📝कविता / शायरी/ चारोळी Images • Shirish Jadhav (@479311446) on ShareChat

click to see wallet page

लोकप्रिय

Shirish Jadhav - Author on ShareChat: Funny, Romantic, Videos, Shayari, Quotes

Shirish Jadhav

638 ने देखा

#📝कविता / शायरी/ चारोळी #☺️प्रेरक विचार #🤩जीवनाबद्दल कोट्स 📝

📝कविता / शायरी/ चारोळी - आयुष्यात एक फेज असा येतो की स्वतःचा सहवासच शोधू जास्त आवड लागतो आणि गर्दीतही मन एकांत लागतं. आधी ज्यांच्यासोबत वेळ घालवण्यासाठी आपण धडपडत होतो , त्यांच्यापेक्षा आता स्वतःशी दोन शब्द बोलणं अधिक महत्त्वाचं वाटू लागतं. सोलो ट्रॅव्हल अचानक बेस्ट वाटू लागतात , कारण अनोळखी रस्त्यांवर चालताना आपण स्वतःलाच नव्याने भेटत असतो. शांत डोंगर , समुद्राचा आवाज किंवा रिकामी बसची खिडकी , हेच आपले खरे सोबती बनतात. स्वतःशी संवाद साधताना अनेक जुने प्रश्न डोळ्यांसमोर उभे राहतात आणि त्यांच्या उत्तरांचीही हलकीशी चाहूल लागते. भौतिक गोष्टीतला वस्तूंपेक्षा रस हळूहळू कमी होतो , कारण मनाला आता अनुभवांची भूक लागलेली असते. आधी महत्त्वाचं वाटणारं सगळं काही अचानक क्षुल्लक वाटू लागतं. लोकांच्या कौतुकापेक्षा मनाची शांतता अधिक प्रिय वाटते. फोनवरील नोटिफिकेशनपेक्षा स्वतःच्या हृदयाची जास्त ऐकू येऊ लागते. हा एकांत एकटेपणा धडधड नसतो, तर स्वतःला समजून घेण्याचा प्रवास असतो. या काळात आपण कमी बोलतो , पण जास्त समजतो. कमी अपेक्षा ठेवतो , पण जास्त शांत राहतो. स्वतःच्या चुका मान्य करायला शिकतो आणि स्वतःलाच माफ करायलाही शिकतो. हळूहळू जग बदलत नाही, पण आपली दृष्टी बदलते. आणि त्या बदललेल्या दृष्टीतच आयुष्य अधिक हलकं, अधिक खरं वाटू लागतं. आयुष्यात एक फेज असा येतो की स्वतःचा सहवासच शोधू जास्त आवड लागतो आणि गर्दीतही मन एकांत लागतं. आधी ज्यांच्यासोबत वेळ घालवण्यासाठी आपण धडपडत होतो , त्यांच्यापेक्षा आता स्वतःशी दोन शब्द बोलणं अधिक महत्त्वाचं वाटू लागतं. सोलो ट्रॅव्हल अचानक बेस्ट वाटू लागतात , कारण अनोळखी रस्त्यांवर चालताना आपण स्वतःलाच नव्याने भेटत असतो. शांत डोंगर , समुद्राचा आवाज किंवा रिकामी बसची खिडकी , हेच आपले खरे सोबती बनतात. स्वतःशी संवाद साधताना अनेक जुने प्रश्न डोळ्यांसमोर उभे राहतात आणि त्यांच्या उत्तरांचीही हलकीशी चाहूल लागते. भौतिक गोष्टीतला वस्तूंपेक्षा रस हळूहळू कमी होतो , कारण मनाला आता अनुभवांची भूक लागलेली असते. आधी महत्त्वाचं वाटणारं सगळं काही अचानक क्षुल्लक वाटू लागतं. लोकांच्या कौतुकापेक्षा मनाची शांतता अधिक प्रिय वाटते. फोनवरील नोटिफिकेशनपेक्षा स्वतःच्या हृदयाची जास्त ऐकू येऊ लागते. हा एकांत एकटेपणा धडधड नसतो, तर स्वतःला समजून घेण्याचा प्रवास असतो. या काळात आपण कमी बोलतो , पण जास्त समजतो. कमी अपेक्षा ठेवतो , पण जास्त शांत राहतो. स्वतःच्या चुका मान्य करायला शिकतो आणि स्वतःलाच माफ करायलाही शिकतो. हळूहळू जग बदलत नाही, पण आपली दृष्टी बदलते. आणि त्या बदललेल्या दृष्टीतच आयुष्य अधिक हलकं, अधिक खरं वाटू लागतं. - ShareChat