ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6aR1gXW8?d=n&ui=v64j8rk&e1 Part...13... അന്തോണി നിന്നിടത്തു നിന്ന് അനങ്ങാൻ ആവാതെ വിറങ്ങലിച്ചു നിന്നു പോയി.. മഴ വീണ്ടും ശക്തി പ്രാപിച്ചു തുടങ്ങി.. എവിടെ നിന്നൊക്കെയോ നായ്ക്കൾ കൂട്ടത്തോടെ ഓരിയിടാൻ തുടങ്ങി.. കാടിനുള്ളിൽ നിന്ന് കുറുനരികൾ സെമിതേരിക്ക് ചുറ്റും നിലയുറപ്പിച്ചു. അന്തോണിക്ക് കണ്ണുകൾ അടക്കണം എന്നുണ്ടായിരുന്നു..പക്ഷെ അതിന് ശ്രമിച്ചു പരാജയപ്പെട്ടു.. ആ മുഖം എവിടെയോ കണ്ടപോലെ അന്തോണിക്ക് തോന്നി.. പക്ഷെ അയാൾക്ക് അതൊന്നും ഓർമ്മിക്കാൻ ഉള്ള ബോധം ആയിരുന്നില്ല അപ്പോൾ.. ആകാശത്തു നിന്ന ആ മനുഷ്യമുഖം മെല്ലെ ഒന്ന് വാ തുറന്നു.. അതി ശക്തമായ ഒരു ചുഴലികാറ്റ് അവിടെ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു.. മനുഷ്യശരീരം ചീഞ്ഞദുർഗന്ധം അവിടെ മുഴുവൻ വ്യാപിക്കാൻ തുടങ്ങി ..ചുഴലികാറ്റ്അന്തോണിയെ .ലക്ഷ്യംവെച്ചു പാഞ്ഞു വന്നു കൊണ്ടിരുന്നു... പെട്ടന്ന് പള്ളിയുടെ ഉള്ളിൽ നിന്ന് ആൽബർട്ട് ഇറങ്ങി വന്നു.. കയ്യിൽ പൊന്നിൽ തീർത്ത കുരിശും കയ്യിൽ വെള്ളികെട്ടിയ കണ്ണാടിയും ആയി വന്ന ആൽബർട്ട് നേരെ അന്തോണിക്ക് അരികിൽ എത്തി.. അടുത്തനിമിഷം അതിശക്തമായ ഒരു മിന്നൽ ആകാശത്തു നിന്ന് താഴേക്ക് ഇറങ്ങി വന്നു..?? ആ മിന്നൽ ആൽബർട്ടിന്റെ കയ്യിൽ ഇരുന്ന കണ്ണാടിയിൽ തട്ടി.. അതിന്റെ പ്രതിഫലനം പൊന്നിൻ കുരിശിൽ തട്ടി നേരെ ആ രൂപത്തിന്റെ നെറ്റിയിൽ തന്നെ പതിഞ്ഞു.. കാത് അടപ്പിക്കുന്ന ഒരു അലർച്ച അവിടെ മുഴങ്ങി..താഴേക്ക് ചുറ്റി വന്ന ചുഴലികാറ്റ് നേരെ മുകളിലേക്ക് തന്നെ തിരിച്ചു പോയി.. ആകാശത്തു നിന്ന ആ രൂപം മെല്ലെ. തിരിഞ്ഞു കരിമ്പനകുന്ന് ലക്ഷ്യം വെച്ചു നീങ്ങാൻ തുടങ്ങി.. അന്തോണി അത് നോക്കി നിന്നു.. പിന്നെ ഉറക്കെ നിലവിളിച്ചു കൊണ്ടു നിലത്തേക്ക് കുഴഞ്ഞു വീണു.. ആൽബർട്ട് അയാളെ താങ്ങി എടുത്തു കൊണ്ടു പള്ളിയിലേക്ക് കയറി പോയി.. സെമിതേരിക്ക് ചുറ്റും നിന്ന കുറുനരികൾ മെല്ലെ വീണ്ടും കാടിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് നീങ്ങി.. കരിമ്പനകുന്നിന്റെ മുകളിൽ കനത്ത കോട ഇറങ്ങി തുടങ്ങി.. വലിയ ഒരു മഞ്ഞു മല പോലെ തോന്നി അവിടെ.. രാഹുൽ കാർ നിർത്താൻ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.. പക്ഷെ കാർ മുന്നോട്ട് തന്നെ നീങ്ങി കൊണ്ടിരുന്നു.. മുന്നിൽ റോഡ് കാണാൻ വയ്യാത്ത പോലെ ആയിരുന്നു കോട മഞ്ഞു ഇറങ്ങിയിരിക്കുന്നത്.രാഹുൽ ആ തണുപ്പിലും ഇരുന്നു വിയർത്തു കൊണ്ടിരുന്നു.. കാർ തന്റെ നിയന്ത്രണത്തിൽ അല്ലെന്ന്. അവരോട് പറയണം എന്ന് അവനുണ്ടായിരുന്നു പക്ഷെ അതിന് കഴിഞ്ഞില്ല.. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു കാർ തനിയെ നിന്നു.. രാഹുൽ കിതച്ചു കൊണ്ടു മുന്നോട്ട് നോക്കി.. വെളുത്ത മഞ്ഞിന്റെ ഉള്ളിൽ കൂടി ഒരു വെളിച്ചം കാറിന്റെ നേരെ വരുന്നു.. എല്ലാവരും ആ വെട്ടത്തിലേക്ക് നോക്കി തന്നെ ഇരുന്നു.. മെല്ലെ ആ വെട്ടം പിടിച്ചു വരുന്ന ആളെ അവർ കണ്ടു.. അഞ്ചടി പൊക്കം മാത്രം ഉള്ള ഒരു വയസൻ ആയിരുന്നു അങ്ങോട്ട് വന്നത്.. അയാളുടെ കയ്യിൽ വലിയ ഒരു റാന്തൽ വിളക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു.. റാന്തൽ വിളക്ക് അയാളുടെ ചുമലിൽ ആയിരുന്നു... സ്വപ്ന. അയാളുടെ നേരെ നോക്കി കൊണ്ടു പറഞ്ഞു.. വന്നു കഴിഞ്ഞു.. വരൂ നമ്മുക്ക് ഇറങ്ങേണ്ട സ്ഥലം ആയി.. നമ്മളെ കൊണ്ടു പോകാൻ ആണ് അദ്ദേഹം വന്നിരിക്കുന്നത്.. സ്വപ്ന.കാറിന്റെ ഡോർ തുറന്നു ഇറങ്ങി.. പിന്നാലെ അനന്തുവും ബിജിത്തും ഇറങ്ങി.. രാഹുൽ മാത്രം കാറിൽ ഇരുന്നു.. അവനു ഇറങ്ങാൻ മനസ്സ് വന്നില്ല.. എന്തോ ഒരു അപകടം മുന്നിൽ ഉണ്ടെന്ന് മനസ്സ് ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.. സ്വപ്ന.റാന്തൽ വിളക്ക് കൊണ്ടു വന്ന ആളോട് പറഞ്ഞു..ഇവരെ കൊണ്ടു പോകു.. ഞങ്ങൾ പിറകെ വന്നു കൊള്ളാം.. ബിജിത്തും. അനന്തുവും അയാൾക്ക് ഒപ്പം പോകുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ രാഹുൽ കാറിൽ ഇരുന്നു അലറി വിളിച്ചു കൊണ്ടു പറഞ്ഞു.. കൊണ്ട് പോകരുത് അവരെ.. നിങ്ങൾ ആരാണ്.. അനന്തു.. ബിജിത്ത്. നിങ്ങൾ അവിടേക്ക് പോകരുത്.. അപകടം അടുത്ത് തന്നെ ഉണ്ട്.. പക്ഷെ അവന്റെ ശബ്ദം പുറത്തേക്ക് വന്നില്ല.. മഞ്ഞിന്റെ ഉള്ളിൽ കൂടി അവർ മറയുന്നത് കാറിൽ ഇരുന്നു കൊണ്ടു രാഹുൽ നോക്കി ഇരുന്നു.. ആകാശത്തു നേരിയ നിലാവ് പരന്നു തുടങ്ങി.. മഴയുടെ ശക്തി കുറഞ്ഞു.. ഇടക്കിടെ മിന്നൽ മാത്രം ആകാശത്തു മിന്നി തെളിഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു.. അവർ പോകുന്നത് നോക്കി നിന്ന. സ്വപ്നയെ. രാഹുൽ ശ്രദ്ധിച്ചു ആരാണ് ഇവൾ. ആ വന്ന ആളെ ഇവൾക്ക് എങ്ങനെ അറിയാം..എന്തൊക്കെയോ സംഭവിക്കുന്നു.. സ്വപ്‍ന. മെല്ലെ തിരിഞ്ഞു..രാഹുൽ അവളുടെ മുഖം കണ്ടപ്പോൾ ഒന്ന് ഞെട്ടി.. അത് സ്വപ്നആയിരുന്നില്ല വേറെ ഏതോ ഒരു പെൺകുട്ടി. അവൾ മുന്നോട്ട് വന്നു കാറിന്റെ ബോണറ്റിൽ കയറി മുട്ടുകുത്തി നിന്നു കൊണ്ടു. രാഹുലിന്റെ നേരെ നാവ് നീട്ടി.. രാഹുൽ അറിയാതെ പുറകോട്ടു നീങ്ങി ഇരുന്നു പോയി.. ആ നാവു പാമ്പിന്റെ പോലെ ആയിരുന്നു.. ചില്ലിൽ ആ നാവ് സ്പർശിച്ചതും ഒരു നിലവിളിയോടെ അവൾ പുറകോട്ടു മറിഞ്ഞു വീണു.. രാഹുൽ തന്റെ നെഞ്ചിൽ കൈ ചേർത്ത് പിടിച്ചു. കൊണ്ട് ഇരുന്നു കിതച്ചു.. നെഞ്ചിൽ ചരടിൽ കൊളുത്തി ഇട്ടിരുന്ന ഏലസിൽ. തൊട്ടതോടെ രാഹുലിന്റെ ദേഹത്ത്. ഒരു വൈബറേഷൻ. പോലെ ഉണ്ടായി.. തന്റെ മുത്തശ്ശി. കൊടുങ്ങല്ലൂരിൽ നിന്ന് ജപിച്ചു കൊണ്ട് വന്ന ഏലസ്. ആണ് അത് എന്ന് രാഹുൽ ഓർത്തു.. ഷർട്ടിന്റെ ഉള്ളിൽ നിന്ന് ഏലസ് പുറത്തു വന്നത് കൊണ്ടു ആകും സ്വപ്നതന്നെ സ്പർശിക്കാതെ ഇരുന്നത് എന്ന് രാഹുലിന് മനസ്സിലായി.. അവന്റെ കാതിൽ. ഇളയ കൊച്ചച്ഛൻ പറഞ്ഞു പഠിപ്പിച്ച. ശ്രീ ഗരുഡപഞ്ചാക്ഷരി മന്ത്രം മുഴങ്ങി.. ഒരു നിമിഷം കണ്ണുകൾ അടച്ചു മനസ്സ് ഏകാഗ്രമാക്കി. രാഹുൽ മന്ത്രം ചൊല്ലി തുടങ്ങി... അസ്യശ്രീ ഗരുഡ. പഞ്ചാക്ഷരി മഹാ മന്ത്രസ്യ. കശ്യപഋഷിം. പക്തിക്ഷ് ചന്ദ്ധഹ്. ശ്രീ ഗരുഡായ നമഃ... മന്ത്രത്തിന്റെ ഒപ്പം..തന്നെ പുറത്തു നിന്ന സ്വപ്നതന്റെ മുടി വലിച്ചു പറിച്ചു കൊണ്ടു കാറിലേക്ക് എറിഞ്ഞു.. പക്ഷെ അത് കാറിൽ സ്പർശിക്കാതെ വായുവിൽ തന്നെ കത്തി എരിഞ്ഞു താഴെ വീണു കൊണ്ടിരുന്നു... ഇതേ സമയം പള്ളിയുടെ ആൾതാരക്ക് മുന്നിൽ ബോധം പോയി കിടന്നിരുന്ന അന്തോണി മെല്ലെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു.. തന്റെ അടുത്ത് മുട്ടുകുത്തി പ്രാർത്ഥിച്ചു കൊണ്ടു നിൽക്കുന്ന ആൽബർട്ടിനെ കണ്ടു.. അടുത്തനിമിഷം ചാടി എണീറ്റ അന്തോണി ഉറക്കെ പറഞ്ഞു.. അച്ചോ..ആ വന്നത് ആരാണ് എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി.. ആ മുഖം ഞാൻ ഇപ്പോൾ ഓർക്കുന്നു.. ആൽബർട്ട് കുരിശു വരച്ചു കൊണ്ടു എഴുനേറ്റു.. അന്തോണി ആൽബർട്ടിന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ടു പറഞ്ഞു... അച്ചോ കരിമ്പനകുന്നിൽ നിന്ന് വന്ന ആ മുഖം.. അത് ഇവിടെ നിന്നിരുന്ന സ്വപ്നയുടെ ആയിരുന്നു...??? അത് കേട്ടപ്പോൾ ആൽബർട്ടിന്റെ. നെറ്റി ചുളിഞ്ഞു.. ഏലിയാസ് ഫാദർ പറഞ്ഞ പോലെ അല്ലല്ലോ സംഭവിക്കുന്നത്.. അന്തോണി വീണ്ടും പറഞ്ഞു.. ആ കുന്നിലേക്ക് ഒരു വാഹനം കയറി പോകുന്നുണ്ട് അച്ചോ.. മുന്നിൽ ഒരു വെളിച്ചവും ഉണ്ട്.. ആൽബർട്ടിന്റെ നെറ്റിയിൽ വിയർപ്പ് പൊടിഞ്ഞു തുടങ്ങി.. എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നത്.. ഡയറിയിൽ എഴുതിയത്. ഇങ്ങനെ അല്ലല്ലോ... പെട്ടന്ന് പുറത്തു കനത്ത നിശബ്ദത പരന്നു.. ഒരു ചീവീട് പോലും ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കുന്നില്ല... അവർ പരസ്പരം നോക്കി... ആൽബർട്ട് ചെവിയോർത്തുനിന്നു... അയാളുടെ കവിളിൽ കൂടി വിയർപ്പ് ഒഴുകാൻ തുടങ്ങി.. ഇതേ സമയം പള്ളിയിൽ ഉള്ള സെമിതേരിയുടെ. കല്ലറകൾ മെല്ലെ ഇളകാൻ തുടങ്ങി...??? തുടരും.. കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️❤️ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ