❣️❤️🔥മഴയോളം പ്രണയം❤️🔥❣️12
ശാലിനി മേനോൻ്റെ ഭീഷണി വെറുമൊരു വാക്കല്ലായിരുന്നു. അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ അഞ്ജലി ഓഫീസിലെത്തുമ്പോൾ അന്തരീക്ഷം വല്ലാതെ മാറിയിരുന്നു. സൈറ്റിൽ നിന്നുള്ള പണികൾ പെട്ടെന്ന് നിലച്ചിരിക്കുന്നു. കോൺട്രാക്ടർമാരും സപ്ലയർമാരും അഞ്ജലിയുടെ കോളുകൾ എടുക്കുന്നില്ല. 'നവഗ്രഹ'യുടെ ഓഫീസിന് മുന്നിൽ ചില അപരിചിതരായ ആളുകൾ ചുറ്റിത്തിരിയുന്നുണ്ട്.
അഞ്ജലി തന്റെ ക്യാബിനിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ പ്രിയ വെപ്രാളപ്പെട്ട് അകത്തേക്ക് കയറിവന്നു.
"അഞ്ജലീ, വലിയൊരു പ്രശ്നമുണ്ട്! നമ്മൾ രോഹൻ മേനോൻ്റെ പ്രൊജക്റ്റിന് വേണ്ടി ഓർഡർ ചെയ്ത മെറ്റീരിയലുകൾ എല്ലാം തടഞ്ഞു വെച്ചിരിക്കുകയാണ്. സപ്ലയർമാർ പറയുന്നത് മേലെ നിന്നുള്ള നിർദ്ദേശമുണ്ടെന്നാണ്. ഇത് ശാലിനിയുടെ പണിയാണോ?"
അഞ്ജലി നിശബ്ദയായി ഇരുന്നു. ശാലിനി പറഞ്ഞത് സത്യമാണ്; ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് ഈ കമ്പനിയെ തകർക്കാൻ അവൾക്ക് കഴിയും. രോഹൻ്റെ പേരും പ്രതാപവും ഉപയോഗിച്ചാണ് അവൾ ഈ നീക്കങ്ങൾ നടത്തുന്നത്.
"പ്രിയാ, രോഹൻ പറഞ്ഞത് ശരിയാണ്. ഇതൊരു യുദ്ധമാണ്. ശാലിനിക്ക് വേണ്ടത് പണമല്ല, രോഹനെ തോൽപ്പിക്കലാണ്. അതിന് അവൾ എന്നെ ഒരു ഉപകരണമാക്കുന്നു,"
അഞ്ജലി തളർച്ചയോടെ പറഞ്ഞു.
അപ്പോഴാണ് അവളുടെ ലാപ്ടോപ്പിലേക്ക് ഒരു അജ്ഞാത ഇമെയിൽ വന്നത്. അത് തുറന്ന അഞ്ജലി ഞെട്ടിപ്പോയി. അതിൽ ടോക്കിയോയിൽ വെച്ച് അവളും ഇയാനും തമ്മിലുള്ള ചില സ്വകാര്യ നിമിഷങ്ങളുടെ ഫോട്ടോകളായിരുന്നു.
കൂടെ ഒരു സന്ദേശവും: 'നിൻ്റെ പരിശുദ്ധി ഈ ചിത്രങ്ങൾ തെളിയിക്കുമോ? നാളെ പത്രങ്ങളിൽ ഇത് വരണോ എന്ന് നീ തീരുമാനിക്കുക. നിബന്ധന ഒന്നേയുള്ളൂ—രോഹൻ മേനോനെ ഉപേക്ഷിക്കുക, കൊച്ചി വിടുക.'
അഞ്ജലിയുടെ കൈകൾ വിറച്ചു. ഇയാൻ തന്ന മുറിവുകൾ ലോകത്തിന് മുന്നിൽ പ്രദർശിപ്പിക്കപ്പെടാൻ പോകുന്നു. അത് അവളുടെ കുടുംബത്തെയും പ്രൊഫഷണൽ കരിയറിനെയും തകർക്കും.
"എന്താ അഞ്ജലീ? നീ എന്തിനാ വിറയ്ക്കുന്നത്?"
പ്രിയ ലാപ്ടോപ്പിലേക്ക് നോക്കി. അവളും സ്തംഭിച്ചുപോയി.
"ഇത്... ഇത് ശാലിനി എവിടുന്ന് സംഘടിപ്പിച്ചു? ഇയാൻ അവൾക്ക് നൽകിയതാണോ?"
"ആയിരിക്കാം. വഞ്ചകർ എപ്പോഴും കൈകോർക്കുമല്ലോ,"
അഞ്ജലി കയ്പ്പേറിയ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.
അന്നേരം രോഹൻ്റെ കാർ ഓഫീസിന് മുന്നിൽ വന്നുനിന്നു. രോഹൻ ദേഷ്യത്തോടെയാണ് അകത്തേക്ക് വന്നത്. അയാളുടെ മുഖം ചുവന്ന് തുടുത്തിരുന്നു.
"അഞ്ജലി, നീ ഇത് കണ്ടോ?"
രോഹൻ തൻ്റെ ഫോൺ അവൾക്ക് നേരെ നീട്ടി. മെറിഡിയൻ ഗ്ലോബലിൻ്റെ ഓഹരികൾ ഇടിയാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ശാലിനി ലണ്ടനിലെ ചില മാധ്യമങ്ങളിലൂടെ രോഹനെതിരെ വ്യാജ ആരോപണങ്ങൾ ഉന്നയിച്ചിരിക്കുകയാണ്. കുടുംബം തകർക്കുന്ന ബിസിനസ്സുകാരൻ എന്ന നിലയിൽ അയാളുടെ പ്രതിച്ഛായ മോശമാക്കാൻ അവൾ ശ്രമിക്കുന്നു.
അഞ്ജലി രോഹനെ തടഞ്ഞു.
"രോഹൻ, എനിക്ക് ഈ ഇമെയിൽ വന്നു."
രോഹൻ ആ ചിത്രങ്ങൾ കണ്ടു. ഒരു നിമിഷം അയാൾ നിശബ്ദനായി. അയാളുടെ താടിയെല്ലുകൾ മുറുകി.
"അവൾ ഇത്രയ്ക്ക് തരംതാഴുമെന്ന് ഞാൻ കരുതിയില്ല. അഞ്ജലീ, നീ പേടിക്കണ്ട. ഈ ചിത്രങ്ങൾ പുറത്തു വരാൻ ഞാൻ അനുവദിക്കില്ല."
"എങ്ങനെ തടയും രോഹൻ? അവൾക്ക് നഷ്ടപ്പെടാൻ ഒന്നുമില്ല. പക്ഷേ എനിക്ക്... എനിക്ക് എൻ്റെ അഭിമാനമുണ്ട്. എൻ്റെ മാതാപിതാക്കൾ ഇതറിഞ്ഞാൽ അവർ തകർന്നുപോകും."
അഞ്ജലിയുടെ ശബ്ദം ഇടറി.
രോഹൻ അവളുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു.
"വിശ്വാസം... അതല്ലേ നീ എനിക്ക് നൽകിയത്? അത് തിരിച്ചു നൽകേണ്ടത് എൻ്റെ ഉത്തരവാദിത്തമാണ്. നീ ഇന്ന് വൈകുന്നേരം എൻ്റെ കൂടെ വരണം. നമുക്ക് ശാലിനിയെ നേരിട്ട് കാണാം. ഒളിച്ചോടുന്നത് അവൾക്ക് കൂടുതൽ ശക്തി നൽകും."
അഞ്ജലി ഒന്ന് മടിച്ചു, പിന്നെ സമ്മതിച്ചു.
അന്ന് വൈകുന്നേരം കൊച്ചിയിലെ പ്രശസ്തമായ ഒരു ഹോട്ടലിൻ്റെ റൂഫ്ടോപ്പ് റെസ്റ്റോറൻ്റിൽ അവർ ശാലിനിയെ കാണാൻ എത്തി. ശാലിനി അവിടെ വൈൻ ഗ്ലാസ്സുമായി അവരെ കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു. കായൽക്കാറ്റ് അവളുടെ മുടിയിഴകളെ ഉലയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
"സ്വാഗതം രോഹൻ. കൂടെ നിൻ്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ആർക്കിടെക്റ്റും ഉണ്ടല്ലോ,"
ശാലിനി പരിഹാസത്തോടെ പറഞ്ഞു.
"നിർത്തൂ ശാലിനി,"
രോഹൻ സിംഹത്തെപ്പോലെ ഗർജ്ജിച്ചു.
"ഈ കളി ഇവിടെ അവസാനിക്കണം. അഞ്ജലിയെ ഇതിലേക്ക് വലിച്ചിഴയ്ക്കരുത്. നിനക്ക് വേണ്ടത് പണമല്ലേ? എത്ര വേണം?"
ശാലിനി ചിരിച്ചു.
"പണം എനിക്ക് എപ്പോഴും കിട്ടും രോഹൻ. എനിക്ക് വേണ്ടത് നിൻ്റെ പതനമാണ്. നീ എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ അനുഭവിച്ച വേദന നിനക്കും ഉണ്ടാകണം. ഈ പെണ്ണിൻ്റെ ചിത്രങ്ങൾ നാളെ സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ വൈറലാകും. നിൻ്റെ കമ്പനിയുടെ പേര് ചീത്തയാകും. അതല്ലേ എനിക്ക് കിട്ടുന്ന ഏറ്റവും വലിയ സന്തോഷം?"
അഞ്ജലി മുന്നോട്ട് വന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോൾ പേടിയായിരുന്നില്ല, ഒരുതരം തറച്ച നോട്ടമായിരുന്നു.
"മിസ്സിസ് മേനോൻ, നിങ്ങൾ കരുതിയത് ഈ ചിത്രങ്ങൾ കണ്ട് ഞാൻ പേടിച്ച് ഓടുമെന്നാണ്. പക്ഷേ നിങ്ങൾ ഒരു കാര്യം മറന്നു. ഞാൻ ടോക്കിയോയിൽ നിന്ന് ഇങ്ങോട്ട് വന്നത് എല്ലാം നഷ്ടപ്പെടുത്തിയിട്ടാണ്. മരിക്കാൻ ഭയമില്ലാത്തവനെ തോൽപ്പിക്കാൻ ആർക്കും കഴിയില്ല."
ശാലിനി ഒന്ന് പതറി.
"പിന്നെ ഈ ചിത്രങ്ങൾ,"
അഞ്ജലി തുടർന്നു.
"ഇയാൻ നിങ്ങളെ വഞ്ചിക്കുകയാണ് എന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പാണ്. കാരണം ഇയാൻ്റെ കൈവശം ഈ ചിത്രങ്ങൾ ഇല്ല. ഇത് ബാക്കപ്പ് ചെയ്തിരുന്ന ഡ്രൈവ് എൻ്റെ കൈയിലാണ്. നിങ്ങൾ കാണിച്ചത് വെറും മോർഫ് ചെയ്ത ചിത്രങ്ങളാണ്. ഞാൻ അത് സൈബർ സെല്ലിൽ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. രോഹൻ വരുന്നത് വരെ കാത്തുനിൽക്കാതെ തന്നെ ഞാൻ എൻ്റെ ഭാഗം സുരക്ഷിതമാക്കി."
രോഹൻ അത്ഭുതത്തോടെ അഞ്ജലിയെ നോക്കി. അവൾ ഇത്രയും കാര്യങ്ങൾ തനിച്ച് ചെയ്തത് അയാൾ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല.
"നീ... നീ കള്ളം പറയുകയാണ്!"
ശാലിനി നിലവിളിച്ചു.
അപ്പോഴാണ് റെസ്റ്റോറൻ്റിലേക്ക് രണ്ട് പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥർ കടന്നുവന്നത്. രോഹൻ്റെ വക്കീൽ അവർക്കൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നു.
"മിസ്സിസ് ശാലിനി മേനോൻ, ബ്ലാക്ക്മെയിലിംഗിനും വ്യാജ ചിത്രങ്ങൾ നിർമ്മിച്ചതിനും നിങ്ങൾക്കെതിരെ കേസെടുത്തിട്ടുണ്ട്. കൂടെ നിങ്ങളുടെ കൂട്ടാളി ഇയാൻ ഡേവിസിനെതിരെ ഇൻ്റർപോൾ വഴി ഞങ്ങൾ അന്വേഷണം തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്,"
പോലീസ് ഓഫീസർ പറഞ്ഞു.
ശാലിനിയുടെ മുഖം വിളറി. അവൾ കരുതിയ ചതുരംഗക്കളത്തിൽ അവൾ തന്നെ ചെക്ക്മേറ്റ് ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. പോലീസ് അവളെ കൊണ്ടുപോകുമ്പോൾ അവൾ രോഹനെ നോക്കി അലറി,
"ഇത് തീർന്നിട്ടില്ല രോഹൻ! ഞാൻ തിരിച്ചുവരും!"
അവർ പോയിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ റെസ്റ്റോറൻ്റിൽ കനത്ത നിശബ്ദത പടർന്നു. മഴ വീണ്ടും പെയ്യാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. രോഹൻ അഞ്ജലിയെ നോക്കി.
"അഞ്ജലീ... നീ എന്നെ ശരിക്കും അത്ഭുതപ്പെടുത്തി. നീ എപ്പോഴാണ് പോലീസിനെ വിളിച്ചത്?"
അഞ്ജലി തളർച്ചയോടെ കസേരയിലേക്ക് ഇരുന്നു.
"സത്യത്തിൽ ആ ചിത്രങ്ങൾ മോർഫ് ചെയ്തതല്ലായിരുന്നു രോഹൻ. പക്ഷേ അവൾക്ക് അത് അറിയില്ലായിരുന്നു. അവളുടെ പേടി മുതലെടുത്ത് ഞാൻ ഒരു കള്ളം പറഞ്ഞു. കള്ളം കൊണ്ടേ കള്ളത്തെ തോൽപ്പിക്കാൻ കഴിയൂ എന്ന് ഞാൻ പഠിച്ചു."
രോഹൻ അവളുടെ അടുത്ത് വന്നിരുന്നു. അവൻ അവളുടെ കൈകൾ ചേർത്തുപിടിച്ചു.
"നീ ഇന്ന് എന്നെയും രക്ഷിച്ചു. നിൻ്റെ ഈ ധൈര്യമാണ് എനിക്ക് വേണ്ടത്. ഇനി നമുക്കിടയിൽ ശാലിനി ഉണ്ടാകില്ല."
"പക്ഷേ ഇയാൻ... അവൻ ഇനിയും വന്നേക്കാം,"
അഞ്ജലി ആശങ്കയോടെ പറഞ്ഞു.
"വരട്ടെ. അവൻ വന്നാൽ അവനെ നേരിടാൻ രോഹൻ മേനോൻ കൂടെയുണ്ടാകും. ഇനി നീ തനിച്ചല്ല."
രോഹൻ അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ചു. മഴയുടെ തണുപ്പിലും അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു ചൂട് പടർന്നു. തൻ്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രതിസന്ധിയെ അവൾ ധൈര്യത്തോടെ നേരിട്ടിരിക്കുന്നു.
പക്ഷേ, പോലീസ് കൊണ്ടുപോകുമ്പോൾ ശാലിനി പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ അഞ്ജലിയുടെ കാതുകളിൽ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഇയാൻ ഡേവിസ് വെറുമൊരു വഞ്ചകൻ മാത്രമല്ല, അയാൾക്ക് രോഹൻ്റെ ബിസിനസ്സ് സാമ്രാജ്യത്തോട് പണ്ടേയുള്ള ഒരു പകയുണ്ട്. ആ പകയുടെ കഥ ഇനിയാണ് തുടങ്ങാൻ പോകുന്നത്.
രാത്രി വൈകി അഞ്ജലി ഫ്ലാറ്റിലെത്തിയപ്പോൾ അവളുടെ വാതിലിന് മുന്നിൽ ഒരു ചെറിയ കവർ ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടു. അതിൽ ഒരു വിദേശ സ്റ്റാമ്പ് ഉണ്ടായിരുന്നു. ടോക്കിയോയിൽ നിന്നുള്ള കത്ത്.
അഞ്ജലി വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ അത് തുറന്നു. അതിൽ ഒരൊറ്റ വരി മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ:
'കാത്തിരിക്കുക അഞ്ജലി... മഴ അവസാനിച്ചിട്ടില്ല.' - ഇയാൻ.
(തുടരും...)
അഭിപ്രായം കമൻറ് ചെയ്യാമോ പ്ലീസ്......🙂❣️
#📔 കഥ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📖 കുട്ടി കഥകൾ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ
