ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6aqJe3OG?d=n&ui=v64j8rk&e1=cPart 14ശില്പ കാറിൽ നിന്നിറങ്ങി. ഗേറ്റ് അടഞ്ഞുകിടക്കുകയാണ്. അവൾ ഗേറ്റിനരികിലേക്ക് ചെന്നു. അപ്പോഴേക്കും കാവൽ നിർത്തിയിരുന്നവർ ഗേറ്റിനരുകിലേക്കെത്തി. ആരാ..?? അവർ ചോദിച്ചു. ഞാൻ നിതാരയുടെ കൂട്ടുകാരിയാണ്. ശില്പ പറഞ്ഞു. ആരായാലും ഇപ്പോൾ കാണാൻ പറ്റില്ല. പോയിട്ട് പിന്നെ ഒരു ദിവസം വരൂ.. അവൾ പറഞ്ഞിട്ടാണ് ഞാൻ വന്നത്. ആരു പറഞ്ഞിട്ടായാലും ഇപ്പോൾ കാണാൻ പറ്റില്ല.അവർ തീർത്തു പറഞ്ഞു. ആരാ...??വിശ്വനാഥൻ അങ്ങോട്ട് വന്നു അങ്കിൾ..ഞാനാണ് ശിൽപ. ഞാൻ നിതാരയെ ഒന്ന് കാണാൻ വന്നതായിരുന്നു. ഇവർ എന്നെ അകത്തേക്ക് കയറ്റുന്നില്ല. ഗേറ്റ് തുറന്നേക്ക്...അയാൾ പറഞ്ഞു ഇതെന്താ അങ്കിൾ, അവളെ തടവിൽ ആക്കിയിരിക്കുകയാണോ?? അങ്ങനെയൊന്നുമല്ല മോളെ. എന്റെ ഒരു സമാധാനത്തിനുവേണ്ടി ഞാൻ കാവൽ ഏർപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നതാണ്. മോളകത്തേക്ക് ചെല്ല്, അവൾ മുറിയിലുണ്ട്. അവൾ അകത്തേക്ക് ചെന്നു. ആരാ...?? ജോലിക്കാരി അവളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. ഓഹോ വീടിനകത്തും കാവലിനാളുണ്ടോ?? അവൾ ജോലിയുടെ തോളിൽ കയ്യിട്ടു. ഞാൻ നിതാരെ ത.ട്ടി.ക്കൊ.ണ്ടുപോകാൻ വന്നതാ. ശില്പ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. ദേ...പെണ്ണേ, എന്നെ തൊടരുത്. ജോലിക്കാരി പറഞ്ഞു. അവൾ കൈയെടുത്ത് മാറ്റി. ഇങ്ങനെ ദേഷ്യപ്പെടല്ലേ ചേച്ചി. ചേച്ചി പോയി ചായയും കൂടെ കഴിക്കാൻ എന്തെങ്കിലും എടുത്തു കൊണ്ടു വാ. ശില്പ ജോലിക്കാരിയെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കിയിട്ട് മുകളിലേക്ക് നടന്നു ആഹാ...നീ എത്തിയോ ?? ഇങ്ങ് വന്നേ നിതാര ശില്പയുടെ കൈപിടിച്ച് മുറിയിലേക്ക് കയറി. വാതിൽ അടച്ചു. മുറിയിൽ നിൽക്കുന്ന ഡാനിയെ കണ്ടതും ശില്പ ഒന്നു പകച്ചു. ആരാടീ ഇത്?? അതൊക്കെ പറയാം. നിതാര അവളെ കട്ടിലിലേക്ക് പിടിച്ചിരുത്തി. ഇയാളെ കണ്ടിട്ട് കള്ള ലക്ഷണം ഉണ്ടല്ലോ.ശില്പ ഡാനിയേ നോക്കി പറഞ്ഞു. ഡാനി അവളെ നോക്കി കണ്ണുരുട്ടി. ഒന്നു മിണ്ടാതിരിക്ക് പെണ്ണേ... എന്താടി വല്ല പ്രേമവും ആണോ ?? ശില്പ ചോദിച്ചു പിന്നെ ! ഒരു പ്രേമം. അതൊന്നുമല്ല. ഒരു സീരിയസായ കാര്യം എനിക്ക് നിന്നോട് പറയാനുണ്ട് അവളുടെ മുഖത്ത് ഗൗരവം നിറഞ്ഞു. എന്താടി...?? ഇത് ഡാനി, എന്നെ രക്ഷിച്ചത് ഈ നിൽക്കുന്ന ഡാനിയാണ്. അവൾ കാര്യങ്ങളൊക്കെ ശില്പയോട് പറഞ്ഞു. രഹസ്യമായി ഞങ്ങൾ ചില അന്വേഷണങ്ങളൊക്കെ നടത്തുന്നുണ്ട്. നിന്റെ സഹായം കൂടി ഞങ്ങൾക്ക് വേണം. നിതാര പറഞ്ഞു. ഞാൻ എങ്ങനെയാ നിങ്ങളെ സഹായിക്കേണ്ടത്?? എന്തിനും ഞാൻ കൂടെയുണ്ട്. നിനക്കോ നന്ദനക്കോ മാത്രമല്ല,മറ്റു പെൺകുട്ടികൾക്കും ധൈര്യമായിട്ട് ജീവിക്കാൻ കഴിയണം. എന്നാൽ കഴിയുന്ന സഹായമൊക്കെ ഞാൻ ചെയ്യാം. ഇത്രയും കേട്ടാൽ മതി. എനിക്ക് ഉറപ്പുണ്ടായിരുന്നു നീ എന്റെ കൂടെ നിൽക്കുമെന്ന്. അവൾ ശില്പയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. പറ ഞാനെന്താ ചെയ്യേണ്ടത്?? ശില്പ ചോദിച്ചു. ഡാനിയുടെ കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്ന രണ്ടുമൂന്നു ഗു. ണ്ടകളിൽ ഒരാൾക്ക്, നിർദേശങ്ങൾ കൊടുക്കുന്ന ആളെ അറിയാം. എങ്ങനെയെങ്കിലും ആ നിർദേശങ്ങൾ നൽകുന്ന ആളെ കണ്ടെത്തണം. ഡാനിയുടെ കൂടെയുള്ള ഒരുത്തനുണ്ട് അവനെ എങ്ങനെയെങ്കിലും നീ പാട്ടിലാക്കണം. പെണ്ണിന്റെ പ്രേമത്തിൽ വീഴാത്ത മനുഷ്യനൊന്നുമില്ല. അതിപ്പോ ഏതു ഗു. ണ്ട ആയാലും അങ്ങനെ തന്നെയാണ്. ഞാൻ അയാളെ പ്രേമിക്കണം എന്നാണോ നീ പറഞ്ഞു വന്നത്?? നീ പ്രേമിക്കുകയൊന്നും വേണ്ടാ. പ്രേമിക്കുന്നതായി അഭിനയിച്ചാൽ മതി. അതൊക്കെ ഞാനേറ്റു.. എങ്ങനെയെങ്കിലും അയാളെ ഞാൻ എന്റെ വരുതിയിൽ ആക്കിക്കോളാം. എടി..സൂക്ഷിക്കണം. നീ പേടിക്കേണ്ട ഇനി എനിക്ക് എന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചാൽ കൂടി എനിക്ക് ഒട്ടും പേടിയില്ല. മറ്റു പെൺകുട്ടികളെങ്കിലും സുരക്ഷിതരായിരിക്കുമല്ലോ. മറ്റുള്ളവർക്ക് എന്തെങ്കിലും ചെയ്യാൻ കഴിയുമെങ്കിൽ അത് നല്ലതല്ലേ പെണ്ണേ, അത് നമ്മുടെ കടമയല്ലേ. അതെ. അയാളുടെ ഫോട്ടോയോ മറ്റോ കാണിച്ചാലല്ലേ എനിക്ക് അയാളെ കണ്ടെത്താൻ പറ്റൂ... ശില്പ പറഞ്ഞു. അതൊക്കെ കാണിക്കാം. ഡാനി അയാളുടെ ഫോൺ എടുത്തു. ഗ്യാലറി ഓപ്പൺ ചെയ്തയാളുടെ ഫോട്ടോയെടുത്ത് കാണിച്ചു ഇവന് ഇരുപത്തിയേഴ്‌ വയസ്സുണ്ട്. കാണാനൊക്കെ സുന്ദരനാ മൊരട്ട് സ്വഭാവം ആണെന്നേയുള്ളൂ.. അതൊന്നും കുഴപ്പമില്ല. ശിൽപ പറഞ്ഞു ഇനി അവനുമായിട്ട് ശരിക്കും പ്രേമം ഒന്നുമായേക്കരുത്. അതിന് ഇവൾക്ക് സ്വന്തമായിട്ട് ആളൊക്കെയുണ്ട്. ഇവർ വിവാഹം കഴിക്കാൻ ഇരിക്കുവാ..നിതാര പറഞ്ഞു. ഒന്ന് പോടീ... ശില്പയുടെ കവിൾ ചുവന്നു. അതൊക്കെ പോട്ടെ ഈ പുള്ളി എവിടെയാ ഉണ്ടാവുക ?? ശില്പ ചോദിച്ചു. അത് പറയാൻ വിട്ടുപോയി.ഇവിടെ നിന്നും എൺപതു കിലോമീറ്റർ ദൂരമുണ്ട് അവിടേക്ക്. ഡാനി പറഞ്ഞു. ദൂരം നിനക്കൊരു ബുദ്ധിമുട്ടാകുമോ?? നിതാരാ ചോദിച്ചു. ഹേയ്..എല്ലാദിവസവും അവിടെ പോകുവൊന്നും വേണ്ടല്ലോ. അതിനല്ലേ നമ്മുടെ കൈയ്യിൽ ഫോൺ ഇരിക്കുന്നത്. ഇതു മതി,ഒരു മനുഷ്യനെ വീഴ്ത്താൻ. അവിടെ മേലെക്കണ്ടം എന്നൊരു സിറ്റിയുണ്ട്. അവിടുത്തെ ബിവറേജിൽ മിക്കവാറും അവർ കാണും അയ്യോ കുടിയന്മാർ ആണല്ലേ?? എന്താ പേടിയുണ്ടോ?? ഒരു പേടിയുമില്ല മാഷേ.. ഇനി നമ്മൾ തമ്മിൽ ഫോണിൽ വിളിയും പറച്ചിലും ഒന്നും വേണ്ട, ഞാൻ നിന്നെ ഇടയ്ക്ക് വന്ന് കണ്ടോളാം. നിതാര പറഞ്ഞു. ശരി.എന്നാൽ ഞാൻ പോയിട്ട് വരാം ശില്പ പറഞ്ഞു. അവൾ നിതാരയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. അവൾ കാറിൽ കയറുന്നതും പോകുന്നതും,നിതാര ജനലിലൂടെ നോക്കി നിന്നു എനിക്കെന്തോ ശില്പയുടെ കാര്യം ആലോചിച്ചിട്ട് വല്ലാത്ത പേടി തോന്നുന്നു. ഇവൾക്ക് അപകടം എന്തെങ്കിലും സംഭവിക്കുമോ ഡാനി?? താൻ പേടിക്കണ്ട. ആ പെൺകുട്ടി നല്ല ധൈര്യമുള്ള കൂട്ടത്തിലാണ് മാത്രമല്ല ഞാൻ അവരുടെ പിന്നാലെ തന്നെ ഉണ്ടാകും അപ്പോൾ ഡാനി പോവുകയാണോ?? പോകണം. അവരുടെ കണ്ണിൽ പെടില്ലേ?? എന്റെ രൂപം ഒക്കെ അങ്ങ് മാറ്റും. പെട്ടെന്ന് കണ്ടാൽ അവന്മാർക്ക് തിരിച്ചറിയാൻ പറ്റാത്ത രീതിയിൽ ഞാൻ എങ്ങനെയെങ്കിലും ളിച്ചു നടന്നോളാം. ഡാനി എന്നാ പോകുന്നത്?? നാളെ ശിൽപയും മിക്കവാറും നാളെ ആയിരിക്കും പോകുന്നത്. തന്റെ കൂട്ടുകാരിയെ ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചോളാം. ഇനി അക്കാര്യം ഓർത്ത് ഇവിടെ ഇരുന്നു വിഷമിക്കേണ്ട. ഡാനി പറഞ്ഞു. എനിക്ക് എന്നും വിഷമങ്ങളെ ഉള്ളൂ.. ഓർമ്മയുറച്ച കാലം മുതൽ അങ്ങനെയാണ്. എപ്പോഴും ഒരു മാറ്റവുമില്ല. അതുകൊണ്ട് എല്ലാം ഒരു ശീലമായി. ഞാനാഗ്രഹിക്കുന്നതെല്ലാം കാലം എന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും തട്ടിപ്പറിച്ചിട്ടെ ഉള്ളൂ.. അവളുടെ കണ്ണിലെ നീർത്തിളക്കം കണ്ടപ്പോൾ, ഡാനിക്ക് വല്ലാത്ത വേദന തോന്നി. 🍀🍀🍀🍀🍀 പിറ്റേന്ന് മറ്റുള്ളവരുടെ കണ്ണുവെട്ടിച്ച്‌ ഡാനി പുറത്തിറങ്ങി. ഉള്ളിൽ ഒരല്പം പരിഭ്രാന്തി തോന്നിയെങ്കിലും ധൈര്യം സംഭരിച്ച് അവൻ പുറപ്പെട്ടു. നിതാര അയാൾക്ക് ഒരു കാർ ഏർപ്പാടാക്കിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. രാവിലെ തന്നെ ശില്പയും അങ്ങോട്ടേക്ക് യാത്ര തിരിച്ചു. 💚💚💚💚💚💚 തുടരും. കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️❤️ #✍ തുടർക്കഥ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #📙 നോവൽ