ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6Ae0RW9?d=n&ui=v64j8rk&e1=c#ബൊമ്മലാട്ടം ((5)) "എന്താ കരണ്‍ ആശ്ചര്യമായോ?! എന്‍റെ വരവ് തീരെ പ്രതീക്ഷിച്ചില്ലെന്നു തോന്നുന്നു.!" പരിഹാസമായി പട്ടേല്‍ ചോദിച്ചതിന് കരണ്‍ ചിരിച്ചു തള്ളി. "എന്താ നീ ചിരിച്ചത് കരണ്‍.?!" "സാബിന്‍റെ വരവ് ഞാന്‍ എന്നേ പ്രതീക്ഷിച്ചതാണ്. ഞാന്‍ കണക്ക് കൂട്ടിയതിനേക്കാള്‍ അല്‍പ്പം നേരത്തേ ആയി നിങ്ങളുടെ വരവ് എന്നു മാത്രം. പക്ഷെ എന്നെ പിടിച്ചു കെട്ടാന്‍ സാര്‍ തിരഞ്ഞെടുത്ത വഴി കുറച്ച് ചീപ്പായോ സര്‍?!" പട്ടേല്‍ തിരിച്ചും ചിരിച്ചു തള്ളി : "ചില സന്ദര്‍ഭങ്ങളില്‍ സാഹചര്യം അല്‍പ്പം ചീപ്പായി നമ്മളെ കൊണ്ട് ചെയ്യിക്കും കരണ്‍. നിന്നെ എന്‍റെ മുന്നില്‍ ഒന്നു നിര്‍ത്താന്‍ എനിക്ക് ഈ വഴി തിരഞ്ഞെടുക്കേണ്ടി വന്നു. എന്‍റെ വരവ് നേരത്തേയറിഞ്ഞാല്‍ നീ രക്ഷപ്പെട്ടാലോ എന്ന ചിന്തയാണ് ഈ ചീപ്പ് ഷോ ആടാന്‍ എന്നെ പ്രേരിപ്പിച്ചത്." കരണ്‍ വീണ്ടുമൊന്നു ചിരിച്ച് തനിക്ക് ചുറ്റുമുള്ളവരെ കണ്ണോടിച്ചു നോക്കി : "വിയറ്റ്നാമിലെ ടെറര്‍ പട്ടികയില്‍ ഇടം നേടിയ ഇവരെ തന്നെ കളത്തിലിറക്കിയത് ഗംഭീരമായിട്ടുണ്ട്!" "ഞാന്‍ പറഞ്ഞുവല്ലോ കരണ്‍. എനിക്ക് ഇതല്ലാതെ വേറെ നിവൃത്തിയില്ലായിരുന്നു." ഉം.. കരണ്‍ ഒന്നു മൂളി തലയാട്ടി. "പറയൂ, എങ്ങനെയാണ് എന്‍റെ വരവ് നീ മുന്‍കൂട്ടി കണക്ക് ചെയ്തത്?!" "അത് വളരെ സിമ്പളല്ലേ സര്‍. മാര്‍ക്കറ്റില്‍ വച്ചുള്ള അശ്വിനിയുടെ പ്രകടനം കൂടി നിന്നവര്‍ ആരേലും വീഡിയോ എടുത്ത് സമൂഹ മാധ്യമങ്ങളില്‍ അപ്ലോഡ് ചെയ്തിട്ടുണ്ടാവാം. മണിക്കൂറുകള്‍ കൊണ്ട് അത് വൈറല്‍ ആവുകയും, അത് സര്‍ കണ്ടിട്ടുമുണ്ടാവാം. അശ്വിനിയെ നേരിട്ട് പരിചയമുള്ള സര്‍ ആ വീഡിയോ കണ്ട് ഞാന്‍ ഏത് രാജ്യത്തായിരിക്കും എന്നതിനെ കുറിച്ച് സൂചന കിട്ടുകയും ഒടുവില്‍ ദാ അത് ഇവിടെ വരുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു. ഇതൊക്കെ കാല്‍ക്കുലേറ്റ് ചെയ്ത് ഞാന്‍ വച്ചിരുന്നതാണ്. സറിന്‍റെ വരവ് അല്‍പ്പം കൂടി താമസിക്കുമെന്ന കണക്ക് കൂട്ടല്‍ മാത്രമാണ് എനിക്ക് ചെറുതായൊന്നു പിഴച്ചത്." ടൈ ക്ലിപ്പ് നേരെയാക്കി പട്ടേല്‍ കഴിഞ്ഞ രംഗത്തെ ഒന്നോര്‍ത്തു. ഫേസ്ബുക്കില്‍ ഓടിക്കൊണ്ടിരുന്ന അശ്വിനിയുടെ പ്രകടനം സഞ്ജന വേഗത്തില്‍ കൊണ്ടു വന്ന് കാണിച്ചപ്പോഴാണ് കരണിലെ ദുരൂഹതയുടെ കെട്ടുകളഴിഞ്ഞത്. "ഗ്രേറ്റ് കരണ്‍! ഗംഭീരമായിട്ടുണ്ട് നിന്‍റെ കണക്ക് കൂട്ടലുകള്‍." കരണിന്‍റെ ബന്ദനം അഴിച്ചെടുത്ത് പട്ടേല്‍ പ്രശംസിച്ചു. "താങ്ക്യു സര്‍..." കൈകള്‍ കുടഞ്ഞ് കരണ്‍ പറഞ്ഞു. അപ്പോഴാണ് മറ്റൊരു കാല്‍പ്പെരുമാറ്റം കരണ്‍ ശ്രദ്ധിച്ചത്. സഞ്ജനാ ദത്ത് ആയിരുന്നുവത്. "കരണ്‍, ഇത് ഡിപ്പാര്‍ട്ടുമെന്‍റിലെ പുതിയ അപ്പോയ്മെന്‍റാണ്. എത്ര കഠിനമായ സോഫ്റ്റ് വയറും തന്‍റേതായ ശൈലിയില്‍ വളരെ ഫാസ്റ്റായി ഹാക്കിംഗ് ചെയ്യാന്‍ കഴിവുള്ളവളാണ്. പേര് സഞ്ജന.. സഞ്ജന ദത്ത്." പട്ടേൽ പരിചയപ്പെടുത്തി. ഇരുവരും പരസ്പരം നോക്കി ഒന്നു ചിരിച്ചെന്നു വരുത്തി. "സാറിന്‍റെ വീര കഥകള്‍ ഞാനൊരുപാട് കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ശരിക്കു പറഞ്ഞാല്‍ ഞാന്‍ സാറിന്‍റെ വലിയൊരു ഫാനാണ്. ഇത്ര പെട്ടെന്ന് സാറിനെ നേരില്‍ കാണുവാന്‍ കഴിയുമെന്ന് ഞാന്‍ ചിന്തിച്ചില്ല. താങ്ക് ഗോഡ്.!" സഞ്ജന തന്റെ അതിശയം പ്രകടിപ്പിച്ചു. അവളെ നോക്കി കരണ്‍ ഒന്നു ചിരിക്കുക മാത്രം ചെയ്തു. "If You don't mind, തന്‍റെ വീട്ടില്‍ ഞാനും സഞ്ജനയും വരുന്നതിനെ കുറിച്ച് എന്തു പറയുന്നു? ശിവാനിയെ കുഞ്ഞായിരിക്കുമ്പോള്‍ കണ്ടതാണ്." പട്ടേൽ ഇടയിൽ കയറി ആഗ്രഹം പറഞ്ഞു. "അതിനെന്താ സര്‍ നമുക്ക് വീട്ടിലേക്കു പോകാം. ഒരു വിരോധവുമില്ല." "എങ്കില്‍ വരൂ..." "അപ്പോള്‍ ഇവരോ?!" ചുറ്റുമുള്ള വിയറ്റ്നാമീസിനെ നോക്കി കരണ്‍ സംശയിച്ചു. "വാങ്ങിയ കാശിനുള്ള അവരുടെ ജോലി ഒരു മിനുറ്റ് മുമ്പ് കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു കരണ്‍. ഇനി അവരെ നോക്കണ്ട കാര്യമില്ല. വരൂ.." ഒരിക്കല്‍ കൂടി ആയുധധാരികളായ വിയറ്റ്നാമീസിനെ നോക്കി കരണ്‍ പട്ടേലിനൊപ്പം പോവുകയായിരുന്നു. ********************************************************************************** **************** ടെന്‍ഷനടിച്ച് വീട്ടില്‍ ഇരിക്കുകയായിരുന്ന അശ്വിനി കണ്ടത് കരണിനൊപ്പം പട്ടേല്‍ സാബും കൂടി കയറി വരുന്നതാണ്. അപ്പോഴാണ് കരണ്‍ പറഞ്ഞ ആ രണ്ടാമത്തെ കൂട്ടര്‍ ആരാണെന്ന് അവള്‍ക്ക് വ്യക്തമായത്. കരണിന്‍റെ ദീര്‍ഘവീക്ഷണം! "എന്തൊക്കെയുണ്ട് അശ്വിനി? സുഖമല്ലേ?!" വന്നപാടെ പട്ടേല്‍ തിരക്കി. "യെസ് സര്‍, സുഖമായിരിക്കുന്നു." അവള്‍ അദ്ദേഹത്തെ അകത്തേക്ക് ക്ഷണിച്ചു. കൈക്കുഞ്ഞായിരിക്കുമ്പോള്‍ കണ്ട ശിവാനിയും അവിടേക്ക് ഓടിയെത്തി. "ഹായ് ശിവാനി?!" അദ്ദേഹം അവളെ നോക്കി കൈ വീശി. ആരെന്നര്‍ത്ഥത്തില്‍ ശിവാനി പുരികമുയര്‍ത്തി അശ്വിനിയെ നോക്കി. "പട്ടേല്‍ സാബ്.!" അശ്വിനി ശിവാനിയെ നോക്കി സ്വകാര്യത്തില്‍ പറഞ്ഞപ്പോഴാണ് അവള്‍ ആളെ തിരിച്ചറിഞ്ഞതു തന്നെ. "ഗോഡ്.! പട്ടേല്‍ അങ്കിള്‍.! അങ്കിളിനെ കുറിച്ച് ഡാഡി എന്നും സംസാരിക്കാറുണ്ട്. നേരില്‍ കണ്ടതില്‍ സന്തോഷം." ശിവാനിയുടെ ശിരസ്സില്‍ അദ്ധേഹം ഒന്നു തലോടി. സഞ്ജനയാവട്ടെ കരണിനെയും കുടുംബത്തെയും കണ്ട് കൈ കെട്ടി നിന്നു. കുറച്ചു നേരം വിശേഷങ്ങള്‍ പങ്കുവച്ചതിനു ശേഷം ഇരുവരേയും കരണ്‍ അത്താഴത്തിന് ക്ഷണിച്ചു. "നിരഞ്ജന്‍ എന്തു പറയുന്നു സര്‍?!" ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്ന പട്ടേലിനോട് കരണ്‍ ചോദിച്ചതില്‍ സഞ്ജന പെട്ടെന്ന് ഇരുവരേയും മാറിമാറി നോക്കി. "അതുപോലെ തന്നെ. ഡിപ്പാര്‍ട്ടുമെന്‍റില്‍ നീ ഉണ്ടായതിനേക്കാള്‍ കൂടുതല്‍ വിദ്വേഷം നീ ഇല്ലാത്തപ്പോള്‍ അയാള്‍ക്കുണ്ട്." അദ്ദേഹം മറുപടി കൊടുത്തു. ഉം.. കരണ്‍ തലയാട്ടി. "അതിരിക്കട്ടെ സഞ്ജനയുടെ കാര്യങ്ങള്‍ പറഞ്ഞില്ലല്ലോ!" "ഊപ്സ്! സോറി സര്‍. എന്‍റെ സ്വദേശം മുംബൈ ആണ്. അച്ഛന്‍ അശോക് റാം സര്‍ക്കാര്‍ സ്കൂളിലെ മാഷ് ആയിരുന്നു. അമ്മ ഹേമ ഹൗസ് വൈഫ്. പിന്നെ, എനിക്ക് മൂത്തതായി ഒരു ചേച്ചിയുണ്ട്. ഉത്തര്‍ പ്രദേശില്‍ നഴ്സായിരുന്നു. അവിടെയുള്ള ഡോക്ടറെ പ്രേമിച്ചു കെട്ടി ഇപ്പോള്‍ ഉത്തര്‍ പ്രദേശില്‍ തന്നെ കഴിയുന്നു. ഇരുവര്‍ക്കും ഒരാണ്‍കുട്ടി. മൂന്നു വയസ്സ്. പിന്നെയുള്ളത് ഞാന്‍." "വിവാഹം?!" "അങ്ങനെയൊരബദ്ധം ഇതുവരെയില്ല സര്‍." ചിരിയോടെ സഞ്ജന പറഞ്ഞു. അത്താഴം കഴിഞ്ഞ് കരണും പട്ടേലും സഞ്ജനയും മാത്രമായി മുകളിലെ മുറിയില്‍ ഒത്തുകൂടി. ചില്ലില്‍ തീര്‍ത്ത ജാലകത്തിലൂടെ പുറത്തേക്കു നോക്കി പട്ടേല്‍ ബ്ലാക്ക് ഗരം സിഗാര്‍ കത്തിച്ച് എരിച്ചു. രാത്രിയിലെ വിയറ്റ്നാമിന്‍റെ സൗന്ദര്യം ആസ്വദിക്കുകയല്ല അദ്ധേഹമെന്ന് കരണ്‍ മനസ്സിലാക്കി. പട്ടേല്‍ സാബ് തികഞ്ഞ ഗൗരവത്തോടെയാണ് ഓരോ പുകയും പുറത്തേക്ക് തള്ളുന്നത്. സഞ്ജനയാവട്ടെ അദ്ധേഹം എന്താണ് പറയുന്നതെന്നറിയുവാനായി കൈ കെട്ടി നിന്നു. "നീ കാര്യങ്ങള്‍ അറിഞ്ഞുവല്ലോ കരണ്‍?!" പുറത്തെ കാഴ്ചകളില്‍ നിന്നും കണ്ണെടുക്കാതെ പട്ടേല്‍ ചോദിച്ചു. "ഉം.. അറിഞ്ഞു.!" കരണ്‍ മറുപടി പറഞ്ഞു. അദ്ധേഹം അവനു നേരെയായി തിരിഞ്ഞു നിന്നു. "ഞാന്‍ നിന്നെ തേടി ഇവിടെയെത്തിയതിന്‍റെ ഉദ്ധേശമോ?!" "അതും ഞാന്‍ മനസ്സിലാക്കിയിരിക്കുന്നു സര്‍....... ന്യൂ ഇയര്‍ രാത്രി ഡല്‍ഹിയിലും കേരളത്തിലും ഒരേ സമയം നടന്ന രണ്ടു സ്ഫോടനം! അതിന്‍റെ ഉത്തരവാദിത്വം എല്ലാ ഭീകര സംഘടനകളും നിഷേധിച്ചിരിക്കുന്നു. ഒരു തുമ്പു പോലും കിട്ടാതെ റോ ഡിപ്പാര്‍ട്ടുമെന്‍റടക്കം എല്ലാം തല കുനിച്ചു നില്‍ക്കുന്നു. ഇതെല്ലാം ഞാനറിഞ്ഞു സര്‍........ എന്‍റെ ഊഹം ശരിയാണെങ്കില്‍ ഇത്ര വേഗം എന്നെ തേടി സര്‍ ഇവിടെ എത്തിയത് ഈ മിഷന്‍ ഞാന്‍ ഏറ്റെടുത്ത് ചെയ്യണമെന്ന് ഓര്‍ഡര്‍ ചെയ്യാനായിരിക്കും." സിഗാറിന്‍റെ അവസാന പുകയും വലിച്ച് അത് താഴെയിട്ട് ചവിട്ടിയരച്ച് പട്ടേല്‍ കരണിനെയൊന്നു നോക്കി. "വളരെ ഭാഗ്യമുള്ളവനാണു നീ. നീ ഏറ്റെടുത്ത പല മിഷനിലൂടെ ഞാനത് അറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അതു കൊണ്ടും കൂടിയാണ് ഞാന്‍ ഇവിടെ എത്തിയത്." ഉം.. കരണ്‍ മൂളി. "റോ ജീവിതത്തില്‍ ഞാന്‍ കണ്ട ഭീകരാക്രമണത്തേക്കാള്‍ വളരെ ഷാര്‍പ്പായ ഒന്നാണ് ഇപ്പോള്‍ അരങ്ങേറിയിരിക്കുന്നത് കരണ്‍. അതിന് നേതൃത്വം കൊടുത്തയാള്‍ അത്രയും ക്ലാരിറ്റിയോടെയാണ് ഇത് ചെയ്തിരിക്കുന്നത്. എനിക്കാവശ്യം അയാളേക്കാള്‍ ഒരുപടി മുന്നില്‍ നില്‍ക്കുന്ന ഓഫീസറേയാണ്. ആ ചോദ്യം എന്‍റെ മനസ്സില്‍ വല്ലാതെയലട്ടിയപ്പോള്‍ എനിക്കു കിട്ടിയ ഉത്തരം കരണ്‍ എന്നായിരുന്നു....... ഞാന്‍ നിന്നോട് ഓര്‍ഡര്‍ ചെയ്യുകയല്ല കരണ്‍. യാചിക്കാന്‍ വന്നതാണ്. ഈ മിഷന്‍ നീ ഏറ്റെടുക്കണം. നീ ഡിപ്പാര്‍ട്ടുമെന്‍റിലേക്ക് തിരിച്ചു വരണം." കൈ കെട്ടി കരണ്‍ അതെല്ലാം കേട്ടു നിന്നു. ദീര്‍ഘനിശ്വാസം പുറത്തേക്കു തള്ളി അല്‍പ്പ നേരത്തെ മൗനം ഭഞ്ജിച്ച് നിഷേധാര്‍ത്ഥത്തില്‍ തലയാട്ടി കരണ്‍ പറഞ്ഞു : "ഞാന്‍ വരില്ല സര്‍. എനിക്കതിനു കഴിയില്ല. ഇന്നത്തെ കരണിന്‍റെ ലോകത്ത് അശ്വിനിയും ശിവാനിയും മാത്രമേയുള്ളൂ. അവിടെ മിഷനുകള്‍ക്ക് പ്രസക്തിയില്ല..! ഏതെങ്കിലും സാഹചര്യത്തില്‍ എന്നെ തേടി ഡിപ്പാര്‍ട്ടുമെന്‍റ് വരുമെന്ന് ബോധ്യമുള്ളതു കൊണ്ടാണ് പല രാജ്യങ്ങളിലായി സ്വന്തം ഐഡന്‍റിറ്റി മറച്ചു വച്ച് ഞാന്‍ കഴിയുന്നത്. അത് അത്രയേറെ എന്‍റെ കുടുംബത്തെ ഞാന്‍ സ്നേഹിക്കുന്നതു കൊണ്ടാണ്. എന്നെ വിട്ടേക്കൂ സര്‍." "നിരപരാധികളായ നൂറ്റിക്കണക്കിനു പേര്‍ ഛിന്നിച്ചിതറി മരിച്ചു വീണിരിക്കുന്നു. ഇനിയും അനേകം ആളുകള്‍ മരണത്തോട് മല്ലിടുകയാണ്. നിന്നെ നീയാക്കിയ നിന്‍റെ രാജ്യം ആ മാസ്റ്റര്‍ ബ്രെയിനിന്‍റെ മുന്നിലും മീഡിയകളുടെ മുന്നിലുമൊക്കെ തല കുനിച്ച് നില്‍ക്കുകയാണ്. ഇതൊക്കെ അറിഞ്ഞാല്‍ പഴയ കരണിന് അടങ്ങിയിരിക്കാന്‍ കഴിയില്ല. ഇപ്പോഴുള്ള കരണിനെ ഇതൊന്നും വേദനിപ്പിക്കുന്നില്ലെന്നാണോ?! അത്രത്തോളം മാറി പോയോ കരണ്‍ നീ?!" "സര്‍, എന്നെ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാക്കരുത്. എനിക്ക് വരാന്‍ കഴിയില്ല. സര്‍ ആദ്യം പറഞ്ഞ ഭാഗ്യം ഇപ്പോള്‍ എന്നെ തുണയ്ക്കാറില്ല. സോറി സർ, ഒരു ചാന്‍സ് എടുക്കാന്‍ എനിക്കാവില്ല." ങ്ഹും.! പട്ടേല്‍ പുച്ഛമായി ചുണ്ടു കോട്ടി. "മുമ്പ് കരണിന്‍റെ നിഘണ്ടുവില്‍ ഇല്ലാതിരുന്ന വാക്കുകളാണ് അല്ല, ഇല്ല എന്നിവയൊക്കെ. ഇപ്പോള്‍ അവയെയാണ് നീ കൂടുതലായി ഉപയോഗിക്കുന്നത്." കരണ്‍ മിണ്ടിയില്ല. "സർ ഈ മിഷൻ മറ്റാരെങ്കിലും ഏറ്റെടുത്താൽ അത് കൃത്യമായി മുന്നോട്ടു പോകില്ല. മാത്രമല്ല യഥാർത്ഥ പ്രതികളുടെ നേരേ എത്താതെ അത് മറ്റെവിടെയോ ചെന്ന് അവസാനിക്കുകയും ചെയ്യും." സഞ്ജന ഇടയിൽ കയറി പറഞ്ഞു. "സർ ഇതൊന്നു കാണൂ.." തന്റെ തോളിലെ ബാഗിൽ നിന്നും ഏതാനും ഫോട്ടോകളെടുത്ത് അവൾ കരണിനു നേരേ കണിച്ചു കൊടുത്തു. "ഡൽഹി ക്രിസ്റ്റൽ മാളിലും പിന്നെ കൊച്ചിയിലും നടന്ന സ്ഫോടനങ്ങളുടെ പിന്നിൽ പ്രവർത്തിച്ചവർ എന്നു സംശയിച്ച വ്യക്തികളാണ് ഇവർ. ഇത് വെറുമൊരു സംശയമല്ല. വ്യക്തമായ തെളിവുകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഉറപ്പിച്ചവരാണ്." കരൺ ആ ഫോട്ടോകളിൽ ഒന്നു നോക്കി. ഇരുവരും രണ്ടിടങ്ങളിലായി വെടികൊണ്ട് മരിച്ചു കിടക്കുന്ന തരത്തിൽ ആയിരുന്നു ആ ഫോട്ടോകൾ. സഞ്ജന തുടർന്നു : "ആദ്യത്തെയാളുടെ പേര് റോബർട്ട്‌ എന്നാണ്. റഷ്യൻ പേഴ്സൺ..! ഇയാളാണ് ക്രിസ്റ്റൽ മാളിൽ ബോംബ് വച്ചത്. അടുത്തയാൾ മുഫ്തി.! സോമാലിയയിലെ പിടികിട്ടാ പുള്ളി. കൊച്ചിയിൽ ബോംബ് വച്ചത് ഇയാളാണ്. ഈ രണ്ടു ഫോട്ടോകളിലും ചില സാമ്യം ഉള്ളതായി സർ കാണുന്നുണ്ടോ??!" സഞ്ജന പുരികമുയർത്തി കരണിൽ നോട്ടമിട്ടു. ഒരിക്കൽക്കൂടി കരൺ ഇരു ഫോട്ടോകളിലും സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. മരിച്ച വ്യക്തികൾ രണ്ടു പേരും അവരുടെ കൈകൾ മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തിയാണ് കിടക്കുന്നത്. മാത്രമല്ല മറ്റൊരു കാര്യവും കരൺ കാണുകയുണ്ടായി. ഇരുവരുടെയും നെഞ്ചിന്റെ വലതു ഭാഗത്ത് ഒരു തലയോട്ടിയുടെ ചിഹ്നം! വിചിത്രമായ തരത്തിൽ ഉള്ളത്. കണ്ണിനു പകരമായി രണ്ടു പുഷ്പങ്ങൾ. നെറ്റിയിൽ ചില ചായങ്ങൾ പൂശിയിരിക്കുന്നു. തലയോട്ടിയുടെ നിറമാവട്ടെ ആകാശ നീലയും..!! "എന്തു തോന്നുന്നു സർ??!" സഞ്ജന ചോദിച്ചു. "ഇത്.. ഇത്... മെക്സിക്കൻ സിമ്പൽ ആണ്. മെക്സിക്കോയിലെ മധ്യ, തെക്കൻ പ്രദേശങ്ങളിൽ എല്ലാ വർഷവും ഡിസംബർ രണ്ടാം തിയ്യതി നടത്തുന്ന 'ഡേ ഓഫ് ദി ഡെഡ്' (മരിച്ചവരുടെ ദിവസം) എന്ന പേരിൽ ലോക ശ്രദ്ധ ആകർഷിച്ച ഫെസ്റ്റിവലിന്റെ സിമ്പലുകളിൽ ഒന്ന്. ഈ ആചാരത്തെ സ്പാനിഷ് ഭാഷയിൽ 'ദിയ ദെ മുയേർത്തോസ്' എന്നാണ് പറയാറ്.." അല്പം പോലും സംശയിക്കാതെ കരൺ പറഞ്ഞു. "യെസ് എക്സക്റ്റലി..! ഇതേ നിഗമനത്തിൽ തന്നെയാണ് ഞങ്ങൾ എത്തിയത്. എന്നാൽ ഇവിടം കൊണ്ട് ഞങ്ങളുടെ തുമ്പ് അവസാനിക്കുകയായിരുന്നു. തുടർന്ന് മുന്നോട്ട് കൊണ്ടു പോകുവാൻ ഞങ്ങൾക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല.. ഡൽഹിയിലും കൊച്ചിയിലും നടന്ന സ്ഫോടനത്തിന്റെ പുറകിൽ ഏതെങ്കിലും മെക്സിക്കൻ സംഘം ആയിരിക്കുമോ??! ഒന്നും അറിയാൻ കഴിയുന്നില്ല..! ആകെ കുഴഞ്ഞൊരു അവസ്ഥ....!! ഈയൊരു കുഞ്ഞു തുമ്പിലൂടെ പിടിച്ചു കയറാൻ സാറിനെ പോലെ ഒരു ഓഫീസറെയാണ് ഞങ്ങൾക്കിപ്പോൾ ആവശ്യം.. ഐ ബെഗ് യൂ സർ.. ഈ മിഷൻ സർ ഏറ്റെടുക്കണം.." സഞ്ജനയുടെ കണ്ണുകളിൽ യാചന തിളങ്ങി. അപ്പോഴും കരൺ മൗനിയായി നിഷേധിച്ചു നിന്നു. "എന്‍റെ ഒരു ഓര്‍ഡര്‍ കിട്ടിയാല്‍ അനുസരണയോടെ അതേറ്റെടുക്കുന്ന കരണ്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്‍റെ ശാസനകളെ മറി കടക്കാത്ത കരണ്‍. അവന്‍ ഇപ്പോള്‍ വെറും ജീവ ശവമായാണ് എന്‍റെ മുന്നില്‍. ഇവിടെയെത്തി നിന്നെ കാണുന്നതു വരെ എനിക്കൊരു പ്രതീക്ഷയുണ്ടായിരുന്നു. ആ പ്രതീക്ഷയെല്ലാം വെറും പൊള്ളായായിരുന്നുവെന്ന് ഞാനിപ്പോൾ തിരിച്ചറിയുന്നു." അവസാന ശ്രമമെന്നോണം പട്ടേൽ പറയുകയായിരുന്നു. എന്നാൽ അതിലൊന്നും കരൺ വീഴുകയുണ്ടായില്ല. അപ്പോഴും ഉത്തരം പറയാനാവാതെ പട്ടേലിനു മുന്നില്‍ അവന്‍ ശിരസ്സ് താഴ്ത്തി നില്‍ക്കുകയായിരുന്നു. ********************************************************************************** ********************* സഞ്ജനയും പട്ടേലും യാത്ര പറഞ്ഞിറങ്ങി. കരണ്‍ വല്ലാത്തൊരു അവസ്ഥയിലായിരുന്നു. നിരപരാധികളായ അനേകം പേര്‍ വെന്തു മരിച്ച വാര്‍ത്ത അവന്‍റെ മനസ്സിനെ വ്രണപ്പെടുത്തി കൊണ്ടേയിരുന്നു. മാത്രമല്ല ആ മെക്സിക്കൻ തലയൊട്ടി അവനെ അലോസരപ്പെടുത്തി. ഒന്നുമറിയാതെ മയങ്ങുന്ന ശിവാനിയുടെ കൈ പിടിച്ച് മുത്തി കരണ്‍ ആലോചനയില്‍ പൂണ്ടു. വ്യക്തമായ തീരുമാനം തനിക്കെടുക്കാന്‍ കഴിയുന്നില്ല. പുതുവര്‍ഷത്തെ വരവേല്‍ക്കാന്‍ പോയവര്‍ വെന്തുരുകുന്ന കാഴ്ച ഒരു ഭാഗത്തും തന്‍റെ മകളുടെ നിഷ്കളങ്കമായ മുഖം മറു വശത്തും.! അശ്വിനിയുടെ കൈ അവന്റെ തോളില്‍ സ്പര്‍ശിച്ചപ്പോഴാണ് ചിന്തകളില്‍ നിന്നും കരണ്‍ ഉണര്‍ന്നത്. "എന്തുപറ്റി?! എന്തിനാ പട്ടേല്‍ സര്‍ ഇവിടെ എത്തിയത്?!" അവന്‍റെ ശിരസ്സില്‍ തലോടി അശ്വിനി ചോദിച്ചു. അവളോട് ഒന്നും ഒളിക്കാത്ത കരണ്‍ അദ്ധേഹം തന്നെ തേടിയെത്തിയതിന്‍റെ കാരണം പറയുകയായിരുന്നു. "നിനക്കറിയോ, ഡിപ്പാര്‍ട്ടുമെന്‍റിലെ ട്രെയിനിംഗ് പിരീഡില്‍ വളരെ പിന്നിലായിരുന്നു ഞാന്‍. മറ്റു ട്രെയിനേര്‍സ് എന്നെ ഒരുപാട് കളിയാക്കി. ഇത് എനിക്ക് പറ്റിയതല്ല എന്നു പോലും ഞാന്‍ ചിന്തിച്ചു. അപ്പോഴൊക്കെ എന്നെ ചേര്‍ത്തു പിടിച്ചത് ഇവിടെ നിന്നുമിറങ്ങി പോയ പട്ടേല്‍ സാബ് ആയിരുന്നു. അദ്ധേഹത്തിന് എന്നോട് പ്രത്യേക വാത്സല്ല്യമുണ്ടായിരുന്നു. തോല്‍ക്കാന്‍ സമ്മതിക്കാതെ വീണ്ടും വീണ്ടും അദ്ധേഹം എന്നെ പിടിച്ചുയര്‍ത്തി. കൂടുതല്‍ ആത്മവിശ്വാസം എന്നിലേക്ക് ചൊരിഞ്ഞു തന്നു. അങ്ങനെ കരണ്‍ വാശിയോടെ ട്രെയിനിംഗ് ചെയ്തു. എല്ലാ ടെസ്റ്റുകളിലും ഒന്നാമതായി പാസ്സായി. അന്ന് പട്ടേല്‍ സാബ് ഇല്ലായിരുന്നേല്‍ ഈ കരണും ഉണ്ടാകുമായിരുന്നില്ല. അങ്ങനെയുള്ള അദ്ധേഹമാണ് എന്‍റെ മുന്നില്‍ തല താഴ്ത്തി ഇറങ്ങി പോയത്." കരണിന്‍റെ കണ്ഡമിടറി. കണ്ണുകള്‍ കലങ്ങി. "ഞാനൊരു കാര്യം പറഞ്ഞാല്‍ കരണ്‍ ദേഷ്യപ്പെടുമോ?!" അവന്‍റെ കൈയ്യില്‍ പിടിത്തമിട്ട് അശ്വിനി ചോദിച്ചു. "നിന്നോട് ദേഷ്യപ്പെടുകയോ?! നെവര്‍.! എന്താണേലും പറഞ്ഞോളൂ." ശാന്തമായി അവൻ പറഞ്ഞു. "കരണിനെ കരണ്‍ ആക്കിയ വ്യക്തിയാണ് ഇപ്പോള്‍ ഇവിടെ നിന്നും തല താഴ്ത്തി ഇറങ്ങി പോയത്. അദ്ധേഹത്തിന്‍റെ അവസാന പ്രതീക്ഷ തകര്‍ന്നു പോയതിന്‍റെ നിരാശയും അദ്ധേഹത്തിനുണ്ട്." ഉം. കരണ്‍ മൂളി. "മാത്രമല്ല നമ്മുടെ രാജ്യത്ത് വലിയൊരു ദുരന്തമാണ് അരങ്ങേറിയത്. ഇതിനെ നമ്മള്‍ കണ്ടില്ലെന്നു നടിച്ചാല്‍, കഴിഞ്ഞതിനേക്കാള്‍ വലിയ വിപത്തുകളായിരിക്കും വരാന്‍ പോകുന്നത്. രാജ്യത്തെ സംരക്ഷിക്കാന്‍ ആരുമില്ലെന്ന് കണ്ടാല്‍ അവര്‍ വീണ്ടും എത്തും. അത് അനുവദിക്കരുത്." "നീ പറഞ്ഞു വരുന്നത്?!" ഇടയില്‍ കയറി കരണ്‍ സംശയിച്ചു. "അതുതന്നെ! കരണ്‍ ഈ മിഷന്‍ ഏറ്റെടുക്കണം. ഒളിഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്ന ആ മാസ്റ്റര്‍ ബ്രെയിനിനെ വെളിച്ചത്തു കൊണ്ടു വരണം." "അശ്വിനി!?" നടുക്കത്തോടെ അവന്‍ വിളിച്ചു. "യെസ് കരണ്‍. നമ്മള്‍ ഏതെല്ലാം രാജ്യത്ത് മാറി മാറി കഴിഞ്ഞാലും നമ്മുടെ സ്വന്തം രാജ്യത്ത് ഒരു ദുരന്തമുണ്ടായാല്‍ നമുക്കത് സഹിക്കാന്‍ കഴിയില്ല. അമ്മയെ പോലെ കാണുന്ന ഇന്ത്യയുടെ മാറിലാണ് അവന്മാര്‍ സ്ഫോടനം നടത്തിയത്. അതിന് തിരിച്ചൊരെണ്ണം കൊടുക്കണം കരണ്‍.!" "നീ തന്നെയാണോ ഇത് പറയുന്നത് അശ്വിനി!?" "സംശയിക്കണ്ട കരൺ. ഞാൻ തന്നെയാണ് പറയുന്നത്. ട്രെയിനിംഗ് പിരീഡില്‍ നിങ്ങള്‍ ഒരു പ്രതിജ്ഞ എടുക്കുമല്ലോ. സ്വന്തം കുടുംബത്തേക്കാള്‍ എന്‍റെ രാജ്യത്തോടായിരിക്കും സ്നേഹവും കൂറും കടപ്പാടും എന്ന്. ഇവിടെ കരണ്‍ അത് പ്രാവര്‍ത്തികമാക്കണം. എന്നെയും ശിവാനിയേയും കരുതി ശത്രുക്കളെ വെറുതെ വിടരുത് കരണ്‍. നമ്മുടെ രാജ്യം ഇപ്പോള്‍ ഒരു ഹീറോയെ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ട്. എ സൂപ്പര്‍ ഹീറോ.!!" അശ്വിനിയുടെ വാക്കുകള്‍ കരണിനെ തന്‍റെ പഴയ കാലഘട്ടത്തേക്ക് ഒന്നു കൊണ്ടു പോയി. ശത്രുവിന്‍റെ കഴുത്ത് നോക്കി വെട്ടുന്ന യോദ്ധാവാണ് താന്‍! തന്‍റെ രാജ്യത്തെ സംരക്ഷിക്കേണ്ടത് തന്‍റെ കടമയാണ്. ******************* അടുത്ത ദിവസം പകല്‍ പട്ടേലിന്റെ മൊബൈല്‍ നിര്‍ത്താതെ ബെല്ലടിച്ചതും കോള്‍ അറ്റന്‍ഡ് ചെയ്ത് അദ്ധേഹം ചെവിയില്‍ ചേര്‍ത്തു. "ഹലോ പട്ടേല്‍ സ്പീക്കിംഗ്." "ഇത് കരണ്‍ ആണ് സര്‍." മറുതലക്കല്‍ കരണ്‍! "പറയൂ കരണ്‍.....!" പട്ടേലിന്റെ കണ്ണുകളിൽ പ്രതീക്ഷ തിളങ്ങി. "ഞാന്‍ വരുന്നു സര്‍. എന്‍റെ രാജ്യത്തെ നോവിപ്പിച്ച ആ തലച്ചോറിനെ ഞാന്‍ വെളിച്ചത്തു കൊണ്ടു വരും.! നിരപരാധികളായ ഒരുപാട് പേരെ ചുട്ടു കൊന്ന അവനെ ഞാൻ വിടില്ല..! ആ പാപങ്ങള്‍ക്കെല്ലാം എണ്ണിയെണ്ണി ഞാൻ കണക്ക് തീർത്തിരിക്കും." പട്ടേല്‍ ഒന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു. "ഓൾ യൂണിറ്റിനോടും തയ്യാറാവാൻ ഓർഡർ ചെയ്തോളു സർ... ഞാൻ വരുന്നു..." ആട്ടം ആരംഭിക്കുന്നു... 🔥🔥🔥🔥🔥 ((തുടരും)) രചന കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️ #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ #📔 കഥ #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ