ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6aaJ3z10?d=n&ui=v64j8rk&e1=c💞ദേവനന്ദിനി.... Part 67💞 ആ കൈവരികളിൽ പിടിച്ചു താഴെ അജ്മീർ സിറ്റിയുടെ ദൃശ്യമവർ പരസ്പരം പുണർന്നു നിന്നുകൊണ്ട് ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു… ആരവല്ലി മലനിരകളിൽ തട്ടി വന്ന ഇളം കാറ്റ് സായാഹ്നത്തിൽ അവരെ അരുമയായി തഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു… "ദേവേട്ടാ"… രുദ്രനെയും പുണർന്നുകൊണ്ട് താഴെ അജ്മീറിന്റെ ദൃശ്യം ആസ്വദിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ഗൗരിയവനെ പ്രണയാർദ്രയായി വിളിച്ചു.. "ഹ്മ് "…രുദ്രൻ മൂളിക്കേട്ടു… "ദേവേട്ടാ…എനിക്കൊരു സംശയം"…ഗൗരി രുദ്രനെ നോക്കികൊണ്ട് പറഞ്ഞു.. "അത് പിന്നെ പുതിയ കാര്യമല്ലല്ലോ എന്റെ നന്ദു മോൾക്ക്….ചോദിക്ക് "…രുദ്രനൊരു ചിരിയോടെ ഗൗരിയോട് മൊഴിഞ്ഞു.. "പോടാ.. കൊരങ്ങാ"….ഗൗരിയൊന്നു ചൊടിച്ചു കൊണ്ട് രുദ്രന്റെ വയറിൽ നുള്ളി.. രുദ്രൻ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു…. "ആട്ടെ…എന്താ എന്റെ നന്ദുമോളുടെ ഇപ്പോഴത്തെ സംശയം "…? രുദ്രൻ ചിരിയോടെ ഗൗരിയോട് തിരക്കി.. "ഇല്ല.. ഞാൻ പറയുന്നില്ല…എനിക്കറിയണ്ട"….ഗൗരിയവനോടൊന്ന് ചിണുങ്ങി… അവളുടെ പരിഭവം ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ രുദ്രനാസ്വദിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു… അവനവളെ ഒന്ന് കൂടി ചേർത്ത് പിടിച്ചു.. "ദേവേട്ടന്റെ നന്ദൂട്ടി പറ.. എന്താ എന്റെ കുട്ടിയുടെ സംശയം "…രുദ്രനവളുടെ മിഴികളിലേക്ക് പ്രണയപുരസരം നോട്ടമയച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു… "അത് പ്രത്യേകിച്ചൊന്നുമില്ല…ഈ സ്ഥലത്തിന്റെ പേര് യഥാർത്ഥത്തിൽ അജ്മീർ എന്നാണോ അതോ അജ്മേർ എന്നാണോ. എന്താണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ ഉച്ചരിക്കേണ്ടത് "…? ഗൗരി ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ തന്റെ സംശയം രുദ്രനോടുണർത്തിച്ചു… "അതെന്താ നന്ദു മോൾക്ക് അങ്ങനൊരു സംശയം "…? രുദ്രനൊരു മറുചോദ്യമുന്നയിച്ചു.. "ഇംഗ്ലീഷ് സ്പെല്ലിങ്ങും ഹിന്ദിയിൽ എഴുതിയതുമൊക്കെ വായിച്ചപ്പോൾ അജ്മേർ എന്നെഴുതിയതാ കാണാൻ കഴിഞ്ഞത്. അപ്പോൾ തോന്നിയ സംശയമാ. നമ്മൾ അജ്മീർ എന്ന് ഉച്ചരിക്കുന്നത് തെറ്റാണോ എന്ന് "…ഗൗരി രുദ്രന് മറുപടി നൽകി… രുദ്രാനൊന്ന് ചിരിച്ചു. അതിന് ശേഷമവൻ അവൾക്ക് മറുപടി കൊടുക്കാൻ തുടങ്ങി.. "നന്ദു.. ഞാൻ നേരത്തെ പറഞ്ഞല്ലോ അജയമേരു എന്തായിരുന്നു ആദ്യത്തെ പേരെന്നു. അതിൽ നിന്നാണ് അജ്മേർ എന്ന് ചുരുങ്ങിയത്. പക്ഷേ പുറത്തുള്ളവർ അജ്മേറിനെ അജ്മീർ എന്നും വിളിച്ചു. ഔദ്യോഗികമായി എല്ലായിടത്തും അജ്മേർ എന്നാണ്. എന്ന് കരുതി അജ്മീർ എന്ന് വിളിക്കുന്നതിലും തെറ്റൊന്നുമില്ല "… രുദ്രൻ വിവരിച്ചു… "ദേവേട്ടാ..വേറൊരു സംശയം കൂടിയുണ്ട്" ഗൗരിയൊരു കള്ളച്ചിരിയോടെ മൊഴിഞ്ഞു… "എന്റെ നന്ദുമോൾ ഈ സംശയങ്ങളൊക്കെ സ്റ്റോക്ക് ചെയ്തു വച്ചേക്കുവാണോ"...?രുദ്രനൊരു പൊട്ടിച്ചിരിയോടെ ഗൗരിയോട് ചോദിച്ചു.. "അതേലോ…പാമ്പ് വിഷം സ്റ്റോക്ക് ചെയ്തു വച്ചിട്ട് ആവശ്യത്തിന് പ്രയോഗിക്കുന്ന പോലെ ഞാനും സംശയം സ്റ്റോക്ക് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ആവശ്യം വരുമ്പോൾ പാമ്പ് വിഷം ചീറ്റുന്ന പോലെ ഈ കുരങ്ങന്റെ നേരെ എന്റെ സംശയം ചീറ്റും "…ഗൗരി രുദ്രനെയൊരു പുച്ഛത്തോടെ നോക്കി ചുണ്ട് കോട്ടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു… "ആയിക്കോട്ടെ…. എന്നാൽ ഇപ്പോഴുള്ള സംശയമെന്താണെന്ന് വച്ചാലിങ്ങോട്ട് ചീറ്റ്"...രുദ്രൻ ഗൗരിയെ ഒന്ന് കൂടി അമർത്തിപ്പിടിച്ചു… അവന്റെ മറുപടി ഗൗരിയിലൊരു ചിരിയുണർത്തി… "ദേവേട്ടാ…പ്രിത്വിരാജ് ചൗഹാന്റെ വീരചരമത്തെ കുറിച്ചുള്ള ഒരു സംശയമാ"...ഗൗരി പറഞ്ഞു തുടങ്ങി… "എന്താണെങ്കിലും ചോദിക്ക് "… രുദ്രൻ അവളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു.. "ദേവേട്ടാ…പ്രിത്വിരാജ് ചൗഹാൻ വീരചരമം പ്രാപിക്കുന്നതിനു മുമ്പ് അമ്പെയ്ത് മുഹമ്മദ്‌ ഘോറിയെ വധിച്ചിരുന്നു എന്ന് സ്കൂളിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ ഒരു പുസ്തകത്തിൽ വായിച്ചതായി ഓർക്കുന്നു. അത് സത്യമാണോ"… ഗൗരി രുദ്രനോട് ചോദിച്ചു.. "നന്ദു.. താൻ വായിച്ച കഥ ഇങ്ങനെയല്ലേ. യുദ്ധത്തിൽ പരാജയപ്പെട്ട പ്രിത്വിരാജ് ചൗഹാന്റെ കണ്ണുകൾ ഘോറി ചൂഴ്ന്നെടുത്തു എന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സുഹൃത്തും കവിയുമായിരുന്ന ചന്ദ്രബർദായി ഘോറിയോട് പ്രിത്വിരാജ് ചൗഹാന്റെ കണ്ണുകളില്ലാതെയുള്ള അമ്പെയ്ത്തിലെ സാമർഥ്യം കാണുവാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചെന്നും പിന്നെ അന്ധനായ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രകടനം കണ്ട് കൈ കൊട്ടിയ ഘോറിയുടെ നേരെ ആ ശബ്ദം കേട്ട് അദ്ദേഹം അമ്പെയ്ത് വധിച്ചെന്നും ഒക്കെയല്ലേ "…. രുദ്രൻ ഗൗരിയോട് തിരക്കി.. ഗൗരി അതേയെന്ന് തലയാട്ടി… "പ്രിത്വിരാജ് ചൗഹാനും ഘോറിയും തമ്മിൽ നടന്ന യുദ്ധത്തെ കുറിച്ച് ചരിത്രകാരന്മാർ രേഖപ്പെടുത്തിയതിൽ പലരും പല കണക്കുകളാണ് പറയുന്നതെന്ന് നേരത്തെ ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ. അത് പോലെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണത്തെ കുറിച്ചും പലരും പലതാണ് രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്. അതിൽ ഒന്നാണ് ഇതും. പക്ഷേ ഈ കഥയ്ക്ക് ആധികാരികത ഇല്ലെന്നാണ് പലരും അഭിപ്രായപ്പെടുന്നത്. കാരണം പ്രിത്വിരാജ് ചൗഹാൻ വീരചരമം പ്രാപിച്ചു എന്ന് പറയുന്ന സമയത്തിന് ശേഷവും പത്തു വർഷക്കാലത്തോളം അഫ്ഗാനിൽ ഭരണം നടത്തിയെന്ന് പലരും രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. അതിന് തെളിവുകളും ഉണ്ടത്രേ"… രുദ്രൻ ഗൗരി അറിഞ്ഞ കഥയെ പറ്റിയൊന്ന് വിവരിച്ചുക്കൊണ്ട് നിർത്തി… "ദേവേട്ടാ…അപ്പോൾ ഏതു കഥയായിരിക്കും യഥാർത്ഥത്തിൽ ഉള്ളത് "…? രുദ്രന്റെ വിവരണം ഗൗരിയിൽ സംശയമൊന്ന് കൂടി ജനിപ്പിച്ചു… "ചരിത്രം… അതിപ്പോൾ പ്രാചീനകാലത്തായാലും ഈ കാലത്തായാലും ഏതാണ് സത്യമെന്ന് കണ്ടെത്താൻ ബുദ്ധിമുട്ടാണ് "… രുദ്രൻ അകലങ്ങളിലേക്ക് നോക്കി ആരോടെന്നില്ലാതെ പറഞ്ഞു… "കാരണം "…? ഗൗരി രുദ്രനോട് തിരക്കി.. "കാരണം… ചരിത്രം പഠിക്കുന്നവരും മറ്റും കൂടുതൽ ആളുകളുടെ അഭിപ്രായവും മറ്റും രേഖപ്പെടുത്തിയത് എന്താണോ അത് വിശ്വസിക്കുവാൻ വിധിക്കപ്പെവരാണ്. പിന്നെ ഹിസ്റ്ററിയ്ക്ക് ഹിസ് സ്റ്റോറി എന്നൊരു വിശേഷണം ചിലർ കൊടുക്കാറുണ്ട്. അതായത് ജയിച്ചവന്റെ കഥ എന്ന്. ജയിച്ചവൻ എന്താണോ പറയുന്നത് അതാകും നമ്മൾ പഠിക്കുന്ന ചരിത്രം. അത് അങ്ങനെയാണെന്ന് വിശ്വസിക്കുവാൻ വിധിക്കപ്പെട്ടവരാണ് നമ്മൾ "… രുദ്രനൊരു നെടുവീർപ്പോടെ പറഞ്ഞു… "നന്ദു…അത് പോലെയാണ് പ്രിത്വിരാജ് ചൗഹാന്റെ കഥയും. താൻ വായിച്ച കഥ ഒരു പക്ഷേ ശരിയാവാം തെറ്റുമാവാം. പക്ഷേ കൂടുതൽ ആളുകൾ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത് അജ്മീറിൽ വച്ചു ഘോറി അദ്ദേഹത്തെ വധിച്ചു എന്നാ…അത് കൊണ്ട് അതാവണം യാഥാർഥ്യം"...രുദ്രനൊന്ന് പറഞ്ഞു നിർത്തി… "ദേവേട്ടാ….അപ്പോൾ അതിന് ശേഷം അദ്ദേഹത്തിന്റെ വംശത്തിന്റെ അധീനതയിൽ നിന്നും ഈ സാമ്രാജ്യം എന്നുന്നേക്കുമായി നഷ്ടപ്പെട്ടോ" … ? ഗൗരിയൊരു വിഷാദഭാവത്തോടെ രുദ്രനോട് ചോദിച്ചു… "അല്ല നന്ദു… അതിന് താനെന്തിനാ മുഖത്ത് ഈ ശോകഛവിയണിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നത് "..? ഗൗരിയുടെ മുഖഭാവം കണ്ട രുദ്രനൊരു അമ്പരപ്പോടെ അവളോട് ചോദിച്ചു... "ദേവേട്ടൻ ആ ചരിത്രം വിവരിച്ചപ്പോൾ ഞാനാ കാലഘട്ടത്തിലേക്ക് ഒന്ന് പോയി. പിന്നെ ചിലർക്ക് ഇങ്ങനെയൊക്കെ കേൾക്കുമ്പോൾ കുറച്ച് വികാരഭരിതമൊക്കെയാവും മനസ്സ്. ഞാനൊരു കഥ വായിക്കുവാണേലും സിനിമ കാണുവാണേലും അതിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്കിറങ്ങി ചെന്ന് ആണ് അതൊക്കെ ചെയ്യുക. അപ്പോൾ വികാരഭരിതയായി മാറാറുണ്ട് പലപ്പോഴും. അതൊന്നും ഇയാളോട് പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല. ഇയാൾക്ക് ആകെ ആ ഭരണിപ്പാട്ട് അല്ലേ അറിയുമായിരുന്നുള്ളു. എന്നാലും ആ ഭരണി പാടുന്ന ആളുടെ ഉള്ളിലെങ്ങനെ ഒരു കവിഹൃദയമുണ്ടായിപ്പോയി എന്നെനിന്ന് വരെ ഒരു പിടിയും കിട്ടിയിട്ടില്ല "… ഗൗരിയൊരു പുച്ഛത്തോടെ രുദ്രന് മറുപടി നൽകി… "ഭരണി പോലും… ആ ഭരണി കാരണമല്ലേ നമ്മൾ അടുത്തത്. സ്മരണ വേണമെടീ യക്ഷി സ്മരണ വേണം"… ഗൗരിയുടെ പുച്ഛത്തിലുള്ള മറുപടി ആസ്വദിച്ചു കൊണ്ട് രുദ്രൻ പറഞ്ഞു... "അതെ അതെ… അന്നത് കേട്ട് ഷോക്കടിച്ചു പോയത് എനിക്കെ അറിയൂ . വേറെ വല്ല പെൺകുട്ടികളുമായിരുന്നെങ്കിൽ പിറ്റേന്ന് വന്നപ്പോൾ ചെരിപ്പൂരിയടിച്ചേനെ. ഞാൻ ഡീസന്റ് ആയോണ്ട് ഈ കലിപ്പൻ രക്ഷപെട്ടു"…. ഗൗരി തന്റെ വാക്കുകളിൽ പുച്ഛം വിതറിക്കൊണ്ട് തന്നെ മൊഴിഞ്ഞു.. രുദ്രൻ ചിരിയടക്കിക്കൊണ്ട് ഗൗരിയെ തന്റെ നെഞ്ചോട് ചേർത്തു പിടിച്ചു… "എന്റെ നന്ദൂട്ടി പിണങ്ങിയോ"... "എന്തൊക്കെയായാലും അവസാനം എനിക്കൊരു ലക്ഷ്മി ദേവിയെ തന്നെ കിട്ടിയില്ലേ "…. ഗൗരിയുടെ താടിയിൽ പിടിച്ചുയർത്തി അവളുടെ സരോരുഹനയനങ്ങളിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് മൊഴിഞ്ഞു.. "അയ്യെടാ… സുഖിച്ചു… എന്റെ പിണക്കം മാറണമെങ്കിൽ ഞാൻ ചോദിച്ചതിന് ഉത്തരം പറ "… ഗൗരി പിണക്കം വിടാതെ അവനു മറുപടി നൽകി… "അതൊക്കെ അറിഞ്ഞിട്ട് എന്റെ നന്ദുമോൾക്ക് വല്ല പരീക്ഷയും എഴുതാനുണ്ടോ "…? രുദ്രൻ തികട്ടി വന്ന ചിരിയമർത്തിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.. "കുറേ തവണയായല്ലോ ഈ ചോദ്യം തന്നെ ചോദിക്കുന്നത്. എനിക്ക് നാളെ പരീക്ഷയുണ്ട് എന്ന് തന്നെ വിചാരിച്ചോ. ഇയാൾക്കു സൗകര്യമുണ്ടെങ്കിൽ പറ "…ഗൗരി ഭാവഭേദമേതുമില്ലാതെ മറുപടി നൽകി.. "അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ പറയാം"...രുദ്രനൊരു കള്ളച്ചിരിയോടെ ഗൗരിയോട് മൊഴിഞ്ഞു.. അവന്റെ മറുപടി കേട്ട ഗൗരിയ്ക്ക് ചിരിയടക്കുവാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അവൾ അവനെ നോക്കി പരിഭവം കലർന്നൊരു ചിരിയോടെ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ പതിയെ ഇരുകൈകളും വച്ചു തല്ലി… രുദ്രൻ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു… "ഇനി പറയാം… പ്രിത്വിരാജ് ചൗഹാന്റെ വീരചരമത്തിന് ശേഷം അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകനെ ഘോറി തന്റെ സാമന്ത രാജാവായി വാഴിച്ചു എന്നും മകൻ കുറച്ച് കാലം ഭരണം നടത്തിയെന്നും വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം പ്രിത്വിരാജ് ചൗഹാന്റെ സഹോദരൻ ഭരണം പിടിച്ചെടുത്തു എന്നുമൊക്കെയാണ്‌ രേഖ ചരിത്രത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്…" രുദ്രൻ പറഞ്ഞു നിർത്തി.. "അതേ നന്ദുമോളെ… ഇവിടെ ചരിത്രവും പറഞ്ഞിരുന്നാൽ മതിയോ. പോകണ്ടേ…ഇന്ന് രാത്രി നന്നായൊന്ന് ഉറങ്ങണം…അത് കൊണ്ട് നമുക്ക് പോകാം "..രുദ്രൻ ഗൗരിയോട് ഒരു മന്ദഹാസത്തോടെ മൊഴിഞ്ഞു… മറുപടിയായി ഗൗരിയൊന്ന് മന്ദഹസിച്ചു… 🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸 സ്മാരകത്തിൽ നിന്നു തിരിച്ചു വന്ന രുദ്രനും ഗൗരിയും രാത്രി ഏട്ടരയോടെ സ്റ്റേക്കടുത്തുള്ള അല്പം കൊള്ളാവുന്ന റെസ്റ്റോറന്റിൽ ഭക്ഷണം കഴിയ്ക്കുവാൻ കയറി. രുദ്രൻ രാജസ്ഥാനി താലി ഓർഡർ ചെയ്തു… "ദേവേട്ടാ… ഇപ്പോൾ ഓർഡർ ചെയ്തത് ഗുജറാത്തിൽ നമ്മൾ കഴിച്ചത് പോലെ ഒരു പാട് വിഭവങ്ങൾ നിറഞ്ഞതാണോ "….? ഭക്ഷണത്തിന് കാത്തിരിക്കുമ്പോൾ ഗൗരി രുദ്രനോട് ഒരു ആകാംഷയോടെ ചോദിച്ചു… "വരട്ടെ ആദ്യമത്…താൻ കണ്ടിട്ട് പറ"...രുദ്രനൊന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് മറുപടി നൽകി… അല്പസമയം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ രണ്ട് പേർക്കുമുള്ള താലി ടേബിളിൽ വന്നെത്തി… തനിയ്ക്ക് മുന്നിലേക്ക് വച്ച താലിയിലേക്ക് നോക്കിയ ഗൗരിയൊന്ന് അമ്പരന്നു. ചെറിയ ബൗളുകളിൽ ൽ പച്ചരിച്ചോറ്, ദാൽ, കടി, പോക്കോട പോലെ എന്തോ ഉള്ള വേറെയും ഒരു കറി, ഒരു ചട്ണി, മുളക് അച്ചാർ, പിന്നെ രണ്ട് തരം ലഡു, രണ്ട് തരം ബാട്ടി, രണ്ട് ചപ്പാത്തി ഒരു പപ്പടവുമടക്കം പതിമൂന്നോളം വിഭവങ്ങൾ…. അവൾ ഓരോന്നിലേക്കും അന്തം വിട്ട് നോക്കുന്നത് കണ്ട രുദ്രന് ഉള്ളിൽ ചിരി പൊട്ടിയെങ്കിലും അവനത് കഷ്ടപ്പെട്ട് ഉള്ളിൽ അടക്കി… "എന്റെ നന്ദു…നീയിങ്ങനെ നോക്കിയിരുന്നു ആ കണ്ണുകൾ പ്ളേറ്റിലേക്ക് തള്ളിയിടേണ്ട"....രുദ്രനൊരു ചെറു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.. "ദേവേട്ടാ.. എങ്ങനെ കണ്ണ് തള്ളാതിരിക്കും. എല്ലാം കൂടി പതിമൂന്നോളം ഐറ്റം ഇല്ലെ. ഇതിൽ ഈ മുളക്, ബാട്ടി രണ്ട് തരം, ദാൽ, ചാവൽ, കടി.. ഇത്രയും മനസിലായി. ഈ പോക്കോട ഇട്ട ഐറ്റമൊക്കെ എന്താണാവോ. ഈ സ്വീറ്റ്സ് ലഡുവാണോ…ഒന്നും മനസ്സിലാവുന്നില്ല"…വിഭവങ്ങളിലേക്ക് അമ്പരപ്പ് വിട്ടു മാറാതെ കണ്ണും മിഴിച്ചു കൊണ്ട് ഗൗരി ചോദിച്ചു… 'നന്ദു… നീ പറഞ്ഞ പോക്കോട ഇട്ട കറിയുടെ പേര് ഗട്ടാ മസാല അതായത് കടലപ്പൊടി കൊണ്ട് പോക്കോട പോലെ ഉണ്ടാക്കി ചൂട് വെള്ളത്തിൽ കുറച്ച് വേവിച്ചു പിന്നെ തൈരും മറ്റു മസാലകളും ഇട്ടു വേവിച്ചെടുക്കുന്നത്. ആ സ്വീറ്റ്സ് ലഡു പോലെ തന്നെ ചെറിയ വ്യത്യാസമുണ്ട്. ചുർമ എന്നാണ് അതിന്റെ പേര്. ഈ പ്ളേറ്റിൽ കടലമാവ് കൊണ്ടും അല്ലാതെ ഗോതമ്പ് പൊടി കൊണ്ടും ഉണ്ടാക്കിയത് ആണുള്ളത്. പിന്നെ ബാട്ടി നമ്മൾ അന്ന് കഴിച്ച പോലുള്ള ഗോതമ്പ് മാത്രമുള്ളതും മസാല നിറച്ചതും. പിന്നെ ആ ചട്ട്ണി വെളുത്തുള്ളിയുടെ ചട്ട്ണി ആണ്. പിന്നെ സലാഡും…എന്റെ നന്ദുമോള് പതിയെ കഴിക്കാൻ നോക്ക് "…രുദ്രനൊരു മന്ദഹാസത്തോടെ ഗൗരിയ്ക്ക് എല്ലാം വിവരിച്ചു കൊടുത്തു.. "ബാട്ടി ദാൽ കൂട്ടി കഴിക്കേണ്ടേ…ഈ ഇത്തിരിയുള്ള ദാൽ അതിനൊക്കെ തികയുമോ ദേവേട്ടാ…നോക്കി നിൽക്കാതെ ഇത് കഴിക്കേണ്ട രീതി കൂടി പറഞ്ഞു താ"...ഗൗരി രുദ്രനോട് അപേക്ഷാരൂപേണ ഉണർത്തിച്ചു… "നന്ദു…താൻ ആദ്യം രണ്ട് സ്പൂൺ ദാൽ എടുത്ത് ആ ചോറിലേക്ക് ഒഴിയ്ക്ക്. എന്നിട്ട് അതിന്റെ ദാൽ അടങ്ങിയ മേൽഭാഗത്ത് പറ്റുന്ന അത്ര സ്പൂൺ കൊണ്ട് മിക്സ്‌ ചെയ്തു കഴിയ്ക്ക്. പിന്നെ കടിയും, ഗട്ടാ മസാലയും മിക്സ്‌ ചെയ്തു ചോറ് തീർക്ക് ആദ്യം പപ്പടവും കൂടെ കടിച്ചോ.പിന്നെ ചപ്പാത്തിയ്ക്ക് ഉള്ളിൽ ഞാൻ നേരത്തെ പറഞ്ഞ പോലെ കൂട ആക്കി അതിനുള്ളിൽ ഇതൊക്കെ ഓരോ തവണ സ്പൂൺ നിറച്ചു കഴിക്കു. അതിന്റെ കൂടെ മുളകും ചട്ട്ണിയും ഒക്കെ കൂട്ട്. പിന്നെ ബാക്കി വരുന്ന ദാൽ, ഗട്ടാ മസാല, കടി ഒക്കെ ഒഴിച്ച് ബാട്ടി കഴിയ്ക്ക്. അവസാനം ചുർമയും…അപ്പോൾ എല്ലാം കഴിയ്ക്കാൻ പറ്റും. ഇനി ദാൽ മതിയായില്ലെങ്കിൽ വീണ്ടും പറയാം."... രുദ്രൻ പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഗൗരിയ്ക്ക് കഴിക്കേണ്ട രീതിയും പറഞ്ഞു കൊടുത്തു.. "അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ ഒരു കൈ നോക്കിയേക്കാം അല്ലെ ദേവേട്ടാ"…ഗൗരി ഒരുത്സാഹത്തോടെ രുദ്രനോട് ചോദിച്ചു.. "പിന്നല്ലാതെ…ഇതൊക്കെ അറിയാനുള്ള ആദ്യത്തെ ബുദ്ധിമുട്ട് മാത്രമേ ഉള്ളൂ…അങ്ങു ഉത്സാഹിക്ക് ".. രുദ്രൻ ചിരിയോടെ ഗൗരിയെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചുക്കൊണ്ടിരുന്നു… ഗൗരി രുദ്രൻ പറഞ്ഞത് പോലെ ഓരോന്നും കഴിയ്ക്കുവാൻ തുടങ്ങി. രാജസ്ഥാനി താലിയുടെ തനിരുചി ആസ്വദിച്ചു കൊണ്ട് അവൾ കഴിയ്ക്കുന്നത് രുദ്രൻ അരുമയായി നോക്കിയാസ്വദിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു… ഇടയ്ക്കിടെ അവൾ രുദ്രനെ പുഞ്ചിരിയോടെ നോക്കികൊണ്ട് ഓരോ വിഭവവും ഉഗ്രനെന്നു ആംഗ്യം കാണിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു… കുറച്ച് സമയമെടുത്തു ചുർമ ഒഴിച്ച് ബാക്കിയെല്ലാം അവൾ കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞു.. "ദേവേട്ടാ…യൂ ആർ സോ സ്വീറ്റ് ലൈക്‌ ദിസ്‌ ചുർമ".. കടലമാവിന്റെ ചുർമ ഒരെണ്ണം എടുത്തു കഴിച്ചു കൊണ്ട് അവൾ രുദ്രനെ നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു… രുദ്രനൊന്ന് ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അവൾ കഴിക്കുന്നതും നോക്കിക്കൊണ്ട് തന്റെ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു… തുടരും NB : ഇതിൽ ആ താലി കഴിയ്ക്കുന്ന രീതി വിവരിച്ചത് എല്ലാവർക്കും ഇഷ്ടപ്പെടുമോന്ന് അറിയില്ല. ഗൗരി അന്തം വിട്ട പോലെ ഞാൻ നോക്കിനിന്നു പോയിട്ടുണ്ട് സൂറത്തിൽ നിന്നും പതിനേഴു വർഷം മുമ്പ് ഇത് പോലെ എഴെട്ട് ഐറ്റം അടങ്ങിയ ഗുജറാത്തി താലി കണ്ട്. പഞ്ചാബിലും ഉത്തർ പ്രദേശിലും ചെറുപ്പക്കാലം ചെലവിട്ട ഓർമയിൽ രുദ്രൻ പറയുന്ന പോലെ ചപ്പാത്തി കഴിയ്ക്കുന്ന രീതി അറിയാമായിരുന്നത് കൊണ്ട് അത് കഴിച്ചു. ബാക്കിയുള്ള ഐറ്റംസിലേക്ക് ഞാൻ അന്തം വിട്ട് നോക്കിയിരിക്കുന്നത് കണ്ട് എതിരെയിരുന്ന ഗുജറാത്തി കഴിക്കേണ്ട രീതി പറഞ്ഞു തന്നു. അത് പ്രകാരം ആസ്വദിച്ചു കഴിച്ചു ബാക്കിയുള്ളത്. പിന്നീട് രണ്ട് വർഷത്തിന് ശേഷം അജ്മീറിലും, പത്ത് വർഷത്തിനു ശേഷം ബറോഡയിലും വച്ചു ഇതിലും കൂടുതൽ വിഭവങ്ങൾ നിറഞ്ഞ താലിയും ഫൈവ് സ്റ്റാർ ഹോട്ടലിലെ ബുഫെ കഴിയ്ക്കുവാനും ആ അറിവ് സഹായകമായി...അതിവിടെ ഒന്ന് പങ്കു വയ്ക്കുന്നു..... 🙂 കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️ #📙 നോവൽ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ