അയലത്തെ അമ്പിളി 🌜 16 രുദ്രൻ പപ്പുവേട്ടനെ കോ ഡ്രൈവർ സീറ്റിന്റെ ഡോർ തുറന്ന് അകത്തേക്കിരുത്തി. അയാൾ അപ്പോഴും വിതുമ്പുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ശ്രീധരനും കലയും പിറകിലേക്ക് കയറികഴിഞ്ഞതും രുദ്രൻ കാറിന്റെ മുൻഭാഗത്തു കൂടി മറുവശത്തെത്തി. ഡ്രൈവർ സീറ്റിന്റെ ഡോർ തുറക്കാൻ ഒരുങ്ങുമ്പോഴാണ് സ്റ്റേഷന്റെ പടികൾ ഇറങ്ങി വരുന്ന ശ്യാമിനെ കാണുന്നത്. രുദ്രൻ ശ്യാമിനടുത്തേക്ക് നടന്നു. പ്രതാപന്റെ കാര്യം ആദ്യം തന്നോട് പറഞ്ഞത് അവനാണ്. അന്ന് താനത് വിശ്വസിച്ചില്ല... അവനായി കാത്ത് നിന്ന ഓട്ടോയിൽ കയറാനാഞ്ഞ ശ്യാം രുദ്രൻ വരുന്നത് കണ്ട് അവിടെ തന്നെ നിന്നു. " പപ്പുവേട്ടൻ ബസ് കാത്ത് നിന്നപ്പോഴാ എന്നെ കണ്ടത്. പുള്ളിക്കാരൻ ഇങ്ങോട്ടേക്ക് ആക്കുമോന്ന് ചോദിച്ചത് കൊണ്ടാണ് ഞാൻ കൂടെ വന്നത്. " ശ്യാം രുദ്രനെ കണ്ട പാടേ വിശദീകരണം നൽകി. " ഏയ്‌... ഞാൻ... നീയന്ന് പറഞ്ഞപ്പോ.. ഞാൻ കരുതി... " രുദ്രൻ എന്ത്‌ പറയണം എന്നറിയാതെ ഒരു നിമിഷം നിന്നു. " ഏയ്‌... അതൊന്നും സാരമില്ലടാ... നിന്റെ സ്ഥാനത്തു ഞാൻ ആയിരുന്നെങ്കിലും അങ്ങനെ തന്നെ കരുതുള്ളൂ... അമ്മാതിരി പണികൾ അല്ലെ ഞാൻ നിനക്ക് തന്നിട്ടുള്ളത്.... " ശ്യാം ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ വിഷാദം കളർന്നിട്ടുണ്ടെന്ന് തോന്നി രുദ്രന്.... " നിന്റെ കട അവിടുന്ന് മാറ്റാൻ വേണ്ടി ഞാൻ പഠിച്ച പണി പതിനെട്ടും പയറ്റി നോക്കിയിട്ടുണ്ട്. തെറ്റാണെന്ന് അറിഞ്ഞോണ്ട് തന്നെ ചെയ്തതാണ് അതെല്ലാം. സത്യം പറഞ്ഞാൽ ഓരോ തവണ നീയെന്റെ പ്ലാൻ പൊളിക്കുമ്പോഴും എനിക്ക് വാശി കേറിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അതാണങ്ങനെ നീണ്ടു പോയത്.... പക്ഷെ.... ഈ ഒന്നരക്കയ്യും വച്ച് ബേക്കറി നടത്തണതല്ലാതെ വേറെ പണി ഒന്നും ചെയ്യാൻ എനിക്ക് അറിഞ്ഞു കൂടായിരുന്നെടാ..... " ശ്യാം ഒരു നെടുവീർപ്പുതിർത്തു... ശ്യാം ഇങ്ങനെ ഒക്കെ സംസാരിക്കുന്നത് കെട്ട് രുദ്രന് അത്ഭുതമാണ് തോന്നിയത്. പല തവണ തമ്മിൽ കൊമ്പ് കോർത്തിട്ടുണ്ട്. അന്നൊക്കെ നല്ലത് പൊട്ടിക്കാനേ തോന്നിയിട്ടുള്ളൂ... അങ്ങനെ ചെയ്യാതിരുന്നത് അവനിപ്പോ പറഞ്ഞ വൈകല്യം ഓർത്ത് തന്നെയാണ്. ആദ്യമായാണ് അവൻ ഇങ്ങനെ ഒക്കെ സംസാരിക്കുന്നത് എന്ന് രുദ്രൻ ഓർത്തു. " എനിക്ക് നിന്നോടൊന്ന് സംസാരിക്കാനുണ്ട്. ഇപ്പോ വേണ്ട... " ശ്യാം, കാറിൽ ഇരുന്ന് കണ്ണുകൾ അമർത്തി തുടയ്ക്കുന്ന പപ്പുവേട്ടനെ ഒന്നെത്തിച്ചു നോക്കി. " നീ.... നീ ഫ്രീ ആകുമ്പോ എന്നെ ഒന്ന് വിളിക്കണേടാ... പഴയ ദേഷ്യം വച്ച് വിളിക്കാതിരിക്കരുത്. ഇല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ വിളിക്കാം നിന്നെ..... " അത്രയും പറഞ്ഞു ശ്യാം തിരിഞ്ഞു ഓട്ടോയിലേക്ക് കയറി. ഓട്ടോ അകന്ന് പോകുമ്പോൾ രുദ്രൻ ഓർത്തത് ഇത് വരെ ശത്രുത കാണിച്ചിരുന്നവന് പെട്ടന്ന് ഒരു മനം മാറ്റം ഉണ്ടാകാനുള്ള കാരണം എന്താണ് എന്നായിരുന്നു. അവനെ അവിശ്വസിച്ചതിന് ഒരു സോറി പറയാൻ വന്നതായിരുന്നു. എന്നിട്ട് അവൻ എന്തൊക്കെയാണ് പറഞ്ഞിട്ട് പോയത്? ആരെയും കണ്ണടച്ച് വിശ്വസിക്കാനാവില്ല. സ്വാർത്ഥത മാത്രം നിറഞ്ഞ മനുഷ്യരുടെ ലോകമാണിത്.... ഹും.... വരുന്നിടത്തു വച്ച് കാണാം.... രുദ്രൻ തിരികെ നടന്ന് വന്ന് കാറിലേക്ക് കയറി. 🌜 ആദ്യം ശ്രീധരനെയും കലയെയും വീട്ടിലാക്കിയ ശേഷമാണ് രുദ്രൻ പപ്പുവേട്ടനെയും കൂട്ടി ജയയുടെ വീട്ടിൽ എത്തിയത്. ജയയാണ് വന്നു വാതിൽ തുറന്ന് കൊടുത്തത്. രുദ്രൻ താങ്ങി പിടിച്ച് പപ്പുവേട്ടനെ കാറിൽ നിന്നും പുറത്തിറക്കുന്നത് കണ്ട് അവളാകെ ഭയന്നു പോയി. " അയ്യോ അച്ഛാ എന്ത് പറ്റി? " ജയ വെപ്രാളത്തോടെ വിളിച്ചു. " ഒന്നുമില്ല.. ഒന്നുമില്ല... ബി പി ഇച്ചിരി കുറഞ്ഞതാ..... നീയങ്ങോട്ട് മാറിയെ... ഞാൻ അകത്തോട്ടു കിടത്താം.... " രുദ്രൻ തന്നെ പപ്പൂവേട്ടനെ പിടിച്ചു കൊണ്ട് ചെന്ന് കട്ടിലിലേക്ക് കിടത്തി. " നിനക്കിപ്പോ എങ്ങനെ ഉണ്ട്? " രുദ്രൻ തിരിഞ്ഞു ജയയെ നോക്കി. " കുറച്ചു കിടന്നപ്പോ ക്ഷീണം കുറഞ്ഞു. ഇന്ന് വൈകിട്ട് ആശുപത്രിയിൽ പോണം. പ്രഭേട്ടൻ ഇത് വരെ വന്നില്ല. എന്റെ കാര്യം ഒന്നും ഒരിക്കലും മറക്കില്ല ആള്. " പ്രഭനേ കുറിച്ച് പറയവേ ജയയുടെ ചുണ്ടിൽ പൂത്ത ചിരി കണ്ട് രുദ്രന്റെ നെഞ്ചു നീറി.... ഇക്കാര്യത്തിൽ തന്നെപ്പോലെ അല്ല ജയ. കാവ്യയും താനും തമ്മിൽ മാനസികമായി അകന്നിട്ട് കുറച്ചായി.... പലപ്പോഴും അവളെ ഡിവോഴ്സ് ചെയ്യാനും ജീവിതത്തിൽ നിന്നും ഇറക്കി വിടാനും ആലോചിച്ചിട്ടുള്ളതാണ്. അപ്പുവിന് വേണ്ടി സഹിക്കുകയായിരുന്നു ഇത് വരെ. അപ്പു മോൾക്ക് വേണ്ടി പോലും അവളെ സഹിക്കാൻ പറ്റില്ല എന്നൊരു അവസ്ഥയിൽ എത്തി നിന്നപ്പോഴാണ് അവൾ സ്വയം ഇറങ്ങി പോയത്. അവൾ അങ്ങനെ ചെയ്തിരുന്നില്ല എങ്കിലും താൻ അവളെ ഡിവോഴ്സ് ചെയ്തേനെ... എത്രയോ വട്ടം അവളോട് ഡിവോഴ്സ്നെക്കുറിച്ച് സംസാരിച്ചിട്ടുള്ളതാണ്. അന്നൊന്നും അവളതിന് തയാറായില്ല... പക്ഷെ ജയയുടെ കാര്യം അങ്ങനെ അല്ല.... പ്രഭൻ എന്നാൽ അവൾക്ക് ജീവനാണ്. അവൾക്ക് പ്രാണവായു പോലെയാണ് അയാൾ... അത്രയും സ്നേഹസമ്പന്നനായാണ് അയാൾ ഇവർക്ക് മുന്നിൽ അഭിനയിച്ചു തകർത്തിരിക്കുന്നത്. അയാൾക്കും പിള്ളേർക്കും വേണ്ടിയാണ് അവൾ ജീവിക്കുന്നത് പോലും.... അങ്ങനെ ഉള്ളപ്പോ അയാൾ ഇങ്ങനെ ഒക്കെ ചെയ്തു എന്ന് പറഞ്ഞാൽ അവൾക്ക് എങ്ങനെ സഹിക്കാനാകും? അവൾ ഇപ്പോഴേ ആകെ ക്ഷീണിച്ചിരിപ്പാണ്... ഇനി ഇത് കൂടി അറിഞ്ഞാൽ....? ഈ പ്രശ്നം എങ്ങനെ കൈകാര്യം ചെയ്യണം എന്ന് രുദ്രന് ഒരെത്തും പിടിയും കിട്ടിയില്ല.... അവനൊന്നു തല കുടഞ്ഞു. " പ്രഭേട്ടൻ എന്തായാലും ഇന്ന് വൈകിട്ട് വരും. രണ്ട് ദിവസത്തിൽ കൂടുതൽ ഒന്നും എന്നെ കാണാതിരിക്കാൻ പുള്ളിക്കാരന് പറ്റില്ല... " ജയക്ക് പ്രഭനിൽ ഉള്ള വിശ്വാസം....! എങ്ങനെ ഒക്കെയോ ഉള്ളിലെ സങ്കടം അടക്കി പിടിച്ചിരുന്ന പപ്പുവേട്ടന്റെ കണ്ണ് പിന്നെയും നിറഞ്ഞു വന്നു. ജയയത് കാണാതിരിക്കാൻ അയാൾ മുഖം തിരിച്ചു കളഞ്ഞു. " ഇന്ന് വൈകിട്ട് ആശുപത്രിയിൽ പോണം.. പ്രഭേട്ടൻ വന്നില്ലേൽ അച്ഛന്റെ കൂടെ പോകാന്നാ കരുതിയെ.... ഇതിപ്പോ അച്ഛന് വയ്യാതെ... " കട്ടിലിൽ കുഴഞ്ഞു കിടക്കുന്ന പപ്പുവേട്ടനെ ജയയൊന്ന് നോക്കി. " അത് സാരമില്ല. പപ്പുവേട്ടന് വയ്യെങ്കിൽ വൈകിട്ട് ഞാൻ വരാം കൂട്ടിന്. നീ സമയം ആവുമ്പോ റെഡിയായി നിന്നാൽ മതി. ഇതിന്റെ ചികിത്സ ഒന്നും വച്ച് താമസിപ്പിക്കാൻ പറ്റില്ല. " രുദ്രൻ പറഞ്ഞതും ജയ സമ്മതിച്ചു തലയാട്ടി. " നീയെനിക്ക് കുറച്ചു വെള്ളം എടുത്തു താ... നല്ല ദാഹം... " ജയയെ പറഞ്ഞു വിടാനായിത്തന്നെ രുദ്രൻ പറഞ്ഞു. അവന് പപ്പൂവേട്ടനോട് മാത്രമായി സംസാരിക്കണമായിരുന്നു. ജയ പോയിക്കഴിഞ്ഞതും അവൻ പപ്പുവേട്ടന് നേരെ തിരിഞ്ഞു. " പപ്പുവേട്ടാ... ജയയോട് എന്തായാലും ഇപ്പൊ ഒന്നും പറയണ്ട.... ഇതൊക്കെ അറിഞ്ഞപ്പോ നിങ്ങളുടെ അവസ്ഥ ഇതാണെകിൽ അവളുടെ അവസ്ഥ പറയണോ? എന്തായാലും ഇന്ന് വൈകിട്ട് ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോയി ഡോക്ടർ എന്താണ് പറയുന്നത് എന്നറിയട്ടെ. അതറിഞ്ഞിട്ട് സാവകാശത്തിൽ അവളെ എല്ലാം പറഞ്ഞു മനസിലാക്കാം. " രുദ്രൻ പറഞ്ഞതാണ് നല്ലതെന്ന് പപ്പുവേട്ടനും തോന്നി. ഇതറിഞ്ഞാൽ ജയ ആശുപത്രിയിലേക്കൊന്നും വരാൻ കൂട്ടാക്കില്ല. കൃത്യമായ ചികിത്സ വേണ്ട അസുഖമാണ്. ഒരു അപ്പോയ്ന്റ്മെന്റ് പോലും ഒഴിവാക്കാൻ പറ്റില്ല. വൈകിട്ട് താനോ അഭിയോ ജയയെ ആശുപത്രിയിലേക്ക് കൂട്ടാൻ വരുമെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടാണ് രുദ്രൻ അവിടെ നിന്നുമിറങ്ങിയത്. പപ്പൂവേട്ടന്റെ വീട്ടിൽ നിന്നും രുദ്രൻ നേരെ പോയത് സ്റ്റേഷനിലേക്കാണ്. അവൻ എത്തുമ്പോഴേക്കും ഷാനു വിളിച്ചു വരുത്തിയ കുറേ മഞ്ഞപ്പത്രക്കാരൊക്കെ കാവ്യയെയും പ്രതാപനെയും ഉൾപ്പെടുത്തി അവർക്കാവശ്യമായ ഫോട്ടോസും വീഡിയോയും വാർത്തയും ഒക്കെയായി തിരികെ പോയിരുന്നു. വാർത്തയിൽ ഒരിടത്തും രുദ്രന്റെ പേര് വരരുത് എന്ന് ഷാനു അവരെ ചട്ടം കെട്ടിയിരുന്നു. പക്ഷെ ഷാനു ചെയ്ത അക്കാര്യം രുദ്രന് അംഗീകരിക്കാൻ ആകുമായിരുന്നില്ല. എത്രയൊക്കെ ആയാലും അവളൊരു സ്ത്രീ അല്ലെ? ഒരിക്കൽ താൻ അവളെ ഒരുപാട് സ്നേഹിച്ചിരുന്നതല്ലേ? അതിനേക്കാളൊക്കെ ഇതൊക്കെ അപ്പുവിന്റെ ജീവിതത്തെ എങ്ങനെ ബാധിക്കും എന്നൊരു ഭയവും അവനുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ തന്റെ സുഹൃത്തിന്റെ ജീവിതം തകർത്തവരെ എത്രത്തോളം നാണം കെടുത്താമോ അത്രത്തോളം നാണം കെടുത്തണം എന്നൊരു ചിന്തയായിരുന്നു ഷാനു പോലീസിന്. അവൻ രുദ്രന്റെ ആശങ്ക നിസാരവൽക്കരിച്ചു കളഞ്ഞു. രുദ്രൻ വേണ്ട എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടും ഷാനു കാശ് കാവ്യക്ക് കൊടുത്തു വിടാൻ സമ്മതിച്ചില്ല. " നീ അധ്വാനിച്ചു ഉണ്ടാക്കിയതാ... അത് തിന്ന് അവളിനിയും കൊഴുത്ത് ഉരുളണ്ട.. " എന്ന് പറഞ്ഞു ഷാനു. കേസ് ആക്കണമെന്ന് തന്നെയായിരുന്നു ഷാനുവിന്. രുദ്രൻ അത് വേണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു. അപ്പു മോളെ കാണാതായപ്പോൾ മാനസിക നില തെറ്റിയത് പോലെ ആയിരുന്നു... അന്നേരമാണ് കേസ് കൊടുക്കണമെന്നും അവളെ ജയിലിൽ ആക്കണം എന്നും ഒക്കെ ആഗ്രഹിച്ചത്. ഇപ്പൊ.... അപ്പു സേഫ് ആണെന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോ സാധാരണ പോലെ ചിന്തിക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ട്. കേസും വേണ്ട ഒന്നും വേണ്ട.. അവൾ എവിടെ ആണെന്ന് വച്ചാൽ പൊയ്ക്കോട്ടേ.... അത്രേ തോന്നുന്നുള്ളൂ.... സ്റ്റേഷനിലെ ഫോർമാലിട്ടീസ് ഒക്കെ കഴിഞ്ഞപ്പോ പ്രഭനേയും കാവ്യയെയും പറഞ്ഞു വിട്ടു. അത് കഴിഞ്ഞാണ് രുദ്രൻ സ്റ്റേഷനിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയത്. രുദ്രൻ സ്റ്റേഷനിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി നേരെ പോയത് മേരി മാതായിലേക്കാണ്. അപ്പുമോളവിടെ രുദ്രനെയും കാത്തിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. " അച്ഛായീ... " രുദ്രനെ കണ്ട പാടേ അവളോടി അടുത്തേക്ക് വന്നു. " അപ്പൂസേ.... " രുദ്രൻ അവളെ പൊക്കിയെടുത്ത് ഒക്കത്തിരുത്തി. അപ്പുവിന്റെ കുഞ്ഞ് മുഖമാകെ ഉമ്മകൾ കൊണ്ട് മൂടുമ്പോൾ അവന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പിയിരുന്നു. 🌜 🌜 🌜 🌜 🌜 ജയയുടെ അവസ്ഥ പരിതാപകരമായിരിക്കും.... 😒 കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️❤️ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ #📔 കഥ