ദേവോദയം🧡💛 Part-56 "അമ്മ..." വീട്ടിൽ എത്തി ഡോർ തുറന്നു അകത്തേക്ക് കയറിയിട്ടും മൗനമായി സോഫയിൽ ഇരിക്കുന്ന അമ്മയെ നോക്കി ദയ വിളിച്ചു.... വന്നിട്ട് ഏകദേശം 10 മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞു കാണും.. അച്ഛൻ ജോലിയ്ക്ക് പോയി.. മാളു ക്ലാസ്സിന് പോയിട്ട് വന്നില്ല ഇതുവരെ... അവളുടെ വിളി കേട്ട് ഒന്ന് നോക്കിയതല്ലാതെ മറുപടി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.. ആ ഒരു നോട്ടം തന്നെ മതിയായിരുന്നു അമ്മ ഇപ്പൊ എന്ത്‌ മാനസികാവസ്ഥയിൽ ആണെന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ.... ദേഷ്യവും വാശിയും കൂടി കലർന്ന നോട്ടം... അവൾ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ പതിയെ നടന്ന് അവരുടെ അടുത്തെത്തി... നിലത്തിരുന്നു.. ആ കാൽപാദത്തിൽ കൈകൾ ചേർത്ത് ഏങ്ങി കരഞ്ഞു... "അ.. അമ്മ.. എന്നോട് ദേഷ്യപ്പെടല്ലേ... ഞ്.. ഞാൻ നിങ്ങളൊക്കെ വിഷമിക്കും എന്ന് കരുതിയ....സോറി....എന്നെ അയാൾ തട്ടി കൊണ്ട് പോയത്... ദേവേട്ടനോട് അയാൾക്ക് ഉള്ള പക ഒന്ന് കൊണ്ട് മാത്ര... ഞ്.. ഞാനും അയാളെ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു..ഒരു ബ്രദർ ആയി കണ്ടിരുന്നു... പക്ഷെ എനിക്ക്.. എനിക്ക് തെറ്റ് പറ്റി പോയി... നന്ദു നിങ്ങള് ആരും വിഷമിക്കണ്ട എന്ന് കരുതിയ നുണ പറഞ്ഞത്.. അവളെ അമ്മയ്ക്ക് അറിഞ്ഞൂടെ... നിങ്ങളാരും വിഷമിക്കുന്നത് അവൾക്ക് സഹിക്കില്ല...." കരഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൾ അങ്ങനെ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഇരുന്നപ്പോ അവരുടെ മനസ്സിൽ ചെറുതായി ഒരു അലിവ് തോന്നി... കൈകൾ വിറച്ചു.. അവളെ പിടിച്ചു എഴുന്നേൽപ്പിക്കാൻ ആ കൈകളും മനസ്സും ഒരുപോലെ വെമ്പി...എങ്കിലും അവളിൽ നിന്ന് പലതും അറിയാനുള്ള വ്യഗ്രതയിൽ അവർ അതൊക്കെ മറച്ചു വെച്ചു ഗൗരവത്തിൽ അവളെ നോക്കി... "ദേവും നീയുമായി എന്താ പ്രശ്നം?" ഉറച്ച ശബ്ദത്തോടെ അവരത് ചോദിക്കുമ്പോൾ എന്ത്‌ മറുപടി നൽകണമെന്ന് അവൾ ചിന്തിച്ചു... "അത്.. അതൊന്നും ഇല്ല അമ്മ... ജസ്റ്റ്‌ തെറ്റിദ്ധാരണ ആയിരുന്നു..." "ആർക്ക്...?" "എ.. എനിക്ക്..." "എന്നിട്ട് മാറിയോ?" "ആഹ് അമ്മ മാറി... ഞാൻ നാളെയോ മറ്റെന്നാളോ ആയി തിരിച്ചു ദേവേട്ടന്റെ അടുത്തേക്ക് പോകും.. ഇപ്പൊ ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ പ്രശ്നം ഒന്നുല്ല...." "നീ പോകണ്ട...." അവൾ പറഞ്ഞു നിർത്തിയതിനു ശേഷം ഒരു നിമിഷത്തിനപ്പുറം അവർ പറഞ്ഞതും മിഴിഞ്ഞ കണ്ണുകളിൽ അതിശയം നിറച്ചു അവൾ അവരെ നോക്കി... "ഇത് എന്റെ തീരുമാനം ആണ്..അവൻ കാരണം അല്ലെ നിന്നെ തേജസ്‌ തട്ടി കൊണ്ട് പോയത്... അങ്ങനെ ഉള്ളപ്പോൾ എന്ത് വിശ്വസിച്ചു നിന്നെ അവന്റെ അടുക്കലേക്ക് ഞാൻ അയക്കും...? അവൻ എന്തോ തെറ്റ് ചെയ്തിട്ട് ആവില്ലേ ഈ തേജസിനു പക ഉണ്ടായതും...? അതുകൊണ്ട് നീ എവിടെയും പോകുന്നില്ല.." "ഇല്ലമ്മേ.. ദേവേട്ടൻ തെറ്റൊന്നും ചെയ്തിട്ടില്ല..." "എന്നവൻ പറഞ്ഞു വിശ്വസിപ്പിച്ചു കാണാം.. പക്ഷെ സത്യം എന്താണെന്ന് എനിക്ക് ബോധ്യം വന്നാൽ മാത്രേ നിന്നെ ഞാൻ അവിടേക്ക് അയക്കു.. അത് ദേവ് ഇവിടെ വന്നു എന്നെ പറഞ്ഞു ബോധ്യപ്പെടുത്തി നിന്നെ കൂട്ടികൊണ്ട് പോകണം..." അത്ര മാത്രം അവളോട് പറഞ്ഞിട്ട് അവർ എണീറ്റ് റൂമിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ ഇനി എന്ത്‌ എന്ന ചോദ്യവുമായി അവൾ ഇരുന്നു.... 🌜🌛🌜🌛🌜🌛🌜🌛🌜🌛 "ദേവ്... " ഡോക്ടർ പതിഞ്ഞ ശബ്‌ദത്തിൽ വിളിക്കുമ്പോൾ അത് ഉപബോധ മനസ്സ് അറിഞ്ഞത് പോലെ അവന്റെ കണ്ണുകളുടെ കൃഷ്ണമണികൾ ചെറുതായി ചലിച്ചു.... അവ തുറന്നു ചുറ്റും നോക്കാൻ വെമ്പി... "ദേവ്... കണ്ണുകൾ തുറക്കു...." ഡോക്ടർ വീണ്ടും പറഞ്ഞു... അവനെ റൂമിലേക്ക് മാറ്റിയിരുന്നു... കെവിനും രുദ്രയും നന്ദുവും കാഴ്ചക്കാരായി നിൽപ്പുണ്ട്.... ഇടയ്ക്ക് ദയ വിളിച്ചു തിരക്കുന്നുമ്മുണ്ട് അവന്റെ വിവരങ്ങൾ.... അവൻ പതിയെ പ്രയാസപ്പെട്ടു അവ തുറക്കുമ്പോൾ തീർത്തും മങ്ങിയ കാഴ്ച മാത്രമായിരുന്നു അവന്റെ കണ്മുന്നിൽ... ഒരു നിമിഷത്തിനപ്പുറം അവൻ സൈഡിലേക്ക് കണ്ണുകളെ ചലിപ്പിച്ചു..ഒരു നീണ്ട നിദ്ര കഴിഞ്ഞു ഉണർന്നതിന്റെ ആവാം ആ അറ്റ്മോസ്ഫിയറുമായി ഇണങ്ങാൻ അവനു സമയം വേണ്ടി വന്നേക്കാം.... ടെൻഷൻ നിറഞ്ഞ മുഖത്തോടെ നിൽക്കുന്ന നന്ദുവിനെയും കെവിനെയും കണ്ടു... ആ കണ്ണുകൾ രുദ്രയിലേക്ക് പായുമ്പോൾ പറഞ്ഞു അറിയിക്കാൻ കഴിയാത്ത എന്തൊക്കെയോ അവനു അനുഭവപ്പെട്ടു.. നീണ്ട 3 വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം ഉറ്റ സുഹൃത്തിനെ കണ്ടതിന്റേതാവാം... "ര്.. രുദ്ര...." ചുണ്ടുകൾ മെല്ലെ ചലിപ്പിച്ചു... അത് കേട്ട രുദ്രയ്ക്ക് സന്തോഷത്തേക്കാൾ ഏറെ ആശ്വാസം ആയിരുന്നു തോന്നിയത്.. അവനു ഒരു കുഴപ്പവും ഇല്ലല്ലോ എന്ന് കണ്ടിട്ട്.....കെവിനും നന്ദുവിനും സന്തോഷമായി...അവന്റെ ശബ്ദം കേട്ടതും ഡോക്ടറും ആശ്വാസം നിറഞ്ഞ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ അവരെ മൂന്നാളെയും നോക്കി.... "കണ്ടില്ലേ.. ഹി ഈസ്‌ കംപ്ലീറ്റെലി ഓക്കേ നൗ... നിങ്ങൾ ആരും ഇനി ടെൻഷൻ ആവണ്ട.. ഡോക്ടർ ദയയോട് കൂടി പറഞ്ഞേക്ക്.... ആൻഡ് 2 ഡേയ്‌സ് കഴിഞ്ഞു ഡിസ്ചാർജ് ചെയ്യാം.. കംപ്ലീറ്റ് റെസ്റ്റ് ആവിശ്യമാണ്.. തല്കാലം കേസ് അന്വേഷണം ഒക്കെ പോസ്റ്റ്പോൺ ചെയ്തു ബോഡിക്ക് റെസ്റ്റ് കൊടുക്കാം...." അത്ര മാത്രം പറഞ്ഞു ദേവിന് ഒരു പുഞ്ചിരി നൽകി ഡോക്ടർ പുറത്തേക്ക് പോയി...രുദ്രയെ നോക്കി കിടന്ന ദേവിന്റെ കണ്ണുകൾ ദയ എന്ന പേര് കേട്ടതും ഞൊടിയിടയിൽ കണ്ണുകളെ ഡോക്ടറിലേക്ക് ചലിപ്പിച്ചു.... അത് അവർ മൂന്നും കാണുകയും ചെയ്തു... "ദേവ്...." ഡോക്ടർ പോയതും നന്ദു നടന്നു ദേവിന്റെ മുന്നിലേക്ക് വന്നു നിന്നു.... "സോറി...എനിക്ക് തന്നെ പറ്റി ഒരുപാട് മിസ്അണ്ടർസ്റ്റാൻഡിങ്‌സ് ഉണ്ടായിരുന്നു... എല്ലാത്തിനും കാരണവും എന്റെ സ്വഭാവം തന്നെയാ... എനിക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ കാര്യത്തിൽ ഞാൻ സെൽഫിഷ് ആണ്... ദയയുടെ കാര്യത്തിൽ ഞാൻ കാണിച്ചത് അത് തന്നെയാ... അവളെ താൻ അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ വേദനിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്... അല്ലെങ്കിൽ അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നുണ്ട് എന്ന എന്റെ തോന്നലുകൾ കാരണം ഞാൻ തന്നോടും കെവിനോടും നീരസം പ്രകടിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.... ആം റിയലി റിയലി സോറി....."🥺 നന്ദു മനസ്സിൽ തൊട്ട് തന്നെയാണ് അത് പറഞ്ഞത്... കെവിനും രുദ്രയ്ക്കും അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് സന്തോഷം തോന്നി... അല്ലെങ്കിലും ഇത്തരം മോമെന്റസ് കൂടുതൽ ഹാപ്പി & മെമ്മറിബിൾ ആക്കാൻ ഇതുപോലുള്ള ചില തിരിച്ചറിവുകൾക്കും തുറന്നു പറച്ചിലുകൾക്കും സാധിക്കും...!🙂🥺 ദേവ് സംസാരിക്കാൻ തോന്നിയ ബുദ്ധിമുട്ട് കാരണമാവാം ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല എങ്കിലും സാരമില്ല എന്ന മട്ടിൽ അവളെ നോക്കി കണ്ണ് ചിമ്മി കാണിച്ചത്... ശേഷം കെവിനെ നോക്കി... "ദ്.. ദയ...." "അവൾ വീട്ടിലുണ്ട്... ഇത്ര നേരം ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു... ഒരു അത്യാവശ്യം വന്നു പോയതാ... വരും..." ദേവിനോട്‌ അങ്ങനെ പറയാനാ കെവിന് തോന്നിയത്.... ഇല്ലെങ്കിൽ വിഷമിക്കും എന്നവന് അറിയാം... "അ... അവ.. ള് ഓക്കേ ആ.. ണോ?" ഇടറിയ ശബ്ദത്തിൽ ചോദിച്ചു.. "ആട... ഡബിൾ ഓക്കേയാ... ഒരു പ്രശ്നവും ഇല്ല...." രുദ്ര തോളിൽ കൈ വെച്ച് പറഞ്ഞു... "ദേവ് റെസ്റ്റ് എടുക്ക്.. ഒന്ന് മയങ്ങിക്കോ...." നന്ദു ആണത് പറഞ്ഞത്... ദേവ് ചെറുതായി തലയനക്കി... ശേഷം കണ്ണുകൾ പതിയെ പൂട്ടി.... 🌜🌛🌜🌛🌜🌛🌜🌛🌜🌛 ദയ അവളുടെ റൂമിൽ ബെഡിൽ ഭിത്തിയിൽ ചാരി ഇരിക്കുകയാണ്.... ഫോൺ കയ്യിൽ തന്നെയുണ്ട്... ഒരു കാൾ പ്രതീക്ഷിച്ചുള്ള ഇരിപ്പാണെന് ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽ വ്യക്തം... അമ്മ വീടിനു പുറത്തേക്ക് ഇറക്കുന്നില്ല... അത്ര വാശിയിൽ ആണ്... ദേവിന്റെ ഇപ്പോഴത്തെ അവസ്ഥയെ പറ്റി അമ്മയോട് പറഞ്ഞാലോ എന്ന് വരെ അവൾ ചിന്തിച്ചു... അങ്ങനെ ചിന്തിച്ചു ഇരിക്കുമ്പോ ആണ് കയ്യിൽ ഇരുന്ന ഫോൺ റിങ് ചെയ്തതും അവൾ ആകാംഷയോടെ അതിലേക്ക് നോക്കിയതും.. നന്ദു ആണ്.. അവൾ പെട്ടെന്ന് അറ്റൻഡ് ചെയ്തു... "എടി.. ദേവേട്ടൻ കണ്ണ് തുറന്നോ..? സംസാരിച്ചോ? ഇപ്പൊ എങ്ങനെയുണ്ട്.. ഓക്കേ ആണോ? എന്നെ ചോദിച്ചോ??" കാൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്തതും ടെൻഷൻ നിറഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ സ്പീഡിൽ അവൾ ചോദിച്ചു... "എടി.. നിർത്തി നിർത്തി ചോദിക്ക്... നിന്റെ കെട്ട്യോൻ കണ്ണും തുറന്നു സംസാരിക്കുകയും ചെയ്തു... രണ്ട് ദിവസം കഴിഞ്ഞു ഡിസ്ചാർജ് ചെയ്യാമെന്ന വിവേക് പറയുന്നേ... കംപ്ലീറ്റ് റെസ്റ്റ് ആവിശ്യം ആണെന്ന്...." "എ.. എന്നെ തിരക്കിയോ??" "പിന്നെ തിരക്കാതെ... ആളെ പറഞ്ഞു വിഷമിപ്പിക്കണ്ട എന്ന് കരുതി കെവിൻ നീ എന്തോ അത്യാവശ്യം വന്നിട്ട് പോയതാ ഉടനെ വരും എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു...." "എ.. എനിക്ക് ദേവേട്ടനെ കാണണോടി.. പക്ഷെ പറ്റില്ല..." കരഞ്ഞു കൊണ്ടാണവൾ പറഞ്ഞത്... "അതെന്ത് പറ്റിടി..? അമ്മ സീൻ ആയോ?" "ആയോന്നോ? എന്നെ വീട്ടീന്ന് പുറത്തേക്ക് ഇറക്കുന്നില്ല..." ശേഷം അമ്മയുമായി നടന്ന സംഭാഷണം എല്ലാം നന്ദുനോട് പറഞ്ഞു... "എടി.. ഞാൻ ദേവേട്ടന് അപകടം പറ്റിയ കാര്യം അമ്മയോട് പറഞ്ഞാലോ എന്ന ആലോചിക്കുന്നേ?" "അത് വേണ്ട... അറിഞ്ഞ ഉടനെ ദേവിന്റെ അമ്മയെ വിളിച്ചു പറയും... അവിടെ അറിയിക്കാൻ കെവിൻ ദത്തേട്ടനോടോ ദക്ഷിനോടൊ പറയാമെന്നാ പറഞ്ഞെ... സിറ്റുവേഷൻ ഹാൻഡിൽ ചെയ്യാൻ അവർക്ക് അറിയാലോ... കെവിൻ അവരെ അറിയിച്ചിട്ടുണ്ട്...." "അപ്പൊ അമ്മയോട് പറയണ്ട എന്നാണോ നീ പറയുന്നേ?" "ഇന്ന് എന്തായാലും വേണ്ട... ദേവിന്റെ വീട്ടിൽ എല്ലാം നാളെ അറിയുലോ.. നിന്റെ വീട്ടിലും അപ്പൊ അറിഞ്ഞ മതി... അത് വരെ നീയൊന്ന് ക്ഷമിക്ക്..ഞാൻ ഇടയ്ക്ക് ഇടയ്ക്ക് വിളിച്ചു അപ്ഡേറ്റ് തരാം..." "അല്ല നന്ദു ദക്ഷ് അറിഞ്ഞോ വിവരം...?" "ആഹ്.. അവനും ദത്തേട്ടനും ഇപ്പൊ അറിയാമെന്നു കെവിൻ പറഞ്ഞു.. കെവിൻ അവരോട് രണ്ട് പേരോട് മാത്രേ വിളിച്ചു പറഞ്ഞുള്ളു..." "മ്മ്.. ശെരി ഞാൻ വിളിക്കാം...." ദയ ഫോൺ കട്ട്‌ ചെയ്തിട്ട് ദക്ഷിന്റെ നമ്പർ ഡയൽ ചെയ്തു... രണ്ട് മൂന്നു റിങ്ങിനു ശേഷം ഫോൺ അറ്റൻഡ് ചെയ്തു... "ഹലോ.. ആരാ?" "ആരാന്നോ?എടാ ഞാനാ ദയ " "ഏഹ് ഏട്ടത്തിയോ? ഇതേതാ നമ്പർ?" "പുതിയതാ.. നീ ഇപ്പൊ എവിടാ?" "ഞാൻ പുറത്ത.. വീട്ടിൽ ഇല്ല..." "നീ ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോയോ?" "ഇല്ല.. അങ്ങോട്ട് പോവാ..." "നീ പോകുന്ന വഴിയ്ക്ക് ഇങ്ങോട്ട് ഒന്ന് വരോ.. ഇപ്പൊ സമയം 9:30 ആയില്ലേ? ഇവിടെ 10 മണി കഴിഞ്ഞ എല്ലാരും ഉറങ്ങും... നീ വന്നു ഗേറ്റിനു പുറത്ത് നിന്ന മതി.. ഞാൻ എങ്ങനെ എങ്കിലും ചാടാം..പക്ഷെ 10 മണി കഴിഞ്ഞേ നീ വരാവു...." "അല്ല ഏട്ടത്തി എന്തിനാ ഇത്ര റിസ്ക് എടുക്കുന്നെ ഇപ്പോ??" "നിന്റെ ചേട്ടനെ കാണാൻ..." "ഏട്ടത്തിയ്ക്ക് നേരെ ചൊവ്വേ വീട്ടിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി കാർ എടുത്തു ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോയാൽ പോരെ?" "അമ്മ വിടുല്ലടാ.. ആകെ സീൻ ആയി ഇരിക്കുവാ അമ്മ... നീ എന്നെ ഒന്ന് ഹെല്പ് ചെയ്..." "അതെന്താ പ്രശ്നം അമ്മയ്ക്ക്..?" "അത് ഞാൻ നേരിട്ട് പറയാം... നീ വരോ...?" "ഞാൻ വരാം.. എനിക്ക് ലാസ്റ്റ് തല്ല് കിട്ടുവോ?" "നീ വന്നില്ലെങ്കിൽ എന്റെ കയ്യിന്ന് കിട്ടും.. അല്ലാതെ കിട്ടില്ല..." "അയ്യടാ.. പാവം അല്ലെ ഹെല്പ് ചെയ്യാന്ന് വെച്ചപ്പോ തലയിൽ കേറുന്നോ?" "അയ്യോ അങ്ങനെ അല്ലടാ... നീ വാ.. തല്ലൊന്നും കിട്ടുല്ല.. നീ വെച്ചോ... ഞാൻ ആ മാളൂനെ കൂടി സോപ്പ് ഇടട്ടെ... ഇറങ്ങാനും ഒരാളുടെ ഹെല്പ് വേണോലോ?" അത് കേട്ടപ്പോ അവന്റെ മനസ്സിൽ ലഡ്ഡു പൊട്ടി..മുഖം ഒന്ന് തിളങ്ങി... "ആഹ്.. ഞാൻ വേഗം വരാം..." "ടാ 10 മണി കഴിഞ്ഞു വന്ന മതി.. അമ്മയോ അച്ഛനോ പൊക്കിയ പണി കിട്ടും..." "ശെരി ഏട്ടത്തി...." അവൻ ഫോൺ കട്ട്‌ ചെയ്തു... ദയ ബെഡിൽ നിന്ന് നിലത്തേക്ക് ഇറങ്ങി ഡോർ തുറന്നു പുറത്തേക്ക് പോയി.. നേരെ പോയത് മാളുവിന്റെ റൂമിലേക്ക് ആണ്... അവൾ ബെഡ്ഷീറ്റ് വിരിക്കുക ആയിരുന്നു... "മാളു..." ദയ റൂമിലേക്ക് കയറി വാതിൽ അടച്ചു കൊണ്ട് വിളിച്ചു... തിരിഞ്ഞു നോക്കിയ അവൾ മുഖം വീർപ്പിച്ചു... "നല്ല ആളാ.. രണ്ട് ദിവസം എവിടെ ആയിരുന്നു? അമ്മ വീട് തിരിച്ചു വെച്ചെത് ചേച്ചി ഇല്ലാഞ്ഞിട്ട്..." "ഞാൻ പറയാം.. എല്ലാം നിന്നോടു പറയാം.. മോളെനിക്ക് ഒരു ഹെല്പ് ചെയ്യണം..." "ഞാനൊ? എന്ത്‌ ഹെല്പ്?" "ദക്ഷ് വരും.. എന്നെ ഒന്ന് പുറത്തു ഇറങ്ങാൻ നീ ഹെല്പ് ചെയ്യണം.. അച്ഛനും അമ്മയും അറിയാതെ..." "ഏഹ്.. എന്തിനു?" "ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോകാൻ..." "അവിടെ എന്താ?" "ദ്.. ദേവേട്ടൻ അവിടെയ..." "ഏഹ്... ഏട്ടനു എന്ത്‌ പറ്റി?" ദയ കാട്ടിൽ നടന്ന കാര്യങ്ങളും അവനു കുത്ത് കിട്ടിയ കാര്യങ്ങളും അവളോട് പറഞ്ഞു... "അയ്യോ...എന്നിട്ട് ഇപ്പൊ എങ്ങനെ ഉണ്ട്..?" "സർജറി കഴിഞ്ഞു.. ഇപ്പൊ കണ്ണ് തുറന്നു സംസാരിച്ചു എന്നൊക്കെ നന്ദു വിളിച്ചു പറഞ്ഞു... എനിക്ക്.. എനിക്ക് ഇനിയും പറ്റില്ല.. എനിക്ക് ദേവേട്ടനേ കണ്ടേ പറ്റു.. നീ എന്നെ സഹായിക്കണം... പ്ലീസ്.." "ചേച്ചി കരയാതെ.. ഞാൻ ഹെല്പ് ചെയ്യാം.. പക്ഷെ അധികം സമയം എനിക്ക് പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ പറ്റില്ല... പോയിട്ട് പെട്ടെന്ന് വരണേ....." "ആഹ്... അത് ഞാൻ വരും..." "എന്ന ഞാൻ ഹെല്പ് ചെയ്യാം..." "ശെരി.. 10 മണി കഴിഞ്ഞ ദക്ഷ് വരും..ഞാൻ അപ്പോഴേക്ക് പോയൊന്നു ഫ്രഷ് ആവട്ടെ..." ദയ റൂമിലേക്ക് പോയി...മാളു ടെൻഷനിൽ നിന്നു.... 🌜🌛🌜🌛🌜🌛🌜🌛🌜🌛 "ഏട്ടത്തി.. ഞാൻ എത്തി..." "ഓക്കേ ടാ... ഞാനിപ്പോ വരാം..." ചെവിയിൽ നിന്ന് ഫോൺ എടുത്തു കാൾ കട്ട്‌ ആക്കി അവൾ തന്റെ അടുത്ത് ടെൻഷനിൽ നിൽക്കുന്ന മാളുവിനെ നോക്കി.. ലൈറ്റ് ബ്ലൂവിൽ ഓറഞ്ച് കളർ പ്രിന്റ് വരുന്ന ക്രോപ് ടോപ് & ബ്ലാക്ക് ജീൻസ് ആയിരുന്നു ദയയുടെ വേഷം.... "നീ പേടിക്കണ്ട.. ഞാൻ പെട്ടെന്ന് വരാം... നീ വാ..." അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു വീടിന്റെ സ്റ്റെയേഴ്സ് ഇറങ്ങുമ്പോൾ ദയയുടെ ഹൃദയമിടിപ്പും കൂടി... ശരീരത്തിൽ വിയർപ്പ് കണങ്ങൾ പൊടിഞ്ഞു.... തുടരും... 🌜❤️🌛 #💞 നിനക്കായ് #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ