70അയലത്തെ അമ്പിളി പല വർണ്ണത്തിലെ പൂക്കൾ വിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന മനോഹരമായ ഒരു ഉദ്യാനം. അതിന് നടുവിൽ നിന്ന് ഒരു പെൺകുട്ടി നൃത്തം ചെയ്യുകയാണ്. സിൻഡ്രല്ലയെ പോലെ വസ്ത്രങ്ങൾ അണിഞ്ഞ അതി സുന്ദരിയായ ഒരു പെൺകുട്ടി. അവൾക്ക് ചുറ്റും പൂമ്പാറ്റകൾ പാറി കളിക്കുന്നു . അങ്ങ് ദൂരെ ആകാശത്ത് നിന്നും ഒരു കുതിര പറന്നുവന്നു. വലിയ ചിറകുകൾ ഉള്ള ഒരു സ്വർണ്ണ കുതിര. അതിന്റെ പുറത്ത് രാജകീയ വസ്ത്രങ്ങളണിഞ്ഞ ഒരു യുവാവും യുവതിയും ഉണ്ട്. കുതിര പറന്നിറങ്ങിയത് ഉദ്യാനത്തിലാണ്. അതോടെ പെൺകുട്ടിയുടെ നൃത്തം നിലച്ചു. അവൾ അത്യാഹ്ലാദത്തോടെ തന്റെ ഇരുകൈകളും ആ യുവാവിനും യുവതിക്കും നേർക്ക് വിടർത്തിപ്പിടിച്ചു. അവർ ഇരുവരും ആ പെൺകുട്ടിയുടെ അരികിലേക്ക് ഓടി എത്തി അവളെ മുറുകെ പുണർന്നു. ശേഷം അവർ മൂവരും കൈകൾ കോർത്തു പിടിച്ചു ഒരുമിച്ചു നൃത്തം ചെയ്യുവാൻ തുടങ്ങി. ആ പെൺകുട്ടി അന്നേരം തന്റെ മുത്തുകൾ പോലെ മനോഹരമായ പല്ലുകൾ കാട്ടി പൊട്ടിച്ചിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു... അവൾക്ക് അപ്പുവിന്റെ മുഖഛായ ആണ്. യുവാവിന് രുദ്രന്റെയും.... യുവതിയോ????? എന്തോ ഒച്ച കേട്ടാണ് അമ്പിളി ഞെട്ടി ഉണർന്നത്. കണ്ടത് ഒരു സുന്ദര സ്വപ്നം ആയിരുന്നു എന്ന് മനസ്സിലായതും അമ്പിളിയുടെ ചുണ്ടിലൊരു ചിരി പൂത്തു. രുദ്രനും അപ്പുവും.... എത്ര സുന്ദരമായിരുന്നു അവരുടെ ചിരി? അവരുടെ സന്തോഷം....? ആ യുവതിയുടെ മുഖം മാത്രം കാണാനായില്ല.... ആരാവും ആ യുവതി? ആ ചോദ്യം അവളുടെ മനസ്സിൽ അങ്ങനെ കുരുങ്ങി നിന്നു. പിന്നെയും കതകിൽ ആരോ തട്ടുന്ന ശബ്ദം. അമ്പിളി ഒന്ന് ഞെട്ടി. ഒരു നിമിഷം ഭയന്നു. ഈ രാത്രി തന്റെ മുറിവാതിൽ തട്ടുന്നത്? " അമ്പിളി വാതിൽ തുറന്നേ.... " രുദ്രന്റെ ശബ്ദം. അപ്പോൾ മാത്രമാണ് താൻ ഇപ്പോൾ രുദ്രേന്റെ വീട്ടിൽ ആണ് എന്ന ബോധം അവൾക്ക് ഉണ്ടായത്. എത്ര രാത്രിയായാലും അമ്പിളി സ്വന്തം വീട്ടിലേക്ക് പോകാറുള്ളതാണ്. രുദ്രൻ അവളെ തടയാറുമില്ല. അപ്പു ചിലപ്പോഴൊക്കെ ഇന്ന് പോകണ്ട അമ്പിളിമാമാ എന്ന് പറഞ്ഞ് ചിണുങ്ങും.. അപ്പോഴൊക്കെ " നാളെ രാവിലെ അപ്പൂസ് ഉണരും മുൻപ് അമ്പിളിമാമൻ ഇങ്ങ് വന്നളാം " എന്ന് പറഞ്ഞ് അപ്പുവിനെ സമ്മതിപ്പിച്ചിട്ട് വീട്ടിലേക്ക് പോകും അമ്പിളി. ഇന്നലെ പക്ഷേ അപ്പു അമ്പിനും വില്ലിനും അടുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. " ഇന്ന് ഒരു ദിവസത്തേക്ക് മതി അമ്പിളിമാമ. പിന്നെ നിർബന്ധിക്കില്ല " എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് അപ്പു വാശിപിടിച്ച് കരഞ്ഞപ്പോൾ അമ്പിളിക്ക് നിൽക്കാമെന്ന് സമ്മതിക്കേണ്ടി വന്നു. അപ്പൊ കരുതി അപ്പുവും തന്റെ ഒപ്പം കിടക്കാൻ വരുമെന്ന്. എന്നാലോ.... പതിവിലും നേരത്തെ അവൾ രുദ്രന്റെ മുറിയിൽ ചെന്ന് കിടന്ന് ഉറങ്ങിക്കളഞ്ഞു. ഗസ്റ്റ് റൂമിലാണ് അമ്പിളി കിടന്നത്. പതിവില്ലാതെ പഞ്ഞി പോലെ പതു പതുത്ത മെത്തയിൽ കിടന്നതു കൊണ്ടോ എന്തോ പത്തു മണിക്ക് മുന്നേ വന്നു കിടന്നു എങ്കിലും അമ്പിളിക്ക് ഉറങ്ങാനേ പറ്റുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. കുറച്ച് മുൻപൊന്നു മയങ്ങിയതേയുള്ളൂ. അപ്പോഴാണ് ആ സ്വപ്നം കണ്ടത്. മയങ്ങിപ്പോകും മുൻപ് ക്ലോക്കിൽ നോക്കുമ്പോൾ പതിനൊന്നരയോ മറ്റോ കാണിച്ചിരുന്നത് ഓർത്തു അമ്പിളി. നല്ല നിലാവുണ്ട്. നിലാവെളിച്ചം മുറിക്കുള്ളിലേക്ക് അരിച്ചെത്തുന്നുണ്ട്. അവ്യക്തമെങ്കിലും ചുമരിലെ ക്ലോക്കിലെ സമയം കാണാം. അമ്പിളി നോക്കുമ്പോൾ 12 മണി കഴിഞ്ഞിട്ടേയുള്ളൂ... വാതിലിൽ എപ്പോഴും ചെറുതായി മുട്ടുകേൾക്കാനുണ്ട്. രുദ്രേട്ടൻ എന്താ ഈ നേരത്ത് എന്ന ചിന്തയോടെ കട്ടിലിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റപ്പോഴാണ് മറ്റൊരു വിളി കൂടി കേട്ടത്. " അമ്പിളിമാമാ വാതിൽ തുറന്നേ.... " അപ്പുവാണ്. അപ്പുവിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടതും അമ്പിളി ഒന്ന് പേടിച്ചു. അപ്പു ഇതുവരെ ഉറങ്ങിയില്ലേ? എന്തിനാ ഈ നേരത്ത് വന്ന് വിളിക്കുന്നത്? നേരിയ ഭയത്തോടെയാണ് അമ്പിളി ഓടിച്ചെന്ന് വാതിൽ തുറന്നത്. മുറിക്ക് പുറത്ത് ചിരിയോട് നിൽപ്പുണ്ട് അപ്പു. അവൾക്ക് പിറകിലായി ഭംഗിയുള്ളൊരു ചിരിയോടെ രുദ്രനും. ഹാളിൽ ആകെ വെട്ടം പരന്നിട്ടുണ്ട്... " ഹാപ്പി ബർത്ഡേ അമ്മ... " കയ്യിലിരുന്ന വർണ്ണക്കടലാസിൽ പൊതിഞ്ഞ സമ്മാനപ്പൊതി അമ്പിളിക്ക് നേരെ വച്ച് നീട്ടിക്കൊണ്ട് അപ്പു നിറഞ്ഞു ചിരിച്ചു. ഇന്ന് തന്റെ പിറന്നാൾ ആണോ? അമ്പിളി അപ്പോൾ മാത്രമാണ് അത് അറിഞ്ഞത് തന്നെ. അപ്പുവിന്റെ കയ്യിലെ സമ്മാന പൊതിയിൽ അമ്പിളിയുടെ കണ്ണ് ഉടക്കിയില്ല എങ്കിലും അമ്മ എന്നുള്ള വിളിയിൽ അവളുടെ മനസ്സുടക്കി. അപ്പു ഇത് ആദ്യമായല്ല അമ്മ എന്ന് വിളിക്കുന്നത് എങ്കിലും അവൾ ഓരോ തവണ അമ്മയെന്നു വിളിക്കുമ്പോഴും മനസ്സ് ഇങ്ങനെ അറിയാതെ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി പോകും അമ്പിളിക്ക്. ഇത്തവണയും അതിന് മാറ്റം ഒന്നും ഉണ്ടായില്ല. രുദ്രന്റെ മുന്നിൽ വച്ച് അപ്പു തന്നെ ആദ്യമായി അമ്മ എന്ന് വിളിച്ചത് ഓർത്തുപോയി അമ്പിളി. അന്ന് താൻ വല്ലാതെ പരിഭ്രമിച്ചു പോയിരുന്നു. രുദ്രേട്ടൻ എന്ത് കരുതും എന്നോർത്ത്... രുദ്രൻ പക്ഷെ തന്റെ പരിഭ്രമം മനസ്സിലാക്കിയത് പോലെ തന്നെ നോക്കി കണ്ണ് ചിമ്മി ചിരിക്കുകയാണ് ഉണ്ടായത്. അതിനു ശേഷം എത്രയോ തവണ അപ്പു തന്നെ അമ്മ എന്ന് വിളിച്ചിരിക്കുന്നു.... ഒരോ തവണ അവൾ അമ്മ എന്നെ വിളിക്കുമ്പോഴും അമ്പിളി സന്തോഷത്തിന്റെ നെറുകയിൽ എത്താറുണ്ട്.... മനസ്സുകൊണ്ട് അമ്പിളി ഇപ്പോൾ അപ്പുവിന്റെ അമ്മ തന്നെയാണ്. അമ്മയാവാൻ കുഞ്ഞിനെ പ്രസവിക്കണമെന്നില്ല..... പാലൂട്ടണമെന്നില്ല..... മനസ്സ് തുറന്ന്, ഹൃദയം നിറഞ്ഞ് സ്നേഹിച്ചാൽ മാത്രം മതി...... അതിന്റെ തെളിവ് ആയിരുന്നു അമ്പിളിയും അപ്പുവും. അപ്പു അങ്ങനെ എപ്പോഴും ഒന്നും അമ്പിളിയെ അമ്മ എന്ന് വിളിക്കാറില്ല. വല്ലാത്ത സന്തോഷം വരുമ്പോഴാണ് ആ വിളി. അല്ലാത്തപ്പോഴൊക്കെ അമ്പിളിമാമൻ തന്നെയാണ്. " അമ്പിളി.... നീ എന്ത് നോക്കി നിക്കാ? അപ്പുവിന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് അതങ്ങോട്ട് വാങ്ങിക്കെ.... നിനക്ക് വേണ്ടി അവള് തന്നെ സെലക്ട് ചെയ്തതാ അത്.... " രുദ്രൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞതും അമ്പിളി പെട്ടെന്ന് തന്നെ അപ്പുവിന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും ഗിഫ്റ്റ് കൈ നീട്ടി വാങ്ങി. ഒപ്പം അപ്പുവിന് ചേർത്തുപിടിച്ച് രണ്ടു കവിളിലും ചുണ്ടമർത്തി. " വാ.... " അപ്പു അമ്പിളിയുടെ കൈ പിടിച്ചു വലിച്ചു കൊണ്ട് ഹാളിലേക്ക് ചെന്നു. അവിടെ ടേബിളിന് മുകളിൽ ഒരു ചെറിയ കേക്ക് അലങ്കരിച്ചു വച്ചിരുന്നു. അതിനു മുകളിലായി ' എന്റെ അമ്മയ്ക്ക് പിറന്നാൾ ആശംസകൾ ' എന്ന് ഭംഗിയായി എഴുതിയിരിക്കുന്നു... അമ്പിളിക്ക് അത് കണ്ട് കണ്ണ് നിറഞ്ഞു. മനസ്സും.... അവൾ അപ്പുവിനെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു വീണ്ടും ചുംബിച്ചു. അതിനൊപ്പം "ഇതൊക്കെ എന്തിനാ? " എന്നൊരു ചോദ്യത്തോടെ രുദ്രനെ നോക്കി അമ്പിളി. " എന്നെ നോക്കണ്ട. ഇതൊന്നും എന്റെ പ്ലാൻ അല്ല. മുഴുവൻ ക്രെഡിറ്റും ദേ ഇങ്ങോട്ടാ... " അമ്പിളിയെ ഒട്ടി ചിരിയോടെ നിൽക്കുന്ന അപ്പുവിനെ ചൂണ്ടി രുദ്രൻ. " കഴിഞ്ഞ മാസം എന്തോ ആണ്.... അപ്പുവിന്റെ പിറന്നാളിനെ കുറിച്ച് പറയുന്നേരം 'അമ്പിളിമാമന്റെ പിറന്നാൾ എന്നാ അച്ഛാ? 'എന്ന് ഇവൾ ചോദിച്ചത്. പണ്ട് അമ്മ എല്ലാ കൊല്ലവും ആഘോഷിച്ചിരുന്നതല്ലേ? സദ്യ ഒക്കെ ആയിട്ട്.... അതുകൊണ്ട് ഡേറ്റ് ഒക്കെ എനിക്ക് കൃത്യമായ ഓർമ്മയുണ്ടായിരുന്നു. അമ്പിളിമാമന് സർപ്രൈസ് കൊടുക്കാമെന്നും പറഞ്ഞ് ഇതൊക്കെ ഇവൾ തന്നെ പ്ലാൻ ചെയ്തതാ. ഡേറ്റ് അറിഞ്ഞത് മുതൽക്കേ തുടങ്ങിയ പ്ലാനിങ് ആണ്. " രുദ്രൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട് അമ്പിളി ചിരിച്ചു. അവൾക്ക് ആ നിമിഷം അവളുടെ ദേവിയമ്മയെ ഓർമ്മ വന്നു. ദേവിയമ്മ തന്റെ പിറന്നാൾ ഒരിക്കലും മറന്നിരുന്നില്ല. ഇത് പോലെ കേക്ക് ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല എന്ന് മാത്രം. രാവിലെ പിറന്നാൾ കോടി തരും. ഒപ്പം പിറന്നാൾ ആശംസകളും. ഒപ്പം അടുക്കി കെട്ടിയ കുറേ മുല്ലപ്പൂവും കരുതിയിരിക്കും. പെൺകുട്ടികൾ പൂവ് ചൂടി കാണാൻ ദേവിയമ്മക്ക് വലിയ ഇഷ്ടമാണ്. ആ കോടി ഉടുത്തു തന്നെ ദേവിയമ്മയുടെ കൂടെ അമ്പലത്തിൽ പോകണം. ഉച്ചയ്ക്ക് അമ്മയുടെ കൈ കൊണ്ടുള്ള പിറന്നാൾ സദ്യ. കൂടെ തനിക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള പാലട പ്രഥമനും ഉഴുന്നുവടയിട്ട കൂട്ടുകറിയും ഉണ്ടാവും. വൈകിട്ട് അച്ഛന്റെ അനുവാദം വാങ്ങി ദേവിയമ്മയും രുദ്രേട്ടന്റെ അച്ഛനും രുദ്രേട്ടനും കൂടി തന്നെയും കൂട്ടി സിറ്റിയിൽ ഒക്കെ കറങ്ങാൻ പോകും... എന്ത് രസമായിരുന്നു അന്നൊക്കെ... ഇവിടെ നിന്നും പോയ ശേഷം പിന്നീട് പിറന്നാൾ ആഘോഷിച്ചിട്ടില്ല. കിഷോറുമായുള്ള വിവാഹം കഴിഞ്ഞ ശേഷവും ആഘോഷിച്ചിട്ടില്ല. കല്യാണം കഴിഞ്ഞ ശേഷമുള്ള തന്റെ ആദ്യത്തെ പിറന്നാളിന് ഒരാഴ്ച മുന്നേയോ മറ്റോ ആയിരുന്നു കിഷോറിന്റെ ആക്സിഡന്റ്. ഇപ്പോ കിഷോറും കുമാരനും മരിച്ചിട്ട് വർഷം രണ്ട് കഴിയുന്നു....! അമ്പിളി ഒന്ന് നീട്ടി നടുവീർപ്പിട്ടു... 🌜 " ചുമ്മാ ആലോചിച്ച് നിക്കാതെ കേക്ക് മുറിക്ക് അമ്പിളി. " രുദ്രൻ കത്തി അമ്പിളിക്ക് നേരെ നീട്ടിപ്പിടിച്ചു. അമ്പിളി മടി ഒന്നും കൂടാതെ തന്നെ കത്തി കൈ നീട്ടി വാങ്ങി. കുഞ്ഞ് നാള് മുതൽക്കേ പിറന്നാൾ ആഘോഷിക്കാൻ ഒക്കെ വലിയ ഇഷ്ടമായിരുന്നു അമ്പിളിക്ക്. പിറന്നാൾ കോടി കിട്ടാനും പിറന്നാൾ ഉണ്ണാനും ഒക്കെയായി ദിവസങ്ങൾ എണ്ണി കാത്തിരുന്നിട്ടുണ്ട്. പിന്നീട് എപ്പോഴോ ആഘോഷങ്ങളും സന്തോഷങ്ങളും ഒക്കെ അമ്പിളിയുടെ ജീവിതത്തിൽ നിന്നും പടിയിറങ്ങി അപ്രത്യക്ഷമായി... നിറഞ്ഞ ചിരിയോടെ കേക്ക് മുറിക്കുമ്പോൾ, ഇതുപോലെയുള്ള ചെറിയ ആഘോഷങ്ങൾ ഒക്കെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന ആ പഴയ അമ്പിളി ഇന്നും തന്റെ ഉള്ളിൽ മരിക്കാതെയുണ്ടെന്ന് തിരിച്ചറിയുകയായിരുന്നു അവൾ... കട്ട് ചെയ്ത കേക്കിന്റെ കഷ്ണം അപ്പു മോളുടെ വായിലേക്ക് തന്നെയാണ് അവൾ ആദ്യം വച്ചു കൊടുത്തത്. അമ്പിളിയുടെ വായിലേക്ക് അപ്പു കേക്ക് വച്ചു കൊടുക്കുന്ന നേരം അമ്പിളി അവളെ പിന്നെയും കെട്ടിപ്പിടിച്ച് നിറയെ മുത്തങ്ങൾ കൊണ്ട് മൂടി. അതു തന്നെ നോക്കി നിൽക്കെ രുദ്രന് എന്തിനോ കണ്ണുനിറഞ്ഞു. ബാക്കി വന്ന കേക്ക് അമ്പിളി തന്നെയാണ് ഫ്രിഡ്ജിലേക്ക് എടുത്തു വച്ചത്. അസമയമായതുകൊണ്ട് അപ്പുവും അല്പമേ കഴിച്ചുള്ളൂ.... കേക്ക് ഫ്രിഡ്ജിൽ വച്ച് തിരികെ വരുമ്പോൾ അമ്പിളിക്ക് നേരെ മറ്റൊരു കവർ കൂടി നീട്ടി അപ്പു. അതിനൊപ്പം " ഇന്ന് ഇത് ഉടുത്തിട്ട് വേണം എന്റെ കൂടെ അമ്പലത്തിൽ വരാൻ " എന്നൊരു ഡയലോഗ്... ദേവി അമ്മ പറയും പോലെ തന്നെ. അമ്പിളി ഓർത്തു.... അമ്പിളി ഒളികണ്ണിട്ട് രുദ്രനെ നോക്കി. അവൻ ഒരു കുസൃതി ചിരി ചുണ്ടിലൊളിപ്പിച്ച് അമ്പിളിയെ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുകയാണ്. ഇതൊക്കെ രുദ്രന്റെ പണിയാണ് ഇന്ന് മനസ്സിലാവാൻ അമ്പിളിക്ക് അപ്പുവിന്റെ ആ ഒരു ഡയലോഗ് തന്നെ ധാരാളമായിരുന്നു. എങ്കിലും അവൾ അത് മനസ്സിലായതായി ഭാവിച്ചില്ല. . അപ്പു കൊടുത്ത സാരിയും നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് പിടിച്ച് ഉറങ്ങാനായി മുറിയിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ സമ്മിശ്ര വികാരങ്ങൾ കൊണ്ട് നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി നിന്നിരുന്നു അമ്പിളിയുടെ മനസ്സ്. ജീവിതത്തിൽ ഒന്നും ആശിക്കാത്തവർക്ക് ചെറിയ ആഘോഷങ്ങൾ പോലും വലിയ സന്തോഷം തരുമെന്ന് ഓർക്കുകയായിരുന്നു അമ്പിളി.... ചെന്ന് കിടന്നു എങ്കിലും അമ്പിളിക്ക് ഉറങ്ങാനേ കഴിഞ്ഞില്ല. സങ്കടങ്ങൾക്ക് മാത്രമല്ല സന്തോഷത്തിനും ഉറക്കം അപഹരിക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് അമ്പിളിയന്നാണ് തിരിച്ചറിഞ്ഞത്. 🌜 അപ്പു കൊടുത്തത് ഒരു സെറ്റ് സാരി ആയിരുന്നു. രാവിലെ അമ്പലത്തിൽ പോകാനായി കുളിച്ച് ഒരുങ്ങി ആ സാരിയും ഉടുത്ത് ഇറങ്ങുമ്പോഴേക്കും, അപ്പു താമര ഇലയിൽ പൊതിഞ്ഞെടുത്ത മുല്ലപ്പൂവുമായി ഹാജർ വച്ചു. " ഇതും കൂടി വച്ചോ എന്നിട്ട് അപ്പുവിനെയും ഒരുക്കി താ... " അമ്പിളി അതിൽ നിന്നും അല്പം പൊട്ടിച്ചെടുത്ത് മുടിയിൽ തിരുകി. ശേഷം അപ്പുവിനെ ഒരുക്കാൻ തുടങ്ങി. അമ്പിളിയുടെ പിറന്നാൾ പ്രമാണിച്ച് അപ്പുവിനും ഉണ്ടായിരുന്നു പുത്തൻ ഉടുപ്പ്. പുത്തൻ ഉടുപ്പ് ഇടീച്ച് മുടി രണ്ടായി പകുത്ത് രണ്ട് വശത്തും കൊമ്പ് കെട്ടി മുല്ലപ്പൂ ചൂടിക്കൊടുത്ത് സുന്ദരിയാക്കി ഒരുക്കി അമ്പിളി അപ്പുവിനെ. അപ്പുവിനെയും ഒക്കത്തെടുത്ത് മുറിയിൽ നിന്നും അമ്പിളി ഇറങ്ങി വരുമ്പോൾ രുദ്രനും അമ്പലത്തിൽ പോകാനായി തയ്യാറായിരുന്നു. അമ്പിളിയുടെയും അപ്പുവിന്റെയും ചുണ്ടിൽ പൂനിലാവ് ഉദിച്ചത് പോലെ ഒരു ചിരി ഉണ്ടായിരുന്നു.... ഒരു നിമിഷം രുദ്രൻ അവരെ ഇരുവരെയും നോക്കി നിന്നു. അവന്റെ ചുണ്ടിലും അതുപോലെ മനോഹരമായ ഒരു ചിരി വിരിഞ്ഞു. " ഇത് എങ്ങോട്ടാ രുദ്രേട്ടാ? " അമ്പലത്തിൽ നിന്നും തിരികെ വരും നേരം വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴി തിരിയാതെ മറ്റൊരു വഴിയിലേക്ക് കാർ തിരിക്കുന്നത് കണ്ടാണ് അമ്പിളി അങ്ങനെ ചോദിച്ചത്. രുദ്രൻ അതിനു മറുപടി പറഞ്ഞില്ല. അര മണിക്കൂർ കൂടി യാത്ര ചെയ്തു കാർ ലോകോളേജിനു മുന്നിലാണ് ചെന്ന് നിന്നത്. " നിന്റെ പഴയ ഇഷ്ടങ്ങൾ ഒക്കെ മാറിയല്ലേ? ഇപ്പോൾ വക്കീൽ ആവണം എന്നാണോ മോഹം? " രുദ്രന്റെ ചോദ്യം അമ്പിളിക്ക് ആദ്യം മനസ്സിലായില്ല. അവൾ അവനെ മിഴിച്ച് നോക്കി. " നീ ജയയോട് ചോദിച്ചില്ലേ ലോ കോളേജിൽ ഒക്കെ അഡ്മിഷൻ എടുക്കുന്നത് എങ്ങനെയാ എന്ന്. നിനക്ക് എൽഎൽബി ചെയ്യണമെന്ന് ആഗ്രഹമുണ്ടെന്ന്. ഇറങ്ങ്...... അതിന്റെ പ്രൊസീജർസ് എന്തൊക്കെയാണെന്ന് നമുക്ക് സംസാരിക്കാം. ഇവിടെ ചോദിച്ചാൽ അവർ അതിനെക്കുറിച്ച് വിശദമായിട്ട് പറഞ്ഞു തരുമല്ലോ? " അമ്പിളിക്ക് സന്തോഷം കൊണ്ട് മനസ്സു നിറഞ്ഞു. ചിരിയും കരച്ചിലും ഒരുമിച്ച് വരുന്ന അവസ്ഥ. ഉള്ളിലെ സന്തോഷം അവൾ പ്രകടിപ്പിച്ചത് അപ്പുവിനെ മുറുകെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കൊണ്ടാണെന്ന് മാത്രം. രുദ്രനെ നന്ദി നിറഞ്ഞൊരു നോട്ടം നോക്കി അമ്പിളി. നന്ദി പറഞ്ഞാലും അവന്റ മറുപടി എന്താകുമെന്ന് അവൾക്ക് അറിയാം. അല്ലെങ്കിലും അവനോടുള്ള നന്ദിയും സ്നേഹവും ഒരു വാക്കിൽ ഒതുക്കാൻ ഒക്കുമോ അമ്പിളിക്ക്? " എന്റെ പിറന്നാൾ സമ്മാനമാ..... " രുദ്രൻ മെല്ലെ പറഞ്ഞു... അമ്പിളി അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. അവിടെ നിറയെ സ്നേഹമാണ്. അമ്പിളിയും ഒന്ന് നിറഞ്ഞു ചിരിച്ചു. " നിന്റെ തീരുമാനം എന്താണ് അമ്പിളി? പ്രൈവറ്റ് സീറ്റ് ആണെന്നുണ്ടെങ്കിൽ ഈ വർഷം തന്നെ അഡ്മിഷൻ എടുക്കാം എന്നല്ലേ ആ സാർ പറഞ്ഞത്? ഞാനത് നോക്കട്ടെ? " അടുക്കളയിൽ ആയിരുന്നു അമ്പിളിയും രുദ്രനും അപ്പുമോളും. സദ്യ വേണമെന്ന് നിർബന്ധം പിടിച്ചത് അപ്പു മോളാണ്. അമ്പിളി തന്നെയാണ് സദ്യ തയ്യാറാക്കുന്നത്. രുദ്രനാണ് സഹായി. പച്ചക്കറികൾ നുറുക്കി കൊടുക്കുന്ന രുദ്രന്റെ അടുത്ത് ചെന്നിരുന്ന് അരിഞ്ഞുവച്ച ക്യാരറ്റും തക്കാളിയും ഒക്കെ തിന്നു തീർക്കുന്നതാണ് അപ്പുവിന്റെ ജോലി. " ഒരു എലിജിബിലിറ്റി ടെസ്റ്റ് ഉണ്ടെന്നല്ലേ രുദ്രേട്ടാ ആ സാറ് പറഞ്ഞത്? അതിൽ നല്ല സ്കോർ എടുത്താൽ ഗവൺമെന്റ് കോളേജിലോ ഗവൺമെന്റ് മെരിറ്റിലോ ഒക്കെ അഡ്മിഷൻ കിട്ടുമല്ലോ? രുദ്രേട്ടനും അപ്പു മോളുമൊക്കെ പോയി കഴിഞ്ഞാൽ ഞാനിവിടെ വെറുതെ ഇരിക്കുവല്ലേ? ഞാൻ ആ ടെസ്റ്റിന് വേണ്ടി ഒന്ന് പ്രിപ്പയർ ചെയ്തു നോക്കാമെന്നാണ് കരുതുന്നത്.... " പ്രൈവറ്റ് കോളേജിൽ അഡ്മിഷൻ എടുത്താൽ വലിയൊരു തുകയാവും. അതുകൊണ്ട് അത് വേണ്ട എന്ന് പറയാതെ പറഞ്ഞതാണ് അമ്പിളി. കാശ് ചിലവാക്കാൻ രുദ്രന് മടിയൊന്നുമില്ല. അമ്പിളിക്കു വേണ്ടി ആകുമ്പോൾ പ്രത്യേകിച്ച്.... പക്ഷേ അമ്പിളിയെ രുദ്രന് അറിയാം. ആരുടെയും ഔദാര്യം സ്വീകരിക്കാൻ അവൾ തയ്യാറാവില്ല എന്നും അറിയാം. അവൾക്ക് ആ ടെസ്റ്റ് എഴുതിയെടുക്കാൻ കഴിയുമെങ്കിൽ അവളുടെ ഇഷ്ടം പോലെ തന്നെ നടക്കട്ടെ എന്ന് കരുതി അവൻ.... രുദ്രൻ തലയാട്ടി സമ്മതം പറഞ്ഞു. 🌜 " ഈ കഞ്ഞി കുടിച്ചിട്ട് കിടന്നോ.... " പപ്പുവേട്ടൻ ചൂട് കഞ്ഞിയുടെ പാത്രം ജയയുടെ കയ്യിൽ പിടിപ്പിച്ചു. ജയക്കു പനിയാണ് . അവളെ ഒറ്റയ്ക്ക് ആക്കാൻ വയ്യാത്തതു കൊണ്ട് പപ്പുവേട്ടനും ഇന്ന് ഓട്ടം പോയിട്ടില്ല. ജയ പപ്പുവേട്ടന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും പാത്രം വാങ്ങി സ്പൂണു കൊണ്ട് കഞ്ഞി പതിയെ കോരി കുടിച്ചു തുടങ്ങി. " ആരാ ഈ നേരത്ത്? നീ കഞ്ഞി കുടിക്ക്. ഞാൻ പോയി നോക്കിയിട്ട് വരാം. " കോളിംഗ് ബെല്ലിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടതും, പപ്പുവേട്ടൻ ജയയോട് പറഞ്ഞിട്ട് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി ചെന്നു. " ജയേ... ദേണ്ടെ... പോസ്റ്റ്‌ മാനാണ്. നീ ഒപ്പിട്ട് വാങ്ങണം എന്ന്. ഒന്നിനു വന്നേ..." പപ്പുവേട്ടൻ വിളിക്കുമ്പോൾ, കഞ്ഞി പാത്രം ടേബിളിന് പുറത്തേക്ക് വച്ച് ജയbപതിയെ വെളിയിലേക്ക് ചെന്നു. പോസ്റ്റുമാൻ കയ്യിൽ ഒരു രജിസ്ട്രേഡും പിടിച്ചു നിൽപ്പുണ്ട്. ജയ അത് ഒപ്പിട്ട് വാങ്ങി. അത് പൊട്ടിച്ച് വായിച്ച് ഉടനെ ജയ അടുത്ത് നിന്ന പപ്പുവേട്ടനെ മുറുകെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. പെട്ടെന്നായതു കൊണ്ട് ആ വൃദ്ധൻ ആകെ ഒന്ന് ഉലഞ്ഞു പോയി. " എന്താടി മക്കളെ? " അത് ചോദിക്കുമ്പോൾ അയാൾ ആകെ ഭയന്നു പോയിരുന്നു. ജയ പപ്പുവേട്ടന്റെ തോളിൽ മുഖം അമർത്തി കരയുന്നുണ്ട്. " എന്താടി? എന്തെങ്കിലും ഒന്ന് പറ... മനുഷ്യനെ ഇങ്ങനെ തീ തീറ്റിക്കാതെ.... " പപ്പുവേട്ടൻ ആധിയോടെ ചോദിക്കുമ്പോൾ ജയ കണ്ണീരോടെ തന്നെ മുഖമുയർത്തി. " അപ്പോയിൻമെന്റ് ലെറ്ററാ അച്ഛാ. പി എസ് സി ന്ന്.... സെക്രട്ടറിയേറ്റ് അസിസ്റ്റന്റ് ആയിട്ട്. അടുത്തമാസം ജോയിൻ ചെയ്യണം. ഇവിടെ ട്രിവാൻഡ്രത്ത് തന്നെയാ... " കരച്ചിലിനിടയിലാണ് ജയ അത്രയും പറഞ്ഞ് ഒപ്പിച്ചത്. " അയ്യേ... അതിനാണോ എന്റെ മക്കൾ ഇങ്ങനെ കരയണത്? ചിരിക്കടീ... സന്തോഷിക്ക്.... " അയാൾ മകളെ പൊതിഞ്ഞു പിടിച്ചു. " കുറച്ചു കാലമായിട്ട് രാവെന്നോ പകലെന്നോ ഇല്ലാതെ ഉറക്കം എണീച്ചിരുന്ന് പഠിക്കണത് അല്ലേ ...? അതിന്റെ ഫലം ദൈവം തരാതിരിക്കുമോ? അല്ലെങ്കിലും എല്ലാകാലവും ദൈവമൊരാളെ കഷ്ടപ്പെടുത്തില്ല മക്കളെ... കെട്ട കാലം ഉണ്ടെങ്കിൽ അത് കഴിഞ്ഞ് നല്ല കാലം വരിക തന്നെ ചെയ്യും. " തുടച്ചിട്ടും തുടച്ചിട്ടും നിറഞ്ഞു വരുന്ന കണ്ണുകൾ ചുരുക്കി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ജയ തലയാട്ടി. 🌜 🌜 🌜 🌜 🌜 അഭിപ്രായം മറക്കല്ലേ ഫ്രണ്ട്‌സ്. #💞 പ്രണയകഥകൾ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ