിയത്...സോറി അമ്മേ" "അയ്യോ അതിനു സോറി പറയൊന്നും വേണ്ട മോളെ...ഇനി മുതൽ ഇത് മോളുടെയും വീടാ...അതുകൊണ്ട് തന്നെ മോൾക്ക് ഇവിടെ എല്ലാവിധ സ്വാതന്ത്ര്യവും ഉണ്ട്." ഭാമ മറുപടിയായി ചിരിക്കുക മാത്രം ചെയ്തു. "ആദി രാവിലെ ഒരു 5 മണിയോൾക്കെ ആയപ്പോളാ മോളെ വന്നു കിടന്നത്.ഇനി ഉച്ചയാകുമ്പോ അവനെ നോക്കിയാ മതി." "തനൂ മോൾ എഴുന്നേൽക്കാൻ സമയമായ്യിട്ടുണ്ട്.എഴുന്നേറ്റാൽ പിന്നെ കുറച്ചു സമയത്തേക്ക് നല്ല വാശിയാ" "മോൾക്ക് എന്താ അമ്മേ കഴിക്കാൻ കൊടുക്കാറ്" "ഇവിടെ ഉണ്ടാക്കുന്ന ഭക്ഷണം ഒക്കെ കൊടുക്കാറുണ്ട് മോളെ.പിന്നെ റാഗി കുറുക്കു വൈകുന്നേരം മറ്റും കൊടുക്കും.പാലും പഴവും കൊടുക്കാറുണ്ട്.ഉച്ചക്ക് ചോറും കിഴങ്ങും നെയ്യും ചേർത്താണ് കൊടുക്കാറ്.ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ ആൾ നല്ല വാശിയ.ഇവിടുള്ളപ്പോൾ ആദി തന്നെയാ മോളുടെ കാര്യമൊക്കെ നോക്കുന്നെ.അവനെ ചില സമയം വശം കെടുത്തറുണ്ട് പെണ്ണ്" ആദി യുടെ അമ്മയിൽ മോളോടുള്ള വത്സല്യം നിറഞ്ഞു.എന്തോ ഭാമയുടെ മനസ്സും വല്ലാതങ്ങ് നിറഞ്ഞു പോയി. അമ്മമാരുടെ മക്കളോടുള്ള വത്സല്യവും സ്നേഹവും ആണ് ഈ ലോകത്ത്‌ ഏറ്റുവും മൂല്യമുള്ളത് എന്നാണ് അവൾക്കു തോന്നിയത്. ഒരു പക്ഷെ തനിക്ക് അനുഭാവിക്കാൻ കഴിയാത്തത് കൊണ്ടായിരിക്കും അതിനു അത്രയും മൂല്യം അവൾ കല്പ്പിക്കുന്നെ. അമ്മ ജോലിയൊന്നും ചെയ്യണ്ടാ എന്നു പറഞ്ഞെങ്കിലും അവൾ ചെറിയ ജോലികൾ ചെയ്ത് അമ്മയോടും ജാനകി ചേച്ചിയോടും വിശേഷം പറഞ്ഞു. ശേഷം മോളെ നോക്കാനായി അവൾ മുകളിലേക്ക് ചെന്ന്.അവിടെ തനു മോൾ എഴുന്നേൽക്കാനെന്ന പോലെ ചിണുങ്ങി കിടക്കുന്നുണ്ട്.ആദി യുടെ ഉറക്കം കേടേണ്ട എന്നു കരുതി ഭാമ അവളെ എടുത്തു. അപ്പോയെക്കും ആൾ കണ്ണൊക്കെ പതിയെ തുറക്കുന്നുണ്ട്.ആകാശ നീല നിറമാണ് ആ മിഴികൾക്ക്,അവളുടെ അച്ഛന്റെ പോലെ. കാണാനും ആദിയെ പോലെ തന്നെയാണ്.നന്നേ വെളുത്ത പ്രകൃതം,അതുപോലെ അതികം കറുപ്പല്ലാത്ത brown നിറം ഇടകലർന്ന കട്ടിയുള്ള മുടി ,പിന്നെ ചിരിക്കുമ്പോയുള്ള ആ നുണക്കുഴിയും.അങ്ങനെ എല്ലാം കൊണ്ടും അച്ഛന്റെ തനി പകർപ്പ്. തനു മോൾ കണ്ണു വിടർത്തി ഭാമയെ നോക്കി.പെട്ടെന്നു തന്നെ ആ നീല മിഴകൾ നിറഞ്ഞു വന്നു,ചുണ്ടുന്തി പരിപവം പറയാൻ എന്ന പോലെ ഭാമയെ നോക്കി. ആദ്യം ഭാമ ഒന്നു പകച്ചു പോയി. "ച്ചാ....അച്ചാ...ച്ചാ" മോൾ അവളുടർ അച്ചനെ കാണാത്തിലുള്ള വിഷമം പ്രകടിപ്പിക്കുകയാണെന്ന് മനസ്സിലായ ഭാമ വേഗം തന്നെ ആദിയെ കാണിച്ചു കൊടുത്തു. "ദാ..അതല്ലേ തനു മോളുടെ അച്ചാ...അച്ച ഉറങ്ങുകയാ..." ആദിയെ കണ്ടതും മോളുടെ മുഖം വിടർന്നു.പുൻചിരിയോടെ അവൾ ഭാമയെ നോക്കി. "അച്ച ഉറങ്ങിക്കോട്ടെട്ടൊ...നമക്ക് മുഖം ഒക്കെ കഴുകി ഫ്രഷ്‌ ആയിട്ട് താഴെ പോകാം.താഴെ അച്ഛമ്മ യൊക്കെ ഉണ്ട്.പോകാം.." ഭാമ കൊഞ്ചിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചപ്പോൾ മോൾ ആവേശത്തോടെ തലയാട്ടി. മോളെ മുഖമോക്കെ കഴുകിപ്പിച്ചു അവൾ താഴേക്കു കൊണ്ട് പോയി. അവിടെ അപ്പോയെക്കും ആദിയുടെ അമ്മ മോൾക്ക്‌ വേണ്ട കുറുക്ക് തയ്യാറാക്കിയിരുന്നു.ഞാൻ കൊടുത്തോളമെന്ന് പറഞ്ഞു ഭാമ തന്നെയാണ് മോൾക്ക് കൊടുത്തുത്. ആദ്യം കുറച്ചു വാശി കാണിച്ചെങ്കിലും മോൾക്ക് കഥയൊക്കെ പറഞ്ഞു അവളെ കൊഞ്ചിച്ചു കൊടുത്തപ്പോൾ മോൾ മുഴുവനും കുടിച്ചു. അതുകണ്ട ദേവിയമ്മയുടെ മനസ്സ് നിറഞ്ഞു.ഒറ്റ ദിവസം കൊണ്ട് മോൾക്ക് ഭാമ പ്രിയപ്പെട്ടതായിരിക്കുന്നു. പതിയെ പതിയെ എല്ലാം കൊണ്ടും അവളുടെ അമ്മ തന്നെ ആകുമെന്ന കര്യയത്തിൽ ഇപ്പോ ദേവിയമ്മയ്ക്ക് ഒരു സംശയവും ഇല്ല. ആദി ഒരു വിവാഹത്തിനു തയ്യാറായത് തന്നെ തനൂ മോൾക്ക് വേണ്ടിയാണ്.അവൾക്ക് ഒരു അമ്മയുടെ സ്നേഹം വേണമെന്ന് താൻ കൂടി പറഞ്ഞ് അവനെ ആഗീകരിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു. എന്നാൽ ഇപ്പോ ആ തീരുമാനം ഒരു ദിവസം കൊണ്ട് തന്നെ വളരെ ശെരിയായതു ആയിരുന്നു എന്നു അവർക്ക് മനസ്സിലായി. സത്യം പറഞ്ഞാൽ അവനെ വിവാഹത്തിനു നിർബദിച്ചത് മോൾക്ക് വേണ്ടി മാത്രം ആയിരുന്നില്ല.എന്റെ ആദിക്ക് കൂടി വേണ്ടിയാണ്. അവനെ ഇങ്ങനെ ഒറ്റക്ക് കണ്ണാൻ കഴിയാത്തത് കൊണ്ടാണ്. ഭാമയുടെ കാര്യത്തിൽ തന്റെ തീരുമാനം ശെരിയാണെന്ന് അവർക്ക് ഇപ്പോ തന്നെ ബോധ്യപ്പെട്ടു. തന്റെ മകൻറെ ജീവിതത്തിലേക്ക് കയറി വന്ന സാക്ഷാൽ ദേവി തന്നെയാണ് ഭാമ.എന്റെ മകൻറെ ഭാഗ്യം. ആ അമ്മമനം അത്രമേൽ അവന്റെ സന്ദോഷത്തിനുവേണ്ടി ദൈവത്തോടു പ്രാർത്ഥിച്ഛു. 11 മണി ഒക്കെ ആയപ്പോൾ ആണ് പിന്നെ മോളെയും കൊണ്ട് ഭാമ മുകളിലെ മുറിയില്ലേക്ക് ചെല്ലുന്നത്. അപ്പോഴാണ് ആദി ഉറങ്ങി എഴുന്നേറ്റ് കുളിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞു ബാത്രൂമിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് വരുന്നത്. ഒരു കറുപ്പ് കോട്ടൺ ടീഷർട്ടും മുണ്ടും ആണ് ആളുടെ വേഷം .മുടി മര്യാദിക്ക് തോർത്താത് കൊണ്ടാണെന്നു തോന്നുന്നു തലയിൽ നിന്നും വെള്ളത്തുള്ളികൾ വീഴുന്നുണ്ട്. ഭാമയെ കണ്ട് അവൻ മിതമായി ഒന്നു ചിരിച്ചു , തിരികെ അവളും.മോൾ അപ്പോഴേക്കും ആവേശത്തോടെ അവന്റെ മേലേക്ക് വീണു. ആദി അവളെ വാരിപ്പിടിച്ചു കവിളിൽ ഒരു ഉമ്മ കൊടുത്തു. തിരികെ മോളും അവളുടെ രീതിയിൽ സ്നേഹം പ്രകടിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്.അതു കണ്ട് ഭാമ ചിരിയോടെ നിന്നു. "ഞാൻ എഴുന്നേൽക്കാൻ അൽപ്പം വൈകിപ്പോയെടോ ,താൻ ഭക്ഷണം ഒക്കെ കഴിച്ചില്ലേ ,മോൾക് രാവിലെ കുറുക്കു ആണ് പതിവ് " "ആ എല്ലാവരും ബ്രേക്ഫാസ്റ് കഴിച്ചു , ഡോക്ടർ ഈ സമയത്തെ എഴുന്നേൽക്കു എന്നു അമ്മ പറഞ്ഞു , പിന്നെ മോളുടെ ഭക്ഷണ രീതിയൊക്കെ അമ്മ പറഞ്ഞു.അതുകൊണ്ട് തന്നെ കുറുക്ക് തന്നെയാ കൊടുത്തെ." "തനിക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടായൊ ? മോൾക്ക് ഇടക്ക് നല്ല വാശിയ , എത്ര പറഞ്ഞാലും അനുസരിക്കില്ല ,ഭക്ഷണം കഴിപ്പിക്കാൻ താൻ ബുദ്ധിമുട്ടിയോ " "അയ്യോ അതൊന്നും ഇല്ല , അവൾ പെട്ടന്ന് തന്നെ കഴിച്ചു." "സത്യം പറഞ്ഞാൽ തന്റെ കാര്യത്തിൽ എനിക്ക് അത്ഭുദം തോന്നുവാ ,മോൾക്ക് ആദ്യായിട്ടാ ഒരാളുമായി ഇത്രം പെട്ടെന്നു അടുപ്പം തോന്നുന്നേ.ചില സമയം അമ്മയെ പോലും അടുപ്പിക്കില്ല കാന്താരി" ആദി വത്സല്യത്തോടെ പറഞ്ഞപ്പോൾ അതിനു മറുപടി ഭാമ ചിരിയിലൊതുക്കി. "ഞാൻ മോളെ കുളിപ്പിക്കാൻ കൊണ്ട് വന്നതാ,ഡോക്ടർക്ക് ഭക്ഷണം എടുത്തു വെയ്ക്കട്ടെ " "എയ്യ് വേണ്ടടോ , താഴെ അമ്മ ഒക്കെ എടുത്തു വെച്ചിട്ടുണ്ടാകും ,സാദാരണ ഞാൻ തനിയെ തന്നെ എടുത്തു കഴിക്കാറ്.അതൊന്നും ഒരു കുഴപ്പുള്ള കാര്യയെ അല്ല.പിന്നെ എല്ലാം കൂടി താൻ ചെയ്യണമെന്നില്ല , തനിക്ക് ഭുധിമുട്ടാകും.അമ്മയും ജാനകിചേച്ചിയും എപ്പോയും ഉണ്ടാകും " "തല്ക്കാലം ഇവിടെ എനിക്ക് പ്രേതെകിച്ചു പണിയൊന്നുമില്ലല്ലോ.എനിക്ക് ഇതൊക്കെ ചെയ്യാൻ ഇഷ്ടാണ്." "എന്നാ പിന്നെ തന്റെ ഇഷ്ടം പോലെ , പിന്നെ അധികം എണ്ണ തലയിൽ ഇടേണ്ട, മോൾക്ക് പെട്ടെന്നു തണുപ്പ് പിടിച്ചു നീർ ഇറങ്ങും " ആദി കരുതലോടെ പറഞ്ഞു. "ഉവ്വ്‌" ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു ഭാമ മോളുമായി കുളുമുറിയിലേക്ക് നടന്നു.ആ കാഴ്ച കണ്ണിൽ നിറച്ചു അവൻ താഴേക്കു നടന്നു. 🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸 ഉച്ചയ്ക്ക് ശേഷം ആദി ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോയി.ഉച്ചക്കും മോൾക്ക് ആഹാരം കൊടുത്തുത് ഭാമ തന്നെയാണ്. വീടിനു പുറത്തു വലിയ ഗാർഡൻ ഉണ്ട്.കൂടാതെ ചെറിയ ഒരു പൂളും. അതിലെ ഒക്കെ നടന്നു കാഴ്ചകോളെക്കെ കണ്ട് കഥ ഒക്കെ പറഞ്ഞാണ് ഭാമ മോൾക്ക് ആഹാരം കൊടുത്തുത്. മോൾക്ക്‌ ആണേൽ ആ കഴിപ്പ് നന്നേ ബോധിച്ചു. മോൾക്ക് ഉച്ചയ്ക്ക് ഒരു ഉറക്കം പതിവാണെന്നു അമ്മ പറഞ്ഞു.അതുകൊണ്ട് തന്നെ അവൾ മോളെയും കൊണ്ട് മുകളിൽ മുറിയിൽ എത്തി. ആ നീല മിഴികളിൽ ഉറക്കം വരുന്നത് ഒരു കൗതുകത്തോടെയാണ് ഭാമ നോക്കിയത്.അവൾ അപ്പോൾ തന്നെ മോളെ തട്ടിയുറക്കി. പിന്നിട് മോളു ഉണർന്നത് 5 മണി ഒക്കെ ആയപ്പോഴാണ്.അവളുടെ കൂടെ കിടന്നു ഭാമയും ഉറക്കം പിടിച്ചിരുന്നു. അവൾ മോളെയും എടുത്തു താഴേക്കു വന്നപ്പോൾ ജാനകി ചേച്ചി പോകാനായി ഒരുങ്ങി നിൽക്കുന്നുണ്ട്. രാവിലെ 6 മുതൽ വൈകുന്നേരം 6 വരെ ആണ് പുള്ളിക്കാരിയുടെ ജോലി സമയം.തൂപ്പും തുടപ്പും കഴിഞ്ഞു വൈകീട്ടേക്കുള്ള ആഹാരവും തയ്യാറാക്കിയാണ് അവർ പോകാറ്. പിന്നെ അവിടെ അച്ഛമ്മയും ഭാമ യും മോളും മാത്രമായി.വൈകീട്ട് മോൾക്ക് ഫ്രൂട്സ് എന്തേലും കൊടുക്കുന്ന പതിവ് ഉണ്ട്. അതുകൊണ്ടു തന്നെ അതു കൊടുത്തു അമ്മയും ഭാമയും ചായ കുടിച്ചു ഓരോ വിശേഷം പറഞ്ഞു പുറത്ത് ഗാർഡൻ ഏരിയയിൽ വന്നിരുന്നു. മോളു അവർക്കടുത്തു തന്നെ പന്തുമായി വൻ കളിയിൽ ആണ്. അങ്ങനെ ഇരിക്കുമ്പോയാണ് അമ്മ ആദിയെക്കുറിച്ചും പാർവതിയെക്കുറിച്ചുമെല്ലാം പറഞ്ഞത്. മോൾക്ക് 8 മാസം പ്രായ്മുണ്ടാകുമ്പോയായിരുന്നു പാർവതി മരിച്ചത്.ആക്‌സിഡന്റ് ആയിരുന്നു.ആദിക്കും അന്ന് നല്ല രീതിയിൽ പരിക്ക് പറ്റിയ്യിരുന്നു.ഭാഗ്യത്തിനാണ് രക്ഷപ്പെട്ടത്. അവരുടെ പ്രണയ വിവാഹം ആയിരുന്നു.ആദിയുടെ അമ്മാവന്റെ മകളാണ് പാർവതി. ആദിക്ക് ഒരു സഹോദരൻ കൂടിയുണ്ട് ,ആകാശ്.ആളുടെ വിവാഹ നിശ്ചയം പണ്ടേ കഴിഞ്ഞതാണ് പാർവതിയുടെ അനിയത്തി സ്വാതിയുമായിട്ട്. കല്യാണം അടുത്ത് തന്നെ ഉണ്ടാകുമെന്നാ അമ്മ പറഞ്ഞത് ,ആദിയുടെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞു മതി എന്നു പറഞ്ഞു നിർബന്ധം പിടിച്ചത് അമ്മ തന്നെ ആയിരുന്നു എന്നും പറഞ്ഞു. രണ്ടു മക്കളെയും ഒരു പോലെ സ്‌നേഹേഹിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും ആദിയോട് അമ്മയ്ക്ക് ഒരു പ്രേതേക സ്‌നേഹം ഉണ്ടെന്നു അവരുടെ വാക്കുകളിൽ നിന്നു തന്നെ ഭാമയക്ക് വ്യക്തമായിരുന്നു. ആകാശിനു ലീവ് കീട്ടാത്തതു കൊണ്ട് വന്നില്ല എന്ന അമ്മ പറഞ്ഞേ.എങ്കിലും ഇന്നലെ കല്യാണത്തിനു അമ്മാവനെയും കുടുംബത്ത്തെയും ഒന്നും കണ്ടതായി ഓർക്കുന്നില്ല. അങ്ങനെ ഓരോ കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു സമയം നീണ്ടു പോയി.രാത്രി ഒരു 9 മണിയോടെ ആദി തിരികെ വന്നു. പിന്നെ അച്ഛനും മോളും കൂടി ചിരിയും മേളവും ആയിരുന്നു.പുതിയ അമ്മയെ കിട്ടിയതിന്റെ ഒരു പ്രേതേക സന്ദോഷം മോൾക് ഇന്നുണ്ട്. മോൾ ഇടക്ക് ഭാമയുടെ മടിയിൽ പോയി ഇരിക്കുകയും അവളോട്‌ തന്റേതായ ഭാഷയിൽ എന്തൊക്കെയോ സംസാരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയുമൊക്കെ ചെയ്യുന്നുണ്ട്. ഇതൊക്കെ കണ്ട് ആദിയിൽ ഒരു ചിരി വിരിഞ്ഞു.എന്നാൽ അവരെ മൂന്ന് ആളെയും നോക്കി കാണുന്ന ദേവിയമ്മയുടെ മനം ഒന്നാകെ ആനന്ദത്തോടെ നിറഞ്ഞു. 📖 കഥയുടെ ബാക്കി ഭാഗങ്ങൾ ഇവിടെ വായിക്കാം: 👉 https://app.aksharathalukal.in/series/49908/view വായിച്ചിട്ട് അഭിപ്രായം പറയണേ 🥰 #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ